[ARABSKI] [Dzień dobry. Do Shejaiyi.]
[Wasze dowody.]
[Wsiadajcie.]
[Ruchy.]
NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
[Pokój z tobą. Wyłącz silnik.]
[Skąd jedziesz?]
[Pojechałem po rybaków. Jedziemy do domu.]
[W porządku.]
[- Pokój z tobą.] [- Z wami również.]
[Coś mało tych ryb.]
[Zabrakło nam błogosławieństwa Allaha.]
[Dobrze, jedźcie.]
[Chodźcie.]
[Przyniosę wam jedzenie i wodę. Prąd włączają o 10.]
Czekają na was dwa niezarejestrowane auta.
Tu macie telefony z kartami.
Nie zbliżajcie się do mojego domu. Mam żonę i dzieci.
- Nie rozmawiajcie z nimi. - Spokojnie.
- Mówisz płynnie po hebrajsku. - Trzeba znać wroga.
Wiecie to lepiej ode mnie.
To adres posłańca i jego rejestracja.
Nie ma ochrony, ale jest ostrożny.
Agenci Hamasu są czujni. Jeśli tylko cokolwiek wywęszą,
[choćby jedno nieodpowiednie słowo,]
już tutaj nie wrócicie. Jeśli tylko nabiorą podejrzeń,
zabiją was, mnie, moją żonę i dzieci.
[Rozumiemy cię, przyjacielu.]
Gaza czeka na odpowiedź Izraela,
ale kto by pomyślał, że będziecie na tyle szaleni, by przyjść we czwórkę.
Witajcie w Gazie.
[To zakładnicy. Nie rozmawiaj z nimi za dużo.]
[Ja zrobię swoje, a ty rób swoje.]
Potrzymaj to.
Przepraszam,
jesteś lekarzem, prawda?
Może... mógłbyś nam pomóc?
Jestem Yaara, a to Elad.
Nic nikomu nie zrobiliśmy.
Nie jesteśmy z nikim powiązani.
Ja też nie.
W Izraelu więzieni są członkowie Hamasu,
więc teraz Hamas więzi was.
Zorganizują zamianę i wtedy was wypuszczą.
Musicie tylko poczekać.
Róbcie, co wam każą, a będzie dobrze i wrócicie do domu.
Dobrze?
Jak długo?
Pięć lat, jak Gilad Szalit?
To zależy od rządu.
Macie prąd na kilka godzin.
Możesz zadzwonić do naszych rodziców?
Powiedzieć im, że jesteśmy cali?
Proszę.
- Nigdy stąd nie wyjdziemy. - Nie mów tak.
Chcesz coś zobaczyć? Spójrz.
Co?
Odbiło ci? Zauważy.
- Wrócą tu! - Cicho!
Słyszałeś, co mówił. Mamy robić, co każą.
Dlaczego?
Co za popieprzone miejsce.
Eli nie opowiadał ci nigdy o Gazie?
Słyszałem od kogoś, kto był z nim na służbie.
Ścigali kogoś w Dajr al-Balah
i zostali wykryci.
Ktoś z oddziału nie zauważył faceta z bronią
i oberwał kulkę w łeb na oczach Eliego.
Coś takiego zostaje w głowie na zawsze.
To prawda.
Przygotujcie się, dojeżdżamy do placu.
[Nic nie widzę.]
[Tam jest.]
[Oddziały okupacji syjonistycznej grożą otwartą wojną]
[przeciwko Hamasowi i Strefie Gazy. Przedstawiciel Hamasu odpowiedział,
[że ruch oporu nie chce wszczynać wojny,]
[ale nie zawaha się, jeśli będzie musiał odeprzeć wroga.]
[Kto tam?]
[Dostawa z KFC.]
[Abu Ibrahim!]
[Doprawdy niezbadane są koleje losu.]
[Abu Bashar w Gazie.]
[Wejdź.]
[Bashar, poznaj głowę największej rodziny w Rafah.]
[- Najgroźniejszy człowiek w całej Gazie.] [- Cześć.]
[Samir Abu Samahadana, Abu Ibrahim,]
[najbardziej poważany z więzienia Nafkha.]
[Lepiej, żebyś nie wiedział, co robiliśmy razem w więzieniu.]
[- Bracie.] [- Siadaj.]
[Bashar, zaparz kawę.]
[A więc to ten „bokser z Hebronu”?]
[Jak widać.]
[Ile lat ma Ibrahim? 19?]
[Dwadzieścia. W przyszłym miesiącu bierze ślub w Belgii.]
[Będzie 300 gości, a ja utknąłem tutaj.]
[Gratulacje.]
[Domyślam się, że Abu Mohammed liczy na wasz wkład w działania ruchu,]
[ale gdybyście chcieli odpocząć od walki, możecie dołączyć do mnie.]
[Bashar pracowałby w klubie, a ty ze mną.]
