[ARABSKI] [Pokój z tobą.]
[Witam.]
[- To Bashar.] [- Dzień dobry.]
[Usiądźcie.]
[Podobno miał miejsce wypadek.]
[Wczoraj w nocy zastrzelono waszego zakładnika, kiedy próbował uciec.]
[Jak to?]
[Nie znamy szczegółów, ale dostaliśmy jego ciało.]
[- A dziewczyna?] [- Jest cała.]
[To wielka tragedia, czcigodny szejku.]
[Dzięki porwaniu mieliśmy uwolnić więźniów.]
[- Przyszedł Hani Al Jabari.] [- Niech wejdzie.]
[- Pokój z wami.] [- Z tobą również.]
[Usiądź.]
[Mamy problem.]
[Abu Bashar i jego syn przynieśli nam dar,]
[- a ty o niego nie zadbałeś.] [- Mówiłem już, czcigodny szejku,]
[żołnierz, który go postrzelił, zostanie ukarany. Zwiększymy ochronę...]
[Dziś rano spotkałem się z komisją i postanowiliśmy,]
[że zakładniczka wróci w ręce Bashara i Abu Bashara.]
[Jihad jest ważną postacią ruchu oporu. Ma doświadczenie.]
[To odpowiednia osoba, która zadba o nasze dobro narodowe.]
[Czcigodny szejku.]
[Dziękuję za wiarę we mnie, ale to operacja Abu Mohammeda.]
[Bez niego nie byłoby ani nas, ani zakładniczki.]
[Nie wątpimy w zdolności Abu Mohammeda i jego ludzi,]
[- ale tak zadecydowała komisja.] [- Czcigodny szejku.]
[Przyjmuję decyzję komisji. Poinformuję ludzi.]
[Niech przygotują zakładniczkę.]
[Usiądź.]
[Proszę, Abu Bashar.]
[Idź przodem.]
[Nie martw się, będziemy ją chronić.]
[Jak długo?]
[Tak długo, jak będzie trzeba.]
[Po prostu... zastanawiamy się nad wyjazdem z Gazy]
[do Egiptu lub Jordanii.]
[Bashar!]
[Jeszcze jedno, czcigodny szejku. Mam przyjaciela w Gazie.]
[Był ze mną w więzieniu. Samir Abu Samahadana.]
[Nie pracuję z nim.]
[Ludzie Abu Mohammeda są mu wierni.]
[Bojownicy są wierni przede wszystkim ruchowi oporu.]
[Ufam Samirowi. Byliśmy razem w więzieniu.]
[Ma swoich ludzi. Przy nim czuję się bezpieczniej.]
[Skoro tak, to Allah się zgadza.]
[Niech cię Allah błogosławi.]
[Czemu się zgodziłeś?]
[Ostatnie, czego nam trzeba, to latami pilnować zakładniczki.]
[Mieliśmy porozmawiać z Samirem o tunelu do ucieczki.]
[- Wszystkiego dobrego.] [- Niech Allah ma was w opiece.]
[Jesteśmy wśród ruchu oporu.]
[Abu Mohammed ma w nosie więźniów.]
[Myśli o swoim programie politycznym.]
[Jeśli mogę pomóc braciom, którzy utkwili w Izraelu, to tak zrobię.]
[Jesteś dla mnie całym światem, synu.]
[Zróbmy to, czego chcą, i wyjedźmy stąd.]
[Kto wie, co oni planują?]
[Chodź.]
[Od lat próbujesz mnie blokować.]
[Musisz wiedzieć jedno.]
[Dotrę do biura krajowego, z zakładniczką czy bez niej.]
[Mówiłem już, że to nie była moja decyzja!]
[Czyżby? To powiedz komisji, że narażają całą operację!]
[Powiedz, że siły Syjonistów szukają w Gazie zakładniczki!]
[Mają wewnątrz ruchu oporu kolaborantów,]
[którzy dostarczają im informacje. Działają, nie śpią.]
[Niedługo dopną swego!]
[Zawsze obwiniasz kolaborantów i Żydów.]
[Dość tego. Tym razem nie masz kogo winić. Wyjdź!]
[- Dobrze.] [- Żegnam!]
NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
[Oddali zakładniczkę Jihadowi Hamdanowi i jego synowi.]
[- Jest z Jihadem i Basharem?] [- Gdzie? W mieście?]
[Nikt nie wie, nawet szejk i Abu Mohammed.]
[Odcięli też wybrzeże i zablokowali drogi.]
[Wezwali wsparcie. Wiedzą, że tu jesteście!]
[Poinformujcie dowódców.]
[Sytuacja się zmieniła. Musimy wyjechać! Proszę!]
