Wiesz, kto to? Znałeś ją?
Byłeś przy tym?
Słyszysz mnie?
Zjeżdżaj stąd, idioto.
Przykro mi. Nie chciałem tego.
Wszyscy mi umierają.
NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Powtórz, Hanita...
Macie coś na Abu Naima?
To zwykły fryzjer. Prowadzi zakład od 15 lat.
[ARABSKI] [Czekaj, Eli,]
[pożałujesz tego.]
[- Gdzie jest?] [- Zaraz wejdzie.]
[- Trochę się spina.] [- Do kurwy nędzy...]
[- Abu Naim, jesteś najlepszy w okolicy.] [- Tak?]
[Dziękuję, Abu Musa.]
[- Pokój z wami.] [- I z tobą.]
[Siadaj.]
Załatwmy to szybko i spadajmy stamtąd.
[Bądź błogosławiony.]
[- Okulary.] [- Dzięki.]
[Do zobaczenia.]
[Następny!]
[Proszę.]
[Nie śpieszę się. Proszę.]
[Śmiało, przyjacielu.]
[Dzięki.]
[- Ahmad, umyj mu włosy.] [- Siadaj.]
[Usiądź wygodnie.]
[- Jak woda?] [- W porządku.]
[Nie tnij dużo. Tylko po bokach.]
[- Nie martw się.] [- Szwagier się żeni,]
[- więc bądźcie ostrożni.] [- Bez obaw.]
[- Ale...] [- To najlepszy fryzjer w mieście.]
[- Gotowe.] [- Dzięki.]
[Zapraszam.]
[Siadaj, bracie.]
[Witam.]
[- Chwileczkę...] [- Zaufaj mi.]
[- Nie.] [- Obrażasz mnie.]
[Będziesz miał modną fryzurę.]
[Przepraszam,]
[ale się śpieszę, muszę iść. Nałóż tylko żel.]
[- Tylko żel?] [- Tak.]
[- Żona będzie zachwycona.] [- Daj Boże.]
[Gotowe.]
[- Ile płacę?] [- Na koszt zakładu.]
[- Trzymaj się.] [- Dzięki.]
[- Cześć.] [- Cześć.]
[Cześć, przystojniaku!]
[Dzięki.]
[ZDRAJCA]
[Co wy robicie?]
[Wynocha stąd!]
[Wynocha!]
[Co robisz?]
[Nie dzwoń, nie bądź niemądry.]
[Halo? Kto mówi?]
[Ten, który zabije ciebie, twoją rodzinę i twoją kochankę.]
[Nie masz wstydu? Jak śmiesz do mnie dzwonić?]
[Wydałeś na mnie wyrok śmierci... Zaczekaj tylko.]
[Wiesz, jak karzemy zdrajców.]
[Ja jestem zdrajcą? Zabiłeś Walida Al-Abeda!]
[- Jesteś skończony!] [- Żydzi go zabili, głupcze.]
[Wierzysz we wszystko, co usłyszysz.]
[Twoje ego cię zaślepia. Zdradziłeś wartości ojca!]
[Bądź przeklęty.]
[Bądź przeklęty, ty psie!]
[- Coś ty narobił?] [- Uspokój się.]
[- Zginiemy.] [- Nie. Nikt nie zginie.]
[Mamy pieniądze i wszystko, co potrzebne.]
[Przekaż wszystkim, by do nikogo nie dzwonili]
[i z nikim się nie widywali. Aż do naszego spotkania.]
[Przyrzekam ci, przywrócimy honor naszemu zmarłemu ojcu.]
[- Bądź cierpliwy.] [- Nie dbam o honor.]
[I nie widuj się z Marwą za moimi plecami, jasne?]
[Masz mnie o wszystkim powiadamiać.]
[- Nie widziałem się z nią.] [- Nie kłam.]
[Spotkaliście się na rynku. Śledzili cię.]
[Daj mi spokój.]
[Nie będę wychodzić.]
[Nie chcę skończyć jak inni.]
[Chcę wychować syna i go wykształcić!]
[Marwa jest w ciąży. Trzeci miesiąc.]
[Będę miał syna.]
[Nie chcę umrzeć.]
[Błagam, wyciągnij mnie stąd.]
[Czemu to przede mną ukrywałeś?]
