Nieważne, czy ambulans, czy lodziarka.
Przeszukajcie każdy pieprzony samochód.
W jednym z nich jest Boaz.
Skurwysynie!
Doron, puść go!
- Skurwysynu! - Puść go!
- Doron! - Moreno!
Wpierdolę ci!
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
[ARABSKI] [W imię Allaha miłosiernego, litościwego.]
[Chwała Allahowi, Panu światów,]
[miłosiernemu, litościwemu.]
[Królowi Dnia Sądu.]
[Tylko ciebie czcimy i ciebie prosimy o pomoc.]
[Jesteś muzułmaninem?]
[Odpowiedz mi. Jesteś muzułmaninem?]
[Tak.]
[Bardziej niż ty.]
[Miałeś karabin i pistolet.]
[Brakowało tylko czołgu.]
[Znaleźliśmy nawet to.]
[Dobrze się zabezpieczyłeś.]
[- Mohammed...] [- Abu Snina.]
[Doskonale.]
[Skąd jesteś?]
[Z Surdy.]
[Nie jesteś ani Mohammadem, ani z Surdy.]
[Jesteś Żydem.]
[Sam jesteś Żydem.]
[Grzecznie.]
[Co Abu robi w Nablusie z M16 i pistoletem?]
[Pracuję dla wywiadu.]
[Łżesz!]
[Jesteś Żydem.]
[Otwarłeś sobie bramy piekieł.]
[Daj mi wody.]
[Daj mi wody!]
[Daj mi wody.]
[Już!]
- Mów. - Wyśledziliśmy pojazd,
ale jego już w nim nie było.
A Dyrektywa Hannibala?
Nie robimy tego, nie zabijamy przyjaciół.
Co on tu robi? Nie zrezygnował?
Jest szwagrem porwanego.
- To spotkanie rodzinne? - Pracuje dla mnie.
Zignorowałeś Dyrektywę.
Gdy odkryją, że zabił Bashira, zabiją go.
Potrzebujemy karty przetargowej.
Kto jest najbliżej Abu Ahmada?
Matka, żona i szejk Awdallah.
W takim razie porwijmy pieprzoną matkę i żonę...
Jesteśmy państwem prawa, nie terrorystami!
Wznieś się ponad to! Myśl jak Arab!
- Spokój! - Działamy teraz,
albo za dziesięć lat będziemy wypuszczać tysiąc morderców za jednego!
Nie dotykaj mnie!
Boaz nie zostanie kolejnym Madhatem Yusufem!
- Avihai, Steve, wyprowadźcie go. - Puszczaj!
Steve przestań.
Przepraszam.
Daj mi papierosa.
- Papierosa? - Tak.
Coś się stało?
Coś strasznego.
Chodzi o Boaza?
Porwał go Hamas.
- Kogo? - Boaza.
Co?
To niemożliwe.
Dlaczego mówisz takie rzeczy?
Dlaczego opowiadasz takie okropności?
Dlaczego...
To ten twój Abu Ahmad, prawda?
Zrobił to twój Abu Ahmad?
Byłeś tam?
Miałeś się nim opiekować!
To mój mały braciszek.
[- Pokój z tobą.] [- I z tobą też.]
[- Jak się masz?] [- Dzięki Bogu.]
[Niech Bóg cię zachowa.]
[- Jesteś zdrowy.] [- Dzięki Bogu.]
[Niech Bóg cię błogosławi.]
[- Pokój z tobą.] [- Witaj.]
[- Poproś chłopca, żeby wyszedł.] [- Jest źrenicą mego oka.]
[Z całym szacunkiem, poproś, by wyszedł.]
[Wy trzej, wyjdźcie, proszę.]
[Podobno porwałeś żołnierza.]
[- Naprawdę?] [- Tak czy nie?]
[Dlaczego dowiaduję się o naszych akcjach z telewizji?]
[Nie byłoby problemu, gdybyś pilnował mojego brata.]
