‎ใกล้ถึงแล้วเพื่อน แข็งใจไว้ก่อนนะ
‎แข็งใจไว้ก่อน
‎พวกเขาอยู่ที่ไร่แล้ว ไม่เห็นศัตรูนะ
‎นั่งลง
‎พักก่อน ฉันจะไปดูเส้นทางเข้า
‎นายโอเคนะ
‎ยารา เธอจะได้กลับบ้านนะ ‎เราจะพาเธอกลับบ้าน
‎นี่ เธอโอเคไหม
‎นายโอเคนะ เพื่อน ‎มองฉันสิ นายโอเคใช่ไหม
‎ศูนย์ นี่คือ 300 เรากำลังเดินหน้า ‎ไปหากองกำลังของเรา
‎กองกำลังอิสราเอล ‎นี่ๆ หมอบเอาไว้
‎ถอดเครื่องแบบออก
‎วางอาวุธลง
‎[ภาษาอารบิก] ‎[หยุด]
‎[- หยุด!] ‎- นี่ เราเป็นคนอิสราเอล
‎อย่ายิง อย่ายิง!
‎- พวก อย่ายิง! ‎- ทหาร อย่ายิง
‎อย่ายิง อย่ายิง!
‎ซากี มาเอาตัวเขาไป มาสิ
‎ผู้บัญชากร นี่หนึ่งเอ เราได้ตัวพวกเขาแล้ว
‎เยี่ยม!
‎ผู้บัญชาการ เราข้ามพรมแดนแล้ว
‎หน่วย 68 ทีมอพยพกำลังจะไปถึง ‎ยอดเยี่ยมมาก
‎ขอบคุณค่ะ
‎[บาชาร์ ลูกชาย...]
‎[พวกมันพาเธอไปที่ไหน]
‎[คุณพาพวกอิสราเอลมาที่นี่เหรอ]
‎[ฟังนะ ลูกชาย ฟังฉันนะ]
‎[คุณเป็นคนพาพวกไซโอนิสต์มาที่นี่ใช่ไหม]
‎[นายต้องเข้าใจฉันนะ พวกมันจับลูกสาวฉันไป]
‎[สาบานกับอัลเลาะห์เลยว่า ‎ฉันไม่มีทางเลือก]
‎[ฉันไม่มี...]
‎[บาชาร์]
‎[บาชาร์... บาชาร์]
‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เข้ามาข้างในสิ เพื่อน
‎เธอถามหานาย
‎เธอรู้ว่านายอยู่ที่นี่
‎ขอเวลาเดี๋ยว
‎ฉันจะอยู่ข้างๆ นาย ไม่ต้องห่วง
‎บอกเธอว่าเกิดอะไรขึ้น
‎นายอยู่กับเขา เธอต้องได้รู้
‎ผมทำไม่ได้
‎ฉันอยู่ข้างๆ นาย ไม่เป็นไรนะ
‎ไม่เป็นไรนะ เพื่อน
‎- พรุ่งนี้ค่อยแวะมาคุยกับเธอก็ได้ ‎- โอเค
‎ไปพักเถอะ ไม่เป็นไร
‎ฉันเสียใจด้วยจริงๆ ค่ะ ที่รัก
‎ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
‎ฉันอยู่ตรงนี้นะ
‎ฉันจัดการเอง
‎พวกเด็กๆ มีลางสังหรณ์
‎ทันทีที่พวกคุณเข้ามา ‎ฉันไม่รู้ว่าเกิดขึ้นได้ยังไง
‎อิโดเกาะขอบจอทีวีคอยดูข่าว
‎เมื่อไหร่ก็ตามที่พวกเขาพูดถึงกาซา ‎เขาจะถามว่า "พ่ออยู่ที่นั่นใช่ไหม"
‎และฉันตอบว่า ‎"ไม่ใช่หรอก อย่าบ้าไปหน่อยเลย"
‎คุณต้องได้ยินเสียงเชียร์ ‎ตอนพวกเขาประกาศว่าเธอกลับอิสราเอลแล้ว
‎อิโดกระโดดไปมารอบบ้าน
‎ว้าว... ทั้งประเทศคลั่งไปเลย
‎มันบ้ามากๆ โดรอน
‎[ขออัลเลาะห์เมตตาพ่อของเธอด้วย]
