Twoja?
Dziękuję.
Ćwiczysz judo?
Tak.
- Jak ci na imię? - Ido.
Ido.
- Tata w domu? - Nie.
Gdzie jest?
W Ezuz, z dziadkiem. Kim pan jest?
Ido!
Jestem kolegą z wojska.
Miłego dnia, chłopcze.
- Ido, kto to był? - Kolega taty.
NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
- Tato. - Idodi, opowiadaj.
- Kto to był? - Uspokój się.
- Czego chciał? - Niczego, był miły.
Mówił z akcentem?
Stali na dworze. Odszedł, gdy mnie zobaczył.
Wszystko w porządku?
Co się dzieje, Ido?
- O co chodzi? - Daj nam chwilę.
- Musicie wyjechać. - Co?
Tu nie jest bezpiecznie.
- Wyjaśnisz coś? - Później.
- Dokąd mamy jechać? - Do mnie.
- Żartujesz? - A co, ty ich ochronisz?
My tu podejmujemy decyzję.
- To nie jest twój dom. - Twój też nie, więc wyluzuj!
Idodi,
przypatrz się uważnie. Czy to jego widziałeś?
Czy to on?
Rozpoznajesz go?
- Tak. - Na pewno?
Tak mi się zdaje.
Dobra.
Kto to?
Pewien facet. Wszystko będzie dobrze.
- Naprawdę? - Nie martw się.
[ARABSKI] [Kto tam?]
[Samir.]
[Samir!]
[Dzień dobry, kochanie.]
[Pokaż się.]
[Jesteś cały?]
[Tak, nic mi nie jest.]
[- Gdzie mama?] [- Na rynku, zaraz wróci.]
[Usiądź.]
[Siadaj.]
[Wezmę prysznic.]
[Pomogę ci.]
[Nie trzeba.]
MORENO
- Steve. - Cześć.
Nie przeszkadzam? Mam rzeczy, które Moreno -
to znaczy Mickey - zostawił, więc pomyślałem...
Wejdź.
- Nie chcę przeszkadzać. - Nie przeszkadzasz.
- Wybacz ten bałagan. - Nic nie szkodzi.
- Mama w domu? - Wyszła.
Napijesz się czegoś?
Zrobię herbatę.
- Herbatę? - Z whisky.
- Serio? Herbata z whisky? - Do whisky wszystko pasuje.
Dobra.
Papier toaletowy?
- Żeby się nie potłukło. - Jak dzieci.
Co to?
„Od Obozu Treningowego 15 dla majora Moreno
za wkład w bezpieczeństwo kraju”.
Jest też mały rysunek myśliwca.
A nawet model.
Zabawki.
Musi być fajnie na tych waszych letnich koloniach.
Sądziłem, że coś dla ciebie znaczą.
Gówno znaczą.
Wybacz.
Nie przepadam za pamiątkami.
Jak się trzymasz?
Czasem po alkoholu robię się smutna zamiast wesoła.
Przepraszam.
Za co?
Sądziłem, że te rzeczy cię rozweselą. Nie chciałem...
Myślisz, że to go podniecało?
Co?
Zawsze sądziłam, że robił to ze względu na...
No wiesz...
skoki w bok.
Cóż...
Pójdę już.
Nie idź.
Przepraszam.
Dobra, już przestaję.
Cholera.
Pieluchy nie zmieniali ci ze dwa tygodnie.
Co za ślicznotka.
Cholera.
Przepraszam, muszę iść.
Zauważyłeś, że ciągle przepraszasz?
Przepraszam, że przepraszam.
Nie trzeba. Dobrze się bawiłam.
- W porządku? - Jak najbardziej.
[- Masz apetyt.] [- Dziękuję.]
[Pamiętasz, co robił ojciec, kiedy wracał z przesłuchań?]
[Byłeś mały.]
[Palił wszystkie ubrania.]
[Zwłaszcza te, które mu dali.]
[Na wypadek gdyby był w nich podsłuch.]
[Ci barbarzyńscy Żydzi zawsze wymyślą coś nowego.]
[Dziękuję, mamo.]
[Zjedz do końca.]
[To koniec. Od teraz wszystko będzie w porządku.]
[Jak Bóg da.]
- Proszę. - Dziękuję.
- Tato? - Co?
Strzelałeś kiedyś?
Nie.
Tylko na strzelnicy.
