Kochanie.
Byliśmy tacy szczęśliwi na weselu, póki Miguel wszystkiego nie popsuł.
Nie wiedziałam, jak zareagować i co powiedzieć.
A teraz milczałam, żeby uniknąć kłótni.
Ale nie wiem, jak od tego uciec.
FAŁSZYWY PROFIL
Co z autopsją?
W trakcie.
Chcę wiedzieć o wszystkim, co Santos robił przed śmiercią.
Indiro… dzień dobry.
Chciałam wystąpić o zakaz zbliżania się dla Miguela Esteveza.
Dziękuję.
Czujesz się lepiej?
Tak. Dzięki.
-Mam iść z tobą? -Nie trzeba. Pójdę sama.
Będę cię miał na oku.
Dobrze.
I mimo wszystko… było fajnie.
Na razie.
Pa.
Trzymaj się.
Pa.
No proszę. A któż to?
Przyjaciel.
Skąd?
Niedawno go poznałam.
To nasz sąsiad?
Nie, z Tindera.
Żartujesz.
Nic podobnego. I tak miałam cię wtajemniczyć.
Wolałbym nie wiedzieć.
Nie bądź taki. Wiedziałam, że tak to się skończy.
Po co mi o tym mówisz? To coś poważnego?
Byłam dopiero na pierwszej randce.
I to pierwszej od rozstania z twoim ojcem.
To było dwa lata temu.
Powinnam poczekać dłużej?
Rób co chcesz, jesteś dorosła.
Od kiedy wiesz o zaburzeniach pana Esteveza?
Od rozmowy z nim w dniu mojego ślubu.
Rozumie pani powagę sytuacji?
Pomogę ci z zakazem sądowym, ale najpierw chcę porozmawiać.
Zgoda.
O mnie się nie martw, wracam do hotelu.
Skarbie. Nie odsłaniaj się i nie siedź za długo.
Poradzę sobie.
Podejdź do tego poważnie.
Do widzenia.
Twój mąż jest bardzo opiekuńczy.
Troszczy się o mnie.
Mam pytanie.
Komu zależy na zakazie zbliżania się? Tobie, czy twojemu mężowi?
Cóż…
Jak kobieta kobiecie… Bez zakazu moje małżeństwo rozpadnie się.
To wszystko na dziś.
Do następnego.
Dziękuję.
Halo?
Miałem pacjentkę, skarbie.
Tak.
Nie zdążę. Mówiłem,
że mam bankiet towarzystwa
psychiatrycznego.
One trwają do późna.
To był trudny czas dla mnie i mojej rodziny.
Jesteście pierwszymi gośćmi, których przyjęłam po wyjściu na wolność.
Robię to, by uczcić pamięć brata.
Znaliście go z różnych stron, ale na pewno wszystkich was uwielbiał.
A my jego, Angelo.
Był nam drogi.
Chciałbym wznieść toast.
Za to, że mieliśmy zaszczyt go
znać i za to spotkanie.
Przepraszam za spóźnienie.
Ważne, że jesteś. Usiądź.
Nie macie pojęcia, co mnie spotkało.
Coś się stało na randce z Mateo? Nie udała się?
Nie słyszeliście?
O czym?
O kolejnych zwłokach.
Co?
Poszliśmy nurkować na pobliskiej plaży. Nagle ujrzałam podłużny kształt,
zawinięty w folię.
Był przytwierdzony łańcuchem do dna.
Przyjrzałam się i zobaczyłam ludzkie stopy.
To było ciało!
Biedna Laura.
Wiadomo, kto zginął?
Nie, ale później widziałam jego żonę.
Wezwaliśmy policję.
To była dramatyczna scena.
I nie wiadomo, czy ma związek z innymi morderstwami.
To nie może być przypadek.
O nie.
Co się stało?
Ciało, które widziałaś to Ignacio Santos.
Znałaś go?
To nasz sąsiad z Riviera Esmeralda.
To nie był przypadek.
Oczywiście. On był moim sąsiadem, a jego żona zabawiała się z moim mężem,
kiedy byłam w pracy.
Nie patrzcie tak na mnie. Nie zamierzam nikogo wybielać,
a już na pewno nie byłego męża. Jedzcie.
Dobrze powiedziane.
Tak, to nie był przypadek.
Niepokoję się.
To się nie zdarza w takich miejscach, jak Riviera Esmeralda.
To już czwarta ofiara seryjnego mordercy, który ma nas za bogaczy,
choć nimi nie jesteśmy, tylko ciężko pracujemy na to,
co chcemy mieć.
Vanesso.
Wystarczy.
Przepraszam.
