‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ไทเลอร์อิงลิช)
‎(มหาวิทยาลัยฮันกุก)
‎(กวดวิชามูจิน)
‎- ขอลองหน่อย ‎- นี่ อย่านะ
‎(สรุปคณิตศาสตร์)
‎นี่ ดูอันนี้ให้หน่อยได้ไหม
‎คำตอบต้องเป็นแบบนี้เพราะว่า…
‎เดิมทีรถบัสคันนี้ ‎จะพาหนูๆ ไปส่งสถาบันกวดวิชา
‎มันเคยมุ่งหน้าสู่กวดวิชามูจิน
‎ซึ่งย่อมาจากกวดวิชามูจิน ‎ที่บีบให้เด็กเรียนไม่มีที่สิ้นสุด
‎แต่ว่าฉัน ผู้บัญชาการกองทหารปลดแอกเด็ก
‎ได้ยึดครองรถบัสคันนี้แล้ว
‎นับแต่นี้ ‎รถบัสคันนี้จะไม่ไปสถาบันกวดวิชา
‎ยินดีต้อนรับสู่รถบัส ‎ที่ไม่ไปส่งสถาบันกวดวิชา
‎ลุงคือใครเหรอคะ
‎ฉันคือผู้บัญชาการกองทหารปลดแอกเด็ก
‎มีชื่อว่าบังกูปง
‎ชื่อบังกูปงที่แปลว่า "ตดดังปุ๋ง" จริงๆ เหรอคะ
‎ชื่อเขาแปลว่า "ตดดังปุ๋ง" ล่ะ
‎- แปลว่า "ตดดังปุ๋ง" เนี่ยนะ ‎- โม้แล้ว
‎- โกหกแหง ‎- ชื่อบังกูปงจริงแท้แน่นอน
‎- หือ ‎- จริงเหรอ
‎(บัตรประจำตัวประชาชน ‎บังกูปง)
‎- ฉันขอดูบ้าง ‎- ทำไมเหรอ
‎- ฉันอยากดูด้วย ‎- ดูสิ
‎- จริงเหรอ ‎- ขอดูด้วย
‎ทุกท่านที่โดยสารรถบัสไม่ไปกวดวิชา
‎ได้รับสิทธิ์เข้าสู่กองทหารปลดแอกเด็ก
‎หนูน้อยที่ไม่ประสงค์จะเข้าร่วม
‎หรืออยากไปเรียนกวดวิชา ‎จงลงไปจากรถบัสเดี๋ยวนี้
‎ว่าแต่กองทหารปลดแอกเด็ก ‎คืออะไรเหรอฮะ
‎อ้อ
‎กองทหารปลดแอกเด็ก ก็คือการเล่น
‎กองทหารปลดแอกเด็กจะเล่นกัน ‎เล่นแล้ว เล่นอีก
‎เล่นถึงขั้นมีปาฏิหาริย์ ‎ทำให้ไม่ตายระหว่างที่เล่น
‎เล่นกันสนุกสนานมาก
‎จนท้องไส้…
‎จนท้องไส้ต้องร้องขอเลยทีเดียว
‎ขอถามแม่ได้ไหมคะ
‎ไม่ได้
‎ฉันไปละนะ
‎ถ้าไม่อยากเป็นหนึ่งในกองทหารปลดแอกเด็ก
‎จงลงไปจากรถบัสคันนี้เดี๋ยวนี้
‎บอกแม่ไม่ได้นะ เข้าใจไหม
‎คิดว่าแม่ของพวกหนูจะเข้าใจเจตนารมณ์ ‎ในการเล่นกัน เล่นแล้ว เล่นอีก
‎เพื่อปลดแอกพวกหนู ‎แทนการไปเรียนกวดวิชาหรือเปล่าล่ะ
‎ไม่ครับ
‎- ไม่ค่ะ ‎- ไม่ครับ
‎ฉะนั้น กองทหารปลดแอกเด็กขอประกาศ
‎หนึ่ง เด็กๆ จะต้องเล่นเดี๋ยวนี้
‎สอง เด็กๆ จะต้องสุขภาพแข็งแรงเดี๋ยวนี้
‎สาม เด็กๆ จะต้องมีความสุขเดี๋ยวนี้
‎ขอปฏิเสธคำบัญชาอันเจ้าเล่ห์ ‎ของโรงเรียน สถาบันกวดวิชา
‎รวมถึงพ่อแม่ที่อ้างว่าทำเพื่อเด็ก และฉัน ‎ผู้บัญชาการกองทหารปลดแอกเด็ก บังกูปง
‎จะขอร้องเพลง ‎เพื่อหนูน้อยผู้มีความสุข ณ บัดนี้
‎เด็กๆ จ๊ะ
‎มาเล่นกัน
‎ไปกันเลย
‎- ใครขับรถเป็นบ้าง ‎- ผมครับ
‎- ผม
‎- ผมครับ ‎- ผมครับ
‎- คาดเข็มขัดด้วย ‎- ผม
‎- ผมครับ ‎- คาดเข็มขัด
‎(คดี 9 ‎คนเป่าปี่)
‎(ศาลกลางกรุงโซล)
‎ทนายอูยองอู ไปถึงศาลหรือยังครับ
‎ค่ะ
‎ฉันคิดว่าน่าจะไปทัน ‎การพิจารณาออกหมายขัง
‎แต่กังวลว่าจะมีเวลาไม่พอ ‎ในการสัมภาษณ์ผู้ต้องหาค่ะ
‎ฉันไม่ได้อ่านข้อมูลคดีด้วยค่ะ
‎เรื่องนั้นเข้าใจได้อยู่ ‎เพราะคุณเพิ่งได้รับมอบหมายคดีเมื่อกี้
‎คุณจุนโฮไปที่ศาลพร้อมกับข้อมูลคดีแล้ว ‎ค่อยดูจากเขานะครับ
‎อ้อ ค่ะ
‎คุณทนาย ทางนี้
‎เร็วเข้า
‎ผู้ต้องหาเป็นผู้ชายอายุ 26 ปีครับ
‎ถูกจับกุมข้อหาลักพาตัวผู้เยาว์
‎เมื่อสองวันก่อน ‎เขาจี้รถบัสของกวดวิชามูจิน
‎แล้วพาเด็กประถม 12 คนที่อยู่ในรถ ‎ไปบนเนินเขาใกล้ๆ กันครับ
‎ได้ยินว่าคนที่ขอให้ฮันบาดาดูแลคดีนี้
‎คือผอ.กวดวิชามูจินนี่นา ไม่ใช่เหรอคะ
‎ครับ ใช่แล้ว ผู้ต้องหาคือลูกชายคนที่สาม ‎ของผอ.กวดวิชามูจิน
‎พูดอีกอย่างก็คือ ลูกชายจี้รถบัส ‎ของสถาบันกวดวิชาที่แม่บริหารอยู่
‎เขาพาเด็กประถมขึ้นเขาไปทำอะไรเหรอคะ
‎เห็นว่าแค่ไปเล่นกันครับ
‎คะ
‎เขาชวนเด็กๆ ที่ลักพาตัวไปเล่นนู่นเล่นนี่ ‎กินเวลาเกือบสี่ชั่วโมง
‎แล้วเขาก็ถูกจับกุม
‎เพราะคนขับรถบัสโทรแจ้งตำรวจครับ
‎คุณทนายครับ ตรงนั้น…
‎คะ
‎ขนตา…
‎แป๊บหนึ่งนะครับ
‎รอเดี๋ยวนะ
‎ครับ
‎ขนตานี่…
‎หยิบยากจัง เอาออกได้แล้วครับ
‎อ้อ ค่ะ
‎ถ้างั้นฉัน…
‎ไปพบผู้ต้องหาก่อนนะคะ
‎คุณเป็นใครครับ
‎สวัสดีค่ะ
‎ฉันทนายอูยองอู ‎จากสำนักงานกฎหมายฮันบาดาค่ะ
‎ไม่ว่าอ่านตามตรงหรืออ่านกลับด้าน ‎ก็ยังเป็นอูยองอู
‎กนก บวบ นลิน ยาย วาดดาว อูยองอู
‎วันนี้…
‎(ชื่อ: บังกูปง)
‎วันนี้ คุณบังกูปง…
‎ฉันรับหน้าที่เป็นทนายของคุณบังกูปงค่ะ
‎ผมไม่ต้องการทนายครับ
‎ถ้าฉันไม่รับคดีนี้
‎จะมีการแต่งตั้งทนายของรัฐให้คุณ ‎ภายใต้เขตอำนาจศาล
‎ต้องการอย่างนั้นเหรอคะ
‎ผมขึ้นศาลโดยไม่มีทนายได้ไหมครับ
‎ไม่ได้ค่ะ เราไม่มีเวลาแล้ว ‎ฉันจะขอถามเลยนะคะ
‎บังกูปงนี่คือชื่อจริงเหรอคะ
‎ทำไมครับ
‎ชื่อมันแปลกๆ น่ะค่ะ
‎ฉันกังวลว่าผู้พิพากษาจะมองในแง่ลบค่ะ
‎เวลาผมบอกชื่อ
‎เด็กๆ จะขำครับ
‎แต่อย่างชื่ออูยองอูเนี่ย ‎เด็กหน้าไหนก็ไม่ฮาหรอกครับ
‎เมื่อกี้ว่าไงนะ กนก…
‎กนก บวบ นลิน ยาย วาดดาว อูยองอู
‎ความลื่นไหลจัดว่าดีครับ
‎แต่มันไม่ตลก มันฝืด
‎อย่างน้อยก็ต้อง…
‎อู อู อู
‎อู อูอู อู อู อูอู อู อูฮูขี้มูกก้อนเป้ง
‎อูต๊ะรูอึอึ๊
‎ฮาขึ้นเยอะใช่ไหมครับ
‎มันต้องประมาณนี้สิ
‎อะไรนะคะ
‎การมีชื่อที่สร้างเสียงหัวเราะให้เด็ก ‎และสร้างความโกรธให้ผู้ใหญ่
‎แล้วใช้ชีวิตให้สมกับชื่อนั้น
‎นั่นคือการปฏิวัติที่ผมพยายามอยู่ครับ
‎ยินดีที่รู้จักนะครับ
‎จับมือ
‎ยินดีที่ได้รู้จักครับ
‎ผู้ต้องหา
‎ชื่ออะไรครับ
‎บังกูปงครับ
‎ชื่อจริงเหรอครับ
‎เป็นชื่อที่พ่อแม่ตั้งให้เหรอครับ
‎ผมเปลี่ยนมาใช้ชื่อบังกูปงเมื่อสองปีก่อนครับ
‎ตอนนี้บังกูปงคือชื่อจริงผมครับ
‎ทำงานอะไรครับ
‎ผู้บัญชาการกองทหารปลดแอกเด็กครับ
‎ขอค้านค่ะ
‎อะไรครับ
‎ผมซักประวัติผู้ต้องหาอยู่ ‎คุณมาค้านอะไรครับ
‎- ทนายเป็นอะไรไปอีกคนครับ ‎- เอ่อ ขอโทษค่ะ
