Tak narodziła się Red Velvet.
Ale nie chcę cię tym zanudzać.
Zanudzać? Skąd.
To była pasjonująca opowieść.
A Sofía…
zachowała się okropnie, przepraszam.
Nie szkodzi.
Przywykłam do takich kobiet.
Wyobrażam sobie.
Na szczęście ty…
jesteś po prostu sobą.
Czyli kim?
Nawet mnie nie znasz.
Owszem, znam.
Może nie tak, jak bym tego chciał, ale…
Ángela wyszła, a ty rzuciłeś się na tę Meksykankę.
Jeśli będę się komuś tłumaczył, to na pewno nie tobie.
Zdrowie.
Przepraszam.
Zrobiłaś już scenę i chyba ci mało.
Czego jeszcze chcesz?
Nic nie zrobiłam.
Dlaczego ta prostytutka nadal mieszka wśród nas?
- Zamknij się. - Przepraszam.
Mogę spytać, co ci tak przeszkadza w Camili?
Jej styl życia.
I to, jak wpływa na moje dzieci i twoje wnuki.
Najpierw twoja gejowska rodzina,
a teraz prostytutki, tancerki, striptizerki.
Szczerze mówiąc, nie wiem, czemu muszę to znosić.
Możemy to rozwiązać w prosty sposób.
Jutro zwolnimy z firmy Luigiego,
sprzedacie dom i zamieszkacie daleko stąd.
Camila jest mieszkanką Riviera Esmeralda
i ma takie same prawa jak wy.
Przepraszam.
FAŁSZYWY PROFIL
Kazałem wszystkim już iść.
Ty też idź, ja zamknę.
Nie, spójrz.
Nie posprzątali. Zostanę.
Pójdę, jak skończę.
Chcesz zostać pracownikiem miesiąca?
Chcę tylko pobyć z tobą nieco dłużej.
To, co mi powiedziałeś, dało mi do myślenia.
Podobało mi się.
To bardzo poetyckie.
To, co mówiłeś…
o byciu masochistą i myśleniu o mnie.
Powinniśmy zamknąć restaurację i iść już spać.
Pierwszy raz usłyszałem takie słowa.
Czemu mnie pocałowałeś?
Możemy też…
napić się wina
i porozmawiać o poezji.
Do niczego nie dojdzie.
Na pewno?
Jak chciałeś mi powiedzieć o swoim ślubie?
Wiesz co?
Znalazłem inwestorów dla mojego ekohotelu. Mówiłem ci o nim.
Dobra, zostań.
Ja naprawdę chcę już iść.
Wezwałam już Ubera.
Pójdę do toalety i pojedziemy, dobrze?
- Zaczekaj tu. - Ale…
Teraz już wiem, czemu nie chciałeś seksu na łodzi.
Bo bierzesz ślub.
To nic nowego.
Cris i ja rozmawialiśmy o tym od lat.
Nie rób tego.
Poważnie?
- Cris to mój chłopak, panuj nad sobą. - Po co?
Mam być cynikiem, uśmiechać się i mówić, że wszystko gra?
Nie mogę, bo czuję coś innego.
Dość tych żartów.
Jakich żartów? Mówię poważnie.
Przybyłem z przyszłości, żeby cię ocalić.
Odwołaj ślub.
Znasz go?
- Jesteśmy parą od pięciu lat. - No i?
Wiesz o nim absolutnie wszystko?
Połowa wszystkiego, co posiadasz, będzie jego.
Na twoim miejscu dobrze bym się zastanowił.
Bo wiesz…
Miałeś zamknąć restaurację i wyjść.
Tak jest, szefie.
Przepraszam.
Wracasz sama?
Tak.
David chce jeszcze porozmawiać z ludźmi z twojej firmy.
Masz pracowitego męża. Jak wrócisz do domu?
Auto już jedzie.
- Odwołaj je. - Nie, poważnie…
Diego, odwieź panią na osiedle.
Na pewno?
Tak.
- Dzięki. - Nie ma za co.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Wody?
Dziękuję.