[Wiem, że jest ci ciężko po jego śmierci,]
[ale przez takie akcje możemy stracić wsparcie z Kataru.]
[Władz.]
[Może to zagrozić planom ataku bombowego Al-Buraq.]
[Dość!]
[Kim jesteś, żeby mnie pouczać?]
[Umiesz strzelać?]
[Wiesz, jak boli postrzał w brzuch?]
[Mamy zlecić atak innemu oddziałowi?]
[Na przykład?]
[Jesteś zbyt pewny siebie.]
[Salahuddin Ayyubi wysłał swoją owdowiałą bratową na śmierć.]
[Oszalałeś?]
[Uspokój się.]
[Módlmy się do Proroka.]
[Abu Ahmadzie,]
[jesteś najważniejszym, palestyńskim bojownikiem.]
[Przywództwo wie, to żaden sekret.]
[Woleliby jednak, żebyś skupił się na planowaniu ataku.]
[Nie lubią być zaskakiwani.]
[- Traktuję cię jak ojca.] [- Niech Bóg cię chroni.]
[Gdyby nie twoja opieka, już bym nie żył.]
[Abu Ahmadzie, przyjacielu, to zasługa Boga, nie moja.]
[- Dzięki Bogu.] [- Dzięki Bogu.]
[Z szacunku do ciebie zwrócę im więźnia.]
[Niech Allah cię błogosławi.]
[Niech Allah cię chroni.]
[Jesteś bohaterem.]
[Dziękuję.]
[Jesteś bohaterem.]
[- Gdzie on jest?] [- Nieważne.]
[Powiedz, gdzie go dostarczyć.]
[Dobrze, daj mi 24 godziny.]
[Jesteś bohaterem.]
[Cieszyliśmy się przedwcześnie.]
[Mówi, że pracuje dla wywiadu.]
[Nazywa się Mohammed Abu Snina i jest z Surdy.]
[Wierzysz mu?]
[W Surdzie jest taka rodzina.]
[Może mówi prawdę, ale znalazłem też to.]
[- Ktoś go zidentyfikował?] [- Nie. Pracuję nad tym.]
[Pójdę do niego.]
[- Mohammed?] [- Tak.]
[Jesteś z Surdy?]
[Masz szczęście.]
[Mam tam rodzinę.]
[Znasz rodzinę Owde? Mają sklep z drobiem.]
[Znasz ich czy nie?]
[Jest u nas rodzina Owde,]
[ale nie mają sklepu z drobiem.]
[Prowadzą sklep ze słodyczami.]
[Najlepsze słodycze w Palestynie, co?]
[Co?]
[To niemożliwe.]
[Co?]
[Chwała Allahowi.]
[Chwała Allahowi, że przysłał mi właśnie ciebie.]
[Wiesz, kim jestem?]
[- Nie.] [- Kłamiesz!]
[Mówisz po arabsku?]
[Módl się za swą duszę.]
[To ręka, która zabiła mojego brata, Bashira.]
[O czym ty mówisz?]
[Jak myślisz, czemu wysadziliśmy pub w Tel Awiwie?]
Skurwysyny!
Zastrzel mnie, skurwysynie! Zastrzel!
[Ty...]
[Zostaw. Nie dotykaj go.]
[Zostaw go w spokoju.]
Dobrze.
Aliego Karmi znaleziono...
Odbiorę.
- Halo? - Halo?
Jestem z dziećmi, nie mogę...
- Zadzwonić później? - Myślę,
że najlepiej, gdybyś przestał dzwonić.
Porozmawiamy, gdy ten koszmar się skończy.
Chciałem sprawdzić, jak się czujesz.
Nie mogę...
Nie mogę oddychać.
Chcę cię zobaczyć.
Cały czas o tobie myślę.
Ja o tobie.
- Chcecie coś zjeść? - Nie.
...wzbudzając domysły co do przebiegu zajścia.