‎ฉันตกใจกับคำตอบของผู้ต้องหา ‎ก็เลยพูดผิดออกมาค่ะ
‎จริงครับ
‎ผมก็ตกใจไม่ต่างกัน
‎ศาลที่เคารพคะ
‎ฉันเพิ่งได้รับมอบหมายคดีเมื่อครู่
‎ก็เลยไม่มีเวลาพอที่จะสัมภาษณ์ผู้ต้องหา
‎ฉันขอปรึกษากับผู้ต้องหาสักครู่ ‎เพื่อให้เขาตอบอย่างเหมาะสมได้ไหมคะ
‎เร็วๆ นะครับ ให้ไว
‎ผู้บัญชาการกองทหารปลดแอกเด็กอะไรกัน ‎นี่คุณพูดอะไรของคุณคะ
‎ก็นั่นมันงานผมนี่ครับ
‎ตอบแบบนั้นจะถูกคุมขังได้นะคะ
‎เราต้องทำให้เห็นว่า ‎คุณบังกูปงมีสติสัมปชัญญะ
‎และไม่มีความเสี่ยงที่จะหลบหนี ‎หรือทำลายหลักฐานค่ะ
‎แต่นั่นงานผมไงครับ
‎ถึงงั้นก็เถอะ แต่ผู้พิพากษาก็จะเขียนว่า ‎"ว่างงาน" หรือ "ไม่ทราบ" อยู่ดีค่ะ
‎ได้โปรดเชื่อฟังฉันเถอะค่ะ
‎ขอถามอีกครั้งนะครับ
‎ผู้ต้องหา
‎คุณทำงานอะไรครับ
‎"ว่างงาน"
‎โอเค
‎หรือ "ไม่ทราบ" ‎อย่าเขียนคำนั้นเลยครับ ผู้พิพากษา
‎ผมคือผู้บัญชาการกองทหารปลดแอกเด็กครับ
‎นั่นแหละงานของผม
‎สุดท้ายแล้วลูกชายฉัน…
‎ก็ถูกคุมขังเหรอคะ
‎ครับ
‎ลูกชายคุณเด็ดเดี่ยวมาก ‎ดูเหมือนว่าศาลเองก็กังวลครับ
‎เขาบอกว่าทำงานเป็นผู้บัญชาการ
‎กองทหารปลดแอกเด็ก แล้วก็…
‎เขาตอบคำถามเรื่องที่อยู่ว่าอะไรนะ
‎เขาบอกว่าเขาอาศัยอยู่ ‎"ในหัวใจหนูน้อย" ค่ะ
‎ผอ.คงกังวลมากแท้ๆ ‎ว่าลูกชายคุณจะปรับตัวเข้ากับ
‎การใช้ชีวิตที่สถานกักขังไม่ได้
‎ขอโทษด้วยนะครับ
‎ไม่เป็นไรค่ะ
‎เป็นความผิดของลูกชายฉันต่างหาก ‎ที่ตอบคำถามแบบนั้น
‎เด็กนักเรียนที่ลูกชายผอ.พาขึ้นเขา ‎เป็นยังไงบ้างครับ
‎ยังเรียนที่กวดวิชามูจินอยู่ไหม
‎ลาออกหมดทั้ง 12 คนค่ะ
‎ฉันคืนค่าเรียนให้หมดแล้วด้วย
‎ข่าวลือแพร่ไปไวมาก
‎และคนในละแวกนั้น ‎ก็อ่อนไหวกับเรื่องคำวิจารณ์
‎เลยมีเด็กคนอื่นพากันลาออกไปด้วยเยอะอยู่ค่ะ
‎เฮ้อ คงลำบากน่าดูเลยนะครับ
‎ไม่ทราบว่าได้พบกับผู้ปกครอง ‎ของนักเรียน 12 คนนั้นหรือยังครับ
‎ฉันได้เจอแค่ที่สถานีตำรวจ ‎แล้วก็ขอโทษขอโพยไปแล้วค่ะ
‎หลังจากนั้นฉันก็ไม่มีเวลาตั้งสติเลย
‎ฉันควรติดต่อพวกเขาไปไหมคะ
‎ครับ
‎ถ้าได้รับหนังสือไม่ประสงค์ให้ลงโทษ ‎จากผู้ปกครองของเด็กๆ
‎จะช่วยลดโทษให้ลูกชายคุณได้เยอะเลยครับ
‎แน่นอนว่าผู้ปกครองของเด็กๆ ‎อาจจะเรียกร้องค่าไกล่เกลี่ยได้ครับ
‎เรื่องนั้นฉันเตรียมใจไว้แล้วค่ะ
‎ถ้างั้นฉันจะเตรียมค่าไกล่เกลี่ยไว้
‎และพยายามขอจดหมาย ‎ไม่ประสงค์ให้ลงโทษมานะคะ
‎ครับ ทางเราก็จะเตรียมตัว ‎สำหรับการว่าความให้ดีครับ
‎พ่อของลูกฉันจากโลกนี้ไปเร็ว
‎การเลี้ยงลูกสามคนด้วยตัวคนเดียว
‎ไม่ง่ายสำหรับฉันเอาซะเลยค่ะ
‎แต่ถึงอย่างนั้น
‎ฉันก็เป็นแม่ที่ส่งลูกชายทั้งสาม ‎เข้าเรียนม.โซลได้นะคะ
‎ฉันก่อตั้งกวดวิชามูจิน ‎ด้วยประสบการณ์นั้นที่ฉันสั่งสมมา
‎จะมีประโยชน์อะไร ‎ถ้ามีแค่ลูกเราที่ได้ดีล่ะคะ
‎เด็กๆ คนอื่นก็ควรจะได้ดีไปด้วยสิ
‎แต่เอาเข้าจริงแล้ว
‎ฉันมัวแต่ยุ่งกับการดูแลลูกคนอื่น
‎จนไม่รู้ตัวว่าลูกตัวเองออกนอกลู่นอกทาง
‎คุณทนายคะ ฉันน่ะ
‎ไม่เกี่ยงเลยว่าจะต้องจ่ายค่าทนายเท่าไร
‎ถึงจะขวางไม่ให้เขาเข้าสถานกักขังไม่ได้แล้ว
‎แต่อย่าให้ลูกฉันไปอยู่ในเรือนจำเลยนะคะ
‎ได้โปรดช่วยด้วยนะคะ
‎ครับ
‎ซูชิสาหร่ายอูยองอูที่สั่งได้แล้วค่ะ
‎ฉันไม่ได้สั่งเบียร์นะ
‎- ของฉันเองแหละ ‎- อ๋อ
‎เอ่อ…
‎คืองี้นะ
‎ถ้าเราบอกชอบใครสักคนไป ‎แต่อีกฝ่ายไม่ตอบอะไรกลับมา
‎แบบนั้นแปลว่าเขาไม่มีคำตอบให้ใช่ไหม
‎บอกชอบไปแล้วเหรอ ใคร
‎- ฉันเอง ‎- บอกอีจุนโฮเหรอ
‎อือ
‎ว้าย
‎ดูแม่นางอูทูเดอะยองทูเดอะอูคนนี้สิ
‎หงิมๆ หยิบชิ้นปลามันเลยนะจ๊ะ
‎ขนดก ได้ยินใช่ไหมคะ
‎เฮ้อ ขนาดอูยองอูยังได้สารภาพรักผู้
‎ส่วนฉันต้องมานั่งเช็ดจานอยู่ที่นี่
‎อะไรของเธอ ‎วันนี้ฉันก็เช็ดจานทั้งหมดเองเหอะ
‎จะว่าไปคุณลูกค้านี่ต่างจากที่เห็นนะครับ
‎ใจเด็ดสุดอะไรสุด
‎เอาชัดๆ ซิ เธอพูดว่าอะไร
‎เธอไม่ได้พูดอะไรแปลกๆ อีกใช่ไหม
‎วันนั้น
‎อัตราการเต้นของหัวใจฉันสูงมากค่ะ
‎ถึงจะยังไม่ได้แตะตัวคุณอีจุนโฮ
‎หัวใจฉันก็เต้นแรงมากแล้วค่ะ
‎โทษนะ
‎นั่นละครการแพทย์หรือว่าไง
‎เธอเอาเรื่องอัตราการเต้นของหัวใจ ‎ที่เราคุยกันไปบอกเขาเพื่อ
‎ถ้างั้น…
‎ฉันว่า
‎ฉันน่าจะชอบคุณจริงๆ ค่ะ
‎ทำไมเล่า อย่างน้อย
‎ความในใจ ‎ของคุณลูกค้าก็น่าจะส่งไปถึงนี่ เนอะ
‎"เวลาที่มองนาย หัวใจฉันเต้นรัว ‎ฉันชอบนาย"
‎มันสื่อได้ว่างั้นนี่ครับ
‎แล้วอีจุนโฮว่าไง
‎คุณทนาย
‎ผม…
‎อย่าบอกนะ…
‎ว่ากำลังหนี
‎"คุณทนาย ผม…"
‎หลังจากนั้นแล้วอะไรต่อ
‎หลังจากนั้น เรามัวแต่วิ่ง ‎ไล่ตามคุณพัคยูจินที่กำลังหนี
‎ก็เลยไม่ได้คุยกันต่อ
‎หลังจากนั้นจนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่พูดอะไร
‎หลังจากนั้นจนถึงตอนนี้เลยเหรอ ทำไมล่ะ
‎เอ่อ…
‎ไม่รู้สิ
‎เป็นเพราะเขาไม่ได้ชอบฉันหรือเปล่า
‎ไม่มั้ง
‎จากที่เห็นคราวก่อน ‎อีจุนโฮดูคลั่งรักเธอเลยนะ
‎คุณอีจุนโฮเขายังคงใจดีและอ่อนโยนเสมอ
‎เขายิ้มให้เวลาที่เจอฉัน ‎แล้วก็หยิบขนตาออกให้ด้วย
‎ฮะ ขนตาเหรอ
‎นี่ ขนตาน่ะ
‎แปลว่าเขาชอบเธอจริงน่ะสิ ถูกไหมคะ
‎แบบว่า ถ้าคนเราไม่มีใจให้ ‎จะมาจับขนตากันได้ไง
‎ถึงจะไม่มีใจให้ ก็หยิบขนตาออกให้ได้นี่
‎ขนตานะ ไม่ใช่ใบงา
‎อีกอย่างนะ ถ้าเกิดพลาดเข้าตาขึ้นมา ‎อาจเสี่ยงตาบอดได้เลย
‎ฉันควรถามอีกทีไหมว่าเขาคิดยังไง
‎- ไม่ควร จะบ้าเหรอ ‎- ฉันก็ว่าไม่ควรนะ
‎ถ้าเกิดว่าเธอทำดีกับเขาด้วยล่ะ
‎ทำดีด้วยสุดๆ โดยไม่เอ่ยปากพูดอะไร ‎ให้อีจุนโฮสับสนด้วยซะเลย
‎ทำดีให้เขาสับสนเหรอ
‎มันทำยังไงเหรอ
‎ถ้าขนดกอยากคบกับใครสักคน ‎จะทำดีกับเขายังไงบ้างคะ
‎ฉันก็…
‎ขยับเก้าอี้ให้นั่ง
