GAZA
DZIELNICA RIMAL SIEDZIBA DOWÓDCÓW HAMASU
[ARABSKI] [Czcigodny szejku,]
[wiele w życiu straciłem.]
[Pięcioro dzieci i dwie żony.]
[Nagle zginęli.]
[Ale nie tylko oni.]
[Zginęli również moi kompani broni.]
[Nie dotyczy to tylko mnie.]
[Czy jest wśród nas ktoś,]
[kto nie stracił przyjaciół, ukochanych, rodziny?]
[Doceniamy twoje poświęcenie, Abu Mohammed,]
[ale nie spotkaliśmy się, żeby słuchać propagandy.]
[Gdybyś poinformował mnie o wczorajszej operacji,]
[kazałbym ci ją odwołać.]
[Twoje pragnienie zemsty doprowadzi do niepotrzebnej wojny.]
[To nie zemsta, czcigodny szejku.]
[Spójrz na Zachodni Brzeg.]
[Gdyby Abu Ammar wiedział, że jego ludzie spiskują]
[z Żydami z Szin Betu, ze wstydem wróciłby do Tunezji.]
[Musimy pozbyć się okupacji syjonistycznej]
[oraz kolaborantów współpracujących z władzą.]
[Niech Allah ma ich w opiece. Zginęli jako szahidzi.]
[Zabili trzy osoby, w tym dwóch bojowników.]
[Niech Allah ma ich w opiece.]
[Rozmawiałem z Abu Mohammedem.]
[Gratuluje zwycięstwa i życzy powodzenia.]
[Allah z wami.]
[Wiemy, co z Hamdim i Ibrahimem?]
[Badam sprawę. Skupcie się na misji.]
[Wiemy, co robić, ale co, jeśli wśród nas jest kolaborant?]
[Nie jesteśmy tu, by zgrywać szahidów. Musimy dowiedzieć się, co się stało.]
[Powiedziałem, że badam sprawę!]
[Jeśli tchórzycie,]
[możecie od razu wrócić do Gazy.]
[Wyluzuj, tylko pytamy.]
[Dobrze, uważajcie na siebie.]
[I zaufajcie Allahowi.]
NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
[Bojownicy Hamasu przyznali się]
[do wczorajszego bohaterskiego ataku w Izraelu.]
[Korespondent Hamasu ostrzegł,]
[że Syjoniści mogą spodziewać się kolejnych ataków,]
[tak samo jak kolaboranci]
[współpracujący z Autonomią Palestyńską.]
[Nadchodzą ciężkie czasy.]
[- Tak?] [- Dzień dobry, czy to rzeźnik?]
[To pomyłka.]
[Pomyliła numer.]
[- Tak?] [- Jak się masz, tato?]
[- Dobrze, a ty?] [- W porządku.]
[- Jak mama?] [- Trzyma się.]
[Ziad był wczoraj na przyjęciu?]
[- Tak, a co?] [- Kazałem mu obserwować Abu Fadiego.]
[Od wczoraj się nie odzywa.]
[Jest u was trener?]
[Jeszcze nie przyszedł.]
[Daj znać, jeśli któryś z nich się pojawi.]
[- Jakiś problem?] [- Nie wiem. Być może.]
[Muszę kończyć, tato. Ucałuj ode mnie mamę.]
[Fauzi. Uważaj na siebie, synu. Dobrze?]
[Trzymaj się.]
Cześć, Gabi.
Jak się masz? Trzeba ci czegoś?
Widziałeś to?
Wyrolowali nas.
Mogło być gorzej.
Tak myślisz?
Na Zachodnim Brzegu mogło pojawić się 20 bojowników
gotowych na otwartą wojnę, a nam brak wywiadu na ich temat.
Musisz to zakończyć.
Jestem w szoku.
Żyję i jestem tak wściekły, że lepiej nie podchodź.
Poznaliście się?
Nie.
- Doron? - Tak.
