Sergio!
Wag mo akong patayin!
Tama na! Tama na, please!
-Walang akong makita! -Camila!
-Please! -Camila!
Wag mo akong patayin! Wala akong makita!
-Bitawan mo ako! -Uy!
-Okay na! -Bitawan mo ako!
-Okay na. -Miguel!
-Nandito na ako. Kumalma ka. -Tinutukan ako ng baril!
Jimenez, bilis!
Dito! Kalma. Ako 'yong tumawag.
Palibutan ang lugar!
-Indira? -Oo.
Indira.
Indira, wala akong makita.
Paramedic!
Nandito na kami.
-Nandito na kami. Kalma. -Kasama ko si Sergio.
Sergio.
Wala akong makita.
FAKE PROFILE KILLER MATCH
Mabuting tao 'yong papa ko.
Totoo.
Pero di sapat ang pagiging mabuti ngayon.
Ma, okay ka lang?
Dapat marunong ka rin palang magnakaw.
Sayang lang, di 'yon natutunan ni Don Pedro Ferrer.
Umiiyak ka ba?
Ikukuha kita ng towel.
Bakit ang hirap magpasalamat sa mga tao
na nagsakripisyo ng buhay nila para sa atin?
Walang duda, bayani 'yong papa ko…
at di siya dapat namatay nang ganoon.
Hindi talaga.
Papa!
-Diyos ko! -Papa.
Papa!
Lalo na dahil alam kong…
Alam ko.
Di rito nagtatapos ang lahat.
Magandang umaga, Shannon.
Pag-usapan na natin.
Di na ako makapaghintay.
Sige. Handa na ako.
-Kahit ano pa 'yan. -Gusto mo talagang sabihin ko sa 'yo?
Kaya ko siya inimbitahan, di ba? Para sa opinion mo.
Mabuti siyang tao.
Cultured siya. Maalam siya sa pelikula, literature…
Guwapo siya.
Nakukuha ko, pero di ko sinasabing ayos sa akin.
Dahan-dahan lang. Kinikilala mo pa lang siya.
Alam ko. Nagde-date lang kami, pero di lang landi 'yong hanap ni Matteo.
Ikaw? Di ba landi lang 'yong hanap mo?
-Tebi! -Ano? Bata ka pa noong naging mama ka.
Natural lang na gusto mo na maging malaya at masaya, di ba?
Ano? Lumabas, maging wild, at makipaglandian?
Wag na. Ayoko.
Sige.
Kung gusto mo 'yong Italian guy, susuportahan kita.
Kahit nagseselos ako.
Ayos lang.
At alam mo? Tama siya.
Pagkatapos ng pinagdaanan kong divorce, dapat i-enjoy ko talaga 'yong buhay ko.
Halata namang gusto mo talaga si Matteo.
-Di ko sinasabing pakasalan mo. -Magandang umaga.
I-enjoy mo lang.
Magandang umaga.
Mag-enjoy ka. Deserve mo 'yon.
Umabot ako. Muntik nang hindi.
-Dito. Ikinuha ka namin ng puwesto. -Umabot ako.
Magsisimula na tayo. Magandang umaga.
-Magandang umaga. -Morning.
Simulan na natin ang yoga class.
Upuan n'yo ang sakong n'yo. Buksan ang mga tuhod sa lapad ng mat.
Umupo nang tuwid.
Tigasan ang tiyan.
Hihinga tayo pataas.
Itaas ang mga kamay.
Okay. Mga daliri sa paa sa lupa. Itaas ang balakang.
Tapos downward-facing dog.
Tapos buksan sa kanan, side plank.
'Yan.
Tapos itaas ang kanang kamay, side plank.
-Kumusta si Camila? -Stable na raw siya.
'Yon lang 'yong narinig ko.
Bakit siya nandoon sa islang 'yon?
-Di ko maintindihan. -Ewan.
Kumusta, David?
Sabi ko na, may kinalaman ka rito.
Nahanap siya ni Miguel.
Kung hindi dahil sa kanya, nasunog sana nang buhay si Camila.
Pero mas mabuting umalis ka na.
-Kung may mangyari kay Camila… -Hindi ako aalis.
-Mga pare. -Ayusin mo ang tono mo.
Mga pare. Ano'ng ginagawa n'yo? Nasa ospital kayo, ano ba?
