[ARABSKI] [Ludzie! Pomóżcie!]
[Pomocy!]
[- Ludzie! Proszę!] [- Co jest?]
[Przynieście wodę.]
[Wprowadźcie go.]
[- Wejdźcie.] [- Nie wiem, co się stało.]
[Połóż go. Wezwij karetkę.]
[Wody.]
[Szybko!]
[- Co mu jest?] [- Odsuń się.]
[- Jestem ranny.] [- Pozwól mi zobaczyć.]
[Nie ruszać się! Odsunąć się!]
[Już!]
- W porządku? - Tak.
[- Co zrobiłem?] [- Cicho!]
[- Zamknij się.]
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
[Chciałeś przemycić broń chemiczną przez Akabę]
[i materiały wybuchowe przez Syrię.]
[Wiecie wszystko. Czego więc ode mnie chcecie?]
[Ktoś szykuje nam wielkie bum. Nie wiemy, kto.]
[Ja też nie.]
[Wiem, że nie tylko ja się martwię. Ty też.]
[Chcesz?]
[Nie palę.]
[Jak wolisz.]
[Słuchaj,]
[przy takim leczeniu]
[Nadia przeżyje najwyżej dwa lata. Będzie cierpiała, a potem...]
[U nas ktoś o twojej pozycji]
[zdobyłby nerkę dla córki już dawno temu.]
[Ale u was władza traktuje priorytetowo swoich ludzi,]
[a wasze dzieci są na końcu listy.]
[Mógłbyś ją uratować.]
[Twoja córka żyłaby normalnie, jak na to zasługuje.]
[Robię, co w mojej mocy.]
[Ali, mam pięcioro dzieci, niech Bóg je zachowa.]
[Gdyby jedno z nich było chore jak Nadia,]
[zrobiłbym dla niego wszystko.]
[Nic by mnie nie powstrzymało.]
[Ali, kto stał za przemytem z Akaby?]
[Dla mojej córki zabiłbym każdego.]
[Oddałbym za nią życie bez zastanowienia.]
[Musisz tylko podać mi jedno nazwisko.]
[Jedno nazwisko, Ali. A zajmiemy się twoją córką.]
[- Abu Ahmad.] [- Kto?]
[Abu Ahmad. Taufiq Hammed.]
[Żartujesz sobie.]
[To się źle skończy.]
[Przysięgam.]
[- Pantera.] [- Pantera nie żyje. Zabiliśmy go.]
- Przestań! - Doigrałaś się!
Przestań!
Chodź tutaj.
Cierpki posmak.
- Merlot? - Jeszcze nie dojrzał. Moreno...
co tu robisz?
Abu Ahmad żyje.
- Który Abu Ahmad? - Twoja Pantera.
- Niemożliwe. Zabiłem go. - Niestety możliwe.
Nie przejmuj się, nie pożyje długo.
Załatwimy go jutro na ślubie jego brata.
Dostaliśmy cynk, że tam będzie. Prawdopodobnie.
Zabiłem go. Co się dzieje?
Wolałem sam ci to powiedzieć.
- Odbył się jego pogrzeb. - Zgadza się.
Nie wiem, czy będziemy w stanie go rozpoznać.
Przydałby mi się ktoś, kto już raz go zabił.
Jeśli nie jesteś gotowy wrócić w teren, zrozumiem.
Damy ludziom kamery,
rozpoznasz drania, a oni go wykończą.
Złożysz życzenia, zjesz ciasto.
To tylko dwie godziny.
Co powiesz? Dwie godziny. Będzie zabawa.
Nie. Nie ma mowy.
Szkoda. Myślałem, że skorzystasz z okazji.
Okazji?
Żeby wyrównać rachunki.
Z Panterą zrobiłem to dawno temu.
Mam nowe życie.
Wyrównać rachunki z samym sobą.
WIOSKA SILWAD NA PÓŁNOC OD RAMALLAH
[- Gratulacje.] [- Dziękuję.]
[- Ani słowa.] [- Puść mnie!]
[- Jutro się żenię!] [- Wchodź!]
[Wypuść mnie!]
[Pomóż mi. Muszę się stąd wydostać.]
[Nic nie zrobiłem.]
[Taufiq?]
[Minęło 18 miesięcy, odkąd ktoś mnie tak nazywał.]
[Tęskniłem.]
[Bardzo tęskniłem.]
[Nie mogę uwierzyć, że mój braciszek Bashir się żeni.]
[Nie płacz.]