‎[ฉันแน่ใจว่าเขาไม่เคยคิดว่าจะถูกฝังในกาซา]
‎[เขาคิดถึงเธอเสมอ]
‎[เขาคิดถึงครอบครัว ‎และเพื่อนๆ นักโทษของเขาเสมอ]
‎[มาเถอะลูกชาย เราต้องเริ่มแล้ว มาเถอะ]
‎[ฉันอยากให้เธอมาพักกับพวกเรา ‎พรุ่งนี้ ถ้าเธอต้องการ]
‎[เธอจะเข้าร่วมกับขบวนการต่อต้าน ‎หน่วยคอมมานโดก็ได้]
‎[ฉันแน่ใจว่าพวกเขายินดีรับเธอเข้ากลุ่ม]
‎[แต่ตอนนี้เธอต้องพักผ่อนและคิดถึงตัวเอง]
‎[คิดถึงสิ่งที่พ่อเธอคงต้องการ]
‎[มาเถอะ ลูกชาย]
‎มีข่าวลือว่านี่เป็น
‎หนึ่งในปฏิบัติการ ‎ที่บ้าบิ่นที่สุดของอิสราเอล
‎ตอนนี้เราสามารถรายงานได้ว่า ‎ระหว่างการช่วยเหลือ
‎สมาชิกหน่วยคนหนึ่งถูกสังหารขณะทำหน้าที่
‎ในเวลานี้ชื่อและยศของเขายังคงเป็นความลับ
‎เขาแต่งงานแล้ว ‎เป็นพ่อลูกสองจากอิสราเอลกลาง
‎(กาบี)
‎- ฮัลโหล ‎- คุณกำลังมารึเปล่า
‎โดรอน โดรอน ‎อย่าปิดกั้นตัวเองสิ ได้ยินไหม
‎เดี๋ยวผมไปทีหลัง กาบี ‎ไปคนเดียวหลังจากงานจบ
‎ไม่สมกับเป็นคุณเลยนะ เป็นอะไรไป
‎ไม่เอาน่าโดรอน นี่งานศพเพื่อนคุณนะ
‎ตั้งสติ แต่งตัว แล้วมางานซะ
‎เราต้องการคุณนะโดรอน นี่ทีมของคุณนะ
‎กาบี ผมจะวางสายแล้วนะ ‎บอกว่าผมนอนตื่นสายก็ได้
‎ว่าผมกำลังทำใจ อะไรก็ว่าไป
‎ให้ตายสิ โดรอน ทำเพื่อผมได้ไหม ‎ผมต้องการคุณข้างๆ ผม โอเคไหม
‎- ผมวางสายแล้วนะ กาบี บาย ‎- ให้ตายสิวะ
‎[- สรรเสริญอัลเลาะห์] ‎[- อัลเลาะห์ยิ่งใหญ่]
‎พวกนั้นทำให้เขาเป็นวีรบุรุษของชาติ
‎อยากเห็นอย่างอื่นที่น่าสนใจไหม
‎ที่ด้านล่างสุดของหน้าห้า
‎"หน่วยอิซอัดดิน อัลคัสซัม ‎ขอประกาศด้วยความเสียใจว่า
‎ฮานี ฮัลจาบารีได้เสียชีวิตในภารกิจชาฮิด"
‎ไม่อยากจะเชื่อเลย
‎ตอนนี้คุณก็ลาออกได้แล้วสินะ
‎ก็อาจจะ
‎โอเค เราไปเลยไหม
‎- ไม่ได้ ฉันมีประชุม ‎- ประชุมอะไร ทุกคนไปงานศพหมด
‎อย่าบ้าไปหน่อยเลย ไปกันเถอะ
‎ด้วยวิญญาณและเลือดของเรา ‎เราจะไถ่บาปอัลอัคซา!
‎(จิฮาด ฮัมดาน)
‎(อวีไฮ เบน-ฮาอิม) ‎(ในความทรงจำแสนสุข)
‎ขอโทษที่ฉันไม่ได้มางาน
‎มันยากเกินไปสำหรับฉัน
‎ไม่อยากเชื่อว่าฉันปล่อยให้นายตาย
‎เพื่ออะไร เพื่ออะไรบอกฉันที
‎ยังไงพวกนั้นก็ต้องปล่อยตัวเด็กอยู่แล้ว
‎เพื่ออะไรกัน
‎นายตามฉันไปที่นั่น...
