NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
[ARAPÇA] [Doğrulmaya çalış.]
[İşte oldu. Allah sana yardım eder.]
[-Daha iyi mi?] [-İyi.]
[-Ne zaman bombalı saldırı yapabiliriz?] [-Bombalı saldırı mı?]
[Tabii ki bombalı saldırı.]
[Birkaç gün, hafta... Ne zaman gönüllü bulabilirsek.]
[Beni dinle. Yahudiler annemin evine geldi]
[ve kardeşimi düğün gününde öldürdüler.]
[-Yarına saldırı istiyorum.] [-Kimi göndereceğim?]
[Bul birini.]
[Bulamazsan, bulabilecek başka birini bulurum.]
[Tamam.]
[Bir kız var ama onun doğru olacağını düşünmüyorum.]
[-Kız kim?] [-Amal.]
[Bashir'in dulu.]
[Şehit olmak istiyor]
[ama aileden.]
[Aileden değil. Aileden olacaktı.]
[Onu bugün bombalı saldırıya hazırla, Walid, yarın olmaz.]
[Ve hayatta kalacağından, şehit olmayacağından emin ol.]
[Çantasına koyabileceği ve bölgeden kaçabileceği bir bomba düzeneği kur.]
[Saldırı alanı için bir fikrim var.]
[Bak.]
[-Ne bu?] [-Annenin evinde buldum.]
[Yahudilerden biri düşürmüş.]
[Logoyu araştırdım ve bunu buldum.]
[Kızı oraya gönder.]
Ben... Ben üzgünüm, şey için...
-Önemli değil. -Ben...
Şapşal kardeşin gelmiş.
-Kiminle o? -Hiçbir fikrim yok.
-Merhaba. -Merhaba.
-Ben Gali. -Daria.
Ben Boaz, memnun oldum.
Merhaba, ben Doron.
-N'aber? -Nasılsın?
-Ee? -Ben üzüm bağına gidiyorum.
-Hoşça kalın. -Nereye?
-O zaman, çay alır mısınız? -Çay ister misin? Çay mı?
Kahve?
Hayır, kahvemizi bağda kamp ateşinde içtik.
-Bağ mı? Doron seni öldürecek. -O zaman ona söylemeyin.
Kocamdan sır saklamamı mı istiyorsun?
Bir şey istemiyor musunuz?
-Teşekkürler. -Şarap yapmıyor musunuz?
Evet ama ancak 2020'nin sonlarına doğru olacak.
Yani burada hiçbir şey yok mu?
İster misin?
Bana gönder.
-Onun hiç içmediğini bilmiyor musun? -Tabii ki içtim.
İçerken yakalanırsa onu işten atacaklarından korkuyor.
Ve yalan söylediğini öğrenirlerse de onu işten atarlar.
Al.
İçmem seni rahatsız ediyor mu?
-Ver şunu. -Boaz, ne yapıyorsun?
Vay canına.
Tatlım...
Çocukken de bu kadar çatlak mıydı?
Tiyatro topluluğunda olduğunu biliyor muydun?
-Bu doğru mu? -Hayır.
O zamanlar ne kadar berbat oyun izlemek zorunda kaldığımı bilemezsin.
Sorun yok, dur. Tamam.
Gel, bir fikrim var.
RAFİDİA HASTANESİ, NABLUS
Abu Ahmad, Rafidia Hastanesi'ndeymiş.
Acil doktorlarından biri bakıyor ona.
Tek gideceksin, Naor sana dışarıdan destek verecek.
[Bugün çıkıyorum, değil mi?]
[-Her şeyi ayarladın mı?] [-Evet.]
[-Bir sorun var.] [-Nedir?]
[-Dr. Abu Sharif.] [-Ne olmuş ona?]
[Çıkmanın riskli olduğunu düşünüyor.]
[O sersem nereden bilecek? Başka birini bul.]
[Bugün çıkmak istiyorum, anlaşıldı mı?]
[Peki.]
[Walid?]
[-Shirin.] [-Walid, sensin!]
[Nasılsın canım?]
[İyiyim. Fransa'dan ne zaman döndün?]
[-Çok olmadı.] [-Burada ne yapıyorsun?]
[Ne mi yapıyorum? Burada çalışıyorum.]
[Asıl sen ne yapıyorsun? Herkes iyi mi?]
[Evet, iyiler. Sadece kontrol için gelmiştim.]
[Kontrol? Peki.]