Hila Bashan, szefowa biura ds. Gazy.
Hani Al Jabari jest jej znany lepiej niż nam.
Może uda jej się powstrzymać eskalację tej katastrofy.
- Zaskoczyli nas. - Wiem, ale teraz będzie inaczej.
Obiecuję...
- Zabierzcie mi to z oczu! - Spokojnie.
Uspokój się.
Słucham.
Rozumiem.
- Wszystko gra? - Dajcie mi chwilę.
[Um Maher, przykro mi.]
[Strasznie mi przykro.]
[Znajdziemy ich.]
[Obiecuję, że ich dorwiemy. Nie ujdzie im to płazem.]
[Słono za to zapłacą.]
[Do widzenia.]
Dzięki.
Co za burdel.
Jak mam się pokazać w siedzibie głównej?
Gabi ma rację, powinnam była to przewidzieć.
- To nie twoja wina. - Nie?
Znam Haniego na wylot.
Wiem, ile cukru sypie do kawy,
rozpoznam jego głos, widziałam jego zdjęcia rentgenowskie.
Znam go na wylot, a tego nie przewidziałam.
Powiedz mi...
Skąd jesteś?
Z Kirjat Ono, a ty?
Z Jerozolimy.
Naprawdę?
- Mężatka? - O rany!
Długo tkwisz już w tym miasteczku, co?
Wybacz.
Co planujesz, kiedy tam wrócisz?
Nie mam pojęcia.
Nasser nam nie pomoże.
Nie wyda syna. A Ziad...
Jeszcze do wczoraj był dobrą opcją.
Przywiozłeś jego ciało w bagażniku i wyrzuciłeś przy wejściu?
A co, miałem je zabrać do domu?
Wróć do Az-Zahiriji i zajmij się Basharem.
A ty zajmij się Gazą.
Bojownicy Haniego są teraz na twoim podwórku,
- więc mamy w tym wspólny interes. - Jasne. Dzięki za kawę.
Bashar chce zaimponować ojcu, który wyszedł z więzienia.
On cię uwielbia. Wykorzystaj to.
Ile lat jesteś szefową? Trzy? Pięć?
Czy wyszłaś kiedyś poza biuro
i zetknęłaś się z Arabem?
Rozumiem, że nie chcesz wciągać w to Bashara,
ale spójrz, gdzie jesteśmy i co się stało.
Atak przeprowadzili ludzie z kręgu Bashara.
To dzieciak! Marzy jedynie o tym,
by zostać palestyńskim Muhammadem Alim. Powiedziałby mi, gdzie jest Fauzi.
To pierwsza taka akcja. Hamas próbował wcześniej zebrać fundusze,
żeby przysłać aktywistów z Jordanii, ale bojownicy
to coś nowego. Nie wiadomo, ilu ich jest i jaki mają cel.
Musimy zrobić, co w naszej mocy.
Trenuję z nim od pół roku.
Ale nie jesteś trenerem.
Jeśli Bashar nam pomoże, świadomie czy nie,
łatwiej będzie nam go chronić. Ochrona świadków, współpraca,
może nawet dostanie izraelski dowód.
- Nadajesz się na tresera. - Już to słyszałam.
Wiesz, że z treserem się nie igra?
Facetów łatwo wytresować.
[Co z wami?]
[Zaczynajcie trening. Bashar, chodź ze mną.]
[Ruchy!]
[Gdzie Abu Fadi? Rozmawiałeś z nim rano?]
[Nie, a co?]
[Spóźnia się. Zadzwoń i zapytaj dlaczego.]
[A wy dwaj na ring.]
[No już.]
[Abonent czasowo niedostępny.]
[Zostaw wiadomość.]
Czemu mi o niczym nie mówisz? Wszystkiego dowiaduję się od innych.
Takie sprawy mają przechodzić przeze mnie. Zdzwonimy się, pa.
Co jest?
Wracasz do miasteczka.
