Zanim zaczniemy,
musisz zrozumieć, że to nie zabawa.
Muszę być pewna, że naprawdę tego chcesz.
Jestem pewna.
Dobrze.
Muszę zrobić to dla Eriki.
IMIĘ I NAZWISKO
PŁEĆ: MĘŻCZYZNA
- Nazwisko? - Camila Román, znana jako Red Velvet.
Znowu jest naszą sąsiadką.
Jak mogła tu wrócić po wszystkim, co ci zrobiła?
Ta kobieta nie ma wstydu!
Co ona tu robi? Mówi, że bada sprawę zabójstwa przyjaciółki.
Nikt się na to nie nabierze! Ona chce pieniędzy!
Tylko tego chce. Forsy i cudzych mężów.
Uważaj lepiej na swojego, bo ta kobieta zwiastuje kłopoty.
Gael.
Z Cartageny w Kolumbii.
Zawód?
Zabójca albo zabójczyni chyba nie zwraca na to uwagi.
Wystarczy, że będzie zamożny.
To może być prawnik, lekarz, dentysta…
Albo tancerka.
Zero moralności.
Tej kobiety nic nie obchodzi.
Nic!
Jest pozbawiona uczuć, skrupułów i wstydu.
Zrobi wszystko, by dopiąć swego.
Nie dba o nic!
Aż do śmierci Eriki
mogłabym się założyć, że szukamy kobiety.
- Ale w Meksyku wszystko się zmieniło. - Tak.
Wciąż niewiele wiemy.
Jedno jest pewne: zabójca ma niekontrolowaną potrzebę
zabijania mężczyzn, którzy najpewniej zdradzają.
Tamte cztery zabójstwa mówią nam, że morderca pragnie
narzucać innym własne zasady moralne i karać winnych.
Pewnie czuje, że wyświadcza społeczeństwu przysługę,
eliminując niewiernych mężczyzn.
A co z Adriánem? Był singlem. Nie żył w małżeństwie.
To prawda.
Adrián spotkał się z byłym kochankiem.
Znałam cię wcześniej jako niezależną i silną kobietę.
Dziwnie widzieć cię…
taką załamaną. Wybacz.
Teraz rozumiesz?
To tylko pozory.
Nie jestem tamtą kobietą.
A Erika? Co ma z tym wspólnego?
Z nią było inaczej.
Musiała zaskoczyć mordercę w hotelu, a on ją zabił.
Myślisz, że zabójcą był ktoś z naszej grupy?
To prawdopodobne.
Sprawdzamy to.
Myślałam o wszystkich, którzy ze mną byli i…
Moja ekipa?
Nikogo nie oskarżamy.
Skupmy się teraz na tym.
Niewierny mąż, Gael, lat 37.
Miejmy nadzieję, że pasuje do Red Velvet.
FAŁSZYWY PROFIL
Chodź. Poznasz Estebana.
Dobrze. Ale zacznę od ciebie.
- Chodź. Przedstawię cię. - Jasne.
Esteban,
to Matteo, przez dwa „t”.
Miło mi cię poznać.
Wyglądasz na wyluzowanego.
Będziemy w kontakcie.
Masz już mój prywatny numer.
Jestem dostępna 24 godziny na dobę.
Indiro, jesteś pewna, że ta osoba mnie ochroni?
Tak, ktoś wciąż będzie cię obserwował.
Facet, o którym ci mówiłam. Na osiedlu jest też policyjny monitoring.
Daj mi tylko znać, gdybyś zmieniła zdanie. Masz do tego prawo.
Bywałam już przynętą na podłych ludzi.
Nie wycofam się.
- Silvi. - Dobry wieczór.
- Szybko dojechałaś. - Tak.
Jak się masz, kochana?
- Indira. - Dobry wieczór.
Klub jest pełen klientów, którzy chcą się bawić,
a ja mam złamane serce.
- Rozumiem. - Dobrze, że zdążyłam.
Musimy porozmawiać. Przypomniałam sobie coś z tamtej nocy.
Co?
Erika z kimś się kłóciła.
Wiesz z kim?
