Z drogi!
Eli, co się stało?
Co się stało?
- Doron... - Co się stało?
Chcę go zobaczyć!
- Nie wchodź! - Chcę go zobaczyć.
Puśćcie go!
- To mój ojciec! - Doron!
- Chcę go zobaczyć! - Puśćcie go!
NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
[ARABSKI] [Allahu Akbar!]
[Zabiliśmy Żyda!]
[Allahu Akbar!]
[Zobacz, jak świętują.]
[Nie obchodzi mnie to.]
[Co robisz?]
[Oddaj to.]
[Zamiast być dumna ze swojego męża i jego rodziny, ty rozpaczasz.]
[Wstydź się!]
[Ja?]
[Ja mam się wstydzić?]
[Przez Nidala zabiją mi męża.]
[Samir nic nie zrobił!]
[- Uspokój się.] [- Uspokoję się, gdy Samir tu będzie!]
[Zaufaj Nidalowi. Zajmie się nim.]
[Zaufać Nidalowi?]
[Nawet szejk mu nie ufał.]
[Masz nie pisać, by tu przyszedł.]
[Napiszę, co będę chciała.]
[- Dosyć niszczenia innym życia.] [- Marwa,]
[zastanów się. Możesz mnie nienawidzić,]
[ale jeśli on przyjdzie, Żydzi się tu zjawią w pół godziny.]
[Niech go aresztują.]
[Mój syn będzie mógł odwiedzać ojca w więzieniu.]
[Oni go nie aresztują. Oni go zabiją.]
[Zabił ojca tajnego agenta.]
[Nie zabił go Samir, tylko Nidal.]
[- Pomścił śmierć ojca.] [- I zniszczył Samirowi życie.]
[Ismail, chodź tu. Posłuchaj.]
[Przekaż, że jesteśmy dumne.]
[Idź.]
[W porządku.]
Napij się wody.
[Co zrobiłaś?]
[- Z kim rozmawiałaś?] - Doron!
[- Doniosłaś mu, prawda?] - Doron!
Zamknąć ją. To informatorka!
Ona ich sprowadziła!
Doron!
[Nie, Doron!]
NABLUS, STARE MIASTO
[- Maher.] [- Witaj.]
[Wejdź.]
[Samir...]
[Jakieś kłopoty po drodze?]
[Żadnych.]
[Chwalić Allaha.]
[- Proszę.] [- Co to?]
[To do gabinetu ojca.]
[Spokojnie, Maher.]
[Spokojnie.]
[Nic mu się nie stanie.]
[Sam straciłem ojca, kiedy go najbardziej potrzebowałem.]
[Przecież mnie znasz.]
[To tylko podsłuch.]
[- Zgoda.] [- Nie...]
[Nie rób niczego wbrew sobie.]
[Sam się tym zajmę.]
[Daj mi to.]
[Na pewno?]
[Tak.]
[Czekaj.]
[Postaw to tak, żebym mógł wszystko słyszeć.]
[Niech Allah cię błogosławi.]
[I ciebie.]
[Do zobaczenia.]
Tutaj się wychowałeś?
Jego matka mieszka w Jerozolimie.
Parę lat spędził tam, parę tutaj.
Pierdolić to...
Stary...
[- To Abu Ala'a.] - Teren prywatny, zakaz wstępu.
[- Chcemy złożyć kondolencje.] - Nie wolno.
Hej!
W porządku.
Dzięki.
[Pokój z tobą.]
[Wyrazy współczucia.]
Przyjaciele Amosa.
[Twój ojciec był nam drogi.]
[- Pokój z wami.] [- I z wami.]
[Niech Allah ma go w opiece.]
[We wszystkim nam pomagał.]
[- Miał wielkie serce.] [- Arabski znał lepiej niż my.]
[Nieważne, że pracował w służbach.]
[Był prawym człowiekiem.]
[- Będzie go nam brakować.] [- Dziękuję.]
