Potrzebujemy nagrań z wszystkich kamer,
z ostatniej doby.
- Tak jest. - I zeznań wszystkich gości.
Tak jest.
FAŁSZYWY PROFIL
Camilo,
wierz lub nie,
ale dobrze cię znam i wiem, że coś jest nie tak.
Powiedz mi, co się dzieje.
Halo?
Udusił się.
Na prawej ręce ma dwa świeże ślady po igle.
I więcej starszych.
Wyniki badań toksykologicznych?
Heroina.
Jak podejrzewaliśmy.
Choć miał jej przy sobie za mało, żeby przedawkować.
Jest jeszcze coś.
Kształt i głębokość śladów
wykluczają przypadkowe uduszenie.
Rozmawiałem z właścicielem sali weselnej.
Mają kilka wolnych dat i podali mi ceny,
ale wszystko jest droższe, niż myśleliśmy.
- Możemy porozmawiać o tym w domu? - Jasne.
Obiecasz, że znajdziesz na to czas?
Masz obsesję na punkcie gadania o wszystkim.
Wczoraj pierwszy raz byliśmy z kimś w trójkącie, a ty milczysz.
Zaprosiłeś Intiego bez pytania.
A teraz obchodzi cię moja opinia?
Szefie, przepraszam.
Muszę wyjść.
Muszę zawieźć mamę do szpitala.
Co jej jest?
Mówiła, że ma problemy z oddychaniem.
Ma astmę. Muszę lecieć.
- Jasne, nie ma sprawy. - Dzięki.
Ma na imię Tina. Obiecała mi pieniądze.
Miałem tylko śledzić cię w Kolumbii.
Był pan tam.
Wszystko pan słyszał.
Vicente oszalał i mówił bezsensowne rzeczy.
Czyli kłamał, mówiąc, że ktoś przysłał go do Cartageny?
Nie wiem.
Ale tak sądzę.
A pani nie zna żadnej Tiny?
Ani z Cartageny, ani z Vegas?
Nie znam nikogo o tym imieniu.
Ani z Cartageny, ani z Las Vegas,
ani z innych miejsc.
Nareszcie.
Udało się.
Przespałem się z Adriánem.
Brawo, żołnierzu.
Najpierw…
Adrián i ja zostaniemy parą.
A potem…
weźmiemy ślub.
CHCĘ SIĘ Z TOBĄ ZOBACZYĆ. JAK SIĘ CZUJESZ?
Niepotrzebnie przyszedłeś.
Wszystko dobrze?
Przepraszam.
Prawie umarłem ze strachu.
Potrzebujesz czegoś?
Nie.
Co u mamy?
Już lepiej.
Nadal jest w szpitalu.
Biedaczka ma tylko mnie.
Muszę się nią opiekować.
A twój tata?
Zmarł rok temu.
Przykro mi.
Nawet go nie znałem.
Dzień dobry.
Mogę cię o coś spytać?
Wiedziałaś, prawda?
O czym?
Że byłaś nagrywana.
Co? Skąd miałam wiedzieć?
Pedro chciał cię obserwować. Powiedz mi dlaczego.
Gdzie go poznałaś?
Odbiło ci?
Poznałam go tutaj.
Tutaj?
Tak, tutaj.
Jeśli mnie okłamujesz, to proszę, przestań.
Ja okłamuję ciebie?
Co cię łączy z Pedrem Ferrer?
Nic.
- Nic? - O co ci chodzi?
- Na pewno? - Co z tobą?
Dobra.
Wyjaśnisz mi, czemu Tina odwiedza cię, odkąd tu przyjechałaś?
Nie okłamałam cię.
Wierzysz już, że mówiłam prawdę o Miguelu?
Wykonałam już przelew.
Nie martw się.
Dobrze zrobiłaś, przyjeżdżając do Cartageny.
- Pomagała mi tylko przy przeprowadzce. - Czyżby?
- Tak. - Czemu płakałaś?
Nie płakałam, byłam na ciebie wkurzona.
- Płakałaś. Przeze mnie? - Nie!
To się nazywa miła pobudka.
Poważnie?
Camila.
Odpowiedz.
Po co tu przyjechałaś?
Camila.
Muszę porozmawiać z Miguelem, to pilne.