[Mam warsztaty w Rafah. Mam swoich ludzi na granicach.]
[Życie w Gazie jest do bani, ale wy moglibyście żyć jak królowie.]
[- Niech Allah ma was w opiece.] [- Dzięki.]
[Wszedł do sklepu.]
[- Wchodzę.] [- Dobrze.]
[- Pokój z tobą.] [- Z tobą również.]
No już, wychodź, do cholery.
[- Pokój z wami.] [- Z tobą również.]
Policjant podszedł do Arab 2. Zmywajmy się stąd, szybko.
[Macie flaka. Albo opona jest przebita, albo wystarczy ją napompować.]
[Dzięki.]
[Skąd jesteście?]
[Jesteśmy handlarzami z Zachodniego Brzegu.]
[- Skąd dokładnie?] [- Z Hebronu.]
[Pokażcie licencję.]
[Kolega bierze dziś ślub.]
[Jest rozkojarzony. Przyjechaliśmy po garnitur.]
[Zapomniał zabrać licencję. Jest tak podekscytowany, że nie myśli.]
[Zaczekajcie.]
[Doron, gliniarz sprawdza auto. Wyłaź, już!]
[Pomóc w czymś?]
[Nie, dziękuję. Do widzenia.]
[- Eli, tracę go z oczu.] [- Stój, żebym widział was obu.]
[Ślub w tym wieku?]
[Drugie podejście. Oby tym razem się udało.]
[Jego wybranka jest z Gazy. Zwaśnione rody i te sprawy.]
[No tak. Życzę zatem miłego dnia.]
[- Napompujcie oponę.] [- Dzięki.]
[Lepiej pozbyć się flaka, zwłaszcza dziś.]
[Pokój z tobą.]
[Tak, jasne, stary.]
[Przemyślę to.]
[Tak.]
[Dobrze.]
[W porządku.]
[- Idzie do auta z kobietą.] [- Dobrze.]
[- U was w porządku?] [- Tak.]
[Potrzebujesz czegoś?]
[- Mogę się przejść po hotelu?] [- Nie, wracaj do środka.]
[Siedzę tu jak kołek. Nie mogę się przejść po hotelu?]
[Nie. Wracaj do środka.]
[Na dole jest siłownia. Jestem bokserem.]
[Pozwól mi zejść i się tam rozejrzeć.]
[- Nie.] [- To chodź ze mną!]
[Bashar!]
[Chodź tutaj.]
Jestem Yaara Zarhi z Jerozolimy.
W rękach mam gazetę wydrukowaną w Gazie z dzisiejszą datą.
Chcę, żeby izraelski rząd wiedział,
że nasza wolność leży w jego rękach.
[- A chłopak?] - Prosimy o zastosowanie się...
[Nie wiem, ale nie jest dobrze.]
[Wygląda tak, jakbyśmy wykorzystywali dziewczyny.]
Dodam tylko, że jesteśmy dobrze traktowani.
[Myślisz, że ich zabiją?]
[Nie.]
[Potrzebują ich żywych, żeby mogli uwolnić jak najwięcej więźniów.]
[Dlaczego tu jesteśmy?]
[Abu Mohammed powiedział, że zrobiliśmy swoje. Nie możemy wyjechać?]
[Dokąd?]
[Nie wiem. Byle nie być tutaj.]
[Nie rozumiesz, gdzie jesteśmy? To więzienie!]
[Łatwo tu trafić, ale trudno wyjść! To praktycznie niemożliwe!]
Nie tak blisko.
Dokąd ją wiezie?
- Chyba do szpitala. - Tak myślisz?
Zatrzymuje się.
Zjedź na bok.
Zawiózł ją do szpitala.
- Rozdzielili się. - Zrozumiałem.
Idźcie za nim.
[- I jak?] [- Nic z tego.]
[Szpital jest chroniony.]
Wracajcie do auta.
W szpitalu krąży mnóstwo bojowników. Albo przebywa tam ktoś ważny,
- albo to kryjówka Haniego. - Konsultujemy to z wywiadem.
- Zidentyfikowaliście tę kobietę? - Jeszcze nie.
Michal?
Jak się masz?
Dobrze.
- A ty? Tęsknisz? - Może.
Troszeczkę.
Dobrze się bawiliśmy.
Fakt.
Dbaj o siebie. Od klimy można się przeziębić.
Ty też. Uważaj na E. coli w humusie.
Jemy go codziennie, a do tego śpimy razem.
Kończę. Pa.
To Abu Iyad, otwórz drzwi.
[Pokój z wami.]
[- Dzięki.] [- Niech Allah ci wynagrodzi.]
[Dzięki.]
[- Wszystko w porządku?] [- Tak, wszystko dobrze.]
[Pracujemy nad tym. To nie stanie się z dnia na dzień.]