[- Niech Allah nad nim czuwa.] [- Dziękuję.]
[Spójrz, Doron...]
[Pamiętasz te czasy?]
[Doron,]
[gdybyś czegoś potrzebował, proś Abu Ala'a.]
[Dziękuję, Abu Ala'a.]
[Powiedz nam, gdzie on jest.]
[Mów, Shirin, żebyśmy mogli przestać szukać]
[i by wszyscy wrócili do normalnego życia.]
[Mów, gdzie on jest! Jak się z nim skontaktowałaś?]
[Przez telefon? Nie okłamuj mnie!]
[Współpracowałaś z nim!]
[Wiem, że tak było.]
[Jesteś lekarką?]
[Jesteś terrorystką.]
Ohyda!
Podaj worek.
Wszystko czyste jak łza.
Aż mam ochotę wysłać zdjęcie mamie.
A ja stąd wyjść.
Więc chodźmy.
Potrzebuje nas.
Odwiozę cię i wrócę.
Zostanę.
Dlaczego nie użyli jednorazowych kubków?
Czy to się kiedyś skończy?
Przesuń się.
Ja je umyję.
Chcesz mi coś powiedzieć?
Te kondolencje mu pomagają?
Oczywiście.
Ja wolałam być sama.
Nie chciałam nikogo widzieć.
Żałoba to gówniany okres.
Nie chodzi o żałobę.
To ten oddział.
Spóźniłem się?
Nie ma sprawy.
Kto jest?
Gali, jeśli o to pytasz.
Przykro mi.
Dzięki, że jesteś.
Jasne.
Jesteśmy zespołem.
Co u ciebie?
Sądziłem, że pęknie, ale...
- Może naprawdę nie wie. - Wie.
Pokazali, kto jest kim.
- Pójdę już. - Nie, wejdź.
Dasz Steve'owi ciasto.
Chodź.
- Na pewno? - Jasne.
Chodź, stary.
Od 1964 roku
teren nie jest ich.
- Cześć. - Witaj!
- Co słychać? - Jak leci?
- Fajnie, że jesteś. - Masz, specjalnie dla ciebie.
- Dobrze wygląda. - Tak.
W końcu jakieś ciasto.
Jak leci?
Fantastycznie.
A u ciebie?
Fantastycznie.
- Dzięki, że wpadłeś. - Nie brudnymi łapami!
[- Cześć.] [- Cześć.]
[Zasłużył na czerwoną kartkę!]
[- Pokój z tobą.] [- I z tobą.]
[Chodź.]
[- Czego chcesz?] [- Zaskoczyłeś mnie.]
[Czym?]
[Dobra robota.]
[Chwalić Allaha. Co cię zaskoczyło?]
[Oto moja propozycja:]
[pojednamy się i wrócisz do Hamasu.]
[Zaczniemy od nowa.]
[Bo mają Walida?]
[Mniejsza o Walida. Jesteś strategiem, doskonale pracujesz w terenie.]
[Rób to w imieniu Hamasu.]
[Pojednać się?]
[Mamy wielu wrogów. Połączmy siły.]
[Przemyślę to.]
[Przemyśl.]
[Walid,]
[zrobiłam to dla ciebie.]
[Inaczej by cię zabili.]
[Chcę wiedzieć jedno.]
[Dziecko...]
[jest moje?]
[Jakie dziecko?]
[To, które nosisz.]
[Nie jestem w ciąży.]
[Pokazali mi wyniki badań.]
[Oni cię okłamują.]
[Oni mnie okłamują?]
[Jacy „oni”?]
[- Jesteś jedną z nich.] [- Nie.]
[Nie jesteś po naszej stronie. Więc po czyjej?]
[Co to?]
[- Walid...] [- Co to?]
[Co to jest?]
[Przeklęta zdrajczyni!]
[Chcę wyjść!]
[- Wypuśćcie mnie!] [- Zdrajcy będą potępieni!]
