Sergio! Nie zabijaj mnie! Przestań! Nic nie widzę…
Camila!
Proszę cię…
Zostaw mnie!
Już dobrze! Jestem tu i cię nie zostawię. Już po wszystkim.
Szybko!
Spokojnie! To ja was wezwałem.
Otoczyć teren.
Indira?
Tak.
Nic nie widzę.
Wezwać lekarza!
-Jesteśmy przy tobie. -Sergio ze mną był.
Nic nie widzę.
FAŁSZYWY PROFIL
Mój ojciec jest dobrym człowiekiem.
Był.
Ale w tych czasach to nie wystarczy.
Mamo, w porządku?
Trzeba jeszcze umieć kraść. Niestety Pedro Ferrer nie
posiadł tej umiejętności.
Ty płaczesz?
Przyniosę ci ręcznik.
Dlaczego tak trudno okazać wdzięczność tym, którzy poświęcili dla nas życie?
Uważam… że mój ojciec był bohaterem…
i nie powinien był zginąć w takich okolicznościach.
Nigdy.
Tato!
Zwłaszcza, że wiem… ja wiem!
Że coś nadchodzi.
Dzień dobry, Shannon.
Powiedz. Nie wytrzymam dłużej.
Wal. Zniosę to. Jestem gotowa na wszystko.
Naprawdę chcesz wiedzieć?
Po to go zaprosiłam. Żeby poznać twoje zdanie.
To miły człowiek. Kulturalny, zna się na kinie,
jest oczytany i przystojny.
Rozumiem, ale jeszcze nie mogę wam błogosławić.
Dopiero zaczynasz go poznawać.
Wiem, że to świeży związek, ale Matteo nie szuka przygód.
A ty? Też ich nie szukasz?
Och, Tebi!
No co? Młodo zaszłaś w ciążę. To normalne, że chcesz się jeszcze trochę zabawić.
Wyszaleć się i puszczać na prawo i lewo? Nie, dziękuję.
Jeśli Włoch jest na poważnie, to trzymam kciuki.
Choć jestem zazdrosny.
W porządku.
Wiesz co? On ma rację.
Po piekielnym rozwodzie powinnam
szaleńczo korzystać z życia.
Wiem, że Matteo ci się podoba. Nie każę ci za niego wychodzić,
ale ciesz się chwilą. Dzień dobry.
Zasłużyłaś na to.
-Już jestem. -Zaklepałyśmy ci miejsce.
Przygotujcie się. Dzień dobry.
Zaczynamy dzisiejsze zajęcia jogi. Usiądźcie na piętach,
rozchylcie kolana na szerokość maty, ściągnijcie ramiona,
napnijcie brzuchy i weźcie wdech.
Ramiona do góry.
Podeszwy na ziemi, biodra do góry i pochylamy się.
A teraz przechodzimy do deski bokiem.
Prawa ręka w stronę nieba i trzymamy deskę.
Co z Camilą?
Wiem tylko, że jej stan jest stabilny.
-Co robiła na tej wyspie? To nie ma sensu. -Nie wiem.
David… jak się masz.
Czułem, że masz z tym coś wspólnego.
Miguel ją znalazł. Gdyby nie on, spłonęłaby żywcem.
Mimo to powinieneś stąd zniknąć. Jeśli coś jej się stanie…
-Nie zamierzam znikać, i nie podnoś głosu. -Gentlemen.
Panowie, co wy robicie? Tu jest szpital!
Załatwcie to na ulicy. Camila nie powinna was słyszeć.
Joaquin Duval… Psychiatra twojej żony.
Ma pani podrażnione oczy od nadmiaru dymu.
Za kilka dni będą zdrowe.
Powinnam zostać w szpitalu?
Może pani wrócić do domu, ale proszę uważać.
Dziękuję.
Gdize jest Sergio?
Zmarł w drodze do szpitala.
-Sergio? -Tak.
Mam bardzo dobre wieści.
-Słucham. -Przekażę je osobiście.
Powiadom Hiszpana.
Dzień dobry.
Przepraszam, szukam nauczyciela pływania.
To ja.
Ty?
Tak.
Chciałem wziąć kilka lekcji.
-Dzisiaj? -Tak.