Czemu nie ma taty?
Chodź do mnie.
Powiedziałaś już tacie?
Co mu powiedziałaś?
Mamo, co się dzieje?
Proszę pana, to chyba nie tędy.
Jadę na osiedle Riviera Esmeralda.
Proszę pana?
To nie tędy. Wysiadam!
Proszę pana.
Proszę otworzyć!
Co jest grane?
Otwieraj!
Pomocy!
Otwieraj, do cholery!
Czego mi dosypałeś?
Czasami,
gdy masz z kimś problem,
potrzebujesz być sama.
To się właśnie dzieje.
Wasi rodzice…
muszą teraz pobyć trochę sami.
Wiem.
Wiem, że to trudne, skarbie.
Ale mama jest przy tobie.
Jesteśmy tu we trójkę.
Camila, jesteś tu?
Tu poczta głosowa.
Opłata za połączenie…
Od wczoraj ma wyłączony telefon.
Czy coś wydarzyło się na imprezie albo przed nią?
Nie.
Camila była zmęczona i chciała wyjść wcześniej.
Od ilu lat są państwo małżeństwem?
Od prawie dwóch, a co?
W rejestrze figuruje pan jako kawaler.
Nie braliśmy ślubu cywilnego.
A co to ma do rzeczy?
Ważne, żebyśmy ją znaleźli.
Ta dziewczyna nie mogła zniknąć.
Sam odprowadziłem ją do auta.
Widział pan, jak do niego wsiadała?
Praktycznie zamknąłem za nią drzwi.
Chciała wracać taksówką, a ja kazałem jej ją odwołać.
Kierowca miał ją zawieźć prosto do domu.
Od dawna u pana pracuje?
Od sześciu lat. Jest godny zaufania.
- Dostaniemy jego dane? - Oczywiście.
Mogę też przesłać nagrania z kamer.
Ja i Tina pomożemy w każdy sposób.
Ta kobieta musi się znaleźć.
Nie mogła po prostu zniknąć.
Dobrze.
Diego Gamboa, kierowca, nie wrócił wczoraj do domu.
Vicente.
Wiedziałem, że się ucieszysz.
Dosypałeś mi czegoś? Coś ty zrobił?
Coś ty zrobił?
Puszczaj!
Vicente, puść mnie!
- Uspokój się. - Nie!
Uspokój się, nie krzycz.
Przyjechałem po ciebie.
Wracajmy do domu.
Uspokój się.
Nie wierzę, że Camila okazała się sławną tancerką.
I to jakąś striptizerką.
Tata zachowuje się jakby…
To okropne,
biorąc pod uwagę to, że jest…
taka zwyczajna.
Nie nazwałbym jej zwyczajną.
Ale fakt, tata dziwnie się zachowuje.
Cóż…
Piękność i młodość zdziałają wiele,
zwłaszcza gdy kobieta włoży stringi.
Adrián, Miguel sypia z Camilą.
Co?
Masz jakiś dowód?
Nagranie, na którym są razem.
A Miguel się przyznał.
Niemożliwe.
Zawsze myślałem…
Był takim dobrym ojcem.
Dobrym mężem.
- Był dla was dobry. - Dobrym mężem?
Pamiętasz Ximenę Santos,
poprzednią mieszkankę domu G?
Tak, zmieszała wódkę z clonazepamem.
Z nią też sypiał.
Państwo Ferrer?
Jestem Inti Valderrama, poznaliśmy się na otwarciu restauracji.
Zostawię was samych, szefie.
Jak poszła rozmowa?
Świetnie.
Dostałem już mundurek.
Będziecie mnie tu często widywać.
Proszę pamiętać: jestem Inti. Będę do waszej dyspozycji.
Vicente, wypuść mnie! Proszę!
- Proszę. - W porządku.
Wypuszczę cię,
jeśli obiecasz się zamknąć i przez chwilę mnie posłuchać.
Dobrze?
Tak.
Tak, kochanie.
- Ale nie mogę oddychać. - Dobrze.
Wiesz, co musiałem dla ciebie zrobić?