Sa labas na lang kayo mag-away.
Di ito deserve ni Camila.
David, ako si Joaquin Duval, ang psychiatrist ng misis mo.
May katamtamang pinsala sa dalawang mata mo dahil sa sobrang usok.
Pero makakakita ka paglipas ng ilang araw.
Kailangan ko bang ma-confine, Doc?
Hindi, pwede ka nang umuwi at bumalik sa normal,
basta alagaan mo lang.
Salamat.
Nasaan si Sergio?
Namatay siya bago dumating sa ospital.
-Si Sergio? -Oo.
May maganda akong balita.
Nakikinig ako.
Hindi. Dapat sa personal.
Sabihin mo sa Spanish guy, maghanda na.
Magandang umaga.
Sorry, hinahanap ko 'yong swim instructor.
Ako 'yon.
-Ikaw pala. -Oo.
Gusto ko lang ng lessons.
-Ngayong araw? -Oo, ngayon.
Women's level one ngayon.
Gusto mo?
-Hindi ko… -Emanuel Bruna.
-Kumusta? -Welcome.
Talaga? Salamat.
-Ang pinakamagaling nating soccer player. -Talaga?
-Di ako mahilig sa soccer. -Sayang.
-Kailan ka ulit maglalaro? -Malapit na. Sana, oo.
-Pwedeng magpa-picture? -Kahit dalawa.
-Okay. -Sige.
Tara na, girls! Tara na!
Sige na! Nagsimula na ang klase. Sige na!
Isang hanay ng usok at apoy
ang lumamon sa cabin kaninang umaga,
at iniimbestigahan na ng mga awtoridad ang dahilan.
Santiago, isinumpa ang lugar na ito.
-Vannessa, kalokohan 'yan. -Di ito nagkataon lang.
May kinalaman ito sa mga krimen. Sinasabi ko sa 'yo.
-Hi, Angela. -Hello.
Narinig mo 'yong nangyari sa kapitbahay?
Sinong kapitbahay?
Si Camila ng House U. Muntik na siyang masunog nang buhay.
-Ano? -Oo.
Walang may alam sa nangyari. Basta may sunog.
Sabi sa social media, baka habambuhay na siyang mabubulag.
Natatakot na ako. 'Yong mga bata!
-Di ko alam. -Sorry, Angela.
Vannessa, kunin mo 'yong card ko.
Gumastos ka kahit magkano, basta kumalma ka lang.
Wag mong iwawala gaya no'ng sa 'yo, ha?
Nagugulat ako sa sinasabi mo sa akin kasi…
Hindi naman sekreto na sinaktan talaga ako ng babaeng 'yon,
pero di ko gugustuhin na may mangyaring masama sa kanya.
Di ko ginusto 'yon noong malala ang lahat, lalong di ngayon.
Sa huli, di niya kasalanan 'yon.
Siyempre hindi. Kawawang babae. Di niya kasalanan.
Oo.
Maghintay na lang tayo sa sasabihin ng mga pulis.
Oo.
Sige.
Bukod sa hilig sa sports,
may isa pa tayong interes na pareho.
Si Angela Ferrer.
Pamilyar?
Oo, 'no?
Mga pare!
Kumusta 'yong swimming lesson, Emanuel?
Mabuti.
Ayos. Pinupuri ko nga 'yong instructor.
Oo, magaling siyang coach.
Akala ko, umalis ka na?
Oo. Sorry, pero kailangan kitang makausap. Excuse me.
Buti, bumalik ka kasi gusto rin kitang makausap. Upo.
Tungkol sa nangyari.
Ano'ng gusto mong sabihin?
Nagsisisi ka,
o sasabihin mong hindi 'yon dapat nangyari
at hindi na mauulit.
Hindi, 'yon…
ang pinakamaganda at pinakamalalim na karanasan ko.
Hindi lang dahil sa nangyari, pero dahil sa 'yo.
Pambihira kang babae, Angela.
Pakiramdam ko…
bawat segundong kasama kita, wala akong masabi.
Habang mas nakikilala kita, mas lalo akong nahihilo.
Nahihilo?
Nahihilo…
sa?
Takot.
Natatakot ako na baka lumaki ito.
Nagkaroon ka na ng asawa.
Gaano katagal ka magtitiis kung di ka na masaya?