Nie ma go. Od kilku dni…
Usiądź.
Jesteś gotowa.
Ja jeszcze nie. Dziś obejmę stanowisko prezesa.
Mogę się przygotować?
Dzięki.
Musisz to zobaczyć. To Luigiego.
Chcę wiedzieć, skąd mój mąż ma to nagranie.
MŁODA KUSICIELKA
David, proszę, odpowiedz mi na wiadomości.
Muszę z tobą porozmawiać.
Proszę.
Halo?
Camila, potrzebuję cię.
Ja ciebie też.
Nie chcę już tego robić. Wracam do domu.
Nie możesz mi tego zrobić.
Teraz potrzebuję cię najbardziej.
Pamiętaj, że podpisałaś umowę.
Nie mogę kontynuować tej farsy.
Świetnie.
Nie kłam, nie odzywaj się, siedź cicho.
Masz tylko wybrać się gdzieś na drinka, to wszystko.
Na nagraniu widać, co działo się 40 minut przed szacowaną godziną śmierci Gonzáleza.
Powiększ.
Co chcesz wiedzieć? Czy tęsknią za tobą w biurze? Bo tęsknią.
Spokojnie, będziemy się widywać.
Daj spokój.
Rozchmurz się.
Możesz mieć dobre życie z dala od rodziny Ferrer.
- Impreza Ángeli jest dziś? - Tak.
Muszę już iść.
Śniadanie było pyszne.
Rozchmurz się.
Wyluzuj.
- Pa, dzięki. - Pa.
Przepraszam.
Poproszę drugą kawę.
Dziękuję.
Dzwonisz do mnie w tak ważny dzień?
Dzieci idą ze mną, a Eva prosiła, żebym cię zaprosiła.
Dziękuję.
Nie spodziewałem się tego.
Jesteś może z Luigim?
Nie, właśnie wyszedł. A co?
Musisz o czymś wiedzieć.
Oddaję głos nowej prezesce Grupy Ferrer Barragán,
Ángeli Ferrer.
Moje gratulacje.
Kocham cię.
Dziękuję. A tobie dziękuję za zaufanie, tato.
Wiesz, że podziwiam cię najbardziej na świecie.
Ale chcę także podziękować moim dzieciom, Evie i Lucasowi.
Przez całe życie rozumieliście, że kobieta może być jednocześnie świetną matką
i kobietą sukcesu.
To dla was.
Kocham was.
Natomiast całej naszej społeczności i członkom zarządu…
Pragnę wam przekazać…
Chcę powiedzieć wam wszystkim…
z absolutnym przekonaniem…
że nasze dotychczasowe osiągnięcia
to dopiero początek dalszych sukcesów.
Dziękuję.
Czemu nie mówiłaś, że tu przyjedziesz?
Dostałam zaproszenie w ostatniej chwili.
W ostatniej chwili?
Tato, zaprosiłeś ją?
Powiedz.
Nie.
Oczywiście, że nie.
To ty zaprosiłaś tego idiotę.
Umówili się tutaj.
Uważam, że tylko kompletny dupek
zrobiłby coś takiego w takim dniu.
Przepraszam.
Inti!
Co za niespodzianka.
Nie ochłonąłem od wczoraj.
Było super, co?
Przestań.
Cris, kochanie.
Dobrze, że jesteś. Przegapiłeś mowę.
Cześć.
Żeby było jasne:
albo bawimy się we trzech, albo wcale.
Dziękuję.
Mieliśmy umowę.
Sam nie wiem, czemu Inti tu przyszedł.
Serio.
Myślałem, że jest w restauracji.
Nie wiem, co robić.
- Nie taka była umowa. - To nie moja wina.
Mogę przeszkodzić?
Za…
naszą przyjaźń.
Zanim się napijemy, powiedz nam…
czemu kłamałeś.
Nie byłeś wczoraj z mamą.
Nie widziałem, żeby jechał z nią do szpitala.
Miejsce, do którego za mną pojechałeś,
to fabryka, w której pracuje mama.
Mama jest w szpitalu, sprawdzimy?
- Dam ci numer. - Nie gniewaj się.
- Niech zadzwoni. - Żartował.
