[ARABSKI] [Musimy pogadać, Bashar.]
[Obiecałem twojemu ojcu, że wyciągnę cię z Gazy.]
[Gdzie on jest? Chcę go zobaczyć.]
[W szpitalu? U Abu Mohammeda? Zabierzcie mnie do niego.]
[Muszę dotrzymać słowa.]
[Wszystkim się zająłem. Tutaj masz dowód i paszport.]
[Paszport? Myślisz, że go tutaj zostawię?]
[Posłuchaj...]
[Żydzi dostali się do Chan Junus. Mogą dotrzeć i tutaj.]
[Zajmę się dziewczyną, a ty stąd wyjedź.]
[Moi ludzie będą na ciebie czekać po drugiej stronie granicy.]
[Doceniam to,]
[ale nie wyjadę. Nie ucieknę.]
[Dobrze.]
[- Zabierzcie go do szpitala.] [- Tak jest.]
[Czysto.]
[- Czego chcecie?] [- Gdzie Żydzi?]
[Czego chcecie?]
[Ani słowa!]
[Jak sytuacja?]
[Nie ma ich. Czysto.]
[Na zewnątrz z nimi!]
[Puść mnie! To boli!]
[Puszczaj! To boli! Nie dotykaj mnie!]
[Pytam ostatni raz. Gdzie ukryłaś Żydów?]
[- W piwnicy!] [- Tam ich nie ma.]
[Przysięgam, że tam byli!]
[Pewnie wiesz, że ukrywanie Syjonistów to poważne przestępstwo.]
[Gadaj, bo was zabijemy.]
[Nie wiem, gdzie są!]
NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
[Gdzie Abu Iyad?]
[Gdzie on jest? Co mu zrobiliście?]
[Zdrajca dostał to, na co zasłużył.]
Ty sukinsynu.
[Jak ci na imię?]
Dopadli go. Niestety nie żyje.
Opanowaliśmy sytuację. Mamy oficera.
- A Um Iyad i dzieci? - Nic im nie jest.
- Polecą z nami helikopterem. - Co to za skurczybyk?
Nie wiem, ale nie chce współpracować.
Wyślę wam zdjęcie.
[Uśmiech.]
[Tak jest.]
Mamy to.
To Issam Yunis, dowódca w Dystrykcie Centralnym.
[Miło poznać, oficerze Yunis.]
Należy do najbliższych ludzi Haniego. Może ich do niego doprowadzić.
Michal, pokaż zdjęcia.
- Eli, zabierzcie Yunisa ze sobą. - I już?
Rozpętaliście taki chaos, że lada moment was znajdą.
Zbierzcie się jak najszybciej. Helikopter już leci.
Zrozumiałem.
No dobrze, zbierajmy się.
Eli...
Zrobiliśmy, co mogliśmy.
Od dziesięciu lat go ścigamy.
- Zaszliśmy tak daleko. Zaprzepaścimy to? - To koniec.
Mamy konwój eskortujący Bashara.
Skąd wiemy, że to Bashar?
Pewności nie ma, ale to auta rodziny Samahadana.
Uzbrojeni ludzie prowadzeni przez auto pancerne. To ktoś ważny.
Ciało Jihada trafiło do szpitala Szifa. Pewnie tam jadą.
Może Yaara jest z nim?
Nic na to nie wskazuje.
Czemu mieliby ją przewozić? Jeszcze w takim chaosie.
Jest taka szansa.
Wszystko jest możliwe.
Namierzyliśmy Bashara. Jedzie do Haniego do szpitala.
O czym ty mówisz?
Namierzyliśmy konwój z Rafah, który wiezie Bashara i być może Yaarę.
- Na pewno? - Na to wygląda.
Jeśli mamy coś zrobić, to teraz.
Dwie minuty do odlotu.
Słuchajcie, Bashar jedzie do szpitala Szifa, być może z Yaarą.
Jest 20 minut drogi od was.
- To szaleństwo. - Ty decydujesz, Eli.
- Jeśli się nie zgadzasz, lećcie. - A co z rodziną Abu Iyada?
Zabierzcie ich do punktu zbiórki.
Po to tu przyjechaliśmy. Jesteśmy tak blisko.
Cholera jasna...
Eli?
Odwołać helikopter.
Macie wkroczyć i wyjść.
Jeśli coś się stanie, od razu się wycofajcie.
- Nie ryzykujcie, jasne? - Tak jest.
Odzywajcie się po drodze.
Jak się tam dostaniemy?
[- Dobra robota.] [- Dziękujemy.]
[Możecie odejść.]
[Zajmę się nim.]
[Mahmoud, zostań tu. Ja pójdę na dół.]
[Twój ojciec to bohater. Zginął jako szahid.]