- Przestań. - Próbuję cię chronić.
Musisz to zrozumieć.
- Hej. - Nie.
- Cami, kocham cię. - Vicente…
Proszę, posłuchaj.
Zerwaliśmy dawno temu, wiesz czemu.
- Nie. - Przez ciebie.
Nie zerwaliśmy.
Daliśmy sobie czas do namysłu.
Ale już minął.
Rozumiesz?
- Tak. - Minął.
Dobrze.
- Wiem. - Czas wrócić do siebie.
Tak.
Camila!
SPOTKAJMY SIĘ
Czego chcesz?
Wczoraj nie mogłem spać.
Skoro już mi nie ufasz…
złożę rezygnację.
Już nigdy nie poproszę cię ani o centa.
A jeśli nadal nalegasz na rozwód…
Nie obchodzi mnie majątek.
Niczego nie chcę. Mogę być spłukany.
Powiedziałam już o rozwodzie ojcu i bratu.
Twoje zbolałe miny nie sprawią, że zmienię zdanie.
A miny naszych dzieci?
Vero mówiła, że już wie. Nie boli cię to?
Bardziej, niż myślisz.
A ciebie nie bolało to, że posuwałeś tamtą kobietę
kilka kroków od swojej rodziny?
Umieram z ciekawości.
Camila!
Puszczaj!
Jestem kobietą z zasadami
i twoją przyjaciółką.
Nie mogę milczeć.
Miguel i ta dziwka…
Sofía.
Rozwiodę się z Miguelem.
I to właśnie przez tę kobietę.
Naszą sąsiadkę, striptizerkę.
Nigdy więcej, Cami.
Już nigdy cię nie skrzywdzę.
Co to za dupek?
Znasz go? Z klubu?
- Nie. - Czemu cię nagrywa?
- Nie. - Co jest, dupku?
- Co jest? - Vicente, nie.
Przestań!
To się już nie powtórzy.
Przysięgam. Wysłuchaj mnie.
Obiecuję. Nie wiem, co we mnie wstąpiło.
- Nie odchodź. - To koniec.
Przyślę kogoś po rzeczy.
Nie zostawiaj mnie.
Doniesiemy na gnoja.
Dość tego.
Zrobię zdjęcie, dobrze?
Cami, obiecuję.
- Dobrze? - Tak.
W porządku.
Nic się nie stało.
Czasem się mylimy.
Robimy rzeczy, których nie chcemy.
Tak.
Coś się stało, David?
Dostałem wiadomość od Camili.
Coś jej grozi.
Pojedziemy razem.
Ważne, żeby rozmawiać i pracować nad związkiem.
Są na Avenida del Mar.
To właśnie chciałem ci powiedzieć.
- O to mi chodziło. - Tak.
- Co jest? Oddawaj! - Vicente!
- Do kogo piszesz? - Oddawaj!
- Kurwa, a ja ci ufałem! - Nie!
Kurwa mać!
Była na Avenida del Mar, w pobliżu Hotelu Internacional.
Pisałaś do swojego chłopaka?
- Dość! - Do tego dupka?
Rób, co chcesz!
Czemu mnie okłamujesz?
Jedno nigdy się nie zmieni.
Nie kocham cię.
To koniec.
Zrozum to wreszcie!
Nie kocham cię, rozumiesz?
Zmienię to.
Pokochasz mnie.
Wezwałaś policję?
- Robię to dla ciebie! - Stój!
- To dla ciebie! - Zatrzymaj się!
Camila!
Stój! Policja!
Stań przy aucie!
Szybko!
Ręce za plecy! Szybko!
Cholera!
Rusz się.
Idziemy.
Popełniasz wielki błąd, Camilo.
Ruszaj się!
Uwaga na głowę.
Wsiadaj.
Przepraszam za to,
co wczoraj powiedziałem.
Nie mówiłem Adriánowi, że się znamy,
bo to dla mnie skomplikowane.
Wiesz, co mnie wtedy spotkało.
Adrián i ja wtedy zerwaliśmy.