Chciałeś zamieszkać gdzieś, gdzie jest ciepło, to masz.
Halo?
Jak się czujesz?
Już mi lepiej.
Wiesz, że ten nieboszczyk też mieszkał
na moim osiedlu?
Jego śmierć ma związek z innymi?
Muszę kończyć.
Mam towarzystwo. Dziękuję za informację.
Do widzenia.
Wybacz. Nauczycielka mojej córki.
Potrzebujesz czegoś?
Cóż… tak.
Gospodyni.
Chodź.
Zaczekaj.
-Pomóc ci z deserem? -Nie. Jesteś moim gościem.
Goście mogą się przydać.
Czy nie przepadasz za mężczyzną w kuchni?
Przepadam, jeśli zmywają.
Co się dzieje?
Boisz się mnie?
Raczej siebie.
Ostatecznie wszystko sprowadza się do dwóch uczuć.
Poczucia winy i pożądania.
Czuję się winna, bo brakuje mi jego pieszczot.
A pożądanie…
sprawia, że jestem wobec niego bezbronna.
Co mam robić, kiedy wciąż komuś odmawiam, a ten ktoś nie słucha?
Na pewno odmawiasz, czy to tylko pozory?
Śnił mi się wczoraj.
Spotykamy się od dłuższego czasu i znasz moje zdanie.
Zgodzę się, że sny mogą być wyrazem
niespełnionych pragnień, ale pełnią one zasadniczą rolę
w formowaniu naszej psychiki.
Już było dobrze.
Byłam szczęśliwa i skupiona na pracy, klubie i przygotowaniach do ślubu.
A teraz?
Wiem, że nie mogę mu ulec, bo Miguel bardzo mnie zranił.
I wyzwala we mnie to, co najgorsze.
Nie chcę tego.
To twoje zadanie. Odebrać Miguelowi moc, która sama mu dałaś.
Jak?
Cóż…
Świadomie, Camilo.
Z przekonaniem, że zasługujesz na kogoś znacznie lepszego.
Jesteś ponad te gierki i maski.
Patrzę na ciebie teraz…
I widzę kobietę wyjątkową.
Wartą więcej, niż wszystkie cielesne rozkosze.
I pocałunki mężczyzny…
który nawet nie istnieje.
On nie jest człowiekiem, tylko zmyśloną tożsamością.
I nazywa się Fernando, pamiętasz? To z nim miałaś romans w Las Vegas.
Ale jego nie ma.
Jest tylko Miguel.
Żonaty, z dwójką dzieci.
Oszust z Tindera, który wrócił, by zniszczyć ci życie.
To za nim tęsknisz.
Nie będę ci utrudniać widzeń z dziećmi.
Możemy wspólnie sprawować opiekę.
Doceniam to. Na pewno damy radę.
Ale musisz ukończyć terapię.
Jestem zdrowy. Ośrodek mnie wypisał.
Naprawdę?
Tak.
To dziwne. Twój terapeuta mówi co innego.
Wróciłem, bo tęsknię za dziećmi.
I chcę rozwijać firmę.
Oraz odwdzięczyć się Camili za to, że rozbiła twoje małżeństwo,
i zrobić jej to samo.
Nie ma lepszej zemsty.
Nie będę się z tobą kłócił.
I tak mi nie uwierzysz.
Musisz mieć ostatnie słowo jak typowy Ferrer.
Bo zawsze mam rację.
Tak myślisz?
Tak?
Przychodź tu, kiedy chcesz.
Ale szanuj naszą umowę. I nie pozwól, by wystygła kawa,
którą robiłam ci ze szczerą miłością.
To twoje nowe biuro.
Starałam się urządzić je jak najlepiej. Wejdź, proszę.
Dziękuję. Napracowałaś się.
Proszę. Jestem do dyspozycji.
Dziękuję.
Dzień dobry, Emmanuelu.
Jak się czujesz?
Mnie nawet nie pytaj.
Aż tak się męczyłeś zeszłej nocy?
Wręcz przeciwnie.
Chciałem cię przeprosić za zbytnią śmiałość.
Nie wyraziłaś zgody na pocałunek.
Przepraszam cię.
Kiedy znów się spotkamy?
Kiedy chcesz. Daleko nie mamy.
To proste.
Pozbądź się Angeli Ferrer albo wylecisz.
Nie zmuszę jej, by oddała mi swoją firmę.
Jesteś geniuszem.
Na pewno znajdziesz elegancki sposób.
Nie dostałeś tej pracy za nic.
Widzę, że jesteś pięknie opalony.
Skoro masz na to czas, znajdziesz go i na moją potrzebę.
Proś, o co chcesz, ale ona ma zniknąć.