[Nie poddał się ani na chwilę.]
[Nie jesteś już dzieckiem, Bashar.]
[Jesteś mężczyzną, wojownikiem. Jak twój ojciec.]
[Nigdy nie zapominaj,]
[że jesteś synem Jihada Hamdana.]
[Dziś dowiesz się, kim jesteśmy.]
[„Al-Fatihah”.]
[„W imię Allaha, miłosiernego, litościwego...”]
[Allah jest sprawiedliwy.]
[Patrz!]
[Wygląda znajomo?]
[Posłuchaj uważnie, Issam.]
[Nad domem twoich rodziców jest dron.]
[Jeden fałszywy ruch, a ich dom zniknie z powierzchni ziemi, jasne?]
[Zrozumiano?]
[Tak.]
Szykujcie się, wchodzimy do szpitala.
[Otwórz.]
[Zaczekaj.]
[Pokój z wami.]
[Jest tu Abu Mohammed?]
[U góry, w kostnicy. Zaraz zejdzie.]
[Dzięki, Kamal. Poczekamy w środku.]
[Kim jest Kamal?]
[- Pokój z wami.] [- Z wami również.]
[Gdzie Abu Mohammed?]
[Nie ma go tu. Kim jesteście?]
[- Dziewczyny tu nie ma.] [- Co?]
[Trzy, dwa, jeden...]
[- Gdzie dziewczyna?] [- Nie wiem!]
[- Gadaj!] [- Nie wiem!]
[- Mów!] [- Nie wiem!]
To Bashar.
[Wszystko gra?]
[Tak.]
[Bashar!]
Doron, czekaj!
Doron!
Kryjcie mnie!
[Tam!]
[Stać!]
[Gdzie dziewczyna?]
[Gdzie ona jest?]
[Nie tutaj, kolego.]
[Tu jej nie było.]
[Do domu, amatorzy.]
Doron, Awichaj...
Eli, nie słyszę cię. Przerywasz.
Wracajcie do auta, już!
Cholera.
Awichaj.
Doron, Awichaj...
Idę za Basharem.
Nie pozwalam! Do auta, natychmiast!
- Macie Yaarę? - Nie ma jej tu. Do auta.
Nie słyszę cię.
Zabierz go.
Doron!
Doron?
Doron!
[Bashar!]
[Rzuć broń.]
[Zabiłeś mojego ojca?]
[Odpowiedz!]
[To mnie chcesz zabić, prawda?]
[Celuj więc we mnie.]
[Bashar, puść go!]
[Wypuść go!]
Co jest?
- Oberwałem. - Pokaż.
Cholera!
- Eli, słyszysz? - Skurczybyk...
Eli, Awichaj oberwał. Trzeba go wyciągnąć. Cholera...
Dalej, wstawaj.
Trzymasz się?
Doron, wynosimy się. Otoczyli nas.
Gdzie jesteście?
Doron, słyszysz? Wracajcie do auta, już!
Eli, Awichaj oberwał. Szukamy wyjścia.
Idziemy powoli.
Musimy uciekać! Nie ma czasu!
Nie zdążymy.
Ratujcie siebie. Dołączymy w punkcie zbiórki.
Musimy uciekać! Otoczyli nas. Zabiją nas.
- Gdzie jesteście? - Nie wiem. Pod ziemią.
- Uciekajcie. Wyjdziemy stąd! - Doron!
- Eli, do auta! - Doron!
- Do auta! - Cholera jasna!
Jedź!
- Jedź! - Do jasnej cholery!
- Sygnał z satelity. - Eli, macie ją?
Nie było jej tam. Mamy Haniego.
Zrozumiałem.
- Do punktu zbiórki. - Czekajcie, jestem ja i Sagi.
Doron i Awichaj zostali w tyle. Próbowali złapać Bashara.
Awichaj został postrzelony. Nie wiemy, gdzie są.
Rozumiem. Idźcie do punktu zbiórki. Namierzymy ich.
Tal, do wszystkich oddziałów: niech dron zabije każdego, kto się zbliży.
Wyciągnę nas stąd.
[Stój.]
[Kim jesteście?]
Pokaż mi tę ranę.
Zabierz dłoń.
Cholera!
Uciskaj!
[- Na plażę!] [- Nie mogę.]
[- Na plażę!] [- Gaza jest zablokowana.]
[- Wszędzie są blokady.] [- To na przejście graniczne Erez!]
[- Jestem dziennikarzem. Nie mogę.] [- Nie kłam!]
[Hamas krąży po mieście. Możecie wziąć auto.]
[- Gdzie mieszkasz?] [- Co?]
[- Gdzie mieszkasz?] [- Tutaj, w Sabrze.]
[Zabierz nas do siebie.]
[- Do domu, już!] [- Dobrze.]