‎นายตามฉันไปที่นั่นแต่ฉันกลับไม่ช่วยนาย
‎ฉันขอโทษนะ
‎ฉันขอโทษจริงๆ
‎[สมาชิกของกลุ่มต่อต้านหลายสิบคน ‎ที่ตายอย่างชาฮิด]
‎[ในการต่อสู้กับกองกำลังศัตรูไซโอนิสต์ ‎ในข่าน ยูนิสและราฟาห์]
‎[จะได้ทำพิธีฝังศพวันนี้]
‎[ประชาชนหลายแสนคน ‎เข้าร่วมพิธีศพของเหล่าวีรบุรุษชาฮิด]
‎[บางส่วนเป็นอดีตสมาชิกฮามาส]
‎[กองพลน้อยผู้พลีชีพอัลอัคซา ‎และกองกำลังน้อยอาบู อัมมาร์ในราฟาห์]
‎[ทางด้านศัตรูได้ออกอากาศบทสัมภาษณ์ ‎ของเด็กหญิงชาวอิสราเอล]
‎[ที่ได้รับการปล่อยตัว ‎ในระหว่างภารกิจอันป่าเถื่อน]
‎[โดยฝีมือกองกำลังลับของศัตรูในฉนวนกาซา]
‎[มาชมกันค่ะ]
‎ฉันคิดถึงอีลาด ‎และสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขาที่สุด
‎เขาคงรู้สึกเหงามากๆ บนถนนกาซา
‎คนที่จับเรา
‎ปล่อยให้เขาตายอยู่ที่นั่นคนเดียว
‎พวกเขาไม่เห็นค่าชีวิตมนุษย์
‎[สวัสดี ฮัยฟา เป็นยังไงบ้าง]
‎[คุณต้องการอะไรจากฉัน]
‎[คุณก็รู้]
‎[ฉันบอกคุณแล้วว่ามันจะไม่เกิดขึ้น ‎ฝันต่อไปเถอะ]
‎[แต่ทำไมล่ะ ทำไมล่ะฮัยฟา]
‎[แม่เธอติดคุก]
‎[ที่แบบนั้นเหมาะกับ ‎สุภาพสตรีอย่างแม่เธอเหรอ]
‎[ต้องแบ่งห้องขังกับผู้หญิงอีกหกคน ‎นั่นเรียกว่าชีวิตเหรอ]
‎[คุณมันซาตาน]
‎[เธออาจได้กลับบ้านในวันนี้]
‎[แค่ฉันสั่งคำเดียว ‎ท่านกลับถึงบ้านตอนเที่ยงแน่ๆ]
‎[พอได้แล้ว ทำไมพวกคุณถึงทำกับเราแบบนี้]
‎[ไม่มีเมตตาเลยเหรอ]
‎[จะใจจืดใจดำไปถึงไหนกัน]
‎[มากเท่าที่เราจำเป็นต้องทำ]
‎[เมื่อวานฉันต้องฝังศพทหารที่น้องเธอฆ่า]
‎[และฉันสัญญากับเธอเลย ฮัยฟา ‎ฉันจะไม่หยุดจนกว่าบาชาร์จะอยู่ในกำมือฉัน]
‎[ฮัยฟา ขอฉันอธิบายสถานการณ์ให้เธอฟังนะ]
‎[เธอกับแม่ตื่นมาตอนเช้า]
‎[พวกเธอเตรียมข้าวหมกหรือ ‎ซุปมุลูคียะฮ์ด้วยกัน]
‎[และขับรถไปที่จุดตรวจ]
‎[เธอได้รับอนุญาตให้เข้าอิสราเอล ‎จากนั้นเธอก็ขับรถไปที่คุกนาฟกา]
‎[เธอเข้าไปที่ลานคุก]
‎[และได้เห็นบาชาร์น้องชายเธอรออยู่]
‎[เธอกอดและหอมแก้มเขา]
‎[แล้วพวกเธอก็ได้นั่งกินข้าว ‎และหัวเราะไปด้วยกัน]
‎[ทั้งหมดที่เธอต้องทำก็คือคุยกับเขา]
‎[ให้เขาไปที่พรมแดน ‎และขอคุยกับหัวหน้าอายุบ]
