[ARABSKI] [Witam.]
[Dzień dobry.]
[Obiecałem pomóc,]
[ale nie chcę się mieszać. To niebezpieczne. Ma strażników.]
[- Ilu?] [- Dwóch, uzbrojonych.]
[- Wchodzą z nim?] [- Ja tylko przekazuję informacje.]
[Zrozumcie, mam pracę i rodzinę.]
[Wchodzą z nim czy nie?]
[Jeden czeka przy drzwiach, drugi przy windach.]
[Trzymaj.]
[- Ja tylko przekazuję informacje.] [- Należysz do ruchu oporu.]
[Nie mogę wejść z bronią. Przy wejściu jest ochrona.]
[Chcę wam pomóc, ale...]
[- Powiedziałeś wujkowi o Żydzie?] [- Tak.]
[Przychodzi do ciebie, przygląda ci się,]
[mówi do ciebie po arabsku, jakbyście byli braćmi.]
[- Mam rację?] [- Tak, ale...]
[Wiesz, co ten gnój robi?]
[Rekrutuje naszych braci, żeby współpracowali z nim przeciwko nam.]
[Rozumiesz to?]
[Myślisz, że z tobą nie próbował?]
[Nie pytał, czy czegoś ci nie trzeba?]
[Nie pomagał twojej rodzinie?]
[Musi do nich dotrzeć,]
[że pora zapłacić za zbrodnie.]
[Jasne?]
[Schowaj go.]
[Uważaj na siebie.]
[Allah z tobą. Powodzenia.]
NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Ciepłe jedzenie, zimne jedzenie, krojenie, mycie naczyń...
- W wojsku często je myłem. - Ja tego nie cierpię.
Od tamtego czasu mam traumę.
- Jak tam? - Dobrze.
- Wszyscy poszli? - Tak.
- Jak się trzymasz? - Dobrze. Chociaż było ciężko.
Ale teraz została już tylko rodzina.
- Witamy. - Co tam?
Dzwonił minister obrony. Kazałem mu obniżyć go do 3200.
- Co? - Twój czynsz.
- To dobra cena. - Jeśli to za dużo, wynajmij przyczepę.
Ktoś jeszcze ma coś do tego, gdzie śpię?
Zawsze możesz spać o Yoasha, Yoava,
- czy jak mu na imię. - Nurit?
Rozumiem.
- Co myślicie? - A co tu przygotowałeś?
To nie ja. Ktoś to przyniósł.
Pulpeciki, sznycle, kebab, makaron.
Rozpętał się chaos,
więc popędziliśmy do auta!
Odwróciłem się, ale Awichaja nie było.
Pytam przez krótkofalówkę: „Awichaj, słyszysz mnie?”.
Po chwili odpowiedział:
„Słyszę. Zaczekaj”.
Pytam: „Gdzie jesteś?
Zaraz cała wioska legnie w gruzach!”.
- Mówię: „Steve...”. - Kazał mi po niego iść.
Pobiegłem do budynku i wszedłem po schodach, krzycząc: „Awichaj!”.
Żadnej odpowiedzi.
Dotarłem na dach, a on siedział sobie z kozą.
Nie to, co myślicie. Ktoś trzymał tam tę kozę
i zaplątała się w płot. Próbował ją uwolnić.
Koza wariowała, ale on nie odpuszczał.
- Przyprowadził ją do nas. - Tak.
- Nazwał ją Renana. - Kto zastrzelił tatę?
- Zapytałem: „Czemu Renana?”. - Cicho. Powtórz.
Kto zastrzelił tatę?
Ktoś go zastrzelił, kiedy...
chciał osłonić Dorona.
Doron próbował złapać nasz cel.
Twój tata chciał pomóc, ale on go zastrzelił.
Doron był cały czas przy nim.
Nie zostawił go.
Twój tata był bohaterem.
Możesz być dumny.
Co się dzieje?
Siedzimy sobie i jemy,
żartujemy, jak gdyby...
nic się nie stało.
Dlaczego?
Dlaczego za nim pobiegłeś?
Dostałeś rozkaz, żeby wracać. Czemu to zrobiłeś?