Ilang buwan? Taon? Dekada?
Habambuhay?
Hanggang kailan kakayanin ng tao na mabuhay nang walang haplos? Yakap?
Sorry.
Halika rito.
Umupo ka.
Para sa akin, espesyal kang kaibigan.
Masasabi ko na mula no'ng bumalik ako,
ikaw ang pinakamagandang nangyari sa akin.
Ako rin.
Salamat sa pagpunta.
Naku.
Hindi ka namin iiwan.
Ang ganda ng bahay.
Gusto n'yo ng makakain?
May kailangan ba kayo?
Wala, ayos lang kami.
-Pero titingnan ko sa kusina, ha? -Sige.
Gusto mo bang mapag-isa?
Hindi.
Pero di ka obligado na samahan ako.
Oo, baka pinilit lang ako
na tumakbo no'ng narinig ko na nakaligtas ka sa sunog.
David, di pa natin napag-usapan 'yong relasyon natin.
Di ko talaga sinadyang saktan ka.
Pinagsisisihan ko 'yon.
Di ito ang oras para pag-usapan 'yan. Wag kang mag-alala.
Wala na tayo,
pero gusto kong…
humingi ng tawad sa nangyari.
Ginagawa ko ito dahil gusto ko.
Di ako napilitan.
Sa kabila ng lahat ng nangyari sa atin,
nag-aalala pa rin ako sa 'yo
at sa nangyayari sa killer na 'yon.
Ayos lang.
Ingat ka, ha?
Salamat.
-Alagaan mo siya. -Ihahatid na kita.
Salamat.
Namatay si Lobito na ginagawa ang pinakagusto niya.
Buhay pa sana siya kung di ko siya pinapunta sa islang iyon.
Di kita pipigilan na sisihin ang sarili mo
kasi malaki ka na at alam mo na ang dapat mong gawin.
Oo, kailangan kong hanapin ang killer.
Titingnan ko kung mawawala itong nararamdaman ko.
-Malamang wala kayong nahanap sa cabin. -Oo.
Pero higit sa inasahan ko.
Halos lahat, nasunog sa apoy.
Pero sa natirang kuwarto, may nahanap kaming tirang scopolamine
at bakas ng semilya.
Akala ko, di kami makakahanap ng match, pero mali ako.
Galing kay Miguel Estevez.
Nasa file siya para sa criminal impersonation noong 2023.
Nakumpirma namin.
Tebi, kumusta?
Mama ko lang 'yong pwedeng tumawag sa akin niyan.
Nabanggit niya siguro sa akin.
-Kaya… -Akala mo, pwede mong gamitin.
Pero di ganyan dito sa bahay.
Sige. Pasensiya na.
-Ano'ng panonoorin n'yo? -Ano?
Sabi ni Mama, manonood kayo ng sine. Anong pelikula?
'Yong classic film sa siyudad, Casablanca.
Sama ka?
-'Yong kay Michael Curtiz. -Mismo.
Tingin mo, porke't manonood kayo ng cult classic,
pwede na kayong mag-sex o ano?
Esteban, pwedeng kumalma ka?
Wala akong masamang intensiyon sa mama mo.
Sa kabaliktaran, nirerespeto ko siya, at gusto ko lang siyang mapasaya.
Di ko alam kung magagawa ko, pero pangako, di ko siya sasaktan.
Sana nga.
-Kung hindi, papatayin kita. -Sorry.
-Late na ba ako? -Hindi, perpekto ka. Lagi naman.
Salamat.
Uy, niyaya ko si Esteban na sumama sa atin.
-Seryoso ka ba? -Oo.
Gusto ko 'yan. Tara?
Sige.
Tara.
Sabi ng doktor, normal lang na malabo pa rin 'yong paningin ko.
-Pero mawawala rin ito. -Sige.
Oo. Normal lang 'yon.
Sigurado akong gagaling ka rin.
Miguel, di ko alam kung dapat kong sabihin ito, pero…
salamat sa pagligtas sa akin.
Di mo kailangang magpasalamat.
Hindi.
Di ko lang maintindihan, bakit ka pumunta sa tagong islang 'yon?
Klaro 'yong mga direksiyon mo.
Sana nga klaro rin 'yon sa mga pulis
kasi pareho kami ng iniisip.
