ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Έλεγξε τα αδέρφια της, όποιον ήξερε.
-Πόσοι νεκροί; -Πάρα πολλοί.
Λίγο καφέ, παρακαλώ.
Υλικό από τις 12 μ.μ, στο σημείο ελέγχου Ορνίτ.
Αμάλ Χουσεΐν, η νύφη
που αγκάλιασες προσωπικά, προτού ανατιναχτεί σήμερα.
Πίσω της, ο Ουαλίντ Αλ-Άμπεντ, που θυμάσαι από το νοσοκομείο. Τον ψάχνουμε.
-Τίποτα για τον τρίτο; -Όχι ακόμα.
Ωστόσο, ο Αγιούμπ ψάχνει γι' αυτόν στο σπίτι της μητέρας του.
ΧΩΡΙΟ ΣΙΛΟΥΑΝΤ ΒΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΡΑΜΑΛΑ
[ΑΡΑΒΙΚΑ] [Ταουφίκ, συγγνώμη που ενοχλώ]
[λίγο μετά τον θάνατο του Μπασίρ, συγχωρεμένος να 'ναι,]
[αλλά η Αμάλ δε μου άφησε επιλογή.]
[Ταουφίκ, το ζητάω από σένα.]
[Ντροπή σε όλους σας.]
[Σας βαρέθηκα,]
[φονιάδες, εγκληματίες.]
[Σας παρακαλώ, έχω μόνο μια μικρή ερώτηση.]
[Ποιοι είναι αυτοί πλάι στην Αμάλ;]
[Δεν τους ξέρουμε.]
[Δεν τους έχουμε ξαναδεί.]
Έλα, αγάπη μου. Είναι επείγον;
Ναι, να κοιμηθείς στο σπίτι του.
Αύριο όμως σπίτι, να διαβάσεις για τις εξετάσεις.
Ναι, σου άφησα στον πάγκο.
Το τραγανό σνίτσελ που σου αρέσει και κίτρινο ρύζι.
Πάρε το λεωφορείο 189 για...
Καλό μου, έχω δουλειά. Μιλάμε αργότερα.
Γεια σου, αγάπη μου.
[Συγγνώμη, ήταν ο γιος μου.]
[Ταουφίκ, ποιοι είναι αυτοί;]
[Εντάξει.
Ξέρεις κάτι;]
[Ονειρεύτηκα ότι ο Αμπού Άχμαντ ζούσε]
[και τον ανέκρινα.]
[Και χαιρόμουν που ζούσε.]
[Γιατί αν ζει, ενώ όλοι τον έχουν για νεκρό,]
[μπορούμε να του κάνουμε ό,τι θέλουμε. Να τον ανακρίνουμε όπως θέλουμε.]
[Να τον κρατήσουμε όσο θέλουμε.]
[Κι αυτά που του κάναμε στο όνειρό μου...
[Ο Θεός να τον λυπηθεί.]
[Ακόμα κι εγώ αναγκαζόμουν να αποστρέφω το βλέμμα.]
[Ξύπνησα μες στον κρύο ιδρώτα.]
[Κι όταν ξανακοιμήθηκα
είδα ένα άλλο όνειρο.]
[Αυτή τη φορά ο Αμπού Άχμαντ ήταν στο σαλόνι μου.]
[Για να μου πει ότι αποφάσισε να αφήσει την αντίσταση.]
[Ότι είχε κάνει αρκετά.]
[Άλλοι θα συνέχιζαν τον δρόμο του.]
[Αυτός έχει εξασφαλισμένη θέση στον Παράδεισο.]
[Σηκώθηκα, τον φίλησα στο μέτωπο]
[και του υποσχέθηκα ότι θα του προσφέρουμε μια νέα αρχή, όπου επιλέξει.]
[Στην Αμερική, το Σίδνεϊ, το Βερολίνο.]
[Με τον Αμπού Άχμαντ στο Βερολίνο δε γνωριστήκατε;]
[Θα φεύγατε μαζί]
[με τα δύο παιδάκια σας, ο Θεός να τα έχει καλά.]