Po co?
Kocham cię, stary, ale nie potrafię spojrzeć ci w oczy.
Nic na to nie poradzę.
Taki już jestem.
To moje przekleństwo.
Ale również twoje.
Obiecałeś Anat, że zostaniesz w domu, a dwa dni później dołączyłeś do nas.
A Nurit?
I Sagi?
I Eli?
Wszyscy jesteśmy przeklęci. Narażamy się.
Popełniłem największy błąd w życiu.
Rozumiem, czemu nie możesz na mnie patrzeć, bo ja sam nie mogę.
- Kocham cię, stary. - Ja ciebie też.
Chodźmy.
Cześć.
- To Doron. - Cześć.
- Dziękujemy. - Jesteśmy wdzięczni.
Jesteście teraz jak rodzina.
- Jak się trzymasz? - Dobrze.
- A ty? - W porządku.
Na pewno?
Nie do końca.
- Przykro mi z powodu twojego przyjaciela. - Miał na imię Awichaj.
Chciałam złożyć kondolencje jego żonie, ale...
Nie wiem, co jej powiedzieć.
Po prostu się przywitaj. Ucieszy się.
- Jak w domu? - Dobrze.
Dziwnie się czuję, kiedy mam rodzinę i przyjaciół dookoła.
Ludzie w Bet Zait nie przywykli do tego.
Ale cieszę się, że tu jestem. Bardzo.
Ja również.
Gdybyś czegoś potrzebowała, to masz mój numer.
Zadzwoń, gdybyś... czegoś potrzebowała.
Dziękuję. Ty też.
Chodźmy do środka. Przedstawię cię.
Weź głęboki wdech.
AZ-ZAHIRIJA, NA POŁUDNIE OD HEBRONU, AUTONOMIA PALESTYŃSKA
[Armia okupacji izraelskiej przeprowadziła poszukiwania w rejonie Gusz Ecjon.]
[W godzinach porannych poinformowano o morderstwie...]
[Bashar?]
[Co ty tu robisz?]
[Myślałaś, że już się nie zobaczymy?]
[Odbiło ci? Nie powinieneś tu przychodzić.]
[Stęskniłem się.]
[Ciągle przychodzi tu kapitan, który zniszczył nasz dom.]
[- Nie przejmuj się nim.] [- Nie spocznie,]
[póki cię nie złapie, nie rozumiesz tego?]
[Szkoda, że nie było cię na pogrzebie taty.]
[Wszyscy przyszli.]
[Wszyscy o nim pamiętali.]
[Kiedy zrobię swoje...]
[mnie też będą pamiętać.]
[Co masz na myśli?]
[O czym ty mówisz?]
[Chcesz zgnić w więzieniu jak tata?]
[Spędził życie za kratkami, z dala od nas.]
[Musieliśmy zachwycać się, że jest bohaterem i się poświęcił.]
[Wyrwałeś się, więc po co tu wróciłeś?]
[Będzie dobrze. Ten kapitan nie będzie cię już nękał.]
[Zabiją cię!]
[Nie.]
[Tak ich znokautuję,]
[że na zawsze nas zapamiętają.]
[Wszyscy będą wiedzieli, kim jesteśmy.]
[Wkrótce się zobaczymy. Ty, mama i ja.]
To był dla nas trudny okres.
Jeśli potrzebujecie pogadać miedzy sobą czy ze mną, to proszę bardzo.
Podobno najlepiej jest wrócić od razu do pracy.
Tak też zrobimy. To nam wychodzi najlepiej.
Mamy informacje o trzech uzbrojonych mężczyznach
w al-Ramadin w okolicy Hebronu.
To prawdopodobnie ci sami, którzy zabili cywila
w Gusz Ecjon i ukradli mu auto.
Mamy też informacje, że drugi oddział dotarł z Gazy
i planuje atak. Nie znamy na razie jego położenia.
Proszę.
- To Majdi. - Miło mi.
To nasz nowy snajper pożyczony z oddziału antyterrorystycznego.
