EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
[ARABISCH] [Probeer te zitten.]
[Goed zo. God zal je helpen.]
[Is dat beter?] [-Ja.]
[Wanneer kunnen we een bomaanslag plegen?]
[Een bomaanslag?] [-Natuurlijk.]
[Over een paar dagen, een week... Als we een vrijwilliger hebben.]
[Luister, er zijn Joden in m'n moeders huis geweest.]
[Ze hebben m'n broer gedood op z'n trouwdag.]
[Ik wil dat je morgen een aanslag pleegt.]
[Maar wie moet ik dan sturen?] [-Vind iemand.]
[Als het je niet lukt, vind ik wel iemand die het wel kan.]
[Oké.]
[Ik weet wel een meisje, maar het lijkt me geen goed idee.]
[Wie?]
[Amal. Bashirs weduwe.]
[Ze wil een martelaar worden, maar ze is familie.]
[Ze is geen familie. Dat had ze moeten zijn.]
[Bereid haar voor op een aanslag. Vandaag, Walid, niet morgen.]
[En zorg dat ze in leven blijft en niet sterft als martelaar.]
[Geef haar een ontploffingssysteem dat ze in haar tas kan doen.]
[Ik heb een idee voor een locatie.]
[Kijk.]
[Wat is dit?] [-Ik vond het bij je moeder thuis.]
[Een van de Joden heeft het laten vallen.]
[Ik heb het logo gezocht, dit is wat ik heb gevonden.]
[Stuur haar daarheen.]
Sorry van de...
Het geeft niet. -Het is...
Het is je idiote broer.
Wie heeft hij bij zich? -Geen idee.
Hallo. -Hé.
Ik ben Gali. -Daria.
Boaz, aangenaam. -Hoi, Doron.
Hoe is het? -Alles goed?
Nou? -Ik ga naar de wijngaard.
Doei. -Waar ga jij heen?
Wil je thee? -Wil je thee? Thee.
Koffie? -Nee.
We hebben koffie gehad bij een kampvuur in de wijngaard.
In de wijngaard? Doron doet je wat. -Vertel het hem dan niet.
Wil je dat ik dingen voor mijn man verzwijg?
Willen jullie iets drinken?
Nee, dank je. -Jullie maken hier wijn, toch?
Ja, maar die is pas eind 2020 goed.
Dus jullie hebben niks hier?
Wil je ook?
Geef mij maar.
Wist je niet dat hij nooit blowt?
Tuurlijk wel.
Hij is bang dat hij eruit ligt als ze hem betrappen.
En als hij liegt, ligt hij er ook uit.
Hier.
Vind je het erg dat ik rook?
Geef hier. -Boaz, wat doe je?
Jeetje.
Lieverd.
Was hij als kind ook al zo?
Wist je dat hij amateurtoneel heeft gedaan?
Is dat waar? -Nee.
Je wil niet weten hoeveel vreselijke toneelstukken ik heb moeten uitzitten.
Rustig. Het is al goed. Kom, ik heb een idee.
RAFIDIA-ZIEKENHUIS NABLUS
We hebben gehoord dat Abu Ahmed in 't Rafidia-ziekenhuis ligt.
Eén van de dokters daar verzorgt hem.
Jij gaat in je eentje naar binnen, Naor wacht buiten.
[Ik vertrek vandaag, toch? Heb je alles geregeld?]
[Ja.]
[Er is alleen één probleem.] [-Wat dan?]
[Dr. Abu Sharif.] [-Wat is daarmee?]
[Hij denkt dat je je leven riskeert als je nu gaat.]
[Wat weet die eikel er nou van? Zoek iemand anders.]
[Ik wil hier vandaag weg, begrepen?]
[Prima.]
[Walid?]
[Shirin.] [-Walid, jij bent het.]
[Hoe is het, lieverd?]
[Prima. Wanneer ben je teruggekomen uit Frankrijk?]
[Pas net.] [-Wat doe je hier?]
[Wat ik hier doe? Ik werk hier.]
[Wat doe jij hier? Is alles goed met iedereen?]
[Ja, hoor. Ik kom hier alleen kijken.]
[Kijken? Oké. Je bent groot geworden.]
[Ik herkende je nauwelijks.]
