PALESTYŃSKI SZAHID FAUZI HAMDAN
[ARABSKI] [Hayfa…]
[- Gdzie Bashar?] [- Nie wstyd ci?]
[Gdzie on jest?]
[Nie wiem, od wczoraj go nie widzieliśmy.]
[Zostaw mnie!]
[Bashar z nami nie współpracował. Nie był w to zamieszany.]
[To co tu robisz?]
[Martwię się o niego tak jak ty.]
[Drań z ciebie.]
[Śmieć.]
[Kłamca.]
[Przez ciebie zginął nasz kuzyn.]
[Wynoś się albo zacznę krzyczeć!]
[Powiedz rodzinie, że jest niewinny.]
[To już wiemy,]
[ale cała wioska ma go za zdrajcę.]
[I co z tym zrobisz, co?]
[Co z tym zrobisz, „Abu Fadi”?]
[Traktowaliśmy cię jak rodzinę.]
[Rozmawiał może z waszą matką?]
[Być może.]
[Jest w namiocie żałobnym. Zapytam.]
[Dzięki. Zaczekam tutaj.]
[Wstawać, idziemy!]
[Cholera!]
NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Nie wierzę, że przemycili nam to pod nosem.
Nienamierzalne telefony, krótkofalówki,
centrale i sieci telefoniczne,
sygnał cyfrowy GPS...
Przemytnik był zawodowcem.
- Co powiedziałeś? - O czym?
Skoro te dwa urządzenia łączyły się z trzecim,
- możemy je zlokalizować? - Teoretycznie tak.
[Hayfa...]
[Ktoś na ciebie czeka tam, gdzie zwykle.]
[Dobrze.]
[Bashar! Coś ty narobił?]
[Przysięgam na życie rodziców, że nie wiedziałem. Wrobił mnie.]
[Musisz mi uwierzyć.]
[Dobrze, ale co tu robisz? Ktoś cię zobaczy.]
[Ten sukinsyn Abu Fadi przyszedł do namiotu żałobnego.]
[Co za dupek. Zabiję go.]
[I to gołymi rękami, przysięgam.]
[Schowajmy się...]
[Przynieść coś do jedzenia lub picia?]
[Są rodzice?]
[Zwariowałeś? Nie ośmielą się pokazać.]
[Tata cały dzień siedzi sam w meczecie,]
[nie złożył nawet kondolencji wujkowi.]
[Jak mogłem się nie połapać, Hayfa?]
[Nawet ty myślałaś, że to Arab, prawda?]
[Tak, ale nie pomogłam mu zabić kuzyna.]
[Już dobrze, uspokój się.]
[Oddychaj.]
[Co mam teraz robić?]
[Spotkaj się z tatą.]
[- Odbiło ci?] [- Bashar...]
[- Nie ma mowy.] [- Nie masz wyboru.]
[Myśli, że jestem kolaborantem. Zabijał takich jak ja.]
[To było 20 lat temu, kiedy był w twoim wieku.]
[To twój ojciec. Wysłucha cię.]
[On mnie zabije!]
[W życiu by cię nie skrzywdził.]
[Dobrze o tym wiesz.]
Czasowo wszystko zagrało tak, jak powinno.
- Wyrównaliśmy rachunki... - Przepraszam.
...z draniem, który zabił ponad dziesięć osób i prawie uśmiercił Gabiego.
Tak że dobra robota.
Nie ma czasu na szampana i świętowanie, bo ludzie Fauziego
pewnie planują kolejny atak. Biuro ds. Gazy zlokalizowało oddział
w miasteczku Jatta dzięki urządzeniom komunikacyjnym.
To Hila, szefowa biura ds. Gazy.
- Hila! - Dzień dobry.
Nie zachowujcie się jak małpy. Ośmieszacie się.
Wybacz, Hila.
A więc...
Co tam, Hila?
Skończyliście?
Tak.
Hani Al Jabari i jego bojownicy dali nam w kość.
Złapaliśmy ich w samą porę, ale to dobrze wyszkoleni bojownicy.
Ćwiczą z Korpusem Strażników Rewolucji Islamskiej.
Kolaboranci wysyłają im sprzęt spoza Zachodniego Brzegu.
Jak się tu dostali?
- Ilu ich jest? - Tego jeszcze nie wiemy.
Prawdopodobnie wykorzystali tunel.
Ten budynek to zapewne ich baza. Wyszli stąd,
by przeprowadzić atak.
Mamy doniesienia z ostatniej doby
o ruchu na tym terenie i w okolicy.
