[ARABSKI] [Oddział 2-8, podajcie pozycję.]
[Przeszliśmy.]
STREFA GAZY, IZRAEL
NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
AZ-ZAHIRIJA, NA POŁUDNIE OD HEBRONU, AUTONOMIA PALESTYŃSKA
[Abu Fadi.]
[Niech Allah ma was w swojej opiece.]
[Allah jest wielki.]
[„Prowadź nas drogą prostą,]
[drogą tych, których obdarzyłeś dobrodziejstwami,]
[nie zaś tych, na których jesteś zagniewany,]
[i nie tych, którzy błądzą”.]
[Amen.]
[Będziesz dziś na przyjęciu?]
[Po co ja na przyjęciu rodzinnym?]
[Potrzebujemy cię. Ja cię potrzebuję.]
[Zastanowię się.]
[- Pokój z tobą.] [- Z tobą również.]
[Też jestem ojcem i powiem ci jedno, Bashar.]
[Dawno cię nie widział, ale nadal cię kocha.]
[Jesteś jego synem. Też się cieszy, może nawet bardziej niż ty.]
[Chodźmy.]
[- Powiedzieć mu o Safie?] [- Daj mu czas,]
[zanim powiesz, że pokochałeś Beduinkę.]
[- Chyba nie chcesz go zabić?] [- Skąd.]
[- Skopię ci dziś tyłek.] [- Czyżby?]
[Stawaj do walki.]
Jihad, przynieśli, o co prosiłeś.
- Masz pół godziny. - Dzięki, Itzik.
Podasz mi nabierkę?
Dzięki.
Mieszaj, żeby rozpuścić cukier.
[Brawo, Jihad.]
To przepis ojca. Tajemnica rodzinna.
Gotowy?
Ostrożnie, gorące.
[Niech Allah cię błogosławi.]
[Dzięki.]
[- No proszę!] [- Tutaj jest!]
[- Pachnie cudownie.] [- Oto on!]
[Sprzątnijcie ze stołu. Ahmad, zaparz kawę.]
[Proszę, uczta na pożegnanie.]
[Brawo.]
[Zanim tu przybyłem,]
[słyszałem o Jihadzie Hamdanie, ojcu więźniów.]
[To człowiek, który nie poddał się podczas głodówki w 1990,]
[póki nie przywrócili wszystkim prawa do odwiedzin.]
[Człowiek, który zawsze doradzi i wie, kiedy podać pomocną dłoń,]
[a kiedy tę dłoń złamać.]
[To był zaszczyt cię poznać, Abu Bashar.]
[Wierzę, że dalej będziesz mężnie walczył]
[w imię Palestyny,]
[ruchu oporu i więźniów.]
[Jeśli Allah pozwoli.]
[Nieźle!]
[Osłaniaj się!]
[Za dwa tygodnie masz walkę. Kogo chcesz pokonać?]
[Pamiętasz, co mówiłem w Ramallah?]
[Nie spiesz się. Niech przeciwnik się namęczy,]
[niech atakuje i myśli, że cię pokonał. Niech się zmęczy,]
[a wtedy go znokautujesz!]
[Nie będzie się tego spodziewał. Rozumiesz?]
[Walcz mądrze. Do roboty.]
[Brawo. Tak trzymaj. I słuchaj, co mówi Abu Fadi.]
[Bashar, przynieś materace.]
[- Jestem zajęty, wujku.] [- I tak nie jesteś skupiony.]
[- Dobra robota.] [- Dzięki.]
[Widzimy się na przyjęciu?]
[Mówiłem już Basharowi. To przyjęcie rodzinne.]
[Co z tego? Należysz do rodziny.]
[Wolisz siedzieć w domu sam i oglądać mecz?]
[Przyjdź, poznasz mojego brata. Wiele o tobie słyszał.]
[Jeśli Allah pozwoli.]
[Mój syn cię szuka.]
[Dokąd to?]
[Niedługo wrócę.]
[Wiem, dokąd idziesz. Ja też chcę.]
