Zasnąłeś?
- Dokąd? - Na uniwersytet Bar-Ilan.
Pokaż dokumenty.
EYAL COHEN, ŻYD
- Studiujesz? - Może w przyszłym roku.
Jadę się rozejrzeć.
Rozumiem.
Korzystasz z odroczenia służby?
Pewnie.
Może też się tam zapiszę w przyszłym roku.
- Powodzenia. - Dzięki.
[ARABSKI] [Gdzie on jest?]
[Jak możesz jeść? Mnie jest niedobrze.]
Szalom.
[Świetna robota.]
[Tylko wariaci się nie boją.]
[Nabierzecie wprawy.]
[O co chodzi?]
[Co jest?]
[Aresztowali Samira.]
[Co mamy robić?]
[Zaczekamy, aż Ali minie punkt kontroli,]
[skończymy ćwiczenia, i do domu.]
[Jasne?]
NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Oszalałeś?
Po co to zrobiłeś?
- Co z nim? - Jesteś psycholem.
Dzięki za opinię.
- Za kogo ty się masz? - Zejdź mi z oczu.
Bo co?
- Zjeżdżaj! - Bo co?
- Naor! - Chodź tu!
- Przestań, Naor! - Uspokój się!
Mam go dosyć!
Trzeba go wywalić!
To gówno miało się skończyć!
Co za idiotyzm!
[Kto tam?]
[- Kto tam?] [- To ja, Ismail.]
[Ismail?]
[Wejdź.]
[Daj.]
[Usiądź.]
[Siadaj, skarbie.]
[Mamo.]
[Posłuchaj mnie.]
[Masz nie przeprowadzać ataku, póki nie zwolnią twojego brata.]
[Nie daj im powodu, by go trzymali.]
[Nie martw się, mamo.]
[Obiecaj, że nic nie zrobisz, dopóki go nie wypuszczą.]
[- Mamo...] [- Skończ z tym „mamo”.]
[Obiecaj. Nawet gdyby miało to trwać rok.]
[Na pewno wróci do domu za parę dni.]
[Więc na ten czas zaprzestań wszelkich działań.]
[To nie takie proste.]
[Pomyśl o bracie. Jesteś odpowiedzialny za jego bezpieczeństwo.]
[- Miałeś go nie wciągać.] [- To nie moja wina.]
[On tego nie przeżyje.]
[- Jest inny.] [- To już mężczyzna.]
[Muszę kończyć. Przepraszam.]
[Trzymaj się, mamo.]
[Nidal...]
[Jak leci?]
[Chcesz coś przeciwbólowego? Aspirynę?]
[Nie macie powodu, żeby mnie trzymać.]
[Nie kontaktuję się z Nidalem.]
[Poza tym i tak nigdy bym go nie wydał.]
[Wiem, że nie.]
[Ale wiesz co?]
[Przekaż mu wiadomość.]
[Żeby się stąd zabierał, bo Hamas go ściga.]
[Jest synem szejka.]
[Nie ważyliby się.]
[Jesteś pewien?]
[Wiesz, że groził Walidowi?]
[- Nieprawda.] [- A właśnie, że prawda.]
[Niech lepiej wraca do Syrii, czy dokąd tam chce,]
[byle jak najdalej stąd.]
[Nawet jeśli mu tu powiem, to nic nie da.]
[Al Makdasi nigdy nie wyjedzie.]
Macie to rozwiązać między sobą.
Ja mam się tym zająć? Kto jest dowódcą, ty czy ja?
Nie wysługuj się mną. Doron nie jest profesjonalistą.
To zawodowiec w każdym calu.
Kiedyś nim był. Teraz jest brutalny i nie panuje nad sobą.
- Zmasakrował brata Al Makdasiego. - Bo mu kazałem.
- To prawda. - Po co?
By zmusić Makdasiego do błędu.
- Tego chcesz? - Tak.
Samir ma się bać, że go zabijemy,
- i przekazać to bratu. - To nasza strategia?
Tego nauczyli cię w Anglii?