[Przestań, bo oczy ci zapuchną.]
[Przyjdziesz na ślub?]
[Jestem szahidem. Szahidzi nie chodzą na śluby.]
[Żydzi przestali cię szukać.]
[Właśnie, nie chcę, żeby znowu zaczęli.]
[Weź to, bracie. To prezent dla ciebie i Amal.]
[Nie mógłbym.]
[Weź i nie zawiedź mnie.]
[Pan młody.]
[Musisz zobaczyć Amal. Jest taka śliczna.]
Tato?
Co jest, kochanie?
Co robisz? Oddawaj kluczyki.
- Dokąd jedziesz? Do Moreno? - Tak. Daj kluczyki.
- Znowu się w to pakujesz? - Bez obaw.
Po co tam jedziesz?
Załatwię coś i wracam.
- Oddaj kluczyki. - Niech ktoś inny to zrobi.
Daj spokój!
Jak mogłeś mi nie powiedzieć?
Zdecyduj się, o co ci chodzi!
Musisz omawiać ze mną takie sprawy!
- Co tu jest do omawiania? - Co?
Nasze dzieci cię potrzebują.
- Oddaj kluczyki. - Nie.
Oddawaj!
Najpierw ze mną porozmawiaj.
Jasna cholera!
Doron!
Zespół 8200 zajmie się anteną
odbierającą sygnał 400 metrów od domu.
Problemem jest wejście do środka.
Nie możemy zablokować terenu i ryzykować zdemaskowania.
Myślałem...
[- Dzień dobry.] [- Dzień dobry.]
[- Cześć, przystojniaku!] [- Kochana.]
[- Jak się masz?] [- Dobrze.]
[Nasz najważniejszy człowiek. Dobrze cię widzieć.]
[- Co słychać?] [- Jak się masz?]
[- Dobrze, a ty?] [- Cały i zdrowy.]
Doron zostanie na stanowisku dowodzenia.
Moreno, zdecydowałem się iść z wami w teren.
Chcecie mi coś powiedzieć?
Nic nie mówiłeś?
Myślałem, że wolisz wyciskać winogrona.
Pomoże nam zidentyfikować Abu Ahmada.
Widział go żywego.
Twoja decyzja. Nie wtrącam się.
Mam zostać w sztabie? Mów.
- Patrzcie, kto przyszedł. - Stary! Co u ciebie?
- Jak się masz? - Wyprzystojniałeś.
Daj się uściskać.
Dziś Bashir Hammed, młodszy brat Pantery, się żeni.
Będziemy tam. Abu Ahmad może się pokazać.
Wywiad mówi, że facet żyje.
Nie zabiłeś go półtora roku temu?
- Widocznie nie. - Ali Karmi tak twierdzi.
Musimy to przynajmniej sprawdzić.
Doron nie był w terenie od 18 miesięcy. Bez urazy.
- Co z tobą? - Co ty mówisz?
To nie jest temat do dyskusji.
Eli, omówimy plan i...
bądź grzeczny.
Nie rozumiem. Zabijemy trupa?
Wszyscy mają przestudiować trasę,
szczególnie drogę odwrotu.
Tutaj wyląduje śmigłowiec.
Steve, prowadzisz.
Avihai, zgodnie ze zdjęciami lotniczymi
macie wolnych 50 metrów,
żeby dotrzeć do domu i ulicy.
Naor wejdzie jako gość. Doron i ja, jako obsługa.
- Boaz, będziesz w punkcie obserwacyjnym. - Nie ma mowy. Wchodzę.
Nie możemy obaj wejść do domu.
- A Gali? - Co ona ma z tym wspólnego?
Jest moją żoną i twoją siostrą.
Obstawiasz ulicę.
- Eli, daj spokój! - Bez dyskusji.
Boaz, nie bądź dzieckiem.
To duża operacja, liczny zespół.
Ktoś musi zostać na zewnątrz. Ja?
Połączenie radiowe tylko w przypadku zdemaskowania.
Pamiętajcie, z kim walczymy.
Abu Ahmad zabił 116 Izraelczyków
w zamachach bombowych, które przygotował.
Stu szesnastu Izraelczyków.
Więcej niż jakikolwiek inny terrorysta.
Kobiet,
dzieci,
starców,
i żołnierzy.
Skurwysyn jest mordercą i już nie żyje.
Już nie żyje!
Dziś wyrównamy rachunki.
Powodzenia.
[Krócej, żeby się nie ciągnęła.]
