Podano nazwiska dwóch oficerów,
którzy zginęli dziś w wyniku wybuchu bomby pod Ramallah.
Są to pułkownik Michael Moreno i major Yossi Yohanan.
Do incydentu doszło podczas pościgu za poszukiwanym terrorystą.
Czekamy na...
Nic ci nie jest?
- Słyszałem... - Gdzie dzieci?
U Gali, tak jak prosiłeś.
Tu nie mogą zostawać.
Wykąp się. Zrobię kolację.
Nie jestem głodny.
Nie wszystkie szczegóły, które znamy,
zostały upublicznione.
Ustaliliśmy, że oddział,
w którego skład wchodził pułkownik rezerwy
oraz major, przeprowadzał
niekonwencjonalną misję na terenie Nablus,
usiłując pojmać poszukiwaną osobę
powiązaną z Hamasem.
W trakcie pościgu...
NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
[ARABSKI] [Dokąd zabieracie te rzeczy? Zostawcie je!]
[Nie należą do was. Zostawcie je!]
[Złodzieje! Psy!]
[Dokąd to zabieracie?]
[Odłóż to!]
[Dokąd to wywozicie?]
[To nie wasze!]
[Wynoście się z mojego domu!]
[Co tu robisz?]
[Wojsko.]
[Gdzie? Śledzą cię?]
[Nie.]
[Wtargnęli do domu i wywrócili wszystko do góry nogami.]
[Ktoś cię ścigał, Samir?]
[Jesteś pewien?]
[Wejdź.]
[Oby Bóg dopomógł matce.]
[Biedna mama.]
[Um Nidal to bohaterka.]
[Przeżyła gorsze rzeczy. Nie martw się.]
[Jak Bóg da.]
[Powoli.]
[Nie tutaj...]
[Chcę wstąpić do ruchu oporu. Chcę pomóc.]
[- Mamy forsę...] [- Nie ma żadnego „my”.]
[Obiecałem mamie. Masz być poza tym.]
[Był też moim ojcem.]
[A ona jest twoją matką.]
[Jeden z nas musi z nią zostać]
[i obdarzyć ją wnukiem.]
[- Witam, kapitanie.] [- Witaj.]
[- Gdzie Abu Maher?] [- W gabinecie. Ma spotkanie.]
[- Czemu nie wyszedł nas przywitać?] [- Jesteście mile widziani.]
[Jesteś Maher.]
[Skąd wiesz?]
[Znam cię, od kiedy byłeś... taki.]
[- Cóż to za zaszczyt.] [- Witam.]
[Witam, kapitanie Ayub.]
[- Proszę siadać.] [- Dziękuję.]
[Co słychać?]
[Maher, zrób kapitanowi kawę.]
[Z cukrem.]
[Maher, z cukrem, proszę.]
[Co słychać?]
[Wzywamy rezerwistów.]
[To nie będzie burzenie domów, ale totalna inwazja,]
[jak w 2002.]
[Co ja mam zrobić?]
[Interesuje mnie Al Makdasi.]
[Kto mu pomógł lub chce pomóc,]
[kto mu dał broń i pieniądze.]
[Nawet to, kto mu dał cukierka.]
[Kapitanie Ayub, jestem szefem palestyńskiej ochrony.]
[W żadnym wypadku nie pozwolę na siebie warczeć.]
[Abu Maher,]
[Moreno był mi bliski.]
[Wiem. Niech Bóg zlituje się nad jego duszą.]
[Powiem jasno:]
[nie spoczniemy, dopóki go nie złapiemy.]
[Jeśli użyjemy siły, mogą zginąć niewinni ludzie.]
[Pomóż mi.]
[Nie działa sam.]
[Najpierw znajdźcie Walida Al-Abeda.]
NABLUS, SZPITAL W RAFIDII
[- Dzień dobry.] [- Co u ciebie?]
[- W porządku. A u pani?] [- Też dobrze.]
[Walid.]