[Wróć do treningu.]
[Pozwól mi iść i cię kryć.]
[Przećwicz lepiej te 150 sierpowych, które jesteś mi winien.]
[Gdzie Fauzi?]
[Miałem się z nim spotkać.]
[Daj telefon.]
[- Gdzie towar?] [- Co to za ludzie?]
[Nie zadawaj pytań. Gdzie towar?]
[W bagażniku.]
[Ręce precz.]
[Otwórz.]
MATERIAŁ WYBUCHOWY
[Chwila, najpierw kasa.]
[Niech Fauzi da znać, jeśli będzie trzeba.]
[Ziad!]
[Telefon.]
[Uważaj na siebie.]
Steve, widzisz ich?
[Potwierdzam.]
- Sagi, Awichaj? - Siedzimy im na ogonie.
Zachowaj dystans.
Nie zgubcie ich. W końcu możemy dopaść tego drania Fauziego.
Póki jest na wolności, wisi nad nami katastrofa.
[Wjechali do myjni.]
Miejcie ich na oku. Być może Fauzi do nich dołączy.
[- Weszli do środka. Nie widzę ich.] - Daj znać, jeśli coś zauważysz.
- Sagi, Awichaj, wy również. - Zrozumiałem.
[Myślę o niej codziennie, odkąd tu trafiłem 20 lat temu.]
[Ale ona...]
[Może to dla niej za długo.]
[Zbyt wiele lat.]
[Daj jej szansę. Będzie wiedziała, jak cię przyjąć z powrotem.]
[Czuję się jak dzieciak. Serce mi wali niemiłosiernie.]
Chodź, kolego, bo szansa ci ucieknie.
[Co ty robisz?]
SŁUŻBA WIĘZIENNA
[Zabierz to ode mnie!]
[To już nawyk.]
[Gratulacje, stary.]
[Nie zapomnę was.]
[- Na razie, Abu Samara.] [- Trzymaj się.]
„Ja, Jihad Hamdan, zobowiązuję się, że nie popełnię ponownie
wykroczeń, za które mnie skazano,
ani nie dołączę do żadnej organizacji terrorystycznej”.
[Na razie, Jihad!]
[Ojciec więźniów!]
[Gratulacje!]
Otwórzcie bramę siódmą.
[Dzięki.]
[- Niech Allah ma cię w opiece.] [- Dzięki.]
[Na razie.]
FAUZI HAMDAN
Jakieś wieści?
[Nie. Pewnie mieli brudne auto.]
Siedzą tam już dość długo.
Cholera, gdzie ten sukinsyn?
Przybliż.
[Auto ruszyło!]
[Fauziego nie ma w aucie. Powtarzam. Fauziego nie ma w aucie.]
Tego materiału z tyłu nie było.
[Zakryli tył auta.]
Podjedź ostrożnie i zajrzyj, co tam jest.
Zbliżamy się do skrzyżowania. To dobry moment.
Obserwujcie ich. Coś tu śmierdzi.
Przybliż.
[- Zamontowali bombę.] - Co tam zobaczyłeś?
[Zbiorniki z gazem połączone kablami. Wygląda na bombę.]
Zatrzymali się, żeby zamontować bombę.
- A Fauzi? - Nie ma go.
- Przechodzimy do planu B. - Nie mamy Fauziego.
Nie wiemy, dokąd jadą ani co planują.
Aresztujcie ich poza miastem.
Mają bombę, która w każdej chwili może wybuchnąć.
W porządku.
Zaciągnijcie ich na otwarty teren. Upozorujcie wypadek.
- Przechodzimy do planu B. - Zrozumiałem.
Przybliż.
- Widać skrzyżowanie. - Wiem.
[A to co?]
[Wyluzuj, Hamdi.]
[Dzień dobry.]
[Na drodze są dziury. Proszę jechać objazdem.]
[Będziemy jechać ostrożnie. Ruszaj.]
[- Słucham?] [- Nie ma żadnych dziur.]
[Ogłuchł pan?]