Ganito, Camila…
Hinanap kita kasi 'yon 'yong usapan natin.
Na magkikita tayo sa isla.
Hindi, a.
-Ano'ng sinasabi mo? Di ko sinabi 'yan. -Hindi?
Hindi.
Di ka maniniwala.
Ang ganda ng lugar kung nasaan ako. Magugustuhan mo rito.
Hindi ko alam kung bakit, Miguel, pero iniisip kita.
Kung sa tingin mo, kakayanin natin 'to, puntahan mo ako.
Walang pressure, walang palusot.
Ishe-share ko ang location ko. Pumunta ka o hindi. Di mo kailangang magpaliwanag.
Pero kung pupunta ka, di ka magsisisi.
Tingin mo, peke 'to?
Kung magsisinungaling ang mga saksi, kahit ano, pwedeng maging peke.
Hindi ako nagsisinungaling, Indira.
Di ako 'yong nag-record o nag-send niyan.
Alam ko.
Sabi ni Camila, hindi siya. Ano sa tingin mo?
Kung sinabi niyang hindi siya, hindi siya.
-Saan ka pupunta? -Excuse me.
Pasensiya na, pero kailangan mong sumama sa station.
Kailangang maibigay sa lab ang phone na iyan,
at kailangan mong ipaliwanag sa akin kung paano ka nakarating doon
at ano ang ginawa mo sa Manacoa Island.
Halika na.
Sabi mo, may nakuha kang message galing kay Camila,
mula sa hindi kilalang phone, at hinanap mo siya,
sa isang isla na wala sa mapa.
Bakit ganyan ka makatingin?
Iyon 'yong nangyari.
May nakita kaming bakas ng DNA mo sa isla.
Malamang, Detective, pumunta nga ako roon.
-Iniligtas ko siya. -Oo, iniligtas mo siya.
Bakit may nahanap kami na bakas ng semilya mo roon?
Semilya?
Oo. Parte ba 'yon ng rescue plan o naisip mo lang sa biyahe?
Imposible.
Di kami nag-sex ni Camila, di sa isla o kahit saan.
Sigurado ako.
Idetalye mo sa akin ang lahat ng nangyari mula sa umpisa.
Wala bang kahit konting posibilidad na ikaw 'yong nag-send ng message?
Di ako 'yon, Joaquin.
Naaalala mo 'yong ginawa mo noong umaga?
Gaya ng ginawa ko buong gabi, naghintay.
Isa pa, walang signal 'yong phone ko,
kaya imposibleng ako 'yong nag-send.
Tingnan natin…
May mga naaalala ako, pero malabo…
Wag mong pilitin ang sarili mo.
Hayaan mo na lang na kusa mong maalala, okay?
-Paano ka nakapunta sa isla? -May bangka kami na walang gumagamit.
Bago makarating sa isla,
nakita ko na 'yong apoy, pero di ko alam kung saan galing.
Kaya iniwan ko 'yong bangka at tumakbo ako sa beach.
Makinig ka, Detective,
kung gusto mong mahanap 'yong killer, wag mong sayangin 'yong oras mo sa akin.
Mahal ko si Camila, at oras na para maintindihan mo 'yon.
-Hello. -Hi.
Kapitbahay niya ako.
Ayokong makaistorbo, kukumustahin ko lang si Camila.
-Mas okay na siya ngayon. -Mabuti naman.
Dumaan lang ako para ibigay ito. Ayos lang ba?
Pwede ko bang kunin?
Sige.
-Salamat. -Cami!
Sayang, tulog siya. Di siya makakatanggap ng bisita.
Naiintindihan ko. Nakakalungkot 'yong nangyari sa kanya.
Oo.
Ako si Joaquin, psychiatrist niya.
Angela Ferrer.
Ang suwerte niya, pumupunta sa bahay niya ang psychiatrist niya.
Hindi, sinusuportahan lang namin siya sa lahat ng nangyari.
Camila.
-Angela, kumusta? -Wow.
Mas mabuti kaysa sa 'yo.
Di ko napigilang dumaan para tingnan kung kumusta ka.
Wag.
Di na kailangan. May mga pasa ako.
Oo naman. Sorry.
Pero paano ako di mag-aalala?
Nasa isang community tayo. Sisterhood dapat 'yong inuuna.