‎เปิดประตูรถให้
‎เวลาที่เดินด้วยกัน ก็กันให้เขาเดินด้านใน
‎ถือข้าวของให้ด้วย
‎โดนต่อยในสถานกักขังมาเหรอครับ
‎หรือทะเลาะกับใครมา
‎มันเป็นทางช้างเผือกครับ
‎ครับ
‎เอ่อ…
‎คุณบังกูปง
‎จริงอยู่ที่คุณบังกูปงลักพาตัวผู้เยาว์
‎แต่ไม่ได้รังแกอะไรถูกไหมครับ
‎เป็นไปได้ที่จะได้ลดโทษครับ
‎แต่เพื่อให้เป็นแบบนั้น คุณบังกูปง ‎จะต้องยอมรับความผิดและสำนึกผิดนะครับ
‎ผมไม่สบายใจ ‎กับการใช้คำว่า "ผู้เยาว์" เลยครับ
‎- อะไรนะครับ ‎- ผู้เยาว์…
‎อือ
‎หลังจากพาเหยื่อขึ้นไปบนเขาแล้ว ‎คุณทำอะไรต่อคะ
‎คำว่า "เหยื่อ" ก็ไม่ค่อย…
‎เอาแบบนี้ดีไหมครับ
‎พวกแกทุกคนเข้ากองทหารปลดแอกเด็กแล้ว
‎เรียกว่ากองทหารปลดแอกเด็กแล้วกันครับ
‎เอ่อ…
‎ไม่เอาค่ะ
‎ฉันจะเรียกว่าเด็กๆ แล้วกันค่ะ
‎หลังจากลักพาตัวเด็กๆ ขึ้นไปบนเขาแล้ว ‎คุณทำอะไรต่อคะ
‎ทำพิธีเข้ากองทหารเด็กปลดแอกครับ
‎ศัตรูของน้องๆ หนูๆ ในเกาหลี
‎คือโรงเรียน กวดวิชา และพ่อแม่
‎พวกเขาห้ามไม่ให้เด็กเล่น
‎พวกเขากลัวเด็กที่มีความสุข
‎และเด็กที่สุขภาพแข็งแรง
‎พวกเขาต้องการเด็กขี้กังวล
‎เด็กที่อมทุกข์
‎และเด็กที่แสนเชื่อง
‎พวกเขาบงการกฎหมาย ‎และระบบต่างๆ ในเกาหลี
‎บีบให้เด็กๆ ยุ่งขึ้นและแย่ลง
‎จนหันหลังให้โลก ‎ก่อนจะได้เป็นผู้ใหญ่ซะอีก
‎- เห็นด้วย ‎- อ้อ
‎เห็นด้วยเหรอ
‎ชื่ออะไรล่ะเรา
‎เซวอนครับผม
‎หนูเห็นด้วยกับฉันเหรอ
‎- เห็นด้วย ‎- เอาล่ะ
‎กองทหารปลดแอกเด็กขอประกาศ
‎หนึ่ง เด็กๆ จะต้องเล่นเดี๋ยวนี้
‎นี่ พูดด้วยกันสิ ฉันอายนะเนี่ย
‎- ได้ครับ ‎- ค่ะ
‎พูดตามนะ หนึ่ง
‎- "หนึ่ง" ‎- "หนึ่ง"
‎เด็กๆ จะต้องเล่นเดี๋ยวนี้
‎- "เด็กๆ จะต้องเล่นเดี๋ยวนี้" ‎- "เด็กๆ จะต้องเล่นเดี๋ยวนี้"
‎สอง
‎- "สอง" ‎- "สอง"
‎เด็กๆ จะต้องสุขภาพแข็งแรงเดี๋ยวนี้
‎- " เด็กๆ จะต้องสุขภาพแข็งแรงเดี๋ยวนี้" ‎- " เด็กๆ จะต้องสุขภาพแข็งแรงเดี๋ยวนี้"
‎- สาม ‎- "สาม"
‎เด็กๆ จะต้องมีความสุขเดี๋ยวนี้
‎- "เด็กๆ จะต้องมีความสุขเดี๋ยวนี้" ‎- "เด็กๆ จะต้องมีความสุขเดี๋ยวนี้"
‎ขอปฏิเสธคำบัญชาอันเจ้าเล่ห์
‎ของโรงเรียน สถาบันกวดวิชา ‎รวมถึงพ่อแม่ที่อ้างว่าทำเพื่ออนาคตเด็ก
‎ฉัน ผู้บัญชาการ ‎กองทหารปลดแอกเด็ก บังกูปง
‎จะขอร้องเพลง ‎เพื่อหนูน้อยผู้มีความสุข ณ บัดนี้
‎พอฉันพูดว่า
‎"เด็กๆ จ๊ะ" ให้ตอบว่า "มาเล่นกัน" นะ
‎- ครับ ‎- ค่ะ
‎เด็กๆ จ๊ะ
‎- มาเล่นกัน ‎- มาเล่นกัน
‎- ไปกันเถอะ ‎- ไปกัน
‎- แข็ง ‎- แข็ง
‎- เออีไอโอยู หยุด ‎- โอ๊ย
‎เออีไอโอยู หยุด
‎ฉันปอกให้นะ
‎- จับตรงนี้นะ มันร้อน ‎- ร้อน
‎โอ๊ยร้อน
‎โอ๊ย ร้อนๆ
‎ใครไม่ชอบกินนมบ้าง อือ ฉันก็ไม่ชอบ
‎หนูก็ไม่ชอบค่ะ แต่ก็ไม่ได้เกลียด
‎ทำอะไรของนาย
‎ก็ให้ฉันก่อนเองนี่
‎ครับ ก็ไม่ใช่การเล่นที่แหวกแนว ‎อย่างที่คิดนะครับ
‎ไอ้ความคิดที่ว่าการเล่น ‎ต้องแหวกแนวอะไรแบบนั้น
‎คือการสร้างประสบการณ์การเรียนรู้หลอกๆ ‎โดยที่เด็กไม่ได้ลงสนามจริงครับ
‎การให้เด็กๆ ทำอย่างนั้น ‎ทำอย่างนี้เพื่อให้สัมผัส
‎ประสบการณ์ที่น่าทึ่งในเชิงการศึกษา
‎งั้นการเล่นก็หายไปสิครับ
‎แค่ในเวลาที่พวกแกมองท้องฟ้า
‎แล้วยิ้มชอบใจที่เห็นก้อนเมฆลอยอยู่
‎ตราบใดที่เด็กๆ มีรอยยิ้ม ‎และมีความสุขในช่วงเวลานั้น
‎นั่นแหละครับคือการเล่นที่แท้จริง
‎ดูเหมือนว่าคุณบังกูปงจะมีปรัชญา ‎เรื่องการเล่นของเด็กๆ เฉพาะตัวอยู่
‎แต่ฉันไม่แน่ใจว่า
‎ปรัชญาที่ว่านั้นจะช่วยลดโทษ ‎ให้คุณบังกูปงได้หรือเปล่า
‎คนที่ต้องการให้ลดโทษ ‎คือแม่ผม ไม่ใช่ผมสักหน่อยครับ
‎สิ่งที่ผมต้องการก็คือ…
‎ใกล้อีก
‎การปลดแอกเด็กครับ
‎ให้ตาย
‎โดนตัวไหนมาเนี่ย
‎ครั้งหนึ่ง คุณบังกูปงเคยพูดแบบนี้ค่ะ
‎ฉันควรจะชื่ออูฮูขี้มูกก้อนเป้ง
‎หรืออูต๊ะรูอึอึ๊ ถึงจะทำให้เด็กๆ ขำออกค่ะ
‎ถ้าสักวันหนึ่ง ฉันต้องว่าความให้เด็กน้อย
‎ฉันคงต้องเปลี่ยนชื่อชั่วคราวค่ะ
‎วันนี้พูดเรื่องคุณบังกูปงบ่อยจังนะครับ
‎ไม่พูดถึงวาฬเลยสักคำ
‎ไม่สมกับเป็นคุณทนายเลย
‎เอ่อ…
‎คุณบังกูปง ‎ดูเหมือนจะเป็นคนที่แปลกกว่าฉัน ก็เลย…
‎ก็เลยอะไรครับ
‎อยู่ด้วยกันแล้วรู้สึกดีค่ะ
‎คุณบังกูปงคงดีใจน่าดู
‎ผมไม่เคยเห็นคุณทนายยิ้ม ‎เวลาเล่าเรื่องใครสักคนแบบนี้มาก่อนเลย
‎นั่งตรงนี้สิคะ
‎อะไรนะครับ ทำไม…
‎คุณถือถาดอาหารอยู่ ‎น่าจะขยับเก้าอี้ยากไม่ใช่เหรอคะ
‎เชิญนั่งนี่เลยค่ะ
‎เอ่อ ครับ
‎ขอบคุณครับ
‎อ้อ ชอบไชเท้าดองเหรอคะ
‎เอาไชเท้าดองของฉันด้วยไหม
‎ไม่ครับๆ
‎ไชเท้าดองผมพอแล้วครับ
‎ค่ะ งั้นทานให้อร่อยนะคะ
‎ผมดื่มน้ำธัญพืชเข้าไป ‎แล้วจู่ๆ ก็อ่อนเปลี้ยไปทั้งตัวเลยครับ
‎พอได้สติขึ้นมาอีกที
‎รถบัสก็จอดอยู่แถวตีนเขาแล้ว
‎ผมตกใจมากเลยยกโทรศัพท์ดู ‎ปรากฏว่าผ่านไปสี่ชั่วโมงแล้วครับ
‎ถ้างั้นพยานโทรแจ้งตำรวจ ‎ทันทีที่ตื่นขึ้นมาเลยเหรอครับ
‎ครับ
‎พอตำรวจมาถึง ‎ผมก็อธิบายสถานการณ์อยู่ แล้วจังหวะนั้น…
‎เด็กๆ จะต้องเล่นเดี๋ยวนี้
‎- เด็กๆ จะต้องเล่นเดี๋ยวนี้ ‎- หมอนั่นก็กำลังลงมาจากเขา
‎พร้อมกับเด็กๆ เต็มไปหมด ‎อย่างกับคนเป่าปี่หรืออะไรสักอย่าง
‎จากนั้นตำรวจก็คุมตัวเขาไปครับ
‎ตอนที่จำเลยยื่นน้ำธัญพืชให้
‎พยานทราบไหมครับว่า ‎จำเลยคือลูกชายของผอ.กวดวิชามูจิน
‎ครับ
‎ก่อนหน้านั้น เขาก็เคยแวะมา ‎ที่กวดวิชาอยู่บ้างครับ
‎พอมาคิดดูตอนนี้
‎เขาน่าจะพยายามมาค้นข้อมูล
‎อย่างพวกตารางเวลาเดินรถแหงเลย
‎ขอค้านครับ นั่นเป็นการคาดเดาของพยานครับ
‎เห็นชอบครับ
‎พยาน กรุณาพูดแค่ความจริง ‎ไม่ใช่การคาดเดานะครับ
‎ครับ
‎ไงก็เถอะ คนที่กวดวิชา
‎บอกผมว่าตาคนนั้นเป็นลูกคนสุดท้องของผอ.