[Wszyscy!]
[Pamiętasz Hibę?]
[- Pamiętasz?] [- Tak.]
[Pamiętasz ją.]
[Pamiętasz, jak ją zabili?]
[Jak torturowali?]
[Rzucili jej ciało na ulicę, a krwią napisali „zdrajczyni”.]
[Nie masz dokąd wracać.]
[Ani dziś, ani jutro.]
[Ale jedno jest pewne.]
[Niedługo, Shirin,]
[już niedługo...]
[twoje ciało też znajdą na ulicy.]
[Zdrajczyni!]
[Otwórzcie drzwi!]
[- Dlaczego to zrobiłaś?] [- Otwórzcie!]
[Otwórzcie drzwi!]
Wystarczy.
Ciągle o nim myślę.
Wszędzie widzę jego twarz.
Pamiętasz, jak płakał, kiedy zobaczył Nogę?
Wiedziałeś, że dzwonił w każdy piątek,
żeby mi życzyć dobrego szabasu?
Pytał, jakie kwiaty wybrałam.
- Gali... - Przejdziemy przez to.
Dam sobie radę. Możesz wracać do domu.
Tak?
Jedź do dzieci. Potrzebują cię.
Na pewno?
Jesteś wspaniała.
Dziękuję za to, co dzisiaj zrobiłaś.
Doceniam to.
Jesteśmy rodziną.
Nie zapominaj o tym.
Dziękuję.
- Dobranoc. - Dobranoc.
[Aby pomścić morderstwo naszego dowódcy,]
[szahida, szejka Mohammeda Ali Awdallaha,]
[z pomocą Wszechmogącego Allaha, zdołaliśmy zabić]
[ojca syjonistycznego agenta, który zamordował szejka.]
[I z pomocą Allaha odpłacimy w dwójnasób]
[za każdą kroplę krwi przelaną przez nasz lud,]
[aby pokazać naszym wrogom, że walczymy]
„oko za oko”.
Doron nie może tego zobaczyć.
- Co słychać w centrali? - Niekończące się dyskusje
i czekanie, aż sprawa sama się rozmyje.
Co za bagno.
Nie wiem, jak go znaleźć. Nikt nie puszcza pary z ust.
Musimy im porządnie wpieprzyć.
[Dobry wieczór.]
[Dobry wieczór. Jak się miewasz?]
[Wspaniale.]
[Masz dobry humor.]
[Wszystko się układa.]
[Wpadnij na herbatę.]
[Dziękuję, ale jestem zmęczony.]
[Naleję ci. Chodź.]
[Słodzisz?]
[Matka dobrze cię wychowała.]
[Jak długo nie widziałaś dzieci?]
[Trzy lata.]
[Nie odwiedzają cię?]
[Zawsze coś im wypada.]
[Pewnie tęsknią.]
[Fadi,]
[powinieneś się ożenić.]
[Wybacz szczerość, ale jesteś miłym mężczyzną.]
[Szkoda życia. Na co czekasz?]
[Matka nie zrzędzi?]
[Kiedyś zrzędziła, ale się poddała.]
[To nie takie proste.]
[Pamiętaj, w życiu nie ma nic ważniejszego.]
[Rodzina to coś najpiękniejszego.]
[Skąd ten humor?]
[- Oglądałaś wiadomości?] [- Tak.]
[- To przygnębiające.] [- Co?]
[ISIS zabiło izraelskiego żołnierza.]
[I to cię przygnębia?]
[To był żołnierz. Kto wie, ile miał krwi na rękach.]
[Przygnębia mnie to, że ISIS wtrąca się w nasze życie.]
[- To nie nasz sposób walki.] [- Nasz sposób nic nie daje.]
[Nie rozmawiajmy o polityce.]
To pierwszy atak terrorystyczny dokonany z powodów osobistych.