- Nie wierzy mi. - Powiedz mu.
Jesteś, bracie!
Opublikowałeś nagranie Camili.
- Miguel! - Nie!
Eva, chodź tu.
- Spokojnie. - Eva, chodź tu!
- Chodź! - Wyluzuj.
Spokojnie.
Dobra, puśćcie mnie.
Miguel Antonio Estévez Barros?
Aresztujemy pana za kradzież tożsamości.
Za co?
- Kradzież tożsamości? - Może pan zachować milczenie.
Idziemy.
- Miguel. - Nie.
Spokojnie.
- Puszczaj! - Idziemy.
Co za miła niespodzianka.
Jak się masz? Co u rodziny?
Mój mąż ma fałszywy profil.
Podszywa się pod ciebie i mnie zdradza.
Camila.
Poznaj Intiego.
Już się poznaliśmy.
Byłem kelnerem na otwarciu Tysiąca Rozkoszy.
Witaj.
Muszę wracać do domu, do Vegas.
Pedro, czekaliśmy na ciebie.
Moi wykonawcy.
Ocalicie moją spuściznę.
Albo to, co z niej zostało.
To od was zależy, czy będę żył we względnym spokoju
do swoich ostatnich dni.
Mam guza mózgu
i zostały mi trzy miesiące życia.
Rozumiecie już, skąd taki pośpiech?
Po pierwsze, mój syn nie poślubi Cristóbala Balboi.
- Nie. - Dlaczego?
Czym zawinił?
Swoim istnieniem.
Pamiętaj o zasadach.
Żadnych pytań.
Bez obaw.
Dopóki żyję, nie będzie żadnego ślubu.
A ty…
Nie możesz mnie zawieść, jasne?
Rozkochałaś w sobie Miguela, świetnie.
Teraz musimy odsunąć go od moich wnuków.
Niech podpisze papiery rozwodowe i zniknie.
Macie tydzień.
Zróbcie to, a dostaniecie więcej niż wypłatę.
Gwarantuję, że już do końca życia
niczego wam nie zabraknie.
A jeśli odmówimy?
Przed narodzinami Evy byłem dobrym mężem.
Oddanym.
Dopiero w Vegas zaczęły się prawdziwe pokusy.
Wtedy po raz pierwszy
zdradziłem Ángelę, używając tożsamości Fernanda.
Nienawidziłem swojego życia.
Budziłem się rano, nienawidząc samego siebie.
Nieważne, jak się poświęcałem.
Nic nie było w stanie zadowolić mojego teścia i Ángeli.
Fałszywy profil na Tinderze…
był dla mnie ucieczką. Fantazją.
Cristóbal!
Martwiłem się o ciebie.
Przepraszam.
Poszliśmy z chłopakami na kilka drinków
i czas szybko zleciał.
Chciałem się upewnić, że to ciacho bezpiecznie wróci do domu.
- Już idę. - Nie, czekaj.
- Zostaniesz. - Nie.
- Zostaniesz! - Wychodzę.
Posłuchaj. Jestem twoim szefem.
To rozkaz.
Zrozumiano?
Adrián, uspokój się.
Nie musicie nic robić, jeśli nie chcecie.
Nie?
Jasne, że chcemy.
Czemu nie?
Z tobą?
Coś ty sobie myślał?
Że tylko ty…
możesz organizować trójkąt bez pytania?
Nie.
Adrián, kochanie!
Dzień dobry, przystojniaku.
Masz coś do picia?
Suszy mnie.
Przynieś coś z lodem.
Wiesz, co by było,
gdyby każdy posługujący się cudzym zdjęciem trafiał do więzienia?
Czyli mogę już iść?
W każdej chwili.
Bardzo dziękuję.
- Wisisz mi lunch. - Jasne.
Sebastián.
Co słychać?
- Oto i on. - Tato!
Cześć, skarbie!
Tęskniłam za tobą.
- Ja bardziej. - Jak mocno?
Za mocno. Nie masz pojęcia.
- Kochanie. - Co tu robiłeś?
Kup sobie coś z automatu, dobrze?
Przynieść ci coś?
- Nie. - A tobie, mamo?
Nie, dzięki.
Dziękuję.
Co się stało?
„Co się stało?”