To damska grupa, początkująca. Co ty na to?
-Szczerze, wolałbym… -Emmanuel Bruna.
Jak się masz?
-To najlepszy piłkarz w historii. -Tak?
Nie plubię piłki.
Szkoda.
-Kiedy wracasz do gry? -Oby niebawem.
-Mogę zdjęcie? -Jasne.
Drogie panie, zaczynamy zajęcia.
Chata spłonęła doszczętnie w kłębach dymu. Policja bada okoliczności pożaru na
-wyspie. -Nad tym miejscem ciąży klątwa.
Nie gadaj głupstw, Vanesso.
Jestem pewna, że pożar ma związek z morderstwami.
Cześć, Angelo.
-Cześć. -Wiesz, co spotkało sąsiadkę?
Którą?
Camilę z domu U. Prawie spłonęła.
-Co? -Tak!
Podobno wybuchł pożar. Ludzie piszą, że straciła wzrok.
To mnie przeraża. Moje dzieci!
Straszne.
Przepraszam.
Vanesso, weź moją kartę i kup, co chcesz, ale uspokój się. I nie zgub jej tak,
jak swojej.
Jestem wstrząśnięta tym, co mówisz. Wiadomo,
że wyrządziła mi wielką krzywdę, ale…
…nie chciałabym, by spotkało ją coś złego.
Nie chciałam tego nawet w najtrudniejszych chwilach.
W końcu to nie jej wina, prawda?
Oczywiście. Biedna kobieta…
Tak.
Zobaczymy, co na ten temat powie policja.
Jasne.
Cóż.
Na razie.
Oprócz zamiłowania do sportu łączy nas coś jeszcze.
Angela Ferrer.
Coś ci świta?
Powiedz?
Chłopaki.
Jak tam wasze zajęcia?
Doskonale.
Właśnie gratulowałem instruktorowi.
To zawodowiec.
Nie wyszłaś?
Miałam, ale musimy porozmawiać. Wybacz.
Też tak uważam. Usiądź.
O tym, co się stało.
Co chcesz powiedzieć?
Że tego żałujesz? Że to nie powinno się zdarzyć
i więcej się nie powtórzy?
Nie.
Od lat nie doznałam czegoś równie pięknego.
I nie chodzi o samo przeżycie, ale o ciebie.
Jesteś wyjątkową kobietą.
Kiedy jestem przy tobie, coś odbiera mi mowę.
Im lepiej cię znam, tym bardziej wszystko wiruje.
Wiruje?
Ale co?
Lęk.
Że się w tobie zatracę.
Byłaś mężatką.
Ile wytrzymam w nieszczęśliwym małżeństwie?
Miesiące? Lata? Dekady?
Wieczność?
Jak długo przetrwam bez pieszczoty i utulenia?
Przepraszam.
Chodź tu.
Usiądź.
Stałaś mi się niezwykle bliska.
Jesteś najlepszym, co mnie spotkało, odkąd wróciłam.
I nawzajem.
Dziękuję, że przy mnie jesteście.
Nie zostawimy cię samej.
Bardzo ładny dom.
Zamówić wam coś do jedzenia?
Chyba wszystko mamy.
Sprawdzę, co jest w lodówce.
Dobrze.
Wolisz… żebym poszedł?
Nie.
Ale nie czuj się zobowiązany.
Myślisz, że ktoś mnie zmusił,
żebym przejmował się twoim
losem po pożarze?
Nie mieliśmy czasu porozmawiać, ale naprawdę nie chciałam cię zranić.
Bardzo się tego wstydzę.
Nie rozmawiajmy o tym teraz.
Nie martw się.
Wiem, że nie jesteśmy już razem, ale… bardzo mi przykro… że tak się stało.
Jestem przy tobie, bo chcę. To mój wybór.
Bez względu na to, co było między nami…
martwię się o ciebie i przejmuję tym mordercą.
Już dobrze.
Bądź ostrożna.
Dziękuję…
Opiekuj się nią.
Odprowadzę cię.
Dzięki.
Zginął, robiąc to, co kochał.
Żyłby, gdybym go nie wysłała na wyspę.
Nie obwiniaj się. Jesteś dorosła. To był twój obowiązek.
