SERIAL NETFLIX
Naprawdę nawet ci, którzy nie odwiedzają
obiektu dziedzictwa kultury, muszą płacić za wstęp?
Mogę jechać w delegację?
Dokąd?
Na wyspę Czedżu.
Na pewno nie pojadę na marne,
bo zabieram ze sobą kilku początkujących adwokatów.
Nie rozumiem, co my robimy. I tak mam dużo pracy.
Wstąpimy do tej restauracji,
którą polecałeś.
Boże.
Chyba jest zamknięte od dawna.
Tu mają najlepszy makaron z mięsem.
Byliście kiedyś w Hwangjisie?
To, co widzimy, to nie wszystko.
Nie dajcie się oślepić temu, co widzicie.
Pamiętajcie o istocie tego, co poza tym.
Czemu nagle gadasz jak dorosły?
Ja nie gadam jak dorosły.
Ja jestem dorosły.
Cześć, Jun-ho. Jesteście.
Jun-ho.
Chyba nie powiesz rodzicom, co?
Chcemy, żebyś był szczęśliwy.
Powinieneś znaleźć dziewczynę, która cię uszczęśliwi.
Nie kogoś, kim musisz się opiekować.
Mecenasie Jung!
- Wszystko w porządku? - Co panu jest?
SPRAWA NR 14 NIEBIESKA NOC W CZEDŻU CZ. 2
Mówią, że Korea to numer jeden na świecie w leczeniu raka żołądka.
A mój to nawet nie czwarte stadium. Dopiero trzecie, nic mi nie będzie.
Proszę się nie martwić.
Dokończę tu sprawę Hwangjisy
i poddam się operacji, jak tylko wrócę do Seulu,
Dobrze. Do widzenia.
Korea jest numerem jeden w leczeniu raka żołądka,
ale to nie jest „dopiero” trzecie stadium.
W trzecim stadium rak atakuje mięśnie,
tkankę podsurowiczą lub surowiczą
oraz okoliczne węzły chłonne.
Wskaźnik nawrotów po operacji jest wysoki,
dlatego zaleca się uzupełniającą chemioterapię.
Szanse przeżycia pięciu lat wynoszą 30 do 40 procent.
Szanse przeżycia pięciu lat są tak niskie?
Mecenasie Jung, umówił się pan na operację?
Oczywiście.
Umówiłem się do szpitala w Seulu,
w którym mnie zdiagnozowano przed przyjazdem tutaj.
Dam sobie radę, nie martwcie się o mnie.
Może zjesz jeszcze trochę?
Ledwo to tknąłeś.
Nie mam apetytu, a jak zmuszam się do jedzenia, boli mnie brzuch.
Mam poprosić, żeby zrobili ci owsiankę?
Nie trzeba.
Wątpię, żeby to coś zmieniło.
No…
A może nudle z mięsem?
Z Nudli Haengbok!
Nudle Haengbok! Ale mają zamknięte.
A jeśli znajdziemy właściciela i go poprosimy?
Powiemy, że to dla adwokata, który może umrzeć na raka żołądka?
Nie ma potrzeby.
Nie rób nic, co nie jest konieczne,
i skup się na sprawie Hwangjisy.
Jasne?
Jak mamy znaleźć właściciela Nudli Haengbok?
Naprawdę zamierzasz go znaleźć?
Mecenas Jung kazał nie robić nic, co nie jest konieczne.
Mecenas Jung kazał nie robić nic, co nie jest konieczne,
ale ja się na to nie zgodziłam.
Rety.
Dobrze ją wychowałam.
Mecenas Jung…
może nie mieć dużo czasu.
Jeśli nie zrobi tego teraz, być może już nigdy nie zje nudli Haengbok.
Masz rację.
Mówią, że żałujemy tylko niewykorzystanych okazji.
Też mnie to trochę gryzie.
Wyglądał na rozczarowanego, gdy jadł w Nudlach Haengun.
Może poszukamy właściciela razem?
Czemu nic nie mówisz?
Co masz na myśli?
W takich chwilach zwykle jesteś dupkiem.
„Po co mamy to robić razem? Sami sobie szukajcie. Ja odpadam”.
No…
Fajnie byłoby, gdyby udało się znaleźć właściciela.
Spróbowałbym tych nudli.
Muszą być pyszne, skoro tak się nimi zachwyca.
Jesteś pewien, że to nie ty jesteś chory?
Podobno umierający ludzie nagle się zmieniają.
Co ja ci takiego zrobiłem? Czemu jesteś…
W porządku.
Musimy przeczesać okolicę, żeby ustalić, gdzie jest właściciel.
Zamiast iść jedną grupą,
może się rozdzielimy?
Jak się podzielimy?
Zagrajmy w „Góra czy dół”.
Chyba „Dół czy góra”?
Nie, „Góra czy dół”.
Mówicie o dedenjji?
Każdy region ma na to inną nazwę.
Wersja Czedżu jest bardzo długa.
„Niebo i ziemia. Nawet jeśli wiesz, to nie wiesz.
To prawda, a to fałsz. Nawet jeśli nie wygrasz, to nic”.
Coś w tym stylu.
U nas mówi się tylko „niebo to ziemia”.
W mojej dzielnicy mówiło się…
No…
W twojej dzielnicy co?
No wyduś to z siebie.
W mojej dzielnicy…
„Góra czy dół. Przegrasz, milcz. Wsadź se gówno w japę”.
Tak graliśmy w mojej dzielnicy.
„Wsadź se gówno w japę!”
- Zostaniemy przy „Góra czy dół”. - Dobra.
Góra czy dół!
Jeszcze raz.
Góra czy dół!
Jeszcze raz.
Góra czy dół!
No nie wierzę.
Idźcie razem. Co za synchron.