[Daj telefon.]
Połączenie z Gazy. Lokalny numer.
Połącz.
- Gabi? - Doron?
Namierzyliśmy sygnał.
- Dokąd jedziecie? - Cała Gaza jest zablokowana.
Improwizujemy. Jesteśmy w aucie tutejszego mieszkańca, jedziemy do niego.
Awichaj jest poważnie ranny.
Wyłącz telefon, bo Hamas cię namierzy.
[- Weźcie auto, ale zostawcie mnie.] [- Cicho!]
Wyślę wam współrzędne. Wyciągnijcie nas stąd.
Straciliśmy sygnał.
Wyjdziesz z tego. Spójrz na mnie.
Słyszysz? Jedziemy do niego do domu.
Tam się tobą zajmiemy. Dziś wrócimy do domu.
- Dokąd jedziemy? - Do domu.
- Do domu, rozumiesz? - Tak.
- Nie zostawiaj mnie. - Nie...
Jedziemy do domu.
[- Szybciej!] [- Nie strzelaj.]
[Przykro mi, Um Iyad.]
Jesteśmy w punkcie zbiórki razem z rodziną. Gdzie oni są?
Najpierw ewakuujemy was. Helikopter już leci.
- Gdzie Doron i Awichaj? - Utknęli.
Próbujemy ich ewakuować.
Nie ruszę się stąd bez Dorona i Awichaja!
Daj mi ich współrzędne. Wyciągniemy ich.
Nie ty decydujesz! Macie Haniego! Hamas siedzi wam na ogonie!
- Nie ruszajcie się! - Pieprzone dupki!
Skurczybyki...
Izraelczycy przyjechali cię uratować.
Ale to się im nie uda.
Postrzeliłem jednego z nich.
Nie znajdą cię.
Mówiłem ci, Yaara.
Wrócisz do domu. Obiecuję.
Tylko nie w ten sposób.
Wrócisz tak, jak tego chciał mój tata,
bo inaczej wszystko pójdzie na marne.
[Nie bój się mnie.]
[Yaara...]
[Już dobrze?]
Przestań.
[- Światło.] [- Dobrze.]
[Światło.]
Siadaj.
[- Woda.] [- Kranówka się nie nadaje.]
[- Jedynie z rana.] [- To ją podgrzej! Już!]
Jak się trzymasz?
Będzie dobrze.
[Cholera! Co to było?]
[Spokojnie, wyłączyli prąd w całej Gazie.]
[Przynieś latarkę!]
[Chodź tutaj.]
[Spokojnie.]
[Jak masz na imię?]
[- Jak ci na imię?] [- Raed.]
[Chcę zająć się przyjacielem.]
[Jeden fałszywy ruch, a cię zastrzelę, jasne?]
[- Tak, wyluzuj.] [- Usiądź tam.]
Weź ręce. Uciskaj.
[- Co to?] [- Apteczka.]
[Otwórz.]
[Usiądź tam.]
- Zabierz ręce. - Powoli!
Pokaż.
Cholera!
Uciśnij!
Cholera!
Uciśnij. Ja pierdolę…
Połączenie z Gazy.
Doron?
Gabi, masz współrzędne. Przyślij helikopter, natychmiast!
Helikopter nie przetrwa wyprawy do tej dzielnicy.
Załatwiamy ewakuację naziemną. Lekarz zadzwoni...
Nie ma czasu. Traci mnóstwo krwi!
Telefon od lekarza nie pomoże!
Jesteśmy w drodze. Utrzymaj go przy życiu.
Nie rozłączaj się. Przełączę cię do lekarza.
[- Wszystko gotowe?] [- Tak.]
[- Dziękuję.] [- Jedźcie ostrożnie. Odcięli prąd.]
- Witamy. - Dziękujemy.
- Gdzie jesteśmy? - U kogoś, spokojnie.
- Stary... - Tak?
Broń.
Weź ją.
Nic ci nie będzie, rozumiesz?
Zaczekaj.
Tak?
Steve i Nurit przejechali przez przejście graniczne Erez.
Sami?
Mają sprzęt medyczny. Ewakuują was.
Jeśli wyślę do was oddział 269, będziemy mieć niezliczone straty.
Za ile będą?
Za godzinę, może więcej. Zależy od blokad.
Informujcie mnie.
[Moim zdaniem…]
[powinniśmy wrócić do szpitala. Tam by go wyleczyli.]
[Jestem dziennikarzem.]
[Mówi się, że lepiej zginąć jako szahid,]
[ale myślę, że to gówno prawda.]
[Uważam,]
[że lepiej jest żyć.]
[Zabierz go do szpitala.]
[Dokąd to?]
[Utknęliśmy. Musimy natychmiast dostać się do szpitala Szifa.]