[- Nie mamy planu B!] [- Poinformujemy ich.]
[Damy im znać.]
[Jasne?]
[Uspokój się.]
[Będzie dobrze.]
Cholera jasna.
- Zaczekaj. - Czego chcesz?
Nie mamy wieści o zakładniczce. Zablokują całe miasto!
Wystarczy. Straciłem już dość ludzi.
Jest z Basharem i Jihadem, nie rozumiesz?
Mamy szansę ją ocalić.
Zgadzam się. Zaszliśmy tak daleko. Zostańmy, aż coś ugramy.
Wybacz, on ma rację.
Dobrze.
[Przynieś jej wody.]
Ja...
Będę mówił po hebrajsku, żebyś mogła zrozumieć.
Gdzie Elad?
Chłopak, który był ze mną.
Nic mu nie jest?
- Zabiorą cię stąd. - Do Elada? Gdzie on jest?
Proszę... on nie chciał. Po prostu chciał wrócić do domu.
Wiesz...
Miałem córkę w twoim wieku.
Miała 18 lat.
Miałem też dwie młodsze córki.
Wszystkie nie żyją.
To koniec.
Ja...
Tak już jest.
Musimy być silni.
Dobrze?
- Dobrze. - Jesteśmy silni.
[Abu Jalal.]
[Wstań.]
[Bądź delikatny.]
[Zajmę się nią.]
[- Odsuń się.] [- Co robisz?]
[- Czyj to dzieciak, bo zabiję?] [- Teraz ja tu dowodzę, jasne?]
[- Odsuń się!] [- Puść mnie!]
[Pokój z tobą.]
[Wybacz, nie wiedziałem, że tu jesteś.]
[Nie szkodzi. Dzięki za pomoc.]
[Idź z nim.]
[Dalej.] Idziemy.
Już dobrze.
Nic ci nie będzie.
[Chodź.]
Od teraz będę cię chronił z tatą. Wszystko będzie dobrze.
Nic ci się nie stanie, obiecuję.
Wiesz, gdzie jest Elad?
Chłopak, który był ze mną. Wiesz, co z nim?
On nie... Jest... gdzieś indziej.
Tutaj go nie ma.
Jeśli go złapaliście, pozwólcie nam być razem.
Żyje?
Przykro mi.
Przykro mi, ja...
Nie...
Nie!
Przykro mi.
Nie!
Ja... Przykro mi.
Tutaj 47, jesteśmy gotowi.
Zrozumiałem.
[Wyrazy współczucia.]
[Co tu robisz, bezduszny gnojku?]
[Zabiję cię! Idź sobie!]
[- Przestań, Hayfa.] - Już dobrze.
[Pozdrówcie Bashara i Jihada. Brakuje nam ich.]
[Do zobaczenia.]
[Drodzy widzowie,]
[siły okupacji zniszczyły dom dwóch agentów Hamasu,]
[Jihada i Bashara Hamdanów,]
[którzy porwali dwóch izraelskich zakładników.]
[Córka Jihada, Hayfa, jest tutaj z nami.]
[Niech Allah da siłę twojemu ojcu i bratu.]
[Co chciałabyś powiedzieć ojcu i bratu, którzy są w Gazie]
[i być może nas oglądają?]
[Chcę, żeby wiedzieli, że jesteśmy z nimi i kochamy ich.]
[Nie mogą się poddać. Czekamy na ich powrót do Palestyny.]
[Na pewno z pomocą Allaha odbudujemy dom,]
[a tata i brat do nas wrócą.]
[Sukinsyny! Cholerne świnie!]
[Niech Allah ma nas w opiece.]
[To silne kobiety. Maryam się nimi zajmie.]
[Hamas również. Zadbają o nie.]
[Jak mogli pozwolić na to, żeby uciekł?]
[Jesteśmy tu przez żołnierzy Mohammeda!]
[Przez nich? Zapomniałeś, czemu jesteśmy w Gazie?]
[Wybacz, nie to miałem na myśli.]
[Bashar!]
[Przyprowadź ją tutaj, bracie.]
[Dam wam wszystko, czego będzie wam trzeba.]
[Mówiłem ci już w więzieniu,]
[że jesteś dla mnie jak brat. A nawet więcej niż brat.]
[Dziękuję.]
[Mam do ciebie prośbę.]
[Chcę wyciągnąć Bashara z Gazy.]
[Dokąd?]
[Na Synaj, zanim będzie gorzej.]
[Tylko jak? Nie zostawi cię.]
[Chciałem mu pomóc, ale wpakowałem go w większe kłopoty.]
[Gdyby udało się zabrać go do Egiptu, a stamtąd do Europy,]
[może mógłby się tam zobaczyć z matką i z siostrą.]