Tak, nie musimy dzielić się po trzy osoby.
Geu-ra-mi, Jun-ho, Włochaty i ja będziemy w jednym zespole.
Su-yeon i mecenas Kwon w drugim.
- Ustalone. - Czemu? Nie.
- Jeszcze raz! - Rozpoczynamy poszukiwania w grupach.
Zagrajmy jeszcze raz, co?
- Góra czy dół! - „Wsadź se gówno w japę” jest śmieszne.
NUDLE HAENGUN
ORYGINALNY SMAK MIĘSNYCH NUDLI! ZNANE Z TELEWIZJI
Witamy.
- Chwileczkę. - Dobrze.
Dziękuję.
Witamy.
Możemy o coś zapytać?
Chwila.
Byliście u nas niedawno?
Tak. My…
Gdzie znajdziemy właściciela Nudli Haengbok?
Po co go szukacie?
Byliśmy tam podczas poprzedniej wycieczki na Czedżu,
a teraz mają zamknięte.
Może pan wie, co się stało?
A jak myślicie? Został w tyle.
W tyle?
Został w tyle.
My się wybiliśmy, więc dla niego nie starczyło miejsca na rynku.
Starał się dorównać naszej jakości.
Ale nie mógł przebić oryginału.
Zamknęli się dawno temu, bo nie mieli klientów.
„Oryginału”?
Nudle Haengun to oryginał?
Nazwę Nudle Haengbok też wziął od Nudli Haengun?
Tak.
Zgadza się.
Kosztowało mnie to sporo stresu.
Na samą myśl boli mnie głowa.
- Nie chcę już o nich mówić. - Przepraszam.
Tak, chwileczkę!
Cholera.
Idę zaczerpnąć świeżego powietrza.
Przepraszam.
Nie wiem, dokąd wyjechał.
Pytajcie ludzi w okolicy, ale wątpię, żeby ktokolwiek wiedział.
W jedną noc zamknął restaurację i zniknął.
Nie powiedział nikomu, dokąd jedzie.
Dlaczego zamknął restaurację? Wie pani?
Nie nadążał.
Za tym, no wiecie.
- Za czym? - Za czym?
Za modą.
W Nudlach Haengun jadają nawet ci…
No jak oni się nazywają?
Wiecie, ci z Internetu.
Gwiazdy?
Celebryci?
Boże, nie!
Influencerzy!
Nudle Haengun pokazywali w telewizji,
przyjeżdżali influencerzy i celebryci,
a Nudle Haengbok świeciły pustkami.
Co innego mogli zrobić?
Ale makaron to oni mieli przepyszny.
Uważa pani, że lepszy niż w Nudlach Haengun?
Nudle Haengbok od lat prowadziła matka z synem.
Jej wywar mięsny był bardzo bejigeun.
Przepyszny.
Boże, szkoda.
Wyczyścisz też to? Przepraszam.
Jestem spóźniony. Tak.
Dobrej nocy.
Cholera.
NUDLE HAENGUN
NUDLE HAENGBOK
Nudle Haengbok.
O rety.
Kto…
Jest pan szefem kuchni w Nudlach Haengun?
Co pan tu robi?
No…
Ja…
Tak naprawdę
on mnie wszystkiego nauczył.
Ma pan na myśli właściciela Nudli Haengbok?
Tak.
Szczerze mówiąc,
długo pracowałem w tej kuchni.
Ale wciąż nie dorównuję właścicielowi i jego matce.
Czyli przeszedł pan do Nudli Haengun, bo Nudle Haengbok przestały istnieć?
Nie.
Gdy jeszcze pracowałem w Haengbok,
właściciel Nudli Haengun mnie…
zwerbował.
Ale właściciel Nudli Haengbok
tak tego nie postrzega.
Uważa, że go zdradziłem.
Chcę, żeby jedno było jasne.
Nudle Haengbok to oryginał.
Wieści o ich pysznym makaronie szybko się rozniosły.
Właściciel Haengun zatrudnił mnie i kazał przygotowywać ich makaron.
Zmienił nawet nazwę na Nudle Haengun.
Wcześniej nazywali się BuBu Diner
i sprzedawali domowe posiłki.
Rozumiem.
Po podebraniu Nudlom Haengbok klientów
i pokazaniu się w telewizji
Nudle Haengun ugruntowały swoją pozycję,
a Nudle Haengbok zaczęły podupadać.
W końcu musieli zamknąć restaurację.
Wie pan, dokąd wyjechał?
No…
Przyszedłem tu kiedyś w tajemnicy przed właścicielem Haengun.
Zapytałem go, co zrobi,
jeśli zamknie restaurację.
I?
Zaśmiał się
i powiedział, że wreszcie odpocznie tam, gdzie góry i wody są piękne.
„Tam, gdzie góry i wody są piękne”.
Gdzie to może być?
To w ogóle na Czedżu?
Kucharz też nie wiedział.
Powiedział, że wreszcie odpocznie tam, gdzie góry i wody są piękne.
To może być dosłownie wszędzie. To zaczyna być męczące.
„Tam, gdzie góry i wody są piękne”.
Nie zaprzątaj sobie tym głowy.
To tylko wyrażenie.
Oznacza miejsce z pięknymi, naturalnymi widokami.
Tak. Gdy ludzie mówią o pięknych górach i wodzie,
zwykle mają na myśli piękne krajobrazy.
Tak.
Czy to może mieć coś wspólnego z domem opieki Górski Potok?
Dom opieki Górski Potok?
Przed Nudlami Haengbok leżała sterta nieotwartych listów.
Większość z Górskiego Potoku.
Pamiętasz adres?
Gyeongyo-ro 30, Hanbaek-eup, Czedżu-si, Czedżu-do.