[Τους αξίζει να ζήσουν με τον πατέρα τους.]
[Να γυρνάει σπίτι κάθε μέρα.]
[Κι εσύ θα μπορούσες να ζήσεις άφοβα με τον άντρα σου.]
[Θα σου κανονίσω συνάντηση με τον υπουργό Αμύνης Γκιντεόν Αβιτάλ.]
[Θα φροντίσει προσωπικά να μη συμβεί τίποτα...]
[Ο Αμπού Άχμαντ είναι νεκρός, σαν τον Μπασίρ και την Αμάλ!]
[Χίλιοι υπουργοί Αμύνης δεν το αλλάζουν αυτό.]
[Ταουφίκ, δε χρειάζεσαι χίλιους υπουργούς Αμύνης,]
[μόνο να μου απαντήσεις.]
[Ποιοι είναι αυτοί στη φωτογραφία;]
[Ίσως τους ξέρεις και τους δύο, ή έστω τον έναν.]
[Άκου. Μη χαλάς τον χρόνο σου, ούτε τον δικό μας.]
[Ακόμα και να τους γνωρίζουμε, δε θα σου πούμε και το ξέρεις.]
[Σε παρακαλώ, με μεγάλωσαν να μην πετάω κόσμο έξω από το σπίτι μου.]
[Να ξέρεις, όμως,]
[με το που φύγεις από εδώ, ο Θεός θα σε τιμωρήσει για όσα μας κάνεις.
[Ο Θεός να σας φυλάξει όλους.]
[Πέντε νεκροί μέχρι τώρα.]
[-Πέντε νεκροί μέχρι τώρα.] [-Πέντε;]
[Ήμουν σαφής, η Αμάλ θα άφηνε την τσάντα και θα έφευγε.]
[Είχε μόνο τρία λεπτά. Ίσως την καθυστέρησαν...]
[Τι με ωφελεί εμένα...]
[Πιες το.]
[Κάθισε.]
[Θεέ μου, συγχώρεσέ με.]
[Άκου, Ουαλίντ.]
[-Βρες μου ένα ασφαλές σπίτι.] [-Γιατί;]
[-Θέλω να δω τη Νασρίν.] [-Είναι πολύ επικίνδυνο.]
[Ο αρχηγός Αγιούμπ πήγε να τη δει σήμερα. Ξέρουν ότι ζεις.]
[Άκουσες τι είπα; Θέλω να δω τη Νασρίν.]
[Εντάξει.]
[-Αιμορραγείς.] [-Δεν είναι τίποτα. Άνοιξε ένα ράμμα.]
[-Χρειάζεσαι γιατρό.] [-Χρειάζομαι τη Νασρίν.]
[Θα φέρω γιατρό. Αν το επιτρέψει, μπορείς να φύγεις.]
[Εντάξει.]
[Κάτι ακόμα.]
[-Πάρε μου ένα μπουκάλι Poison.] [-Τι είναι το Poison;]
[Το άρωμά της.]
Κάνε στην άκρη.
Όλα καλά.
-Φίλε... -Κάτω τα χέρια!
Πάρε τα χέρια σου από πάνω μου!
Πέσε κάτω! Τα χέρια πίσω από το κεφάλι.
Τι είναι;
Δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι πια.
Θα του το πω.
Πότε;
Σύντομα.
-Θα φύγουμε λοιπόν; -Ναι, θα έρθεις;
Ναι, ένα λεπτό.
-Έρχομαι. -Όχι, μπαμπά, θ'αργήσουμε.
Ένα λεπτό, Ιντό.
-Λέγε. -Σχετικά με τη νέα σου "φιλενάδα".
Τη δρα Σιρίν, την ξαδέρφη του Ουαλίντ Αλ-Άμπεντ.
Α, ναι. Τι έγινε;
Άκου, θα την πάρεις τώρα, για να της πεις να βγείτε.