[Mówię niejasno? Proszę jechać objazdem, bo wezwę policję.]
[- W porządku.] [- Proszę jechać.]
[Zjechali z drogi.]
[Stój.]
[Wysiądź z auta!]
Natychmiast opuścić teren.
- Nadal jesteś mi winien Fauziego. - Wiem o tym.
Chcę wiedzieć, jak radzi sobie Doron.
[Słuchaj.]
[Jeśli łowcy talentów z Emiratów będą na turnieju w Ammanie,]
[- to będzie twoja szansa.] [- Tak myślisz?]
[A czemu nie? Ćwicz. Zdobądź kolejny medal.]
[Może wyjedziesz z rodziną do Dubaju.]
[Zabrałbym Safę.]
[Bez pośpiechu. Będziecie razem.]
[Tylko nie pozwól, żeby ktoś inny kierował twoim życiem.]
[Wiesz, kiedy ostatnio widziałem dzieci?]
[Moja była przekonała sąd, że jestem niebezpieczny.]
[To twoje dzieci!]
[Spokojnie, ani ona, ani sąd nie będą mną rządzić.]
[Nie zostawię dzieci.]
[- Proszę.] [- Dziękujemy.]
[Daj, Hayfa, ja to wezmę.]
[Odpocznij, już się napracowałeś.]
[Dobra robota, Abu Fadi.]
[Wyglądasz na głodnego. Chcesz coś do jedzenia?]
[Mówisz, że jestem gruby? Chcesz mi dopiec?]
[Skąd.]
[Wyglądasz dobrze jak na swój wiek.]
[Um Bashar, usiądź sobie.]
[Jestem zbyt podekscytowana. Hayfa, która godzina?]
[- Nie powinnyśmy jechać?] [- Jeszcze pół godziny.]
[- Usiądź.] [- Dobrze.]
[Dziękuję.]
[- Co za miłe powitanie.] [- Dziękuję.]
[- Przepraszam, muszę odebrać.] [- Jasne.]
[- Tak?] - Możesz rozmawiać?
[- Tak. Jak sytuacja?] - Kiepsko.
Udaremniliśmy atak. Jeden poważnie ranny,
jeden martwy, obaj z ich strony. Fauziego nie było.
[- Dobrze.] - Będzie się teraz ukrywał
i trudniej będzie go znaleźć.
[Abu Fadi, Hayfa pyta, czy zostaniesz na lunch.]
Będzie podejrzewał, że go ścigamy. A ty jesteś z jego rodziną.
Wyciągnąłbym cię stamtąd.
[- Nie gadaj głupot.] - Gabi chce, żebyś przyjechał.
- Musimy obgadać kolejne kroki. [- Podjadę później.]
Do zobaczenia. Stęskniliśmy się.
[Na razie.]
[Przepraszam.]
[- Proszę.] [- Niech Allah cię błogosławi.]
[- Smacznego.] [- Jestem na diecie.]
[Ręce precz!]
[Jedz, proszę.]
[- Abu Maher.] [- Dzień dobry.]
[- Przyjacielu.] [- Witaj.]
[- To zaszczyt cię gościć.] [- Usiądź.]
[Dobrze cię widzieć.]
[- Co u syna?] [- Nie może się doczekać.]
[Fauzi Hamdan znów zdołał uciec.]
[- Drań ma dziewięć żyć.] [- Ma szczęście.]
[Ale kiedyś mu go zabraknie.]
[- Miejmy nadzieję, że dziś.] [- Jeśli Allah pozwoli.]
[A więc...]
[Gdzie jest Fauzi?]
[Co kombinuje? Kto mu pomaga?]
[Co z jego wujkiem, Jihadem,]
[ojcem więźniów? Dziś go wypuszczono.]
[Dołączy do nich? Już splamił sobie ręce krwią.]
[Zabił pięciu kolaborantów i planował ataki.]
[Powiedzcie coś.]
[O ile nam wiadomo, Jihad Hamdan sam już nie działa]
[i raczej nie stanowi zagrożenia.]