Nawias, Sansu-dong 1037, nawias.
Dom opieki Górski Potok jest na Czedżu.
Świetnie!
Musimy tylko tam pojechać
i zapytać o właściciela.
Ja pojadę.
Ja też chcę.
Jasne.
DOM OPIEKI GÓRSKI POTOK
Dzień dobry. Mam pytanie.
Tak?
Byliśmy w restauracji o nazwie Nudle Haengbok.
Była zamknięta, a na ziemi leżała porozrzucana poczta.
Rozumiem.
Może wysłano ją na zły adres?
Ach, to ten pan.
Zna go pani?
Tak, jego matka u nas mieszka.
Odwiedza ją przynajmniej raz w miesiącu.
Nie wiedziałam, że nie dostaje poczty.
- Wczoraj też tu był. - Wczoraj?
Tak.
Rozumiem.
Moglibyśmy porozmawiać z jego matką?
Słucham? W jakim celu?
Cóż…
Chcemy wiedzieć, kiedy otworzą knajpę.
Przyjechaliśmy z daleka na ich słynny makaron.
Rozumiem.
Nawet jeśli się z nią spotkacie, trudno będzie uzyskać odpowiedź.
Ma zaawansowaną demencję, więc trudno się z nią rozmawia.
Rozumiem.
Myślę, że właściciel jest na Czedżu.
Raz w miesiącu odwiedza matkę.
Tak, ale wróci dopiero za miesiąc.
Nawet gdybyśmy poczekali,
nie spotkalibyśmy się z nim przed powrotem do Seulu.
Halo?
Mecenas Woo, gdzie pani jest?
No…
- Nie twoja sprawa. - Co?
Co powiedziałaś?
Wcale nie szukamy właściciela Nudli Haengbok.
Znaleźliście go?
Co? Jeszcze nie.
Pani mecenas,
przyjechaliśmy na Czedżu w sprawie Hwangjisy, prawda?
Więc skupmy się na przygotowaniach do procesu.
Tak.
Dobrze.
W 1983 roku,
gdy ogłoszono
budowę autostrady nr 3008 na terenie Hwangjisy,
jakie było jej stanowisko?
Byliśmy przeciwni budowie drogi.
Naruszałaby środowisko wokół świątyni
i zakłócała pracę mnichów.
A przede wszystkim budowa drogi oznaczała śmierć niezliczonych istot.
Wycinkę niezliczonych drzew
i śmierć niezliczonych zwierząt oraz ludzi w wypadkach samochodowych.
Czy rząd kontynuował budowę
mimo sprzeciwu Hwangjisy?
Tak.
Kazali nam pobierać opłaty za wstęp na teren dziedzictwa kultury.
Zgodziliśmy się.
Czemu się zgodziliście?
Czy dlatego, że opłata za wstęp zrekompensowałaby szkody,
jakie poniosła Hwangjisa podczas budowy autostrady?
Raczej…
sądziliśmy, że jeśli trzeba będzie płacić, mniej ludzi będzie tam przyjeżdżać.
Spodobał nam się ten pomysł.
Najlepszym sposobem na spowolnienie zniszczeń
i zredukowanie liczby ofiar
jest powstrzymywanie ludzi przed przyjazdem.
Wciąż uważam, że to najważniejsza funkcja
opłaty wstępnej.
Dziękuję. To wszystko.
Obrona powoda może zaczynać.
Ile zarabia Hwangjisa na opłatach wstępnych?
Nie wiem.
Nie znam dokładnych danych.
Na podstawie danych zgłoszonych
przez Ministerstwo Ziemi, Infrastruktury i Transportu
Hwangjisa co roku zarabia miliard wonów
na opłatach wstępnych. Zgadza się?
Mówiłem.
Nie znam dokładnej kwoty.
Jak Hwangjisa wykorzystuje zebrane pieniądze?
Przeznaczamy je na konserwację Hwangjisy
i dziedzictwa kulturowego na jej terenie.
Czy w tym celu nie otrzymujecie już
dofinansowania z rządu?
Agencja Dziedzictwa Kultury przeznaczyła w tym roku
400 miliardów wonów na utrzymanie dziedzictwa kulturowego,
z czego 12 miliardów przeznaczono
na konserwację świątyń.
Hwangjisa otrzyma wsparcie od Agencji Dziedzictwa Kultury,
więc czy pobieranie opłat od obywateli to nie podwójny zysk?
To wydaje się dużo, gdy rzuca pani kwotami rzędu miliarda czy dziesięciu miliardów.
Hwangjisa nie ma się czego wstydzić.
Dostajemy tylko niezbędne minimum
od rządu i gości i uczciwie je wykorzystujemy.
Może pan ujawnić strukturę budżetu Hwangjisy?
To będzie trudne.
To prywatne dane Hwangjisy.
Nie macie się czego wstydzić,
ale ujawnienie struktury budżetu będzie trudne?
Sprzeciw!
Obrona powoda zadaje pytania czy jest sarkastyczna?
Świadek to powszechnie szanowany
przez mnichów i buddystów opat Hwangjisy.
Proszę okazać trochę szacunku.
Proszę obronę powoda o powstrzymanie się od sarkazmu.
Dobrze.
W zeszłym roku na policję wpłynęły 62 skargi
dotyczące utrudniania przez Hwangjisę ruchu drogowego.
Wie pan o tym?
Wiem, że zdarzają się ludzie, którzy lubią ponarzekać.
To czemu nie znajdziecie jakiegoś rozwiązania?
Nie możecie na przykład przenieść kas
przed samą Hwangjisę?
Hwangjisa ma prawo pobierać opłaty za wstęp na teren dziedzictwa kultury.
Ustawa o ochronie dziedzictw kultury
ma kluczowe znaczenie dla Hwangjisy,
jej dziedzictwa i otoczenia.