[Wiesz, że narażasz moich pacjentów?]
[Rzuć ten szpital.]
[Dbasz o wszystkich oprócz mnie.]
[Chodź ze mną.]
[Jihad, obserwuj korytarz.]
[Pokój z tobą, Abu Samara.]
[I z tobą.]
[Co słychać?]
[Wykorzystuje cię.]
[Martwisz się o mnie?]
[O naszych ludzi,]
[których czeka piekło.]
[Zrobił to, co każdy z nas chciał zrobić.]
[Co z tego? To nie on podejmuje decyzje.]
[Wiesz, kto ustala taktykę.]
[Nie chcę, żeby przez niego nasi ludzie chowali się jak myszy.]
[Jesteś dzieciakiem.]
[Niepotrzebnie cię awansowałem.]
[Po to w południe wyciągałeś mnie z kryjówki?]
[Wszyscy się ukrywamy. Ja też.]
[Wiesz, ile szkód nam wyrządza?]
[Gdzie jest?]
[Nie wiem. Zerwaliśmy kontakt.]
[Poza tym zrobił coś, co nie jest takie łatwe.]
[- Zabił dowódcę oddziału.] [- Ocknij się!]
[Na ulicy Al Makdasi jest bohaterem.]
[Ale to nieprawda.]
[To przebiegły wąż,]
[będziesz jego pierwszą ofiarą.]
[Przekaż mu,]
[że ma słuchać dowództwa.]
[Dłużej nie będę tego znosił.]
[Walid, radzę ci jak bratu...]
[Nie trzymaj z nim.]
[Unikniesz kłopotów.]
[Żołnierze!]
[Uciekaj stąd!]
[Wojsko!]
Odbiór.
[Za późno!]
[Zaczekaj, aż pójdą.]
[Stój!]
[- Pracuję tu.] [- Wiem, kim jesteś.]
[Na ziemię!]
[- Czego chcecie?] [- Ani słowa!]
[- Jestem lekarzem.] [- Milcz!]
[Mówiłem, że z nim są same kłopoty.]
[Teraz mówi o sobie Abu Seif Al Makdasi.]
[Wiadomość nie wystarczy. Muszę z nim pomówić.]
[Zorganizuj spotkanie, rozumiesz?]
[Ruszaj!]
[- Wszystko w porządku?] [- Nie. Jedź.]
[Co robisz?]
[Mówiłeś, że jest tam wojsko.]
[Zobaczę, czy zablokowali drogę.]
[Dlaczego masz przy sobie telefon?]
[Pewnie już nas namierzył dron.]
[Ty kretynie!]
[Nie kapujesz, że się ukrywamy?]
[To oznacza zero telefonów i zero internetu!]
[Jedź!]
Miejmy to już za sobą.
Chodźmy.
ZE SMUTKIEM ZAWIADAMIAMY O ŚMIERCI NASZEGO SYNA, MICHAELA MORENO
Batya...
- Moje kondolencje. - Dziękuję.
Jak się trzymasz?
Tak bardzo cię kochał...
Przykro mi...
Dlaczego go nie pilnowałeś?
Bardzo mi przykro...
- Uważaj na siebie. - Moje kondolencje.
Cześć, Nurit.
- Możemy pogadać? - Nie ma o czym.
- To musiało się stać, prawda? - W porządku.
Dłużej tego nie zniosę.
To ty powinieneś pocieszać mnie.
Tak. Jak się czujesz?
Dobrze. Łyknęłam cztery dawki valium.
- Mnie też by się przydało. - Polecam.
Zwłaszcza z wódką.
Przepraszam.
Byłeś tam?
Tak.
Widziałeś go?
Niczego nie czuł.
Przestań...
- Chodź, bracie. - Sekundę.
- Spokojnie. - Dzięki.
Może odstawisz whisky?
Dobra.
Wystarczy.
- Co to? - Dostał po Operacji Katana.
- Serio? - Coś dobrego?