[Więc będę wujkiem?]
[Dopóki będziesz ze mną, ochronię cię.]
[Obiecuję, że was stąd wywiozę.]
Doron?
Dzień dobry.
Kawy?
Co tu robisz?
Sprawdzam, co u ciebie.
Co u mnie?
Nie wiem.
Przyprowadzić dzieci? Pytają o ciebie.
Nie tutaj, to dom śmierci.
To twoje dzieci, chcą cię zobaczyć.
Też nie powinnaś tu być. Jedź do domu.
Nie tylko ty go straciłeś.
Twoje dzieci nie mają już dziadka.
Musisz się podnieść i być silny dla nich.
Nie rozumiesz.
Po prostu nie rozumiesz.
Kiedy Boaz zginął,
trudno mi było się pozbierać, ale Noga była mała,
więc nie mogłam się pogrążać.
I ty też nie możesz.
Dla własnego dobra
trzymaj siebie i dzieci z dala ode mnie.
Jak najdalej.
- Żałuję... - Czego?
Tego, że...
tak się między nami skończyło.
Musisz się stąd wyrwać. Pomieszkasz u nas przez parę dni?
Przygotuję pokój.
Wywiad znalazł nam miłe miejsce.
Dzieciaki byłyby zachwycone.
Bylibyśmy razem.
Nie chcę, żeby mnie teraz widziały.
Jestem skończony.
Martwy.
- Jestem martwy. - Nie mów tak.
Jestem tu z tobą.
Jestem tu.
Martwię się o ciebie i dzieci.
Giną wszyscy moi bliscy.
Przepraszam.
Wybacz mi.
Przepraszam.
Wiele dla mnie znaczysz. Uważaj na siebie. Zrób to dla mnie.
Możesz na mnie liczyć.
Dobra?
Dobra.
- Gali. - Właśnie od niego wyszłam.
Nie wygląda to dobrze.
Powinniście tu przyjechać.
Rozumiem.
[Co to za okazja?]
[Żadna. Hanan je zrobiła i mi dała.]
[Po co z nią gadasz?]
[To starsza kobieta. Nie wie, co się dzieje.]
[Biedaczka.]
[O co chodzi?]
[Szczerze mówiąc,]
[już cię nie rozumiem.]
[Zabraniasz mi widywać się z żoną]
[i każesz nikomu nie ufać.]
[Rozumiem, ukrywamy się. Ale ty rozmawiasz z kobietą,]
[która jest powiązana z władzami palestyńskimi.]
[Myślisz, że cię nie wyda?]
[Przeciwnie, ona nas ochrania.]
[Nikt nie niepokoi starszych kobiet.]
[Dlatego wybrałem to mieszkanie.]
[- A jeśli nas wyda?] [- Dlaczego?]
[Bo tacy jak ona nie lubią takich jak my.]
[Nie rozumiem cię.]
[Samir, dosyć tego.]
[Zaufaj mi.]
[Nie chcę słuchać, co powiedziałby tata, zwłaszcza od ciebie.]
[Ciężko przeżył twój pobyt w Europie.]
[Denerwował się za każdym razem, gdy ktoś wspominał o tobie.]
[Nie rozumiałem dlaczego.]
[Sądziłem, że powinien być z ciebie dumny.]
[Ale cierpiał, słysząc, że bierzesz narkotyki]
[i chodzisz na dziwki w Amsterdamie.]
[Ale Abu Nidal był silny.]
[Pracował i wygłaszał przemowy do samego końca, jak lew.]
[Jak gdyby nic się nie stało.]
[Nie byłem tym Nidalem, którego znasz dziś.]
[Przechodziłem trudny okres, próbowałem uciec od wszystkiego.]
[Robię to po to, by odkupić grzechy.]
[Co ci w tym pomoże?]
[Niedzwonienie do domu?]
[Czy wstąpienie do ISIS?]
[Sądzisz, że tata nie wiedział?]
[To ty go zabiłeś, nie Żydzi.]
[Oni uczynili z niego szahida,]
[ale on umarł dużo wcześniej.]
[Dzwoniłem do niego codziennie,]
[ale nie odbierał.]
[Błagałem mamę, żeby go przekonała,]
[ale był nieugięty.]