Πολύ αστείο, Μορένο.
Θα πήγαινα εγώ, μα πρέπει να πλησιάσουμε τον Ουαλίντ.
Είναι η μόνη σύνδεση με αυτόν και τον Αμπού Άχμεντ.
Πάρ' την τώρα.
Συναντηθείτε άμεσα και κάνε τη να σε εμπιστευτεί. Δεν έχουμε άλλη επιλογή.
Καλά.
-Έλα, ρε μπαμπά! -Ένα λεπτό.
[-Παρακαλώ;] [-Σιρίν;]
-Ποιος είναι; -Ο Αμίρ.
[Αμίρ.]
[-Σου είπα ότι θα τηλεφωνούσα.] [-Και τηλεφώνησες.]
[Πού σε βρίσκω;]
[Μέσα στην μπανιέρα.]
[Αλήθεια;]
[-Πήρα να σου ζητήσω...] [-Αμίρ, στάσου.]
[Είσαι πολύ καλός.]
[Δεν μπορούμε, όμως, να βγούμε.]
[-Γιατί;] [-Δε βγαίνω με ασθενείς μου.]
[Μου ραγίζεις την καρδιά, γιατρέ. Αν έρθω από εκεί, θα μου τη γιάνεις;]
[Δεν είμαι καρδιολόγος, αλλά μπορώ να σου δώσω το τηλέφωνο μιας εξαίρετης.]
[-Όμορφη σαν εσένα;] [-Είναι 65 χρόνων.]
[Οπότε, όχι.]
Μπαμπά, θα έρθεις;
[-Τι ήταν αυτό; Έχεις παιδιά;] [-Δυστυχώς, μόνο ανιψιό.]
[Ο χρόνος μαζί του είναι ό,τι το καλύτερο στη βδομάδα.]
[Πραγματικά πιστεύεις ότι θα αλλάξω γνώμη, επειδή είσαι καλός με τα παιδιά;]
[Βασικά, ναι.]
[Εντάξει, τότε.]
[Αν και σίγουρα θα το μετανιώσω.]
[Δε θα το μετανιώσεις. Αύριο στις 17:00.]
[Cafe au Lait στη Ραμάλα. Το ξέρεις;]
[Φυσικά.]
[Θα τα πούμε εκεί.]
Γκάλι!
Τι;
Τι!
Τι έχεις πάθει, Μπόαζ;
Είσαι τρελός;
Σε χτύπησαν;
Γιατί χτύπησες αστυνόμο;
Θα το κανονίσει ο Μορένο.
Ο Μορένο; Μάλλον, ο ίδιος ο Γκιντεόν Αβιτάλ.
-Ο υπουργός Αμύνης; -Αυτοπροσώπως.
Επιτέθηκες σε αστυνομικό, βλάκα. Πάμε.
Τι είναι;
-Ήμουν εκεί, Ντορόν. -Πού;
Στην παμπ, κατά την έκρηξη. Η Ντάρια δούλευε εκεί.
Ήμουν στην παμπ, όταν έγινε η επίθεση.
Κι εκείνη;
-Τι απέγινε; -Έγινε κομματάκια, φίλε.
Τι;
-Μπόαζ, είσαι καλά; -Κοίτα...
Δε θέλω να το μάθει κανείς.
Ούτε ο Μορένο και οι άλλοι, ούτε η Γκάλι. Στήριξέ με, φίλε. Δεν μπορώ...
-Μη σε νοιάζει, φίλε. -Υποσχέσου μου.
-Δεν πρέπει να το μάθει κανείς. -Σου το υπόσχομαι.
Πάμε να φύγουμε.
Μπόαζ.
[Καιρό έχω να σε δω έτσι.]
[Μητέρα...]
[Από όταν πέθανε ο Ναζί.]
[Περίμενε.]
[Παρακαλώ;]
[Γεια, Σιρίν.]
[Γεια σου, ξάδερφε. Τι κάνεις;]
[Καλά.]
