Wiedziałeś o zdradach Miguela.
Sofía, przestań. Mówię poważnie.
Nie panujecie nad sobą?
Mogę wiedzieć, co z tobą?
Bezwstydnik.
A ty trzymaj klientów z dala od osiedla!
- Dziwka! - Dość tego!
- Puszczaj! - Zabierz ją.
Dobra, wystarczy!
Dość! Opanuj się!
Co z tobą, Sofía?
Chciałam ją dorwać.
Przesadzasz. Chyba nie uderzyła cię aż tak mocno.
Czemu zniżasz się do jej poziomu?
Ja? To ona mnie zaatakowała.
Wniosłam dziś zarzuty o napaść.
Komitet będzie musiał mnie wysłuchać.
No dobrze.
Dzień dobry.
Gdzie dzieci?
Trochę się spóźniają.
- Państwo wybaczą. - Śmiało.
Zbieram podpisy, żeby anulować umowę najmu Camili i jej męża.
Nie licz na to.
Pedro wyraził się wczoraj jasno.
Jestem gotowa, tato!
Panie wybaczą.
Cześć, księżniczko!
- Ślicznie wyglądasz! - Ty też.
Jesteś już mężczyzną.
Wiesz, że popełniłeś poważne przestępstwo.
Spokojnie, Camila nie wniesie oskarżenia.
- Ale zabieram to. - Nie.
Nie masz prawa.
Albo laptop, albo policja.
Twój wybór.
Odpuści mi za darmo?
Czy chciała w zamian seksu?
FAŁSZYWY PROFIL
Cris wszystko mi powiedział.
Czemu to ukrywałeś?
To była zbyt intymna sprawa.
Myślę o tym, co mówiłeś o moim ślubie.
Nie, przepraszam.
Czasem wygaduję głupoty, które powinienem…
zachować dla siebie.
Nie przejmuj się.
Obyś był szczęśliwy.
Do zobaczenia, panie doktorze.
Mary…
Ángela.
Masz czas na kawę?
Z tobą? Nie.
Muszę z tobą porozmawiać.
Zasługujesz na poznanie całej prawdy.
Cześć.
Jak się masz?
Dobrze.
- Wszystko gra? - Tak.
Czemu nie jesteś w szkole?
Tata odłączył kamery.
Czy ktokolwiek wie, skąd je miałeś?
Nie, nikt.
Mama myśli, że sam je kupiłem i zainstalowałem, żeby śledzić sąsiadkę.
Wiesz, że jesteś dla mnie najważniejszy w życiu?
Potrzebujesz czegoś?
Nie.
Chcę się tylko pozbyć taty.
Tak, już jestem.
Co jest?
Widzę cię.
Co się dzieje?
Camila jest z Ángelą w jej biurze.
- Co z tego? - Jeszcze pytasz?
Ángela wszystko już wie.
Teraz martwię się tylko o Lucasa i Evę.
To nie ich wina, że mają takiego ojca.
Dzięki. Nie wiem, co ci powiedzieć.
Dzięki za twoją brutalną szczerość.
Nie wiem, czego jeszcze ode mnie oczekujesz.
Niczego.
To wszystko.
Pewnie chciałaś…
pozbyć się tego całego poczucia winy, prawda?
Przespałaś się z żonatym facetem. Typowe.
To znana sztuczka takich jak ty.
Nie rozumiesz tego, co ci właśnie powiedziałam.
Nie?
Miguel mnie okłamał.
Nie wiedziałam, że ma żonę, nie mówiąc już o dzieciach.
Przez cztery miesiące myślałam, że nazywa się Fernando Castell.
Biedactwo.
Przecież od razu widać, że jesteś taka…
szlachetna.
Po prostu cudowna.
Prawdziwa kobieta z zasadami.
Zadowolona? Idź już.
Kojarzysz może firmę Optic?
Optic?
No jasne.
Pedro zainstalował ich kamery na osiedlu.
Są supernowoczesne.
Chociaż mniejszych nie widziałem.
A co?
Wiesz co?
Może jestem taka, za jaką mnie masz.
Dobra.
Ale Miguel okłamał nas obie.
Proszę cię.
Nie wyjdę stąd, póki tego nie zrozumiesz.
Wezwij ochronę.
Wzywasz ochronę, bo mówię prawdę?
Myślisz, że tego nie zrobię?
Że jestem ci coś winna za to, że się przyznałaś do seksu z moim mężem?
Pójdę już.