Dlaczego mamy wymyślać rozwiązania, skoro tyle pracujemy na jej rzecz?
Boże…
Co tu robisz, skoro jesteś tak chory, że nie możesz iść do sądu?
Powinieneś jak najszybciej wrócić do Seulu na operację!
Nawet jeśli wrócę teraz, nie zoperują mnie.
Termin wyznaczyli na później.
Co to za szpital, który każe tyle czekać?
Nie możesz znaleźć innego?
Nie mogę.
Musiałbym się umówić na kolejną wizytę i znowu czekać.
To trwałoby jeszcze dłużej…
Proszę.
Mecenas Woo.
Roszczenie powoda jest zasadne,
więc dlaczego…
Mów dalej.
Dlaczego przegrywamy proces?
Nie możemy nawet zakwestionować twierdzenia oskarżonego,
że Hwangjisa nie robi nic złego.
Przepraszam,
ale kim pani jest?
Co?
Woo Young-woo.
Czytane z obu stron tak samo.
Kajak, inni, zakaz, radar, potop, Woo Young-woo.
- Co? - To prawniczka, z którą pracuję.
Przepraszam, a kim pani jest?
- Ja… - To…
moja była żona.
Była żona…
Ta, która znosiła cię przez osiem lat,
gdy pracowałeś i zaniedbywałeś rodzinę,
i która w końcu poprosiła o rozwód?
Co?
Kochanie…
Ji-su, mogę porozmawiać z mecenas Woo?
Proszę.
Mów.
Tak, a więc…
Moim zdaniem
nie ma uzasadnienia prawnego.
- Uzasadnienia prawnego? - Tak.
Wyjaśnienia Hwangjisy są jasne.
Nie tylko usprawiedliwiają ściąganie opłat na podstawie
Ustawy o ochronie dziedzictw kultury,
ale i fakt, że idea dziedzictwa kulturowego
w przypadku świątyni powinna zostać rozszerzona o otaczające ją środowisko.
Z drugiej strony nasze argumenty są słabe.
Skupiamy się tylko na tym, że powód nie odwiedził Hwangjisy.
Dlatego sędzi trudno jest stanąć po naszej stronie.
Nie ma podstaw prawnych.
Rozumiem.
A może powołamy się na fakt, że w 2007 roku
system pobierania opłat wstępu do parków narodowych został zniesiony?
Hwangjisa znajduje się w Parku Narodowym Góry Hanbaek.
Ale Hwangjisa pobiera opłaty za wstęp na teren dziedzictwa kultury,
nie za wjazd do parku.
A jeśli poprosimy sąd
o nakaz ujawnienia struktury budżetu Hwangjisy?
W sądzie argumentowałam, że to podwójna opłata,
ponieważ otrzymują wsparcie rządowe i pobierają opłatę wstępu,
ale ogranicza mnie to, że nie wiem, jak rozkłada się ich budżet.
Sąd się na to nie zgodzi.
W tym procesie nie chodzi o to, jak rozkłada się budżet Hwangjisy.
Chodzi o to,
czy pobranie opłaty od powoda było słuszne czy nie.
No…
W takim razie jakie może być uzasadnienie prawne?
No właśnie.
No…
Ji-su.
Ji-su…
No jakie?
Poczekaj.
Skończyliście rozmawiać?
Tak.
Nic się nie zmienił.
Słucham?
Bardziej się ożywia z prawnikiem, którego widzi codziennie
niż ze mną,
której nie widział od pięciu lat.
Gdy był ze mną,
jego oczy były takie martwe.
Ale teraz…
pojawiło się w nich życie.
Przypomniałam sobie…
czemu go zostawiłam.
Czemu go pani zostawiła?
Gdy z nim byłam…
czułam się samotna.
Byłam nieszczęśliwa.
TATA
Cieszę się, że sobie radzisz.
Zadzwoń, gdyby coś się działo, dobrze?
Dobrze.
- Tato. - O co chodzi?
Co byś zrobił,
gdybym przyprowadziła do domu Lee Jun-ho?
Kim jest Lee Jun-ho?
No…
Całowałam się z nim przed domem.
Ten gnojek?
A co? Chcesz go przyprowadzić?
Nie.
Jestem ciekawa, czemu chciałeś go poznać.
Jak to czemu?
Chciałem zobaczyć, co z niego za facet
i czy jest w stanie uszczęśliwić moją córkę.
Chciałem zobaczyć,
czy jest w stanie zaopiekować się moją córką tak jak ja.
Rozumiem.
Dobrze.
Jun-ho…
jest taką osobą.
Jest w stanie mnie uszczęśliwić.
Jest w stanie zaopiekować się mną tak jak ty.
Problem jest…
we mnie.
Czy…
jestem kimś,
kto może uszczęśliwić Jun-ho?
Czy nie będzie…
przy mnie samotny?
Ale to dziwne.
Słyszałem, że ludzie codziennie widują tu delfiny.
Dlaczego teraz żadnych nie ma?
Jun-ho?
Tak?
Chyba…
nie powinniśmy się spotykać.
Skąd ta nagła zmiana?
To przez chorobę mecenasa Junga?
Czujesz się winna, że jesteśmy na randce,
a mecenas Jung przeżywa ciężkie chwile,
bo zdiagnozowano u niego raka?
O tym nie pomyślałam,
ale masz rację.
Jeśli nie o to chodzi, to czemu tak mówisz?
Chyba nie jesteś rozczarowana, że nie udało nam się zobaczyć delfinów?
Boże.
To nie dlatego, prawda?
Delfiny…
są w oceanie.
Po prostu teraz ich nie widzimy.
Opat powiedział, że to, co widzimy, to nie wszystko.