[Ludzie czekają na lekarstwa, a drogi są zablokowane.]
[- Możemy jechać?] [- Wysiądźcie.]
- Proszę, tu chodzi o dzieci! [- Wysiadać.]
[Stań obok niego. Pokaż dowód.]
[Nie ruszać się.]
- Co się dzieje? - Miała być godzina.
W zależności od blokad.
Nie mamy kontaktu, ale wierzymy, że dotrą.
- Jak Awichaj? - Kiepsko.
Wszędzie jest policja. Wyciągnijcie nas stąd.
Dotrzemy do was, obiecuję.
Jak się trzymasz, stary?
Zimno mi.
[Przynieś koce.]
Już dobrze.
[Proszę.]
[- Znam tutejszego lekarza...] [- Nigdzie nie dzwoń.]
[- Jeśli chcesz go uratować...] [- Otwierać, policja.]
[Nie.]
[Kto tam?]
[Policja, otwierać.]
[Szukamy dwóch uzbrojonych mężczyzn.]
[Musimy przeszukać pański dom.]
[- O co chodzi?] [- Z drogi.]
[Moja żona jest chora, proszę...]
[Dobrze, dziękuję.]
[Natychmiast potrzebuje lekarza.]
[- Halo?] [- Doktor Tareq?]
[Przepraszam, że tak późno.]
Niech wysiądzie.
[Dam ci teraz telefon. Powiedz swoim ludziom,]
[żeby skończyli poszukiwania i odblokowali drogi.]
[Jak? Mają mnie za martwego.]
[Prawda?]
[Rób, co mówię, bo spłoniesz żywcem!]
[Tracicie czas.]
[Nie zrobią tego. To potrwa cały tydzień.]
Która godzina?
Nie mamy czasu.
[Nie ruszać się.]
- Masz dzieci? [- Stać, powiedziałem!]
Masz... dzieci?
Ja obecnie mam ich ośmioro na onkologii w szpitalu Szifa.
Czekają na leki.
Nie będę tu dłużej stać.
Jadę do szpitala!
[Puśćcie ich.]
Bardzo dziękuję.
[Dziękuję.]
Nieźle, Nurit.
Lekarz jedzie cię poskładać.
Dostanę zwolnienie?
Góra kilka dni. Potem z powrotem na służbę.
Cicho...
Czyhała na mnie.
Czułem jej oddech od tamtego wypadku.
Gadasz bzdury.
Nie martw się.
Zabierzemy cię do domu. Zobaczysz Hagit i dzieci.
[Spokojnie, to lekarz.]
[- Tak?] [- Tu lekarz.]
[Zapraszam.]
[Zamknij drzwi.]
[Połóż torbę na ziemi.]
[Obróć się.]
[Przepraszam, doktorze.]
[Postrzelono go w brzuch.]
[- Mogę zdjąć kurtkę?] [- Proszę.]
[Trzeba go zabrać do szpitala.]
[Wdało się zakażenie. Dostanie ataku.]
[- Nie możemy jechać do szpitala.] [- Trzeba operować.]
[- Wdało się zakażenie.] [- Nie ma mowy.]
[Trzeba natychmiast podać mu kroplówkę.]
[Proszę, uratuj go.]
- Doron? - Zabieram go do szpitala.
Umiera na moich oczach.
Nie dostaniecie się do szpitala.
Zabiją was przy pierwszej blokadzie!
Zaczekaj. Steve i Nurit już jadą!
Bardziej przydamy się im żywi.
Wyciągniecie nas przy wymianie więźniów.
Doron, nie wychodźcie z tego domu! Zaraz tam będziemy. Proszę!
Będzie dobrze.
[Dziękuję za wszystko. Przepraszam.]
[- Uważajcie na siebie.] [- Dzięki.]
[- Nie ruszać się!] [- Stać!]
[Mam tu rannego! Musimy szybko dostać się do szpitala!]
[- Nie ruszać się!] [- Stać!]
[Nie strzelajcie! Mam tutaj rannego!]
[Nie mam broni!]
Idziemy.
[To Żydzi!]
[Nie strzelać! Musimy do szpitala!]
[Nie strzelać!]
[Idziemy do szpitala.]
Gdzie Awichaj?
Cholera... spokojnie.
Awichaj, spójrz, kto tu jest.
Nurit i Steve. Jedziesz do domu.
Za cztery minuty będziemy w punkcie zbiórki. Podstawcie helikopter.
Pilna ewakuacja.
- Doron... - Co jest?
Dzięki, stary.
Awichaj...
Awichaj, mów do mnie.
Odezwij się. Powiedz coś.
Nie! Awichaj, powiedz coś!
Mów do mnie!
Steve...
Napisy: Krzysztof Łuczak