Terrorysta, syn jednego z założycieli Hamasu,
odnalazł ojca człowieka, który według niego jest
agentem tajnych służb.
Kurwa!
- Co tu robisz? - Umówiliśmy się.
Przepraszam...
Wejdź.
Zapomniałem, że się umówiliśmy.
- Co słychać? - Co słychać?
Co słychać?
- Co? - Kurwa...
- Celowałeś we mnie! - Nie celowałem.
Czemu nosisz broń w domu?
- Taki mam zwyczaj. - Zwyczaj?
Wiesz, jakie to nienormalne
bać się we własnym domu?
Polećmy do Tajlandii.
Jest taka plaża na Koh Tao. Przepiękna.
Po prostu zniknijmy.
Co nowego?
Nic.
Ten gnój nie pęka.
Jutro przenoszą go do więzienia.
- Jutro? - Nic nie da się zrobić.
Nie możemy go przesłuchiwać.
Sukinsyn.
Dla nas to lepiej.
Możemy porwać więzienną furgonetkę, ale musisz mi pomóc.
- Mówisz poważnie? - Znasz mnie.
Czasem jestem zbyt poważny.
Sam nie wiem...
Przemyśl to.
Dorwiemy go.
Dziękuję.
[Zadziała z nawozem?]
[Nawet z domowym kompostem zadziała.]
[- Jak za starych czasów.] [- Niech Allah cię prowadzi.]
[Ludzie Abu Mahera cię szukają.]
[- Wiem. Niech Allah cię błogosławi.] [- Powodzenia.]
[- Dziękuję.] [- Z Bogiem.]
[Zaczekaj.]
[Prawie zapomniałem.]
[Masz.]
[Obejrzeli twoje nagranie.]
[Następnym razem więźniowie mają być ubrani w to.]
[Lubią, kiedy wszystko jest dopracowane.]
[- Bywaj.] [- Bywaj.]
Co się dzieje, 271?
- Halo? - Zaczął sypać
- przed tą katastrofą? - Nie.
Co powiem ministrowi?
Żeby zwolnił szefa więziennictwa.
Czy Al Makdasi mógł coś takiego zrobić w Izraelu i zniknąć?
- Nie wiem. - Kto to zrobił?
Nie wiem!
KASPI
- Gdzie oddział? - Na sziwie.
Wezwij ich.
[Wiesz, kim jestem?]
[Tak.]
[Masz dwa wyjścia. Powiesz, gdzie jest Al Makdasi,]
[potem zawiozę cię na jordańską granicę i wypuszczę.]
[Albo bardzo, bardzo powoli cię zabiję]
[i będziesz cierpiał.]
[W końcu powiesz, gdzie on jest lub nie,]
[ale na pewno zaznasz nieludzkiego bólu.]
[Więc jak będzie?]
[Próbowali na mnie wszystkiego.]
[Czyżby?]
[A tego próbowali?]
[Coś ci się pomyliło. My to nie oni.]
[To wszystko przez Shirin?]
[Pracuje z Al Makdasim?]
[- Tak sądzisz?] [- Co o niej wiesz?]
[Co wiesz?]
[Jesteś idiotą.]
[Ta suka pracuje dla was.]
[Oby zdechła!]
[Stul pysk!]
[Dosyć tego!]
[Mów, gdzie jest Al Makdasi!]
[Mów, gdzie jest, albo przestrzelę ci drugą nogę!]
[Przestań marnować nasz czas. Gdzie jest Al Makdasi?]
[W piekle, tam gdzie i ty trafisz!]
[Skurwysyn!]
[Pomóż mi.]
[Proszę.]
[Pomóż.]
[Gdzie on jest?]
[Zrobimy to, co robią kumple Al Makdasiego.]
[Gdy zginął nasz przyjaciel,]
[pamiętasz, co przyrzekłem?]
[Że kiedyś cię zarżnę.]
[Dziś nadeszła pora.]
[Jeśli powiem, wypuścicie mnie?]