- Trochę przegiął. - Co?
Tak, trochę! Mam ci składać raport przed każdą operacją?
Najwyraźniej inaczej widzimy zadania dowódcy.
Nie zawracaj mi dupy.
Dobra.
Ułatwię ci to: odchodzę.
- Nie rób scen. - To nie scena.
Wszyscy tu postradali rozum, ty też.
Mam tego dosyć.
Ochłonąłeś?
Wykąpmy się, poczujesz się lepiej.
Wskakuj!
Odświeżysz się przed szabasem.
Nic z tego, tato.
Jesteś dziwny.
Nie wiesz, co tracisz.
No więc?
Co cię gryzie?
Wpadliście na trop Al Makdasiego?
- Pracujemy nad tym. - Jak?
Rewizje, aresztowania... Zgodnie z procedurami.
Wiesz...
Kiedy byłeś w dziewiątej klasie, pojechałem do Grecji.
Obraziłeś się,
bo zamiast tygodnia, zostałem trzy.
To była 8. klasa i obraziłem się,
bo zostawiłeś mamę na święta.
Nie byłem w Grecji,
ale w jordańskim więzieniu.
Co?
Zamknęli mnie z głupiego powodu.
Miałem świetną przykrywkę, mogłem wyjść następnego dnia.
Ale Izrael nie chciał psuć rozmów z Jordanią
i mnie zostawili na dwa tygodnie.
Nie mówię tego, żeby robić z siebie bohatera.
Chcę, żebyś wiedział,
że rząd nie dba o twój los.
To banda skurwieli.
Jesteś zdany tylko na siebie.
Jeśli musisz coś zrobić, zrób to sam.
NABLUS, OBÓZ UCHODŹCÓW BALATA
[Otwórz.]
[Pokój z tobą.]
[- Smacznego.] [- Dzięki.]
[- Czego chcesz?] [- Aresztowali Samira.]
[Wiem.]
[Coś jeszcze?]
[Zgarnęli go na oczach żony.]
[Nidal, czego chcesz?]
[- Skontaktuj mnie z Abedem.] [- Którym Abedem?]
[Tym specem komputerowym. Zabierz mnie do niego.]
[Nikt z nim nie gada oprócz mnie. Nawet dowództwo.]
[Siadaj.]
[Walid, błagam cię.]
[Chcę dorwać Dorona. Chcę znać jego adres,]
[- numer telefonu, wszystko.] [- Uspokój się.]
[Takie zagrywki nic ci nie dadzą.]
[Będę działał zgodnie z rozkazami Hamasu,]
[a nie moimi czy twoimi zachciankami.]
[Obaj wiemy, co ten śmieć mi zrobił.]
[I tobie też.]
[Nidal, co próbujesz mi powiedzieć?]
[Nic.]
[To dobrze. Więc zostawmy ten temat.]
[Wypuścili Shirin?]
[Chwała Allahowi.]
[Sypnęła?]
[Słuchaj, Abu Seif Al Makdasi,]
[Nidal,]
[nie wiem, jak jest w Syrii,]
[ale tu lepiej waż słowa, zanim coś powiesz.]
[Chyba coś ci się pomieszało.]
[Tutaj nie ma miejsca na anarchię.]
[Jestem twoim dowódcą, a ty wypełniasz moje rozkazy.]
[Jasne?]
[Otwórz drzwi.]
Powiedz Eliemu, że nie mówiłeś serio, byłeś zdenerwowany i że przepraszasz.
- Nie musisz odchodzić. - Ale chcę.
I już? Odchodzisz, a on zostaje?
Nie będę pracował w takich warunkach.
Palant z ciebie!
Daj Eliemu szansę. Ściągnęli go z Anglii. Wyrobi się.
Eli jest marionetką Dorona. To się źle skończy.
Też powinnaś odejść.
Nie musisz wracać do wywiadu.
Możesz walczyć w innym oddziale.
Nie odejdę.
Naor!
Przemyśl to jeszcze.
Już przemyślałem.
Kończę z tym.
Pieprzyć wszystkich.