RAMALLAH, DZIELNICA MASYOUN
[Nie bój się, jesteśmy dobrymi ludźmi.]
[- Co tu robicie?] [- Wybacz bałagan, Nidal jest głodny.]
[Wszystko posprząta.]
[Ja bałaganię, on sprząta.]
[Nie mam pieniędzy, tylko biżuterię. Jest w sypialni.]
[Weźcie ją.]
[Potrzebujemy jedynie pani doktor.]
[Nie słuchałaś wiadomości?]
[Złapaliśmy antyterrorystę.]
[Organizujemy wieczorem imprezę,]
[ale on wymaga operacji.]
[Co mi do tego? Nie jestem chirurgiem.]
[Dziś będziesz operować.]
[Poproście o to Abu Sharifa.]
[Żydzi go złapali.]
[Nawet gdybym chciała, nie wiedziałabym, jak operować.]
[Chodź ze mną.]
[Mamo!]
[Wszystko w porządku?]
[Jesteście szaleńcami.]
[- Ona jest ciotką Walida Al-Abeda.] [- To on nas przysłał.]
[Nie mogę tego zrobić.]
[Nie mogę.]
[Jesteście szaleńcami.]
[Kim jesteś?]
[Puść mnie!]
[- Co mu robisz?!] [- Puść mnie!]
[Puść mnie skurczybyku! Puszczaj!]
[Dlaczego to zrobiłeś?]
[Dlaczego?]
[Nie martw się, nie skrzywdzę własnej ciotki.]
[Wypuść ją.]
[Najpierw obiecaj, że go zoperujesz.]
[To niemożliwe.]
[Wyprali ci mózg. Porwałeś własną ciotkę!]
[To jedyna metoda, by zmusić cię do współpracy.]
[Ty radykalny dupku, byłeś ślepy na możliwości, jakie miałeś.]
[Puść ją!]
[Rób, o co proszę. Teraz!]
[Jestem lekarką, składałam przysięgę.]
[Nie rozumiesz? Nie mogę tego zrobić.]
[Są ważniejsze rzeczy niż przysięga Hipokratesa.]
[Na przykład wierność ojczyźnie.]
[Nie jestem chirurgiem.]
[Mogę go zabić.]
[Nie martw się, nie zabijesz go.]
[Jesteś zbyt utalentowana.]
[Najbardziej utalentowana kobieta.]
[Operacja się uda.]
[Nie.]
[Jeżeli nie ty, ja go pokroję.]
[Co mam zrobić?]
[- Pokój z tobą] [- Witaj.]
[Jak się masz?]
[Niech Allah błogosławi szejka.]
[Wszystko w porządku? Jakieś kłopoty z Żydem?]
[Nie, wszystko w porządku.]
[Pilnuj go. Ludzie Abu Samara go odbiorą.]
[Mają już dla niego odpowiednie lokum.]
[Szejku, nastąpiła zmiana w planach.]
[Zatrzymujemy Żyda.]
[Nie możecie.]
[Abu Samara się wścieknie. I tak jest na ciebie zły]
[za to, że go ignorujesz.]
[Chcesz mu wypowiedzieć wojnę?]
[Martwię się o Abu Samara, nie możesz mu tego zrobić.]
[- Ten Żyd zamordował Bashira.] [- Jak to?]
[- Niemożliwe.] [- Przyznał się.]
[I tak umrze. Został ranny podczas pojmania.]
[Za godzinę będzie trupem, a trup jest mniej wart.]
[Co planujesz?]
[Będziemy negocjować z Żydami.]
[Nie możesz sam prowadzić takich negocjacji.]
[A co z ruchem, z Abu Samarą?]
[Ludzie robią sobie zdjęcia z uwolnionymi więźniami.]
[Pomożesz mi w negocjacjach.]
[Oszalałeś.]
[Pomożesz mi. Poprowadzisz negocjacje.]
[Egipcjanie będą prowadzić mediacje.]
[Bóg wybiera dla nas ścieżkę, nie my.]