[Büyümüşsün.]
[Seni zor tanıdım.]
[Başka ne var ne yok? Bir ara uğrasana.]
[Uğrayacağım, söz.]
[Uğra. Annem seni çok özlüyor.]
[Ben de onu özlüyorum.]
[Annene selam söyle.]
[Sen de Suha teyzeye selam söyle. Onu özlediğimi söyle.]
[Tamam.]
[-Shirin?] [-Efendim?]
[-Yardımına ihtiyacım var.] [-Ne oldu?]
[Abu Ahmad'a bakıyorum, Panther'e.]
[Burada.]
[-Ama o ölmüştü.] [-Hayatta.]
[-Hayatta ve bu hastanede, öyle mi?] [-Evet ama yaralı.]
[Birileri gelip onu öldürmeden önce buradan çıkarmama yardım etmelisin.]
[-Abu Ahmad'la mı çalışıyorsun?] [-Evet ama konu bu değil.]
[Konu onu buradan nasıl kaçıracağımız. Durumu kötü.]
[Doğumhanenin bir kat üstünde.]
[Dr. Abu Sharif bu yüzden mi sürekli orada?]
[Evet.]
[Abu Sharif ilgileniyorsa, ben ne yapacağım?]
[Hemen çıkması lazım ama Abu Sharif tehlikeli olduğunu söylüyor.]
[-Abu Sharif'e güveniyorum.] [-Ama burada kalması daha tehlikeli.]
[-Hadi, onu çıkarmama yardım et.] [-Canım, unut bunu.]
[-Neden?] [-Yapamam.]
[Shirin...]
[Yahudiler onu öldürürse sorumlusu ben olacağım.]
[Lütfen!]
[-Çocuklar nasıl?] [-İyiler çok şükür.]
[Çok şükür.]
[Kan basıncını düşürecek bir şey getireceğim.]
[-Bir saate kontrole geleceğim.] [-Peki.]
[-Tamam mı?] [-Tamam.]
[Acilen doğumhaneye çağrıldım.]
[-Burayı sen idare edebilir misin?] [-Evet.]
[-Merhaba.] [-Merhaba.]
[-Ne oldu?] [-Camı tamir etmeye çalışırken düştüm.]
[-Peki, isminiz ne?] [-Amir, Amir Mahajne.]
[-Kaç yaşındasınız?] [-38.]
[Derin nefes alın.]
[Buraya bakın.]
[Bana değil, kaleme.]
[Özür dilerim.]
[Başınız dönüyor mu?]
[-Görüşünüz bulanık mı?] [-Sersemlik var.]
[Bu bir belirti olabilir.]
[Gece müşahede için burada kalın.]
[Hemşire yaranızı temizledikten sonra, tarama yapacağız.]
O değil, yeni bilgi aldık. Dahiliyeden Dr. Abu Sharif'i bul.
Fotoğrafını yolluyoruz.
Tamam.
[Teşekkürler Dr. Shirin.]
[Bir şey değil, Amir.]
[Abu Sharif bütün gün doğumhanede ne yapıyor?]
-Söyle. -Baba.
Evet, dostum.
[Hasta burada, ben de yakınındayım.]
-Emin misin? [-Evet. Selamını söyleyeyim mi?]
Hayır, bekle.
[Neden? Saniyeler içinde biter.]
Ona dokunma, duyuyor musun?
Ona bak ve kardeşini bekle.
[Bana güvenmiyor musun baba?]
Tabii ki güveniyorum ama işi sağlama almak istiyorum.
-Neredesin? [-Doğumhanede.]
-Ne? [-Doğumhane!]
-Adam orada mı? [-Evet.]
Kardeşini gönderiyorum. Bir yere ayrılma.
Doron, bir şey yapmayacağına yemin et.
Steve'i 30 saniye içinde hastaneye girmeye hazırlayın.
Drone gönderin, biri hastaneye, biri de Tapuah kavşağına.
[Lanet olsun, kaçmış!]
[Baba, hasta gitti.]
-Hangi araçla? [-Ambulans.]
-Şurada ambulans var. -Steve'e etraflarını sarmasını söyle!
Dönüyor. Onları girişten alın, hemen!
Doğudaki kontrol noktalarına kırmızı alarm verin,
onu durdursunlar ve gerekirse ateş açsınlar.
Helikopter gönderin!
Acil, hastaneye.
[-Sizi suç üstü yakaladım.] [-Ne?]