‎ผมถึงได้รู้ว่าเขาเป็นใครครับ
‎เพราะงั้น พยานจึงรับน้ำธัญพืช ‎ที่จำเลยยื่นให้มาดื่ม
‎โดยไม่เอะใจอะไร ถูกไหมครับ
‎ใช่น่ะสิครับ
‎ใครมันจะไปคิดล่ะครับ ว่าลูกชายของผอ.
‎จะผสมยาอะไรใส่น้ำธัญพืชให้
‎ขอค้านค่ะ
‎การอ้างว่าใส่ยาในน้ำธัญพืช ‎ก็เป็นการคาดเดาของพยาน
‎ไม่ใช่ความจริงที่พิสูจน์ได้ค่ะ
‎ไม่ครับ ไม่มีอะไรให้ค้าน
‎- อะไรนะคะ ‎- อะไรนะครับ
‎จำเลย คุณว่าอะไรนะครับ
‎ทนายอูยองอูอาจจะมีอะไรให้ค้าน
‎แต่ผมไม่มีอะไรจะค้านครับ
‎จำเลย ทราบใช่ไหมครับ ‎ว่าทนายอยู่ข้างเดียวกับคุณ
‎เรื่องที่ค้านก่อนหน้านี้
‎ผมก็ไม่ว่าอะไรนะครับ ผมไม่ค้าน
‎- เอ่อ ศาลที่เคารพครับ ‎- ที่คนขับรถพูดถูกต้องทุกอย่างครับ
‎ผมไปที่กวดวิชามูจิน ‎เพื่อจะค้นข้อมูลตารางเดินรถจริงๆ
‎และผมก็ผสมยานอนหลับในน้ำธัญพืช ‎ให้คนขับรถจริงๆ ครับ
‎คงทำอะไรไม่ถูกเพราะผมใช่ไหมครับ
‎ขอโทษนะครับ
‎แต่เพื่อการปลดแอกเด็กแล้ว
‎ผมไม่มีทางเลือกอื่นจริงๆ ‎ได้โปรดเข้าใจด้วยนะครับ
‎เอ่อ ผม…
‎เข้าใจแล้วครับ
‎บันทึกทุกอย่างตามที่จำเลยพูดได้เลย
‎ครับ
‎ครับ เข้าใจแล้วครับ
‎ผอ.กวดวิชามูจินเหรอครับ
‎อือ เห็นว่าไม่ได้จดหมาย ‎ไม่ประสงค์ลงโทษเลยสักใบ
‎เด็กๆ มีตั้ง 12 คน ‎แต่ไม่ได้สักใบเลยเหรอคะ
‎อือ ก็ยังไม่แน่ชัดหรอก แต่จากที่ผอ.พูด
‎ดูเหมือนว่ากลุ่มผู้ปกครองของเด็กๆ ที่เป็นเหยื่อ
‎คิดจะยื่นฟ้องกวดวิชามูจินแบบกลุ่ม
‎เฮ้อ เรื่องใหญ่เลยนะครับ
‎เอ่อ…
‎ให้ฉันไปพบเด็กๆ ดีไหมคะ
‎หือ
‎สิ่งที่คุณบังกูปงทำ
‎สำหรับผู้ปกครอง มันอาจเป็น ‎เรื่องที่น่าโมโหจนถึงขั้นคิดจะยื่นฟ้อง
‎แต่สำหรับเด็กๆ มันอาจจะเป็น ‎ความทรงจำที่สนุกและน่าตื่นเต้นก็ได้ค่ะ
‎ถ้าเด็กๆ รู้ว่าคุณบังกูปงจะถูกลงโทษ
‎พวกแกอาจจะเกลี้ยกล่อมพ่อแม่ก็ได้นะคะ
‎ขืนพ่อแม่รู้เข้าว่าเราผลีผลามเข้าหาเด็กๆ ‎งานจะงอกนะครับ
‎แค่นี้พวกเขาก็น่าจะอ่อนไหว ‎กับความปลอดภัยของเด็กๆ อยู่แล้ว
‎งั้นเราก็อย่าผลีผลามเข้าหา
‎แต่เข้าหาอย่างแนบเนียน ‎เหมือนบังเอิญเจอตอนเดินข้างถนนดีไหมคะ
‎การเข้าหาอย่างแนบเนียน ‎เหมือนบังเอิญเจอตอนเดินข้างถนน
‎มันจะเป็นไปได้เหรอ ทนายอูเนี่ยนะ
‎- คะ ‎- ฮะ
‎หือ
‎ถ้านายไม่ยุ่งก็ไปเป็นเพื่อนทนายอูสิ
‎อ้อ
‎เอางั้นไหมครับ
‎อ้อ งั้นสองคนนี้ไปด้วยกันนะครับ
‎อย่าทู่ซี้เกลี้ยกล่อมมากเกินไป
‎แค่สืบมาว่าเด็กๆ มีความคิดเห็นยังไง ‎เกี่ยวกับคดีนี้ก็พอ
‎อ้อ ค่ะ
‎เด็กๆ น่าจะทำอะไรคล้ายๆ กัน ‎หลังจากเลิกเรียนกวดวิชา
‎เราไปที่กวดวิชากันก่อนดีไหมครับ
‎- นั่งแท็กซี่ไปกัน ‎- ค่ะ
‎ทำอะไรเหรอครับ
‎เดินด้านในสิคะ
‎สมมติว่ารถพุ่งมาบนทางเท้า
‎เดินด้านในจะปลอดภัยกว่าค่ะ
‎อ้อ
‎สมมติว่าจะมีสถานการณ์แบบนั้น
‎ให้ผมเดินด้านนอกไม่ดีกว่าเหรอครับ
‎ผมว่าผมน่าจะหนี ‎ได้เร็วกว่าคุณทนายนิดหนึ่งนะ
‎โธ่
‎เชิญขึ้นค่ะ
‎เอ่อ…
‎เฮ้อ
‎ครับ ขอบคุณนะครับ
‎คุณทนายครับ
‎น้องคิมมินจีใช่ไหม
‎น้องเรียนป.สาม ‎โรงเรียนประถมฮันทีใช่ไหมจ๊ะ
‎- อ้อ คือว่า… ‎- รู้จักคุณบังกูปงไหมคะ
‎รู้จักค่ะ
‎เราเป็นเพื่อนของคุณบังกูปงค่ะ
‎อ๋อ
‎ว่าแต่น้องเพิ่งกินข้าวเย็นเหรอ ‎นี่เลยสามทุ่มมาแล้วนะ
‎วันนี้ถือว่ากินเร็วแล้วนะ
‎ตอนเรียนกวดวิชามูจิน ‎หนูไม่ได้กินอะไรจนถึงสี่ทุ่มด้วยซ้ำค่ะ
‎เพราะทุกคลาสในกวดวิชามูจินเป็นห้องล็อก
‎ห้องล็อกเหรอคะ มันคืออะไรเหรอ
‎เอ่อ…
‎คือการไม่ให้ใครออกนอกห้อง ‎จนกว่ากวดวิชาจะปิดค่ะ
‎ไม่มีเวลาให้พักเลย
‎แม้แต่ร้านสะดวกซื้อก็ไปไม่ได้
‎ถ้าอยากเข้าห้องน้ำ ‎ก็ต้องยกมือขออนุญาตก่อนค่ะ
‎ถ้าขนาดนั้น ‎น่าจะเป็นคุก ไม่ใช่กวดวิชาแล้วนะคะ
‎เรามีอะไรอยากจะถามน้องมินจี ‎เกี่ยวกับคุณบังกูปงสักหน่อย
‎พอจะมีเวลาว่างไหมจ๊ะ
‎โอ๊ะ ซวยแล้วไง
‎หนูสายแล้วค่ะ ต้องไปคาเฟ่ติวหนังสือ
‎คาเฟ่ติวหนังสือเหรอ ตอนนี้เนี่ยนะ
‎หนูลาออกจากกวดวิชามูจินแล้ว ‎จนกว่าจะได้ที่เรียนใหม่
‎หนูจะช้ากว่าเพื่อนไม่ได้ค่ะ
‎แม่บอกว่าระหว่างนั้น ‎ให้หนูไปอ่านที่คาเฟ่ติวหนังสือค่ะ
‎ว่าแต่ คุณลุงบังกูปงเข้าคุกแล้วเหรอคะ
‎อ้อ ตอนนี้เขาอยู่ที่สถานกักขัง ‎ยังไม่ไปที่เรือนจำค่ะ
‎แบบนี้นี่เอง
‎หนูยังเก็บอันนี้ไว้อยู่เลย
‎หนูเก็บมาตอนที่เราไปขึ้นเขากันค่ะ
‎หนูทิ้งอย่างอื่นไปหมดแล้ว ‎แต่ยังไม่ทิ้งอันนี้ค่ะ
‎ข้ามทางม้าลายตรงนั้นไป ‎จะมีร้านสะดวกซื้ออยู่
‎ที่นั่นมีเด็กๆ คนอื่นเยอะเลยค่ะ
‎น่าจะมีเพื่อนที่ ‎ไปขึ้นเขาด้วยกันตอนนั้นอยู่ด้วยนะคะ
‎ลองถามพวกเขาดูนะคะ
‎เชิญค่ะ
‎สวัสดีครับ
‎ขออนุญาตนะครับ
‎ไม่ทราบว่า เด็กนักเรียนที่เรียนกวดวิชาแถวนี้
‎เข้าร้านสะดวกซื้อหลังสี่ทุ่มกันเหรอครับ
‎คะ
‎เอ่อ ใช่ค่ะ ‎เพราะสถาบันกวดวิชาปิดเวลานั้น
‎- อ๋อ ‎- อีกเดี๋ยวก็คงกรูกันมาค่ะ
‎เวลานั้นอย่างกับสงครามเลยค่ะ ‎สงครามแย่งชิงข้าวเย็น
‎งั้นเด็กๆ จะได้กินข้าวเย็นหลังสี่ทุ่มเหรอคะ
‎ตามนั้นเลยค่ะ
‎คุณคงจะคิดว่าเด็กๆ พวกนี้
‎จะซื้อของกินที่พิเศษกว่า ‎เพราะพวกแกเป็นลูกคนรวยบนอพาร์ตเมนต์หรู
‎แต่ไม่ใช่เลยค่ะ