Nie było łatwo. Negocjowałem z dowódcą Szin Betu
i ministrem obrony. Mieliśmy szczęście.
- To Steve. - Cześć.
Sagi.
Doron.
I Nurit.
Wyjaśnicie mu wszystko później. Koleś jest w porządku.
A co do akcji...
- Podoba ci się ten Majdi? - Bardzo.
Żadnych głupot, jasne?
Czemu się uśmiechasz?
Ja nie żartuję.
Tak już teraz będzie, Sagi.
Przywyknij.
Przepraszam, mogę porwać Nurit?
- Uważaj na nią. - Będę uważał, obiecuję.
Skąd jesteś, Majdi?
- Pewnie z Madżdal Szams? - Nie, z Churfeisz.
Podobno zabiliście niejednego snajpera.
Chyba się zagalopowałeś.
Nie żartujecie sobie z tego?
Obyś był dobrym snajperem, bo dowcipniś z ciebie kiepski.
Fakt, my Druzowie nie grzeszymy poczuciem humoru. Wybaczcie.
Ale niestraszna wam śmierć. Wierzycie w reinkarnację.
Mają większe zmartwienia. Pitę i ser labneh.
I wąsy. I to jakie!
A do tego jarmułki z pomponami.
- Witamy, Majdi. [- Dzięki.]
300, sprawdź, czy na dachach nikogo nie ma.
[Cebula! Kalafior!]
[Cebula!]
Okolica czysta. Na pozycje.
[Zrozumiałem.]
[Do widzenia.]
[Cebula!]
- 300, widzisz, ile tam jest osób? - Nie, nic nie widać.
[Cebula!]
[Ziemniaki!]
[Cebula!]
[- Dzień dobry.] [- Dziękuję.]
[- Mam cebulę.] [- Nie trzeba.]
- Jeden uzbrojony na tyłach. - Zrozumiałem.
I przy drzwiach.
- Widzę trzeciego. - Wchodźcie!
[- Dobre cebule.] [- Nie, dzięki...]
[- Ty gnoju!] [- Wstawaj!]
Mam jednego.
300, zidentyfikujesz pozostałą dwójkę?
Nie widzę ich.
Czysto!
Szukajcie, musimy ich znaleźć.
Numer 2 zdjęty. Numer 3 gdzieś wsiąkł.
[Cześć, Mussa.]
[Jestem Amira. Jak leci?]
[Mussa Al Astal z al-Burajdż.]
[Co sprowadza cię do Izraela?]
[Wiem o tobie wszystko.]
[Jesteś bojownikiem z Chan Junus.]
[Twoim dowódcą jest Issam Yunis.]
[Mam dane na temat was wszystkich.]
[Wiesz, jak to jest.]
[Ty pójdziesz mi na rękę, to i ja tobie.]
[Rozumiesz?]
[Mussa.]
[Mussa!]
[Jak dostałeś się do Izraela?]
[Gdzie twój kolega, który uciekł?]
[Dobrze.]
[Mamy czas.]
[Chcę adwokata.]
[Co takiego? Adwokata?]
[Odbiło ci.]
Za godzinę widzę się z ministrem obrony.
Rozumiem, ale nie będzie z nim łatwo.
- Śmiał prosić o adwokata! - Tym lepiej. Ściągnij Zarkawiego.
Te gnoje coś kombinują, a my nie mamy żadnych informacji.
Jasne, zajmę się tym.
Ręce precz!
[Usiądź tutaj.]
[Idź sobie! Dość!]
[Spokojnie, chcę ci pomóc!]
Zabierz te łapy! Zostaw go!
[Chcę ci pomóc!]
[Łapy precz! Pobili mnie! Torturowali!]
[Związali mi ręce! Nie dotykaj mnie!]
[Zamknij się!]
[- Dobra robota!] [- Tak jest!]
[Spisałeś się.]
[Cześć, jestem Zarkawi, adwokat.]
[Jak się masz? Pobili cię?]
[- Kto cię przysłał?] [- Jak to kto?]
[Organizacja humanitarna. Kojarzysz?]
[Niby jak mi pomożesz?]
[Wiedzą, że był z wami trzeci.]