A do ciebie strzelali?
Porozmawiajmy o czymś innym.
- Walczyłeś na wojnie? - Tak.
W Izraelu wszyscy walczą. Prawda, Eyal?
Nie wszyscy.
Nie ma takiej potrzeby.
Mamy szczęście.
- Czemu? - Bo nie zginąłeś.
Tak jak wujek Boaz.
[- Mama da ci zastrzyki.] [- To boli?]
[Tylko trochę.]
[- Doktor Shirin?] [- Chwileczkę.]
[Chciała pani rozmawiać z mężem.]
[Wyzdrowiejesz.]
[Tu nie mogę rozmawiać.]
[Tam. Zadzwoni za dwie minuty.]
[Halo?]
[Shirin?]
[Tak, Walid?]
[Wszystko w porządku?]
[Tak, jestem w pracy.]
[- Kapitan Ayub wciąż cię prześladuje?] [- Nie.]
[Naprawdę?]
[Chyba nie jestem aż tak ważna.]
[Tęsknię za tobą.]
[Ja za tobą też.]
[Chcę częściej cię widywać,]
[ale mi nie pozwalają.]
[Szkoda, bo to odpowiednia pora.]
[Wiesz...]
[Co?]
[Mam dni płodne.]
[To najlepszy moment.]
[Teraz nie mogę.]
[Rozumiem. Masz rację.]
[Twoje bezpieczeństwo jest najważniejsze.]
[Wiesz co? Wymyślę jakiś sposób.]
[Nic mi nie będzie, zostaw to mnie.]
[Znajdę bezpieczne miejsce i dam ci znać.]
[Jesteś pewien?]
[Tak.]
[Kocham cię.]
[Ja ciebie też.]
Był w moim domu! Rozumiesz?
Wszyscy pracują dla ciebie.
Twój dom jest pod stałą obserwacją.
Chcę ochrony dla ojca i dzieci, a za Gali mają chodzić tajni agenci.
- Powinna się przenieść. - Mówiłem im, ale ona i Eyal nie chcą.
Rozumiem.
- Jak ten drań wjechał do kraju? - Eyal?
- Tak, Eyal. - Spokojnie.
- Mógł mieć fałszywe papiery. - Samir puścił farbę?
To student, niezwiązany z działalnością brata.
- Przycisnąłeś go? - Tak.
Może ja spróbuję?
- Już go nie mamy. - Jak to?
- Został zwolniony. - Co?
Brak dowodów, znasz reguły gry.
Próbował mnie zabić, a ty puszczasz jego brata?
Oszalałeś? To jakieś kpiny!
Jego dom jest pod obserwacją, zainstalowano kamery.
Pozwól mu popełnić błąd.
W areszcie do niczego się nie przyda! Doron!
Przestań. Wypruwamy sobie flaki dla ciebie.
- Jak było ostatnio? - Dobra.
- Mówię poważnie! - Mówię, że dobra!
ANAT, SIOSTRA MORENO
TY W DOMU? JESTEM W HOLON
GDZIE JESTEŚ?
Cześć.
- Przychodzę nie w porę? - Nie, wchodź.
Zaskoczyłaś mnie. Nie odbierałaś moich telefonów, więc uznałem...
Cóż...
Przepraszam, ale nie wyjaśniliśmy sobie wszystkiego,
a nie chciałam, żeby zrobiło się niezręcznie.
- Trochę nas poniosło. - Tak.
Nie chciałem cię skrzywdzić.
To ja się tobie narzucałam.
Byłam... bardzo pijana.
Ale gdybym nie piła, to bym płakała.
Tak.
Myślę...
Myślę, że to nie ma sensu.
Dobra.
W porządku.
Napijesz się kawy?
- Bez cukru. - Dobra.
Bez cukru, tak?
Dupek...
Co to? Walisz konia, oglądając torty?
Zajrzyj, też się podniecisz.
Gotujesz?
To problem?
Skądże.
To urocze.
Chodziłem na kurs, ale nie skończyłem.
Naprawdę? Dlaczego?
Operacja „Ochronny Brzeg”.
- Czemu nie wróciłeś później? - Kiedyś wrócę.
- I będziesz kucharzem? - Tak.
- Ugotujesz coś dla mnie? - Jasne.
- Więc to zrób. - Zrobię. Kiedyś otworzę restaurację.
Super.
Co?
Co słychać?