[A gdzie Fauzi, tego nie wiemy.]
[Hamas o to dba.]
[Nie chcę słuchać o tym, co już wiem.]
[Posłuchaj.]
[Dziś wieczorem obaj spotkamy się z generałem,]
[by podpisać umowę o bezpieczeństwie.]
[Ale jeśli Fauzi nadal będzie przeprowadzał ataki,]
[to nici z umowy.]
[- Abu Rami.] [- Tak?]
[Wróć do Hebronu przeczesać teren, żeby znaleźć Fauziego.]
[Tak jest.]
[Poproszę kawę dla kapitana Ayuba]
[- i halawiyat od Abu Sammera.] [- Ja nie chcę słodyczy.]
[Jestem na diecie.]
[Pokój z tobą, kapitanie!]
[- Gratuluję awansu!] [- Dziękuję.]
[Komendant rejonowy! Pamiętam cię jeszcze jako kadeta.]
[A ja pamiętam cię jako więźnia, jeszcze sprzed porozumień z Oslo.]
[- Miałeś burzę włosów.] [- Trzydzieści lat temu...]
[- Ważyłeś 30 kilo mniej.] [- Ty sukin...]
[I częstujesz mnie halawiyatem?]
HEBRON
[- Tak?] [- Zaczekaj.]
[Łączę z bezpieczną linią.]
[Podjąłeś dziś dobrą decyzję, Fauzi.]
[- Hamdi i Ibrahim zginęli.] [- Niech Allah świeci nad ich duszami.]
[Posłuchaj uważnie.]
[Nasi szahidzi znali się na rzeczy. Nie byli głupi.]
[Coś tutaj śmierdzi.]
[Gwarantuję ci, że wszystko sprawdzę.]
[To dopiero początek]
[długiej kampanii, ale jeśli mamy kolaboranta,]
[nasza robota pójdzie na marne.]
[Działaj zawsze zgodnie z planem i sprawdzaj swoich ludzi,]
[bo kolaborantem może być ktoś tobie bliski.]
[- Jasne, możesz mi zaufać.] [- Ufam ci.]
[Mamy dwóch martwych. Wstrzymać działania?]
[Nie, na szczęście mamy jeszcze innych.]
[Dziś o 22 mają spotkanie w sprawie bezpieczeństwa.]
[- Niech Allah ma nas w opiece.] [- Tak.]
[Uważaj na siebie.]
[Mówi, że mamy w szeregach kolaboranta. To może być ktoś bliski.]
[Wiesz, że Abu Mohammed podejrzewa wszystkich.]
[A trener boksu? Ufasz mu?]
[Abu Fadi?]
[Śledzę go od tygodnia. Raczej jest czysty.]
[Twój ojciec kontaktował się z jego klubem w Jerozolimie.]
[Ja rozmawiałem z jego byłą żoną.]
[- Więc kto?] [- Odpuść.]
[Pamiętaj, że dziś wielkie przyjęcie.]
[Spójrz na to cudo.]
[To on!]
[Witaj z powrotem!]
[Otworzyć bramę!]
[Witaj, bracie!]
[Moja córeczka!]
[Witaj, bracie!]
[Witaj!]
[- Tęskniliśmy.] [- Bashar.]
[Aleś urósł!]
[Chodźmy.]
[Witaj z powrotem.]
[Idziemy.]
- Ty mi powiedz. - Mnie też zaskoczyli.
- Kiedy to? - Za dwie godziny.
Mogę przyprowadzić dzieci, ale co powiem w ośrodku?
Pogadam z nimi.
- Podasz mi numer? - Nie masz go?
- Nie. - Dobrze.
- 03... - Zaczekaj.
[Zobaczysz, jak rozrósł się nasz klub bokserski.]
[Może zabierzemy go tam jutro rano, Bashar?]
[Zobaczysz, jakiego masz zdolnego syna.]
[Mówiłeś mu o walce w Ammanie?]
[Jeszcze nie.]
[Amman? Poważnie?]
[Spójrz tam.]
