DŻANIN, AUTONOMIA PALESTYŃSKA
[ARABSKI] [Opuścić broń! Na ziemię!]
[Na ziemię! Nie ruszać się!]
[No już, na ziemię!]
[Nie strzelać!]
[Cicho! Nie ruszać się!]
Pamiętaj, Eli.
Potrzebny nam jeden żywy.
Nurit, idź na miejsce.
[Jestem.]
[Co masz w bagażniku? Otwieraj!]
[- Nie strzelajcie. Zrobię, co chcecie.] [- Ruchy!]
[- Litości…] [- Morda, otwieraj!]
[Nie strzelajcie.]
[Odsuń się!]
[Na ziemię!]
[- Odejdź!] [- Nie strzelajcie!]
[- Puść go!] [- Nie strzelajcie!]
[Stój!]
[- Munir!] [- Złapię go!]
[- Wracaj!] [- Stój!]
Sagi goni jednego z wrogów. Jeden martwy, jeden ranny.
Eli, ewakuujcie rannego, zanim cały obóz się zejdzie.
[Pomocy!]
Pokieruję was do Sagiego. Sagi, gdzie jesteś?
- Znajdź go. - Robi się.
Atalef, idźcie do punktu.
Sagi, gdzie jesteś?
[Przy równoległej ulicy. Zgubiłem go, ale na pewno gdzieś tu jest.]
- Jedź! - Ruszaj, Nurit!
- Chcę go żywego. - Cholera, wykrwawia się.
- Gdzie Sagi? - Dana, widzisz go?
Jest przy równoległej ulicy. Jedźcie prosto.
[Złapię go. Na pewno ukrywa się gdzieś niedaleko.]
Sagi, wróć do głównej drogi. Nie idź tam.
Eli…
Straciliśmy go. Nie żyje.
Cholera jasna.
Właśnie straciliśmy rannego.
[Nie mamy nikogo innego. Pozwól mi go złapać.]
Sagi, wróć do głównej drogi. Rozpętał się chaos.
Cholera!
Dostajemy kamieniami i mołotowami.
Musimy zgarnąć Sagiego i uciekać, bo inaczej go porwą.
Stój, Nurit!
Wysiadamy.
Zostańcie w aucie.
Rzucą się na was.
Nie zostawię Sagiego. Pokieruj Nurit za nami.
Sagi, nie ruszaj się. Idziemy.
[Bez szans. Stracimy go!]
[Uciekajcie! Nie zbliżać się!]
Nurit, jedź na północy wschód. Nie wychodź poza teren.
Sagi, stój.
Idziemy do ciebie.
[Złapię go!]
Wszędzie krążą uzbrojeni kolesie!
Sagi, tracę twój sygnał.
Eli, nie widzę Sagiego. Dołączcie do Nurit, już.
Idźcie przez budynek po prawej.
Tam jest przejście na tyły.
Nurit, za cztery przecznice jest uliczka.
- Eli i Steve tam będą. - Jadę.
- Muszę przeładować! - Cholera!
- Atalef, za ile będziecie? - Jakieś trzy minuty.
SOI już w drodze.
[Już dobrze.]
Eli, po lewej jest wyjście na tyły.
Nurit tam na was czeka.
Wchodzę!
[Namierzyłem gnoja. Dopadnę go.]
Zrozumiałam. Widzę cię, Sagi.
Eli, Sagi wszedł do budynku przy głównej drodze.
Nurit, Eli i Steve są za rogiem.
Widzę ich.
- Znaleźliście Nurit? - Jest z nami.
[Szybko!]
[Gnojek ucieka. Gdzie jesteście?]
[Stój!]
Dana, widzisz go?
Jest dwie ulice dalej, walczy z wrogiem.
[Stój!]
Gdzie? Dana?
Ostro w prawo, Nurit!
Nurit, stój!
[SOI już tu jest!]
- Ruchy! - Jedź!
Cholera jasna!
Ja pierdolę, zabierz nas stąd, Nurit.
[Mieszkasz przy ulicy Hefa, prawda?]