„To, co widzimy, to nie wszystko.
Nie dajcie się oślepić temu, co widzicie.
Pamiętajcie o istocie tego, co poza tym”.
Tak. Właśnie tak powiedział.
Tak!
Byłam zaślepiona tym, co widziałam,
bo zapomniałam o istocie tego, co poza tym.
Autostrada numer 3008 znajduje się na terenie Hwangjisy.
Powstała z myślą o turystyce.
Hwangjisa i cały otaczający ją teren to dziedzictwo kultury.
Muszę spojrzeć dalej.
Autostrada numer 3008 to przecież droga!
To jest istota!
Mówisz teraz o sprawie?
W prawie administracyjnym istnieje pojęcie „mienie publiczne”.
Mienie publiczne wyznacza organ administracyjny,
krajowy lub lokalny, dla celów administracyjnych.
Drogi są dostępne dla wszystkich i stanowią przykład mienia publicznego.
Idea mienia publicznego będzie naszym uzasadnieniem.
Prawnym uzasadnieniem!
Dokąd idziesz?
Muszę omówić to z mecenasem Jungiem.
Żartujesz sobie?
Mówisz, że nie powinniśmy być razem, i sobie idziesz?
Naprawdę…
Naprawdę tak nisko mnie cenisz?
Za kogo ty mnie masz?
Dlaczego mi to robisz?
Przepraszam.
Czy powód i oskarżony chcą coś dodać lub udowodnić?
Powód ma coś do dodania.
Oskarżony nie.
W takim razie proszę bardzo.
Wysoki Sądzie,
autostrada numer 3008 jest mieniem publicznym.
Mieniem publicznym?
Tak.
Jadąc autostradą numer 3008,
powód przejechał
przez należącą do oskarżonego malowniczą część Hwangjisy.
Jednakże tylko w trakcie korzystania z autostrady,
która jest mieniem publicznym przeznaczonym dla transportu publicznego.
Nie można uznać, że powód
zwiedzał dziedzictwo kultury należące do oskarżonego,
ponieważ korzystał z mienia publicznego.
Pojadę z Dong Geu-ra-mi i panem Włochatym.
Dlaczego? Pokłóciłaś się z Jun-ho?
Dobrze, do zobaczenia w domu.
Dong do Geu do Ra-mi
Jadę z wami.
Woo do Young do Woo
Co jest? Nie jedziesz z nimi?
Nie mogę.
Byłoby niezręcznie…
przez Jun-ho.
Niby czemu?
Powiedziałam mu…
że nie powinniśmy się spotykać.
- Co? - Co?
Co się dzieje? Naprawdę się pokłóciliście?
Nie.
Tak.
Skoczymy na drinka?
Możemy, prawda?
Jasne. Nie mam nic przeciwko.
Zapomnij. Nie mam ochoty.
Jak myślicie, dlaczego?
Co?
Przez chorobę mecenasa Junga?
Dlatego, że nie widzieliśmy Sampala, Chunsama, Boksuna i Jedola?
Nawet dla Young-woo to nie byłby dostateczny powód.
To dlaczego to robi?
Było tak dobrze, a nagle…
Może za bardzo ją naciskałeś.
Słuchaj.
Pojechała do siostry chłopaka podczas podróży służbowej.
Musiała być bardzo zdenerwowana.
Ja w takiej sytuacji…
Nawet nie chcę o tym myśleć.
Tak myślisz?
Czyli…
prosiłem o zbyt wiele?
Coś w tym jest.
Myślę, że ta wizyta to mogło być dla Young-woo za wiele.
A ty co nagle udajesz rozsądnego?
Wcale nie udaję…
Czemu ciągle się mnie czepiasz?
Masz rację.
Wyglądała na zdenerwowaną.
Nie dostała gimbapu,
ale i tak próbowała zjeść mięso i sashimi,
chociaż nie mogła ich nawet przełknąć.
Nie płacz, Jun-ho.
Może tak będzie lepiej.
Jeszcze o tym nie wiesz, ale byłoby wam ciężko.
Mecenas Woo…
nie jest kimś, z kim dałbyś sobie radę.
Co?
Co masz na myśli?
Właśnie.
O czym ty mówisz?
Chodzi mi o to, że mecenas Woo urodziła się…
O czym ty mówisz?
Co?
Ona urodziła się…
Rzecz w tym…
Samo jej istnienie jest wyjątkowe.
Nie wiem! Napijmy się.
Proszę.
Zdrowie.
Czekaj. W twoim kieliszku jest robak.
Robak?
Spostrzegawczy jesteś.
Nie pij z tego.
Przepraszam, możemy prosić jeszcze jeden kieliszek?
W gniewie krzyczałam, żebyś sobie poszedł
Już odszedłeś
Tak daleko
Zerwaliśmy dziś
Jeśli rozumiesz, co czuję
Kochaliśmy się
Ale to koniec
To koniec
Czy wszystko już skończone
Już?
Tyle obiecanych dni
Ciągle piję
Piję
Piję każdego dnia
Piję
Gdy cię stracę
Czy będę mogła się z tobą pożegnać
Z tobą
Jesteś zagubiony
Płaczesz
Ale nie możesz wiedzieć
Co naprawdę czuję Gdy cię opuszczam
Mój kochany
Proszę, zapomnij o mnie
Jestem dla ciebie tylko ciężarem
Mój kochany
Wspomnienia wielkiej miłości
Zostawmy je za nami
Za nami
Powinnaś iść spać.
Tak.
Możemy porozmawiać?
Co?
Co w ciebie wstąpiło?
- Słucham? - Chodzi mi o to,
że tak nagle się zmieniłeś.
Jesteś skończonym dupkiem.
Każde twoje słowo działa mi na nerwy. Mam ochotę cię walnąć.
