Wat doe jij hier? -Gabi, wat doe jij hier?
Ik ben hier op excursie.
Luister, ik heb hem ontmoet.
Wie? -Abu Ahmad.
Ik heb hem ontmoet, ik zit diep in het systeem.
Ze weten niet wie ik ben. -Doron...
Ik kan hem uitschakelen, Gabi. -Ik breng je naar huis.
[ARABISCH] [Bewaker.]
EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
[Je hebt geluk dat ik zo vroeg met je af wilde spreken.]
[Wat brengt je hier?] [-Je hebt wat van me tegoed.]
[Dit zijn trouwens de beste uren van de dag.]
[Wil je hem niet liever hier verhoren? Niemand zal hem zien.]
[Nee, ik doe het wel bij onze faciliteit.]
[Over twee uur weten we wie hij is en waar hij vandaan komt.]
[Ik zal twee bewapende bewakers meesturen.]
[Dat hoeft niet. Zorg alleen dat hij geboeid is.]
[Luister, hij had deze in zijn zakken.]
[Zeg tegen hem dat hij niet meer bij ons moet rondsluipen.]
[Anders sterft hij straks echt als een martelaar.]
[Waarom vertelde je me dat niet voor ik hierheen kwam?]
[Ik wist het niet.]
Geef me de rode telefoon.
Weet je dat je gek bent? Waar denk je mee bezig te zijn?
Ik ben één telefoontje verwijderd van Abu Ahmad uitschakelen.
Niet als de minister van Defensie je arresteert.
Gabi, ik ben diep in het bezette gebied gedoken de afgelopen week.
Ik heb Abu Ahmad ontmoet. -Hoe dan?
Hij heeft me gekozen voor de zelfmoordaanslag.
Je moet naar een psychiater, je hebt waanideeën.
O, ja? Waarom heeft Abu Mahr me dan gearresteerd?
Waarom arresteerde hij me?
Hij zei dat je je had opgegeven voor een Hamas-missie.
Ik hoop dat je de rode telefoon mee hebt genomen.
Die heb ik hier. -Mooi.
Walid Al-Abed heeft 'm aan me gegeven.
Hij gaat me bellen om te vertellen waar ze me oppikken.
Doron, niemand zal dat geloven. -Jij gelooft het.
Iedereen weet dat Abu Ahmad z'n martelaars ziet voor de aanslag.
Wat is je plan? Jezelf opblazen?
Dit is uw luxe suite, meneer.
Je kan roomservice en rugmassages bestellen op kosten van Gideon Avital.
Je kan proberen te ontsnappen, maar dan word je neergeschoten.
Een fooi is zeker te veel gevraagd? Wat denk je?
Wat ik denk?
Ik ben gekozen voor een zelfmoord- aanslag, niemand is zover gekomen.
Onze eenheid niet, de Mossad niet, niemand.
Ik kan niets zonder die telefoon. -Je telefoon is in goede handen, relax.
Gabi, laat me m'n klus afmaken. -Ik zal kijken wat ik kan doen.
Rust in de tussentijd goed uit, ga wat met jezelf spelen.
Hier.
[Taufiq.] [-Abu Halil.]
[Taufiq, vriend.]
[Hoe is het?] [-Goed, met jou?]
[Abu Halil is terug uit de kou.]
[Grappenmaker, het was 40 graden in Amman.]
[Je kan er nauwelijks ademen.]
[Deden ze moeilijk bij de grens?] [-Nee, alles verliep gelukkig soepel.]
[Wat ik niet snap, is waarom ze me niet verdacht vonden.]
[Godzijdank. Die Joden schieten ook rechters neer, niet alleen kinderen.]
[Wees er heel voorzichtig mee. Denk goed na voor je het gebruikt.]
[Het zou beter zijn als je het helemaal niet gebruikt.]
[Maak je geen zorgen, Abu Halil. Alles is gepland.]
[Bedankt voor je hulp, Abu Halil. Dank je wel.]
[Met liefde, broer. Je doet me denken aan toen ik jong was.]
[Mijn heerlijke jeugd, voor ik het bedrijf begon.]
[Ik vertrouw alleen familie. Verder vertrouw ik niemand, Abu Halil.]
[Over familie gesproken...]
[...de leiders in Amman hebben me gevraagd je dit te geven.]
[Waar is de rest?]
