RAMLA, IZRAEL
[ARABSKI] [Dasz radę z taką ilością?]
[Martwisz się o mnie, Fadi?]
[Jestem biznesmenem, ale mam też serce.]
[Tak, serce. Chyba z kamienia.]
[Myślisz, że tylko faceci mogą robić interesy?]
[To nie lata 80. Powinniście iść z duchem czasu.]
[Masz rację. Feminizm nie jest taki głupi.]
[Teraz ludzie wolą kupować od kobiet.]
[Zobaczymy.]
[Co jest, nie chcesz?]
[Bierz, na co czekasz? Powaliło cię?]
[Znasz ją, stary. Wiesz, że da radę.]
[Dobra, mogę wziąć tę działkę za darmo.]
[Ostrożnie, bo z taką ilością zjedzą cię żywcem.]
[- Bądź czujna.] [- Chodźmy.]
[- Stać, policja!] [- Cholera, nie wiedziałem.]
[- Stać! Ręce na ścianę!] [- Nie ruszać się!]
[Ręce na ścianę!]
[Dziwka! Kolaborantka!]
[I ty śmiesz się nazywać Arabką?]
[Żydowska zdzira!]
[Idziemy.]
Dacie wiarę, że po pierwszym przesłuchaniu
sędzia skazał podejrzanych na areszt domowy
z uwagi na rzekomy brak dowodów?
Stwierdziłem, że na to nie pozwolę, i złożyłem apelację.
Kamery z pobliskiej szkoły wszystko nagrały.
I to się nazywa trzeźwe myślenie.
- Wszystkiego najlepszego! - Sto lat.
Przepraszam.
Wszystkiego najlepszego.
- W porządku? - Tak.
Niezła uczta!
Jesteś wysoko postawiony, a nie załatwisz żonie urlopu w urodziny?
- Nie gadajmy o stopniach. - Ma rację.
Wezmę prysznic. Zaczekajcie z deserem.
Nie patrz tak na mnie.
To prawda, że Danino zostawił cię z tymi gnojkami?
Żołnierze Farjuna to bestie. To nie żarty.
- Czemu nie miałaś wsparcia? - Nie chciałam.
Kompletnie ci odbiło.
- Rany. - Sto lat, kotku.
- Piękny. - Tak? Sam wybierałem.
Pospiesz się, bo kończą mi się tematy.
Aviram zagada mnie na śmierć.
[NIEZNANY NUMER: KOCHAM CIĘ. PRZEPRASZAM.]
[KOCHAM CIĘ. PRZEPRASZAM.]
Cześć, szefowo.
Co oni tu robią? Gdzie oddziały specjalne?
Oni tylko zbierają sobie odciski palców!
Daj im pracować. My też chcemy znaleźć Ayuba.
Niewiarygodne.
- Czemu nie zamknęli ulic? - Już dość!
Minęło pół godziny. Nie odjechali daleko.
Robią, co mogą.
Powinni aresztować ludzi, którzy są poza domem.
Nie jesteśmy w Nablusie. Cierpliwości.
Jakieś wieści, Angela?
Jeszcze nie, ale robimy, co możemy.
Rozesłaliśmy zdjęcia Omara na wszystkie komisariaty w mieście.
Jednostki w gotowości, helikopter lata nad miastem.
Musimy działać jak najszybciej.
Jasne. A teraz powiedz mi,
co w ogóle robiliście w jego mieszkaniu?
Tak się kończy samowolka i olewanie protokołu!
Wysłaliście ludzi na ulice?
Co to ma być? Oni nie wiedzą, co mają robić!
Ivri, proszę, wyproś go i dajcie nam pracować.
Angela, znalazłem coś.
Tak?
Co to jest?
Znaleźliśmy telefon. Napastnik musiał go zgubić w mieszkaniu.
Zebraliśmy informacje i przepuściliśmy je przez Cellebrite.
Szybko poszło. Dobra robota.
Czekaj.
Możesz przybliżyć?
Bardziej.
To ten gość spod ambasady.
Czaił się pod ambasadą. Widziałem go tam!
Siedział w aucie pod ambasadą Izraela.
Idiota ze mnie!
Kurwa mać!
- Widziałeś mój telefon? - Tak, jest na łóżku.
Co jest?
O co chodzi?
- Zastaliśmy Mayę Benjamin? - Tak, a o co chodzi?
Co wy robicie? Hej!