Eli, kontynuuj.
Połączymy siły z oddziałem antyterrorystycznym.
Oddziały Eitana i Yoniego idą
na odprawę do Kaspiego.
Pytania? Możecie iść się szykować.
A Bashar? Nie możemy go zostawić.
Nie teraz. Idź się szykować.
Pamiętasz, co obiecałaś?
Program ochrony świadków, izraelski dowód.
- Nie teraz, Doron. - Hamas to jego rodzina.
Jego ojciec zabijał kolaborantów.
Jeśli mu nie pomożemy, zginie! On nam pomógł!
Jeśli mu pomożemy, udowodnimy, że dla nas pracuje.
- Mówisz poważnie? - Narazimy go bardziej.
- A może namierzmy jego telefon? - Hila, daj nam chwilę.
Dzięki.
Masz nas za idiotów?
Wiemy, że niemal cię dziś zlinczowali pod namiotem.
- I co? - Miałeś się nie mieszać.
Trzymaj się oddziału i skup się na misji.
Później pogadamy o Basharze.
Idź się szykować.
[- Tato...] [- Nie tutaj.]
[Co mam ci powiedzieć? No co?]
[Jesteś bystry. Jak mogłeś nie zauważyć?]
[Przekraczał granicę Zachodniego Brzegu, przywoził materiały wybuchowe,]
[zagrzał miejsce w klubie, w naszym domu!]
[- Powinieneś się połapać!] [- Masz rację, tato.]
[A może wiedziałeś,]
[ale chciałeś uwierzyć, że masz talent,]
[że zdobędziesz medale i sławę.]
[To nie tak, tato.]
[To jak to było? Wyjaśnij mi,]
[żebym mógł coś powiedzieć ludziom!]
[Wiesz, co w więzieniu robiło się z kolaborantami?]
[Wiesz, co z nimi robiłem?]
[Mój bratanek nie żyje,]
[a ty pomogłeś im go zabić.]
[Tato, wybacz mi.]
[Spędziłem 20 lat w więzieniu i nigdy nie dałem się złamać.]
[Nie pisnąłem ani słowa,]
[- a ty...] [- I co mam zrobić? Okłamał mnie!]
[Ostrzegłeś Żyda, że Fauzi po niego idzie.]
[Dlaczego?]
[Wiedziałem, że mi nie pomożesz. Zależy ci tylko na ruchu oporu.]
[Proszę, bądź bohaterem Palestyny!]
MIASTECZKO JATTA NA POŁUDNIE OD HEBRONU
- Co słychać? - Cześć, stary.
Co tam?
Obczajcie Hilę.
Byłaby z niej niezła opiekuneczka.
- Chyba twoja. - Jak najbardziej.
Daj spokój, pewnie podczas seksu gada o pociskach Hamasu.
- I tak bym ją przeleciał. - Przeleciałbyś wszystko.
- To prawda. - Nie chciałbym was martwić,
ale ją chyba jednak interesuje nasz Rocky z Az-Zahiriji.
- Kretyn. - Zaczerwienił się.
- Nie patrz tak. - Spalił buraka!
- Jak tam? - Świetnie.
- Co tam? - Gratuluję dziecka.
- Co? Moje życie legło w gruzach. - Ciesz się, że nie bliźnięta.
- Moja bratowa urodziła bliźniaki. - Dobrze, że mi się upiekło.
Przestań się użalać. Zrób z sześcioro albo dziesięcioro dzieci!
No pewnie, kraj potrzebuje antyterrorystów.
- Co tam? - Chodźcie tutaj.
Eli z oddziałem zamkną ulice od południa i od północy.
Oddział Eitana obstawi zachodnią stronę budynku,
a oddział Yoniego - południową.
Oddziały Arab 1 i Arab 2 przejdą osłaniane pod północne wejście,
a potem działamy według protokołu.
Jeśli otworzą ogień, pierwszy wkroczy oddział Yoniego.
Ci bojownicy przedostali się tutaj z Gazy. To dla nas coś nowego.
Bądźcie ostrożni. Powodzenia.
Doron.
Co do zlokalizowania Bashara...
Rozmawiałam z Ayubem. Masz rację, pomógł nam.
Pracuję nad tym.
Dziękuję.
Uważaj na siebie.
[Dzień dobry.]
[Pokój z tobą.]
[- Gotowi.] - Zrozumiano.
- Dowódca i zastępca Bareket, na pozycje. - Tak jest.