[Bez bieżącej wody,]
[bez prądu i praktycznie niczego.]
[Twoja siostra i jej dzieci mieszkają z tobą.]
[Ojciec nie pracuje.]
[Rudera, którą postawiłeś, może w każdej chwili runąć.]
[A mimo to wraz z kumplami]
[ukradłeś 200 000 szekli od Autonomii Palestyńskiej.]
[Cztery kradzieże, a nadal mieszkasz w ruderze?]
Tak?
Jamal jest związany ze Służbami Bezpieczeństwa i z Abu Osamą.
Z Abu Osamą?
[Robisz to dla zabawy?]
Jesteś pewien?
Na sto procent.
[Gdzie trafiają te pieniądze, co?]
[To jak, sierżancie Jamalu Masalho ze Służb Bezpieczeństwa,]
[Abu Osama przestał wam płacić?]
[Gdzie te pieniądze?]
[A może wolisz omówić to z szefem, Abu Osamą?]
[Rozumiem.]
[Od razu widać, że jesteś idiotą.]
A ty co? Grasz w gierki dla dzieciaków?
Znudziło mi się ogrywanie was w tryktraka.
- Doprawdy? - Tak.
- Dawaj tryktraka. - Nie żartuj.
- Wiesz, z kim gram? - Z kim?
Z mistrzem Emiratów z Dubaju, tak że nie podskakuj.
Daj mu spokój, stary. Gra z mistrzem z Dubaju.
A ty co? Przecież masz wolne.
Nie powinieneś szykować się na jutro? Chyba usuwają ci hemoroidy, nie?
Jak mógłbym zostawić same takie dwie pierdoły?
Pierdoły, powiadasz? Przynajmniej nie świry jak ty.
Biegałeś sam po obozie uchodźców, żeby uniknąć jutra.
Kompletny dureń.
[Gdzie Nurit?]
- Rzuciła cię? - Szykuje się.
Oby cię pokonał, frajerze.
Odpuść, kotku. Nie męcz już go.
Chwileczkę.
Próbowaliśmy tysiące razy. Wszystkich nas unika.
Nie jestem jak wszyscy.
Czyli co, teraz tylko Doron ci w głowie?
Sądziłem, że coś innego.
- Czyli co? - Jak to co?
Hej, chodźcie tutaj!
Szybko, stary.
Łap konika.
Hej!
Zostawcie tę klacz. Boi się was.
A jeśli nie, to co nam zrobisz?
Nie chcę kłopotów. Wracajcie do domu.
Posłuchaj, dziaduniu.
Skoro nie chcesz kłopotów,
to wracaj do łóżka.
To moja działka.
Sukinsynu!
Do domu, powiedziałem!
DŻANIN, SIEDZIBA SŁUŻB BEZPIECZEŃSTWA
[Abu Osama, prosił pan,]
[żebyśmy pomogli panu schwytać złodziei, którzy pana okradają.]
[I co się okazało? Że to pańscy ludzie.]
[Chce mi pan coś powiedzieć?]
[Wie pani, że między nami nie ma tajemnic.]
[A co do złodzieja,]
[przesłuchamy go bardzo skrupulatnie.]
[Proszę posłuchać.]
[Te pieniądze trafiają do terrorystów.]
[Odpowiada pan za wszystko, co się tutaj dzieje.]
[Nadal nie wiem, co się święci,]
[ale kiedy miarka się przebierze, dostanie pan rykoszetem.]
[Oczywiście, moja droga, całkowicie to rozumiem.]
[Bez spoufalania, proszę.]
[Jeśli czegoś się pan dowie, proszę od razu dzwonić.]
[W imię Allaha miłosiernego, litościwego.]
[Chwała Panu miłosiernemu, litościwemu]
[i pełnemu wybaczenia.]
[Dał nam On Koran,]
[by pokazać nam, czym jest wiara, a czym herezja,]
[czym jest ścieżka prawości, a czym ścieżka diabła.]
[Bóg jest mściwy.]