[- Wujku, nie zaczynaj.] [- Niby czemu nie? Musi być na bieżąco.]
[Żydzi przejęli ziemię Tarawnesów, żeby się tam osiedlić.]
[Bashar ma rację.]
[Dziś świętujemy to, że mój brat jest wolny!]
[Czeka cię przyjęcie powitalne.]
Dzień dobry.
Ma pan dokładnie godzinę.
- Spotkanie będzie nagrywane. - Dobrze.
Będę musiała przerwać wizytę,
- jeśli zrobi pan coś nieodpowiedniego. - Jasne, mogę iść?
- Oczywiście. - Dziękuję.
OŚRODEK NADZOROWANYCH ODWIEDZIN
- Tato! - Cześć.
Strasznie się stęskniłem.
Ciągle słyszałam kroki, ale to nie byłeś ty.
- Gdzie Ido? - Na wycieczce.
To mamy więcej czasu.
Czemu jesteś tak ubrany?
Chciałem zrobić wrażenie na pani z pomocy społecznej. Przeraża mnie.
Czym się pobawimy?
Niczym. Te gry są do bani.
Do bani? W takim razie co będziemy robić?
- Co to? - To dla Ido,
- a to dla ciebie. - Super!
Nowy telefon? Mama mówiła, że w przyszłym roku...
Też ładne. Dzięki, tato.
- Podoba ci się? - Tak.
Dobrze. Pomogę ci go założyć.
Chwilka...
Mam do tego dwie lewe ręce.
I za grube palce.
Proszę!
Stęskniłam się.
Ja też.
Nie jestem dzieckiem.
Zawsze będziesz moim dzieckiem.
Ważne, by trzymać się rutyny
- i przychodzić po szkole... - Tak.
- Nie można w ten sposób. - Jasne.
Cześć.
- Jak tam? - Dobrze. Czemu nie ma Ido?
Za późno się umówiliśmy.
- Powiedziałaś mu, że będę? - Zakończmy tę wizytę.
- Ustalmy kolejną. - Chwileczkę.
- Powiedziałaś mu? - Oczywiście.
Miał już plany i nie chciał ich zmieniać.
Chcę do niego zadzwonić, nawet przy pani.
Zakończmy tę wizytę i umówmy się na następną.
Nie przyszedł już trzeci raz!
Chcę zobaczyć syna. W czym problem?
- Nie chciał przyjść. - Tak? A może go powstrzymałaś?
- To nie czas... - To mój syn...
Proszę mnie nie dotykać!
Już dobrze.
- Chcesz kawy? - Kawa nie pomoże.
Nie bądź ciotą, to po prostu brak snu.
- Jest i Rocky z Az-Zahiriji! - No proszę...
Rocky z Az-Zahiriji...
Co tam? Stęskniłem się.
- Jak leci? - Siema.
Rozrosłeś się! Ćwiczysz całymi dniami?
Jak tam, przystojniaku?
- Jaki wypoczęty. - Ta, jasne…
Nie sypiam od dwóch miesięcy.
Dodam cię do puli nianiek.
To kiepski pomysł.
- Tłuściochy! - Oto i ona.
- Jest coraz lepiej. - Kiedy?
To nic takiego.
Jak leci?
Wybacz. Jestem Doron.
- Nie znacie się? - Nie.
Yoav, Doron, poznajcie się.
- Ostrożnie, to zabójczyni. - Zawsze jestem ostrożny.
- Jak leci? - Dobrze.
- Co myślisz? - O nim?
Frajer.
- Nie powiedział mi, że to będzie koszmar. - Teraz to moja wina.
- Przecież się przyjaźnimy! - Mówiłem, ale nie słuchałeś.
- Nurit! - Tłuściochy, podano jedzenie.
Posłuchaj, skarbie.
Jeśli ktoś ci powie, że twój zegar biologiczny tyka,
- to nie słuchaj go. - Spokojnie, nie planuję.
Tylko uświadom chłopaka.
Oj, długo cię nie było!
Zaręczyła się?