[Zaraz wracam.]
[Co ty tu robisz? Ktoś widział, jak wchodziłeś?]
[Nie. Są zajęci strojeniem się.]
[Czekam, aż ten bałagan się skończy!]
[Jesteśmy tu tylko ty i ja.]
[Zaczekaj do wieczora.]
[Jesteś lepsza ode mnie.]
[Oczywiście. Milion razy lepsza.]
[Co to?]
[- Prezent ślubny.] [- Od kogo?]
[Bashir, nie przyjmuję pieniędzy, jeśli nie wiem, od kogo są.]
[Ja wiem. Nie ufasz mi?]
[Dzięki nim zbudujemy dom i wychowamy mnóstwo dzieci.]
[Nie. Nie.]
[Zaczekaj do wieczora.]
- Wysiadaj. - Dlaczego?
Wysiadaj.
Bracie, muszę dojechać na ślub.
Wstrzymujesz ruch. Szybciej.
Już.
Wiozę weselne jedzenie.
No już. Wsiadaj do jeepa.
[- Pokój z tobą.] [- Pokój z tobą.]
[Gratulacje.]
[- Gratulacje.] [- Dziękuję.]
CUKIERNIA DAUDA KNAFEH
[Witajcie, drodzy goście.]
[Zebraliśmy się tu, by celebrować szczęście i miłość,]
[ale chciałbym wspomnieć mojego młodszego brata,]
[Abu Taufiqa, niech spoczywa w pokoju, ojca Bashira,]
[i Abu Ahmada, Taufiqa Mustafę Hammeda,]
[dzielną Panterę, szahida, brata Bashira.]
[Chciałbym, by był tu dziś z nami.]
[Ale jest Nassrin, dzielna żona Abu Ahmada.]
[Odmówmy Fatihę za ich dusze.]
[Fatiha.]
[Oby Bóg był dla nas łaskawy.]
[Gdy patrzę na ciebie, Bashirze, na ciebie i Amal,]
[powtarzam sobie, że to najlepsza zemsta.]
[Mimo że żyjemy pod okupacją,]
[nadal rodzimy dzieci.]
[Odnosimy sukcesy, budujemy rodziny, płodzimy potomków.]
[- Proszę, Abu Khalil.] [- Dziękuję.]
[Oby Bóg był dla nas łaskawy.]
[Chcemy podziękować bratu Abu Khalili, że przyjechał tu do nas z Ammanu.]
[Drodzy goście, czas rozpocząć zabawę.]
[Oby Bóg dał wam szczęście.]
[Śpiewajmy i tańczmy.]
Jak życie w cywilu? Oliwki?
Nie oliwki. Winogrona. Produkuję wino.
Merlot, bordeaux? Coś takiego?
Bordeaux to miejscowość. Nie szczep.
Zostałeś rolnikiem, co?
Jak się ma Gali?
Boaz mówi, że cieszy się mając cię znowu w domu.
Jesteśmy szczęśliwi. Dziękuję.
No nie wiem.
- Samir. - Odbiór.
Ktoś zadzwonił do cukierni. Widział aresztowanie.
- Matka o tym wie? - Raczej nie.
Wracamy?
Chcesz wracać?
Nie wiem. Namierzyli nas?
- Moreno, namierzyli nas? - Nie.
Tylko was informuję.
Spokojnie. Będzie dobrze.
Są jak dziadki z „Puppetów”.
„Muppetów”.
Skąd wiesz? Puszczali to, zanim się urodziłaś.
- Przecież ja wiem wszystko. - Niech Bóg mi pomoże.
[Myślisz, że się zjawi?]
[Nie wiem. Jestem temu przeciwna.]
[Dlaczego teraz?]
[Nie wiesz? Chce cię zobaczyć.]
[Ale dlaczego teraz? Żeby się narażać?]
[Nie rozmawiajmy o tym. To ślub Bashira. Chodź.]
[- Pokój niech będzie z tobą.] [- I z tobą.]
[- Jesteście z cukierni?] [- Tak.]
[Jestem Samir, a to Najib. Zajmiemy się wszystkim.]
[Mam nadzieję.]
[- Co tak długo?] [- Zatrzymali nas w punkcie kontrolnym.]
[Dobrze, że jesteście,]
[bo rodzina Hammed musi mieć słodkości na weselu.]
[Zacznijcie podawać. Zmniejsz ogień.]
[- Jest w okolicy. Powinien tu być.] [- Skąd wiesz?]