Zaszaleli: 12% alkoholu.
„Dla Moreno w uznaniu za Operację Katana”.
Otwieraj. Co za różnica, skąd to miał?
Widzieliście siostrę?
- Anat? - Tak, stary...
- Niezła. - Niezła? Ślepy jesteś?
- Co z nią? - Wszystko.
- Siostra Moreno? - Tak.
- Wiecie, co bym jej zrobił? - Co?
Wydupczyłbym ją wzdłuż i wszerz.
Bracie, odwróć się.
Mały tyłek. Uwielbiam takie.
Stoi za tobą.
Wybacz.
Idiota.
Tylko żartowałem.
Więc byś mnie nie wydupczył?
Ależ tak...
Mniejsza z tym. Przepraszam.
- Anat. - Cześć. Jestem Steve.
Zdrowie!
Za Moreno.
Dobre.
Minister miał gest.
Przysiądź się.
Ja...
Ty cymbale...
Wiecie, czemu tego nie wypił?
Przez rok stało w tej parszywej lodówce i się nie schłodziło.
Nienawidził jej.
Sknera. Czemu nie kupił nowej?
Drzwi zaklejał taśmą... Kretyn.
Chciałbym powiedzieć parę słów.
Przez lata znosiliśmy jej smród, dzień w dzień.
Niczego nie chłodziła,
natomiast z lubością wydawała głośne dźwięki,
przeciekała, i tak dalej.
Nie żyje.
Nurit!
Chuck Nurit!
Trzymał tu hektolitry whisky.
Eli?
- Co słychać? - Co tu robicie?
- A ty? - Przyjechałeś na sziwę?
Nie do końca.
- Co u ciebie? - Chodź tu.
- Jak ci się wiedzie, stary? - Co słychać?
- Jak leci? - Spójrz na niego!
- To Sagi. - Sagi.
Jednostka 2735.
Mogłeś mieć klimę, ale wolisz, jak się robi gorąco.
- Co nowego? - Co słychać?
Wyciągnęli mnie ze szkolenia w Londynie i kazali wracać.
Dlaczego?
Mam zastąpić Moreno.
Kumam.
Nie miałeś trafić do jednostki 400?
Też tak sądziłem.
Byłem u ministra i szefa wywiadu.
Mamy wracać do akcji i...
zabić Al Makdasiego.
Zabić.
Nie złapać, nie przesłuchać.
Zabić.
Przez Moreno też,
ale on chce wyeliminować cały oddział.
Słuchajcie...
jest smutno, ale trzeba wracać do roboty.
Mamy mało czasu. Nie spoczniemy, póki go nie wykończymy.
Wiemy coś o nim?
Pracuje z Walidem Al-Abedem.
Ayub go szuka. My ustalimy metody działania.
Teraz się prześpijcie. Rano musicie być w formie.
Idźcie.
Znajdźcie trzeźwego kierowcę.
Doron!
Zaczekaj, chcę z tobą pogadać.
Daj jednego.
Jak noga?
Dobrze.
Popsuli ci wakacje.
- Szkolenie to dla ciebie wakacje? - W Anglii jest spokojnie.
Spokojnie... Cholernie nudno.
Żarcie do dupy.
Nie rozumiałem, co do mnie mówili.
Jak to?
Połowa Anglii to Arabowie.
Co zrobimy?
Zlikwidujemy skurwiela.
Nie obwiniaj się. Nie pora na to.
Jesteś mi potrzebny, gotowy do działania.
Nie mam czasu na pierdoły.
Muszę wiedzieć, że pracujesz ze mną
i że jesteś częścią zespołu.
Jasne, bracie.
Z Naorem też?
Co z nim?
Koniec głupot.
I gadania za jego plecami.
Nie jestem dzieckiem.
[Wyszłaś za mąż. Gratuluję.]
[Pozwól...]
[Mieszkałaś w Dzielnicy Łacińskiej.]
[Co za miejsce!]
[Świetne jedzenie.]