To był jedyny raz.
Mieszkałem wtedy sam w Getsemaní, pamiętasz?
Byłem napalony, ale nie chciałem przespać się z byle kim.
Wtedy zjawiłeś się ty.
Cristóbal.
Przepraszam.
Nie wiem, czy mogę to zrobić.
Źle ze mną.
Może seks ci pomoże.
Lepiej ci?
Odrobinę.
Nie.
Wcale nie czuję się dobrze.
Dziwne, byłeś bardzo napalony.
I tak zapłacisz.
Biorę 120 dolarów za godzinę.
Nie mów, że nie czytałeś profilu.
Ja też nie lubię wspominać tamtych czasów.
Wygląda na to, że masz to za sobą.
A ja musiałem przestać.
Musimy wiedzieć, co wziął i ile tego było.
Spędziłem wtedy pół roku na odwyku.
Miałem problemy już wcześniej.
Nie wiedziałem.
A skąd miałeś wiedzieć?
Byłem tylko jednym z twoich klientów. Poszliśmy na jedną imprezę.
Adrián nigdy nie spytał, gdzie byłem
i z kim.
Przepraszam.
Daj mi chwilę.
Halo?
Rozumiem to, że pracujesz w restauracji mojego brata,
ale nie chcę dodatkowo wpadać na ciebie w spa.
Nie mam wyboru.
Potrzebuję forsy.
Zapłacę ci tyle samo,
ale musisz odrzucić ofertę.
Mówię to, bo dbam o to,
co nas łączy.
Co, jeśli ktoś się dowie?
Coś nas łączy?
I nie chcemy tego kończyć?
To się nie stanie,
bo jestem dyskretny i nikomu nic nie powiem.
Jasne?
W takim razie, panie Dyskretny,
lepiej uważaj, bo chyba…
podobasz się Adriánowi.
- No co? - Słucham?
Znam Adriána na wylot.
Dobrze wiem, kiedy się denerwuje, kiedy kłamie
i kiedy ktoś mu się podoba, jak ty.
To nie moja wina, że leci na mnie cała rodzina Ferrer.
Mówię poważnie.
Możemy być rodziną.
Nie.
Cześć.
Gdzie byłeś, skarbie?
- Wszystko już dawno gotowe. - Musimy pogadać.
Przerażasz mnie.
Inti ma rację.
- A co on ma z tym…? - Byłem wtedy z nim.
Dwa lata temu, gdy wylądowałem nieprzytomny na pogotowiu,
Inti zabrał mnie do szpitala.
Uratował mi wtedy życie.
Jestem niewinny.
Po prostu za bardzo kochałem dziewczynę.
Tego kierowcę też pan kochał?
Jest teraz w ciężkim stanie.
Nie powiem nic więcej bez adwokata.
Przyda się panu.
Nie skończy się na zarzutach za porwanie i spowodowanie obrażeń.
Skąd w samochodzie wzięły się te zabawki?
Nie wiem.
W ten sposób chciał pan odzyskać byłą?
Nie może pan pogodzić się z tym, że odeszła?
O to chodzi?
W porządku.
Dajcie mi dziesięć minut sam na sam z Camilą,
a powiem wszystko, co zechcecie.
Tylko dziesięć?
Cóż…
Tamten pan powiedział,
że twoje dobre sprawowanie i pewne znajomości mogą…
pozwolić na wznowienie sprawy.
Wiem, że to niełatwe.
- Dużo na to wydam. - Zapomnij o mnie, skarbie.
Dostałam dożywocie.
Nic nie możemy zrobić.
Zrozum, kochanie.
Spokojnie.
Jak się czujesz?
Dobrze.
Ważne, że Vicente jest teraz w więzieniu, prawda?
Tak.
- Muszę zadzwonić. - Nie, czekaj.
Weź witaminę C, musisz odzyskać siły.
Dziękuję.
Powiedz mi, co się stało. Co on ci zrobił?
Wierz lub nie, ale tym razem nie zdołał mnie skrzywdzić.
Oby szybko nie wyszedł.