- Ta kierowniczka jest nieugięta. - To szefowa biura.
Moim zdaniem to nieodpowiedzialne.
Już wcześniej było to ryzykowne, a tym bardziej teraz, kiedy zabiłeś Ziada.
Poradzę sobie.
Utworzymy stanowisko dowodzenia w Otni'el,
pięć minut od ciebie.
- Dzięki. - Złożymy też dziś wizytę Nasserowi.
Trzymaj się dziś z dala od klubu. Uważaj...
na Fauziego i na kierowniczkę.
- Szefową biura. - Właśnie.
AZ-ZAHIRIJA, NA POŁUDNIE OD HEBRONU, AUTONOMIA PALESTYŃSKA
[- Podejdź, kolego.] [- Co tam?]
[Służby bezpieczeństwa. Gdzie Abu Fadi?]
[Nie ma go.]
[- Nie przyszedł?] [- Nie.]
[- Co robicie?] [- Cicho.]
[Co tu się dzieje?]
[Abu Fauzi?]
[Gdzie twój syn?]
[I trener Abu Fadi. Czemu go nie ma?]
[Nie wiem, gdzie są.]
[Nie macie prawa tu być. Wyjdźcie.]
[Wynocha!]
[Odsuń się!]
[Wyluzuj, Munir.]
[Twój syn jest podejrzany o zabójstwo naszego dowódcy,]
[a twój trener o współudział.]
[Powiedz, gdzie są, albo was aresztuję.]
[Puść ją, bydlaku!]
[Puść ją!]
[Twój syn już jest martwy, Abu Fauzi. Moje kondolencje.]
[Módl się, żebyśmy znaleźli Abu Fadiego, bo tu wrócimy. Jasne?]
[Jasne.]
[To dobrze.]
[Co?]
[No co?]
[Taki z ciebie kozak, bo masz broń?]
[Odłóż broń!]
[Do zobaczenia.]
Co z tobą, stary?
No mów. Co jest?
- W czym problem? - Prawie ją zabiłeś!
- Nagle zostałeś empatycznym lewakiem? - Sagi!
Mieliśmy ich obić, więc tak zrobiłem.
- Coś z tobą nie tak, stary. - Wszystko dobrze.
Dobrze.
Jedź.
Co tam, skarbie?
Nie wolno ci tu przychodzić.
Nie wszedłem do środka.
Wyjdziesz do mnie?
- Jak się masz? - Dobrze.
- Jak w szkole? - W porządku.
- I wszystko gra? - Tak.
- Gdzie Ido? - Tato, przestań.
Tylko pytam. Jest u siebie w pokoju?
Chyba tak.
Ładnie tu, co?
Chyba rozstawię tutaj namiot z dwuosobowym łóżkiem
- i przeprowadzę się. Co ty na to? - Mama będzie wniebowzięta.
Denerwuję się. A jeśli mama wróci?
Porozmawiamy jak dorośli.
Nie będziemy się kłócić.
Przyszedłem się pożegnać, bo muszę znów wyjechać.
Ido mówił, czemu nie chce mnie widzieć?
Nie wiem. Chyba jest zły.
- Nie pytaj mnie o to. - Ido jest zły czy mama?
Nie mam pojęcia, tato.
- Ido! - To nie jest zabawne.
- Ido, wyjdź! - Przestań!
Wyjdź na chwilę!
- Tato, odpuść! - Spokojnie.
Chodź tutaj!
Czyli mnie słyszysz.
- O co chodzi? - Nie wolno ci tu być.
Nie przychodzisz do ośrodka.
Nie chcemy twoich prezentów.
Co z tobą? Porozmawiajmy.
Odejdź, bo wezwę policję.
Ido, przestań! Tato, idź już!
Mama już wraca. Chodź do środka.
Już dobrze.
Wszystko będzie dobrze.
Jasne?
Wracaj do domu.
[Nie wejdziesz?]