[Hoe gaat het verder? Kom anders eens langs.]
[Zal ik doen, beloofd.]
[Doe dat. M'n moeder mist je.]
[Ik mis haar ook.]
[Doe je moeder de groeten.] [-Doe de groeten aan tante Suha.]
[Zeg haar dat ik haar ook mis.] [-Oké.]
[Shirin?] [-Ja?]
[Ik heb je hulp nodig.] [-Wat is er?]
[Ik zorg voor Abu Ahmed, de Panter. Hij is hier.]
[Maar hij is dood.] [-Hij leeft nog.]
[Hij leeft en hij is hier?] [-Ja, maar hij is gewond.]
[Je moet me helpen hem hier weg te krijgen voordat ze 'm komen doden.]
[Je werkt met Abu Ahmad?] [-Ja, maar daar gaat het nu niet om.]
[Het gaat erom hoe we 'm hier weg krijgen. Hij is er slecht aan toe.]
[Hij ligt boven de kraamafdeling.]
[Dus daarom gaat dr. Abu Sharif daar steeds heen.]
[Je hebt Abu Sharif, waar heb je mij voor nodig?]
[Hij moet nu weg, maar Abu Sharif snapt het niet.]
[Het zou z'n leven riskeren.] [-Ik vertrouw Abu Sharif.]
[Maar hem hier laten liggen is een nog groter risico.]
[Help me hem hier weg te krijgen.] [-Vergeet het maar, lieverd.]
[Waarom niet?] [-Ik kan dit niet doen.]
[Shirin...]
[Als de Joden hem vermoorden, word ik verantwoordelijk gehouden.]
[Alsjeblieft.]
[Hoe is het met de kinderen?] [-Goed.]
[Ik geef je iets om de bloeddruk te verlagen.]
[Ik kom over een uurtje bij je terug.] [-Oké.]
[Oké?] [-Oké.]
[Ik moet naar de kraamafdeling. Kun jij het hier alleen af?]
[Hallo.] [-Hoi.]
[Wat is er gebeurd?] [-Ik probeerde het raam te maken...]
[...en toen viel ik.]
[Oké, wat is je naam?] [-Amir, Amir Mahajne.]
[En hoe oud ben je?] [-38.]
[Adem diep in.]
[Kijk hierheen.]
[Naar de pen, niet naar mij.]
[Sorry.]
[Voel je je duizelig? Zie je wazig?]
[Duizelig.]
[Oké. Het kan een hersenschudding zijn.]
[Je blijft een nachtje hier ter observatie.]
[Nadat je wond is schoongemaakt, maken we een scan.]
Zij is het niet, we hebben nieuwe info. Zoek naar dr. Abu Sharif.
We sturen je nu zijn foto.
[Dank je wel, dr. Shirin.]
[Geen dank, Amir.]
[Wat doet Abu Sharif de hele dag op de kraamafdeling?]
Vertel.
[Papa.] -Zeg het maar.
[De patiënt ligt hier, ik ben vlakbij hem.]
Weet je het zeker? [-Ja, zal ik hem de groeten doen?]
Nee, wacht.
[Waarom niet? Het kan in een paar seconden voorbij zijn.]
Blijf weg bij hem, begrepen? Hou 'm in de gaten en wacht op je broer.
[Vertrouw je me niet?]
Jawel, absoluut, maar ik wil geen risico lopen.
Waar ben je? [-Op de kraamafdeling.]
Waar? [-De kraamafdeling.]
Ligt hij daar? [-Ja.]
Ik stuur je broer er op af, blijf daar.
Doron, beloof me dat je blijft waar je bent.
Ik wil Steve binnen 30 seconden het ziekenhuis in hebben.
Stuur drones, een boven het ziekenhuis en een boven de Tapuah-kruising.
[Verdomme, hij is ontsnapt.]
[Papa, de patiënt is ervandoor.]
In wat voor wagen? [-Een ambulance.]
In een ambulance. -Zeg Steve dat ze in actie moeten komen.
Hij rijdt. Hou ze tegen bij de ingang, nu.
Code rood voor alle grenscontroles rond het ziekenhuis.
Schiet als het nodig is. Stuur een helikopter, nu.