Jak to? Teraz?
Nie idź sam. Pójdę z tobą.
- Jednostka? - Tak. Doron potrzebuje pomocy.
Przepraszam.
W porządku.
[Pomogę, cioteczko.]
[Jesteś starszą kobietą, musi być ci trudno.]
[Nic nie wiesz o kobietach.]
[Dlaczego?]
[Nie mówi się kobiecie, że jest stara.]
[- Może dlatego się nie ożeniłem.] [- Pewnie tak.]
[Postaw tam.]
[Bardzo ci dziękuję.]
[Herbaty?]
[- Będę sobie robić.] [- Dobrze.]
[To mój mąż, Hassan, Abu Omar.]
[Zmarł trzy lata temu.]
[- Pokój jego duszy.] [- Przeżyliśmy wiele dobrego.]
[Kiedy to było?]
[Przed 1987, przed ruchem oporu i całym tym bałaganem.]
[Przyjeżdżali tu Żydzi.]
[Mieliśmy przyjaciół z Izraela, miłych ludzi.]
[Beatlesi?]
[Co? Niedobrze? Bo to nie nasi?]
[Bardzo dobrze, lubię ich.]
[Mieszkałem w Europie. Wolę ich późniejsze płyty.]
[Przepraszam.]
[- Muszę odebrać.] [- Nic nie szkodzi.]
[- Przepraszam.] [- Śmiało.]
[Słucham.]
[Miałam zadzwonić, gdybym zobaczyła coś dziwnego.]
[- Mów.] [- W szpitalu wybuchła kłótnia,]
[a ona nagle zniknęła.]
[Spotkała się z kimś podejrzanym na dachu.]
[- Kiedy?] [- Parę dni temu.]
Dzięki, że przyszedłeś.
Nie ma sprawy.
Nie puściłbym cię samego.
Grożą twojej rodzinie. To tak, jakby grozili mojej.
Dzięki.
To ten sukinsyn.
- Idziemy. - Zaczekaj. Niech najpierw wejdzie.
Teraz.
[Samir!]
[Co słychać?]
[- Stój!] [- Nidal był u mnie w domu.]
[- Kto to jest?] [- Zamknij się!]
[- Nie mów tak do niej!] [- Stul pysk!]
[Był w moim domu.]
[Rozmawiał z moim synem. Pomyślałem, że ja pogadam z jego rodziną.]
[Nie mam z tym nic wspólnego.]
[Mój syn też nie!]
[Jeśli się do nas zbliży, zabiję ciebie,]
[waszą matkę i twoją piękną, ciężarną żonę!]
[Jestem świrem.]
[Zabiłem twojego ojca.]
[Przekaż bratu, że jeżeli się do nas zbliży,]
[wszyscy zginiecie. Jasne?]
[- Jasne?] [- Samir...]
[Jasne?]
[- Pokój z tobą.] [- I z tobą.]
[Gdzie Nidal?]
[Potrzebuję cię.]
[Ty?]
[Czego chcesz ode mnie?]
[Mam ci coś do powiedzenia.]
[Chcesz posłuchać?]
[Amir?]
[To ja.]
[Wiem.]
[Za dwa dni, o 14.00,]
[w hotelu Four Seasons w Ramallah.]
[Walid ma pozostać przy życiu.]
[Tak będzie.]
[A ja polecę do Paryża?]
[Jeśli Walid się zjawi.]
[A jeśli nie?]
[Zajmiemy się tobą.]
[Boję się.]
[Pamiętaj, za 48 godzin będziesz wolna.]
[Do widzenia.]
[Do widzenia, Shirin.]
[Weź to.]
[Uważaj na siebie.]
[Bądź silny, a twój brat ci pomoże.]
[Zobaczysz.]
[Nie martw się, mamo.]
[To tylko na jakiś czas.]
[Nieprawda.]
[Przyrzekam, wychowamy naszego syna razem.]
[Nie jedź.]
[- Wystarczy.] [- Zostań z nami, kochany.]
[- Puść mnie.] [- Samir...]
[Samir!]
[Nie martw się.]
[Nie jego ścigają. Wróci.]
[Nie wróci.]
[Wiem to.]
[- Kto tam?] [- To ja. Otwieraj.]
[- Jesteś sam?] [- Tak.]
[Drogi bracie, dobrze, że bezpiecznie dotarłeś.]