Dowódca na pozycji.
Zastępca na pozycji.
300, sprawdź, czy na dachach jest czysto.
Zrozumiałem.
Arab 1 i Arab 2, możecie ruszać.
[Zrozumiałem.]
[Pokój z wami.]
Tu 300. Mamy obserwatora.
Zrozumiałem.
Uzbrojony. Strzelać?
Zezwalam.
Tu dowódca. Strzelają do nas z budynku!
- Zastępca, do środka! - Zbliża się!
Tu zastępca, nie możemy się ruszyć, jesteśmy pod ostrzałem.
Arab 3, idziemy w kierunku budynku.
Nie! Zostańcie na pozycjach!
Tu dowódca, nie możemy się ruszyć, jesteśmy pod ostrzałem.
Dowódca pod ostrzałem. Zastępca, dołączcie!
Granat!
Tu dowódca. Potrzebujemy wsparcia.
Arab 1 i Arab 2, zaatakujemy z boku.
Kaspi, wysyłam ich.
Ruszajcie.
Arab 1 i Arab 2, możecie ruszać.
Dowódca, osłaniaj ich.
Tu dowódca, postrzelili naszego.
Zastępca, zdaj raport.
Tu dowódca, musimy ewakuować postrzelonego.
- Cholera! - Oberwał na górze.
Stan krytyczny. Przyślijcie helikopter!
300, znalazłeś strzelca?
300, odbiór.
300, słyszysz?
To ja strzelałem.
Powtórz, coś przerywa.
Tu 300, to ja go postrzeliłem.
Arab 3, dołączcie do zastępcy. Osłaniajcie postrzelonego.
Pokażcie go!
Moran!
Zabezpieczyć drogę i nie spuszczać go z oczu.
[Stać!]
Nie spuszczać go z oczu.
Ruchy!
[Z drogi! Odsunąć się!]
Połóżcie go. Zdejmijcie mu hełm i przynieście bandaż.
Moran, spójrz na mnie.
- Trzymaj się. - Mów do niego.
- Budynek czysty. - Zrozumiałem.
Tu zastępca, odwołać helikopter.
Dlaczego?
Straciliśmy go. Bez odbioru.
Do wszystkich oddziałów, wycofujemy się.
Zastępca, pomoc jest w drodze.
Tu dowódca, dołączam do zastępcy.
300, wycofujemy się, zrozumiałeś?
Awichaj?
Pij, Awichaj.
Rozmawiałeś z Hagit?
Mam do niej zadzwonić?
Ile on miał lat?
Moran.
Jak się nazywał?
Nie myśl o tym.
Miał dzieci?
Ktoś odwiezie cię do domu.
Przełożyłem zeznania na jutro.
Do domu? Czemu nie jestem zatrzymany?
Nie jesteś przestępcą. Nie złamałeś żadnych zasad.
Byliście pod ostrzałem. To był wypadek podczas operacji.
To przykre, ale zdarza się.
Nikt cię nie wini.
Zawsze trzeba liczyć się z tym, że można nie wrócić z misji.
Moran o tym wiedział.
Taka jest nasza praca.
Takie jest życie.
Zabiłem człowieka.
Przykro mi to mówić, ale zabiłeś ich wielu.
Nie zadręczaj się, stary.
Będzie dobrze. Jesteśmy z tobą.
Dzieci idą.
Przywitaj się z nimi.
Możesz na mnie liczyć.
Jestem z tobą. Chodźmy.
Patrzcie, co dla was mam, dzieciaki.
- Co to? - Coś ściśle tajnego.
Musicie podpisać umowę o poufności.
Należało do Ido, ale już z tego wyrósł.
Co to?
Otwórzcie.
- Super! - W zestawie z pilotem.
[Rozmawiał z tobą?]
[- Nie zadzwonił?] [- Mówię, że nie.]
[Hayfa z nim rozmawiała.]
[Powiedział, że o niczym nie wiedział.]
[Nie współpracował z nimi. Ja mu wierzę.]
[- I co z tego, że mu wierzysz?] [- Jest mi lżej.]
[- Rozmawiałeś z Nasserem?] [- Widzieliśmy się, ale nie gadaliśmy.]
[Proszę cię, porozmawiaj z Nasserem i z dowództwem.]
[Oby nie skrzywdzili Bashara.]
[Służyłeś 20 lat. To się nie liczy?]
[Odpowiedz!]
[Traktowaliście tego Żyda jak rodzinę!]
[Bashar jest młody, ale że ty dałaś się nabrać?]