Powinieneś knuć i opracowywać taktykę.
Taki jest Kwon Min-woo.
Rany, jestem aż taki straszny?
Nie wiedziałeś?
Gdzie podział się ten dupek, Taktyczny Kwon Min-woo?
Czemu nagle jesteś miły i mącisz wszystkim w głowie?
Już miałam zgłosić, że ktoś się pod ciebie podszywa.
Co ja takiego zrobiłem?
Co cię obchodzi, czy zjem robaka,
czy włożę bagaż do schowka
albo czy będę sama nosić drinki?
Dlaczego Kwon Min-woo tak się stara i jest taki miły?
Biega z samego rana nawet na delegacji.
Kupuje kwiaty od starszej pani.
W co ty pogrywasz?
To do ciebie nie pasuje!
Dlaczego się tak zachowujesz?
Bo…
jesteśmy na Czedżu.
O czym ty mówisz?
Teraz udajesz romantyka?
Mecenas Choi, jesteś mną zainteresowana?
Co?
Nie. Odbiło ci?
To o co ci chodzi?
Mówisz o mnie rzeczy, których sam nie byłem świadom.
Bądź szczera.
Podobam ci się, co?
Myślę, że tak.
Czemu nie zaprzeczasz?
Co?
Naprawdę mnie lubisz?
Boże.
Dostałam kosza.
Jak to?
Nie widzisz, jak Kwon Min-woo i anioł na siebie patrzą?
Aż się iskry sypią.
Jak się patrzą? Zamknij się i chodź do środka.
O czym ty mówisz?
Musimy wrócić na karaoke.
Dopiero co tam byliśmy i już wracamy?
Hej.
Kwon Min-woo dał mi kosza,
zanim powiedziałam mu, co czuję.
Nie zaszło nic, co wskazywałoby na kosza.
Podoba ci się Kwon Min-woo?
Nie wiem.
Cholera.
Zaśpiewam kilka piosenek o rozstaniu.
Bo dał mi kosza!
Zaśpiewam z tobą.
Co?
Dziękuję, Jun-ho.
Nie ma za co.
Co robią pozostali? Wszyscy są w domu?
Chcieliśmy zabrać cię do Hwangjisy, kiedy cię wypiszą.
- Pewnie się szykują. - Rozumiem.
A właśnie.
Twój gość? Już wyjechała?
Mój gość…
Moja była żona?
Tak, dzwoniła dziś rano. Mówiła, że wraca do Seulu.
Rozumiem.
Wczoraj śniło mi się, że błagam ją o wybaczenie
i mówię, że to moja wina.
Że już taki nie będę. Że powinniśmy do siebie wrócić.
Ale gdy zadzwoniła dziś rano, nie mogłem powiedzieć ani słowa.
Udawałem spokojnego i życzyłem jej bezpiecznego lotu.
Trzeba mieć w zwyczaju mówić takie rzeczy, żeby umieć je powiedzieć.
Jun-ho, a ty kogoś masz?
- Słucham? - Jeśli tak,
nie daj jej odejść.
Jeśli coś się stanie i ją wypuścisz,
wróć i złap ją jeszcze mocniej.
Ale ty raczej nie jesteś człowiekiem, który popełniłby moje błędy.
Nie zachowujmy się tak.
Co?
Przecież do niczego nie doszło.
Zgadza się.
Niewiele pamiętam. Chyba za dużo wypiłem.
Nie tylko ty piłeś. Ja też nic nie pamiętam.
Więc niech będzie tak, jak wcześniej.
Dobrze.
Ja?
Czy anioł?
Słucham?
Kogo wziąłbyś ze sobą
na bezludną wyspę?
Dong Geu-ra-mi czy anioła?
Co?
Zignoruj ją i idź.
- Każdemu przytrafiają się dziwne akcje. - Kogo byś wybrał?
KASA BILETOWA HWANGJISA
Kasa jest zamknięta.
DARMOWY WJAZD
Gratuluję wygranej sprawy.
Dziękuję.
Co robicie w Hwangjisie?
Rozumiem.
Chcecie przed powrotem do Seulu zwiedzić świątynię,
skoro nie trzeba już płacić za wstęp?
Nie, my…
Przyszliśmy porozmawiać z opatem.
Gdzie go znajdziemy?
Opat jest w Sali Głównej.
Na pewno macie wiele obaw związanych z wyrokiem.
Przepraszam.
Gdybym przejmował się takimi drobiazgami,
jak mógłbym nazywać się mnichem?
Jeśli tak postanowił sąd, muszę się z tym zgodzić.
Choć staliśmy po przeciwnych stronach,
wiele się dowiedziałem o Hwangjisie.
Szkody spowodowane przez autostradę numer 3008
ponosi Hwangjisa jako właściciel ziemi.
Ale rząd przymyka na to oko
i stosuje różne przepisy, by was ograniczać.
Boże.
Podczas procesu namawialiście mnie, żebym ujawnił strukturę budżetu,
twierdząc, że pobieramy podwójną opłatę.
Co się stało?
Hwangjisa straciła
ważne źródło dochodu,
więc rząd powinien podjąć działania
i dać Hwangjisie autonomię w zarządzaniu.
Dlaczego nie włączyć odpowiednich organizacji,
samorządów lokalnych, Służby Ochrony Parków,
Związku Wspólnot Wiejskich i Agencji Dziedzictwa Kultury,
by o tym porozmawiać?
Powinniśmy sporządzić wniosek o stworzenie Hwangjisie
podstaw do samozarządzania.
Szczerze mówiąc, myślałem o tym samym.
Hwangjisa musi rozwiązać tę sprawę z rządem,
nie ludźmi.
Ale nie jest łatwo porozumieć się z rządem.