[Raz jadłem tam lody z solonym karmelem.]
[Co za rozkosz...]
[Jak się nazywał ten sklep?]
[Taki mały, zamykali go o 16.00.]
Mon Petit Éclair.
[Brawo. Dokładnie ten.]
Mon Petit Éclair.
[Na przeciwko jest meczet.]
[Modliłaś się tam, prawda?]
[Nie jestem religijna.]
[Czego chcesz?]
[Gdzie jest twój mąż?]
[Też go szukam.]
[Kiedy go ostatnio widziałaś?]
[Parę miesięcy temu.]
[Pewnie ci ciężko.]
[Bardzo.]
[Twój mąż jest najbardziej poszukiwanym człowiekiem. Prawdziwy zaszczyt.]
[Ludzie pewnie ci gratulują,]
[ale tak się składa,]
[że jest zamieszany w morderstwo]
[wysokiego rangą oficera]
[oraz zamach, w którym zginęli cywile.]
[Nie wypuszczę cię, dopóki mi czegoś nie powiesz.]
[Naprawdę sądzisz, że bym go wydała?]
[Nic na mnie nie masz.]
Nurit, Sagi...
Zająć pozycje.
Start!
Nieźle, Nurit!
Dobrze. Kontakt!
Ładnie!
Dalej, Sagi.
Kontakt.
Chroń twarz, Nurit.
Ładnie.
Czekam, aż odklepiesz, Nurit.
Czekam, aż odklepiesz.
Nurit, poddaj się.
Czekam, aż odklepiesz.
- Czekam, aż odklepiesz. - Poddaj się!
- Przerwać kontakt!
Dlaczego puściłeś?
Skurwysyn...
Następni.
Doron, Naor.
Ćwiczenie. Tylko korpus.
Start!
Kontakt!
Dobrze.
Kontakt.
Co z tobą? Opanuj się!
Co robisz?
Krok w tył. Uspokójcie się!
W porządku.
Gotowi?
Osłaniać twarze.
Uwaga!
Start!
- No chodź! - Przestańcie!
- Stop! - Naor!
Puść go!
- Dosyć! - Przestańcie!
Puść go!
- Dosyć! - Stop!
- Chodź tu! - Dosyć!
- Puszczaj! - Nie dotykaj mnie!
Chodź tu, tchórzu!
- Co to miało być? - Widziałeś.
- Miałeś to załatwić na osobności. - Nie pouczaj mnie.
Przeprowadzam weryfikację.
Wszystkich przepisów, metod i ludzi
- i widzę, że masz problem. - Nie mam.
Pogadam z nim.
Mam nadzieję. Bo jeśli nie możecie pracować razem,
- wylecisz ty. - Dobra.
Pogadam z nim.
Dobrze. Dzięki.
I zgłoś się do Ayuba.
[Bóg ulży jej w cierpieniu.]
[Oby dał twojej żonie siłę.]
[Nie martw się.]
[Nie martwię się.]
[Nie doszłoby do tego, gdyby nie twoje idiotyzmy.]
[- Nie chciałem...] [- Naucz się słuchać rozkazów.]
[Witam, ojcze.]
[- Co słychać?] [- Witam.]
[- Pokój niech będzie z tobą.] [- I z tobą.]
[- Witaj z powrotem.] [- Dziękuję.]
[- Co słychać?] [- Wszystko w porządku.]
[Przesłaliśmy pieniądze twojej matce.]
[To okropne, co zrobili z twoim domem.]
[Bóg zapłać, Abu Samara. Proszę.]
[Twój ojciec, oby spoczywał w pokoju,]
[był ojcem dla nas wszystkich, wiesz o tym.]
[I ty wiele dla nas znaczysz.]
[Z pewnością daleko zajdziesz,]
[ale najpierw musisz wykonywać rozkazy organizacji.]
[Z całym szacunkiem, Abu Samara,]
[krew jest ważniejsza od rozkazów.]