Nie zasługujesz na to, Miguel.
Jak śmiałeś zaprosić tę kobietę?
Nie zaprosiłem jej.
To był twój ojciec.
Proszę!
Wszystko jest w chmurze.
Adrián.
Muszę ci coś pokazać.
Skarbie.
Czemu nie jesteś w restauracji?
Wziąłem wolne do końca dnia.
Coś się stało?
Ty mi powiedz.
Czy dalej chcesz kłamać?
Czemu nie powiedziałeś, że masz konto na OnlyFans?
Co jest?
- Lepiej już wyjdź, Inti. - Nie.
Porozmawiam z twoim tatą. Przepra…
Kurwa.
Inti, wyjdź.
Kocham pańską córkę.
Masz stąd wyjść!
Jaki przykład
chcesz dać swoim dzieciom?
Nie wiem.
Taki sam jak ty i Miguel.
Czemu ja nie mogę sypiać z młodszymi i płacić za seks?
Kto powiedział, że to wyłącznie męski przywilej?
- Nie brzmisz teraz jak feministka. - Przeciwnie!
Gdybym była facetem, klepałbyś mnie po plecach i gratulował
seksu z kimś o 20 lat młodszym.
Odwołuję cię ze stanowiska prezesa.
Powiem zarządowi, że masz problemy osobiste
i się wycofałaś.
Jeśli myślisz,
że odejdę bez walki,
to mnie nie znasz.
Ten żigolak
będzie cię szantażował.
Prędzej czy później.
Wtedy zrozumiesz, jaka byłaś głupia.
Głupia? Tak jak Miguel, gdy wiele razy robił mi to samo?
Albo ty, gdy robiłeś to mamie po tym, jak urodziła Adriána?
Do samego końca, nawet gdy umierała.
Co? Mnie też uderzysz?
Raz, a porządnie!
Ale coś ci powiem:
zgodnie ze statutem nie masz żadnej władzy nad zarządem.
Albo pozostanę prezeską, bo na to zasłużyłam,
albo twoje imperium upadnie.
Jesteś w moim domu. Natychmiast stąd wyjdź!
Mamo, jedziemy na nocowankę.
Tylko żadnych horrorów.
Nic ci nie jest?
Opiekuj się siostrą.
Miłej zabawy.
- Na pewno wszystko gra? - Tak.
Nie mogę prowadzić?
Jesteś za mała.
Dobry wieczór.
Wracam do Las Vegas. Widziałam, jak płakałaś.
Wszystko gra?
Nigdy nie czułam się lepiej.
Gratuluję powrotu do Vegas.
Tylko przestań zgrywać świętą, to irytujące.
- O czymś ci nie powiedziałam. - Wynocha z mojego domu!
Mówię poważnie, musisz coś wiedzieć.
Nie chcę cię słuchać.
To ważne.
Chcę, żebyś usłyszała to ode mnie.
Twój tata kazał mi was rozdzielić.
Dlatego jestem w Cartagenie.
O nie.
Teraz twierdzisz, że zatrudnił cię mój tata?
- Oszalałaś. - Wysłuchaj mnie.
Tina oferowała mi w Vegas pieniądze za rozbicie waszego małżeństwa.
Powiedziała mi o podwójnym życiu Miguela. Dlatego tu jestem.
Nie męczy cię to?
Rozbicie małżeństwa to za mało?
Złamałaś serca dwójki dzieci.
Czego jeszcze chcesz?
Dlaczego?
Co myśmy ci zrobili?
Twój tata umiera.
Mam tego dość.
Nie mogę już tego robić.
Ale to twój tata obmyślił plan
zniszczenia związków obojga swoich dzieci.
Ma guza mózgu.
Zostały mu trzy miesiące życia.
- Przestań! - Nie!
Dość!
Ángela?
Ángela!
Co się stało?
Kto ci to zrobił?
Co się stało? Kto to zrobił?
Co się stało? Powiedz!
- Powiedz coś. - Wybacz mi.
Zabiłam ją!
- Jak to? - Ona nie żyje, zabiłam ją!
Zabiłam ją!
Gdzie?
Napisy: Aleksandra Basińska
WSZYSTKIE WYDARZENIA I POSTACI SĄ FIKCYJNE