Tak. Muszę znaleźć mordercę.
Może wtedy przestanę się tak czuć.
Znalazłeś coś jeszcze w tej chacie?
Tak. Więcej, niż sądziłem.
Niemal wszystko spłonęło.
Na tym, co przetrwało były ślady skopolaminy
i nasienia. Myślałem, że nie znajdę jego dawcy, ale myliłem się.
Jest nim Miguel Estevez.
Mieliśmy próbkę sprzed roku, kiedy był oskarżony o kradzież tożsamości.
Jak się masz, Tevi?
Tylko mama tak mnie nazywa.
-Tak o tobie mówi, więc myślałem… -To źle myślałeś. W tym
domu są pewne zasady.
Dobra, wybacz.
Na co idziecie?
Jak to?
Mieliście iść do kina, więc pytam, na co.
Na projekcję klasyka, Casablanki. Przyłączysz się?
Michaela Curtisa?
Właśnie.
Myślisz, że wystarczy zabrać mamę na stary film,
żeby ci dała?
Wyluzuj, Estebanie.
Nie mam wobec niej złych zamiarów.
Wręcz przeciwnie. Szanuję ją i chcę uszczęśliwić.
Nie wiem, czy to się uda, ale obiecuję, że jej nie skrzywdzę.
Mam nadzieję.
-Inaczej cię zabiję. -Przepraszam!
Spóźniłam się?
Jak zwykle jesteś w samą porę.
Dziękuję.
Zaprosiłem Estebana na film.
Naprawdę?
Tak.
Świetny pomysł.
-Idziemy? -Jasne.
Chodźmy.
Lekarz mówił, że problemy z widzeniem wkrótce ustąpią.
To nic dziwnego.
Na pewno ci się poprawi.
Może nie powinnam tego mówić, ale…
dziękuję, że mnie uratowałeś.
Nie masz mi za co dziękować.
Ani trochę.
Nie rozumiem tylko, co robiłeś na wyspie.
Podałaś mi jasne wskazówki.
Módl się, żeby policja ci uwierzyła, bo myśli dokładnie to samo, co ja.
Camilo…
Poszedłem cię szukać, bo tak się umówiliśmy.
Mieliśmy się spotkać na wyspie.
Nic podobnego.
-Nic takiego nie mówiłam. -Nie?
Nie.
Nie uwierzysz. Znalazłam miejsce, w którym się zakochasz.
Ono sprawia, że myślę o tobie.
Jeśli chcesz, by nasza więź przetrwała, spotkaj się ze mną.
Bez presji i wymówek.
Udostępniam lokalizację.
Cokolwiek wybierzesz, zrozumiem.
Przyjedź, a nie pożałujesz.
Ktoś się podszywał?
Albo nasz świadek kłamie.
Nie kłamię, Indiro.
Nie nagrałam i nie wysłałam tej wiadomości.
Słyszałeś ją. Co ty na to?
Mówi, że to nie ona. Wierzę jej.
-Dokąd idziesz? -Przepraszam.
Wybacz, ale muszę cię zabrać na posterunek,
zbadać twój telefon i ustalić, jak i po co dostałeś się na wyspę Manacoa.
Chodźmy.
Twierdzisz, że Camila wysłała ci nagranie
z nieznanego numeru, i dlatego zjawiłeś się
na bezludnej wyspie?
Co znaczy ta mina?
Tak właśnie było.
Na wyspie było twoje DNA.
-Oczywiście. Przecież ją ratowałem. -Tak, uratowałeś.
Ale ja mówię o śladach nasienia.
Nasienia?
Twojego nasienia. To był element planu ratunkowego
czy spontaniczna reakcja?
To niemożliwe. Nie uprawiałem z nią seksu ani na wyspie,
ani wcześniej. Tego jestem pewien.
Opowiedz mi wszystko po kolei, ze szczegółami.
Jesteś absolutnie pewna, że nie wysłałaś tego nagrania?
To nie byłam ja!
Pamiętasz, co robiłaś rano?
To samo, co przez całą noc. Czekałam. Nie miałam zasięgu,
więc nie mogłabym niczego wysłać.
Niech pomyślę.
-Niewiele pamiętam, ale wydaje mi się… -Nie przemęczaj się.