[Σ' ευχαριστώ για τη βοήθειά σου.]
[Δε θα το ξεχάσουμε ποτέ.]
[Το έκανα από καρδιάς.]
[Αλλά...]
[Θέλω πάλι τη βοήθειά σου.]
[Τι είναι;]
[Δεν μπορώ να πω από το τηλέφωνο.]
[-Πρέπει, όμως, να τα πούμε τώρα.] [-Δεν μπορώ.]
[-Μίλησες στον Αμπού Σαρίφ;] [-Όχι, ήθελα πρώτα να σου μιλήσω.]
[Μίλα του, εγώ έχω σημαντική συνάντηση.]
[Τι πιο σημαντικό από αυτό, Σιρίν;]
[Ουαλίντ, σε βοήθησα, επειδή είμαστε συγγενείς]
[κι επειδή σέβομαι τους ασθενείς. Δε δουλεύω, όμως, για σένα.]
[Δεν το εννοούσα έτσι.]
[Το ξέρω, αλλά έτσι ακούστηκε.]
[Μίλα στον Δρ Αμπού Σαρίφ. Λυπάμαι.]
Παίδαρε!
Ωραίο πουκάμισο!
Ήταν στη μόδα στην Τζενίν τη δεκαετία του '80.
-Είσαι για ένα γρήγορο; -Είσαι υφιστάμενός μου.
Παλιά δε σε ένοιαζε αυτό.
Έμαθες γιατί επιτέθηκε στον αστυνόμο ο Μπόαζ;
Τι τον έπιασε;
Μπορεί να αναλάβει αποστολή;
Κατάλαβα.
Στην επόμενη αποστολή θα πάει πρώτος, για να ισιώσει.
-Δε θα πάει σε αποστολή. -Γιατί;
-Θα σου πω, αλλά μεταξύ μας. -Φυσικά.
Ήταν στην επίθεση στο Σεντ Μπερνάρντ.
Εκεί δούλευε η φίλη του. Είδε το πτώμα της.
-Σοβαρά μιλάς; -Ναι.
Σκότωσε τον Μπασίρ, οπότε σκότωσαν τη φίλη του για εκδίκηση.
Δεν είναι σύμπτωση.
-Θα μπει στην αποστολή. -Δε θα μπει...
Θα μπει, Ντορόν, αλλιώς θα πάθει μετατραυματικό στρες.
-Εσύ το γνωρίζεις αυτό. -Μορένο, σε παρακαλώ, άφησέ τον.
Μην του πεις ότι σου το είπα.
[Έναν εσπρέσο και ανθρακούχο νερό, παρακαλώ. Ευχαριστώ.]
[Γεια.]
[Περίμενες ώρα;]
[Όχι, λίγα λεπτά μόνο.]
[Τι θα πιεις;]
[-Να πιω; Πεθαίνω από την πείνα.] [-Τέλεια.]
[Το μενού, παρακαλώ.]
[-Δεν το κάνεις συχνά, έτσι;] [-Τι πράγμα;]
[Να βγαίνεις ραντεβού.]
[Όχι, έχω καιρό.]
[-Φαίνεται;] [-Ναι.]
[Φαίνεται και σε μένα;]
[Σε σένα;]
[Την πρώτη φορά που σε είδα στο νοσοκομείο, ήσουν όμορφη.]
[Όταν σε είδα έξω από την πισίνα, ήσουν ακόμα πιο όμορφη.]
[Και τώρα, ο Θεός να με φυλάει, είσαι πανέμορφη.]
[Ήσουν ο πιο ωραίος ασθενής με ρόμπα που ανοίγει από πίσω.]
[Ευχαριστώ.]
Ναι;
Ναι.
Εντάξει, ευχαριστώ.
Υπέκλεψαν μια κλήση της Σιρίν.
Μάντεψε πού θα κάνει κατ' οίκον επίσκεψη ο Δρ Αμπού Σαρίφ.