Cami, posłuchaj.
Najpierw szurnięty sąsiad, zawsze w pobliżu.
Teraz ten typ pojawił się znikąd.
Ty to potrafisz wybierać facetów.
Kogo wybieram?
Raz, dwa, trzy… teraz ty!
Jasne. Czemu nie?
Opiekowałbym się tobą. Nie okłamywał cię.
Nie zostawiłbym cię dla nikogo.
Trzeba mówić ludziom, co się czuje.
Zakochuję się w tobie.
Jeśli masz pytania, to słucham.
Tak.
Czemu mówisz mi o tym po dwóch latach?
Nigdy nie spytałeś, co mi się wtedy stało.
A ja miałem już nie spotkać Intiego.
Nie mówiłeś też, że płaciłeś za seks.
Nie byliśmy wtedy razem.
Dobra.
Nie będę cię oceniać.
Inti to chłopak do towarzystwa?
Wtedy nim był. Teraz już nie.
Ale przespałeś się z nim, tak?
Nic ci nie powiedziałem, bo było mi wstyd.
Myślałem, że przestaniesz mnie kochać.
Zawsze będę cię kochać.
Zerwałem z tobą, a twój ojciec opłacił leczenie. I tak było źle.
Tym razem pieniądze mogą nie wystarczyć.
To twój problem.
To ty postanowiłaś go tu ściągnąć.
Teraz wyciągnij go z więzienia.
W środku jest dużo groźniejszy.
Co zrobimy, gdy wyjdzie?
Możesz usiąść?
Co to za pieniądze?
Zapytaj syna.
Jak to?
Były w jego pokoju.
Razem z dwoma konsolami do gier.
Nierozpakowanymi.
Kto był w moim pokoju?
Chwileczkę, młody człowieku.
Siadaj!
Wyjaśnij mi to.
Halo?
Mamo?
To ty?
Co się stało?
Nic takiego.
Miałam wczoraj…
dziwne przeczucie.
Tęsknię za tobą.
Coś ty taka nerwowa?
Nic mi nie jest.
Nie wiem, to pewnie…
przez kłopoty w pracy, to wszystko.
Niedługo przyjdzie prawnik, dobrze?
Skarbie, ile razy mam ci powtarzać?
Nie marnuj czasu ani pieniędzy.
Nie mów tak.
Nie masz pojęcia,
co robię, żeby cię stamtąd wyciągnąć.
Gdzie jesteś?
W domu.
Muszę iść do pracy.
Ale wiedz, że już niedługo będziemy razem.
Że zawsze dotrzymuję obietnic.
I że bardzo…
bardzo cię kocham, mamo.
Tęsknię za tobą.
Kocham cię.
- Ja ciebie też, skarbie. - Pa.
Miguel.
Cześć.
Możemy pogadać?
Czego chcesz?
Wiem…
kto cię ostatnio zaatakował.
To był Lucas.
Mój syn.
BRAK POŁĄCZENIA
To ona.
Na pewno były tylko te trzy?
Na pewno.
Mogę wiedzieć, kiedy Lucas zaczął mnie nagrywać?
Jak tylko przyjechałaś.
Co zrobił z nagraniami?
Są w jego komputerze.
Spokojnie, zniszczę go.
Zaufaj mi.
Wybacz, ale wolałabym zrobić to sama.
Nie wiem, czy Lucas kiedykolwiek mi wybaczy.
Miguel…
- Jestem ci wdzięczna za… - Wiem.
Wiem, że to niczego nie zmienia.
Przykro mi, bo mogło być zupełnie inaczej.
Mogliśmy być szczęśliwi.
Możliwe.
Ale musielibyśmy urodzić się ponownie,
nie okłamywać się
i nie krzywdzić jak do tej pory.
Rozmawiałeś z Ángelą?
Tak, wszystko już wie.
Nie chce już o tym więcej słyszeć.
Tata całe popołudnie spędził u sąsiadki.
Napisy: Aleksandra Basińska
WSZYSTKIE WYDARZENIA I POSTACI SĄ FIKCYJNE