- Tak! - Żartujecie!
- Odbiło ci? - Całkiem cię powaliło.
- Dzieciaki to prawdziwe Fauda. - Wszystkie dzieci płaczą.
No już, skarbie...
Cześć, kotku.
Która godzina?
Chodź tutaj.
Nie przywitasz się?
Nie? Dobrze, nie musisz. Wygrałeś.
Niech lekarz się tym zajmie.
Michael, musimy pogadać.
- Mogę? - Możesz go sobie wziąć.
Chodź, mały. O tak.
Co?
- Wyglądam jak gówno? - Cudownie, skarbie.
Nie zwracajcie uwagi.
Co się dzieje? Potrzebujecie pomocy?
Mama przychodzi codziennie nam pomóc.
Kiedyś będzie lepiej. W końcu dzieci dorastają, nie?
Jasne, nie martw się.
[Dzień dobry.]
[- Pielęgniarka?] [- Powiedzmy.]
[Jak ci na imię?]
[Hamdi.]
[A nazwisko?]
[Jak się nazywasz?]
[Hamdi, będę z tobą szczera.]
[Jesteś martwy.]
[W radiu podali, że w wybuchu zginęły dwie osoby.]
[Dwóch szahidów.]
[Masz dwie możliwości.]
[Pierwsza, bądź rozsądny i mów,]
[a trafisz do izraelskiego więzienia,]
[gdzie będziesz mógł się uczyć i kontaktować z rodzicami.]
[Druga opcja...]
[to więzienie śmierci,]
[gdzie nikt nie będzie wiedział, że żyjesz.]
[Co wybierasz?]
[Śmierć!]
[Jak się nazywasz?]
[Suliman, suko!]
[Hamdi Suliman. Skąd?]
[Z Chan Junus.]
[Przestań...]
[Skąd dokładnie?]
[Obóz... przestań, proszę...]
[Obóz w Gazie? Jesteś bojownikiem?]
[Jak się przedostałeś?]
[Przez morze? Tunel? Ilu was jest?]
[I tak w końcu mi powiesz,]
[więc po co cierpieć?]
- Stracił przytomność? - Wypadła mu kroplówka z morfiną.
[Gabi, mamy problem.]
- Mogę ich wpuścić? - Tak.
Gratulacje.
- Masz sekretarkę. - Była w pakiecie z biurem.
Niezłe to biuro.
- Nie mamy prezentu. - Niestety.
Dana rozmawiała z człowiekiem Fauziego, który przeżył wybuch.
Biedak, zamiast dziewic dostał Danę.
Wiesz, co jest jeszcze zabawniejsze?
To bojownik Hamasu.
Jego dowódcą jest Hani Al Jabari, Abu Mohammed.
- Dociera? - Żołnierz Haniego? Niemożliwe.
Posłuchajcie, Fauzi Hamdan znów działa.
Mamy oddział bojowników z Gazy na Zachodnim Brzegu.
To oznacza stan wyjątkowy.
- Dobrze, pracuję nad tym. - Tak?
Ostatnie pół roku spędziłeś w Az-Zahiriji,
a nam udało się udaremnić atak, co mógłby zrobić dron.
- Gabi, uspokój się. - Wybacz, wiem, że robisz swoje,
ale dziś podpisujemy porozumienie o bezpieczeństwie,
więc musimy działać. Wróć do Az-Zahiriji,
olej przykrywkę, jeśli będzie trzeba,
ale złap Fauziego, zanim wysadzi cały Zachodni Brzeg.
- Jasne? - Tak.
[Dzięki, witaj.]
[Ładnie pachniesz, przystojniaku!]
[Może znajdziesz tu przyszłą żonę.]
[Mogę się ożenić nawet po czterdziestce, nie to, co ty, stara panno.]
[Zamknij się.]
[- Dzień dobry.] [- Pokój z tobą.]
[Dzięki za wizytę.]
[Wolałbyś wykształconą, co?]
[- Widzieliście ojca?] [- Pewnie bierze prysznic.]