[PRZYJDŹ, SZYBKO]
[Wszechmocny Bóg mówi w świętej księdze:]
[„Jeśli kogoś karzesz, ukarz go tak, jak on cię skrzywdził.]
[A jeśli wierzysz”…]
DZIELNICA MOLENBEEK, BRUKSELA
[- Co tam, Omar?] [- Pokój z tobą.]
[Co tam, chłopaki?]
[Mamy problem. Złapali Jamala w Dżaninie.]
[Kto? Autonomia?]
[Nie, Żydzi. Antyterroryści. Złapali ich przy transporcie kasy.]
[A Abed i Hamdi?]
[Zabili ich i porzucili jak psy.]
[Ja pierdolę.]
[- To co teraz?] [- Haj Ali mówi, że działamy.]
[Mamy ważną misję. To idealny moment na atak na Żydów.]
POLICJA
- Cholera. - Ruchy.
- Do auta. - Daj spokój, Gabi. Zostaw mnie.
Powinienem był zostawić cię za kratkami.
Stanowisz zagrożenie. Złodziej ma cztery złamane żebra,
pękniętą czaszkę i oczodół.
- Co ty, Rambo? - Mógł nie kraść.
[Zamknij się!]
Dalej, do auta.
Czemu to robisz, stary?
Siedzisz sam na farmie ojca,
z nikim się nie widujesz, nie odbierasz.
Pogadaj z przyjaciółmi z oddziału.
- Są jak twoi bracia. - Tak.
Są jak rodzina, kochają cię. Czemu ich porzuciłeś?
- Ja ich porzuciłem? - To już przeszłość. Odpuść.
Dziś masz szansę przypomnieć im swoją buźkę.
Chodź. Ucieszą się. Weź prysznic, wystrój się.
Zrób w końcu coś rozsądnego.
[Nie masz wstydu, gnoju?]
[To ja cię zwerbowałem, sukinsynu.]
[Pomagałem twojej rodzinie.]
[Zapomniałeś, kim jesteś i kim ja jestem, szujo?]
[Co ty sobie myślisz?]
[Że cokolwiek przede mną ukryjesz?]
[Gdzie forsa?]
SIEDZIBA SZIN BETU
Dudi, przejmujesz dowodzenie.
- Potrzebny mi ktoś zaufany. - Jasne.
Czekaj.
Halo.
[Jasne.]
- To Abu Osama. - Serio? Co chciał?
Jamal zaczął gadać. Podał adres w obozie uchodźców.
Pewnie kryjówka. Będziesz mi tam potrzebny.
Tak jest.
BRUKSELA
Auto jest czyste?
Żartujesz? Czyste, jakby nigdy nie istniało.
Dobra.
[Co wy odpierdalacie?]
[Widział nasze twarze.]
[- Co zrobimy z ciałem?] [- Zostawimy w szopie.]
[Wyjedziemy z Belgii, zanim je znajdą.]
Dobrze, że jesteś.
Stary, obczaj gościa na pierwszej.
- A to co? - Nic, zaciąłem się narzędziami na farmie.
Narzędziami, tak?
Dzieciaki już w Bostonie?
Tak, moi kuzyni je rozpuszczają.
- Nie zaglądasz na Instagram Nogi? - Nie mam Instagrama.
Doron!
Dwa lata się nie widzieliśmy.
- Stęskniłem się. - Rany.
- To ty, co nie? Bo… - Tak.
Dobrze cię widzieć. Steve nie wierzył, że przyjdziesz.
Nie kłam. Mówiłem, że przyjdzie. W końcu jest catering.
Nie odpuściłbym.
- A to Itamar, syn Gabiego. - Hej!
- Ale wyrosłeś. - Co tam?
Czym cię karmią w Atlit? Przypakowałeś.
Nie mów mu o tym tutaj.
- Gdzie twój tata? - W środku z państwem młodymi.
- Ostatnia odprawa. - No tak.
Co tam?
Jak tam, stary?
- Co u ciebie? - Dobrze.
O rany!
Powitajcie pana młodego!
A oto panna młoda!
