Cholera jasna!
O co ci chodzi?
Wkopałeś go, więc próbował cię zabić.
Wystarczy, już jest czysty.
Nie trzeba go woskować.
Zostaw to i do domu.
- Co jest, Doron? - Wszystko dobrze.
- Możemy pogadać? - Czego chcesz?
Znajdź sobie dom. Nie możesz tu mieszkać cały czas.
- Ogarnij się. - Dobrze.
Rozmawiałeś z Ido?
Właśnie ludzki mózg wybuchł prosto na mnie. Przestań pieprzyć!
Musisz się skupić, rozumiesz?
Nie przejmuj się.
- Tylko tego nam brakowało. - Co jest?
Prawdopodobnie porwanie.
Chłopak i dziewczyna z akademii. Znaleziono ich torby w Wadi Qelt.
Stawiali opór. Od południa brak kontaktu.
Bądźcie w gotowości. Zadzwonię do Steve’a.
NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
- Zabiją nas. - Nie sądzę.
[ARABSKI] [Zamknijcie się!]
[Każ jej się zamknąć. Nie mogę jej słuchać.]
Zamknij się.
Macie być cicho!
Nie mogę oddychać.
Nie może oddychać. Możemy się zatrzymać?
Dostała ataku. Zemdleje.
Yaara, oddychaj.
[- Zjedź na bok.] [- Nie możemy tu stanąć!]
[Zatrzymaj się na chwilę!]
Już dobrze, oddychaj.
Oddychaj.
[Jesteśmy na widoku.]
- Jak masz na imię? - Yaara.
- Puśćcie ją, proszę. - Cicho...
Yaara, spójrz na mnie.
Popatrz na mnie.
Uspokój się, dobrze?
Oddychaj głęboko.
Dobrze.
Nie ruszaj się i nic nie mów.
Róbcie to, co każemy,
a wkrótce wrócicie do domu.
- Jasne? - Dobrze.
Wszystko będzie dobrze.
[Tato...]
[- Dokąd jedziemy?] [- Wsiadaj.]
Chcę odzyskać syna. Nie ma żadnych poszlak.
Jeśli tego słuchacie, oddajcie mi syna.
Sprawa jest w toku. Możemy tkwić w gotowości przez kilka dni.
Widzisz ten syf? Posprzątaj tu.
To jeden wielki chlew.
To nie żołnierze, tylko studenci akademii. Poszli na spacer...
To Noga. Muszę odebrać.
- Cześć, co tam? - Idziemy.
Czemu nie śpisz?
Słyszałeś to tych zaginionych studentach?
Tak, właśnie oglądam wiadomości. Pewnie się zgubili.
- Mama mówiła, że będziesz w terenie. - A widzisz, żebym był?
Siedzę w namiocie na środku pustyni.
- Śpisz na kanapie? - Tak, jest bardzo wygodna.
- Nie wygląda. - Ale jest.
Muszę kończyć. Nie martw się, wszystko w porządku.
- Kocham cię. Pa. - Dobranoc, tato.
- Co jest? - To Bashar.
- Ale co? - Porywaczami są Bashar i jego ojciec.
Co takiego?
To zdjęcia sprzed dwóch godzin z fotoradaru spod Hebronu.
Gabi chce się z nami zobaczyć.
Co tak długo? Przesyłasz jeden giga naraz?
Proszę, proszę. Słyszeliście?
Jihad i Bashar Hamdan.
Dwa dni temu wiedzieliśmy, gdzie są i co robią.
Dzień później udaremniliśmy atak, a wujek chciał cię zabić.
Dziś stali się porywaczami.
- Cały kraj jest w gotowości! - Co mam ci powiedzieć?
- „Przepraszam, spieprzyłem”! - Nie zaczynaj.
Wiesz, co ci powiem? Chcesz kryć wyłącznie własny tyłek
- przed komisją śledczą! - Czyżby?
- Tak! - Uspokójcie się.
Nie pracują sami. Pomaga im Hani.
Chcą oczyścić swoje imię.
Tego nie wiemy. Z tobą rozmówię się później.
Plują nam prosto w twarz, a my czekamy z otwartymi ramionami!
Ruchy!
Cały oddział ma być gotowy. Módl się, żeby udało ci się to naprawić!
[Zadzwoń do nich jutro i zapytaj, jakie są plany.]
[Co się dzieje, Abu Rami?]
[Zaczekaj tutaj.]
[Cześć!]
[Stary, jak się masz?]
[- Jak zdrowie?] [- Dobrze.]
[- A u ciebie?] [- W porządku.]
[Z kim jesteś?]
[Niech Um Rami idzie do domu.]
[Um Rami, daj nam chwilę.]