Wiesz, co masz mówić,
gdy ktoś cię spyta,
czemu nie poszedłeś do szkoły?
No dobrze.
Dzięki.
- Lucas nie poszedł do szkoły. - Nie?
- Gdzie on znowu jest? - Co za dzieciak!
Tam jest! Co on robi w tym aucie?
Lucas!
- Pedro. - Cześć.
Co Lucas robił w twoim aucie?
Nie mam pojęcia, o czym mówisz.
- Zadałem pytanie. - Ty…
Co z nim robiłeś?
To byłeś ty, prawda?
Zapłaciłeś mu za instalację kamer w domu Camili.
Nie wierzę w ani jedno twoje słowo.
Nie obrażaj mnie.
Dobrze wiesz, że mogę cię stąd wyrzucić w dziesięć minut.
Rób, co chcesz.
Wyrzuć mnie, jeśli chcesz.
Ale nie manipuluj moimi dziećmi.
Wiem, że coś knujesz.
Nie waż się mieszać w to mojej rodziny.
To już nie twoja rodzina.
Zrozum to wreszcie.
Straciłeś ją, bo jesteś idiotą.
Lucas mówił, że masz inną. Powiedz, że to nieprawda.
To nieprawda, kochanie.
Zapomnij o tym.
Obiecuję.
Kocham cię.
Chodź.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Zaraz wychodzę.
Nie zostaniesz na kolację?
Nie dzisiaj, kochanie.
Posłuchaj.
Zrobimy tak:
wybierz datę
i zjemy razem kolację, kiedy zechcesz. dobrze?
Obiecuję.
Chodź.
Przytul się.
Skarbie, idź się przebrać.
Jest późno, a ty w mundurku.
- Idź, kochanie. - Dobrze.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Coś ty powiedział tacie?
Nigdy nie widziałam go tak wściekłego.
Jak go sprowokowałeś?
Pamiętasz pieniądze z pokoju Lucasa?
- Pamiętasz? - Tak.
Twój ojciec mu je dał.
Zapłacił Lucasowi za zamontowanie kamer w domu sąsiadki.
- Nie. - Tak.
Twój ukochany tatuś.
Tak go kochasz, a on kazał twojemu dziecku popełnić przestępstwo.
W dodatku mu zapłacił. Jak prawdziwy gangster.
Dowiem się, co knuje,
choćbym miał zniszczyć ci rodzinę.
Nie będzie zadzierał z moimi dziećmi.
Prędzej go zabiję.
Rozmowa z Ángelą przyniosła mi ulgę.
Potraktowała cię nieuprzejmie.
Nie.
Na jej miejscu zachowałabym się identycznie.
Nie mogę jej oceniać.
Cami…
To, co mówiłem…
Właściwie…
Wybrałem najgorszy moment, żeby powiedzieć ci, co czuję.
Nie szkodzi.
W porządku.
Wszystko gra.
Nie chcę na ciebie naciskać, zwłaszcza teraz.
Ale mówiłem prawdę.
Przepraszam.
To policja.
Halo?
Życzę wszystkim miłego dnia.
- Dzięki. - Dziękuję!
Cześć.
Musisz coś dla mnie zrobić.
Nie możesz odmówić.
Wie pan, o co mnie prosi?
Tak.
I zrozumiem, jeśli pani odmówi.
Ale on twierdzi, że jeśli damy mu dziesięć minut,
to wyzna wszystko, co wie.
Wiedziałem, że przyjdziesz.
Na pewno chcesz wiedzieć, o czym mówiłem w aucie.
O czym ty mówisz?
Dobrze wiesz.
O twoim szefie.
Cami,
musisz wrócić do Vegas.
Jeśli nie zrobisz tego, co ci każą,
ci ludzie się ciebie pozbędą.
Jacy ludzie?
O czym ty mówisz, Vicente?
O tych, co opłacili twój wyjazd.
O ludziach, którzy chcieli, żebym miał tu na ciebie oko.
Tato!
Nie tylko z tobą kontaktowali się w Vegas, do mnie też przyszli.
Ta kobieta zaproponowała mi…
pracę.
Miałem sprawdzać, czy wykonujesz jej rozkazy.
Nie czekałem, aż wyda mi polecenie.
Gdy dowiedziałem się, że byłaś w hostelu,
szukałem cię tam.
A potem…
Śledziłem cię i próbowałem obmyślić plan.
Musiałem improwizować. Wiem, że mi nie wyszło, ale…
Chciałem cię chronić.