‎[แค่นั้น]
‎[คุณจะขอเป็นพันครั้ง ‎ทำร้ายจิตใจฉันเป็นล้านครั้ง]
‎[ยังไงฉันก็จะไม่ช่วยคุณ]
‎[เธอได้คิดถึงข้อเสนอของฉันรึยัง]
‎[พ่อของเธอคงแนะนำให้เธอฟังฉัน]
‎[บาชาร์ที่รัก ฉันกลัวแทนเธอ]
‎[ผมเข้าใจครับชีคห์ เข้าใจจริงๆ]
‎[- ผมคิดถึงข้อเสนอของคุณแล้วแต่...] ‎[- ไม่ เธอยังไม่ได้คิด]
‎[เธอต้องการล้างแค้น ต้องการเลือด]
‎[บาชาร์ ฉันเห็นมันในตาของเธอ]
‎[ครับ นั่นคือสิ่งที่ผมต้องการ]
‎[และผมรู้วิธีว่าจะทำยังไง]
‎[ท่านก็รู้]
‎[อาบู ฟาดีเคยบอกกับผมว่า ‎ผมเป็นนักมวยน็อกเอาต์]
‎[น็อกเอาต์คือหมัดชนะครับ ชีคห์]
‎[แบบที่คู่แข่งไม่มีทางฟื้นได้]
‎[เขาบอกผมว่า ‎"รับหมัดของคู่ต่อสู้ไปเรื่อยๆ]
‎[จนกว่าคู่ต่อสู้จะเหนื่อย ‎แล้วจัดการเขาด้วยหมัดเดียว]
‎[หมัดน็อก"]
‎[ชีคห์ผู้ทรงเกียรติ]
‎[ผมอยากให้ท่านอนุญาต]
‎[เป็นยังไงบ้าง ฟาเฮ็ด ‎ครอบครัวสบายดีไหม]
‎[สบายดีครับ ขอบคุณอัลเลาะห์ ‎คุณเป็นยังไงบ้าง ขาดีขึ้นไหม]
‎[โอ้... ขาผมโอเคเลย]
‎[แต่ว่ามันเจ็บตรงนี้]
‎[ตรงไหนครับ หัวใจเหรอ ‎คุณได้บอกหมอไหม]
‎[ไม่เป็นไรน่า แค่ชีวิตมันเครียดๆ]
‎[ผมเหนื่อย ฟาเฮ็ด เหนื่อยมากๆ]
‎[ความเหนื่อยล้าทำลายร่างกาย ‎และความกังวลฆ่าวิญญาณ]
‎[ในกรณีผมก็ทั้งสองอย่างเลย]
‎[ค่อยๆ ครับ]
‎โอเค
‎[พ่อของคุณเป็นยังไงบ้าง ‎ยังรออนุญาตให้เดินทางไปจอร์แดนอยู่ไหม]
‎[- ไม่ครับ พ่อได้แล้ว] ‎[- อย่างนั้นเหรอ]
‎[เจ็บไหมครับ]
‎[พ่อลงทะเบียนไปตั้งหลายปี ‎แต่ทำได้แค่รอ]
‎[เจ็บไหมครับ]
‎[จู่ๆ อาทิตย์ที่แล้วพ่อก็ได้รับสาย ‎บอกว่าใบอนุญาตเรียบร้อยแล้ว]
‎[ยอดเยี่ยมไปเลย ‎งานราชการมันน่าอัศจรรย์ว่าไหม]
‎[ขอให้เขาเดินทางอย่างปลอดภัย]
‎[ผมแน่ใจว่าพ่อต้องดีใจที่ได้เจอหลานๆ]
‎[แน่นอน]
‎[โอเค ไปกันเถอะ]
‎สวัสดีค่ะ นี่มือถือฮิลานะ ‎ฉันไม่ว่างรับสาย
‎โปรดทิ้งข้อความสั้นๆ เอาไว้
‎บ้าเอ๊ย ขอบคุณที่โทรกลับ
‎ประธานาธิบดีอิสราเอล ‎อยากมอบเหรียญให้พวกคุณ
‎หัวหน้าชินเบ็ตอยากจับมือกับคุณ
‎ยาราจะไปที่นั่นพร้อมครอบครัว
‎ทุกคนอยากขอบคุณคุณ ‎ดังนั้นทำใจยอมรับซะ!