[To zemsta osobista.]
[To stare zasady.]
[Gdyby każdy się mścił według własnego uznania,]
[nie byłoby końca.]
[Nie mam wyboru.]
[Nie zasięgam twojej rady]
[i nie jesteśmy przyjaciółmi.]
[Jestem przywódcą Hamasu na Zachodnim Brzegu i twoim przełożonym.]
[Bez obaw. Nidal zrobi to, co mu każesz.]
[Organizacja rozkazuje ci zaprzestać wszelkich działań.]
[To błąd.]
[Nie pytałem cię o zdanie.]
[Twój ojciec był mądrym człowiekiem.]
[Siła tkwi w jedności.]
[Jeśli ktoś działa na własną rękę, wszystko się rozsypuje.]
[Oby spoczywał w pokoju,]
[ale gdyby widział, co stało się z organizacją...]
[Słucham?]
[Ostatnim, który dokonał ataku, był Abu Ahmad.]
[Odkąd oddał życie, drepczemy w miejscu.]
[Zmieniliście się w palestyńskie władze.]
[Dużo mówicie i dogadujecie się z syjonistami za naszymi plecami.]
[- Lepiej waż słowa.] [- Dlaczego?]
[- Mylę się?] [- Co ty wiesz?]
[Dopiero wróciłeś.]
[Myślisz, że na dobre? Wciąż jesteś turystą.]
[Nie podoba się? Wracaj do Syrii.]
[Tam wiedzą, jak traktować zdrajców.]
[Ostrzegam cię ostatni raz!]
[Jeszcze jeden samowolny atak]
[i wylatujesz z Hamasu!]
[„Panie, czy zniszczysz nas za czyny głupców?”]
[- Szczęście, że ojciec cię nie słyszy.] [- Spokojnie.]
[Jeszcze raz wspomnij mojego ojca,]
[a nie dożyjesz jutra.]
[- Uważaj!] [- Spokojnie!]
[Jesteśmy po tej samej stronie. Nie jesteśmy wrogami.]
[- Porozmawiajmy.] [- Skończyłem rozmowę.]
[A ty zdecyduj, po czyjej stronie jesteś.]
- Cześć. - Barbur, podłącz do ładowarki.
Kurwa...
Co ona tu robi?
[Weszli do miasta.]
[Jest już jedna ofiara, 19-latek.]
Jest tu z powodu Walida.
Tylko ona wie, jak dotrzeć do Al Makdasiego.
Ze mną nie będzie chciała rozmawiać.
Nie zaszkodzi spróbować. To mój jedyny trop.
Nie wypuszczę jej, dopóki czegoś nie powie.
Niczego jej nie obiecuj.
[Nie chcesz zapobiec kolejnym ofiarom?]
Co jest?
- Wyjdź. - Jak to?
[- Nie.] [- Ayub ci wyjaśni.]
- Klucze. [- Wracaj!]
Ma być skuta.
[Nie zostawiaj mnie z nim!]
Co on robi?
To może nam pomóc. Siadaj.
[Nie zbliżaj się i nie dotykaj mnie.]
[Sama się rozkuj.]
[Co słychać, Shirin?]
[Nic ci nie jest?]
[Chcę ci pomóc.]
[Wyjdź. Proszę.]
[Chcę pomóc.]
[Czego chcesz ode mnie?]
[Chcę ci pomóc stąd wyjść.]
[Więc mnie wypuść. Na co czekasz?]
[Jesteś na mnie zła.]
[Masz prawo, ale...]
[nie wiń mnie za wszystko.]
[Mogę ci pomóc.]
[Jak?]
[Uciekniesz za granicę.]
[Mam męża.]
[Wiem.]
[Dokąd byś mnie wysłał?]
[Dokąd zechcesz, choćby do Francji.]
[Kłamiesz jak zawsze?]
[To nieprawda!]
[Mówiąc o uczuciach, nie kłamałem.]
[Kłamałeś od początku do końca. Nawet imię zmyśliłeś!]