[Dat is wat ze me gegeven hebben.]
[Onze vrienden in Amman zijn zeker vergeten hoe erg we hier lijden.]
[Ze zijn het niet vergeten. Ze weten hoeveel je hebt opgeofferd.]
[Abu Halil.] [-Hoe is het?]
[Lieve Walid.]
[Wanneer ben je teruggekomen?] [-Net.]
[Hoe is het?] [-Goed, goed.]
[Stotter je nog steeds?]
[Als kind zei hij geen woord. Geen woord.]
[Ik dacht dat hij doofstom was.]
[Wat is er?]
[Ik kon haar niet vinden. Maar ik zal haar vinden, geen zorgen.]
Dit is een unieke kans, niemand is zo ver gekomen.
Hij kan elk moment bellen.
En hoe weten we dat Doron Abu Ahmad te zien zal krijgen?
Abu Ahmad spreekt altijd af met zijn martelaars voor de aanslag.
Daar is hij nooit van afgeweken. -Gabi, jullie zijn allebei niet gek.
Ik heb genoeg van z'n muiterij.
Ik ook, maar het is hem gelukt, dus laten we dat gebruiken.
Wil je me soms weg hebben? -Het zou ons allemaal kunnen helpen.
Ik ga het er niet op wagen, Gabi.
De enige die risico loopt is Doron Kabilio, en hij wil ervoor gaan.
De enige plek waar Doron Kabilio heen gaat, is de gevangenis.
Na de missie. -Er is geen missie. Luister je naar me?
Het is afgelopen met de streken van die vent.
Wat doe je hier?
Je was ineens verdwenen.
Ik kan niet zonder je.
Ik meen het, Gali, ik word er gek van.
[Is dit genoeg? Moet ik er nog meer halen?]
[Dit lag achter de deur die jij moest inschoppen.]
[Geloof je nog steeds niet dat je nicht samenwerkt met de Joden?]
[Ze is een verrader.] [-Je weet niet wie dat heeft gedaan.]
[Nee, het waren vast inbrekers.]
[Misschien was het Abu Samara.] [-Of jij.]
[Ik?] [-Ja.]
[Verdenk je mij?] [-Ja.]
[Je nicht is een verrader, misschien wel je hele familie.]
[Denk je dat ik een verrader ben?] [-Ja.]
[Stop met haar te verdedigen.]
[Ze is net terug uit Frankrijk, wat weet je van haar?]
[Ik ken haar al m'n hele leven.]
[Misschien had ze al connecties met de Joden in Frankrijk.]
[Wat weet jij daar nou van?]
[Waar is ze?]
[Weet ik niet. Ik zal haar vinden.]
[Ik zal overal zoeken. Ze is een schande voor onze familie.]
[Walid, wees een man en een Palestijnse strijder.]
[Zuiver je naam door haar met eigen handen te vermoorden.]
[Begrepen?]
[Shirin, doe open.]
[Doe open, anders schop ik de deur in.] [-Wacht even.]
[We zijn bij je thuis geweest.]
[En?]
[Het was nogal een zooitje daar.]
[Ze wilden me vermoorden.]
[Waarom heb je Amir Mahajne nodig?]
[Wat wil je van me?] [-Abu Ahmad heeft me gestuurd.]
[Kom je me vermoorden?]
[Als kind kon ik niet wachten tot je terugkwam uit Parijs...]
[...en je me meenam naar het park.]
[Ik hou van je.]
[Voor jou wist ik niet wat liefde was.]
[Walid, ik weet niet wat ik moet zeggen.] [-Je hoeft alleen maar ja te zeggen.]
[Ja?] [-Ja.]
[Waarop?] [-Met me trouwen.]
[Walid...]
[Je hebt de Palestijnse Geheime Dienst niet nodig om je te beschermen.]
[Ik zal je beschermen. Het is onze enige kans om te overleven.]
[Dat is geen reden om te trouwen.]
[Het lijkt mij een heel goede reden. Niemand zou mijn vrouw iets aandoen.]
[En Abu Ahmad dan?] [-Zelfs hij niet. Niemand.]
[Dat is niet genoeg. Hij ziet je nog als een kind.]
[Noem me geen kind.]
[Shirin, vertrouw je me?]
[Wat is je antwoord?] [-Waarop?]
[Of je mijn vrouw wil zijn.]