- Chcę tylko pomówić z Camilą! - Zapomnij, draniu!
Tak.
Z twoim przyjacielem, Miguelem Estévezem.
Nie wiem, co mogłabym powiedzieć pani o Miguelu.
Już tu nie mieszka.
Zresztą sama w ostatnim czasie zmieniłam dom.
Tak. Widzę.
Nie wie pani, czy podróżował?
Coś słyszałam.
Chyba wyjechał z miasta w interesach. Nie jestem pewna.
Może odwiedził też Meksyk? Mówił coś?
Trudno mi było za nim nadążyć nawet gdy byliśmy małżeństwem.
A teraz jesteśmy po rozwodzie.
Nie obchodzi mnie to.
Nawet jeśli mógł popełnić przestępstwo?
Podejrzewa pani Miguela.
Proszę mu przekazać, że chcę z nim porozmawiać.
To pilne.
Do widzenia.
Pokój jest gotowy. Mów, gdybyś czegoś potrzebowała.
Jasne.
- Cami… - Tak?
Dalej chcesz się spotykać z tym facetem?
Odpocznij.
EKSPERYMENTUJĘ
- Halo? - Miło, że mnie odblokowałaś. Dzięki.
Zrobiłam to, bo szuka cię policja.
Ach tak?
Muszą poczekać. Wciąż jestem daleko.
Ktoś powiedział Indirze, że pokłóciłeś się z Eriką, nim zginęła.
Myślą, że odpowiadam za jej śmierć?
Na widok twojego numeru pomyślałem, że zmieniłaś zdanie.
Nie. Gdy rozstałam się z tobą w Meksyku, czułam się jak po trzęsieniu ziemi.
Przekazuję ci tylko wiadomość. To wszystko.
Rób, co chcesz. Jak zawsze.
Może się mylę, ale…
Ángela wydaje się…
inna.
Zabiła własnego ojca.
A potem zamordowano jej brata.
Chyba nic dziwnego, że to na nią wpłynęło?
Zobacz.
Kupiłam ci ciuchy. Wystrój się dla Ángeli.
Ty i twój szef musicie mnie dobrze zrozumieć.
Zrobię, co trzeba, dostanę zapłatę
i wyjadę.
- Czy to jasne? - Oczywiście.
Wierzę, że ludzi motywują wyłącznie seks i pieniądze.
Nic więcej.
Ale z ciebie romantyczka.
Łączy nas więcej, niż myślisz.
Czyżby? Nie mamy ze sobą nic wspólnego.
Byłaś zabójczynią na usługach chorego starca.
Za to ja…
nikogo nie zabiłem.
Nie zabiłeś Adriána z zazdrości?
Powiedz.
Jesteś wolny. Nie masz nic do stracenia.
Zabiłeś go czy nie?
Wybacz, że przerwę ci naszą sesję terapeutyczną.
Potrzebowałem jej, ale muszę już iść.
Przymierzę nowe ciuchy.
Nie musisz przychodzić.
Jeśli coś się wydarzy, zadzwonię.
TY I RED VELVET MACIE DOPASOWANIE
NIE ODPOWIESZ?
- PRZEPRASZAM - CZEGO SZUKASZ?
SEKSU, ODROBINY WRAŻEŃ… JAK MASZ NA IMIĘ?
CAMILA. BEZ NAZWISKA.
CZEGO SZUKASZ?
SEKSU BEZ ZOBOWIĄZAŃ. LUBISZ OSTRZEJSZĄ ZABAWĘ?
Cami.
Wiedziałam, że będziecie mieć dopasowanie.
Pamiętaj o profilu, o którym mówiłyśmy.
Niewierny mąż, pełen wątpliwości. Czuje się winny.
Myśli, że żona go nie rozumie albo nie kocha.
Spędziłam z takim mężczyzną więcej czasu, niż bym chciała.
Właśnie.
To motyw naszego zabójcy.
Udaje ciebie, by zabijać w twoim imieniu.
Dlatego ty najlepiej znasz profil idealnej ofiary.
Na razie zachowaj spokój. Nie pokazuj, że się denerwujesz.