Szanowni goście,
rodzino pana młodego, rodzino panny młodej
oraz równie ważna rodzino oddziałowa,
do której miałem zaszczyt należeć,
kiedy jeszcze za wami nadążałem.
[Shoshan, streszczaj się.]
Państwo młodzi chcą powiedzieć parę słów.
Nurit?
Cześć wszystkim. Chwileczkę.
Zwykle na ślubach
mówi się o tym, jak młodzi się poznali.
Chciałam to zrobić,
ale cenzura mi zabroniła.
Sagi, jesteśmy ze sobą
w zdrowiu i w chorobie.
Zrozumieliśmy, że życia nie można brać za pewnik,
a każdy dzień jest darem.
I…
chciałabym wspomnieć o tych, których nie ma dziś z nami,
ale na zawsze pozostaną częścią naszego życia.
Boaz,
Moreno,
Avihai.
Wiem, że gdziekolwiek są, Sagi,
nabijają się z twojego garnituru.
Kocham cię.
OBÓZ UCHODŹCÓW W DŻANINIE
Ruszamy!
Oddział Cukim do oddziału Masada, dom czysty.
Czterech wrogów martwych.
Zrozumiałem. Oddział Masada do Namera, wchodźcie.
SOI
Dobra robota, Azulai.
Znakomicie.
Tak?
Abu Osama nie ściemniał. Informator miał rację.
Zbroją się na całego. Mają bronie i technikę
naprawdę wysokiej jakości.
Mazeł tow!
Dajesz, Gabi!
[Kochana ma]
[Nocą jesteś mą]
[Spać nie dajesz mi]
[Dzień i noc]
[Brakowało mi cię]
[Na piękne oczy twe przysięgam]
[Daleko jesteś tak]
[A oczu twych mi było brak]
Zdrowie Dorona!
[Tylko z tobą, czarnooka]
[Noc pełna jest zabawy]
[Bo piękni żyją dłużej]
[Śpiewamy więc, kochana ma, nocy ma]
[A śpiew pokarmem jest dla duszy]
[Lekarstwem na złamane serce]
[Śpiewajmy więc i tańczmy]
[I w raju zamieszkajmy]
[No dalej, no już]
[Dalej, Sagi, w bęben bij]
[Wstawaj i ze mną tańcz]
[Nie, daj mi wyjaśnić.]
[Nie pisnąłem ani słowa, Adel.]
[Milczałem.]
Któż to nas odwiedził?
Wystroiłaś się.
Cały dzień się szykowałam.
Dasz wiarę?
Wegetariański bufet. Do diabła z nimi.
Co jest?
Znaleźliśmy kryjówkę złodziei z wczorajszego napadu na bank.
Mieli komputery i telefony satelitarne.
To nie był Hamas. To nie w ich stylu. Są zorganizowani, dyskretni.
Coś się święci, Gabi. Coś, co nam umyka.
Wierzę w ciebie. Nie martwię się.
To dobrze, bo ja zaczynam panikować.
Odszedłem do filii międzynarodowej, bo wiedziałem, że mnie zastąpisz.
Nikomu nie ufam bardziej.
Każdy o tym wie.
Chwileczkę.
Gabi, masz telefon od 51.
Połącz.
Tak?
[Kapitanie.]
[Mamy zgodę. Działamy.]
[Mów.]
[Ale powiem ci,]
[że mam złe przeczucia.]
[Mów dalej, słucham.]
[Mam przeczucie, że mnie śledzą.]
[Może mi się wydaje, ale…]
[Boję się, kapitanie.]
[Spokojnie, Omar.]
[Wiesz, jak ważny dla nich jesteś, prawda?]
[Tylko ty możesz to zrobić.]
[Ale jak to ma mi pomóc? Jeśli mnie znajdą, zamordują jak psa.]
[Nie dam już rady. Przepraszam.]
[Muszę wyjechać z Brukseli. Dostałeś, co chciałeś. Rezygnuję.]
[Posłuchaj mnie.]
[Ciężko na to pracowaliśmy. W twoich rękach jest życie wielu osób.]
[Musisz jeszcze wytrzymać.]