‎พวกรามยอนถ้วย คิมบับสามเหลี่ยม ไส้กรอก ‎พวกแกกินของแบบนั้นแหละค่ะ
‎อาหารสำเร็จรูปหวานๆ เค็มๆ เผ็ดๆ
‎มาโน่นแล้วค่ะ
‎ระวังกันหน่อยนะ
‎ระวังด้วย
‎จ่ายหมดนี่เลยเหรอ
‎จ้ะ
‎รู้ไหมคะว่าเด็กๆ ดูที่อะไรเวลาซื้อเครื่องดื่ม
‎ปริมาณคาเฟอีนค่ะ
‎ยิ่งสูงเท่าไรยิ่งดี
‎ในบรรดานมกาแฟ ‎จะมีอันที่คาเฟอีนแรงๆ อยู่ค่ะ
‎แม้แต่เด็กประถมก็ยังกินเหมือนกินน้ำ
‎เห็นแล้วก็ปวดใจหน่อยๆ ค่ะ
‎เล่นกินแบบนั้นตั้งแต่ตอนนี้ ‎ตอนม.หกจะไหวไหมเนี่ย
‎อย่าลืมบัตรนะ
‎เด็กบางคนก็ตัวเล็กอย่างเห็นได้ชัด ‎แถมยังดูเหนื่อยตลอดเวลาค่ะ
‎เด็กพวกนั้นร้อยทั้งร้อยกำลังเตรียมเข้า ‎ม.ปลายสายวิทย์หรือโรงเรียนเด็กกิฟต์ค่ะ
‎เรื่องกินก็ส่วนหนึ่ง
‎แต่พวกแกไม่ได้หลับเต็มอิ่ม ก็เลยตัวเล็ก
‎เห็นนั่นใช่ไหมคะ
‎เด็กพวกนั้นเลย
‎โอ๊ะ ลูกโอ๊ก
‎- ลูกโอ๊ก ‎- อะไรนะครับ
‎บอกว่าไม่เป็นไรไง
‎นี่ หยุดร้องสักทีเถอะ
‎บอกให้หยุดร้อง
‎ร้องไห้ทำไมคะ
‎หนูรู้จักลุงบังกูปงไหมจ๊ะ
‎เราเป็นเพื่อนลุงบังกูปงนะ
‎หนูรู้จักบังกูปงค่ะ
‎- ผมก็รู้จักครับ ‎- อ้อ
‎อันนี้หนูทำจากลูกโอ๊กที่เก็บมา ‎ตอนที่เราไปขึ้นเขากันค่ะ
‎ส่วนเขาทำเป็นอันนี้ค่ะ
‎โอ้โฮ สุดยอด ทำออกมาดีมากเลยนะ
‎ว่าแต่เมื่อกี้ร้องไห้ทำไมเอ่ย
‎อ๋อ วันนี้เขาได้รับ "ไม่ระบุ" น่ะค่ะ
‎"ไม่ระบุ" เหรอ
‎มันคืออะไรจ๊ะ
‎ถ้าทำภารกิจไม่สำเร็จภายในสี่ทุ่ม ‎จะได้รับ "ไม่ระบุ" ค่ะ
‎ภารกิจอะไรเหรอคะ
‎ภารกิจแก้โจทย์คณิตศาสตร์ครับ
‎เราเริ่มแก้โจทย์ตั้งแต่บ่ายสาม ‎แต่มีแค่ผมที่ทำไม่สำเร็จครับ
‎มันเหนื่อยมากครับ
‎การแก้โจทย์คณิตตั้งแต่บ่ายสามจนถึงสี่ทุ่ม ‎คือภารกิจของเด็กประถมเหรอคะ
‎โอ๊ะ รถแม่นี่นา
‎เราขอตัวก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ
‎เดี๋ยวๆ
‎อยากให้คุณบังกูปงเข้าคุกไหมคะ
‎ไม่ค่ะ
‎ไม่ครับ
‎ถ้างั้น อยากเล่นกับคุณบังกูปงอีกไหมคะ
‎นี่ ไปกันเถอะ
‎ทำไมล่ะ
‎นี่ อีเซวอน
‎เด็กๆ ที่อายุแค่ 10 หรือ 11 ขวบ ‎ถูกขังอยู่ในโรงเรียนและกวดวิชา
‎เรียนหนังสือวันละ 12 ชั่วโมงทุกวัน ‎ไม่ได้กินเต็มที่ ไม่ได้หลับเต็มอิ่มด้วยซ้ำค่ะ
‎เหมือนกับน้องโลมาที่ถูกขัง
‎ในแท็งก์น้ำแคบๆ ‎ต้องแสดงโชว์ทุกวันและได้กินแค่ปลาแช่แข็ง
‎วาฬเพชฌฆาตที่อาศัยในอควาเรียม ‎ต้องงอครีบหลังไปข้างๆ แบบนี้ค่ะ
‎น้องควรจะได้แหวกว่ายเล่นในท้องทะเลกว้าง
‎แต่พอถูกขังอยู่ในที่แคบๆ และถูกทารุณ…
‎มันช่าง…
‎น่าเศร้าเหลือเกินครับ
‎สรุปว่าอยากจะสื่ออะไรครับ
‎เราอ้างว่าคุณบังกูปงช่วยชีวิตเด็กๆ
‎ที่ถูกทารุณและใช้มาตรการฉุกเฉินดีไหมคะ
‎ทารุณเหรอครับ
‎จะบอกว่าการส่งเด็กไปโรงเรียน ‎หรือกวดวิชาคือการทารุณเหรอครับ
‎งั้นเขาก็ควรจะแจ้งตำรวจสิ ‎ทำไมถึงลักพาตัวเด็กไปล่ะ
‎เหนือสิ่งอื่นใด
‎แรงจูงใจหรือจุดประสงค์ ‎ไม่มีผลต่อการลักพาตัวผู้เยาว์ครับ
‎ถึงจะเจตนาพ่อพระแค่ไหน ‎ก็เป็นอาชญากรรมอยู่ดี
‎แล้วถ้าเราอ้างว่าในกรณีนี้ ‎เขาได้รับการยินยอมจากเด็กๆ แล้วล่ะคะ
‎ขณะเกิดเหตุ ประตูของรถบัสเปิดอ้าซ่าอยู่
‎และคุณบังกูปงก็บอกเด็กๆ ตั้งสองครั้งแล้ว ‎ว่าให้ลงจากรถถ้าไม่อยากไปด้วย
‎แค่การยินยอมจากผู้เยาว์มันไม่พอไงครับ
‎ต้องได้รับการยินยอมจากผู้ปกครองด้วย
‎ทนายอูยองอู ผมเองก็สงสารจำเลยนะครับ
‎ดูๆ แล้ว เขาน่าจะแค่พาเด็กๆ ไปเล่น ‎แต่นี่ถึงขั้นถูกคุมขัง
‎ผมก็รู้สึกว่ามันเกินไป
‎แต่ยิ่งรู้สึกแบบนั้น เรายิ่งต้องตั้งสติให้ดี
‎คุณจะคล้อยตามฝีปากที่แฝงเลศนัยของจำเลย
‎แล้วพูดอะไรแปลกๆ ต่อไปเหรอครับ
‎คุณทนายครับ
‎เอ่อ…
‎ทำไม…
‎จะไปไหนเหรอครับ
‎เธอจะไปไหน
‎ก็ ไปนัดบอดน่ะ
‎นัดบอดเหรอ
‎แล้วจุนโฮล่ะ
‎ยังจะมาถามหาจุนโฮอะไรอีก
‎โอ๊ย พอเลยค่ะ คนอะไรเซนส์อย่างง่อย
‎จากนี้ไป ฉันจะใช้ชีวิตแบบรุกหนัก
‎ถ้ารู้จักผู้ชายงานดี ก็แนะนำฉันบ้างนะคะ
‎เพราะฉันจะคว้ามาให้ได้
‎คว้ามาด้วยการรุกหนักเหรอครับ
‎ถึงจะเป็นคนอย่างทนายควอนมินอู ‎ก็น่าจะมีผู้ชายที่ใช้ได้อยู่รอบตัวสักคนนี่คะ
‎พอจะนึกถึงใครบ้างไหมคะ
‎"ถึงจะเป็นคนอย่างทนายควอนมินอู" เหรอ
‎ฉันนึกออกคนหนึ่งนะ
‎เขารู้วิธีทำตัวดีๆ เยอะเลย
‎ทั้งขยับเก้าอี้ให้ เปิดประตูรถให้
‎เวลาเดินกับใครก็คอยกันให้เดินด้านใน
‎แล้วก็ถือข้าวของให้ด้วยนะ
‎จริงเหรอ
‎อือ ทำซูชิสาหร่ายอร่อยด้วย ‎คราวหลังฉันจะแนะนำให้รู้จักนะ
‎บุญแค่ไหนแล้วที่ตำรวจจับเขาตอนนั้น
‎ถ้าสายกว่านั้นอีกนิดนะ
‎อาจจะเกิดเรื่องน่าขนลุกขึ้นก็ได้
‎ข่มขืนไง
‎เราจะรู้ได้ไงถ้าเขานึกครึ้มจะข่มขืนขึ้นมา
‎เราเข้าใจความโกรธและความกังวล ‎ของคุณแม่ทุกท่านดีนะครับ
‎แต่ว่า…
‎การฟ้องร้องต้องใช้เวลาและพลังเยอะมาก
‎และไม่มีอะไรรับประกันด้วยครับ ‎ว่าผลจะออกมาอย่างที่หวัง
‎ถ้าคุณแม่บอกเรามาว่าต้องการอะไร
‎โดยไม่ต้องถึงขั้นฟ้องร้องให้ยุ่งยาก ‎จะดีกว่าไหมครับ
‎ผอ.ชเวซองซุกพร้อมจะขอโทษ ‎คุณแม่ด้วยความจริงใจแล้วครับ
‎มีแค่คำขอโทษที่จริงใจจากผอ. ‎แล้วจะทำอะไรได้คะ
‎อีตาบังกูปงอะไรนั่น ‎ยังไม่สะทกสะท้านอะไรเลยนี่