Czekaj na propozycję spotkania. Wtedy się umówicie.
Kiedy?
Jak najszybciej. Zabójca nie może się wycofać.
A jeśli to on albo ona wyznaczy miejsce?
Sama na nic się nie zgadzaj.
Jestem dostępna 24 godziny na dobę.
Zadzwoń do mnie.
Ale teraz spokojnie czekaj.
Mój syn jest dla mnie najważniejszy.
Ale nie wyrzeknę się seksu do końca życia.
- Poprosił cię o to? - Nie zrobisz tego.
Macie rację. Mam dopiero 50 lat.
- No właśnie. - Nie przestaniesz uprawiać seksu.
A on na pewno to zrozumie.
Nie rozumiem tylko, dlaczego algorytm połączył mnie z tak młodym facetem.
A ja tak.
Mit o tym, że mężczyźni z wiekiem stają się ciekawsi,
to kłamstwo starych, łysiejących i tłustych facetów…
- Z piwnymi brzuchami! - Miłośników viagry.
Tak, powiedziałam to!
- Chodźmy popływać. - Nie, muszę iść do biura.
- Nie zdążę. - Nie, Laura.
Nie pożałujesz. Proszę cię.
Zasługujesz na to młode ciało.
I na to, by te silne ramiona
codziennie przynosiły ci śniadanie, prowadziły cię pod prysznic
i namiętnie się z tobą kochały, bez przerwy.
Chyba sama wiesz coś na temat silnych ramion.
Czas nad nimi popracować.
Pa.
- Hej! - Cześć.
Jak leci?
Cześć.
- Co tam? - U mnie?
Czemu mi nie odpisujesz?
To skarga?
Zadzwonię później. Obiecuję.
Naprawdę?
Dobra.
Na razie.
Miłego dnia.
ODSTRASZYŁAM CIĘ?
NIC MNIE NIE ODSTRASZY
POZA APKĄ KAŻDE Z NAS MA SWOJE ŻYCIE
MOŻLIWE
Cześć, Camila.
David.
Musisz popracować nad wymachami.
Jest dobry w łóżku?
Słucham?
Ten mięśniak.
Nie wiem, o czym mówisz.
Przepuść mnie.
Wstajemy.
Teraz góra i dół, gotowi?
Cztery, trzy, dwa…
Teraz.
Raz, dwa, w górę.
Raz, dwa, zostajemy.
Dalej.
Wiesz, że nikt nie da ci tego, co ja.
Ale jeśli mi nie powiesz, co się dzieje,
to rozpowiem…
Nie rób sceny, Inti.
To mi się podoba.
Obiecuję, że pogadamy później.
Skup się na tempie, Emanuel. W górę!
- Trzymaj tempo! - Przepraszam.
Jeszcze raz. Cztery, trzy…
Mam nadzieję, że tym razem nie wyjedzie pan przed końcem terapii.
To się już nie powtórzy.
Przyjechał pan z Las Vegas?
Tak. Właśnie przyjechałem z Las Vegas.
Jak było?
Dobrze.
Nie miałem nawrotu.
Po 500 dniach… Tym się pani martwiła?
Omówimy to później.
Nie dostał pan mojej wiadomości?
Pani detektyw.
- Dzień dobry, pani doktor. - Dzień dobry.
Zostawię państwa.
Do widzenia.
Co tu panią sprowadza?
Ma pan chwilę?
Czasem na chwilę o wszystkim zapominam. Jakbyśmy nadal byli razem.
Wydaje mi się, że wrócisz z klubu i będziemy pływać do zachodu słońca.
A potem… tamte obrazy wracają.
I nie znikają.
Ciężko to znieść.
David…
Będę z tobą szczera.
Nie wiem, jak cię przeprosić.
Nawaliłam.
To było chyba najkrótsze małżeństwo w historii.
Pomyliłam się.
Ale gdy zrozumiałam swój błąd, było już za późno.
Mogę zwrócić ci część kosztów ślubu?
Poważnie?
Myślisz, że chodzi tylko o pieniądze?