‎ก็ได้ ขอผมถามคุณหน่อยได้ไหม
‎โดรอน พวกคุณได้ทำสิ่งที่น่าทึ่ง ‎และไม่น่าเป็นไปได้
‎ทั้งประเทศภูมิใจในตัวคุณ ‎ชื่นชมตัวเองสักครั้งเถอะ
‎เราเสียอวีไฮไป
‎- ผมเสียอวีไฮไป ‎- ตรงกันข้ามเลย
‎คุณทำทุกอย่างที่ทำได้และเขาก็รู้
‎นั่นคือสิ่งที่ฮากิต ‎ก็อยากบอกกับคุณเหมือนกัน
‎- ทำไมถึงไม่ไปเจอเธอ ‎- ก็ได้ ผมจะไปพรุ่งนี้
‎- บอกทีว่าฮิลาอยู่ไหน ‎- ที่แผนกกาซา จะที่ไหนล่ะ
‎- ทำงานควบกะ ทั้งกาซา... ‎- พร้อมรบ ผมรู้
‎- บอกเธอทีว่าผมโทรหา โอเคไหม ‎- โอเค
‎ผมจะส่งเธอกลับไปพักหายใจหายคอ ‎ที่บ้านเร็วๆ นี้แหละ
‎เรื่องนี้มันจะจบยังไง หัวหน้า
‎[ทุกอย่างจะเรียบร้อย]
‎โดรอน...
‎ผมได้ยินว่าทั้งกาซาพร้อมรบแล้ว
‎คุณรู้ไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำ
‎ประชุมมันทั้งวัน ประเมินสถานการณ์
‎พวกคุณทำไว้เละเทะเลยนะ
‎ผมนึกภาพตัวเองเป็นนักโทษของฮามาส ‎เป็นสิบยี่สิบปีเลย
‎โดนสอบปากคำ ทรมาน
‎ไม่ได้เจอคุณหรือลูกๆ
‎ผมอยากช่วยเธอ
‎กลายเป็นว่ายาราไม่อยู่ที่นั่นด้วยซ้ำ
‎แล้วฮากิตล่ะ เราไปหาเธอด้วยกันดีไหม
‎บอกที...
‎มีข้อบ่งชี้ว่ายาราอยู่ที่นั่นใช่ไหม
‎เราคิดแบบนั้น แต่มันไม่สำคัญแล้ว
‎คุณได้ตัวเธอกลับมาแล้ว ซึ่งน่าทึ่งมากๆ
‎คุณไม่รู้เลยว่าฝ่ายทหารตอนนี้ ‎ระส่ำระสายแค่ไหน วุ่นสุดๆ เลย
‎เธอควรจะอยู่ที่นั่นหรือไม่ควร
‎- อีกครั้งนะ ผู้ประสานงานฉันแจ้งข้อบ่งชี้ ‎- เรื่องอะไร
‎เรื่องการย้ายที่ซ่อนตัวเธอ ‎วันก่อนหน้านั้นเธออยู่ราฟาห์
‎ฉันคิดว่าพวกเขาจะเอาตัวเธอกลับไป ‎ที่โรงพยาบาลชิฟา
‎แล้วตกลงเป็นข้อบ่งชี้ของคุณหรือว่า ‎ผู้ประสานงานกันแน่
‎ไม่เอาน่า จะมาซักไซร้ทำไม
‎เธอควรจะต้องอยู่ที่โรงพยาบาลรึเปล่า
‎คุณต้องการอะไรจากฉัน โดรอน
‎เราต้องตัดสินใจอย่างเร็ว ‎ท่ามกลางความโกลาหลพวกนั้น
‎ในระหว่างที่พวกคุณลงภาคสนาม ‎กับฮานีและบาชาร์
‎- ฉันเลยต้องตัดสินใจ ‎- ก็ได้
‎อย่ามาโทษฉันคนเดียว
‎คุณอยากกลับไปที่นั่นพอๆ กับฉันนั่นแหละ ‎เราต่างต้องการช่วยเธอ
‎เหรอ ผมตามหายารา คุณตามหาฮานี
‎แน่สิ คุณก็รู้ว่าการจับตัว ‎ฮานี อัล จาบารีมีความหมายแค่ไหน
