W domu nie ma żadnych kamer?
To byłoby nielegalne.
Nielegalne, mówisz?
Od kiedy zależy nam na przestrzeganiu prawa?
Ścigamy się z czasem.
Każda minuta wpływa na moje finanse.
- Wiem, Pedro, ale… - Zainstalujmy kamery.
To ja płacę.
A skoro płacę,
to mam prawo wiedzieć, co się dzieje w domu G,
w środku i na zewnątrz.
Camila!
Camila, otwieraj!
Wiem, że tam jesteś.
Czołem, sąsiedzie!
Jak miło, że mnie odwiedzasz.
Miło cię widzieć. Wejdź.
Chcesz coś do picia?
- Sok, whisky… - Nie, dziękuję.
- Coś orzeźwiającego? - Nie.
No dobrze.
- Powiedz, że to żart. - Co? A widzisz, żebym się śmiała?
To ma być twój plan?
Zamieszkasz naprzeciwko mnie z mężem znikąd?
Wybacz, ale jesteś szurnięta.
Nie chcesz, żebym zamieszkała w ładnym domu
i żyła w nim spokojnie z rodziną?
Ja nie widzę w tym problemu.
Camilo…
Nie chciałem tego robić. Mów, ile chcesz.
To za mało.
O wiele za mało.
Fernando, proszę…
Miguel! Nie przywykłam jeszcze do twojego prawdziwego imienia.
Ile jeszcze chcesz?
A ile proponujesz?
Ile jesteś w stanie zapłacić?
Bądźmy poważni.
Przeprosiłem cię.
Powiedziałem ci prawdę.
Czego jeszcze ode mnie chcesz?
Wrzuciłeś moje nagranie na stronę porno, dupku.
I kto tu jest szurnięty?
FAŁSZYWY PROFIL
Dzisiaj mogą się zjawić pierwsi krytycy.
Obserwujcie wszystkich wchodzących.
Uważajcie na rezerwacje i pamiętajcie o uśmiechu.
Nie pozwólcie, żeby schodził wam z twarzy.
Podamy im najlepszą kolację w ich życiu!
Do dzieła!
Do roboty! Wszyscy na miejsca!
Inti.
Przepraszam za ten incydent z prysznicem.
- Usłyszałem muzykę. - Nie szkodzi.
To był ostatni raz.
Przepraszam.
Coś się stało?
Mam problemy w domu.
Moja mama straciła pracę rok temu, a ja…
pracuję jeszcze gdzieś.
Na drugi etat?
Jestem instruktorem nurkowania w hotelu w Playa Grande.
Cały dzień spędziłem w wodzie.
Nie zdążyłem wrócić do domu i wziąłem prysznic tutaj.
Nie przejmuj się.
Spokojnie.
Korzystaj z prysznica, kiedy zechcesz.
Przepraszam.
Nigdy nie miałem…
takiego szefa.
Przepraszam.
Nagrałem to dla siebie.
I swoich kumpli?
Nie jestem taki. Nie znasz mnie.
Właśnie w tym problem: nie znam cię.
Nie wiem, kim jesteś. Dopiero po kilku miesiącach poznałam twoje imię.
Miguel.
To było prywatne nagranie. Czemu je opublikowałeś?
Miałem je w telefonie, do którego nikt nie miał dostępu.
Więc czemu wylądowało na stronie porno?
Ktoś mnie zhakował.
Bardzo wygodnie!
- Zhakowali cię, proste! - Powiedz mi coś.
Po to przyjechałaś z Vegas? Żeby tu zamieszkać?
Czego ode mnie chcesz?
Po pierwsze tego,
żebyś zadbał o usunięcie filmu z tamtej strony.
Jasne?
A po drugie…
przyzwyczaj się do myśli, że jestem twoją sąsiadką.
Bo nigdzie się stąd nie ruszę.
Camilo.
Wytrzyj twarz.
Cześć!
Hej, skarbie!
Jak się masz?
Dobrze, dziękuję.
Miguel wpadł zapytać, czy niczego nie potrzebujemy.
- Jak się masz? - Dobrze, a ty?
Też, dziękuję.
Świetnie.
W razie czego jestem naprzeciwko.
Chętnie pomogę.