- Nie. - Ale tak będzie słusznie.
Słusznie?
Powinniśmy się teraz cieszyć miesiącem miodowym.
To byłoby słuszne.
Gdzie mieszkasz?
Wróciłam do Riviera Esmeralda.
Czasem mam wrażenie, że sama chcesz ściągać na siebie katastrofy.
Nie.
Wróciłam tam tylko po to, żeby znaleźć zabójcę przyjaciółki.
Dobrze.
Rób, co uważasz.
Ale nie rozumiem cię.
Mówisz mi, że popełniłaś błąd. Że postąpiłaś źle.
Ale kiedy patrzę w twoje oczy, nie widzę żalu.
Nie wiem, czy naprawdę ci z tym źle.
Nie chciałam cię zranić.
Zamiary się nie liczą.
Czyli skłamał pan, żeby polecieć za Camilą do Meksyku.
Nie skłamałem.
To miała być niespodzianka.
Miłość nie jest nielegalna.
Wie pan, ile zbrodni popełniono z miłości?
Proszę poczytać statystyki zabójstw kobiet.
Mężczyźni po wszystkim wyznają, że kochali swoje ofiary.
Nie wiem, co pani sugeruje, ale proszę mnie nie porównywać do…
Proszę mi wyjaśnić,
czemu nachodzi pan Camilę, choć wielokrotnie panu odmawiała.
Niech to pani mi wyjaśni,
co moja miłość do Camili ma wspólnego z zabójstwami.
- Nie rozumiem tego. - A może nie chce pan zrozumieć?
O co pokłócił się pan w Meksyku z Eriką,
zanim ktoś wypchnął ją przez okno?
Z nikim się nie kłóciłem.
Mamy świadków.
Cały bar to widział. Wszystko nagrały kamery.
Erika powiedziała panu, że niszczy pan małżeństwo Camili.
A jaki to ma związek?
- Dlatego mnie oskarżacie? - Nosi pan rękawiczki?
A czy tak wyglądają dłonie kogoś, kto je nosi?
Nie, prawda?
Państwo wybaczą.
Czekają na mnie.
Do widzenia.
Cześć.
Camila, tak?
Tak.
- Słucham. - Przepraszam. Emanuel Bruna.
Miło mi.
- Witaj. - Dzięki.
Słyszałem, że wcale nie jesteś tu nowa.
Jakiś czas temu mieszkałam w domu G.
- A ty gdzie mieszkasz? - W domu L.
- Przy równoległej ulicy. - Aha.
- Miło cię poznać. - Wzajemnie.
Wiadomość.
- Na Tinderze. - Tak.
Czyli jest jakaś nadzieja? Wybacz.
Nie próbuję cię podrywać.
Mówię, jak jest.
- Nigdy nic nie wiadomo. - Właśnie.
- Miło było cię poznać. - Miłego dnia.
Wzajemnie.
NADAL CHCESZ SEKSU? KIEDY SIĘ SPOTKAMY?
MOŻE JUTRO?
RED VELVET JEST OFFLINE
Zdrowie.
- Zdrowie. - Do dna.
Zdrowie.
O nie. Przyniosłam to na twoją prośbę.
- Nie chcę, upiję się. - O nie.
Ángelo, mam poważny problem.
Problem?
Poza twoim mężem?
Fantazje nie dają mi spokoju.
Fantazje?
Mów! Co to za fantazje?
Nieważne. Tylko czasami…
Po pijaku mówię dziwne rzeczy.
- No już, mów. - Nie, proszę.
- Mów! - Jedzmy.
Nie, mów. Co to za fantazje? O kim?
Odkąd zobaczyłam cię w kuchni z Emanuelem…
nie mogę przestać o tobie myśleć. Powiedziałam to. Przepraszam.
No dobra…
A myślisz, że dla kogo się tak wystroiłam?
Podoba ci się?
Jeszcze jak.
Rety… Wyglądasz wspaniale.
Jesteś taka piękna.
Mogę cię powąchać?
Bosko pachniesz.
Nie. Nigdy nie zdradziłam Santiago.