[-Sizi taburcu ettiğimi hatırlamıyorum.] [-Evet ama şimdi iyiyim.]
[Başım dönerse gelirim, siz de ilgilenirsiniz.]
[Kabul eder miyim bilmiyorum, söz dinlemeyen hastaları sevmem.]
[-Peki, hoşça kalın.] [-Hoşça kalın.]
Al-Quds'den doğuya doğru gidiyor.
Ambulans yavaş hareket ediyor hala Al-Quds'de.
Birazdan yetişmiş olacaksınız.
Hemen bu dönüşten sonra.
İşte orada.
İyice yaklaş, hızlı sür!
Hadi, neden durdurmuyorsunuz?
Moreno görüyorsun, dibindeyiz. Bırak da çalışayım.
Steve, aracı geçip önünü kapat, ve Abu Ahmad'ı oradan çıkaralım.
Tamamdır.
Bizi geçerse lastikleri vur, Naor.
-Yaklaş! -Yaklaşıyorum.
Önüne geç. Harekete hazır olun.
[Motoru durdur.]
[Eller yukarı! Hadi, dışarı!]
[İn!]
[-Abu Ahmad nerede?] [-Abu Ahmad kim?]
[-Nereye gidiyorsun?] [-Kontrol noktasına.]
[-Abu Ahmad nerede?] [-Abu Ahmad kim?]
[-Abu Ahmad nerede?] [-Bilmiyorum!]
Hadi, Steve.
[Merhaba, Amal.]
[Gel.]
[Bu Khaled. Khaled, bu Amal.]
[Ona Yahudi diyoruz çünkü herkes Yahudi olduğundan emin.]
[Seni kontrol noktasına götüreceğim, sonra Khaled'le devam edeceksin.]
[-İyi misin?] [-Evet, iyiyim.]
[Bu çantayı takacaksın.]
[Bak.]
[Şu iki kablo, bu düğmeye bağlı.]
[Dikkat et, düğme çok hassas.]
[Düğmeye basmaya hazır olana kadar kapağı kapalı tut.]
[Tamam mı?]
[Çantayı nasıl taşıyacağını göstereceğim.]
[Omzuna tak.]
[Elini içeri kaydır.]
[Hissediyor musun?]
[Düğme o.]
[Nerede olduğunu ezberle, böylece aramadan, bulabilirsin.]
[Düğmeye bastıktan sonra]
[bomba patlayana kadar üç dakikan olacak.]
[Şuraya bırak.]
[Bunu yaptığın için bir halk kahramanısın.]
[Halk kahramanı mı?]
[Ben evlenmek ve çocuk yapmak istiyordum.]
[Merak etme, onlar da olacak.]
[Tamam, hadi gidelim.]
Onlar kim?
Bashir Hammed'in yas çadırındaki misafirler.
-Sanırım bu adamı tanıyorum. -Düğünden mi?
Hayır, oradan değil.
Bu, Walid Al-Abed, Abu Ahmad'ın ayakçısıydı.
Nurit, yakınlaştır.
Hastanede doktorumla konuştu.
-Ne konuştular? -Duyamadım.
Nurit, doktorla ilgili olabildiğince bilgi topla.
Shirin Al Abed, 32 yaşında.
Annesi Nablus'tan, babası Paris'ten,
Walid Al-Abed'in kuzeni.
Ramallah ve Paris arasında seyahat ediyor,
Arapçasında biraz Fransız aksanı var,
An-Najah'da tıp okumuş, Ecole Medicine'e katılmış,
2006'da Beyrut'ta "Sınır Tanımayan Doktorlar"da gönüllü olmuş.
Dul. 23 yaşındayken, MS hastası olan bir kimyagerle evlenmiş
ve adam dört yıl sonra ölmüş.
Ayarlasana. Arap Wonder Woman gibi.
Herkes ayarlamaya çalışıyor ama o ilgilenmiyor.
Nablus, Rafidia Hastanesi acilinde
gece gündüz çalışıyor, ondan çok memnunlar.
Onu takip etmek yerine Hadassah Hastanesine mi aldırsak?
-Telefonunu dinleyebilir miyiz? -Yurt dışından almış.
-Telefona elden ulaşmalıyız. -Hastaneye gidip ulaşalım.
-Bir doktor, telefonunu bırakmaz. -Bıraktığı zamanı kollayalım.
-Zamanını biliyorum. -Ne zaman?