[Dlaczego?]
[Bo nie należałem do Hamasu.]
[Czy to powód, by wyrzec się najstarszego syna?]
[Samir,]
[Abu Nidal zginął jak szahid.]
[Umarł.]
[Umarł...]
[Umarł, wciąż zły na mnie.]
[Sądzisz, że to moja wina?]
Doron!
Witaj, stary!
- Dobry wieczór. - Co tu robicie tak późno?
Długo nie zabawimy. Wpadliśmy z wizytą.
Z wizytą? O co chodzi?
Jedzie tu cały oddział. Umieramy z głodu.
Chodź, rozpalę grilla.
- Idziesz? - Tak.
Tylko włożę buty.
Zdrowie.
Jak sobie radzisz?
Jak sobie radzę?
Nawet na chwilę nie można cię zostawić z dziewczyną.
Niezła sztuka.
Jadą.
Wszyscy w komplecie.
[Nie, nie sądzę.]
[Wiem, jak ISIS wabi młodych,]
[ale do tanga trzeba dwojga.]
[Wierz mi, facet jest rozżalony i przepełniony nienawiścią.]
[Skończy w samotności. Pomnisz moje słowa.]
[Kiedyś przekonasz się, że ja, Abu Maher, mam rację.]
Co kto lubi?
- Chuck Nurit, krwisty? - Średni, nie znoszę krwi.
Akurat.
Kochasz krew,
wampirze.
- Co dla ciebie? Stek? Kebab? - Zaufam szefowi kuchni.
Jeśli grilluje tak, jak prowadzi, to powodzenia.
Twoje mięso jest już gotowe.
Proszę.
Dzięki.
- Spróbuj napletka. - Ja poproszę kebab z napletkiem.
Zagraj coś ładnego.
Lisa najpiękniejsza z nich jest
Urodę niezrównaną ma
Pozostały mi tylko wspomnienia
Odkąd opuściła mnie
Lisa, Lisa
Przyrzekam, nadejdzie świt
I Lisa zaskoczy nas znów
Lisa powstrzyma łzy
Nie płacz już
Lisa, Lisa
Przyrzekam, nadejdzie świt
I Lisa zaskoczy nas znów
Lisa powstrzyma łzy
Nie płacz już
Doron...
Dajcie mu spokój.
- Może przesadziliśmy? - Biedak.
[Dzięki.]
Akcja u fryzjera jest przygotowana.
Wszyscy są gotowi.
Nie mogę.
Nie mam siły.
O czym ty mówisz?
Nie chcę was narażać.
Potrzebuję cię.
Wszędzie zainstalowaliśmy kamery.
Na pewno gdzieś wpadnie. Jeśli dołączysz, będę spokojniejszy.
Nie dołączę.
Jeżeli się zgodzisz,
wejdę tam z tobą.
Jak za dawnych czasów, ty i ja.
Jeden drugiego będzie pilnować.
Kocham cię, ale nie dam rady.
Ja ciebie też kocham.
Posłuchaj,
wiem, co się stało z Shirin.
Wiem, jak się czujesz.
Musisz teraz zabić skurwiela, który zamordował twojego ojca.
I tyle.
Wiesz o tym.
On nie przestanie.
Nie przestanie, dopóki go nie powstrzymamy.
Musisz go zabić. Ty i nikt inny.
[Krew za krew.]
Dla siebie,
dla twojego ojca...
i dla Shirin.
Rozumiesz?
Jeśli tego nie zrobisz, nigdy sobie nie wybaczysz.
[Witaj, Um Omar, co za zaszczyt.]
[Dziękuję, Abu Maher, że mnie przyjąłeś.]
[Drobiazg. Twój mąż bardzo mi pomógł.]
[Nie zapomnę, co dla mnie zrobił.]
[- Coś do picia?] [- Już podaję kawę.]
[Proszę.]
[- I przynieś papierosy.] [- Tak jest.]
[Witaj.]
[To dla mnie zaszczyt.]
[Siadaj.]
[W czym mogę pomóc?]
[- Proszę.] [- Dziękuję.]
[Nie zajmę ci dużo czasu.]
[Nie wiem, czy to ważne, ale...]
[wynajęłam mieszkanie na dole. Byłeś kiedyś u nas, prawda?]