[Nazywam się Doron Kabilio.]
[Rozwiedziony, dwoje dzieci, chłopiec i dziewczynka.]
[Mogę cię rozkuć?]
[Proszę, nie mogę znieść tego widoku.]
[Nie uwierzę w ani jedno twoje słowo, nie rozumiesz?]
[Naprawdę chcę pomóc. Jestem ci to winny.]
[Jeżeli wydasz nam Walida,]
[wywiozę cię i będziesz wolna.]
Co, do cholery, wyprawiasz?
Musi coś z tego mieć.
Mam ją wysłać do Francji?
Mógłbyś?
Nie wiem.
Niech zacznie gadać, potem zobaczymy.
Cześć.
Klasę biznesową też jej obiecałeś?
UNIWERSYTET BIRZEIT
[Twoja odpowiedź była bardzo zajmująca.]
Ahmad, którą książkę ty wybrałeś?
- Z tych trzech wybierałem... - Wybrałem.
Z trzech książek, które przeczytałem,
wybrałem Kraj kłamstw.
Moim zdaniem postać głównego bohatera ma przekazać,
że okłamanie kogoś, iż zdarzyło się coś złego, jest bardziej wiarygodne,
niż powiedzenie, że zaszło coś dobrego.
[Nie musisz mówić z takim izraelskim akcentem.]
Opowieść była bardzo ciekawa,
- ale nie wydała mi się zabawowa. - Zabawna.
- Nie wydała mi się zabawna. - Dobrze.
[To była bardzo owocna lekcja.]
[Nie zapomnijcie o pracy domowej.]
[Kiedy udało ci się to przeczytać?]
[Przeczytałem połowę, a potem obejrzałem film.]
[To ma z tysiąc stron. Nie zdążyłbym.]
[Witaj w Krainie kłamstw.]
[Skoczymy do fryzjera?]
[Dobra, chodźmy.]
[Marwa.]
[- Cześć, kochanie.] [- Cześć.]
[Co u ciebie?]
[W porządku, bez porannych nudności, dzięki Bogu.]
[Dzięki Bogu.]
[W imię Allaha...]
[Teraz nasza kolej?]
[Tak.]
[Przepraszam,]
[byliście już u tej lekarki?]
[Jest świetna.]
[- Ale naprawdę czy...?] [- Jest świetna.]
[Dziękuję.]
[Widzisz? Mówiłem ci,]
[jest najlepsza,]
[- warto wydać więcej.] [- Dobrze.]
[Przepraszam.]
[Samir!]
[- Wychodź!] [- Samir!]
[Nic mu nie będzie.]
[Samir!]
[Gdzie twój brat?]
[Nie wiem.]
[Gdzie twój brat?]
[Gdzie?]
[Nie wiem.]
[Nic nam nie mówi, ani mnie, ani mamie.]
[Przecież to wiecie.]
[Kłamca!]
[Znasz mnie?]
[Wiesz, jak się nazywam?]
[Doron.]
[Zgadza się.]
[Zabiję cię, tak jak zabiłem twojego ojca, jasne?]
- Doron! - Stul pysk!
[Brat chce zemsty? Proszę bardzo!]
[Zabił mi przyjaciela. Ty i on za to zapłacicie.]
[Doron, przestań!]
[Mów, gdzie jest twój brat!]
[Nie boję się śmierci, jestem szahidem!]
[- Gdzie on jest?] - Dosyć.
Zabierzcie go.
[- Pokój z tobą.] [- Cześć, chłopaki.]
[I z wami.]
[Wchodźcie.]
[O czym rozmawialiście?]
[- Słyszałem, co mówił.] [- Mylisz się.]
Mówcie po hebrajsku.
Jak było na lekcji?
- Dobrze. - Sababa.
Powiedz „sababa”.
Sababa.
Było sababa.
Dobrze, że przyszliście.
Przed nami dużo pracy.
Napisy: Przemysław Rak