‎ได้ยินที่หมอนั่นพูดที่สถานีตำรวจไหมคะ
‎เขาทำเหมือนเราเป็นพ่อแม่ที่ไม่รู้จักละอาย
‎บ้าคลั่งอยู่กับการส่งลูกเรียนมหาลัย ‎โดยไม่สนความสุขของลูกนี่
‎ฉันโกรธเรื่องนั้นเหมือนกัน
‎คิดว่าเราทรมานลูก ‎เพราะอยากทรมานหรือไงคะ
‎ที่ทำก็เพื่ออนาคตลูกทั้งนั้น
‎ถ้าเราปล่อยให้แกเล่นตามใจชอบในช่วงเวลา
‎ที่ควรเรียนให้เป็นนิสัย ‎แบบนั้นชีวิตลูกจะเป็นยังไงล่ะคะ
‎- แบบนั้นก็แย่น่ะสิ ‎- พูดอีกก็ถูกอีก
‎- เราต้องช่วยให้ลูกได้เรียนสิ ‎- เราก็ทุ่มเทแทบตายนะ
‎- ใช่เรื่องง่ายที่ไหน ‎- คนอื่นไม่มีทางเข้าใจหรอก
‎- เป็นอะไร ‎- ทำอะไรของคุณคะเนี่ย
‎ลูกชายฉัน
‎ป่วยทางจิตใจและไม่สมประกอบค่ะ
‎แกคงไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าแกพูดอะไรอยู่
‎ทุกท่านเป็นแม่คนเหมือนกันนี่คะ
‎ได้โปรดยกโทษให้ลูกชายฉัน ‎ด้วยจิตใจของคนเป็นแม่สักครั้งนะคะ
‎ฉันจะไม่ปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้อีกค่ะ
‎เดี๋ยวนะผอ. ไหนเคยบอกว่าเป็นแม่ ‎ที่มีลูกชายได้ดิบได้ดีไงคะ
‎ขายไว้ซะดิบดีว่าส่งลูกชายทั้งสามคน ‎เข้าม.โซลได้ แล้วตอนนี้ว่าไงนะ
‎- ลูกป่วยและไม่สมประกอบเหรอคะ ‎- ฉันอวดดีเองค่ะ
‎ฉันผิดไปแล้วค่ะ
‎ถ้าอยากได้คำขอโทษ ฉันก็จะขอโทษ
‎ถ้าอยากได้ค่าไกล่เกลี่ย ฉันก็จะให้ค่ะ
‎ลูกฉัน
‎แกอ่อนแอเกินกว่า
‎จะทนใช้ชีวิตอยู่ในเรือนจำค่ะ
‎ถ้าส่งแกเข้าคุกไป
‎ฉันกลัวว่าแกจะเลือกเส้นทางที่ไม่ควร
‎ฉันขอความกรุณาเถอะนะคะ
‎ขอร้องล่ะค่ะ
‎ขอร้องนะคะ
‎ผมเช็กทั้ง 11 ใบแล้วนะครับ
‎ลงชื่อและประทับตราครบแล้ว
‎ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณ ‎คำวิงวอนจากใจของผอ.เลย
‎ขอบคุณที่พยายามนะครับ
‎คุณทนายก็ทำได้ดีมากค่ะ
‎ถ้างั้นพวกเราขอตัวก่อนนะครับ
‎ค่ะ
‎ฉันขอนั่งตรงนี้ต่ออีกหน่อยค่ะ
‎ผอ.ชเวซองซุก
‎คะ
‎ที่คุณบอกว่าคุณบังกูปง ‎ป่วยทางจิตใจและไม่สมประกอบ
‎บอกว่าเขาไม่รู้ตัวว่ากำลังพูดอะไร
‎ในฐานะทนายของคุณบังกูปง ‎ฉันไม่คิดแบบนั้นนะคะ
‎ถ้างั้น
‎คิดว่าลูกชายฉันอาการปกติเหรอคะ
‎คุณทนายเพิ่งเจอแกไม่กี่ครั้ง
‎ถึงได้มองแกในแง่ดีไงคะ
‎ขนาดเจอกันไม่กี่ครั้ง ‎ฉันก็ยังมองเขาในแง่ดีเลยนี่คะ
‎คุณแม่ยิ่งต้องมองเขาในแง่ที่ดีกว่า ‎ไม่ใช่เหรอคะ
‎คุณแม่ควรจะลองเปิดใจ
‎รับฟังสิ่งที่เขาอยากจะสื่อสักครั้ง ‎ไม่ใช่เหรอคะ
‎แค่เด็กๆ ได้ยินชื่อ "บังกูปง" ‎พวกแกก็หัวเราะออกแล้วค่ะ
‎ความหมายของการปลดแอกเด็ก ‎ที่คุณบังกูปงอ้างถึง
‎เด็กๆ เข้าใจดีค่ะ
‎คนที่ไม่เข้าใจคุณบังกูปง…
‎มีแค่พวกผู้ใหญ่นั่นแหละค่ะ
‎ถ้างั้น อยากเล่นกับคุณบังกูปงอีกไหมคะ
‎นี่ อีเซวอน
‎ผมอยากเล่นกับเขาทุกวันเลย ‎ผมอยากปลดแอกครับ
‎พยานวินิจฉัยโรคจำเลยว่ายังไงครับ
‎จำเลยเป็นผู้ป่วยโรคหลงผิดครับ
‎เรียกได้ว่าเป็นอาการหลงผิด ‎ที่คลั่งความยิ่งใหญ่ครับ
‎ถ้าอย่างนั้น การที่จำเลยอ้างว่า
‎ตนคือผู้บัญชาการกองทหารปลดแอกเด็ก
‎ก็เป็นอาการหลงผิด ‎ที่คลั่งความยิ่งใหญ่เหรอครับ
‎ครับ ใช่แล้วครับ
‎ผู้ป่วยจากอาการหลงผิด ‎ที่คลั่งความยิ่งใหญ่
‎จะเชื่อว่าตนมีตำแหน่งในสถาบันหรือองค์กร…
‎จบการซักถามครับ
‎เอ่อ…
‎ฉันขอซักถามพยานเพิ่มเติมค่ะ
‎ทนายอู…
‎กวดวิชามูจินที่เด็กๆ ทั้ง 12 คนเคยเรียน
‎มีชื่อเสียงในเรื่องห้องล็อกค่ะ
‎พยานทราบไหมคะ ว่าห้องล็อกคืออะไร
‎ห้องล็อกเหรอครับ
‎ไม่ทราบครับ
‎ห้องล็อกหมายถึง
‎การบังคับให้เด็กนักเรียน ‎เรียนอย่างเดียวตลอดทั้งวัน
‎เด็กๆ ที่เรียนกวดวิชามูจิน ‎ไม่สามารถออกไปข้างนอกได้ก่อนสี่ทุ่ม
‎ซึ่งเป็นเวลาปิดสถาบันค่ะ
‎ไม่มีเวลาพัก ‎หรือเวลากินข้าวให้เด็กๆ เลย
‎ทั้งยังต้องขออนุญาตก่อนไปเข้าห้องน้ำ
‎เด็กๆ ที่เข้าห้องน้ำมากกว่าวันละสองครั้ง ‎จะถูกส่งกลับบ้าน
‎โดยอ้างว่าพวกแกไม่พร้อมจะเรียนค่ะ
‎(คณะลูกขุน)
‎เป็นที่รู้กันว่ากวดวิชามูจิน ‎ให้ผู้ปกครองกรอกเอกสารยินยอมว่า
‎เด็กคนใดไม่ทำการบ้านมาจะถูกทำโทษ
‎แต่ความนิยมของกวดวิชามูจิน ‎ในหมู่ผู้ปกครอง
‎กลับสูงสุดค่ะ
‎แม้ความจริงเป็นเช่นนี้ พยานก็ยังคงเชื่อว่า
‎การตีความความเป็นจริง ‎และความเชื่อของจำเลยบิดเบี้ยวมากพอ
‎ให้มองว่าเขาเป็นผู้ป่วยโรคหลงผิดเหรอคะ
‎- ทนายอูยองอู ทำอะไรครับ ‎- คุณทนาย
‎ขอฟังต่ออีกหน่อยได้ไหมครับ
‎นั่น…
‎ดูสีหน้าลูกชายฉันสิคะ
‎อะไรนะครับ
‎เขาอยากพูดอะไร ‎ถึงได้แสดงสีหน้าแบบนั้นคะ
‎เด็กที่อายุเพียง 10 และ 11 ปี ‎ต้องเรียนหนังสือวันละ 12 ชั่วโมงทุกวัน
‎ไม่ได้กิน ไม่ได้นอน ‎ไม่ได้พัก ไม่ได้เล่นเต็มที่ด้วยซ้ำ
‎แล้วคุณยังจะบอกว่าศัตรูของเด็กเกาหลี ‎ไม่ใช่โรงเรียน สถาบันกวดวิชา
‎และผู้ปกครองอีกเหรอคะ
‎ทนายครับ
‎พยานคนนี้ ‎คือพยานที่ทนายเรียกมาเองนะครับ
‎ทำไมถึงพยายามจะเบิกความ ‎ที่ทำให้จำเลยเสียเปรียบล่ะครับ
‎ฉันไม่ได้พยายามจะเบิกความ ‎ที่ทำให้จำเลยเสียเปรียบ…
‎ทนายพยายามจะพิสูจน์อะไรอยู่ครับ
‎คุณอยากได้ยินว่าการตีความความเป็นจริง ‎และความเชื่อของจำเลยไม่ได้มีปัญหา
‎จำเลยจึงไม่ใช่ผู้ป่วยโรคหลงผิด ‎อย่างนั้นเหรอครับ