Santiago. Dziękuję za biuro i za ciepłe powitanie.
Nie ma za co.
Proś, o co chcesz.
Wczoraj było bardzo miło. Dziękujemy za zaproszenie.
Cieszę się.
Ale następnym razem zapraszamy do nas.
Vanessa świetnie gotuje.
Domyślam się.
Bardzo chętnie.
Jakie piękne zdjęcia.
Urocza rodzina.
Od dawna jesteś żonaty?
Od… siedmiu lat.
Vanessie dobrze się tutaj mieszka?
Tak.
Choć nie było jej łatwo, bo jest nieśmiała i bardzo
zżyta z rodziną.
Pewnie bardzo za nią tęskni.
Bardzo.
Byli nierozłączni jak ty i twój brat.
Nie przejmuj się.
Czuję, że się zaprzyjaźnimy.
Nie przeszkadzam. Pa.
Tak, to ja.
Przyśpieszamy plany.
Nie mogę czekać do jutra.
NIEZNANY NUMER
Halo?
Tu German Rivera.
Jest pani zajęta?
-Nie, panie Rivera. Słucham. -Mów mi German. Czy możemy się
spotkać i porozmawiać o interesach?
Oczywiście. Liczy pan na współpracę?
Jak najbardziej.
Mam propozycję, dotyczącą Golden Lips.
Omówimy ją na żywo.
Bardzo chętnie. Dziękuję ci.
Pa.
Nie żyje od trzech tygodni, z czego 20 dni spędził pod wodą.
Ma ślady na dłoniach i stopach, których nie zmyła woda.
Na pewno nie utonął.
Ani nie umarł na zawał.
Zadano mu cios tępym narzędziem.
A tu jest rana cięta.
Uderzony w trakcie stosunku? Ale czym?
Jakimś szklanym przedmiotem.
Uprawiał seks, oberwał, umarł i skończył na dnie.
Jest już toksykologia?
Oczywiście.
Przed śmiercią zażył GHB i kokainę. Co za przypadek.
Nie ma natomiast śladów skopolaminy.
Zabójca mógł zmienić sposób działania.
Nie.
On go nie zmienił, tylko udoskonalił.
Chronologicznie to pierwsza ofiara, nie czwarta.
Debiut mordercy, który się uczył. Lub morderczyni.
Skurwiele zawsze łakną uwagi.
Dlaczego sądzisz, że to nie jest kobieta?
Większość seryjnych morderców to mężczyźni.
Tak mówią statystyki.
Dziękuję.
Mamy coś z telefonu?
Spis ostatnich rozmów.
Często powtarza się jeden numer.
Ale jest na kartę, więc go nie namierzymy.
Nikt mnie nie odwiedza.
Patrzcie!
Mój mały indyczek.
Do ciebie mówię.
Odpręż się. Patrzcie, jaki zgrabniutki. Chcesz nas?
On tego chce.
Jak ładnie pachniesz.
Nie wiem, co ci powiedzieli, ale nie mamy dowodów.
Obrona stara się o jego zwolnienie.
Inti Valderrama miał związek z zabitymi,
ale poza sprawą Cristobala Balboa posiada solidne alibi.
Indiro.
Masz dobę, by stworzyć profil mordercy. I ani minuty więcej.
Tak jest.
Co z rozmowami Ignacia Santosa?
Mam przeczucie, że on chciał zniknąć.
A co się stało?
Rozmawiał z kimś miesiąc temu. Mieli się znaleźć na Telegramie,
zabezpieczonej sieci społecznościowej.
Udało nam się znaleźć prawdziwy profil tego człowieka.
Wysłał to zdjęcie do jednego ze swoich kontaktów, imieniem Franco.
Franco?
Co to za widok?
Z pokoju hotelowego, półtorej godziny drogi od Kartageny.
Do Meksyku?
-A co z terapią? -Jadę tylko na cztery dni. To wyjazd
służbowy, więc nie będę miała na nic czasu. Stawką jest rozwój Golden Lips.
-Twojego klubu? -Tak.
Jasne. To ważny powód. Jeśli czujesz się na siłach,
nie będę cię zatrzymywał.
Muszę się do czegoś przyznać.
Świadomość, że będę z dala od Miguela, przynosi mi ukojenie.
Fizyczny dystans jest ważny, ale musimy jeszcze wyrzucić
go z twojej podświadomości.
Ale… już nie miewam tego snu. Terapia wiele mi dała.
Wszystko jest w porządku.
To nie była terapia, tylko sugestie, nad czym możesz popracować.
Ważne, że działa.
Zrozumiałam, że sama wbiłam go sobie
do głowy i dałam mu siłę.