[Tak.]
[W dzielnicy Yasmini jest zakład fryzjerski.]
[Zakład Abu Naima. Tam spotyka się ze swoimi ludźmi.]
[Nie wiem, w jakich porach.]
[Nie wierzysz mi?]
[Zakład Abu Naima.]
[Rozumiem.]
[Jesteś śmieciem.]
[Wy też. Psy.]
[Jesteście śmieciami i psami.]
[Obiecałem jej, że cię nie zabiję.]
[Jeśli będziesz chciała ze mną pomówić, poproś strażnika.]
[Kiedy mam lot?]
[Nie wiem.]
[Umówiliśmy się.]
[Nie wiem kiedy.]
[Nic nie zrobiłam. Dobrze wiesz.]
[Ale prokurator]
[żąda ode mnie aktu oskarżenia.]
[Przeciwko mnie?]
[Na jakiej podstawie?]
[Amos został zamordowany.]
[Twój mąż, dowódca terrorystów,]
[uciekł i przepadł.]
[Nie mogę cię teraz wysłać do Francji. Źle by to wyglądało.]
[Jestem absolutnie niewinna!]
[Tak czasem bywa. Świat to szambo.]
[Nic nie zrobiłam!]
[Co to?]
[ZDRAJCA]
[Ta dyskusja jest bezcelowa. Dostajemy codzienne raporty,]
[nasi ludzie pracują dzień i noc.]
[Spójrzcie na mapę okolic Nablus.]
[Północ, południe, wschód...]
[Obstawiliśmy wszystkie ulice.]
[Abu Al-Abed?]
[Ważny jest interes Palestyny.]
[Trzeba ustalić, kto go wspiera. Otrzymuje pomoc z zagranicy]
[i od miejscowych.]
[Jeśli ustalimy, kto mu tutaj pomaga, złapiemy też zagraniczne źródła.]
[Ma wspólników w Nablus.]
[Są uzbrojeni i wyposażeni w najwyższej jakości sprzęt.]
[Chcę otrzymywać raport co pięć godzin.]
[Sporządzamy raporty, Abu Maher,]
[ale chcemy wiedzieć, kto go wspiera,]
[kto mu pomaga,]
[i jakie ma plany na terenach kontrolowanych przez nas.]
[Maher...]
[Niech Allah cię błogosławi. Dzięki.]
[Pracowity chłopak. Dziękujemy, Maher.]
[Jestem za współpracą.]
[Nikt ma nie działać w pojedynkę.]
[Jednoosobowa akcja nam nie pomoże.]
[Szukajcie go. Poruszcie niebo i ziemię.]
[Macie dostarczyć mi raporty...]
[Pracujemy nad tym. Moi ludzie nie siedzą bezczynnie.]
[Nie spali od 48 godzin.]
[Prowadzą nieustanne poszukiwania.]
Wydałeś oświadczenie, że ISIS się przyznało?
Tak, mają je wrzucić do sieci.
Gali i dzieci są w bezpiecznym mieszkaniu.
Co z Shirin?
Napadłeś na nią bez powodu.
Ona nic nie wie.
- Wiele dla niej znaczysz. - Wiem.
Byłem wściekły. Kretyn ze mnie.
Przerzucacie ją?
Jest w mieszkaniu w Giwatajim.
Ma zakaz wyjazdu. Na razie tam zostanie.
Dlaczego ma zakaz?
Rozkaz szefa Obrony Narodowej.
- Kryją swoje tyłki. - Nie możesz jej wywieźć?
Już nie.
Co za kanalie.
Cześć.
Wpuść mnie.
Shirin?
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem,
osiem, dziewięć, dziesięć.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem,
osiem, dziewięć, dziesięć.
Sześć, siedem, osiem, dziewięć, dziesięć.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć,
sześć, siedem, osiem, dziewięć, dziesięć...
Napisy: Przemysław Rak