Θες να έρθεις;
Θα είσαι στο αμάξι ως αξιωματικός επιχειρήσεων της μονάδας 8200.
Είσαι καλά; Καιρό έχω να σε δω.
Μια χαρά.
-Ποια είναι τα πιάτα ημέρας; -Θα φέρω το μενού.
[Ωραία τα γαλλικά σου, Σιρίν.]
[-Πού τα έμαθες;] [-Στο Παρίσι.]
[Εκεί έχω μείνει πιο πολύ από ό,τι εδώ.]
[Γιατί γύρισες;]
[Πέθανε ο άντρας μου.]
[Ο Θεός να τον αναπαύσει.]
[Ευχαριστώ.]
[Ήθελα να είμαι κοντά στη μητέρα μου.]
[Το ένα έφερε το άλλο,]
[και βρέθηκα εδώ.]
[Σήκωσέ το.]
[Συγγνώμη, ο άντρας της αδερφής μου.]
[-Παρακαλώ;] -Είσαι με τον λάθος γιατρό.
[-Τι εννοείς;] -Ο Αμπού Σαρίφ πάει στον ασθενή.
[-Είσαι σίγουρος;] -Εκατό τοις εκατό.
[Σε πέντε λεπτά.]
Ζήτα μια ωραία συγγνώμη, πάρε το αμάξι και τρέξε.
[Έρχομαι.]
[Πλημμύρισε η στέγη της αδερφής μου.]
[Πρέπει να βοηθήσω να αδειάσουν το σπίτι.]
[-Πλημμύρισε καλοκαιριάτικα;] [-Είναι πολύ περίεργο.]
[Μπορεί να έσπασε ο θερμοσίφωνας, δε μου είπε.]
[-Σοβαρά;] [-Θα επανορθώσω.]
Έπρεπε να μάθω από τον Στιβ ότι είμαι εκτός αποστολής;
Ηρέμησε, Μπόαζ.
Δεν έχεις τα αρχίδια να μου το πεις εσύ;
Σου μίλησε ο Ντορόν;
-Δεν έχει σχέση με τον Ντορόν. -Τι σου είπε;
Θα στείλεις τη Νούριτ;
Έγινε προσωπική σου πράκτορας της Αντιτρομοκρατικής;
Μπόαζ, χτες έδειρες έναν αστυνόμο.
Σήμερα δεν ξέρεις τι λες.
Λες να χρειάζομαι τον Ντορόν για να σε αποκλείσω;
-Μπόαζ... -Μη!
Μπόαζ.
Πρέπει να είμαι εκεί, όταν τον πιάσουν.
Άκουσέ με!
Άντε να ξεκουραστείς.
[Αγάπη μου.]
[Μην κλαις.]
[Ο Μπασίρ πέθανε, Αμπού Άχμαντ.]
[-Και η Αμάλ...] [-Ο Θεός να τους αναπαύσει.]
[Πώς είναι τα παιδιά; Η μητέρα μου;]
[Μια χαρά είναι τα παιδιά, δόξα τω Θεώ.]
[Είναι, όμως, δύσκολη η κατάσταση γι' αυτά.]
[Κι εσύ πώς είσαι;]
[Σε θέλω πλάι μου.]
[Μου έλειψες.]
[Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα.]
[Ταουφίκ, πόσο ακόμα θα ζούμε έτσι;]
[Μέχρι να κερδίσουμε.]
[Μου το υποσχέθηκες.]
[Δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο έτσι. Μπούχτισα.]
[Πρέπει να ζήσουμε μια καλή ζωή σαν οικογένεια, πέρα από αυτή την κόλαση.]
[Ηρέμησε, αγάπη μου.]
[Κάνε υπομονή.]
[Δώρο για τα γενέθλιά σου.]
[Poison.]
[Poison;]
[-Έχω χρόνια να το φορέσω.] [-Αλήθεια;]
[Το φορούσες συνεχώς, όταν γνωριστήκαμε.]
[Ο άμοιρος ο Ουαλίντ το έψαχνε σε όλη τη Ραμάλα.]