[Złapały go kamery ze stacji benzynowej,]
[co już pomoże.]
[Powiesz, że nikogo nie zabiłeś, jasne?]
[Posłuchaj.]
[Chcą, żebyś podał im]
[nazwisko tego trzeciego.]
[W zamian rozważą skrócenie wyroku.]
[Co ty na to, Mussa?]
[Sądziłem, że zrozumiałeś sytuację.]
[Przemyśl to.]
[Ja jestem zapracowany.]
[Do wieczora muszę obskoczyć 40 więźniów.]
[Powodzenia, przyjacielu.]
[Zaczekaj.]
- To Bashar. - Bashar? Co z nim?
Ten trzeci to Bashar Hamdan. Przeszedł z nimi przez tunel.
- To gdzie jest teraz? - Nie wiem.
Mieli fałszywe dowody. Może być wszędzie...
Przyciśnij go. Zrób, co tylko będzie konieczne.
Jasne, zajmę się tym.
Daj całodobową ochronę pod domem Gali.
Dostaniecie ochronę, ale skąd Bashar ma wiedzieć,
gdzie mieszka Gali z dziećmi? A ty nie masz domu!
Znów czeka ją ten koszmar.
Nic nie wskazuje na to, żeby próbował was dopaść.
Odebrałem mu Yaarę, zabiłem jego ojca!
Sądzisz, że to za mało?
Gali mnie zabije. Ido też... Cholera!
Robimy, co możemy. Zablokowaliśmy okolice Hebronu.
Chcę pomówić z Hayfą. Ona będzie znała jego plany.
Wyciągnę to z niej. To mądra dziewczyna.
Straciła już ojca. Nie będzie chciała stracić brata.
Dobrze, ale wyślę z tobą kogoś rozważnego.
W porządku.
Dzwoń jakby co. Mam fizjoterapię, ale będę mógł odebrać.
Będzie dobrze, spokojnie.
Dopadniemy go.
Dzień dobry.
Kryj mnie.
[- Pokój z tobą. Jak leci?] [- Z tobą również.]
[Jak tam noga?]
[Z każdym dniem coraz lepiej.]
[Jak tata? Jakieś wieści?]
[- Co ty tu robisz?] [- Spokojnie.]
[Nie będę z wami rozmawiać, jasne?]
[Muszę o coś zapytać. Nic ci nie zrobię.]
[Gdzie jest Bashar? Rozmawialiście?]
[Nic ze mnie nie wyciągniesz.]
[- Wiesz, że jest w Izraelu?] [- Niby po co?]
[- Wie, że go zabijecie.] [- Przyszedł z oddziałem Hamasu.]
[Zabił już jedną osobę i wiemy, że planuje kolejny atak.]
[Prosi się o śmierć, rozumiesz to?]
[Usiądź, zaraz wrócę.]
[O co chodzi?]
[Coś się stało?]
[Nie, wszystko w porządku.]
[Skoro tak mówisz.]
[Straciłaś ojca, matka jest w więzieniu.]
[Może wyjść na wolność albo tam zgnić. To ty decydujesz.]
[Rozumiesz?]
[Nadal możesz uratować dwie osoby,]
[ale musisz mi pomóc, jeśli chcesz ich jeszcze zobaczyć.]
[Co on kombinuje?]
[Nie wiem, nie powiedział.]
[A co powiedział?]
[Zaczynajmy.]
PORA DZIAŁAĆ. ALLAH JEST WIELKI!
[Wszystko gra? Co się dzieje?]
[Przepraszam... wiadomość od mamy.]
[- Możemy zaczynać.] [- Do dzieła.]
[Powiedział... że kapitan nie będzie mnie nękał.]
[Że szykuje nokaut.]
[Oby mu się udało!]
[Podasz mi telefon?]
- Słucham. - Gabi, to ty jesteś celem!
- Jak to? - Chce się ciebie pozbyć!
Wynoś się stamtąd! Już jedziemy!
Roi! To nie są ćwiczenia!
Możliwe, że Bashar Hamdan tu jest. Niech ochrona działa po cichu.