Ramallah'daki yüzme havuzunda günde 50 tur yüzüyor.
-Yarın Kadınlar Günü. -O zaman Boaz'ı göndeririz.
Boaz'ı mı? Nasıl göndereceksin? Burkayla mı?
Şeyi o kadar ufak ki onu erkekler gününde bile almazlar.
-Ben gidebilirim. -Dur biraz.
-Neden? -Hiç anti-terörist kadın casus yok.
-Nurit ilk olur. -Doron, lütfen karışma.
Mayolu kadınlar var, uyum sağlar, sorun ne?
-Yapalım. -Harika, teşekkürler.
Tamam demedim, unutun bunu.
[Nurit, biraz gül.] İstediğin bu değil miydi?
[Nur, sadece suya atla.]
Şimdi!
Cep telefonunu duşa götürmüş,
her şeyi çantaya geri koy.
[Sonra konuşuruz, tamam mı?]
Her şey yolunda, merak etme.
[-Günaydın.] [-Günaydın.]
Güzel.
Nurit, her şey yolunda. Rahatla.
Yavaşça oradan çık.
[Nur, nasıldı? Dünya rekorunu kırabildin mi?]
[Arkama geç.]
[Doktor? Beni tanımadınız mı? Merhaba.]
[Merhaba.]
[Üzgünüm, günde 50 hasta görüyorum.]
[Anlıyorum. Ben Amir, Amir Mahajne.]
[-Sizi gördüğüme sevindim, Doktor.] [-Shirin deyin.]
[Ben de sevindim.]
[Sarsıntı geçirirken gitmiştin, değil mi?]
[Hatırlıyorsun. İyiyim, çok şükür.]
[Bu kardeşim, Nur.]
[Nur, hayatımı kurtaran doktor bu.]
[Sadece aspirin verdim.]
[-Sizi bırakalım mı?] [-Teşekkürler. Arabam var.]
[İşe geç kalıyorum.]
[-Selametle.] [-Selametle.]
[Telefonu ver. Nerede?]
[-Dr. Shirin, bekleyin...] [-Ne oldu?]
[Bir saniye telefonunuzu verin. Merak etmeyin, sadece telefon.]
[Merak etmeyin.]
[Oldu.]
[Artık numaranız bende var.]
[-İsteseniz olmaz mıydı?] [-Ya hayır deseydiniz?]
[Yani...]
[-Arayacağım.] [-Açacağımdan emin değilim.]
[Shirin...]
[Güle güle.]
[Her şey yolunda.]
[Korkma.]
Harikaydın.
TEL AVİV
[Geldik.]
[Bar orada.]
[Dinle, sana söylemem gereken bir şey daha var.]
[Burası sıradan bir bar değil.]
[Bashir'i öldüren adam buraya geliyor.]
[Bu onlar için ağır bir darbe olacak.]
[Adam içeride olabilir]
[ama değilse bile, bunun kişisel olduğunu anlayacaktır.]
[-Memnun musun?] [-Evet, çok.]
[Güzel.]
[Hiçbir yerde güvende olmayacaklarını anlamalarını sağlayacağız.]
[Evimize gelirlerse biz de onlarınkine gideriz.]
[Amal, bunu yapabilir misin?]
[Tamam.]
[Senden şüphelenmemeleri önemli, anlaşıldı mı?]
[Aç.]
[Güzel. Şimdi kapat.]
[İçeri gir, bara otur,]
[bir içki iste, bombayı kur, çantayı bırak ve çık.]
[Patlamadan önce üç dakikan olacak.]
[Unutma, sadece üç dakika.]
[Seni burada bekleyeceğim ve gideceğiz.]
[Anladın mı?]
[-Sorun var mı?] [-Ne sipariş edeyim?]
[Kola iste.]
[-Peki, kola.] [-Diyet kola.]
[-Bu daha iyi. Diyet kola iste.] [-Diyet kola.]
[Söyle.]
-"Bir diyet kola alabilir miyim... [-Hayır.]
"Bir diyet kola alabilir miyim lütfen?"
[İşte oldu.]
[Amal...]
[Allah yanında.]
İyi misin?
Ne oldu? Biri canını mı yaktı?
Birini aramak ister misin?
İçecek bir şey ister misin? Su ya da başka bir şey?
Bir diyet kola alabilir miyim lütfen?
Tabii, hemen getiriyorum.
[Hadi, nerede kaldın?]