Uważaj na siebie.
[Pani doktor!]
[O co chodzi?]
[- Co jej jest?] [- Przewróciła się.]
[Wprowadźcie ją.]
[- O, Boże...] [- Dziękuję.]
[Dziękuję.]
[Walid...]
[Nie mogłem spać. Musiałem cię zobaczyć.]
[- Wszystko w porządku?] [- Nic mi nie zrobili.]
[Pytali, czy wiem, gdzie jesteś.]
[I co powiedziałaś?]
[Prawdę: że nie wiem.]
[Jesteś moim życiem.]
[Posądzają cię o zamach]
[i śmierć dowódcy jednostki.]
[Nie powinieneś przychodzić. Na pewno tu się kręcą.]
[Tęskniłem.]
[Co im powiedziałaś?]
[Mówiłam już.]
[Opowiedz dokładnie, jak to było.]
[Pytali, czy wiem, gdzie jesteś.]
[Odparłam, że nie. Dobrze wiedzą, że nie wiem,]
[- nawet nie musiałam tego mówić.] [- Tylko tyle?]
[W ciągu pięciu godzin?]
[Tak, to wszystko.]
[Rozpoznałaś kogoś?]
[Była tam kobieta.]
[Tylko ona?]
[Byli też inni.]
[- Kapitan Ayub?] [- Tak, był tam.]
[- A Doron?] [- Kto?]
[Doron.]
[Kobieta i kapitan Ayub, nikt inny.]
[Dokąd idziesz? Co się stało?]
[Nie podoba mi się ton twojego głosu.]
[Czemu kazałeś mnie śledzić?]
[- Jihadowi? W szpitalu?] [- Tak.]
[- Chroni cię przed kłopotami.] [- Jakimi?]
[Różnymi.]
[Tu nikt ci nic nie zrobi,]
[ale w szpitalu któryś z moich „przyjaciół”]
[może cię skrzywdzić.]
[Shirin, robię to dlatego, że cię kocham.]
Co za duchota. Włączcie klimatyzację!
Nie ma czym oddychać.
Coś się działo w nocy? Miała gości?
Wchodziła starsza kobieta, pewnie chora.
Pokaż.
Zatrzymaj.
O pierwszej? To nie dziwne?
Zależy od punktu widzenia.
Czemu nikogo nie powiadomiliście?
Puść jeszcze raz.
Stop.
Przybliż.
Bardziej.
Spójrz na tego buta.
Pokaż chwilę wyjścia.
Stop. Przybliż.
To Walid.
Sukinsyn.
Prześlijcie to do mnie i się obudźcie!
I co?
Trochę to potrwa. Nie pęka.
Mamy mało czasu.
Adwokat obwieścił, że zostało nam 48 godzin.
Poważnie? Cholera, tak się nie da pracować.
Gdzie telefon Samira?
[Twój aparat.]
[Wybacz, twoja komórka.]
[- Nie mam numeru Nidala.] [- Dzwoń do żony]
[i powiedz jej, że spędzisz w kiciu 25 lat]
[i twoje nienarodzone dziecko będzie się chować bez ojca.]
[Nawet najbardziej oddana i najwierniejsza kobieta]
[nie będzie czekać 25 lat.]
[Co dopiero taka piękność jak Marwa!]
[Łatwo sobie przygrucha nowego męża.]
[Może po pięciu, może po dziesięciu latach.]
[Nikt jej nie zarzuci zdrady.]
[Wiem z doświadczenia.]
[Miałem trzy żony, niech Bóg je błogosławi.]
[Jedna z nich dokazywała z moim kolegą, kiedy byłem w pracy.]
[Ale nie winię jej]
[i Marwy też bym nie winił.]
[Dobra.]
[Zapytajmy Marwy, czy woli,]
[żebyś wydał swojego zasranego brata,]
[który cię zostawił, żebyś się zajmował owdowiałą matką,]
[i który nie ochronił ojca,]
[czy może woli, żebyś wybrał ją i wrócił do domu już dziś.]
[Co robisz?]