[Ty nie jesteś szalony.]
[Ja jestem, bo za tobą podążam.]
Co?
Gideon Avital chce rozmawiać z Egipcjanami o wymianie więźniów.
To coś da?
Jest inne wyjście.
Jakie?
Bez akceptacji.
- Zdołasz go uratować? - Z Bożą pomocą.
Idź, uratuj mojego brata.
Sprowadź go do domu.
- Jestem przeciw. - Dlaczego?
- Jak inaczej go odzyskamy? - Nie tak.
Nie możemy tego zrobić.
Jest członkiem zespołu, to ważniejsze niż rodzina.
To bunt. Wsadzą cię do więzienia.
Jesteś mięczakiem.
Pieprzonym tchórzem.
Wiesz, co jest najgorsze?
- Boaz by to dla ciebie zrobił. - Naprawdę?
A ja dla ciebie nie.
- Naprawdę? - Tak.
Skurwysynu!
- Spierdalaj, gnoju! - Zejdź mi z oczu, cioto!
- Spokój! - Jest tchórzem.
Dobra, jestem spokojny.
Wali mnie, że mogę trafić do więzienia.
Odbiję Boaza. Możecie do mnie dołączyć.
Ja pójdę.
Ja też.
Oni poszaleli. Musimy to zgłosić.
Nurit.
[Co oni zrobili?]
[Pomocy.]
[Co mi zrobiliście?]
[Jesteś przytomny?]
[Co mi zrobiliście?]
[Drobną operację.]
[Odebraliśmy zaległy dług.]
[Córka Aliego Karmi.]
[Pomożesz jej.]
[O czym ty mówisz?]
[O czym ty mówisz?!]
[O czym ty mówisz, skurwysynie?!]
Nie możemy podać szczegółów zajścia,
które miało miejsce pod Tulkarm.
Wiemy o powtarzanych plotkach,
ale cenzura zabrania podawania szczegółów.
- Halo? - Guli.
Przez kilka dni będę poza zasięgiem,
ale wszystko się ułoży.
Co się dzieje?
Nie przez telefon.
- Tata dzwoni? - Tak.
Daj mi go.
- Tata? - Hej, Ido.
- Jak się masz? - Dobrze.
Tato, czy oni zabiją Boaza?
Oczywiście, że nie.
- Odzyskasz go? - No pewnie.
- Kiedy? - Niedługo.
Żeby tylko ciebie nie porwali.
- Tato? Słyszysz mnie? - Głośno i wyraźnie, skarbie.
Nie martw się, zajmę się mamą i Nogą.
Tato?
Ido, muszę kończyć.
Daj mi telefon. Doron?
Będzie dobrze.
TULKARM
[Ruszaj się, bo zacznę strzelać!]
[Strzelaj!]
[Allahu Akbar!]
[Wsiadaj!]
[Allahu Akbar!]
Jedź!
Porwano szejka Awdallaha.
- My? - Nie sądzę!
Nikogo nie mogę znaleźć.
Gnojek.
Moreno, dzwoni minister obrony.
- Tak? - Nie mów, że to my.
Dopiero się dowiedziałem.
- Gdzie jest Doron Kabilio? - Namierzamy go.
Jeżeli oni to zrobili, jesteś skończony.
Zachowajmy spokój...
Gdzie jest ten idiota?
[Jesteśmy.]
[Szybciej.]
[Ruszaj się.]
Halo?
Mamy go.
- Oszalałeś?! - To jedyny sposób na ocalenie Boaza.
- Z kim i gdzie jesteś? - Im mniej wiesz, tym lepiej.
Nurit jest z tobą?
Chcę z nią porozmawiać. Teraz! Doron!
Skurwysyn!
[Co teraz?]
[Abu Ahmad ma 24 godziny na uwolnienie naszego przyjaciela.]
[Jeżeli odmówi?]
[Obetnę ci głowę.]
[Zrozumiałeś?]