Zadarłaś z niebezpiecznymi ludźmi.
Obiecaj,
że będziesz ostrożna.
Dobrze?
Vicente,
spójrz na siebie.
Naprawdę sądzisz, że możesz mi teraz doradzać?
Mówić mi, żebym uważała?
Jeśli kiedykolwiek stąd wyjdziesz,
to daj mi spokój.
Zaczekaj, proszę.
Nie szukaj mnie.
I co?
Jak poszło?
Spokojnie.
Zaprosiłam cię tu,
bo mam dla ciebie ofertę pracy.
To może być początek nowego etapu w twoim życiu.
Dzwonię do ciebie od jakiegoś czasu,
żeby złożyć ci propozycję.
Rozłączałaś się.
Wiem, że jesteś w związku na odległość
z facetem, którego poznałaś przez apkę.
Doktorem Fernandem Castellem.
Już rozumiem.
To Vicente?
On cię przysłał?
Powiedz sukinsynowi, żeby dał mi spokój.
To nie on. Uspokój się i mnie wysłuchaj.
Ten człowiek cię okłamał.
Karmił cię samymi kłamstwami.
Masz minutę.
Nie nazywa się Fernando Castell.
Nie jest lekarzem.
Ani singlem.
Jest żonaty od 15 lat i ma dwójkę dzieci.
Wszystko, co o nim wiesz, to nieprawda.
Począwszy od jego profilu.
Dotrzymałem umowy.
Teraz proszę się przyznać, jak pan obiecał.
Dobrze.
Coś się wydarzyło.
Zostaje pan zwolniony za kaucją na czas śledztwa.
Kto wpłacił kaucję?
To prawda?
Zapłaciłeś Lucasowi za zamontowanie kamer w domu sąsiadki?
Zadam ci to samo pytanie, co twojemu mężowi.
Co ja mam wspólnego z tą striptizerką?
Nie wiem, tato.
Ale się dowiem.
Czemu Miguel cię podejrzewa?
Bo widział, jak rozmawiam z Lucasem.
Myśli, że dałem Lucasowi pieniądze na kamery.
Nie potrafi przyznać, że cała ta sprawa to jego wina.
Sypiał z sąsiadką.
Lucas mi o tym powiedział.
Był zdezorientowany.
Ekrany, które widziałaś,
to mój projekt z Izraelczykami.
Kupuję patent na tę technologię.
Miałem ci powiedzieć jutro.
Wysłałem ci już maila w tej sprawie.
Myślisz, że jestem aż tak naiwna?
Wiem, że ukrywasz coś ważnego.
Wiem, kto wpłacił kaucję.
Nikogo innego tu nie znam.
Słuchaj uważnie:
albo dasz mi to, czego chcę, albo wiesz, co się stanie.
Zrozumiano?
Witaj w domu, szefie.
Zwariowałeś?
- Jak tu wszedłeś? - Spokojnie.
Nabawisz się skurczu.
Daj buziaka.
Gdzie masz ciuchy? Ubieraj się.
Nic nie mam.
Bawi cię to?
Cris może tu wrócić w każdej chwili.
Nie jesteśmy w restauracji, nie będziesz mi rozkazywać.
Ubieraj się, mówię serio.
Co do wydarzeń na łodzi…
To się już nigdy nie powtórzy.
Zrozumiano?
Nigdy?
O tym fantazjowałeś, prawda?
KAMERY
WPISZ HASŁO
Zapraszasz kogoś trzeciego, gdy mamy się pobrać?
Spokojnie, nie denerwuj się.
Chciałem skończyć z tajemnicami i trochę się zabawić.
To wszystko.
Dość tych dramatów.
Przekierujmy tę energię
na coś innego.
- Ile piw? - Poproszę trzy.
Nie ruszaj się.
Ani drgnij.
Czemu mnie nie słuchałeś?
Mówiłam, czego chcę.
Ja chcę tylko pieniędzy.
To nie problem.
Na pewno jakoś się dogadamy.
Cześć, Camilo.
Nie chcę się z tobą kłócić.
Oddam ci laptopa.
Może to zamknie wreszcie sprawę,
a ty kiedyś znów mi zaufasz.
Słodkości!
Co?
Mówię o tobie.
I o jedzeniu.
Mogę usiąść?
- Proszę. - Dzięki.
- Chcesz kawy? - Poproszę.
Dzięki.
I dzięki za to.
Dzięki.
Wczoraj nie chciałem wprawić cię w zakłopotanie.