[- O co chodzi?] [- Chcę cię prosić o przysługę.]
[Jasne, mów.]
[Musimy gdzieś się ukryć na jedną noc.]
[Nie ma problemu.]
[Cześć.]
[Co to ma być? Coś ty zrobił? Nie licz na mnie. Jesteś mi jak brat,]
[ale chyba nie zdajesz sobie sprawy, co zrobiłeś. Przeczesują miasto.]
[Szukają wśród członków Hamasu, nie oficerów Fatah.]
[Prosisz o zbyt wiele.]
[Naraziłbym swoją karierę, przyszłość, reputację.]
[Chcesz pieniędzy? Załatwię ci cokolwiek.]
[Wiesz, że nie lubię prosić o pomoc, ale nie mam wyjścia.]
[A więc dołączyłeś do Hamasu?]
[To nie Hamas, tylko Abu Bashar.]
[- Daj mi spokój, nie wiesz wszystkiego.] [- Musisz ich wyprosić.]
[- Jeśli nie ty, to ja to zrobię.] [- On uratował Ramiego.]
[Rami był bity przez dwóch współwięźniów.]
[W zeszłym roku, przez kilka miesięcy.]
[- Czemu mi nie powiedziałeś?] [- Rami mnie o to prosił.]
[Wykorzystywali go i poniżali, dopóki nie wkroczył Jihad.]
[Udało mu się przenieść Ramiego do innej celi.]
[- Co on zamierza z nimi zrobić?] [- Co będzie chciał.]
[Jutro nastąpi wymiana więźniów. Dobrze wiesz, kto się znajdzie na liście.]
Myślisz, że nas szukają?
Na pewno. Jesteśmy niedaleko Hebronu. Pewnie szuka nas cała armia.
Proszę pana...
wypuśćcie nas, proszę.
[Jedzcie.]
Proszę.
[To kłamstwo. Nie wiem, skąd te informacje.]
[Nie jesteśmy razem. Dawno zerwaliśmy.]
[Nie możecie mnie przetrzymywać. Jestem Izraelką!]
[Urodziłam się w Izraelu i studiowałam w Beer Szewie!]
[Porwał dwie osoby i zrobił z nich zakładników.]
[To poważna sprawa. Chodzi o Bashara i jego ojca.]
[Oszczędź siebie.]
[Oszczędź tych studentów. Pomóż ich znaleźć, nim będzie za późno.]
[Rozstaliśmy się. Nie wiem, gdzie jest.]
[Jesteś bystra i zaradna.]
[Pomyśl.]
[Chcę już stąd wyjść, proszę!]
[Opowiedz o Jihadzie Hamdanie.]
[To miły facet. Mądry i dobrze gotuje.]
[Mówił ci, co planuje po wyjściu na wolność?]
[Miał już załatwioną pracę?]
[Myślicie, że to o nim mówią w telewizji?]
[Ty mi powiedz.]
[Nie mam pojęcia, ale wiem jedno.]
[Pomagał wszystkim więźniom. Wszyscy jesteśmy mu dłużni.]
[Myślisz, że któryś z nas wam pomoże?]
[Posłuchaj, dupku,]
[będziecie ustawiać się do nas w kolejce.]
[Dobrze wiesz, co wam zgotujemy, póki te dzieciaki nie wrócą do domu.]
[Nie złapiecie go. Nie macie pojęcia, do czego Jihad jest zdolny.]
Pinto!
Zamknij go na tydzień w izolatce.
W porządku, kapitanie.
[Wkrótce wyjdę na wolność.]
[Nie macie odwiedzin przez miesiąc!]
[Wszyscy dowiedzą się, czyja to zasługa!]
[Dokąd? Do Ramallah!]
[Kto się wybiera i dokąd? Do Ramallah!]
[Abu Husajn, skup się.]
[Nazwałeś go frajerem. Dlaczego?]
[Mówi się, że pomagał każdemu w potrzebie.]
[Na początku też myślałem, że jest świetnym gościem,]
[ale potem stwierdził, że wygadałem strażnikom,]
[że mamy w celi komórkę.]
[- To byłeś ty?] [- Skąd.]
[Ale jego podejrzenie, że ktoś jest kolaborantem,]
[było dla delikwenta niczym wyrok śmierci.]
[Nadal czynnie działa w ruchu oporu?]
[Nie wiem, ale nadal ma z nimi kontakt. I nie tylko z nimi.]
[Z każdym, kto jego zdaniem może się przydać.]
[Nie tylko z Hamasem? To z kim jeszcze?]
Gabi.
- Rami Issa z Hebronu był tutaj więźniem. - Owszem.
Spędził pół roku w celi z Jihadem. Znasz go?