Pozdrów Ángelę i dzieci.
Oczywiście.
Na razie.
- Cześć. - Pa!
Pa.
Czego chciał?
Wcisnąć mi znowu jakiś kit.
Dobrze cię widzieć.
Musimy porozmawiać o naszej umowie.
Ile zarabiasz miesięcznie jako kierowca?
Miesięcznie?
Dwa tysiące dolarów.
A co?
Zapłacę podwójnie.
Podwójnie? Za jazdę?
Nie.
Za udawanie mojego męża, tylko kiedy będzie trzeba.
Potrzebujemy wszelkich informacji.
Uwierz, już próbowałam.
Nie wiadomo, co jest prawdą, a co fałszem.
Wszystko, co o nim wiem, to same kłamstwa.
Choćby to, że jeździ do Vegas w interesach.
Fernando…
Toast?
Mówił, że jest chirurgiem plastycznym
w klinice Altavista, co nie jest prawdą.
Którą operację wykonujesz najczęściej?
- Zgadnij. - Którą?
- Zgadnij. - No którą?
Pośladki.
Twierdził też, że nie ma rodziny.
Ani żony, ani dzieci.
I że latami szukał kobiety swoich marzeń.
Wzniesiemy toast,
bo oboje jesteśmy wolni.
- Za wolność! - Za wolność!
Podoba ci się dom?
Jest ekstra.
Ale nie mogę tu codziennie nocować.
Muszę pomagać staruszce w hostelu.
Nie szkodzi.
Wpadaj, gdy będziesz miał wolny wieczór.
Wtedy będziesz tu nocował.
Dobra.
Jesteście blisko, prawda?
Bardzo blisko.
Mam tylko ją.
Moi rodzice zmarli dawno temu.
A co z tobą?
Gdzie jest twoja rodzina?
W Meksyku.
Muszę cię o coś spytać,
zanim sfinalizujemy umowę.
Czemu taka kobieta jak ty,
tak wartościowa,
zadaje się z facetem, który sprawia cierpienie i zdradza?
Czego chcesz?
Zemścić się?
Doprowadzić do jego rozwodu?
Sprawić, by jego dzieci cierpiały?
- Bo… - Nie, czekaj.
Nie chcę żadnej z tych rzeczy.
Chcę tylko poznać prawdę o tym palancie.
I nie pozwolić, by krzywdził inne kobiety.
- I tyle. - Jasne.
Chcesz go ukarać? Dlatego zostaniesz w Cartagenie?
To chyba wystarczy?
Tak.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Co za kłamca.
Więcej, to idiota.
Ja jestem idiotką, bo mu uwierzyłam.
Nie rozumiem tylko, czemu chciał cię skrzywdzić, oszukać.
Nie wiem.
Halo?
W końcu odebrałaś!
Cami?
Co jest? Wszystko gra?
To nic takiego.
Nie.
Cholera!
Musimy sprawić, żeby nasze małżeństwo wyglądało na prawdziwe.
Kim jesteśmy?
Co robimy? Gdzie mieszkamy?
Na Riviera Esmeralda.
Gdzie jadamy kolacje?
Jesteśmy wierni?
- Tak. - Niewierni?
Nie.
Chcemy mieć dzieci?
Nie wiem.
Wymyślmy prawdziwą historię, żeby sobie nie zaprzeczać.
Posłuchaj.
Chcę, żeby ludzie widzieli w nas młode małżeństwo,
które dużo pracuje i odnosi sukcesy.
Dużo podróżujemy,
ale stać nas na ten dom.
Nie uwierzą nam.
Ciebie stać na mieszkanie tutaj.
Jesteś nadziana.
Nadziana?
Pracuję od dziecka.
Moja rodzina jest bardzo biedna.
Przywykłam do skromnego życia i trochę odłożyłam.
Jasne.
Zdjęcia.
To nie.
Które wolisz? Może…
Bardziej romantyczne. Gdzie do siebie pasujemy.
- Chcę chemii. - To.
Tak, chyba się nadaje.
Piękne, prawda?
Gdzie jesteś, Sofia? Już wyszłam.
Cześć! Jak się macie?
Jak wam minął wieczór?
Jak się masz, Ángelo?
- Dobrze. - My też.