Maya Benjamin? Yaniv z biura premiera.
Proszę z nami.
To pomyłka. Kto was przysłał?
- Co się dzieje? - Co wy robicie?
- Nie rozumiem. - Co robicie?
Zostawcie to!
Spokojnie, Amos. Hej!
- Też pójdziesz z nami. - O co tu chodzi?
Nie wiem. Dzwonię do dowódcy.
Amos, telefon.
Telefon.
Masz.
Wszystko wyjaśnimy na miejscu.
Spakujcie co nieco, bo to może trochę potrwać.
OBÓZ UCHODŹCÓW W DŻANINIE
Nie ruszać się!
- Łazienka czysta. - Sypialnia też.
Nie ma go tu.
[Gdzie Adel Tawalbe?]
Tu dowódca z oddziału 3, celu tu nie ma. Wychodzimy.
Zrozumiałem.
[Przysięgam, pytałem wszystkich i tak mi powiedzieli.]
[- Mówili, że Adel ukrywa się tutaj.] [- Wiem, że nie kłamałeś.]
[Musimy go znaleźć jak najszybciej, jasne?]
[Próbuj tak długo, aż coś znajdziesz,]
[i daj znać, jak tylko coś będziesz miał.]
[Potem pogadamy o twojej prośbie.]
[Już dobrze, Zechariah. Wiem, że mogę ci ufać.]
POKÓJ NARAD ODDZIAŁÓW SPECJALNYCH, BRUKSELA
ROZPOZNANO TWARZ
Zidentyfikowaliśmy go.
- No i? - Mamy namiary.
Libańczyk, Sammy Azam, kucharz w restauracji w Molenbeek.
Idziemy.
Dopiero co dotarłam. Dobrze, odezwę się później.
Może wysłać oddział do mieszkania?
Ivri, prosiłam, żebyś trzymał pitbulla na smyczy.
Ten pitbull podsunął nam solidną kość. Cierpliwości.
Hej!
[Ivri!]
[Gdzie Sammy Azam?]
[- Gdzie on jest?] [- Nie wiem, puszczaj!]
[- Nic nie zrobiłem.] [- To czemu uciekałeś?]
[Słyszałem, jak planował coś z kumplami.]
[- Z kim?] [- Z Libańczykami z meczetu.]
[- Którego?] [- Al-Madina w Molenbeek.]
Puść go, zajmiemy się tym.
Nie jest uzbrojony. Bierzcie go.
Twarzą do ściany! Ręce za głowę, nogi szeroko!
Masz broń?
[Dlaczego, Omar?]
[Jesteś bystry.]
[Czemu się tak stoczyłeś?]
[Posłuchaj.]
[Jeszcze nie jest za późno, żeby to odkręcić.]
[Powiedz kumplom, że potrzebuję leków.]
[Czegoś na ciśnienie.]
[Pójdziesz je kupić.]
[Dam ci numer.]
[Wyjdziesz i nie wrócisz, jasne?]
[Obiecuję, że nikt cię z tym nie powiąże.]
[Masz moje słowo.]
[Myślisz, że mnie znasz, kapitanie?]
[Nic nie wiesz.]
[Sądzisz, że jestem jak ojciec.]
[Sądzisz, że jestem słaby i możesz mnie wykorzystywać.]
[Ale teraz]
[to ty jesteś w moich rękach.]
[Teraz to ja wykorzystam ciebie, by zdobyć informacje.]
Rozumiem.
Robisz to z uwagi na ojca.
Myślisz, że wtedy uznają cię
za prawdziwego macho, co?
Nic ze mnie nie wyciągniesz. Masz tego świadomość, prawda?
[Omar.]
[Nic już ci nie pomoże.]
[Zawsze już będą widzieć w tobie syna kolaboranta.]
[Kocham cię, żonko.]
[Kochany mój.]
Nie ma nas w domu.
Cholera, jeśli to ten dureń ze wspólnoty, to już po nim.
- O co chodzi? - Nie odbieracie telefonów.
- Jest Nurit? - Mamy wolne.
- Eli obiecał, że będziemy mieć spokój. - Nurit!
O co chodzi, Steve?
Porwali Gabiego w Belgii.
Jego kontakt z Hezbollahu, Omar, zabił ochroniarzy i porwał go.
Szuka go cała Belgia, ale nie mają tropu.
Doron był z nim.
Sammy Azam, Omar Tawalbe i zapewne reszta szajki
modlą się w meczecie Al-Madina, który prowadzi Muhammad al-Qutub.