[Δεν πειράζει.]
[Θα το βάλω στο ραντεβού μου την Παρασκευή.]
[Έχεις ραντεβού;]
[Θα σου πω εγώ για ραντεβού!]
-Ντορόν, γιατί δεν ήρθε ο Μπόαζ; -Ο Μορένο τού είπε να ξεκουραστεί.
Να ξεκουραστεί; Τον μπάσταρδο!
Κι εμείς τρέχουμε; Από τι κουράστηκε;
Που σε ακούει να μιλάς. Κόψε την πολυλογία.
-Είσαι καλά; -Ναι, γιατί;
Τι χαριτωμένος!
-Ο μεγάλος σου; -Ο πρώτος, ο Γκάι.
-Νούριτ, θες να δεις τον δικό μου, αγάπη; -Τον δικό σου;
Έχω φωτογραφία του στο κινητό που κάνει κακά.
Θες να τον δεις να κάνει μπάνιο;
Αγνόησέ τον. Κάποια στιγμή χάνεται σαν βαβούρα.
Πρόσεχε, Αβιχάι, μην κάνω εσένα να χαθείς.
Είδες; Γίνεται αυθάδης.
Αμίρ, σύμφωνα με το ντρόουν ο γιατρός πάει προς Αλ-Τίρα, στη Ραμάλα.
Θα συντονίσω την άφιξη βοήθειας και δυνάμεων διάσωσης.
Σε λίγο θα έχω ακριβείς συντεταγμένες. Καλή τύχη, παιδιά.
Ναόρ, βγάλε τα τουφέκια.
[Ήρθε ο γιατρός.]
[Πρέπει να σε δει.]
[Όχι έτσι.]
[-Ειρήνη υμίν.] [-Και σε σένα, φίλε μου.]
[Από την Ιερουσαλήμ είσαι;]
[-Νόμισες ότι είμαι από την Τζενίν;] [-Όχι, αλλά εδώ είναι Μπετούνια.]
[Αλήθεια; Έχεις κανέναν γνωστό στην εταιρεία ηλεκτρισμού;]
[Όχι, ο θείος μου ο Νιντάλ, Αμπού Αμάρ, δουλεύει στην Ιερουσαλήμ. Τον ξέρεις;]
[Ναι, πώς δεν τον ξέρω. Νιντάλ;]
[-Ναι, αυτός.] [-Τι μου λες!]
-Μας κατάλαβαν! -Γαμώτο!
[Μας βρήκαν! Πάμε!]
[Πάμε μέσα!]
[Εμπρός!]
[Πού είναι;]
[-Ακίνητοι!] [-Ακίνητος!]
[Πού είναι;]
[-Δεν ξέρω.] [-Ψεύτη! Πού κρύβεται;]
[-Δεν ξέρω!] [-Πού είναι;]
Ντορόν, με περικυκλώνουν. Στείλε αμέσως ενισχύσεις.
[-Πού είναι;] [-Δεν ξέρω, αλήθεια.]
[-Μίλα!] [-Φτάνει!]
[Μίλα!]
[-Πού είναι;] [-Φτάνει!]
[Άκου καλά, δρ Αμπού Σαρίφ.]
[Μην κάνεις τον έκπληκτο!]
[Ξέρουμε από πού είσαι, τι έχεις κάνει]
[και πού ζει η οικογένειά σου.]
[Αν την αγαπάς, μίλα, μην πάμε να τη βρούμε σήμερα!]
Με περικυκλώνουν, ακούς;
[Έφτασα λίγο πριν από εσάς. Δεν είχε φτάσει.]
Ντορόν, φύγε τώρα. Ο Στιβ είναι περικυκλωμένος. Η μονάδα έρχεται.
[Αρκετά, μας κυνηγάνε.]
[Πάμε.]
ΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΑΦΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΙΡΙΣ ΑΖΟΥΛΑΪ
Υποτιτλισμός: Άννα Καρβούνη