[Jest w pokoju.]
[- Wyluzuj, mamo.] [- Nie mogę.]
[Dzień dobry, co słychać?]
[O co chodzi?]
[Przepraszam, Noor.]
[Za co, skarbie?]
[Zniszczyłem ci życie.]
[Nieprawda. Zaczynamy od nowa.]
[Tyle czasu minęło.]
[Ale nadal jesteś przystojny.]
[Mężczyźni starzeją się z gracją,]
[nie to, co my.]
[Jesteś piękna jak w dniu, gdy się poznaliśmy,]
[a może piękniejsza.]
[Dobra odpowiedź.]
[Chodź przywitać się z gośćmi, zanim wyjdą.]
[Pamiętasz go? Chodził ze mną do szkoły.]
[Twój przyjaciel.]
[Jihad.]
[Chodź, ktoś chce się przywitać.]
[Abu Bashar.]
[- Witaj.] [- Allah z tobą.]
[Dobrze być w domu, co?]
[Dziękuję, ale nie trzeba.]
[To prezent od ruchu oporu. Jesteś jednym z nas.]
[Odpocznij trochę i wpadnij. Znajdziemy ci coś.]
[Dziękuję.]
[Dziękuję, Abu Jamal. Dopilnuję, żeby przyszedł.]
[- Witaj w domu.] [- Dziękuję.]
[Dzięki, że wpadłeś.]
[Bądź dla niego miły. Może cię ustawić do końca życia.]
[Masz rację. Nie martw się.]
[Pokój z tobą.]
[Bashar!]
[Chodź, poznasz naszą gwiazdę wieczoru.]
[Tato!]
[- To mój trener, Abu Fadi.] [- Miło mi.]
[Był piąty w krajowych zawodach wagi średniej.]
[- Miło mi.] [- Mnie również. Masz wspaniałego syna.]
[Nie mogłem go wychowywać, ale był w dobrych rękach.]
[Nasser mówi, że dzięki tobie zrobił postępy.]
[Zdecydowanie. Ma talent.]
[- Dziękuję.] [- Miło było poznać.]
[- Głodny?] [- Strasznie.]
[Mamy nowe wieści z przesłuchania.]
[Nie są sami.]
[Przynajmniej jeden oddział przedostał się razem z nimi.]
[Ale jak? Jak się przedostali?]
[Hani Al Jabari zrobi wszystko, by dojść do władzy.]
[I to mnie przeraża.]
[Jesteś w drodze?]
[Tak, będę za pół godziny.]
[- Do zobaczenia.] [- Cześć.]
SIEDZIBA DS. WSPÓŁPRACY, NA PÓŁNOC OD RAMALLAH
[Na razie.]
[Ziad.]
[Podobno zginęły dwie osoby.]
[Ty przygotowałeś bombę czy Fauzi?]
[Odpuść, to nie twój interes.]
[Jesteście amatorami. Mogę za to beknąć!]
[Chcę pogadać z Fauzim.]
[Mówię ci, odpuść.]
[Dzieciaki.]
[Kolejna bomba wybuchnie wam prosto w twarz!]
[Dajcie sobie pomóc. Jeśli planujecie coś dużego, zróbcie to dobrze.]
[A skąd wiesz, że coś planujemy?]
[Wiem więcej, niż myślisz. Chcę pogadać o tym z Fauzim.]
[Fauzi powiedział dziś, że mamy w szeregach kolaboranta.]
[- Mówił o tobie.] [- Ja? Kolaborant? Ty gnoju!]
[Kim jesteś, Abu Fadi?]
[Trenerem, który nosi bomby?]
[Jihad uważa cię za członka rodziny. Jest co świętować...]
[Impreza dla Abu Bashara,]
[ale też pozbycie się kolaboranta i jego dowódców.]
[Myślisz, że nie wiem...]
[Choć raz są na czas.]
Tak?
- Postrzelili Ayuba! - Gabi?
Potrzebuję wsparcia!
Gabi!
Napisy: Krzysztof Łuczak