Wiem, że mamy się nie mieszać, ale mamy mało czasu.
Modlą się w meczecie. Co z tego? Co mam z tym zrobić?
- Aresztować wszystkich muzułmanów? - Nie o tym mówię.
Ale chyba nie muszę przypominać,
że to ten meczet w ostatnich latach był największą kolebką terrorystów.
Od 2016 roku nie wykazuje żadnej aktywności.
Ten imam nie pierwszy raz jest powiązany z terrorystami.
Nie ma związku z szyitami, ale przyjmuje datki z Iranu czy Libanu.
- Dobra, przesłuchamy go. - Czas ucieka, Angela.
Jeśli wejdziemy do meczetu,
okolica spłonie, a media oszaleją.
Daj nam pracować.
My też wiemy, jak rozmawiać z tą społecznością.
SIEDZIBA SZIN BETU
[To ona. Maya!]
[- Maya.] [- Powiedz im, że nic tu po nas.]
[- Zaraz przyjdę, mamo.] [- Dobrze.]
[Nie chcą nam powiedzieć, co tu robimy.]
[Siedźcie cicho, a będzie dobrze.]
[- Muhammad, nie rób problemów.] - Chodź.
[Z Bogiem, skarbie.]
[Ją też aresztowali? Za co?]
[Maya Benjamin, z domu Tawalbe.]
[Numer dowodu 3647392.]
[Adres: ulica Shvil Hashikma 5, Ga’asz.]
[Mąż pochodzi z kibucu?]
Tylko tam mieszkamy.
Co tu robi moja rodzina? No i mój mąż, policjant?
[Masz bliską relację z bratem?]
Szin Bet zajmuje się teraz handlem narkotykami?
[Chodzi o Omara, a nie Muhammada.]
[Kiedy ostatnio rozmawialiście?]
Cztery lata temu.
[Cztery? Na pewno?]
Latem 2018 roku. Po moim ślubie.
Zatrzasnął mi drzwi przed nosem. Tyle go widziałam.
- Jestem tego pewna. [- Żadnego kontaktu przez cztery lata?]
[- Przecież mówię.] [- Wiesz, że działa w Hezbollahu?]
[- W Hezbollahu?] [- Tak.]
[Razem z kuzynem Adelem.]
[Możesz nie wiedzieć o kuzynie, ale żeby nie wiedzieć o bracie?]
Jesteś wybitną policjantką, Maya.
Dowódcy potwierdzają, że jesteś najlepsza wśród tajniaków.
- Mam wierzyć, że nie wiedziałaś? - Sprawdźcie na wariografie.
Czemu przez cztery lata nie odzywałaś się do niego?
Kiedyś byliście zżyci.
Tak, jako dzieciaki w liceum.
Sporo mu pomagałaś, prawda?
- Nawet jako policjantka. - Jako siostra.
- Kocham go, mimo że to dupek. - No tak.
Wiem, że bardzo cię kocha.
Napisał to nawet w SMS-ie do ciebie.
Wczoraj.
„Kocham cię. Przepraszam”. Kojarzysz?
Nie wiedziałaś, że to on?
- Nie wiedziałaś? - Skąd miałam wiedzieć?
A myślałaś, że kto to? [Wielbiciel twoich oczu?]
[Pański oficer, Adel Tawalbe…]
DŻANIN, SIEDZIBA SŁUŻB BEZPIECZEŃSTWA
[…grasuje na wolności i zabija ludzi.]
[My też nie jesteśmy bezpieczni. W szczególności pan.]
[Ayub zna nazwiska wszystkich tutejszych kolaborantów.]
[Dobrze ich zna.]
[Znam Ayuba od 20 lat. To wyjątkowy człowiek.]
[Nie złamią go.]
[To kwestia doświadczenia.]
[Pan, panie doświadczony, zwerbował człowieka,]
[którego ojciec był przywódcą Islamskiego Dżihadu]
[i utworzył wam pod nosem szajkę Hezbollahu.]
[Zwerbowaliśmy go ze względu na ojca i jego powiązania z Dżaninem i Dżihadem.]
[Dzięki temu utrzymaliśmy pokój]
[i mogliśmy powstrzymać ich, zanim zaatakują.]
[Adel Tawalbe był tutaj!]
[A teraz jest głównym poszukiwanym.]
[Kapitanie,]
[słowa mają wielką moc.]