Grabe 'yong nangyari sa 'yo. Di ko maisip 'yong nararamdaman mo.
'Yong importante, ayos na siya. Tapos na ang lahat.
Mismo. At sa tapat lang ako nakatira.
Sabihan mo ako kung may kailangan ka, ha?
Camila, alam kong mahirap paniwalaan, pero pareho tayo ng hinahanap.
Basta ako, di ako titigil
hangga't di ko nahuhuli 'yong pumatay sa kapatid ko.
Baka siya rin ang maygawa ng lahat ng kasamaang ito.
Ingat.
Mauuna na ako.
-Ano'ng problema niya? -Ganyan siya palagi.
Palagi siyang galit.
Totoo.
-Hi. -Hello.
Ma, iniimbestigahan pa rin 'yong tungkol kay Uncle Adrian, di ba?
Siyempre, anak.
Pinagbubutihan nila 'yong trabaho nila, kaya malulutas nila.
Tama. Hintayin mo ako sa taas, anak, ha? Susunod ako.
Sige. May ipapakita ako sa 'yo.
Sige. Mahal kita.
Buti, bumisita ka.
Akala ko, ewan ko, nasa therapy ka, halimbawa.
Nagka-emergency lang.
Sa trabaho, 'no?
Sobrang tutok ka kasi sa bago mong kumpanya.
Bakit ka nagsisinungaling?
Sabihin mo, pumunta ka kasi nalaman mo na bumalik si Camila Roman sa condominium.
Sabihin mo na lang. Simple lang.
Pumunta ako para sa mga anak ko.
Alam mo bang pumunta rito 'yong mga pulis para hanapin ka?
Talaga?
Oo, tinanong nila
kung bakit nasa isang abandonadong isla ka no'ng oras na 'yon.
'Yong totoo, tinatanong ko rin 'yon.
Paano nagkataong nandoon ka para iligtas si Camila?
Ipinaliwanag ko na ang lahat sa mga pulis.
Kalma. Wag kang mag-alala.
Naniwala naman sila sa sinabi mo, 'no?
Sino'ng magdududa sa sobrang solid na alibi?
Galing pa sa 'yo, na parang isang superhero.
Kung hindi mo alam,
nagpadala ng voice message si Camila galing sa isla.
Nasa mga pulis na.
At nagmadali kang iligtas siya. Laging handa, parang Boy Scout.
-Muntik na siyang mamatay. Isipin mo. -Di 'yon 'yong unang beses.
Bakit wala kang pakialam?
Dapat ba meron, Miguel?
Alam mo?
Kalimutan mo na.
Di si Camila 'yong nag-send ng message.
Hindi?
Hindi, peke 'yong message.
Ginawa gamit ang artificial intelligence. Isipin mo.
Grabe! Iba na 'yong technology ngayon.
Talaga.
Siyanga pala, ano'ng ginawa mo kagabi?
Noong oras na 'yon?
Buti, nagtanong ka.
-Prangka naman ako… -Oo naman.
May dine-date na ako.
Sa totoo lang,
late na ako.
Enjoy.
Bukod sa mahilig siya sa pelikula at charming at sporty siya,
master chef din 'yong Italian, 'no?
Narinig kita, Esteban.
At hindi, baguhan lang ako.
-Sige, tutulungan ko na kayo. -Salamat.
Pero ang bilis mo yatang naluto ang lahat?
Pasta lang 'to.
Sa susunod, mas kakaiba 'yong gagawin ko.
Totoo palang may dugong Italian ka. Akala ko, pang-akit lang sa mga babae.
-Tebi. -Ano?
-Bakit mo sasabihin 'yon? -Hindi. Totoo.
Totoong may mga kamag-anak akong Italian.
A, ganoon.
Saan kayo sa Italy?
Mamma mia, Esteban.
Di ko alam na gusto mong mag-Italian.
Taga-Vigasio 'yong papa ng papa ko, malapit sa Verona.
-Kung nasaan ang Romeo and Juliet? -Mismo.
-Cheers. -Cheers.
-Cheers, Esteban. -Cheers.
Salamat sa pasta at sa Casablanca.
Lagi kang welcome rito, Esteban.
-Bye, anak. -Dito ka matutulog?
Di, magkita na lang tayo mamaya sa bahay.
Okay. Ingat.
Ikaw din.
Sige.