Nigdy mi się to nie zdarzyło.
Santiago.
Santiago?
Cześć.
Tak. Jestem w domu z Ángelą.
Nikt mi nic nie mówił. Nie…
Nie zaproszono mnie.
Jasne. Powiem jej. Pa.
Santiago jest u Emanuela. Pyta, czy wpadniemy na drinka.
Idziemy?
- Ostatni. - Dobrze.
Widzisz już, czemu nie mogę pić?
Gdzie ona jest?
Tutaj.
Dobra.
Patrzcie, kto wreszcie się zjawił!
Nie narzekaj. Nawet mnie nie zaprosiłeś.
Mnie też nie.
Wybaczcie. Wiecie, jaki jestem zapominalski.
Rozgośćcie się. Santiago jest tam.
Zaczynałem się martwić. Co cię zatrzymało?
Niespodzianka, dziewczyny! To nasza nowa sąsiadka.
Camila…
- Román. - Román.
Nie musisz mnie przedstawiać. Już się znamy.
Zdrowie.
- Okej. - Rozgośćcie się.
- Dzięki. - Przepraszam.
Zjedzmy coś.
Wybacz. Nie wiedziałem, że ją znasz.
No bo niby skąd miałeś wiedzieć?
Jak mam ci to wynagrodzić?
Co chcesz mi wynagradzać?
Po prostu byłeś miły.
- Jesteś miłym facetem. - Tak.
To ja muszę się przyzwyczaić do myśli,
że ta osoba znów należy do naszej społeczności.
Podoba ci się?
Co?
To bardzo proste pytanie.
Nie uważasz, że jest bardzo ładna?
Tak, jest ładna.
A jak tobie się podoba nowy nauczyciel pływania?
Ma na imię Inti, tak?
Bez takich.
Idę po dolewkę.
I o to chodzi! Zdrówko!
Nareszcie!
Wsuwaj. Zaczęliśmy bez ciebie.
- Masz dla nas tylko to, Ema? - Nie, to dopiero początek.
- Witajcie. - Zdrowie.
Piłyście przed przyjściem! Już ja was znam.
Jak poznałaś Ángelę, Camilo?
Już tu mieszkała. Ángela mi mówiła.
Tak, mieszkałam w domu G.
Ale teraz mieszkam w domu U.
Wpadajcie, kiedy chcecie.
Dzięki.
Zaraz wracam, dobrze?
Pa!
Ona i Ángela się nie dogadują.
NADAL CHCESZ SEKSU? KIEDY SIĘ SPOTKAMY?
MOŻE JUTRO?
Czego chcesz?
Znowu mi powiesz, że nie mam wstydu?
Że dla takich jak ja nie ma tutaj miejsca?
Twoje docinki zaczęły mnie już nużyć.
Nic ci już nie powiem. Wiem, że nie potrafisz słuchać.
To prawda.
Szczerze? Nie wiedziałam, że tu będziesz.
Wyrazy współczucia.
Ale nie wiem, co tu robisz.
Myślisz, że wszystkie zabójstwa się łączą?
Dlaczego?
Policja coś ci mówiła? Wiesz coś?
Policja podejrzewa,
że Erika zobaczyła w hotelu coś…
czego nie powinna, dlatego ktoś zepchnął ją z 11. piętra.
To okropne. Przykro mi.
To pewnie nic nie zmieni, ale rozumiem cię.
Naprawdę.
- Gdy zginął mój… - Twój ojciec?
Najpierw mój ojciec.
Tak.
A potem znalazłam w basenie ciało brata.
To niewyobrażalna tragedia.
- Cześć! - Cześć.
To Matteo przez dwa „t”.
- Miło mi. - Camila.
- Jestem Camila. Miło mi. - Matteo.
Moja przyjaciółka Ángela.
Ángela Ferrer.
Miło cię poznać.
- Vannessa. - Kto to?
- Cześć. - Emanuel, gospodarz.
Cześć, Matteo.
- Santiago. - Dzięki.
Miło cię poznać.
- No dobrze. - Wzniesiemy toast?