[Rozłącz się.]
[- Um Nidal! To Samir.] [- Samir?]
[Samir?]
[Nie.]
[Kapitan Ayub z tajnych służb.]
[Co mówi?]
[Samir chce coś z panią omówić.]
[Halo?]
[Samir!]
[Nic ci nie jest?]
[Nie, chwała Allahowi, a tobie?]
[Co ci robią? Kiedy wypuszczą?]
[Nic się nie stało.]
[Nie płacz.]
[Marwo,]
[nie płacz, wkrótce mnie wypuszczą.]
[Naprawdę. Dobrze mnie tu traktują.]
[Nie martw się.]
[Przekaż mamie...]
[Zostanie tu, aż złapiemy jego brata.]
[Kiedy to będzie,]
[zależy od ciebie, nie ode mnie.]
[Bez ojca twojemu dziecku nie będzie łatwo.]
[Co powiedział?]
[Rozłączył się.]
[Co robisz?]
[To pewnie od niego!]
[Bydlaki...]
[Chcą cię złamać. Nie pozwól im.]
[Skasuj to!]
[Bez względu na to, co się tu stanie, obiecuję ci,]
[że nigdy nie dam ci spokoju.]
[Będziesz żałował, że się urodziłeś.]
[I pamiętaj: tak naprawdę]
[tylko ja jestem ci w stanie pomóc.]
[A jesteś jeszcze młody.]
Napalony drań się wkrada, żeby posunąć żonkę, a my nic.
I to pewnie nie pierwszy raz.
Może coś tam ukrywać. Co sądzisz?
Wejdźmy i sprawdźmy.
Może zainstalujemy kamerę w jej domu.
Kamerę w domu?
- Wielki Brat pełną gębą. - Jasne.
Ale nie ty ją zainstalujesz.
Kto inny to zrobi.
Mam materiał z przesłuchania Shirin.
Słyszałem was.
Coś cię z nią łączyło.
Owszem, miałem ją zwerbować.
Spałeś z nią?
Gratuluję. Kamerę zainstaluje Steve.
- Nie ufasz mi? - Ufam bezgranicznie.
Ale nie chcę, żebyś miał kłopoty.
- Instalowanie kamery to kłopot? - Koniec tematu.
Steve się tym zajmie.
Dobra.
[Witaj, Marwo.]
[Witaj.]
[Jak się czujesz?]
[Dobrze.]
[Pomóż Samirowi.]
[Nie jest taki jak ty. Nie zniesie tego.]
[- Czemu wszyscy to powtarzają?] [- Bo on jest inny.]
[Mam nadzieję, że kiedyś będzie tego więcej.]
[Dziękuję.]
[I...]
[mam też czekoladę pomarańczową.]
[Poza tobą nie znam nikogo, kto ją lubi.]
[Pamiętam cię z dzieciństwa.]
[Byłaś taka śliczna.]
[Z Samirem patrzyliśmy na ciebie...]
[a ty jadłaś tę swoją okropną pomarańczową czekoladę.]
[Masz plan, jak go stamtąd wyciągnąć?]
[Nie.]
[Ale go wypuszczą, nic nie mają.]
[Jest silny. Wytrzyma.]
[Na pewno? Czy tu wygląda, jakby miał wytrzymać?]
[Kto tam?]
[Walid mnie przysłał. Otwieraj.]
[Nic o tym nie wiem.]
[Pracuję z Walidem. Otwieraj!]
[Uprzedziłby mnie, że przyjdziesz.]
[Nie będę rozmawiał z tobą ani z nikim innym.]
[Nie chcesz otworzyć, trudno. Poniesiesz konsekwencje.]
[Dalej.]
[Siadaj.]
[Potrzebuję czyjegoś adresu i numeru.]
[Nie wiem, kim jesteś, i najwyraźniej ty nie wiesz,]
[- z kim rozmawiasz.] [- Czyżby? Rusz się.]
[Chcę mieć jego adres.]
[Nazywa się Doron Kabilio.]
[Pewnie jest takich kilkudziesięciu.]