[Umówiłem się na kampusie.]
[- Odbiorę cię za godzinę.] [- Wcześniej. To nie potrwa długo.]
[Zadzwonię.]
[Szkoda, że nie było cię na przyjęciu.]
[Przyszła cała wioska. Było dziwnie.]
[Powiedziałeś mu?]
[- Nie zrobiłeś tego?] [- Jest w szoku.]
[Wczoraj próbował włączyć telewizor pilotem od klimatyzacji.]
[Powiem mu za tydzień lub dwa, gdy już dojdzie do siebie.]
[Powiedz mu od razu. Ucieszy się, prawda?]
[Tak, tylko muszę pomyśleć, jak mu o tym powiedzieć.]
[Na pewno nie: „Mam dziewczynę.]
[Jest wspaniała i mądra, ale to Beduinka”.]
[- Muszę to przemyśleć.] [- „Wspaniała i mądra” go przekona.]
[Patrz, co dostałem.]
[Napisali o mnie.]
[Mówiłem, że jadę do Ammanu?]
[Na jordańskie mistrzostwa.]
[Jeśli wygram, mogę zdobyć sponsora i sporo pieniędzy.]
[Mógłbym walczyć w Egipcie, Dubaju...]
[Nie chcę pracować na budowie.]
[- Wyjedziemy stąd razem.] [- Tak, nawet jutro.]
[Nie żartuję. Po co tu zostawać?]
[Wyjedźmy z tego bagna.]
TATA
[- Nie odbieraj.] [- Muszę.]
[Cześć, tato.]
[Już jadę.]
[Będę za 15 minut.]
[Pa.]
[Wyślę ci pocztówkę z Dubaju, to zobaczysz, z kim się spotykasz.]
[Mistrz z Hebronu!]
NURIT: „OTWÓRZ”.
Cześć.
Przepraszam, pakuję się.
Jakieś wezwanie? Kiepsko.
Tak, właśnie...
wychodziłem.
Naprawdę?
Właśnie teraz?
W tym momencie.
Dość tego!
Już nie mogę!
Czego chcesz, Nurit?
Gdzie jest Yoav?
Wyjechał? Gra w pokera? Na służbie?
Nie mówmy o tym.
Nie tak.
Nie w ten sposób.
Chcę, żebyśmy byli razem jak normalni ludzie.
My? Normalni?
Nic z tego nie będzie Sagi, nie rozumiesz?
Cholera jasna!
[Bashar!]
[- Abu Fadi?] [- Co tam?]
[Wszyscy cię szukają.]
[Dranie ze służby dusiły ciotkę!]
[- Sukinsyny.] [- Jak się tu dostałeś? Patrolują teren.]
[Przez dolinę. Mogę się gdzieś zatrzymać?]
[- Jasne.] [- Muszę się ukryć.]
[- Czego od ciebie chcą?] [- Powiem ci, ale nie tutaj.]
[- Pomożesz mi?] [- Oczywiście.]
[Na pewno jest tu bezpiecznie?]
[Nikt tu nie przychodzi.]
[Ratujesz mi życie.]
[Nie ma sprawy.]
[- W co się wpakowałeś?] [- Bashar...]
Dodzwoniłeś się do Ośrodka Nadzorowanych Odwiedzin.
Biuro kierownika, naciśnij...
[Wcześnie wstałeś.]
[Tak, idę do klubu.]
[- A ty czemu wstałeś?] [- Przywykłem do apeli o 6.]
[Teraz jesteś w domu. Wracaj do łóżka.]
[Już nie zasnę. Chcesz kawy?]
[Później.]
[Tutaj.]
[Dzięki.]
[W więzieniu planują ci dzień co do sekundy.]
[Przerwy na kawę, jedzenie, prysznic...]
[Tak jest łatwiej.]
[Synu...]
[chwilę nam zajmie, zanim znów do siebie przywykniemy,]
[ale pamiętaj, że jestem z ciebie dumny.]