Nie szkodzi.
Zaskoczyłeś mnie.
Już?
Dobrze się bawiłeś?
A nie było widać?
Było.
Jeszcze jak.
Lubię, gdy jesteś taki…
namiętny.
Było wspaniale.
Ale Cris powinien był mnie wcześniej spytać.
Słuchaj…
Bardzo chciałem tu przyjść…
i się z tobą kochać.
I żebyś zrobił mi śniadanie…
z croissantem migdałowym.
Adrián!
Schowaj się!
Adrián.
- Co jest? - Ángela.
Nie otwierałeś. Jesteś zajęty?
- Ktoś tu jest? - Nie. Co za niespodzianka. Co słychać?
Mogę wejść?
Jasne.
Wszystko gra?
Nie.
Chodzi o tatę. To coś poważnego.
Ángela nie spocznie, póki nie dowie się prawdy.
Może czas jej powiedzieć.
Nigdy.
Ani Ángela, ani Adrián nie zrozumieją.
Nie zaryzykuję utraty wnuków.
Moje dzieci są dorosłe, mogę je stracić.
Ale Lucas i Eva? Nie pozwolę na to.
Powiem ci to samo, co na początku, dwa lata temu.
Zrobimy to.
Na końcu…
zostanę z niczym.
Wszystko przez tę dwójkę obiboków,
których jedynym talentem jest wykorzystywanie moich dzieci.
Jeden to bezużyteczny pasożyt, karierowicz i beztalencie.
O drugim szkoda nawet mówić.
Rozumiem, że nienawidzisz Miguela, to dupek.
Ale Cristóbal?
Jest chory!
Adrián nie może zmarnować życia
w ramionach tego ćpuna.
Wybacz, że podniosłem głos.
Przepraszam.
Jeśli chodzi o seks, tata zapłaciłby każdemu.
Ale czemu miałby zainstalować kamery w domu Camili?
Nie wiem.
Czuję, że znał ją wcześniej.
Skąd ten pomysł?
Widzę, jak do niej mówi. Jak na nią patrzy.
Jak ją wita.
Z przesadną czułością.
Myślisz, że Camila spała też z tatą?
Czemu nie?
W jej świecie to normalne.
Cześć.
Odsłuchałaś wiadomość?
Po tym, co zaszło z Sofíą,
nie powinniśmy pokazywać się razem.
Już mnie to nie obchodzi.
A ciebie?
Nie lubię, gdy nazywa się mnie dziwką. Zwłaszcza przed domem.
To ten laptop?
- Mogę wejść? - Śmiało.
- Nie! - Puszczaj!
- Puść mnie! - Przestań!
- Puść! - Daj mi to.
Chcę go pokazać technikowi.
Po co?
Lucas na pewno nie jest jedynym winnym.
Dowiem się, kto jeszcze oglądał nagrania.
Fernando Castell, którego znasz,
ma profile w różnych aplikacjach randkowych.
Dlaczego zmyślasz takie rzeczy?
Czego ode mnie chcesz?
Nie zmyśliłam tego.
Nie wierzysz mi?
No dobrze.
Dam ci 200 000 dolarów na wyjazd do Cartageny.
Sama sprawdzisz, czy mówię prawdę.
Twojego taty nie ma.
Nie?
A gdzie może być?
Pytałaś w klubie?
Nie podobają mi się twoje relacje z moim tatą.
Wygląda na to, że przekraczasz granice
i nie jesteś zwykłą pracownicą.
Powiedz, jaki sekret skrywasz,
że ośmielasz się go tak traktować?
Wściekasz się jak małe dziecko.
- Słucham? - Jesteś na to za stara.
Co z tobą?
Twoja złośliwość może cię dużo kosztować.
Ciebie może kosztować znacznie więcej.
Lepiej, żebyś siedziała cicho.
Inaczej twoje relacje z tym dzieciakiem mogą skończyć się tragedią.
Jeden z gości w ogóle nie wychodzi.
- Pukam i nic. Zaczynam myśleć… - Spokojnie.
Zapukamy.
- Niedługo oszaleję. - To tu?
- Może zemdlał. - Spokojnie.
Tu jest.
Babciu, wystarczy.
- Uspokój się. - Zabił się.
Babciu, wystarczy.
- Już dobrze. - I co teraz?
- Chodźmy stąd. - Nie żyje!
Uspokój się.
Napisy: Aleksandra Basińska
WSZYSTKIE WYDARZENIA I POSTACI SĄ FIKCYJNE