Prawda, skarbie?
Tak.
Nigdy nie mieszkaliśmy w tak spokojnym miejscu.
- Tak. - Pamiętasz ten hałas?
Wyobrażam sobie. Pokochacie to osiedle.
To idealne miejsce do życia
i założenia rodziny.
Na pewno ją planujecie, skoro wynajęliście tak duży dom.
Tak. Piszemy listy do bociana, ale jeszcze nic nam nie przyniósł.
Prawda, kotku?
Nie wygaduj głupot.
Jedziemy do supermarketu.
Emporio jest niedaleko. Świetny sklep.
Wszystko jest bardzo świeże.
- Możesz dać mi spokój? - Późno już.
Dziękuję.
Spóźniłaś się!
Przepraszam.
Przedstawię cię nowym sąsiadom.
Cześć.
- Cześć. - Co słychać?
Pokaż.
Kelnerka czegoś od ciebie chce.
Nie przywitasz się?
- Cześć. - Cześć.
Hej, kochanie!
Cześć.
Co za niespodzianka.
Zgłodniałem. Możemy już iść?
- Tak. - Wiecie co?
Skoro nie zrobiliście zakupów, to zjedzcie z nami.
Dopiero się wprowadzili.
No właśnie.
Na pewno są zajęci.
Nie mają nic do jedzenia.
Świetnie.
- Chętnie przyjmiemy zaproszenie. - Cudownie.
Każdy powinien dobrze poznać swoich sąsiadów.
Byłoby super.
Jesteśmy umówieni.
Do zobaczenia.
Dobrze.
Chodźmy.
Wprowadzili się wczoraj.
- Mówiła, że jest mężatką? - Nie.
Czyli ona ciebie też okłamała. A teraz tu zamieszkała.
Co mam zrobić?
Nie wyrzucę jej.
Nie znasz Sofii.
Jest wrażliwa, ma władzę.
Zabije mnie, jak się dowie, co robiliśmy w Vegas.
Nikt się nie dowie. Wszystkiemu zaprzeczymy.
A co zrobimy z naszą sąsiadką?
Trzymaj Sofię z dala od niej.
Sam zajmę się Camilą.
Witajcie w waszym domu. Dzięki za zaproszenie.
- Zdrowie. - Jak elegancko.
Trochę to trwało, ale udało mi się domknąć umowę.
Pamiętasz Camilę? Tę Meksykankę?
Camila z Meksyku? Jak mógłbym ją zapomnieć?
- Ma piękne oczy. - Cudowne.
Niesamowite. Prawda, Miguel?
Nie w moim typie.
Wznieśmy toast za męża idealnego. Skąd myśmy go wzięli?
Gdzie Lucas?
- Lucas! - Idę!
Skarbie, siedzimy już przy stole!
- Przywitaj się. - Dziadku.
Cześć.
Co jest? Jesteś nie w sosie?
Nie.
- Siostrzeńcu! - Co tam?
Mistrzu.
- Dzień dobry! - Nareszcie!
Byłem gotowy na czas, ale żona…
To nie moja wina.
Nareszcie coś ciekawego. Zwykle umieram tu z nudów.
- Jak leci? - Jak się masz?
Sąsiedzie.
Cześć. Przedstawiam ci
właściciela, szefa, kierownika i wodza całej tej społeczności.
Pedro Ferrer. A to mój mąż, David.
- Cześć. - Miło mi.
- Witam. - Tędy.
- Camilo. - Dzięki.
- Obok Evy. - Jak się masz?
- Cześć. - Przepraszam. Przywitam się stąd.
- Jak się masz? - Dobrze, a ty?
Dobrze, dzięki.
Cześć.
- A ty dokąd? - Smacznego.
Idę do siebie.
Jak tam restauracja?
Dobrze.
Nie było jeszcze recenzji,
ale wczoraj wszystkie stoliki były zajęte.
Rany! Świetnie!
Nadal chcecie urządzić tam wesele?
Proszę, nie. Mam lepsze pomysły.
- Tak będzie taniej. - Co? Bierzecie ślub?
- Tak. - Moje gratulacje. Zdrowie.
Wasze zdrowie! Cudowny pomysł.
- Dzięki. - Gratulacje.