O cholera.
[Pokój z tobą.]
[Szybko, do środka.]
[Stąd zabiorę was tutaj,]
[a tędy przejdziecie z Zachodniego Brzegu do Izraela.]
[Stamtąd taksówką na południe.]
[Jak? Cały kraj nas szuka.]
[Na Zachodnim Brzegu, a nie w Izraelu.]
[Niech kierowca zabierze was tutaj. Na końcu tej ulicy jest dom.]
[- Tam czekajcie na dalsze instrukcje.] [- Chwileczkę.]
[Nie rozumiem. Dokąd mamy jechać?]
[Przedostać się do Izraela i na południe...]
[Komórka.]
[Jakaś broń?]
[Możesz iść.]
[Dzięki, że wpadłeś, Abu Rami.]
[- Jak leci?] [- Dobrze.]
[Jak tam Um Rami i dzieciaki? W porządku?]
[- Rami ma się dobrze?] [- Tak, w porządku.]
[Posłuchaj, siedzimy po uszy w gównie.]
[Nie mamy tropu w sprawie tych dzieciaków.]
[Musimy współpracować, żeby to rozwiązać.]
[Zdecydowanie.]
[- Robimy, co w naszej mocy.] [- Dzięki.]
PRZYJDZIE TRZECH FACETÓW. WPUŚĆ ICH.
JACY FACECI?
Zapytała: „Jacy faceci?”.
Odpisz: „Wpuść ich, wyjaśnię później”.
WPUŚĆ ICH, WYJAŚNIĘ PÓŹNIEJ.
„Dobrze”.
Mamy to.
[- Dobry wieczór.] [- Witam.]
[Wybacz późną porę. Mąż wspominał, że przyjdziemy?]
[Tak, zapraszam.]
[Abu Rami nie wrócił. Nie wiem, kiedy będzie.]
[Napijecie się czegoś?]
[Nie, dzięki. Musimy zabrać zakładników.]
[- Są tutaj?] [- Przepraszam, ale kim jesteście?]
[- Czego chcecie?] [- Jesteśmy ze służb bezpieczeństwa.]
[Nie rozumiem, o co tu chodzi.]
[Wiecie, do czyjego domu wtargnęliście?]
[Amir, na zewnątrz są schody.]
[- Dzwonię do męża.] [- Trzymaj ją.]
[Puść mnie! Czego ode mnie chcesz?]
[Usiądź, zaraz sobie pójdziemy.]
Cholera jasna!
Eli, byli tutaj.
[Wiesz, jak to jest...]
Byli u niego, ale już uciekli.
Rozumiem.
[Dość tego, Abu Rami. Gdzie oni są?]
[Słucham? O kim ty mówisz?]
[Gdzie oni są, sukinsynu?]
[Ręce precz! Kapitanie, każ mu przestać!]
[Zapomnij o Ayubie. Teraz ja się tobą zajmę!]
[- Gdzie zakładnicy?] [- Nie mam pojęcia, przysięgam.]
[Twoja żona już jest w drodze do więzienia.]
[Nie miałem wyjścia! On uratował mojego syna!]
[Gdzie oni są?]
[Mówili coś o ucieczce do Izraela.]
[Stójcie.]
[Chodźcie.]
[- Pokój z wami.] [- Jak tam?]
[Dobrze.]
[- Oddaję ich w twoje ręce.] [- Zajmę się nimi.]
[Idźcie z nim. Niech Allah ma was w opiece.]
[- Allah z tobą.] [- Niech Allah ma was w opiece.]
[- Pokój z tobą.] [- Cześć.]
[Chwileczkę.]
[Mamy czwórkę pasażerów.]
[- Ruszajcie.] [- Zrozumiałem.]
[Idziemy.]
Rozstawcie blokady co kilka metrów na całym terenie.
Doron, słyszysz?
Chcą uciec z nimi do Izraela. Sprawdzamy możliwe drogi.
Jedź do lasu Lehawim.
Będą uciekać przez las Lehawim.
Zrób zbliżenie na drogę.
Wysyłamy 35. brygadę w okolice Gazy. Pospieszcie się.
[Jesteśmy w drodze. Czekajcie.]
[- Stójcie i czekajcie na polecenie.] [- Zaczekamy tutaj.]
[Siadajcie.]
Siadać.
[Miej ich na oku.]
Doron, oddziały będą czekać na zewnątrz, żeby ich nie spłoszyć.
Kiedy ich namierzycie, wyślemy wsparcie.
Jesteśmy na miejscu. Przeczesujemy teren.
[Nie panikujcie.]
[Już to robiłem. Nadejdą stąd.]
[- Skąd?] [- Stąd.]