Pamięć wraca stopniowo.
Jak się tam dostałeś?
Łódką, której nikt nie używa.
W drodze widziałem płomienie, ale nie wiedziałem, co się pali.
Wysiadłem z łodzi i pobiegłem brzegiem.
Jeśli chce pani złapać mordercę, proszę nie tracić na mnie czasu.
Powinna pani w końcu zrozumieć, że kocham Camilę!
Cześć.
Mieszkam naprzeciwko. Chciałam zapytać, jak się czuje Camila.
-Znacznie lepiej. -To dobrze. Mam coś dla
niej. To zajmie tylko chwilę.
Przekażę je.
Dobrze.
Dziękuję.
Cami!
Niestety śpi, więc nikogo nie przymie.
Rozumiem. Przykro mi, że ją to spotkało.
Jestem Joaquín, jej psychiatra.
Angela Ferrer. Dobrze, że jest przy niej psychiatra.
Wspieramy ją po tym, przez co przeszła.
-Camila. -Jak się masz.
Na pewno lepiej od ciebie. Musiałam sprawdzić, jak się czujesz.
Nie.
Mam pełno siniaków.
Jasne, wybacz. Nie umiem się nie martwić. Jesteś jedną z nas.
Powinnyśmy się wspierać. To straszne, co cię spotkało. Wolę nie myśleć, co czujesz.
Najważniejsze, że jest bezpieczna i już po wszystkim.
Właśnie. Mieszkam naprzeciwko.
Gdybyś czegoś potrzebowała, daj mi znać.
Może trudno ci w to uwierzyć, ale obie szukamy tej samej osoby.
Nie spocznę, póki nie znajdę mordercy brata. Zwłaszcza,
że może mieć na koncie inne zbrodnie.
Trzymaj się.
Na razie.
Co go ugryzło?
To normalne. On jest wiecznie zły.
Faktycznie.
Cześć.
Śledztwo w sprawie wujka Adrian nadal się toczy?
Oczywiście. Policja robi, co może i na pewno znajdzie sprawcę.
Zaczekaj na górze, skarbie. Zaraz przyjdę.
Dobrze. Chcę ci coś pokazać.
Kocham cię.
Jak miło, że wpadłeś. Choć myślałam, że wróciłeś na terapię.
Zaszła nagła potrzeba.
Pewnie w pracy? Tak bardzo dbasz w nową firmę.
Dlaczego nie jesteś szczery? Wróciłeś, bo jest tu Camila Roman.
Przyznaj to w końcu.
Wróciłem dla dzieci.
Wiesz, że była u mnie policja i pytała o ciebie?
Tak?
Chcą wiedzieć, co robiłeś w środku nocy na bezludnej
wyspie. Mnie też to ciekawi.
Skąd wiedziałeś, że Camili coś grozi?
Już to wyjaśniłem, więc nie masz się czym przejmować.
Na pewno ci uwierzyli. Musiałeś mieć mocne alibi.
Trudno nie zauważyć, że jesteś urodzonym bohaterem.
Skoro pytasz… Camila wysłała mi z wyspy
wiadomość głosową.
Policja już o tym wie.
-A ty popędziłeś na pomoc jak harcerzyk. -Tylko dlatego przeżyła.
Nie pierwszy raz otarła się o śmierć.
Zupełnie cię to nie rusza.
Wolałbyś patrzeć, jak cierpię?
Wiesz co? Nieważne.
To nie Camila wysłała mi nagranie.
Nie?
Nie. Nagranie zostało sfałszowane z pomocą sztucznej inteligencji.
-Jak ta technika poszła do przodu! -Prawda? A ty? Co robiłaś w nocy?
Kiedy to się działo?
Dobrze, że pytasz.
-Nie mam nic do ukrycia. -Oczywiście.
Spotykam się z kimś. I już jestem spóźniona.
Baw się dobrze.
Włoch uwielbia kino, jest czarujący, wysportowany… i jest mistrzem kuchni.
Słyszę cię, Estebanie.
Jestem zwykłym amatorem.
Nałożę ci.
-Dziękuję. -Szybko się uwinąłeś.
To makaron.
Następnym razem zrobię coś trudniejszego.