Zgadza się.
Komunikacja z rządem zawsze jest trudna.
A jeśli tym razem…
będzie pan negocjował z administracją?
Z administracją?
Zakon Hyseoka to potężny zakon z wielką rzeszą wyznawców.
A Hwangjisa jest najsłynniejszą ze wszystkich jego świątyń.
Wierzę, że to możliwe.
Nie powinienem decydować o tym sam.
Będę musiał naradzić się z innymi zakonnikami.
A właściwie to
czemu mi o tym mówicie?
Nie sądzi pan, że przyda się pomoc ekspertów,
by nakłonić rząd i odpowiednie organizacje
do podpisania korzystnej dla Hwangjisy umowy?
W Hanbadzie mamy zespół do spraw kontaktów z rządem.
Oferują usługi wychodzące poza zakres oferowany przez inne kancelarie
i działają jako łącznik
między rządem a poszczególnymi organizacjami.
Komunikują się z rządem i agencjami administracyjnymi
i przekonują ich, by realizowali potrzeby danej organizacji.
Jak dotąd reprezentowaliśmy głównie firmy,
ale jestem pewien, że uda nam się
pomóc również Hwangjisie.
Rozumiem, co ma pan na myśli.
Omówię to z resztą i dam znać.
Tak jest.
Rety, czas na obiad.
Jeszcze nie jedliście, prawda?
Jeśli lubicie świątynne jedzenie, dołączcie do nas.
Naprawdę?
Jak się pan czuje?
Wygląda pan jeszcze mizerniej niż przed zasłabnięciem.
Dziękuję za troskę.
Nie czuję się zbyt dobrze.
Proszę się modlić do Awalokiteśwary Bodhisattwy.
Słucham?
Awalokiteśwara Bodhisattwa to potężna istota
o tysiącu oczu widzących cierpienie wszystkich ludzi
i tysiącu rąk,
które ulżą cierpieniom wszystkich żywych istot.
Jeśli będzie go pan wzywał i okaże poświęcenie,
Awalokiteśwara Bodhisattwara
ukoi wszelkie cierpienie.
No…
a jak się do niego modlić?
Namu Gwanseeumbosal.
O tak.
To oddanie się Awalokiteśwarze Bodhisattwie.
Pierwszy raz pomyślałam, że jesteś niesamowity.
Pierwszy?
Tak, nie spodziewałam się, że złożysz opatowi taką propozycję.
Warto było pracować po rozwodzie tak ciężko,
że aż dostałeś raka żołądka.
Naprawdę?
To naprawdę było tego warte?
Myślę, że tak.
Dobrze.
Tak.
Mnisi naprawdę lubią jeść makaron.
Nikt nie odpowiada, gdy ktoś pyta mnicha, czy zje owsiankę.
Ale gdy ktoś pyta mnicha, czy zje makaron,
wszyscy odpowiadają, że tak.
Wygląda pysznie.
- Smacznego. - Dziękujemy.
Dziękujemy za posiłek.
Co?
Co to? Jakie są kroki w tym smaku?
- Krok pierwszy! - Kwaśny.
- Krok drugi. - Słodki.
- Krok trzeci. - Ostry.
Tak!
Kucharze praktykujący buddyzm w świątyniach nazywają się gongyangju.
Gongyangju Hwangjisy doskonale przyrządza makaron.
Podobno trudno kontrolować czas gotowania,
gdy robi się dużo makaronu naraz.
Ale nasz gongyangju potrafi ugotować go idealnie,
tylko patrząc na jego kolor.
To pewnie dlatego jest taki ciągnący.
Była taka knajpa, gdzie serwowano pyszny makaron. Nudle Haengbok.
Smakuje jak ten, który tam jadłem.
Też użył grubszego makaronu.
A grzyby na górze wyglądają jak gotowana wieprzowina.
Czemu wcześniej na to nie wpadłam?
Hwangjisa jest na górze Hanbaek,
a w świątyni jest źródło mineralne.
Masz rację.
A więc to jest…
„Tam, gdzie góry i wody są piękne”.
Chcę sprawdzić, czy gongyangju Hwangjisy
to właściciel Nudli Haengbok!
Chwileczkę…
Pan jest gongyangju Hwangjisy?
Słucham?
Tak.
Prowadził pan restaurację Nudle Haengbok?
Skąd pani wie?
Wszędzie pana szukaliśmy.
Mnie?
Po co?
Szukaliśmy pana, żeby zapytać, czy mógłby pan przygotować makaron
dla prawnika, który może wkrótce umrzeć na raka żołądka trzeciego stopnia.
Ale…
Miałaś nie robić niczego, co nie jest konieczne. Musiałaś, co?
Jeśli mnie szukaliście, to powinniście wiedzieć.
Nudle Haengbok już nie istnieją.
A w świątyni nie wypada robić makaronu z mięsem.
Więc może pan znów otworzyć Nudle Haengbok.
Jesteśmy prawnikami. Możemy pomóc.
Naprawdę?
Jak prawnicy mogą pomóc przy restauracji?
Jeśli to prawda, że knajpa Nudle Haengun skopiowała nazwę
Nudli Haengbok, prawnicy mogą pomóc.
Do tego w Nudlach Haengun zatrudniono pracownika Nudli Haengbok,
co poskutkowało wyciekiem pana przepisu.
Jeśli to prawda, możemy pomóc.
Czy to wszystko prawda?
Tak.
Ale nawet jeśli, to co ja mogę zrobić?
Słyszał pan o Ustawie
o ochronie tajemnicy handlowej i zwalczaniu nieuczciwej konkurencji?
Słucham?
Skopiowanie nazwy znanej restauracji
to akt nieuczciwej konkurencji.