‎สิ่งที่เราจะได้จากเขาถ้าเราจับเขาได้
‎ทั้งหมดที่ผมรู้คืออวีไฮตายแล้ว
‎คุณคิดว่าฉันไม่รู้เหรอ
‎นั่นคืองาน นั่นคือเป้าหมายของทีม ‎นั่นคือหน้าที่ที่คุณรับมอบหมาย
‎ปฏิบัติการที่ใหญ่ที่สุดของอิสราเอล ‎พวกคุณได้รับเหรียญกล้าหาญด้วย
‎ช่างหัวเหรียญกล้าหาญสิ
‎คุณโกหกผม กาบี และทุกๆ คน
‎คุณสร้างข้อบ่งชี้ปลอมขึ้นมา ‎บอกว่ายาราจะอยู่ที่นั่น
‎แล้วคุณล่ะ คุณก็ไล่ตามบาชาร์ไป ‎แม้ว่าเอลีจะสั่งให้ถอยก่อนไม่ใช่เหรอ
‎คุณทำจริงหรือไม่ล่ะ
‎อย่ามาโบ้ยฉันคนเดียว เพราะเราก็เหมือนกัน
‎เราเหมือนกันเหรอ ผมมีเส้นแบ่ง ‎ผมไม่โกหกแล้วส่งคนไปตาย
‎คุณจะหนีจากฉัน รังเกียจฉัน ‎ด่าฉันหรืออะไรก็ได้
‎แต่คนอย่างเราไม่ได้รับการอภัยบาปหรอก
‎ถ้าคุณคิดว่าคนจะยกโทษให้กับสิ่งที่คุณทำไป ‎คุณก็คิดผิดแล้ว
‎นี่ถือว่าเป็นปฏิบัติการ ‎ที่อันตรายที่สุดครั้งหนึ่ง
‎ประกอบด้วยกองกำลังอิสราเอล ‎ภายในฉนวนกาซา...
‎แป๊บนะ
‎แป๊บ
‎- ฉันกลับมาทีหลังก็ได้นะ ‎- เข้ามาสิ ยัยตัวแสบ
‎ว้าว
‎ฉันเคลียร์ลิ้นชักให้เธอแล้วนะ
‎นายเคลียร์ลิ้นชักให้ฉันเหรอ
‎- ใช่ ‎- งกนะ
‎งกเหรอ ฉันซื้อของกินมาให้ด้วย
‎- เหรอ ‎- ใช่
‎- ซื้ออะไรมาให้ฉัน ‎- พวกโยเกิร์ตโง่ๆ ที่เธอชอบ
‎ที่มีแมกนีเซียม ไม่มีแมกนีเซียม
‎รสชาติเหมือนถุงเท้า
‎- โอ๊ย... ‎- อย่าบ่นนักเลย
‎ยัยบ้าเอ๊ย...
‎เราควรรีบไปไม่ใช่เหรอ
‎แน่นอน แต่ขอเวลาอีกหน่อย
‎พวกเขาเข้ารับเหรียญกล้าหาญ ‎ที่ทำเนียบประธานาธิบดี
‎- เท่าไหร่ครับ พร้อมถั่วด้วย ‎- แปดสิบห้า
‎สำหรับภารกิจช่วยเหลือยารา ซาร์ฮี
‎พวก คุณต้องบ้ามากๆ ถึงทำแบบที่พวกเขาทำ
‎มีการมอบเหรียญกล้าหาญให้กับครอบครัว
‎ของเจ้าหน้าที่อ.ที่ถูกสังหารระหว่างภารกิจ
‎ใช่ พวกเขาบ้ามากๆ
‎- ขอบคุณ ขอให้มีวันที่ดี ‎- คุณด้วย
‎ออกทำภารกิจในฉนวนกาซาที่สถานการณ์คุกรุ่น
‎พวกเขาได้รับเหรียญจากปฏิบัติการ
‎ที่ช่วยให้อิสราเอลรอดพ้นจาก ‎สงครามเต็มรูปแบบกับฮามาสในกาซา
‎เรายืนอยู่ตรงนั้นเหมือนมัมมี่ ‎เหมือนหุ่นขี้ผึ้ง
‎พวกคุณดีใจไว้เถอะที่ไม่ได้ใส่ส้นสูง
‎แต่ทำไมเราต้องรีบชิ่งออกมาก่อนล่ะ ‎ไม่เห็นอาหารที่จัดไว้เหรอ
‎ซูชิเอย ของหวานเอย...