[- Nie mów tak, Jihad!] [- Wpuściłaś go do domu, karmiłaś go.]
[Omamił was pochlebstwami i kłamstwami.]
[Przestań! Nie było cię! Zostawiłeś mnie i dzieci!]
[Wiesz, dlaczego dałam mu dom i karmiłam go? Bo Bashar go pokochał.]
[Zaufał mu, bo nie miał nikogo innego!]
[Noor!]
[O co chodzi?]
[Trochę szacunku dla prywatności. Czego chcecie?]
[Allah z tobą, Abu Bashar.]
[Kopę lat.]
[Daj nam chwilę, Noor.]
[Abu Mohammed. Co tu robicie?]
[Co mamy robić? Fauzi nie żyje. Pokój jego duszy.]
[Potrzebujemy kogoś, kto się wszystkim zajmie.]
[Jak tam dzieci?]
[To Hayfa, tak?]
[Mała Hayfa.]
[Już chyba nie taka mała, co? Ile ma lat?]
[- Dwadzieścia cztery.] [- Rany.]
[Pamiętam ją ze zdjęć z twojej celi.]
[Słodkie dziecko w świątecznej sukience.]
[Czas leci tak szybko.]
[Pamiętam też twojego syna.]
[Na każdym zdjęciu napina mięśnie, żeby wyglądać na siłacza.]
[Kolejny Muhammad Ali.]
[Chciał być mężczyzną.]
[Nie wiem, gdzie on jest.]
[Strasznie mi przykro, że spotykamy się w takich okolicznościach.]
[Ale co mam zrobić? Nie możemy udawać, że nic się nie stało.]
[Wiesz, jak to jest.]
[Ludzie będą gadać, że nas zdradził, a dowództwo nic nie zrobiło.]
[Wiem, ale on nie miał z tym nic wspólnego.]
[Ten Żyd go wrobił. Wiesz, jak oni działają.]
[Powiedz mi, bracie, wiedziałeś, że ma dziewczynę?]
[Beduinkę z Izraela.]
[Może przez nią go omamili.]
[Rozumiesz?]
[To nie twoja wina. Nie było cię tu.]
[Skąd mógłbyś wiedzieć, w co się wplątał?]
[Chciał pomóc kuzynowi.]
[Może i jest naiwny i głupkowaty, ale na pewno nie jest zdrajcą.]
[Może da się to jakoś naprawić.]
[Niech spotka się z tym Żydem. W końcu byli ze sobą blisko.]
[Na pewno zgodzi się z nim spotkać]
[i pozbyć się go.]
[- Posłać go na śmierć?] [- Nie ma wyjścia.]
[Tylko tak może oczyścić imię swoje, twoje i całej rodziny.]
[Nie będzie zdrajcą, tylko...]
[Bohaterem.]
[„I nie uważaj tych, którzy zostali zabici na drodze Allaha, za umarłych.]
[Przeciwnie, oni są żyjący!”]
[Dość tego!]
[Tak mów swoim ludziom. Mój syn to nie szahid.]
[Zrozumiano?]
[Ktoś musi za to zapłacić,]
[Abu Bashar.]
[Bashar!]
[Był u nas Abu Mohammed!]
[- Kto to jest?] [- Hani Al Jabari!]
[- Szukał cię.] [- Co? Ten z Gazy?]
[Był u nas w domu!]
[Chce, żebyś zabił Abu Fadiego i zginął jako szahid!]
[Za dwa tygodnie muszę być w Ammanie.]
[- Już szykujemy plakaty.] [- Nic nie rozumiesz.]
[Musisz stąd uciec, bo inaczej cię zabiją.]
[Dobrze.]
[Ukryję się u Safy.]
[Jej rodzina ma izraelskie dowody, tak?]
[Zatrzymaj się u nich, dopóki tata czegoś nie wymyśli.]
[Porozmawia z dowództwem. Posłuchają go.]
[Szkoda, że go nie słyszałeś.]
[Naprawdę podniósł głos.]
[Powiedział, że nie jesteś szahidem.]
[- Zrujnowałem mu życie.] [- To nie twoja wina.]
[Lepiej mu było w więzieniu.]
Słucham?
Bashar zadzwonił do dziewczyny.
Umówili się jutro rano w akademiku.
Dobrze, dzięki.
- Jak Awichaj? - W rozsypce. Ale pozbiera się.
Prześlę ci swój numer. Dzwoń, jeśli będzie trzeba.
Bez względu na porę.