Nu, boven het ziekenhuis. Boven het ziekenhuis, nu.
[Op heterdaad betrapt.] [-Wat?]
[Ik heb je nog niet ontslagen.] [-Ja, maar ik voel me al weer beter.]
[Als ik duizelig word, kom ik wel terug en kan jij me verzorgen.]
[Dat weet ik nog zo net niet, ik hou niet van patiënten die niet luisteren.]
[Nou, tot ziens.] [-Tot ziens.]
Hij rijdt richting het oosten, via Al-Quds.
De ambulance rijdt langzaam, nog steeds in Al-Quds.
Jullie naderen hem.
Na deze bocht.
Daar heb je 'm.
Dichterbij, sneller.
Waarom stop je hem niet? -Rustig aan, Moreno.
Je ziet dat we achter 'm aanzitten, laat me m'n werk doen.
Steve, blokkeer hem en dan halen we Abu Ahmad er samen uit.
Naor, als hij ons voorbijrijdt, schiet je op de banden.
Haal hem in. -Ben ik mee bezig.
Passeer 'm. Maak je klaar.
[Zet de motor uit.]
[Handen omhoog. Uitstappen.]
[Eruit.]
[Waar is Abu Ahmad?] [-Wie is Abu Ahmad?]
[Waar ga je heen?] [-Naar de grenscontrole.]
[Waar is Abu Ahmad?] [-Wie is Abu Ahmad?]
[Waar is Abu Ahmad?] [-Weet ik niet.]
Kom, Steve.
[Hallo, Amal.]
[Kom.]
[Dit is Khaled. Khaled, dit is Amal.]
[We noemen hem de Jood omdat iedereen denkt dat hij Joods is.]
[Ik breng jullie naar de grenscontrole en jij gaat verder met Khaled.]
[Gaat het?] [-Ja, prima.]
[Jij draagt deze tas.]
[Kijk.]
[Deze twee draden staan in verbinding met deze schakelaar.]
[Wees voorzichtig, de knop is extreem gevoelig.]
[Hou het deksel erop tot je er klaar voor bent. Oké?]
[Ik zal je laten zien hoe je de tas draagt.]
[Doe 'm over je schouder.]
[Steek je hand erin.]
[Voel je? Dat is de schakelaar.]
[Onthoud precies waar hij zit, zodat je niet hoeft te kijken.]
[Zodra je hebt gedrukt, heb je drie minuten tot de bom ontploft. Oké?]
[Zet maar neer.]
[Je bent een nationale held dat je dit doet.]
[Een nationale held?]
[Ik wilde trouwen en kinderen krijgen.]
[Maak je geen zorgen, dat komt nog.]
[Oké, laten we gaan.]
Wie zijn dat? -Bezoekers bij Bashir Hammeds wake.
Volgens mij ken ik hem. -Van de bruiloft?
Nee, niet van de bruiloft.
Dat is Walid Al-Abed, een van Abu Ahmeds hulpjes.
Nurit, zoom eens in.
Hij stond met mijn dokter te praten in het ziekenhuis.
Waarover? -Ik kon ze niet horen.
Nurit, probeer meer over die dokter te weten te komen.
Shirin Al-Abed, 32 jaar oud.
Haar moeder komt uit Nablus, vader uit Parijs, nicht van Walid Al-Abed.
Ze reist altijd van Ramallah naar Parijs, heeft een licht Frans accent.
Studeerde geneeskunde in An-Najah en aan École Médecine.
Ze werkte voor Artsen Zonder Grenzen in Beirut in 2006.
Weduwe. Ze trouwde op haar 23ste met een scheikundige met MS.
Hij stierf vier jaar later.
Ze klinkt als de Arabische Wonder Woman.
Iedereen probeert haar te koppelen, zonder succes.
Ze werkt dag en nacht op de Eerste Hulp van het Rafidia-ziekenhuis in Nablus.
Ze zijn heel blij met haar. -Plaats haar over naar Hadassah.
Kunnen we haar aftappen? -Ze heeft een buitenlandse iPhone.
We hebben een fysieke connectie nodig.
Dan gaan we er heen. -Ze laat haar telefoon niet rondslingeren.
Dan wachten we tot ze dat wel doet.