[Nasser mówił, że ciężko trenujesz, i to się dla mnie liczy.]
[To dzięki trenerowi, Abu Fadiemu? Poważny gość.]
[Tak, bardzo.]
[Muszę znaleźć pracę.]
[Na przyjęciu Immad Al Natche powiedział: „Daj sobie czas”.]
[- Teraz mówi: „Porozmawiajmy”.] [- Porozmawiaj z nim zatem.]
[Nie wiem. A jeśli zaproponuje mi pracę, a ja odmówię?]
[Z jednej strony nie wyżyję z renty byłego więźnia,
[ale z drugiej strony mam już tego dość, Bashar.]
[Poświęciłem im pół życia. Chyba zasłużyłem na odpoczynek?]
[Jasne, tato.]
[Odpocznij.]
[Muszę lecieć.]
[- Dziękuję.] [- Nie dziękuj mi, to dzieło mamy.]
[Powiesz, co się dzieje?]
[To ta afera z Żydami?]
[Skąd.]
[Wiem, że sprzedałeś Fauziemu materiały wybuchowe.]
[Dobrze, narozrabiałem trochę.]
[Ale ktoś na przyjęciu powiedział mi: „Uważaj.]
[Służby bezpieczeństwa tu są”. Więc się zmyłem.]
[Służby bezpieczeństwa? Może złapały Ziada?]
[Nie mam pojęcia. Pojechałem do rodziców do Jerozolimy,]
[ale tam też na mnie czekali. Ścigają mnie.]
[Ścigają? Za co?]
[Nikt mi o niczym nie mówi.]
[Powiedz mi. Pomogę ci.]
[Posłuchaj...]
[Mam pudło z materiałami wybuchowymi od Sił Obronnych Izraela.]
[Nie wiem, co z nim zrobić.]
[Ktoś mnie wydał i dlatego mnie szukają.]
[- Masz je tutaj?] [- Zakopałem je poza miasteczkiem.]
[Takie bagno.]
[Czemu się w to wplątałeś?]
[Dla pieniędzy?]
[Gdyby to było możliwe, skupiłbym się na trenowaniu ciebie.]
[Będzie dobrze. Wyciągnę cię z tego.]
[„Porażka to nie moment, kiedy upadasz,]
[tylko wtedy, kiedy nie chcesz się podnieść”.]
[Kto mnie tego nauczył?]
[Idź na trening i nikomu nic nie mów.]
[Zostanę tu dzień lub dwa, a potem sobie pójdę, nie martw się.]
[Nie martwię się.]
[Tak trzymać.]
[- Cześć, wujku.] [- Cześć.]
[Jak ciocia?]
[Lepiej.]
[Pieprzone służby bezpieczeństwa. Zdrajcy.]
[O co chodzi, Bashar?]
[Co z Fauzim?]
[Z Fauzim?]
[- Czemu pytasz?] [- Po prostu jestem ciekaw.]
[Mam dla niego wiadomość.]
[Jaką?]
[Rozmawiałem z Abu Fadim. Ma coś, czego potrzebuje Fauzi.]
[- Abu Fadi?] [- Tak.]
[Gdzie on jest? W miasteczku?]
[To nieistotne. Przekażesz Fauziemu wiadomość?]
[Nikt nie wie, gdzie jest Fauzi.]
[Zwłaszcza po tym incydencie. Z nikim się nie kontaktuje.]
[- Nawet z matką.] [- Wiem, ale jeśli się odezwie,]
[- to może mu pomóc.] [- Bashar...]
[błagam, nie mieszaj się w to.]
[Nie chciałbyś żyć jak Fauzi.]
[Szkoda, że nie jest tak zdolny jak ty. Daleko by zaszedł.]
[Uważaj na siebie. Masz przed sobą świetlaną przyszłość.]
[Nie martw się, wujku. Po prostu chciałem pomóc kuzynowi.]