‎นายจะยังไงฉันไม่รู้นะ ‎แต่ฉันกินอารักกับถั่วได้
‎ฉันเกลียดอารัก เอาไปที
‎พิธีอลังการเลยนะว่าไหม
‎ถ้าอวีไฮอยู่ที่นี่ด้วย...
‎ถ้าอวีไฮยังอยู่ที่นี่ก็คงไม่มีพิธีอะไรหรอก
‎[เราหามือดีที่สุดสองคนให้นาย]
‎[- ขอสันติจงมีแด่ท่าน] ‎[- ขอสันติจงมีแด่ท่านด้วย]
‎[ขอสันติจงมีแด่ท่าน]
‎[จงเชื่อมั่นในอัลเลาะห์]
‎ผมขอโทษที่ไม่ได้ไปงาน ‎มันหนักสำหรับผม ตอนนี้ก็ยังหนักอยู่
‎ไม่เป็นไรค่ะ
‎บอกฉันทีว่าเกิดอะไรขึ้น
‎เขากล้าหาญมากๆ
‎แม้ว่าร่างกายของเขาจะไม่ไหว ‎เขาพยายามทำให้ผมหัวเราะ
‎ถามว่าพอกลับมาแล้วจะขอลาป่วยได้ไหม
‎ตาโง่เอ๊ย...
‎ผมไม่อยากเชื่อเลยว่าจะช่วยเขาไม่ได้
‎เขาเข้มแข็งมากๆ
‎แต่ผมล้มเหลว
‎ผมพยายามแล้ว ผมสาบานเลย
‎ฉันรู้
‎ฉันรู้ โดรอน ‎พวกเขาเล่าให้ฟังทุกอย่างแล้ว
‎คุณเป็นครอบครัวของเรา โดรอน
‎- ผมขอเข้าไปเจอพวกเขาได้ไหม ‎- ได้สิ
‎ว่าไง
‎- ทำอะไรกันอยู่ ‎- ไม่ได้ทำอะไรค่ะ
‎- โดรอน เล่าอะไรให้เราฟังได้ไหมฮะ ‎- เรื่องอะไรเหรอ
‎อะไรก็ได้ครับ
‎รู้ไหมว่าพ่อเธอกับฉัน ‎เคยไปเที่ยวกรีซด้วยกันครั้งนึง
‎เรามีวันหยุดสองสามวันเลยบินกันไปที่นั่น
‎เราไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน นอนที่ไหน
‎เราไม่ได้วางแผนอะไรเลย ‎แค่เช่ามอเตอร์ไซค์แล้วขับไป
‎สนุกมากๆ เลยล่ะ มันเจ๋งมากๆ
‎พอตกกลางคืน เราไม่มีที่พัก
‎เพราะเราไม่ได้วางแผนอะไรเลย
‎เราเลยไปหาบริเวณที่เป็นหญ้า
‎เราก่อกองไฟ จิบเบียร์ ชีสเฟต้าและมะกอก...
‎แล้วจู่ๆ เราก็ได้ยินเสียง
‎เสียงคำราม กรีดร้องโหยหวน...
‎พ่อพวกเธอบอกว่า "ฉันได้ยินสิงโต" ‎ฉันถามว่า "สิงโตเหรอ เราอยู่ในกรีซนะ"
‎เขาบอกว่า "มันคือสิงโต สิงโต" ‎แต่จะยังไงเราก็หลับไป
‎เราตื่นมาตอนเช้าพร้อมสายตาของคนมากมาย
‎จากรถ จากรสบัส ‎ฉันมองขึ้นไปแล้วเห็นป้าย "สวนสัตว์"
‎พ่อเธอกับฉันหลับไปหน้าทางเข้าสวนสัตว์
‎และทุกคนจ้องเรา
‎อย่างกับพวกคุณเป็นสัตว์
‎สัตว์ป่า
‎คำบรรยายโดย พุทธชาด กุทอง