Dziękuję. Pa.
Oddzwoń, kiedy będziesz mógł.
- Nie śpi? - Nie.
Mam poczekać?
Dobrze, poczekam.
Poczęstuj się ciasteczkiem.
W porządku.
Dzieci wpadły z wizytą?
- Powaliło cię? Myślą, że wyjechałem. - Cholera.
Traktują mnie tu jak inwalidę.
Oby pokarało ich za to jedzenie.
Gadałem z Awichajem.
Dopilnuj, żeby się nie stresował, bo śledczy zjedzą go żywcem.
- Od lat są cięci na oddział. - Mnie to mówisz?
- Połóż to tutaj. - Posłuchaj...
Chcę pomówić o Basharze.
Na litość boską, odpuść już.
- Wiedzą, że nam pomógł. - To straszne,
ale co możemy zrobić?
Spójrz, co spotkało mnie czy Abu Mahera.
Kto wie, ilu jest tych bojowników.
A ja mam martwić się o Bashara?
Pół roku temu przyszedłeś do mnie
po sprawie z Al Makdasim i poprosiłeś:
„Muszę zmienić otoczenie”.
Uznałeś, że misja w Az-Zahiriji będzie dla ciebie idealna.
- Pamiętasz? - Tak.
Mówiłem ci, jedź tam, zdobądź informacje
od kogo trzeba i wynoś się stamtąd.
Nie przywiązuj się, nie otwieraj, nie zakochuj.
Bo wiadomo, jak to się kończy.
- Mówiłem tak? - Owszem.
Jutro widzi się z dziewczyną. Wyciągnę go.
Czy ty mnie słuchasz?
Dokąd go zabierzesz? Do swojego pokoju? Do hotelu?
- Do domu, którego nie masz? - Nie wiem.
Aresztuj go albo zrekrutuj.
Zginie przez nas, jeśli tam zostanie.
- Postradałeś zmysły. - Pomógł nam zabić Fauziego.
Przyprowadził go do nas.
Przemyślę to.
Naprawdę?
- Uściskam cię. - Boli mnie.
- Delikatnie. - Boli!
No to chociaż cię przykryję.
- Przytulę cię. - Daj mi spokój!
[Safaa?]
[- Gdzie ona jest?] [- Nie ma jej.]
[Wiedziała, że przyjdę.]
[Safaa!]
[Nie może się z tobą zobaczyć.]
[Safaa, otwórz!]
[Wczoraj przyszło dwóch ludzi z Hamasu. Wszystko wie.]
[Grozili, że jeśli ci pomoże,]
[powiedzą wszystkim, że jesteście razem.]
[Razem?]
[Safaa, wpuść mnie, błagam!]
[Proszę cię, musisz stąd iść.]
[Nie dzwoń do niej. Narażasz ją, nie rozumiesz?]
- Mów. - Usiądź i napij się wody.
Gadaj.
Gabi wysłał oddział specjalny do Hebronu, żeby wyciągnąć Bashara.
Zauważyli auto, które prawdopodobnie go śledzi.
Najwyraźniej mają go na oku.
Cholera... Mów dalej.
Sprawdziliśmy kamery w okolicy. Spójrz, kto jest w aucie.
Puść... i zatrzymaj. Przybliż.
Hani Al Jabari, szef sztabu we własnej osobie.
W Hebronie, a nie w Chan Junus.
[Porozmawiać z nim?]
[Nie ma sensu. Próbowałam.]
[Tu chodzi o Bashara.]
[Jeśli tata mu nie pomoże, to my to zrobimy.]
[Przecież oni go zabiją! Jest całym twoim życiem.]
[- Zrób to dla mnie.] [- Ojciec mnie nie słucha.]
[Patrzy się tylko przed siebie. Co robić?]
[Ja z nim porozmawiam.]
[Mamo...]
[Co to jest?]
[- Kiedy to dostałaś?] [- Pół godziny temu.]
[Tato!]
[Tato, musisz go powstrzymać! Spójrz!]
A więc...
Hani Al Jabari?
Koleś ma jaja, skoro przechadza się po Zachodnim Brzegu.
Ktoś tu ma dobry humor.
Wolę być w gotowości niż w domu.
Ale z was nudziarze.
Gdzie Awichaj, kiedy jest potrzebny?
- Doron... - Tak?
Zobacz, co napisał Bashar.
Cholera!
Zostań, wojsko już jest w drodze. Bądź w gotowości!
Napisy: Krzysztof Łuczak