Naku, pasensiya na sa lahat ng sinabi ni Esteban.
Wala 'yon. Wala siyang sinabing masama.
Wala. Oo.
Possessive siya. Minsan, sumosobra sa ibang topic.
Nakakagulat ba 'yon?
Nag-iisang anak mo siya.
May karapatan siya na magtanong at mapanatag.
-Wag kang mag-alala. -Salamat at naiintindihan mo.
Salamat.
Silvina, kumusta?
Kinakaya.
Nasa taas si Camila?
Oo, pero tulog siya.
Pasensiya na, pero ayokong gisingin siya.
Gusto kong magpaalam. Pinuntahan ko ang mga anak ko.
Sasabihin namin bukas. Makakaasa ka.
Siyanga pala,
hayaan mo sana muna siya na mapag-isa nang ilang araw.
Alam naman nating lahat,
di ka nakabubuti para kay Camila.
Salamat sa diagnosis mo, Doc.
Pero makakaalis ka na. Magbasa ka na ng libro o magpahinga.
Di mo ito bahay, Miguel.
Di ako 'yong psychiatrist.
Bakit ba nandito ka pa?
Sa amin na 'yon ni Camila.
Ayos.
Kausapin mo siya.
Sa susunod na session. Di ngayon.
-Salamat. Alagaan mo siya. -Sige.
Akala ko, maagang natutulog ang mga babaeng executive.
Kailangan din naming mag-relax minsan.
May naiisip ka ba?
Higit pa sa isa. Patulong?
Angela.
Hanggang saan ang kaya mo?
Ako?
Itali mo ulit ako.
Nababaliw na ako sa 'yo.
Voice mail system.
Sisingilin ang tawag mo…
HI, ANGELA, NANDIYAN KA BA?
MAGANDANG GABI, TULOG KA NA BA?
DI KO NA KAYA. PWEDE BA KITANG PUNTAHAN?
Vannessa, tulog ka na ba?
Tatakbo muna ako.
Maliban sa 100 libo na ipinangako sa akin,
gusto ko rin itong magandang bahay.
Nasanay na akong tumira rito, at madudurog 'yong puso ko
kung matutulog ulit ako sa maliit at masikip na bangka.
Ayoko sa suspense.
Para akong aso, Santiago.
Bigyan mo ako ng pagkain at matitirhan,
at magiging tapat ako sa 'yo.
Talaga, Tina?
-Okay, sa 'yo na ang bahay. -Ayos!
Pero sabihin mo 'yong alam mo. Wala akong oras.
Handa ka na?
Si Emanuel Bruna.
At si Angela.
Nagde-date sila.
Kinakantot din niya ang misis mo.
Nagsisisi ka.
Hindi, 'yon ang pinakamaganda at pinakamalalim na karanasan ko.
Hindi lang dahil sa nangyari, pero dahil sa 'yo.
Muntik ko nang mahanap 'yong killer.
Kung gano'n…
bakit mo ako pinaghihinalaan?
Makinig ka, Camila.
Alam kong di madaling maipit sa lahat ng ito.
Kung gusto kong makuha ulit ang tiwala mo, kailangan kong tumulong.
Ganoon? Paano?
Hahanapin ko 'yong killer.
Ganito,
si Angela lang 'yong naiisip ko
na may sapat na galit sa akin para gawin ito.
Oo, pero…
di ko alam kung magagaya ni Angela 'yong boses mo gamit 'yong AI.
Dapat magaling sa technology.
Kayang magaya 'yong boses mo at gumawa ng audio recording.
Miguel naman.
May pera siya para kumuha ng tao para ro'n, at 'yon na 'yon.
Siguro.
Gabi na. Kailangan ko nang umalis. Pag-usapan na lang natin ulit bukas.
Sige.
Magpahinga ka muna.
Good night.
Pasensiya na, pero…
may mga tukso na hindi maiiwasan.
Kung gano'n,
wag mong iwasan.
Muntik na akong mamatay.
Sobrang gulo na ng buhay ko.
Di ko alam kung saan galing 'yong message o kung niloloko mo ako.
Ang alam ko lang…
buhay ako.
At gusto ko na gusto kitang makasama lagi
at di ko naiiwasan 'yon, kaya wag mo ring iwasan.
Nagsalin ng Subtitle: Marionne Dominique Mancol