[Spokojnie.]
NIE ŚMIECIĆ
Yaara, patrz! Znak po hebrajsku! Jesteśmy w Izraelu!
Możemy pobiec w kierunku drogi. Ktoś nas tam znajdzie.
[Cicho tam!]
Jest ciemno. Nie zauważy.
[Ogłuchliście?]
Przepraszam?
- Dostanę wodę? - Mów po angielsku.
Mogę prosić o wodę?
Tylko wodę.
Dobrze.
Co ty wyprawiasz?
Mówiłem, nie ruszać się!
Odsuń się! [Siadaj!]
- Odsuń się! [- Bashar!]
Myślisz, że tego chcę?
[Dość tego, Bashar!]
[Co z tobą? Wstawaj, musimy iść.]
Wstawaj.
[Halo!]
[- Pokój z tobą.] [- Kim jesteście?]
[Robotnikami. Chcemy dostać się do Izraela.]
[- Pokój z wami.] [- Z tobą również.]
[Ty gnoju!]
[Starszy facet, dwóch chłopaków i dziewczyna.]
[Kiedy tędy szli? Gadaj!]
[Nie pamiętam.]
[- Nie pamiętam.] [- Mów.]
[No gadaj!]
[- Kiedy?] [- Przed chwilą.]
[Zabierz nas do nich!]
[Będą za dwie minuty.]
[Powodzenia. Niech Allah ma was w opiece.]
[Do tyłu.]
[Co to ma być? Nie robię takich rzeczy!]
[- Wsiadać.] [- O nie! Kim oni są?]
[- Zapłacę.] [- Nie! Siły obronne zniszczą mi dom!]
[Bashar!]
[Bashar, nie!]
[Zostaw go, Bashar!]
[Pomóż mi wsadzić ich do środka.]
[Otwórz drzwi.]
[Stąd ich odebrano?]
Jesteśmy przy drodze poza lasem. Odebrano ich.
Doron.
Jedyna droga po tej stronie lasu
prowadzi na południe.
Kierują się do Gazy.
Oddziały sił obronnych stacjonują od morza aż po Rafah. Nie damy im dojechać.
Ruchy!
Jedziemy na południe. Informujcie mnie.
[To tutaj.]
[Masz wodę?]
[Napijcie się.]
[Muszę siku.]
[Tylko szybko. Nie zabawimy tutaj długo.]
[- Halo?] [- Cześć, Safaa.]
Sygnał z telefonu.
[Rozłącz się, jesteś na podsłuchu!]
Bashar zadzwonił do Safy. Namierzamy go.
[Kochasz mnie?]
[To ty ich porwałeś?]
[Odpowiedz.]
[Jeszcze możesz się wycofać. Zabiją cię!]
- Sderot? - Tam jest oczyszczalnia ścieków.
Doron, są w Sderot.
Wyślę współrzędne, kiedy dostaniemy obraz.
- Niedługo tam będziemy. - Tylko nie wkraczajcie.
Oddział antyterrorystyczny będzie tam za 15 minut.
Jedź.
Do tego czasu nic nie róbcie, słyszałeś, Doron?
Słyszałem.
[Rozłączam się.]
[Boję się. Teraz mogą ścigać i mnie!]
[Safaa, zaczekaj...]
- Jesteśmy pod domem. - Zrozumiałem.
Są przed ostatnim domem,
na granicy pola. Moi ludzie już tam czekają.
Niech czekają. Antyterroryści będą za dziesięć minut.
Zrozumiałem.
Eli, w środku są cztery osoby.
Dwie na podłodze, dwie stoją.
Dobrze, czekajcie. Antyterroryści będą tam za dziesięć minut.
Cholera!
[- Co my tu robimy?] [- Spokojnie, ufam mu.]
[- Jak tutaj dotrze?] [- Cierpliwości.]
Co się dzieje?
Zniknęli.
Eli, zniknęli.
Jak to?
Wchodzimy, nie możemy tracić czasu.
Dobrze, szybko!
Nie ma ich.
- Nie ma ich tutaj. - Sprawdźcie ponownie.
Znalazłem drzwi!
Tutaj ich nie ma.
Wszystko zamknięte. Zniknęli.
Musi tam być tunel! Poszukajcie jakiegoś otworu lub szybu.
Są półtora kilometra od granicy. Tam musi być tunel.
Szukajcie otworu lub szybu. To może być tunel!
Jest!
Znaleźliśmy otwór. Wchodzimy.
Nie, Doron. Antyterroryści będą z minutę. Czekajcie!
Już tu jesteśmy!
Wchodźcie!
Zostań i osłaniaj nas.
Napisy: Krzysztof Łuczak