Na przykład zmiana nazwy restauracji na Nudle Haengun,
gdy Nudle Haengbok stały się sławne.
To wprowadzanie klienta w błąd i prawo tego zabrania.
To prawo zawarte jest
w Ustawie o ochronie tajemnicy handlowej i zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.
I co z tego?
Właściciel
Właściciel Nudli Haengun powiedział,
że nie zastrzegłem nazwy restauracji
i już nic nie mogę zrobić.
Nawet jeśli pan tego nie zrobił,
można potraktować to jako przypadek nieuczciwej konkurencji.
Może wyślemy Nudlom Haengun
pańską certyfikację KC i zażądamy,
by nie używali tej nazwy?
Mogilibyśmy też wytoczyć proces.
Otrzymałby pan rekompensatę za szkody
spowodowane nieuczciwą konkurencją.
Jeśli ponownie otworzy pan restaurację pod nazwą Nudle Haengbok,
powinien pan zastrzec jej nazwę.
Dział praw intelektualnych w Hanbadzie może panu pomóc.
Mógłby pan wtedy
nawet zakazać pracownikom ujawniania przepisów.
Może pan objąć przepis tajemnicą handlową.
Tajemnicą handlową?
Tak, nie znamy przepisu na coca-colę,
bo firma chroni go jako tajemnicę handlową.
Pan może zrobić to samo.
To oczywiście trwa.
Pracownicy musieliby podpisać oświadczenia.
Ale z tym też mogą panu pomóc eksperci z Hanbady.
Rany.
Boże.
Nie wiedziałem, że to możliwe.
Nie sądziłem, że prawo może mnie uratować.
Myślałem…
że zostało mi tylko dać ranom się zagoić.
Bolało mnie, że nie byłem w stanie ochronić
przepisu na makaron,
którego nauczyła mnie mama.
Bardzo bolało.
Dziękuję.
W porządku.
Makaron gotowy.
Dziękuję, że otworzył pan dla nas restaurację.
Niedługo wracacie do Seulu.
Choć tyle mogłem dla was zrobić.
Ale zobaczymy się, gdy zlecę wam tę sprawę.
Proszę to przemyśleć i dać nam znać.
Na pewno nie chce pani makaronu z mięsem?
Proszę chociaż spróbować wywaru.
Nie trzeba.
Dziękuję.
Próbujemy?
- Dziękuję za posiłek. - Proszę.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Ten bulion wygląda
na taki bogaty.
Ale dobre.
Dziękuję. Smacznego.
Dziękuję.
Usiądź na moim miejscu.
Powiem stewardessie.
Dobrze.
Słyszałam, że zerwaliście.
Czulibyście się niekomfortowo.
Ja czy anioł?
Przesłuchanie kandydatki na ministra sprawiedliwości, Tae Su-mi,
odbędzie się za miesiąc.
Dziś kandydatka Tae stawiła się w seulskiej prokuraturze,
by rozpocząć przygotowania do przesłuchania.
W trakcie przesłuchania strony
będą dyskutować na temat kontrowersji wokół jej osoby,
takich jak dziedziczna sukcesja,
narodziny jej syna za granicą
oraz bliskie relacje z Gangcheon Group,
której prezesem jest jej mąż.
Ponieważ przesłuchanie będzie transmitowane na żywo,
dobrze się do niego przygotuję.
Postaram się pokazać, że jestem szczera.
KONTROWERSJE WOKÓŁ SUKCESJI, PORODU I POWIĄZAŃ Z GANGCHEON
Proszę zdradzić plan odpowiedzi.
Prosimy o komentarz w sprawie zagranicznego porodu.
Proszę.
Proszę pani. Przyjechał ten dziennikarz, Lee Jun-beom z Jeongui Ilbo.
Niech wejdzie.
Jest pan.
Jak się pani miewa?
Dawno pani do mnie nie dzwoniła.
Co u pana?
Znaleźliście córkę Tae Su-mi?
Słucham?
Podobno badaliście temat córki,
którą urodziła przed ślubem.
Tak.
W tych okolicznościach
tylko jedna osoba może być jej córką.
Kto?
Nie wiem, czy ją pani zna.
Pracuje w Hanbadzie.
Mecenas Woo Young-woo.
Podejrzewam coś, ale nie mam dowodów.
Nie mogłem na razie nic opublikować.
Ma pan rację.
Co?
Mecenas Woo to córka Tae Su-mi.
Chwila.
Wiedziała pani o tym, zanim ją zatrudniła?
A Tae Su-mi? Ona wie?
Powiem panu wszystko we właściwym czasie.
Pod jednym warunkiem.
Warunkiem?
Proszę opublikować artykuł…
tuż przed przesłuchaniem Tae Su-mi.
Żeby nie mogła od razu zaprzeczyć.
Oczywiście.
Muszę to omówić z redaktorami, ale chyba da się to zrobić.
Cóż…
Skoro już tu jestem,
mogę spotkać się z mecenas Woo?
Najpierw proszę rozmawiać ze mną.
Proszę wstrzymać się jakiś czas z pytaniami do mecenas Woo.
Przynajmniej do publikacji artykułu.
Oczywiście.
Trzysta miliardów wonów kary, bo nie zabezpieczyliśmy danych?
To niedorzeczne, nie sądzicie?
KCC chyba przez przypadek dodali za dużo zer.
KCC nie dodali przez przypadek za dużo zer.
Co za arogantka.
Nasi użytkownicy składają przeciwko nam pozew zbiorowy.
Nie możesz choć raz zaszaleć
dla koleżanki z pracy?
Moglibyśmy dostosować…
Proszę przestać!
Skoro jesteś taka mądra, może sama prowadź sprawę?
Odsuwam cię od tej sprawy, mecenas Woo.
Napisy: Agnieszka Putek