[Nieważne, zapomnij o tym.]
[Dobrze, co Abu Fadi chce przekazać Fauziemu?]
BAZA WOJSKOWA NIEDALEKO AZ-ZAHIRIJI
Czuję się jak na zakupach w galerii z dziewczyną.
Czekam i czekam.
O czym ty mówisz?
- Co jest, Sagi? - Nie przejmuj się nim. Ma okres.
Co ty odwalasz?
- Co tam? - Wszystko świetnie.
Mamy bojowników na podwórku, a my siedzimy na tyłkach.
Jeśli ich wytropimy, dowiecie się o tym jako pierwsi.
Na razie czekamy.
Czekamy, aż żona wyjdzie ze sklepu i powie, że nic nie kupiła.
Sagi, możemy porozmawiać?
Co się z tobą dzieje?
- Wszystko dobrze. - Zapytam inaczej.
Czemu tak ci odwaliło w trakcie misji?
Wykonywałem rozkazy. Jakiś problem?
Tak. Słyszałem, że podobno częściej ci się to zdarza.
- Czego chcesz, Eli? - Przypominasz mi kogoś.
Twój przyjaciel Doron też nie słuchał rozkazów.
Sądziłem, że się zaaklimatyzowałeś. Może za bardzo.
Skończyłeś już?
Posłuchaj, Sagi.
Jesteś świetnym żołnierzem i wspaniałym człowiekiem,
ale z daleka widać, że coś cię gryzie.
Możesz być ze mną szczery. To zostanie między nami.
Dziękuję, doktorze. Mogę już iść?
- Jeszcze jeden taki numer i wylatujesz. - Co takiego?
To, co słyszałeś. Twoje zachowanie szkodzi oddziałowi.
Pieprz się. Nie zmienię oddziału!
- Doprawdy? - Tak.
- Tyle masz do powiedzenia? - Tak.
Za kogo ty się masz?
Za twojego dowódcę! Nie pyskuj!
Jeśli się nie ogarniesz,
ludzie mogą przez ciebie zginąć, rozumiesz?
[Telefon.]
[Jak tam, kuzynie?]
[Dobrze.]
[- Podobno jesteś wielkim bokserem.] [- Tak.]
[Przyjdź kiedyś na trening. Spróbujemy jedną rundę.]
[- Podobno masz coś dla mnie.] [- Tak.]
[Abu Fadi musi się pozbyć materiałów wybuchowych,]
[bo władze go ścigają.]
[Pomyślałem, że mu pomogę.]
[- Jak przyjacielowi?] [- Tak, a czemu nie?]
[- Jakiś problem?] [- Co ty o nim wiesz?]
[Nie popadaj w paranoję. Sprawdziliście wszystko o nim,]
[jego byłej żonie i pracy. Czego jeszcze wam trzeba?]
[Abu Fadi współpracuje z Żydami jako kolaborant.]
[- Chce mnie dopaść z twoją pomocą.] [- Bzdura.]
[Nie wiedziałeś o tym? Tak czy nie?]
[Abu Fadi to bokser i trener z Jerozolimy.]
[Zdobywał medale. Sprawdź w sieci!]
[Współpracuje z Szin Betem. Pomyśl. Sprzedał mi materiały wybuchowe,]
[od których zginęło dwóch moich ludzi.]
[Wyszedł z przyjęcia z Ziadem. Ziad zniknął.]
[A teraz wrabia ciebie, żebyś mu pomógł.]
[Zgłupiałeś albo jesteś kolaborantem.]
[Jak śmiesz mnie o to podejrzewać?]
[Ja? Kolaborant?]
[Powiedział, żebyś się nie mieszał?]
[- Sam wpadłeś na pomysł, żeby przyjść?] [- Zamknij się!]
[Zamknij się.]
[To ich taktyka.]
[Wślizgują się do twojego domu, życia, do twojej duszy...]
[Powiedział...]
[Zanim się spostrzeżesz, już jest za późno.]