Nasze rozmowy pomogły mi stanąć na nogi.
Cieszę się.
Chronologicznie Ignacio Santos był jego pierwszą ofiarą.
Sprawdźmy, czy zameldował się w hotelu.
Potem zabił Jesusa Franco i zaciągnął go do wanny.
Trzeci był Adrian Ferrer. Pierwszy gej.
O ile wiemy.
Nie da się tego zweryfikować.
Pewne jest, że był gejem i partnerem czwartej ofiary.
Cristobala Balboa, jego przyrodniego brata.
Dziwny ten świat.
Co łączy tych czterech?
Że byli niewierni?
Tak i nie. Adrian Ferrer był dziwakiem i singlem.
Nie miał zobowiązań.
Morderca nie wybrzydzał.
Wyjdź z tej nory.
Jaki śliczny.
Chudzielec.
Wybacz wczorajsze żarty. Urządzamy takie otrzęsiny każdemu.
Patrz na mnie, kiedy mówię.
Miło mi, jestem Vladdy. Będziesz pod moją opieką.
Rozumiesz?
Dziękuję, ale nie trzeba.
Słuchaj, laleczko…
Myślicie, że ciasny zadeczek naszej laleczki
potrzebuje ochrony?
Laleczka sama o siebie zadba.
Twardziel, co?
Tak.
Czekaliśmy na niego, ale nie przyjechał.
Nie odwołał też rezerwacji.
Był częstym gościem w hotelu?
Zatrzymał się tu kilka razy.
Pamięta pani, kto mu towarzyszył?
Za każdym razem przyjeżdżał z kimś innym.
Jak to?
To byli młodsi mężczyźni.
-Sprawdzę, czy odlatuje o czasie. -Wezmę twój bagaż.
Dziękuję.
Proszę.
Dzień dobry.
Witamy.
Lot do Meksyku jest o czasie?
Tak, za godzinę.
Dziękuję.
Miguel?
Wiem, że tu jesteś.
Miguel?
Camila?
Wszystko w porządku?
Tak. Dziękuję.
MEKSYK
-Nagraj film! -Nie.
Teraz nagram.
Akcja.
Udało się?
Zaraz go wrzucę.
To tequilla dojrzewająca. A właściwie mezcal.
Stuprocentowo czysty i bardzo mocny.
Nie… nie odbieraj. Zostańmy tu dłużej. Proszę.
Nie mam ochoty odbierać, ale to asystentka Germana.
Powiedz, że jesteśmy w drodze.
Jesteśmy w drodze.
Skoro mamy trochę czasu, musisz spróbować.
Weź cytrynę.
Sól.
Kieliszek.
Ten.
Espadin. Dobra.
Do góry, stukamy i pijemy.
Nie masz pojęcia, jak mnie cieszy ten wyjazd.
Tęskniłam za domem.
Wiesz co?
Pomyślałem sobie, że skoro nie mieliśmy miesiąca miodowego,
a jesteśmy w Meksyku, który uwielbiasz,
to sprawdziłem nasze kalendarze
i wymyśliłem…
-Co? -Że wykupię nam pięć dni w Riviera Maya.
Nie wierzę.
Tak będzie.
-W Rivierze? -Tak.
Zdrowie!
Jedna kolejka nie wystarczy. Poproszę całą butelkę. Opijamy Rivierę.
Cudownie.
Niespodzianka.
Witaj w mojej jaskini.
Ładna, jak na kawalerkę.
Przyjaciele też tak mówią.
Ty też masz obsesję na punkcie porządku.
Od dawna tu mieszkasz?
Od trzech lat.
Odkąd zacząłem pracę.
Niesamowite.
Uwielbiam tę książkę.
Jeśli chcesz…
dam ci ją.
Naprawdę?
Dziękuję.
Naprawdę.
Ten hotel jest świetny.
Akurat on jest tu najmniej ważny.
Chodź do mnie.
W końcu jesteśmy sami i mam cię tylko dla siebie.
Uwielbiam cię za to, że dotrzymujesz mi towarzystwa
i nie zostawiasz mnie samej.
To normalne. Kocham cię.
Nie zostawiłbym cię na tak długo. Nie chcę cię rozstawać nawet na chwilę.
Wiesz?
Halo?
Tak, to ja.
Już idę.
Dokąd?
-Na masaż. -To rozumiem.
A potem porozmawiamy z Germanem.
Tylko nie siedź za długo.
Obiecuję.
Zaraz wrócę.
-Dzień dobry. -Witam.
Wezmę pani szlafrok.
Pomogę.
-Tutaj. -Dziękuję.