[O co chodzi? Powiedz.]
[Ten bydlak przyszedł do mnie.]
[Doron!]
[Kiedy?]
[Byłem w sklepie z Marwą. Groził nam.]
[Niech Allah przebaczy nam grzechy.]
[- Chcę uciec do Jordanii.] [- Przysięgam na Allaha, zabiję go.]
[- Słyszałeś?] [- Tak, załatwię to.]
[Chcę wyjechać z Marwą do Jordanii.]
[Mówię poważnie.]
[- Pomożesz nam?] [- Jasne, co tylko chcesz.]
[Abu Seif, nasz bohaterze. Niech pokój będzie z tobą.]
[I z tobą. Jak się masz, Abu Hazem?]
[Chwalić Allaha.]
[Nie widziałem cię od bitwy o Al-Jarmuk.]
[Wiele tu o tobie słyszymy.]
[- To dzięki Allahowi.] [- Jest wielki.]
[Co z tematem, który omawialiśmy?]
[Mamy człowieka w Nazarecie, przesłałem ci jego adres.]
[Ludzie tutaj oczekują jakiejś akcji z twojej strony]
[w naszym imieniu.]
[Usunąłem z ojczyzny dowódcę tajnej jednostki.]
[Nie tego chcemy. Wiesz, kim jesteśmy.]
[Taka szansa nadarza się raz w życiu.]
[Przyjaciele ojca wstrzymali pomoc.]
[Kończą mi się środki.]
[Czas ich opuścić.]
[Wiem.]
[Wierzę w ciebie, Abu Seif.]
[Nikt przed tobą się nie odważył wznieść flagi ISIS w Palestynie.]
[Z pomocą Allaha, nie zawiodę was.]
[Do zwycięstwa, Abu Seif!]
[- Do widzenia.] [- Pokój z tobą.]
RAMALLAH, DZIELNICA Al-MASYOUN
Celem jest zatrzymanie Walida.
To wysoki rangą terrorysta, odpowiedzialny za śmierć Boaza.
Steve i Sagi przebiorą się za policjantów palestyńskiej drogówki.
Avihai, Nurit i Doron, wysiadacie przed hotelem, rozdzielacie się,
czekacie na przesyłkę.
Ufamy jej?
Nie ufamy nikomu. W razie zasadzki
likwidujecie wszystkich, łącznie z nią.
[- Gdzie jesteś?] [- Przy hotelu.]
[Czekam na ciebie.]
[Nie zostawiaj mnie z nim zbyt długo. Boję się.]
[Nic ci nie będzie. Wkrótce będzie po wszystkim.]
[- Co z telefonem?] [- Wyrzuć kartę SIM.]
[- Skąd będziesz wiedział, gdzie jestem?] [- Wszystko widzimy.]
[Do zobaczenia.]
Minęła nas.
[Zjawił się cień.]
To znaczy, że Walid jest w pobliżu.
Pełna gotowość.
Nadjeżdża samochód.
[- Wsiadaj.] [- Kim jesteś?]
[Walid mnie przysłał. Wsiadaj.]
- Wsiada do taryfy. - Widzicie Walida?
Nie ma go.
Auto jest waszym nowym celem. Trzymajcie się go.
[Cień nas obserwuje.]
- Na pewno? [- Nie na 100 procent.]
Poradzisz sobie z nim?
[Oczywiście.]
Avihai, do samochodu.
Nie zgub ich.
- Powodzenia. - Jedź!
[- Skąd ja cię znam?] [- Zapomniałeś?]
[- A powinienem pamiętać?] [- Chodź, przypomnę ci.]
[Byłaś w szpitalu!]
- Nurit, jaki status? - Czysto. Ewakuujcie mnie.
[Dokąd mnie zabierasz? Powiedz dokąd!]
[Zobaczysz.]
Nie spuszczajcie ich z oka, ale dyskretnie.
Skręć w lewo.
Skręca na rynek.
Widzę. Nie wjeżdżajcie. Zachowajcie odległość.
Wtedy stracę ją z oczu.
Nie rób niczego, dopóki go nie namierzymy.
Zidentyfikowaliście kogoś?
- Gdzie są? - Nic nie widać.
Odjechali. Nic nie widzę.
[Walid!]
[O co chodzi?]
[Walid!]
[- Walid!] [- Nidal mi powiedział.]
Napisy: Przemysław Rak