Zamknąć wejścia i przeczesać budynek.
Przeszukać budynek.
[- Fahed.] [- Wybacz, Gabi.]
[Dlaczego?]
[Grozili mi. Nie miałem wyboru. Przysięgam, nie chciałem tego.]
Roi!
[- Gdzie jest Bashar?] [- Nie wiem.]
[- Jest tutaj?] [- Nie wiem, przepraszam.]
[Ja również.]
Ręce za siebie!
[Niech Allah ma cię w opiece.]
- Tak? - Fizjoterapeuta z nimi współpracował.
- To fizjoterapeuta. - Celował we mnie.
- Miał wykonać misję. - Cholera!
Sukinsyn. Co z Basharem?
Przeczesaliśmy budynek i sprawdziliśmy kamery,
na parkingu i w kostnicy też.
- Nie ma go tutaj. - To gdzie jest?
Sukinsyn!
Tak?
Kto mówi?
- Doron? - Kto tam? Yaara?
Co się dzieje?
Jest tutaj.
Gdzie?
W moim domu.
Jedź do Bet Zait, szybko!
Dobrze.
Powiedz mu, że jadę. Daj mi go do telefonu.
[- Abu Fadi.] [- Bashar, zostaw ją.]
[Spotkam się z tobą, gdzie chcesz, jasne?]
[Pogadamy tutaj. Czekam na ciebie.]
Skurwysyn!
Gnój!
Kurwa!
- Co się dzieje? - Jest w środku.
Nie wiemy, kto jeszcze tam jest. Negocjatorzy już jadą.
- Po co? On chce rozmawiać ze mną. - Zapomnij.
Nie pójdziesz tam sam. On może ją skrzywdzić.
Zapytaj, czy jej rodzina jest cała, czego tak naprawdę chce.
Zagadaj go.
Powiedz, że wypuścimy jego matkę i skrócimy mu wyrok.
Utrzymaj go cały czas na linii i w spokoju.
Daj oddziałom czas dotrzeć.
[Bashar, jestem przed domem.]
[Gdzie Yaara i jej rodzina? Nic im nie jest?]
[Niedługo sam zobaczysz.]
[To mnie chcesz dopaść. Jestem tutaj.]
[Wypuść dziewczynę i weź mnie.]
[Nie jestem już dzieciakiem, którego trenowałeś i karmiłeś kłamstwami.]
[Pytasz, czego chcę?]
[Niczego.]
[Naprawdę niczego.]
[To co tutaj robisz? Musisz czegoś chcieć.]
[Popełniłem błąd. Przyznaję.]
[Ale to nie jest wina Yaary.]
[Masz rację, to nie jej wina.]
[Ale to nie była też moja wina, prawda?]
[Pamiętasz, gdzie miałem dziś być?]
[Pamiętasz o zawodach w Ammanie?]
[Mówiłeś, że mogę zdobyć złoto, pamiętasz?]
[Mówiłeś, że potrafię znokautować.]
[Pamiętasz czy nie?]
[Jeśli tego chcesz, zabij mnie, nie ją.]
[Sądziłeś, że ujdzie wam to na sucho?]
[Tobie i kapitanowi?]
[Popełniłem błąd, ale to nie musi oznaczać wojny.]
[Pomyśl o tym, jak bardzo Hayfa chciałaby cię zobaczyć.]
[Pomyśl o matce.]
[Ma tylko was.]
[Jak śmiesz mówić o mojej rodzinie!]
Bashar...
[Przykro mi, Yaara.]
Wchodzę.
- Sam? Zwariowałeś? - Zabije ją.
[Bashar, wchodzę. Sam.]
[Myślisz, że wrócisz do domu? Do rodziny?]
[Że tylko moje życie legnie w gruzach?]
[Moje i mojej rodziny?]
[Zapłacisz za to.]
[Zaśniesz dziś ze smutkiem.]
[I każdego następnego dnia.]
[Aż do śmierci.]
Proszę...
Bashar...
[Bashar!]
Z drogi!
Otworzyć bramę siedem.
Napisy: Krzysztof Łuczak