Ángela, Miguel, dziękujemy za zaproszenie.
Nie ma za co.
Zrobiłam coś na szybko. Miło was gościć.
Skoro to było na szybko,
to ciekawe, jak wyglądają u was planowane przyjęcia.
Bardzo wam dziękuję,
że zaprosiliście mnie i Davida.
Cieszę się, że jesteśmy waszymi sąsiadami.
Chciałabym, żebyśmy zostali dobrymi przyjaciółmi.
Prawda?
- Dokładnie. - Tak.
Może dasz się zaprosić do basenu?
Eva…
Skarbie, nie możesz wejść do basenu z gipsem.
- Nie zamoczę ręki. - Jasne.
A co z twoim kostiumem?
- Właśnie. - Spokojnie.
Popływam z tobą.
Będziesz trzymać rękę w górze.
A po strój skoczę do domu.
Tędy.
Garderoba jest po prawej. Czuj się jak w domu.
- Dzięki. - Do zobaczenia.
Przyjemne?
Przepraszam. Przebierałam się.
Odpowiedz. Podobają ci się perfumy mojego zięcia?
Szczerze mówiąc, tak.
Chciałabym kupić takie Davidowi.
Gotowa?
Nie przebrałaś się?
Przyjdę za minutkę.
- Tak? - Dobra.
Pożycz mi swój.
Na jedno wychodzi.
Kochanie, podasz mi ręcznik?
- Oczywiście, skarbie. - Dzięki.
Pójdę do toalety.
- Nie zamocz ręki. - Dobrze.
- Ładnie wyglądasz. - Dzięki!
Pobawimy się?
Przepraszam, pójdę po whisky.
Miguel.
Możemy porozmawiać?
Jasne.
Dzięki.
To było w klubie?
Tam poznałeś Camilę?
Cześć.
Nie przedstawiliśmy się sobie.
Jestem Camila. A ty?
Lucas.
Lucas?
- Mogę cię o coś spytać? - Jasne.
Od kiedy sypiasz z moim tatą?
Może masz mnie za idiotę, ale nim nie jestem.
Widziałem, jak wczoraj rozmawialiście.
Znam kobietę, z którą się ożeniłem.
Ona nigdy się nie denerwuje.
Ale przy tobie…
jest inaczej.
Nie wiem, o czym mówisz. Ledwo go znam.
Więc czemu się wczoraj stąd wymykałaś?
Coś ci się chyba pomyliło.
Nie byłam tu.
A gdybym ci powiedział, że nie jesteś pierwsza?
Poprzednia sąsiadka oszalała.
Małżeństwo z taką kobietą nie jest łatwe.
Nie pierwszy raz inny mężczyzna fantazjuje o mojej żonie.
Jak długo jesteście małżeństwem?
Półtora roku, a co?
Półtora roku?
Półtora roku.
To jak, poznałeś Camilę w klubie?
Nie będę z tobą o tym rozmawiać.
Przepraszam. Baw się dobrze.
Dzięki.
Ale miał minę!
Zbiłem go z tropu. Nie wiedział, co powiedzieć.
Chciałabym to widzieć.
Ale dobrze mu tak.
To palant i kłamca.
A co z jego synem?
Uspokoiłaś go?
Widział, jak wychodziłam w nocy z domu Miguela.
Ale nie ma dowodów, więc nic nie zrobi.
Powiedział też, że Miguel jakiś czas temu
był związany z jakąś sąsiadką.
Tak? Z kim?
Nie wiem.
Ale doprowadził ją do szaleństwa.
Spędziłaś tu jeden dzień i już nieźle namieszałaś.
Myślałem, że zmienisz zdanie.
Gdy zobaczyłem cię z Miguelem…
Myślałem, że znowu się w nim zakochasz.
Nie.
Nie ma mowy.
Musiałabym nie mieć do siebie szacunku.
- Wszystko gra? - Wystraszyłeś mnie.
Poradzisz sobie?
Tak.
Jedź do hostelu. Ja zostanę tutaj.
Najpierw muszę ci coś pokazać.
Spójrz.
Udało mi się wejść na konto Miguela na Tinderze.
Oto on.
- Jego fałszywy profil? - Tak.
Powstał dwa lata temu.
Ale nie widać na nim żadnej aktywności.