[Zajmiesz się tym?]
[Pogadam z ludźmi, zobaczę, co da się zrobić.]
[- Cześć, Bashar.] [- Pokój z tobą.]
[- Jak się masz, chłopcze?] [- Dobrze, a ty?]
[Ojciec strasznie cię kocha.]
Eli, sprawdź telefon, może są jakieś wieści.
Już byś wiedział, gdyby się coś pojawiło.
Nie można zapytać?
Siedzimy tu od kilku godzin jak dupy wołowe.
Cholera!
[Przepraszam.]
[- Po co tam poszedłeś?] [- Nic się nie stało.]
[Dzień dobry, Abu Bashar. Wszystko gra?]
[Tak, wychodzę na godzinę.]
[Wybacz, ale to zbyt niebezpieczne. W Gazie są oddziały Izraelczyków.]
[- Kto tak powiedział?] [- Nie wiem. Może to plotka.]
[Musimy być ostrożni. Jeśli czegoś trzeba,]
[- ktoś się tym zajmie.] [- Poradzę sobie.]
[To ważna sprawa. Nie mogę nic powiedzieć.]
[- Dobrze, ale bądź ostrożny.] [- Jasne. Niedługo wrócę.]
[Do zobaczenia.]
[- Pokój z tobą.] [- I z tobą. O co chodzi?]
[- Jest tu sklep z telefonami?] [- Pewnie, chodź.]
[Halo, Mustafa? Tu Abu Bashar. Mogę cię prosić o przysługę?]
- Co się stało? - Jesteś geniuszem.
- Nie żartuj. - Jihad zadzwonił do sąsiada Nassera.
Poprosił, żeby ten przekazał numer jego żonie. Namierzamy go.
[Dzień dobry. Jihad dzwonił. Prosi o telefon.]
[Dziękuję.]
[- Halo?] [- Tak, skarbie?]
Połączenie wychodzące.
[Jak się trzymasz, kochanie?]
[Dobrze, a ty?]
Plac Nieznanego Żołnierza w Chan Junus.
Michal, pokaż zdjęcia.
Eli, są na Placu Nieznanego Żołnierza w Chan Junus.
- Wysyłam współrzędne. - Mamy to. Ruszamy.
[Jak to chcesz wyciągnąć Bashara z Gazy?]
[A co będzie z tobą?]
[Wyciągniemy go stąd, potem wy pojedziecie do Jordanii,]
[a stamtąd do niego, gdziekolwiek będzie.]
[Ale jak mamy się stąd wydostać?]
[Macie pieniądze od ruchu oporu, tak?]
[Macie od nich pieniądze?]
[Skorzystajcie z nich, żeby uciec. Na Zachodnim Brzegu]
[Żydzi będą was prześladować.]
[Muszę kończyć, skarbie.]
[Przemyśl to. W ten sposób zaznacie spokoju.]
[Hayfa będzie mogła zacząć od zera.]
[Nic nie rozumiesz.]
[Jak to „od zera”, skoro nasza rodzina jest ścigana?]
[Mają nas na oku.]
[Śledzą nasz każdy ruch, każde słowo, nawet w tej chwili.]
[Jest tylko jeden sposób, byśmy znów byli razem. Wiesz jaki.]
[Przykro mi, Jihad, ale takie są fakty.]
[Nie wrócę do więzienia.]
[Czemu? Przywykliśmy do takiego życia.]
[Przynajmniej byśmy was widywały. Wiedziałybyśmy, że jesteście cali.]
[Muszę kończyć. Przemyśl to sobie.]
[Bardzo cię kocham. Przekaż Hayfie, że obaj ją kochamy.]
Straciliśmy sygnał.
Ostatni sygnał mieliśmy z zachodniej części placu.
Zrozumiałem. Będziemy za minutę.
Co za burdel. Jak go tu znajdziemy?
Musimy się rozdzielić.
Awichaj i ja pójdziemy przez plac, a wy dookoła.
Możemy komunikować się tylko ze sobą.
Nikt nas nie kryje. Jesteśmy sami.
[Mamy cel. Szara kurtka i czapka. Idzie na północny wschód.]
[Widzę go.]
[Samir, co dalej? Otaczamy go?]
[Samir, słyszysz mnie?]
[Samir?]
[Samir, wszystko dobrze?]
[Nic mu nie jest?]
[- Wszystko dobrze.] [- Wezwać lekarza?]
[Nie, po prostu musi złapać oddech.]
[Zabiorę go do auta. Chodź, stary.]
[Zabieram Samira do auta.]
[Idź.]
[Idźcie. Munir do was dołączy.]