Prawdziwa, włoska krew. Myślałem, że to poza na podryw.
Tevi.
-Co? -Nie mów tak, skarbie.
On ma rację.
W tym, że pochodzę z Włoch.
Z którego regionu?
O matko, Estebanie!
Nie wiedziałem, że mówisz po włosku.
Pochodzę z Vigasio, w okolicach Verony.
-Z miasta Romea i Julii? -Dokładnie.
-Zdrowie. -Zdrowie.
Estebanie.
Na zdrowie.
Dziękuję za makaron i Casablankę.
Jesteś tu zawsze mile widziany.
Pa, skarbie.
Ty zostajesz?
Nie. Wrócę później.
Trzymaj się.
Ty też.
Pa.
-Przepraszam za zachowanie Estebana. -Nie zrobił nic strasznego.
Może i nie, ale bywa zaborczy i obcesowy.
Czego się spodziewałaś?
To twój jedynak.
Ma prawo zadawać pytania.
Nie martw się.
Dziękuję, że to rozumiesz.
Silvina, jak się czujesz?
Trzymam się.
Camila jest na górze?
Tak, ale śpi i wolałabym jej nie budzić.
Chciałem się pożegnać.
Byłem u dzieci.
Przekażemy jej. Słowo.
Byłbym wdzięczny, gdybyś dał jej kilka dni spokoju. Wiesz,
jak gwałtownie reaguje na twoją obecność.
Dziękuję za opinię, doktorze.
A teraz proszę wracać do swoich książek.
Nie jesteś u siebie.
A pan w gabinecie.
Co pan tu robi?
-To prywatna sprawa między mną a Camilą. -Doskonale.
Omówcie to na spotkaniu.
Ale nie dziś.
Dziękuję. Opiekuj się nią.
Dobrze.
Myślałem, że kobiety z zarządu nie siedzą do późna.
Nawet zarząd musi się czasem odprężyć.
Masz jakiś pomysł?
Nawet kilka. Pozwól.
Angelo…
Na co chcesz się odważyć?
Ja?
Możesz mnie znowu związać.
Rozpalasz mnie.
ANGELO, JESTEŚ TAM?
DOBRY WIECZÓR. ŚPISZ?
Śpisz, Vanesso?
Idę pobiegać.
Oprócz obiecanych stu tysięcy… chcę ten piękny, mały domek.
Przywykłem do tego miejsca i serce by mi pękło,
gdybym musiał po wykonaniu zadania wrócić na moją łupinkę.
Nie lubię niespodzianek.
Jestem jak pies, Santiago. Nakarm mnie i daj dach nad głową,
a będę ci wierny do śmierci.
To prawda?
Dobrze. Dom jest twój.
-Zajebiście! -A teraz mów, bo nie mam czasu.
Jesteście gotowi?
Emanuel Bruna… i Ángela.
Spotykają się.
Ona rucha też twoją żonę.
Żałujesz?
Od lat nie doznałam czegoś równie pięknego.
I nie chodzi o samo przeżycie, ale o ciebie.
Byłam o włos od wykrycia mordercy.
Dlaczego więc myślisz, że ja mogę nim być?
Posłuchaj.
Wiem, że jest ci z tym ciężko. I że muszę ci pomóc,
by odzyskać twoje zaufanie.
W czym?
W znalezieniu sprawcy.
Jedyną osobą, która nienawidzi mnie wystarczająco,
by to zrobić, jest Angela.
Tak, ale… czy umiałaby podrobić twój
głos sztuczną inteligencją?
To musi być ktoś obeznany z technologią, kto umie skleić sekwencję audio.
Ona jest wystarczająco bogata, by komuś to zlecić.
Może i tak…
Późno już. Muszę iść. Wrócimy do tego jutro.
Tak.
Odpocznij.
Dobranoc.
Przepraszam, ale… nie umiem się oprzeć pokusie.
To nie opieraj się.
Prawie zginęłam.
Moje życie jest w strzępach.
Nie wiem, kto nagrał wiadomość i czy mówisz prawdę.
Wiem tylko, że żyję.
I uwielbiam to pragnienie bycia przy tobie, którego nie umiem zagłuszyć.
Więc ty też nie próbuj.