[Jego żona tak mówi.]
Pobierają się? Idioci.
- Jak twoja była żona? - Która?
Ożeń się wreszcie, rozwiedź i wtedy zrozumiesz.
Co tam, Chuck Nurit? Wyjdziesz za mnie?
Nie wierzę. To Amjad Abu Khalef.
- Od dwóch lat go śledzimy! - Nie teraz.
- Przeciwnie. Niech go zwiną. - Zapomnij o nim.
[Spokojnie.]
[Bardzo dziękuję.]
[- Kto to?] [- Człowiek z cukierni.]
[Przepraszał, ale jego ludzi zatrzymano w punkcie kontrolnym.]
[Co? Przecież tu są.]
[Niech zadzwonią i go uspokoją. Dzwoń.]
[Podejrzewają nas.]
[Mamy problem.]
[Co jest?]
[Obserwują nas.]
[Zdemaskowali nas. Chodź.]
[- Chwileczkę.] [- Idziemy! Teraz!]
[Pomóżcie nam wynieść stół.]
[Spieszymy się na kolejną imprezę.]
[Spóźniliście się. Mam prosić o pomoc gości?]
[- Przykro nam.] [- Tylko pięć minut.]
[Chodźcie.]
[Tylko pięć minut.]
[Proszę.]
[- Ani słowa.] [- Co jest?]
[Zamknijcie się! Odpowiadać na pytania!]
[Gadaliśmy z waszym szefem.]
[Pytaliśmy, gdzie są jego pracownicy,]
[ci, których zatrzymano do kontroli.]
[- I?] [- Mówi, że wysłał dwóch.]
[Jeden ma zielone oczy i czarne nażelowane włosy,]
[a drugi jest ciemny i gruby.]
[Zmiana w ostatniej chwili. Abu Eyada nie było wtedy w cukierni.]
[Nie kupuję tego.]
[Bardzo pana przepraszam za nieporozumienie.]
[Proszę zadzwonić raz jeszcze.]
[Powiedzieć, że wysłali Samira i Najiba.]
[Proszę.]
Zablokuj połączenie.
Odcinam zasięg 200 metrów wokół domu.
[Zajęte.]
[- Proszę...] [- Odsuń się!]
[Zabijesz nas?]
[Mam rodzinę. Zatrzymali nas do kontroli.]
[Jedziemy na kolejne wesele.]
[- Zadzwońcie, błagam.] [- Wybierz.]
[Nadal zajęte.]
[Proszę pana, nie chcemy się spóźnić na następny ślub.]
[Jeśli szef dowie się o kolejnym spóźnieniu i że pana rozgniewaliśmy...]
[- Dobrze.] [- Dobrze?]
[- Dziękuję.] [- Dziękuję.]
Dlaczego?
[Fauda, fauda!]
[Steve, do punktu zbiórki!]
[Odsunąć się!]
[Bashir!]
[Amal!]
[Bashir! Bashir!]
[Wynośmy się!]
[Przepuśćcie mnie! Przepuśćcie!]
- Co jest? - Postrzelił mnie!
- Jedź, jedź! - Jasna cholera!
[Trzymaj się.]
To Abu Ahmad! Zatrzymaj się!
Zatrzymaj samochód!
Wsiadaj! To rozkaz!
Wycofujemy się! Akcja nieudana!
Jedź! Jedź!
- Tędy nie przejadę! - Za nim!
- Co za chaos! - Skurwysyny.
Spokojnie.
- Avihai do Moreno. - Dobrze, dobrze.
Moreno, odbiór. Doron uciekł. Ściga staruszka.
Mówi, że to Abu Ahmad.
Zjeżdżajcie stamtąd!
- Gdzie Doron? - Nie wiem.
Nurit, wyślij śmigłowiec.
Teraz, teraz!
- Będzie dobrze. - Dlaczego wysiadł z auta?
- Dlaczego? - Zobaczył Abu Ahmada.
- Tak mu się wydaje. - Nie zostawię go tam!
Wsiadaj!
Biegną na zachód. Są przed wami.
- Tam! Widzisz? - Jedź.
Co tam jest? Poświeć.
Co się dzieje? Widzisz Dorona?
Jesteście blisko, powtarzam, blisko.
Trzech mężczyzn biegnie na wschód, 200 metrów przed wami.
Tam!
Szykujcie się.
[Jest tutaj.]
[Wiem, że jest.]
[- Daj spokój.] [- Jest tutaj.]
[Dość. Chodź.]