[- Zanim zmarł Abu Omar.] [- Niech spoczywa w pokoju.]
[Wynajęłam to mieszkanie]
[niejakiemu Fadiemu Al-Yarmurowi z Nablus.]
[Ale chyba nie jest tym, za kogo się podaje.]
[Pytałam znajomych o niego,]
[ale nikt nie słyszał, żeby taka rodzina mieszkała w Nablus.]
- Kto tam? - Doron.
- Cześć! - Cześć.
- Wszystko gra? - Tak.
Chciałem zobaczyć dzieci.
Jasne, wejdź.
Wszystko w porządku?
Tak.
Są na górze.
- Już śpią. - Dobra.
Tata!
Co słychać?
Tęskniłem za tobą.
Wiesz, jak bardzo cię kocham.
- Ja ciebie bardziej. - Nieprawda.
Prawda.
- Tato? - Tak?
Kiedy wrócimy do domu?
Niedługo.
- Chcesz zostać na noc? - Tak, śpij obok mnie.
Gdzie Eyal?
U swoich dzieci.
- Zostań. - Nie mogę. Mam dużo owiec do nakarmienia.
- Tato? - Tak?
Tęsknię za dziadkiem.
Ja też.
Bardzo.
Późno już. Idź spać.
Zobaczymy się jutro?
- Dobrze. - Dobranoc.
Dobranoc.
Mój skarbie.
Kocham cię.
Dobranoc.
Chcesz kawę?
Jasne, dzięki.
Dobrze, że przywiozłam swoje kubki, bo tutaj nic nie ma.
Wybacz, że nie mam nic do kawy, ale...
POCZTA GŁOSOWA
[Moi bracia w wierze, jutro, z Bożą pomocą,]
[rozpoczniemy najważniejszy etap naszej walki z syjonistami.]
[Jutro]
[ruszymy ścieżką szahidów, którzy zginęli za sprawę.]
[Walczcie w imię Allaha]
[i wiedzcie, że jest troskliwy i wszechwiedzący.]
[Jutro nie przychodź do pracy.]
[Cześć.]
Jakieś wiadomości z północy?
Mamy informację,
że za kilka godzin Al Makdasi pojawi się u fryzjera.
Ja będę z wami, Kaspi na stanowisku dowodzenia.
Czekamy przy wejściu,
a kiedy przyjdzie,
wszyscy...
zdejmujemy tego skurwiela.
Jasne?
[To niemożliwe!]
[Spokojnie, Abu Maher,]
[każdemu się zdarza.]
[Pamiętasz, jak odkryliśmy pluskwy w krześle Abu Mazena]
[i w gabinecie Jasira Arafata? Żydzi to spryciarze.]
[- To nie Żydzi.] [- A kto?]
[To dobre urządzenie, nie do kupienia w sieci.]
[Jeden Allah wie. W każdym razie dziękuję bardzo.]
[Bashar, nikomu ani słowa.]
[- Wedle rozkazu, Abu Maher.] [- Do widzenia.]
[Halo, Abu Maher.]
[- Kapitanie Ayub.] [- Co słychać?]
[Wszystko dobrze.]
[Sprawdziłeś to, o czym mówiliśmy?]
[Owszem.]
[I co się okazało?]
[- Miałeś rację.] [- Przykro mi to słyszeć.]
[Wkrótce wszystko się skończy.]
[Oby nie miał w zanadrzu więcej niespodzianek.]
[- Bywaj, przyjacielu.] [- Bywaj.]
Jesteście nowymi lokatorami?
Tak.
Miło mi, jestem Yonatan.
- Eitan. - Moti. Miło mi.
- To chyba ciężkie? - Spokojna głowa,
dźwigało się większe ciężary.
Pomógłbym, ale mam kłopoty z kręgosłupem.
Poza tym jestem do dyspozycji.
Witajcie.
Jeszcze jedno.
Jeśli macie rowery, trzymajcie je w szopie, żeby nie blokować wejścia.
- Oczywiście. - Dziękuję.
Miłego dnia.
- Wielkie dzięki, Moti. - Dziękuję.
Dobra gadka.
Dzięki, Yonatan.
[Modliłeś się?]
[Jeszcze nie.]
[To chodź.]
Napisy: Przemysław Rak