Nie znacie Abu Mohammeda.
[Potrafi wyczuć kolaboranta na kilometr, a wtedy wpada w szał.]
[Pamiętacie, co było w 2004?]
Wesołek.
Kojarzycie sprawę Amjada Al Farasa?
[Był dowódcą brygady w Chan Junus.]
[Abu Mohammed podejrzewał go o współpracę z Izraelem.]
[Pojechał do niego,]
[wyciągnął przed dom]
[i przestrzelił mu kolana.]
[Ale to nic.]
[Torturował go przez pół roku, ale ten nie miał co powiedzieć.]
W końcu go zabili.
[Powiesili go na latarni ulicznej, żeby jego dzieci widziały.]
[Pracujemy nad tym. Będzie dobrze.]
[Ty i twoja rodzina bądźcie gotowi.]
[Jestem gotowy od lat.]
Wstawaj, Elad.
Wstawaj, jedzenie.
Hej.
Hej!
Yaara, chodź!
Idziemy!
Idą tu!
Uciekamy!
- Ruchy! - Nie mogę!
Wezwę pomoc.
Wyciągną cię, nie martw się.
[Gdzie on jest? Dokąd poszedł? Wzywam wsparcie!]
[Uwaga, żydowski chłopak uciekł. Nie strzelać bez pozwolenia.]
[Fatkhiya, jesteś tam?]
[Sprawdźcie tam.]
[Szybko!]
- Tak? - Mamo, to ja!
- Boże, Elad? To on! - Elad? Rany!
Subhi!
Gabi!
- Co jest? - Chłopak.
- Co z nim? - Uciekł.
[Jak to uciekł?]
[Dzieciak zrobił was w konia!]
[Przyprowadzić go z powrotem! Już!]
[Ruchy!]
- Dlaczego jest sam? - Dźgnął strażnika i uciekł.
- Ona pewnie się bała. - Niezły jest!
Znajdziemy ją. Skupmy się. Macie lokalizację?
Chwila.
Tak, mamy.
Jedź prosto.
Eli!
Wszędzie są blokady. Raczej nie dojedziemy do niego.
W prawo.
Spróbuję go z wami połączyć przez lokalną sieć.
Połącz go.
- Jak daleko są? - Dwadzieścia minut drogi.
Subhi, wyłącz prąd w Gazie. Chcę mieć całkowitą ciemność.
Dobrze, połączony.
Halo?
- Halo? - Cześć, Elad. Jestem Doron.
Jedziemy po ciebie. Wiemy, gdzie jesteś. Jesteśmy niedaleko.
- Naprawdę? - Tak.
- Co... - Spokojnie, wyłączyliśmy prąd.
Poprowadzę cię do nas. Niedługo tam będziemy, dobrze?
Jeśli poczujesz zagrożenie,
zatrzymaj się w bezpiecznym miejscu i zadzwoń.
Dobrze.
- Powiem ci, co robić. Awichaj. - Podejdź 50 metrów do wysokiego budynku.
- I w prawo.
Skręć w prawo. Powtórz, co powiedziałem.
Pięćdziesiąt metrów do wysokiego budynku i potem w prawo.
- Po 20 metrach jest alejka. - Po 20 metrach jest alejka.
- Skręć w lewo. - Skręć w lewo.
Zatrzymaj się na początku ulicy Salah ad-Din.
Zatrzymać się na początku ulicy Salah ad-Din.
Zadzwoń, jak tam dojdziesz. Mój numer masz na ekranie.
Od tego momentu mów tylko po arabsku.
Jeśli go nie znasz, mów tylko [tak] lub [nie].
[- Tak.] - Zuch. Powodzenia.
Uważaj na siebie.
ULICA SALAH AD-DIN
- Hej. - Droga jest zablokowana.
Poczekaj. Droga jest zablokowana.
Widzisz meczet z zielonym światłem?
[Tak.]
Idź tam i schowaj się w ciemnym miejscu. Przyjdę po ciebie.
Mam czarną koszulę i skórzaną kurtkę.
- Napiszę ci, gdzie będę. [- Tak.]
Dziś wrócisz do domu.
- Cholera. - Totalny chaos.
Mamy granaty dymne?
GDY WYBUCHNĄ GRANATY DYMNE, PODEJDŹ DO MECZETU.
Wyszli z auta. Nie mamy kontaktu.
[Hej.]
[Hej!]
[Młody!]
Słychać strzały przy meczecie!
Elad nie żyje. Straciliśmy go.
Cholera jasna!
[Kto go postrzelił?]
[Który bydlak to zrobił?]
[Co za idioci!]
[- Abu Mohammed.] [- Czego chcesz?]
[Znaleźliśmy to.]
[- Co to?] [- Granaty dymne. Nie nasze.]
[Są tutaj.]
[Syjoniści.]
Napisy: Krzysztof Łuczak