Kontaktował się tylko z tobą.
- Miguel? - Tak.
Nie wierzę ci.
Jeśli kontaktował się z kimś innym, to może z innego konta.
Jestem gotowy na wszystko, Cami, przysięgam.
Nieważne, dokąd uciekniesz, zawsze cię znajdę.
Należysz do mnie i nikogo innego.
Jestem bliżej, niż myślisz.
Nadajemy na żywo!
Spójrzcie na to wspaniałe miejsce,
Tysiąc Rozkoszy.
To Ilonka Evans. Prowadzi Instagrama IlonkaWChmurach.
- Kogo obchodzą krytycy? - Jeden post i stracimy fortunę.
Cześć.
Stolik za chwilę będzie gotowy.
Doskonale.
Przepraszam.
Jestem Inti. Coś do picia?
Mamy tu pyszny koktajl arbuzowy, naszą specjalność.
My stawiamy.
Dobrze, poprosimy.
David?
David!
Miguel.
Dzięki, że zająłeś się influencerką.
Bardzo jej smakowało.
Spodobałeś jej się.
W takim razie już do niej wracam.
Zaczekaj.
Zrozumiałem dziś, jak restauracja cię potrzebuje.
Sprawdziłem nasze finanse
i daję ci podwyżkę.
Dzięki.
Ale będziesz musiał…
szkolić nowych pracowników i siedzieć tu do zamknięcia.
Jak sobie życzysz.
Nie pożałujesz.
Jak wam idzie?
Stolik numer cztery.
Obsłużono państwa?
Gdzie mój chłopak?
Tam.
Podać coś do picia? Ja stawiam.
Musimy pogadać.
Adri nie może wiedzieć, że się znamy.
- Spoko. - A zwłaszcza jak się poznaliśmy.
Skarbie!
Kochanie.
Gdzie byłeś?
Szukałem cię.
Wszystko gra?
Co z twoim mężem?
Gdzie on jest?
W pracy.
W pracy?
Zataiłaś jego istnienie.
Widzisz, jak to jest, gdy ktoś karmi cię półprawdami?
David wie, że już się znamy.
Czy ja wiem?
Nie wiesz?
Może lepiej powiesz mi, co robiłeś w mojej sypialni?
Nie byłem w niej.
Dopiero przyszedłem.
Ktoś pomaga mi znaleźć osobę, która upubliczniła nagranie.
Ktoś musiał zabrać mi telefon.
Co to ma znaczyć?
Mówisz, że ktoś ukradł ci telefon,
żeby wgrać ten filmik?
Camilo…
Proszę cię, nic nie rób.
Nie wiem, jak wyglądają twoje relacje z mężem,
ale Ángela jest inna. Nie może się dowiedzieć.
Obiecuję, że nigdy już tego nie zrobię.
Proszę cię.
Moja żona i dzieci nie ponoszą żadnej winy.
Wiesz, że nigdy bym cię nie skrzywdził.
Nie jestem pewna, czy sam nie upubliczniłeś filmu.
Naprawdę myślisz, że zrobiłbym coś takiego kobiecie?
Miałeś czelność stworzyć fałszywy profil,
udawać kogoś innego
i zmyślić historię o rannej siostrze,
choć chodziło o twoją córkę.
Oszukiwałeś żonę i dzieci.
Jasne, że wierzę, że mógłbyś wrzucić ten filmik.
- I nie zaprzeczaj. - To nie to samo.
Wiesz, czemu cię pokochałam?
Nie z powodu pieniędzy,
zmyślonej kariery czy pracy.
Zakochałam się w tobie, bo byłeś wrażliwy.
Bo traktowałeś mnie jak kogoś wyjątkowego.
Bo byłeś szczery.
Byłeś autentyczny.
Dlatego mi się spodobałeś.
Lucas, kochanie.
Co tam się dzieje?
Otwieraj!
Nie zamykaj się! Wiesz, że nam się to nie podoba.
Co ty oglądasz?
WSPARCIE W KRYZYSIE PSYCHICZNYM: WWW.WANNATALKABOUTIT.COM
Napisy: Aleksandra Basińska
WSZYSTKIE WYDARZENIA I POSTACI SĄ FIKCYJNE