[Ik moet erover nadenken.] [-Oké.]
[Neem alle tijd.]
[Oké.]
Nassrin, de operatie is perfect verlopen.
Het oog moet nog gecontroleerd worden, maar ik denk dat Abir zal kunnen zien.
Dank u. Dank u, dokter.
Wanneer mag ik haar meenemen? -Ze moet nog vier dagen blijven.
Zo lang? -We moeten zeker weten...
...dat er geen infectie is opgetreden en dat alles werkt.
En als ik haar naar het ziekenhuis in Nablus breng?
Misschien over twee dagen. Ze mag nog niet te veel bewegen.
Laten we eerst kijken hoe het over twee dagen gaat.
Dank u, dokter. Dank u wel. -Geen dank.
[Mijn God...]
[Blij?] [-Prijs Allah.]
[Je kan een einde maken aan deze hele nachtmerrie.]
[Je kan naar Berlijn, Parijs, waar je maar wil.]
[Met je kinderen en Abu Ahmad.] [-Tuurlijk.]
[We willen je man hier niet, dus als we hem hier weg kunnen krijgen...]
[...rustig en stilletjes, dan heeft dat onze voorkeur.]
[Je doodt hem zodra je de kans hebt.] [-Absoluut niet.]
[Hij zou niet de eerste zijn die betaald wordt om te verdwijnen.]
[Hij zou er nooit mee instemmen. En jouw minister van Defensie ook niet.]
[Die heeft al ja gezegd.]
[Hij is de vader van mijn kinderen. Ik lever hem niet aan jullie uit.]
[Je wil dat ik het doe voor mijn kinderen, hè?]
[Alsof je iets om ze geeft. Je weet hoe zwak het hem zou maken.]
[Hij gaat van de ene onderduikplek naar de andere, als een rat.]
[Je wil dat we naar Berlijn gaan zodat jullie hem kunnen vermoorden.]
[Dit is het beste voor je kinderen.] [-Geef je zoveel om mijn kinderen?]
[Alstublieft, kapitein Ayub, Ik ben niet gek.]
HAMAS-HOOFDKWARTIER NOORD RAMALLAH
[Ik luister.]
[Ik heb zitten denken.]
[Abu Ahmad is niet meer de oude.]
[Hoe bedoel je?]
[Hij moet uitgeschakeld worden.]
[Ik hou je niet tegen.]
[Ik zeg wel waar en wanneer, dan kunnen jullie 'm pakken.]
[Het is belangrijk dat je het zelf doet.]
[Je bent de enige die dichtbij hem kan komen.]
[Schiet hem door z'n hoofd en controleer of hij echt dood is...]
[...zodat we een einde maken aan zijn miraculeuze wederopstandingen.]
[Je wil dat ik hem dood?] [-Wie anders?]
[Maar ik kan niet...] [-Walid.]
[Ik ga je vuile werk niet voor je opknappen.]
[Jij bent de enige die dichtbij hem kan komen.]
[Stilletjes. Onopvallend.]
[Hier.]
[Een Israëlische soldaat heeft 'm aan ons verkocht.]
[Kan ik op je rekenen?]
[Zeg dat het huis werd aangevallen en dat je kon ontsnappen.]
[Maar dat hij minder geluk had en dat de IDF hem gedood heeft.]
[Het blijft tussen ons en we nemen het mee ons graf in.]
[Ik weet het.]
[Abu Ahmad was een held voor ons allemaal.]
[Maar z'n prestige daalt door z'n gedrag. Hij laat ons geen keus.]
[Maar ik kan het niet.] [-Waarom niet?]
[Weet je wat? Zie het zo: je bewijst hem er een dienst mee.]
[Als hij leeft, zet hij zichzelf voor schut...]
[...maar als hij sterft in een oorlog met de Joden...]
[...blijft z'n reputatie overeind.]
[Wat is er, Abu Amir?]
[Hallo?] [-Ben je alleen?]
[Ja.] [-Lieverd, hoe is het met haar?]
[Ze is herstellende.]
[De dokter zegt dat ze veel geluk heeft gehad.]
[Haar oog is gered.] [-God zegene die dokter.]
[Wanneer kom je terug?]
[Weet ik niet.]
[Nassrin, we moeten praten. Ik kan uitleggen wat er gebeurd is.]
[Ik wil geen uitleg. Ik wil gewoon dat m'n dochter beter wordt.]