[Trenował mnie. Mówił, że jestem dobry,]
[że mam talent]
[i kiedyś będę wielki.]
[To kłamca.]
[To wszystko kłamstwa.]
[Wiesz, gdzie jest?]
[Gdzie jest Abu Fadi?]
[W szopie za domem.]
[Znakomicie.]
[Plan jest taki: zadzwonisz do niego,]
[powiesz, że chcę te materiały.]
[Umówisz nas na spotkanie w klubie jutro o północy,]
[żebyśmy dobili targu. Dobrze?]
[- A co potem?] [- Wszystko będzie dobrze. Zajmę się tym.]
[Weź wdech i wyluzuj.]
[- W porządku? Możesz mówić?] [- Tak.]
[Abu Fadi?]
[Co jest, czemu nie śpisz?]
[Nieważne. Rozmawiałem z wujkiem... znaczy z kuzynem.]
[Spotka się z tobą jutro o północy w klubie.]
[- Rozmawiałeś z nim?] [- Tak, dobijecie targu.]
[Muszę kończyć.]
[- Pa.] [- Bashar...]
[Poszczęściło ci się.]
[Wracaj do domu.]
[Nikomu ani słowa. Jak gdyby nigdy nic.]
Klub to kiepskie miejsce. Drugie piętro i tylko jedno wejście.
Lepiej dopaść go na zewnątrz, na dachu albo na ulicy.
- Na pewno będzie z ludźmi. - Nie wiem.
- Ufasz mu? - Basharowi? Jasne.
To kuzyni.
- Skąd do ciebie dzwonił? - A skąd mam wiedzieć?
Będę tam z oddziałem. Coś mi tu śmierdzi.
[- Abu Fadi?] [- Co?]
[To nie twoje imię.]
[- O czym ty mówisz?] [- Jak masz na imię?]
[- Usiądź!] [- Okłamałeś mnie?]
To Doron.
[Nie jesteś Abu Fadi, kłamco! Jak masz na imię?]
[Jak masz na imię? Jesteś kolaborantem?]
[Żydem? Czemu mnie okłamałeś?]
[Kim jesteś?]
[Jak masz na imię?]
[Jestem Doron.]
[Doron? Pracujesz dla wojska? Policji? Kim jesteś?]
[Skąd znasz arabski? Kim jesteś?]
[Czemu mnie okłamałeś?]
[Uspokój się!]
[Posłuchaj. Twój kuzyn to morderca.]
[- Muszę go powstrzymać.] [- Milcz!]
[- Tu nie chodzi o ciebie.] [- Kłamca!]
[Jesteś wspaniałym chłopakiem i zdolnym bokserem.]
[- Jesteś mi bliski.] [- Bliski?]
[Fauzi wie, że tu jesteś.]
[- Wie?] [- Tak.]
[Po co ci o tym mówię? Powinieneś umrzeć!]
[Widzicie? Mówiłem, że tu przyjdzie.]
[Puść go, Fauzi, on o niczym nie wie.]
[Odłóż broń.]
[Ręce do góry.]
[Nie wstyd wam robić zdrajcę z młodego chłopaka?]
[On nie ma z tym nic wspólnego. Puść go.]
[Puść go!]
[Bashar!]
[Tato!]
[Fauzi, co ty robisz?]
[Wybacz...]
[Twój syn jest zdrajcą.]
[Ukrywał kolaboranta.]
[Próbowali mnie dorwać.]
[On kłamie! To nie tak!]
[Przyszedł go ostrzec.]
[Odsuń się.]
[Żyd wpadł nam w ręce.]
Eli, Fauzi uciekł. Gonię go!
Wracajcie do auta!
- Kieruje się na wschód. - Zrozumiałem. Już jedziemy.
Do głównej drogi. Tam go złapiemy.
Szybciej!
[Stój! Nie ruszaj się!]
Napisy: Krzysztof Łuczak