- Jasne. - Za dobrych przyjaciół.
- Witaj. - Zdrówko.
Za żywych i martwych.
Proszę, spróbujmy. Oprowadzę cię.
Dzięki. Przepraszam.
SPOTKAJMY SIĘ O 13.00. WYŚLĘ CI ADRES PÓŁ GODZINY WCZEŚNIEJ.
WYŚLIJ MI GO TERAZ
Umówiliśmy się na 13.00,
ale adres dostanę dopiero pół godziny wcześniej.
Zażądaj go teraz.
Już to zrobiłam.
Rozmówca odmówił.
Albo dostanę adres pół godziny wcześniej,
albo ze spotkania nici.
Sergio, o 13.00.
Bądźcie gotowi.
Odpisał?
„Chcę cię zobaczyć. Uczyć cię.
Będę twoją sadystyczną nauczycielką. Jesteś pojętnym uczniem?”
Jesteś gotowa, mamo?
Tak, skarbie. Podwiozę cię do szkoły.
- Jak było wczoraj? - Fajnie.
Santiago przyszedł z Vannessą. Była też Ángela.
A Matteo?
Gastaldi, tak?
Tak, Matteo też przyszedł.
Czyli jesteście już parą? Poznał twoich przyjaciół.
Ja też chcę go lepiej poznać.
Spróbuję go zaakceptować.
No już, chodźmy.
SPOTKAMY SIĘ TUTAJ O PIĄTEJ?
Cholera!
Co się stało?
Zmieniła trasę.
Jedzie na wiadukt. Plan był inny.
Nie ta trasa. Przerywam misję. Słyszysz?
Teraz się już nie wycofam!
Muszę wiedzieć, kto to jest!
Oddala się od Sergia.
Camilo, podaj mi adres.
Jadę tam!
Śledźcie moją lokalizację. Nie zgubcie mnie!
NAZWISKO: CAMILA ROMÁN
JESTEM
Będziemy w kontakcie. Nie wyjmuj tego.
Możesz oddalić się od auta.
Mikrofon będzie w twoim naszyjniku.
Na pewno tego chcesz?
Tak.
WSIĄDŹ DO ŁODZI NA PRZYSTANI
Straciliśmy lokalizację.
- Został nam mikrofon. - Sergio, gdzie jesteś?
Dojeżdżam do przystani.
Camilo, Sergio dojeżdża do przystani. Słyszysz mnie?
- Szefowo? - Co się stało? Jesteś tam?
Samochód tu jest, ale jej nie widać.
Nie ma jej.
Zerwało się.
Słyszysz mnie, Camilo?
DO ZOBACZENIA W RAJU. TRZECIA WYSPA PO TWOJEJ PRAWEJ.
NIE WIDZĘ CIĘ. GDZIE JESTEŚ?
IDŹ ŚCIEŻKĄ. SPOTKAMY SIĘ W CHATCE.
- Indira? - Camila, słyszysz mnie?
Kiepsko. Jestem na wyspie.
- Na jakiej wyspie? - Nie wiem. Z jakąś chatką.
- Masz jakąś listę? - To niebezpieczne.
Co to za wyspa? Potrzebuję nazwy.
Słabo cię słyszę. Halo?
- Camila! - Halo?
Cholera. Uciekła nam.
Nie wiem, czy mnie słyszysz, Indiro, ale jestem na wyspie.
…chatkę.
JESTEM W CHATCE
Indira?
- Halo? - Hej.
No dalej.
Jest na wyspie Manacoa. Co robimy?
- Wchodzimy, szybko. - 5-69, ruszacie.
Nasłuchuj. Mów, gdyby coś się działo.
5-20, wyspa Manacoa.
WEJDŹ. CZEKAM NA CIEBIE.
GDZIE JESTEŚ?
Nie! Proszę! Nie!
Camila!
Musimy uciekać!
Sergio?
Nic nie widzę.
Nie widzę.
Nie!
Kim jesteś?
Nie zabijaj mnie, błagam!
Nie zabijaj mnie!
Cholera! Nic nie widzę!
Napisy: Aleksandra Basińska