Ik weet wanneer. -Wanneer?
Ze trekt elke dag 50 baantjes in het zwembad in Ramallah.
Morgen is het open voor vrouwen. -Dan sturen we Boaz.
Boaz? Hoe dan? In een boerkini?
Hij heeft zo'n kleine dat ze 'm niet eens bij de mannen binnen laten.
Ik kan gaan. -Hou op zeg.
Waarom niet? -Vrouwen gaan het veld niet in.
Dan is Nurit de eerste. -Doron, hou je hier buiten.
Het zijn alleen maar vrouwen in zwemkleding.
Wat is het probleem?
Laten we ervoor gaan. -Goed, dank je.
Hé, ik heb het nog niet goedgekeurd. Hallo?
[Nurit, lach eens. Dit wilde je toch?]
[Nur, spring gewoon in het diepe.]
Nu, nu.
Ze heeft de telefoon mee de douche ingenomen. Leg alles terug.
[Ik spreek je later, oké?]
Alles is in orde, maak je niet druk. [-Goedemorgen.]
Goed zo.
Nurit, alles is in orde. Relax.
Loop langzaam weg.
[Nur, hoe ging het? Heb je het wereldrecord verbroken?]
[Ga achter me staan.]
[Dokter? Herken je me nog? Hallo.] [-Hallo.]
[Sorry, ik zie 50 patiënten per dag.] [-Natuurlijk. Amir, Amir Mahajne.]
[Goed je te zien, dokter.] [-Shirin. Insgelijks.]
[Het is ook goed om jou te zien.]
[Je ging weg met een hersenschudding, toch?]
[Je weet het nog. Het gaat prima, gelukkig.]
[Dit is mijn zus Nur. Dit is de dokter die m'n leven gered heeft.]
[Ik heb hem alleen aspirine gegeven.] [-Wil je een lift?]
[Nee, dank je. Ik ben met de auto.]
[Ik ben al laat voor m'n werk. Doei.]
[Geef me de telefoon. Waar is ie?]
[Dr. Shirin, wacht even...] [-Wat is er?]
[Mag ik je telefoon even?]
[Kom op, maak je niet druk.]
[Maak je niet druk.]
[Zo.]
[Nu heb ik je nummer.] [-Had je dat niet kunnen vragen?]
[Wat als je nee had gezegd?]
[Nou...] [-Ik bel je nog.]
[Ik weet niet of ik dan opneem.]
[Shirin...]
[Tot ziens.]
[Niks aan de hand, maak je geen zorgen.]
Je hebt het goed gedaan.
TEL AVIV
[We zijn er. Daar is de bar.]
[Ik moet je nog iets vertellen. Dit is niet zomaar een bar.]
[De gast die Bashir heeft gedood komt hier.]
[We gaan ze pakken.]
[Hij kan daar binnen zijn. Zo niet, dan snapt hij dat het persoonlijk is.]
[Ben je blij?] [-Ja, heel erg.]
[We maken ze duidelijk dat ze nergens veilig zijn.]
[Als ze onze huizen binnendringen, doen wij hetzelfde.]
[Amal, kun je dit?]
[Oké. Het is heel belangrijk dat je niet verdacht overkomt, oké?]
[Maak eens open.]
[Oké, doe maar weer terug.]
[Je gaat aan de bar zitten, vraagt om een drankje...]
[...schakelt de bom in, laat de tas achter en weg.]
[Je hebt drie minuten tot hij ontploft. Drie minuten maar, onthoud dat.]
[Ik wacht hier op je en dan gaan we. Begrepen?]
[Heb je nog vragen?] [-Wat moet ik bestellen?]
[Bestel maar een cola.]
[Oké, cola.] [-Cola light.]
[Dat is beter, vraag om cola light.] [-Cola light.]
[Zeg nog eens.] [-Mag ik een cola light?]
[Nee, nee. Mag ik een cola light?]
[Goed zo.]
[Amal...]
[God zij met je.]
Hé, gaat het?
Wat is er? Heeft iemand je pijn gedaan?
Wil je iemand bellen?
Wil je iets drinken? Water of zo?
Mag ik een cola light? -Tuurlijk, komt eraan.
[Kom op, waar blijf je?]