‎ค่ะ ถูกต้องค่ะ
‎นั่นอาจเป็นคำให้การ ‎ที่ทำให้จำเลยเสียเปรียบได้
‎ทราบหรือเปล่าครับ
‎ศาลที่เคารพคะ
‎จำเลยคือผู้ที่ก่ออาชญากรรมผ่านการกระทำ
‎ที่แสวงหาการปฏิรูป ‎โดยมีทัศนคติที่ต่อต้านระบบสังคมที่มีอยู่
‎พูดอีกอย่างก็คือ ‎ผู้กระทำผิดทางการเมืองค่ะ
‎เขาไม่ใช่อาชญากรชั่วร้าย ‎ที่สมควรถูกประณามด้านศีลธรรม
‎ถ้าจำเลยได้รับวินิจฉัย ‎ว่าเป็นผู้ป่วยโรคหลงผิด
‎นั่นอาจจะช่วยลดโทษให้จำเลยได้ก็จริง
‎แต่จะทำให้อุดมการณ์ของจำเลย ‎ในการปลดแอกเด็ก
‎ถูกดูแคลนค่ะ
‎ในฐานะทนายของจำเลย
‎ฉันอยากจะแก้ต่างให้
‎อุดมการณ์ของจำเลยค่ะ
‎การพิจารณาคดีจัดขึ้น ‎เพื่อถามหาความผิดของจำเลย
‎ไม่ใช่เพื่อเผยแพร่อุดมการณ์ของจำเลยครับ
‎ไม่ว่าเจตนาของทนายคืออะไร ‎ในฐานะผู้พิพากษา คำถามที่ผมอยากถาม
‎และคำถามที่ผมควรถามชัดเจนนะครับ
‎จำเลย
‎จำเลยรู้สึกสำนึก ‎ต่อการกระทำที่ตนก่อหรือไม่ครับ
‎เอ่อ ศาลที่เคารพครับ
‎ผมอยากให้แจ้งว่าจำเลยมีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธ…
‎ไม่ครับ
‎ผมไม่สำนึกครับ
‎ถ้าอย่างนั้น ในอนาคตจำเลยจะ ‎ก่ออาชญากรรมที่คล้ายกันนี้อีกเหรอครับ
‎ครับ
‎คุณทนาย
‎จะปล่อยทนายอูยองอูไปแบบนี้เหรอครับ
‎เธอพังการว่าความเพราะความวู่วาม ‎ทั้งที่ไม่ได้ตกลงกันก่อนนี่ครับ
‎ก็ต้องตักเตือนแหละครับ ‎เดี๋ยวผมจะคุยกับเธอดู
‎คราวนี้ก็จะตักเตือนอย่างเดียวอีกเหรอครับ ‎ไม่ลงโทษเหรอ
‎ไม่ใช่ความผิดพลาดเล็กน้อยสักหน่อย
‎เธอทำผิดใหญ่โตจนถึงขั้นพลิกคำตัดสิน…
‎ก่อนหน้านี้ ‎เราเคยคุยเรื่องนี้กันแล้วไม่ใช่เหรอ
‎ตอนนั้นคุณบอกว่าควรลงโทษทนายอู ‎เพราะขาดงานโดยไม่ลาใช่ไหมครับ
‎ดูท่าทนายควอนมินอู ‎จะชอบการลงโทษเอามากนะ
‎ถึงได้โพสต์แบบนั้นลงในกระดานข่าวเหรอครับ
‎คืองี้นะ
‎ถ้าคุณความเห็นไม่ตรงกันขณะทำงาน ‎จนมันเกิดปัญหา
‎คุณก็ควรจะพูดคุยและแก้ปัญหากันสิครับ
‎การให้รางวัลหรือทำโทษ ‎แยกว่าใครถูกใครผิดไปซะทุกเรื่อง
‎ผมไม่ทำงานแบบนั้นนะครับ
‎เรามีความคิดเห็นแตกต่างกัน
‎ระหว่างทนายความ ‎ในเรื่องกลยุทธ์การว่าความน่ะครับ
‎ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ ‎ที่ไม่ได้ประสานกันให้ดีก่อนขึ้นศาล
‎ขอโทษนะคะ
‎ขอบคุณครับ
‎ขอบคุณทนายอูยองอูด้วยครับ
‎แม่ผมว่ายังไงบ้างครับ
‎โชคดีที่คุณแม่เข้าใจครับ
‎อ้อ
‎จริงเหรอครับ
‎ครับ
‎การได้รับจดหมายไม่ประสงค์ลงโทษ ‎อาจเป็นประโยชน์ต่อการลดโทษได้
‎แต่คำให้การของจำเลยที่บอกว่าไม่สำนึก
‎เป็นปัจจัยให้โทษหนักขึ้นครับ
‎ยากที่จะหวังให้ศาล ‎พิจารณาตามสภาพการณ์ด้วยครับ
‎บางที…
‎การคุมประพฤติอาจจะเป็นไปไม่ได้ครับ
‎ครับ อันนั้นผมไม่ติด
‎แต่ผมขอคุณทนายอย่างหนึ่งได้ไหมครับ
‎ขอเหรอครับ
‎ในวันให้การครั้งสุดท้ายของผม
‎เชิญกองทหารปลดแอกเด็กมาที่ศาลทีนะครับ
‎คะ
‎ผมอยากสร้างความทรงจำที่มีความสุข ‎ไปกับการเล่นจนหนำใจให้พวกแกแท้ๆ
‎แต่ถ้าในความทรงจำ ‎ของกองทหารปลดแอกกลายเป็น
‎"สุดท้าย ราคาของการเล่นจนหนำใจ ‎คือโทษจำคุกนี่เอง"
‎ผมกลัวพวกแกจะจดจำแบบนี้ครับ
‎ในฐานะผู้บัญชาการกองทหารปลดแอกเด็ก
‎ต่อให้ถูกลงโทษ ผมก็อยากให้พวกแกเห็นว่า ‎ผมถูกลงโทษอย่างสง่าครับ
‎ผมอยากให้พวกแกเห็นครับ ‎ว่าผมไม่อายต่อสิ่งที่ผมได้ทำลงไป
‎ผมต้องขอโทษที่พูดเรื่องนี้ขึ้นมาดื้อๆ ‎แต่ผมเรียนเก่งนะครับ
‎คะ
‎ผมจบจากม.โซล ‎สอบเนติผ่านก่อนเรียนจบด้วยนะครับ
‎อ้อ ค่ะ
‎ทนายอูยองอูจบมาจากที่ไหนนะ
‎หือ
‎อ้อ ฉันก็จบมาจากม.โซลค่ะ
‎แล้วก็…
‎แล้วก็เหรอ
‎แล้วก็…
‎จบนิติศาสตร์ม.โซลเหมือนกันค่ะ
‎ใช่ครับ เราสองคนจบมาด้วยเกียรตินิยม
‎พอมองย้อนกลับไป ผมว่าการที่ผม ‎ใฝ่ฝันอยากเป็นทนายตั้งแต่เด็ก
‎น่าจะเป็นเคล็ดลับในการได้เกรดสูงๆ นะครับ
‎ว่าไหมครับ ทนายอูยองอู
‎อ้อค่ะ
‎ฉันว่าฉันเองก็เป็นแบบนั้นค่ะ
‎งั้นเหรอคะ
‎ถ้าน้องคิมมินจีมาร่วมขึ้นศาลครั้งนี้
‎จะช่วยเรื่องเกรดและสร้างแรงจูงใจ ‎ให้น้องคิมมินจีได้มากเลยครับ
‎การได้เห็นผู้พิพากษา อัยการ และทนาย ‎ทำงานอยู่ตรงหน้า
‎น่าจะเป็นประสบการณ์ที่หายากนะครับ
‎ถูกต้องค่ะ การเข้าร่วมการพิจารณาคดีครั้งนี้
‎จะทำให้น้องคิมมินจีอยากเข้าเรียนม.โซล ‎โดยอัตโนมัติค่ะ
‎ใช่ครับ
‎ไม่ต้องห่วงเรื่องความปลอดภัย ‎ของน้องๆ นะครับ
‎ทีมทนายของเราจะพาน้องๆ
‎ไปขึ้นศาลด้วยตัวเองเลยครับ
‎อุ๊ยตาย
‎ลงทุนเบอร์นั้นเลยเหรอคะ
‎ตายจริง
‎ฉันคิดไว้ว่าลูกสาวฉันไปทางสายวิทย์มากกว่า
‎แต่อุ๊ย ถ้าจู่ๆ แกจะเรียนนิติขึ้นมา ‎จะทำยังไงดีนะ
‎- ว้าย ทำยังไงล่ะคะ ‎- ครับ
‎อ้อ คุณทนาย
‎ผอ.กวดวิชามูจินบอกว่า ‎ให้ยืมรถบัสของสถาบันแหละครับ
‎ผมว่าเวลาพาเด็กๆ ไปศาล ‎เราใช้รถคันนั้นก็ได้นะครับ
‎ค่ะ
‎ฉัน…
‎ฉันจะถือให้เองค่ะ
‎- อะไรนะครับ ‎- ไปทางไหนคะ
‎คุณทนาย
‎ทำแบบนี้กับผมทำไมครับ
‎คะ
‎ก็คุณ…
‎ทำดีกับผมนี่ครับ
‎ทั้งขยับเก้าอี้ให้ กันให้ผมเดินด้านใน
‎เปิดประตูรถให้ ตอนนี้ก็ถึงขั้นถือของให้อีก
‎ทำแบบนั้นทำไมครับ