[Daj mi 24 godziny. Przylecę do ciebie.]
[Nie.]
[Muszę zrezygnować. Dłużej nie wytrzymam.]
[Daję słowo, że nie pozwolę cię skrzywdzić.]
[Jesteś dla mnie jak syn.]
[Muszę kończyć.]
[Dobrze. Uważaj na siebie.]
[Przylecę jutro. Bez obaw, będzie dobrze.]
[Okej.]
Zaczekaj. Doron, chodź.
- Robimy zdjęcie. - Możecie beze mnie.
Bez ciebie, powiadasz? Chodź.
- Dokleicie go w Photoshopie. - O nie. Dalej, fotka.
- To kiepski moment. - Czemu?
W końcu ruszył tyłek na ślub.
- Jedno zdjęcie. - Odpuść!
Wybacz, stary.
- Doron! - Powiedz, że musiałem już iść.
Doron, zaczekaj.
- Doron! - Czego ode mnie chcesz, Gabi?
Mówiłem, że to kiepski pomysł.
Jutro muszę lecieć do Belgii.
Jeden z moich kontaktów panikuje.
Infiltruje Hezbollah, który szykuje atak na Izraelczyków.
Jeśli się wycofa,
rok pracy pójdzie na marne. Leć ze mną.
Do Belgii?
Zajmiesz się czymś. Dobrze ci to zrobi.
Zlecasz mi prace społeczne?
Mam się naprawdę dobrze. Nic mi nie jest.
To nie są prace społeczne.
Potrzebny mi prywatny ochroniarz.
Poza tym nie jest z tobą dobrze. Spójrz na siebie.
[Shara.]
[Przestraszyłeś mnie, głupolu.]
[Myślałaś, że to Żydzi?]
[O co chodzi?]
[Mam mało czasu. Będę musiał wyjechać.]
[Przyszedłem powiedzieć, że nie wrócę do domu.]
[- Pamiętasz naszą rozmowę?] [- Oczywiście, skarbie.]
[Nie wracaj tu. Będą cię szukać.]
[Nikomu nie ufaj.]
[Obiecaj, że będziesz na siebie uważał za wszelką cenę.]
[Chcesz zobaczyć Kareema?]
[Nie, niech śpi.]
[Wiesz, że nie będzie łatwo.]
[Gdyby twój ojciec żył, byłby z ciebie dumny.]
[Nie robię tego dla ojca,]
[tylko dla Kareema.]
[Chcę dać mu normalne dzieciństwo i normalną przyszłość.]
[Kocham cię.]
BRUKSELA
LOTNISKO W BRUKSELI
Nawet najdroższa walizka ma gówniane kółka.
[Kapitanie.]
[Jak tam, bracie?]
[Jesteś już?]
[Tak, wylądowałem.]
[Dziękuję, kapitanie.]
[Nie ma za co. Widzimy się wieczorem?]
[Wyślę ci adres. Zapamiętaj go i usuń – jak zwykle.]
[Jasna sprawa.]
[Spokojnie, bracie.]
[Jestem na miejscu. Wszystko będzie dobrze.]
[Miejmy nadzieję.]
[Do zobaczenia.]
[Co jest? Czemu się tak gapisz?]
Czasem zastanawiam się, czy to twój kontakt czy syn.
To był sekstelefon.
Młody naprawdę jest dla mnie jak syn.
To Omar Tawalbe, syn Ihada Tawalbe z Dżaninu,
który w 2002 roku wydał nam przywódców Islamskiego Dżihadu,
w tym własnego brata.
Ihad Tawalbe. Pamiętam go.
Załatwiłem dokumenty jemu i rodzinie.
Wywiozłem ich do Ramli, zająłem się nimi,
ale Omar to mój specjalny projekt.
Po misji obiecałem wyciągnąć go z tego bagna.
- To jego ostatnia misja. - Zgadza się.
To nasz transport?
- Wybaczcie spóźnienie. - Nieźle, Ayub.
[Halo.]
FNAIDEK, PÓŁNOCNY LIBAN
[Halo!]
[Cześć, skarbie. To ja.]