[Natuurlijk, als God het wil.]
[Ik mis haar en Ahmad. En ik mis jou ook.]
[Als God het wil.]
[Ik ga naar huis.] [-Natuurlijk. Zo snel je kan.]
[Ik ga terug naar Berlijn met de kinderen.]
[Wat? Hoe bedoel je?]
[Ik kan dit niet meer.]
[Dit keer had Abir geluk, maar wie weet hoe het de volgende keer gaat.]
[Nassrin, we zijn een gezin.]
[Je kan dat niet alleen beslissen. We zullen het erover hebben.]
[M'n kinderen verdienen een normaal leven en dat is niet mogelijk hier.]
[Ik heb nooit een normaal leven gehad, maar ik heb m'n leven gewijd...]
[...aan m'n kinderen een kans erop geven.] [-Ik weet het.]
[En ik waardeer en respecteer wat je doet...]
[...maar je hebt me in een moeilijke positie gebracht.]
[Ik moet kiezen tussen jouw leven en dat van mijn kinderen.]
[Nassrin, alsjeblieft. Ik smeek je.]
[Je bent ons vergeten. Je hebt je kinderen in de steek gelaten.]
[Je was bereid Abir op te offeren. Besef je dat?]
[Nassrin, alsjeblieft. Ik wil je zien, vijf minuutjes.]
[Oké. Maar dan wel zo snel mogelijk.]
[Oké, hou de telefoon bij je.]
[Als je het ziekenhuis verlaat, zegt iemand je waar je naar toe moet.]
[Oké.]
[Heb je haar gevonden?]
[Ik kom er zo aan.]
[Hoor je me, Walid?]
[Op een dag zullen de Joden me pakken.]
[Ze komen steeds dichterbij.]
[En anders doet Abu Samara het wel.]
[En als Abu Samara het niet doet, doet één van mijn mannen het.]
[Bereid je erop voor om me te vervangen.]
[Je hebt geen idee hoe zwaar het is om mij te zijn.]
[Walid, je bent als een zoon voor me. Dat weet je.]
[Weet je wat dit is?]
[Wat is het?]
[Dit is wat de uitverkorene morgen meeneemt.]
[Abu Samara en zijn laffe vrienden zullen het niet zien aankomen.]
[Maar wat is het?] [-Daar kom je snel genoeg achter.]
[Je weet dat ik nooit iets voor je achterhoud...]
[...maar dit is voor je eigen bestwil.]
[Ik wil dat je me volledig vertrouwt. Oké?]
Ik ben niet aan het eten, het is kauwgom.
Zeg 't maar tegen je moeder. Gelukkig zijn we gescheiden.
Jij kan helaas niet van haar scheiden, dat is waar.
Nee, ik ben er rond 21:00 uur. Ik moet ophangen.
[Hallo?]
[Nee, ik ben z'n broer. Samah is er niet.]
[Hij heeft z'n telefoon bij mij gelaten. Wie is dit?]
[Over een uurtje.]
[Oké.]
Waarom een uur? Waarom zei ik niet gewoon twee uur?
Ik ben je broer.
Wat?
Ik zei aan de telefoon dat ik je broer was, dus als hij het vraagt...
Yiftah, wat is er?
Nee, er staat nog lam met rijst in de koelkast.
Maar niet opwarmen in de magnetron, oké?
De rijst kan in de magnetron, maar warm de lam maar op in de pan.
Ja, ik weet dat je naar basketbal moet om 18:30 uur.
Het maakt niet uit of hij langer is dan jij.
Als je hem een zetje geeft, mist hij de basket.
Oké, jongen. Ik moet gaan.
En doe er geen ketchup op, dan doe ik je wat.
Doei, Yiftah.
[Hallo?]
[Ik ben Samah.]
[Sorry, het zal niet nog eens gebeuren.]
[Snap je dat je onze bevelen exact moet opvolgen?]
[Ja, excuses.] [-Geen probleem.]
[Luister goed.]
[Kom morgen om 10 uur naar de oude markt in Beitunia.]
[Wacht daar, iemand pikt je op. Begrepen?]
[Begrepen.]
[Neem van niemand afscheid.]
[Doe niks ongebruikelijks.] [-Oké.]
[God zij met je.]
[Dag.]
Als je twijfelt, is dit het moment om je terug te trekken.