‎ผมทำอะไรผิดต่อคุณทนายหรือเปล่าครับ
‎ไม่ใช่อะไรแบบนั้นค่ะ
‎ฉันก็แค่…
‎ชอบน่ะค่ะ
‎ฉันทำดีด้วยเพราะชอบคุณค่ะ
‎(การเรียกร้องใหม่ การเรียกร้อง ‎ที่มีหลักประกัน คดีสืบสวน)
‎(กวดวิชามูจิน)
‎- เป่ายิงฉุบ ‎- จู่ๆ เอางี้เลย
‎- เป่ายิงฉุบ ‎- เอานี่ไป
‎- มันขาดไปแล้วนี่ ‎- จริงเหรอ
‎ขาดแล้วแต่นางยังเล่นต่อ
‎เอาล่ะ เด็กๆ จ๊ะ
‎เราจะออกเดินทางกันละนะ
‎- ค่ะ ‎- ครับ
‎ลุงครับ
‎ลุงชื่ออะไรเหรอครับ
‎ลุงชื่อแบบว่าตดดังปุ๋ง อะไรงี้หรือเปล่าครับ
‎เอ่อ เปล่าจ้ะ ไม่ใช่แบบนั้น
‎คือว่า ผมชื่อ…
‎อีรูอึอึ๊ครับผม
‎จริงเหรอคะ ชื่ออีรูอึอึ๊จริงๆ เหรอคะ
‎ใช่ค่ะ เราเป็นเพื่อนคุณตดดังปุ๋งนี่คะ
‎คนนี้ชื่ออีรูอึอึ๊
‎ส่วนฉันอู อู อูอูอู อูฮูขี้มูกก้อนเป้งค่ะ
‎แล้วลุงสองคนล่ะคะ
‎ชื่ออะไรคะ
‎- เอ่อ… ‎- เอ่อ ของเราแค่…
‎ลุงทนายจ้ะ
‎- โธ่ ‎- กร่อยเลย
‎ฉัน…
‎ชื่อควอนก้อนอึ๊จ้ะ
‎อะไรเนี่ย
‎ส่วนฉัน…
‎จองปู้ดป้าดจ้า
‎(ศาลกลางกรุงโซล)
‎ครับ จบเพียงเท่านี้ครับ
‎จำเลย
‎มีอะไรจะพูดเป็นอย่างสุดท้ายไหมครับ
‎ครับ ก่อนอื่น…
‎ผมขอพูดอะไรกับผู้ใหญ่ ‎ที่เลี้ยงดูเด็กๆ สักนิดนะครับ
‎เด็กๆ ต้องเล่นเดี๋ยวนี้ครับ
‎หลังจากนี้มันสายไปครับ
‎หลังเข้าเรียนมหาลัย
‎หลังได้งานทำ
‎และหลังแต่งงาน มันล้วนสายเกินไปครับ
‎การเล่นทอยหิน ซ่อนแอบ ‎โดดขี่หลัง โดดหนังยาง
‎หลังจากนี้มันสายไปครับ
‎ในชีวิตที่เต็มไปด้วยความกังวล
‎มันสายเกินกว่าจะตามหาหนทางเดียว
‎ที่นำไปสู่ความสุขครับ
‎หนึ่ง
‎เด็กๆ จะต้องเล่นเดี๋ยวนี้
‎"หนึ่ง เด็กๆ จะต้องเล่นเดี๋ยวนี้"
‎สอง เด็กๆ จะต้องสุขภาพแข็งแรงเดี๋ยวนี้
‎- "สอง" ‎- "สอง"
‎- "เด็กๆ จะต้องสุขภาพแข็งแรงเดี๋ยวนี้" ‎- "เด็กๆ จะต้องสุขภาพแข็งแรงเดี๋ยวนี้"
‎สาม
‎ทุกคนเงียบครับ
‎นอกจากจำเลย ทุกคนไม่มีสิทธิ์พูดครับ
‎ศาลที่เคารพคะ
‎เด็กๆ เหล่านี้คือเหยื่อของคดีข้างต้นนะคะ
‎หากผู้พิพากษาอนุญาต
‎เหยื่อมีสิทธิ์ที่จะแสดง ‎ความคิดเห็นของตนขณะพิจารณาคดีค่ะ
‎ได้โปรดยอมให้เด็กๆ
‎ท่องคำประกาศของกองทหารปลดแอกเด็ก
‎เป็นคำให้การของเหยื่อได้ไหมคะ
‎หนึ่ง
‎- "หนึ่ง" ‎- "หนึ่ง"
‎เด็กๆ จะต้องเล่นเดี๋ยวนี้
‎- "เด็กๆ จะต้องเล่นเดี๋ยวนี้" ‎- "เด็กๆ จะต้องเล่นเดี๋ยวนี้"
‎สอง
‎- "สอง" ‎- "สอง"
‎เด็กๆ จะต้องสุขภาพแข็งแรงเดี๋ยวนี้
‎- "เด็กๆ จะต้องสุขภาพแข็งแรงเดี๋ยวนี้" ‎- "เด็กๆ จะต้องสุขภาพแข็งแรงเดี๋ยวนี้"
‎สาม
‎- "สาม" ‎- "สาม"
‎เด็กๆ จะต้องมีความสุขเดี๋ยวนี้
‎- "เด็กๆ จะต้องมีความสุขเดี๋ยวนี้" ‎- "เด็กๆ จะต้องมีความสุขเดี๋ยวนี้"
‎ขอปฏิเสธคำบัญชาอันเจ้าเล่ห์ ‎ของโรงเรียน สถาบันกวดวิชา
‎รวมถึงพ่อแม่ที่อ้างว่าทำเพื่ออนาคตเด็ก ‎ฉันผู้บัญชาการกองทหารปลดแอกเด็ก บังกูปง
‎จะขอร้องเพลง ‎เพื่อหนูน้อยผู้มีความสุข ณ บัดนี้
‎เด็กๆ จ๊ะ
‎- มาเล่นกัน ‎- มาเล่นกัน
‎บังกูปง ดูนี่สิครับ
‎- ของหนูด้วย ‎- หนูก็มีนะ
‎อย่างเจ๋งเลย
‎เรามากอดกันหน่อยมา
‎โรยพริกป่นใส่จาจังมยอนไหม
‎อือ
‎หมูเปรี้ยวหวานนี่ราดซอสไหม
‎อือ
‎- ใคร ‎- ฮะ
‎ก็คนที่นายชอบไง ‎คนนั้นคือใครถ้าไม่ใช่ชเวซูยอน
‎จะเป็นใครมันสำคัญกับนายขนาดนั้นเชียว
‎ต้องรู้ก่อนว่าใคร พี่คนนี้ถึงจะช่วยได้ไง
‎ดูทรงแล้วช่วงนี้ติดๆ ขัดๆ นะเรา
‎ถอนหายใจเป็นหมาป่วยเลย
‎ฉันนึกภาพหลังจากนี้ไม่ค่อยออก
‎อะไร
‎ขั้นต่อไปหลังจากชอบ
‎มันรู้สึกแบบว่า
‎นี่ไม่ใช่เรื่องธรรมดา
‎เหมือนกับว่าฉันต้องเตรียมใจขั้นใหญ่หลวง
‎กลัวว่าถ้าเริ่มไปแล้วจะทำให้เราทั้งคู่…
‎ลำบากเปล่าๆ
‎ทำนองนั้น
‎คือนายจะแต่งงานครองคู่หรือว่าไง
‎จริงจังอะไรเบอร์นั้นก่อน
‎คบกันไปก่อน แล้วถ้าไม่ชอบ นายก็แค่ชิ่งไง
‎กับคนนี้ ฉันเริ่มความสัมพันธ์ ‎ด้วยความรู้สึกแค่ประเดี๋ยวประด๋าวไม่ได้
‎คือนายกลัวว่ามันเป็นแค่ ‎ความรู้สึกประเดี๋ยวประด๋าวว่างั้น
‎ไม่เว้ย ฉันไม่ได้รู้สึกแค่นั้น
‎งั้นก็ไปสิ คำตอบก็มีแล้ว
‎- ไปเหรอ ‎- ไป
‎นี่ นาย นายจะไปไหน
‎ไปจริงเหรอ
‎ฉัน…
‎ฉันแค่เปรียบเปรยรูปแบบหนึ่ง ‎ให้นายพัฒนาความสัมพันธ์เฉยๆ
‎จุนโฮมันไม่อ่านหนังสือบ้างเหรอ
‎ย่อ ย่ำย่ำ
‎ย่อ ย่ำ โอ๊ะ
‎ย่อ ย่ำย่ำ
‎โอ๊ะ ย่อ ย่ำย่ำ
‎ย่อ ย่ำย่ำ
‎อ้อ
‎ขอบคุณนะคะ
‎ผมมีอะไรจะบอกครับ
‎ผมชอบคุณครับ
‎ผมชอบคุณมาก
‎จนรู้สึกเหมือน…
‎ใจผมไม่สบายครับ
‎ขอโทษด้วยนะครับ ตอนนี้ร้าน…
‎ขอเข้าไปได้ไหม
‎มาที่ร้านคิมบับป่านนี้คนเดียว ‎โดยไม่มีผู้ติดตามเนี่ยนะ
‎เดี๋ยวนะ
‎อูยองอู…
‎ทนายจากฮันบาดาคนนั้นน่ะเหรอ
‎ถ้าไม่มีหมายจับ ‎เท่ากับจับกุมโดยผิดกฎหมายนะคะ
‎แม่หนูเป็นทนายหรือไง
‎ไปได้คดีน่าปวดหัวแบบนี้มาจากไหน
‎ได้มาจากรถไฟใต้ดินสายสองค่ะ
‎การรักผู้บกพร่องทางสติปัญญาจากใจ
‎มันเหลือเชื่อขนาดนั้นเลยเหรอครับ
‎พยานต้องการให้คุณยางจองอิล ‎ได้รับโทษข้อหาข่มขืนพยานหรือไม่คะ
‎- ฉันรักเขาค่ะ ‎- คะ
‎อย่าให้เขาต้องเข้าคุกเลยนะคะ
‎ถ้าเป็นคนที่พิการ ‎ลำพังแค่ความรู้สึกชอบ
‎คงไม่พอค่ะ
‎คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์