[Omar. Martwiłam się.]
[Miałeś zadzwonić dwa dni temu.]
[Dzwoniłam do Nizara, ale też nie odbiera.]
[Spokojnie.]
[O mnie się nie martw.]
[Słabo cię słyszę. Gdzie jesteś?]
[Wszystko dobrze. Kończę robotę i wracam do ciebie.]
[Co się dzieje?]
[Czuję, że coś jest nie tak.]
[Nie, wszystko w porządku, skarbie. Kocham cię.]
[A kiedy wrócę, będziemy razem. Ty i ja.]
[Obiecuję.]
[Cały czas o tobie myślę. Będę dzwonił, jak tylko będę mógł.]
[Kochany.]
AMBASADA IZRAELA, BRUKSELA
[Przyjacielu.]
- To Doron Kabilio. - Ivri, szef filii.
Bruksela, tak?
Gofry belgijskie, belgijska czekolada, belgijska nuda, a o 18 miasto umiera.
Ta filia to dobry wstęp przed emeryturą.
Przynajmniej szok będzie mniejszy.
Pasuje ci taki europejski styl.
Ładne biuro. Bardzo… beżowe.
To Yossi i Moti.
Będą waszą obstawą na dziś. Razem z Ido, którego poznaliście.
Gdzie będzie spotkanie?
W mieszkaniu przy alei Dolez, 15 minut stąd.
Mogę je zobaczyć?
Oprowadziłbym cię, ale mamy napięty grafik.
Nasi ludzie już sprawdzili budynek.
Wiemy, co robimy. Już wszystko sprawdziliśmy.
Wejścia, wyjścia, drogi dojazdowe.
Zaufaj mi, możesz być spokojny.
- Mogę prosić o kawę i brioszkę? - Zamówię.
- Coś do picia? - Nie, dziękuję.
Pomóc w czymś?
- Co ty tu robisz? - Zostaw auto.
- Co tu robisz? - Czego chcesz?
- Co ty tu robisz? - Zostaw mnie!
Czemu obserwujesz ambasadę?
- Mieszkam tu. - Widziałem cię.
Co jest, Doron? Co się dzieje?
Ten gnojek szuka kłopotów.
Te pachołki nie zauważyły, że obserwuje ambasadę.
Ja się tym zajmę. Dzięki.
Mogę zobaczyć dowód?
[Napij się.]
Co z tobą, stary?
Chciałeś ochroniarza, to masz.
Widziałeś tych błaznów? Koleś obserwował budynek.
Może po spotkaniu z Omarem zabawimy się na mieście, co?
Mój kumpel, Nabil, ma świetną miejscówkę niedaleko Molenbeek.
A jutro przed odlotem ogarniemy prezenty dla dzieci.
Jakieś czekoladki dla Gali.
- Dobra. - Usiądź, mówię do ciebie.
Czemu nie pogadasz z zespołem?
- Nagle zostałeś psychoterapeutą? - Zależy im na tobie.
- Widziałem, jak Eliemu zależy. - Zakończ to.
Ta sprawa ciąży wam obu.
Co mam zakończyć? To on wykopał mnie z zespołu.
To nie tak. Musiał zeznawać przed komisją jako dowódca.
I zeznał, że nie nadaję się do służby w oddziale.
- Nadal zżera go to od środka. - To smacznego.
Jestem od ciebie starszy, Doron.
Widziałem rzeczy, których sobie nie wyobrażasz,
a nadal wstaję rano, robię sznycle, jestem ojcem i przyjacielem.
Oddzielam życie od tej okropnej roboty.
Nie wstyd ci?
Istnieje w ogóle ktoś, kogo nie wykorzystałeś?
Słyszałem, jak rozmawiasz z kontaktem,
„dzieciakiem”, którego wychowałeś.
Niewdzięcznik z ciebie.
Nie widzisz, że próbujemy ci pomóc?
Kto próbuje mi pomóc? Ty?
Pamiętasz, jak chciałem odejść? Błagałem cię.
A ty odparłeś: „Jeszcze jeden raz.