[- To potrwa.] [- Mamy dużo czasu.]
BRAK POŁĄCZENIA
Co jest?
Z czym?
Jesteś jakiś cichy.
To nic.
Bez powodu.
Wychodzi.
Teren czysty.
Zrozumiałem.
Wchodzę.
- Jaka jest sytuacja? - Wyszedł.
- Kto? - Doron.
Doron, co robisz? Wracaj do auta.
Doron!
Steve, ty miałeś to zrobić.
- Tak, ale... - Następnym razem
jeśli wydam rozkaz, masz go wypełnić. Jasne?
Oby nie zrobił nic głupiego.
Wszedłem.
Chcemy wiedzieć, czy coś tam ukrywa.
Jak idzie?
Dwie minuty.
Nic tu nie ma.
Instaluj kamerę. Mamy mało czasu.
Zbliża się od wschodu.
Daj sobie spokój z kamerą i wyłaź!
Daleko jest?
Około 100 metrów.
Już 90 metrów.
Teraz 80.
70 metrów.
60 metrów.
50 metrów.
40 metrów.
30 metrów.
20 metrów.
Wychodź!
Ona już wchodzi! Wyłaź!
Gdzie jesteś?
Doron?
Puknij dwa razy, jeśli wszystko gra.
Mamy obraz.
Dołącz do Steve'a.
Doron?
- Straciliśmy jego sygnał. - Kurwa!
Co się dzieje?
Wychodzi?
Wciąż tam jest,
ona może go nakryć.
Brak wizji.
Bądź gotowy, żeby go wyciągnąć.
Jeśli krzyknie, zleci się cała wioska.
[Już idę.]
[Idę.]
[- Wpuść mnie.] [- Nie.]
[Lepiej, by nikt mnie nie widział.]
[Nie zrobię ci krzywdy.]
[Przepraszam, ale muszę z tobą pomówić.]
[Wiesz, co zrobią, gdy mnie nakryją z mężczyzną?]
[W dodatku z Żydem? Co zrobi Walid?]
[Nie rozumiesz? Wszyscy mnie obserwują.]
[Nikt mnie nie widział.]
[Zostaw mnie w spokoju.]
[- Chcę ci pomóc.] [- Nie będę cię słuchać.]
[Mogę ci pomóc.]
[Nie wierzę ci.]
[Jesteś mi bliska.]
[Nie mogę przestać myśleć o tobie.]
[Jeśli chcesz, wydostanę cię z kraju,]
[ale musisz mi coś dać.]
[Nie mogę.]
[Walid pracuje z facetem z Syrii.]
[Nie sprzedam go.]
[Wiesz, co robi?]
[Jeśli go zdradzę,]
[Hamas wymorduje moją rodzinę, rozumiesz?]
[Walid pomógł mi po tym, jak mnie zostawiłeś.]
[Shirin, niedługo wybuchnie wojna.]
[Zginie wielu ludzi.]
[W więzieniu Walid będzie bezpieczny... przeżyje.]
[Jeśli ci pomogę, nie zabijesz go?]
[Nie.]
Doron, co jest? Wsypiesz wszystkich!
Co go zatrzymuje? Widzisz coś?
Jest na podwórzu. Czeka na wolną drogę.
[Słuchaj,]
[jeśli będziesz potrzebować pomocy, napisz pod ten adres, dobrze?]
ABED SALAME
[Tęsknię za twoim uśmiechem.]
[Dobranoc.]
Wychodzi.
Zwijam się i idę na miejsce spotkania.
Jest w aucie.
Co tak długo?
Rozmawiałeś z nią, tak?
Co?
- Nigdy nie zmądrzejesz? - Jedź.
[- Frędzle na zewnątrz.] [- Nie.]
[- Ma je być widać.] [- To bez sensu.]
[Sprawdzałem w sieci.]
[Jedziemy.]
ULICA KALANIT 3, HERCLIJJA
WYZNACZAM TRASĘ
Trasa gotowa. W drogę.
Napisy: Przemysław Rak