[Na siódmej.]
[- Idzie w naszym kierunku.] [- Zrozumiałem. Awichaj, do auta.]
[Otwórz tylne drzwi.]
[- Co się dzieje?] [- Wszystko gra.]
- Eli? - Jedź!
Cholera!
[Strzały! W nogi!]
[Rzuć broń, Jihad!]
[Daleko zabrnąłeś, Abu Fadi.]
[Nie chcę cię zabić!]
[Zabierz mnie do dziewczyny,]
[a dopilnuję, żebyście wyszli z tego żywi.]
[Obiecuję.]
[Zrób to dla Bashara!]
[Jihad, nie!]
[Proszę, nie!]
[Jihad, nie!]
[„W imię Allaha, miłosiernego, litościwego...”]
[Nie!]
Doron, co się dzieje?
Wynośmy się. Wszędzie jest Hamas.
[Zdemaskowano mnie.]
[- Tu jest trup!] [- Siły specjalne!]
[Zdemaskowano mnie!]
[Na plac, już! Zdemaskowano mnie!]
Cholera!
Zdemaskowali was. Będą chcieli was dopaść.
Wynoście się stamtąd.
Za 2,5 godziny będzie helikopter.
Zrozumiałem. Za dwie i pół godziny przyleci helikopter.
Musimy zgarnąć rodzinkę i wynosić się.
Wszystko w porządku, Eli?
Wynośmy się z tej dziury.
[- Gdzie on jest?] [- Nie wrócił.]
[Czemu go puściłeś? Przecież tam jest piekło?]
[To pewnie on.]
[- Kto tam?] [- Samir.]
[Wchodźcie.]
[Gdzie on jest?]
[Spokojnie, synu.]
[Gdzie on jest?]
[Ci przeklęci Żydzi...]
[Namierzyli go.]
[O czym ty mówisz?]
[Walczył jak lew. Zginął jako szahid.]
[Zginął jako szahid.]
[Był dla mnie jak brat.]
[Zostaw mnie! Puszczaj!]
[Nie zbliżajcie się!]
[Ani kroku!]
[Idźcie precz!]
[Nie podchodźcie!]
[Odsuńcie się!]
[Twoi żołnierze zabili mojego ojca!]
[Rozumiesz to?]
[Zabili go.]
Proszę, nie...
[Przepraszam.]
[- Jak to się stało?] [- Wyszedł z domu. Nie wiemy po co.]
[Pewnie zadzwonił, a Syjoniści go namierzyli.]
[Namierzyli go?]
[Posłuchaj.]
[Przynieś jego ciało do szpitala.]
[Przygotuję godny pogrzeb dla ojca Bashara.]
[Jasne, tak zrobię.]
[- Na pewno?] [- Tak.]
[- Tylko szybko.] [- Tak jest.]
[Mam wieści co do numeru, z którym rozmawiał zakładnik.]
[Co nowego?]
[To nienamierzalna karta SIM. Znaleźliśmy sklep.]
[- Nie uwierzysz, kto ją kupił.] [- Kto? Gadaj!]
[Z drogi.]
[Zabierz swoich ludzi!]
[- Od jak dawna jest twoim sekretarzem?] [- To jakaś pomyłka.]
[- Od jak dawna?] [- Od 2012.]
[Wszystko wyjaśnię.]
[Błagam, daj mi szansę wyjaśnić.]
[Szejku, pomóż mi.]
[Zabrać go na zewnątrz.]
[Um Iyad, musisz opuścić dom.]
[A co z moim mężem?]
[Zadzwoń do niego. Powiedz, że dziecko jest chore i potrzebujesz go w domu.]
[Nie odbiera. Dzwoniłam przed chwilą i 15 minut temu.]
[To nie w jego stylu.]
[Spróbuj jeszcze raz. Musimy ruszać.]
[Gdzie są ci Żydzi?]
[Błagam cię, Abu Mohammed...]
[Powiedz, gdzie są, a nie skrzywdzę twoich dzieci.]
[Gadaj, gdzie są, gnoju!]
[Zdrajca!]
[Gdzie oni są?]
[W moim domu. Moja żona nic o tym nie wie.]
[Yunis.]
[Wyślij tam ludzi, natychmiast.]
[A teraz powiedz prawdę.]
[- Abu Mohammed...] [- Oszczędzę twoje dzieci.]
[Abu Mohammed...]
[Powiedziałeś im, gdzie ukryłem się z rodziną w 2014?]
[To byłeś ty?]
[Abu Jalal, podaj mi jego okulary.]
[Teraz zobaczysz to samo, co ja.]
[Abu Mohammed...]
Napisy: Krzysztof Łuczak