Ostatnia operacja. Ostatni cel”.
Kiedy byłem ci potrzebny, wiedziałeś, jak mnie zatrzymać.
Sypiasz spokojnie nie dlatego, że jesteś dobrym ojcem i przyjacielem.
Po prostu masz wszystkich w dupie!
Nie ty pociągasz za spust!
Każesz nam to robić za siebie!
Śpij dobrze, Ayub. Jesteśmy twoimi dziećmi.
Wychowałeś nas i porzuciłeś.
Uważasz się za wyjątkowego?
Jesteś w błędzie.
Tylko użalasz się nad sobą.
Panowie, auta czekają.
Na Boga, czemu nie odbiera?
[Halo.]
[Gdzie jesteś, bracie?]
[Omar?]
[Wybacz, nie ma mnie tam.]
[Jak to? Gdzie jesteś?]
[Nie chciałem wychodzić, bo bałem się, że będą mnie śledzić.]
[Jesteś w domu? Nie wyszedłeś jeszcze?]
[Wybacz, kapitanie. Zawiodłem cię.]
[Posłuchaj uważnie.]
[Wszystko będzie dobrze.]
[Będę u ciebie za 15 minut. Nie ruszaj się.]
[Dobrze, dziękuję.]
Zmiana lokalizacji. Wysyłam nowy adres.
To wbrew protokołowi. Ivri musi to zatwierdzić.
Pogadam z nim. Jedź.
Od kiedy to kontakt wybiera miejsce?
Nie ucz mnie, jak mam pracować, do jasnej cholery.
Powiedziałeś swoje, a teraz jedziemy.
Moti, zmiana adresu. Wysyłam nowy.
[Dziękuję, że przyjechałeś. Nie wierzę, że tu jesteś.]
[Stęskniłem się.]
[Ja też. Dawno się nie widzieliśmy.]
[Widzę wyższe standardy niż za czasów Ramli i Libanu.]
[Chętnie tam wrócę. Nie znoszę tych mrozów.]
[Wyrosłeś.]
[I przytyłem.]
[Wybacz mi to całe zamieszanie, kapitanie.]
[Nie szkodzi. Ważne, że już jestem.]
[To dla ciebie. Prezent z domu.]
[- Daktyle?] [- Tak.]
[Dziękuję.]
[Omar.]
[Jak długo tu mieszkasz?]
[Trzy miesiące.]
[Nie miałeś czasu zawiesić zasłon?]
[Nie słuchaj go. To maruda.]
[Chwileczkę.]
- Co z tobą? - Gabi…
Daj mi wykonać moją robotę. Zaczekaj na dole.
Muszę go uspokoić.
Będę na dole.
[Porozmawiajmy.]
Jak tylne wejście, Ido?
Spokój. A u ciebie?
Też spokój.
Moti, jak tam na górze?
W porządku.
Dana! Czekaj. Dobrze, że cię złapałem.
Mam dane z plików wyciągniętych z komputera.
Są tam maile, listy. Szykują się na całego.
Dobra.
Operacją kieruje Adel Tawalbe.
To oficer Abu Osamy, który zabił Jamala i zniknął.
Co za gnój.
Znaleźliśmy też maile wysyłane z Dżaninu do Brukseli.
- Trzeba zawiadomić Gabiego. - To nie wszystko.
[Kiedy wchodzę, wszyscy milkną.]
[Cokolwiek mówię, nikt się ze mną nie kłóci.]
[Przytakują, choć tak naprawdę się nie zgadzają.]
[Mówili coś o napadzie na bank w Dżaninie?]
[Rany boskie…]
Noa Lang? Nie żartuj.
Nie żartuję. Kupili go za pięć milionów.
Dziś wart jest cztery razy więcej.
Zostańcie tu.
- Halo. - Doron, gdzie Gabi? Nie odbiera.
Jest ze mną. Co jest?
To pilne. Chodzi o Omara.
Yossi, jesteś tam? Słyszysz mnie?
Kurwa mać!
Gabi?
Gabi!
Napisy: Krzysztof Łuczak