[Z szacunkiem, proszę,]
[bo mam wrażanie, że mnie pan o coś oskarża.]
[Doprawdy? Tak to brzmi?]
[To znakomicie, bo taki był mój cel.]
[Nie wiem, czy jest pan w to zamieszany.]
[Proszę nam udowodnić, że nie ma pan krwi na rękach.]
- Tak? - Dana, to ja.
- Nie mogę teraz. To coś pilnego? - Nie, nie spieszy się.
Czemu nie ma postępów?
Pracujemy nad tym z Ivrim…
Niech Raphael przyśle tu oddział. Załatwimy to!
Rozumiem cię, Doron, ale daj mi pracować, dobra?
Dima, powiedz mi, jaka jest sytuacja.
Ermetic skanuje naszą chmurę,
ale nic nie wskazuje na cyberatak.
Itamar.
Od rana próbuję się do ciebie dodzwonić.
Wszyscy czekają u taty, ale nikt nam nic nie mówi.
Zwariować można. Powiedziałem, że do ciebie zadzwonię. Coś wiadomo?
Nie, nadal nic. Ale działamy. Jestem na miejscu.
Będę dawał znać.
Dobra.
Przekaż mamie.
Jasne.
Co za koszmar.
Takie rzeczy nie kończą się dobrze.
Twój ojciec to silny facet. Nie wyjadę bez niego, jasne?
- Dobra. - Daję słowo.
Dobrze, że tam jesteś. Całkowicie ci ufamy.
Tata na pewno też. Wie, że robisz, co w twojej mocy.
[O nie, jedyne, o co się mnie oskarża,]
[to że jestem muzułmaninem]
[i wierzę w Allaha i jego proroka Mahometa.]
[To wasz jedyny zarzut.]
[Wiecie, ilu muzułmanów aresztuje się każdego dnia?]
[Setki. W Brukseli i na całym świecie.]
Wypuścili go?
[Przy takim oskarżeniu…]
Ivri.
Poważnie?
Czekam na zgodę, żeby go przesłuchać, a wy go puściliście?
Prawnie nie mamy podstaw, by go zatrzymywać.
Al-Qutub nie jest związany z Omarem i jego ludźmi.
- Co za bzdury. - Ivri, uwierz mi.
Wiem, że jesteś wściekły, ale rada generalna
nie pozwoli nam na dalsze przesłuchania. Tak to tutaj działa.
[Co mi się zarzuca? Ja jedynie niosę pokój.]
Gdybym miała jakiś konkret,
miałabym nad czym pracować, rozumiesz?
Jasne.
- W kontakcie. - Dobra.
Przez ich pojebaną biurokrację stracimy Ayuba!
- Gadałeś z Raphaelem? - Nie, ale Paryż jest w gotowości.
- Mobilizujemy oddział. - W Paryżu?
A znają arabski? Pracują z muzułmanami?
Mogą wchodzić do meczetów? Czemu nie oddział Eliego?
Już dawno by to załatwili. Na co jeszcze czekamy?
[Woda…]
[Pij.]
[Czemu jesteś tak uparty, Gabi?]
[Zacznij mówić.]
[Daj nam potrzebne informacje i skończmy z tym.]
[Dobrze?]
[No już, słucham.]
[Zacznijmy od nazwisk kolaborantów w Dżaninie.]
Co jest? Czemu nikt nic nie mówi?
No i jak?
Wzywają nas do Belgii, żeby pomóc w poszukiwaniach.
- Serio? - Tak.
Potrzebny jest ktoś, kto zna Al-Fatihę.
Będziemy szukać szajki Hezbollahu, która trzyma Gabiego,
i to pośród cywilów w obcym mieście.
Nie będziemy mogli pracować jak zwykle,
więc pamiętajmy, że nie będzie łatwo.
Zbierajcie się. Za pół godziny odprawa z Raphaelem z Mosadu.
Potem ruszamy. Zabierzcie ciepłe ciuchy.
Ruchy!
Pieprzona Belgia.
Gabi zgotował wam niezłą podróż poślubną.
Co tam? Jakieś wieści?
Chyba czeka nas krótka wycieczka.
Wiadomo, jak długa?
Nie, ale oby jak najkrótsza. Czas to pieniądz.
Dobra.
To nie potrwa długo. Nie stęsknisz się.
O to się nie martw.
Zrób swoje, uważaj na siebie i wracaj jak najszybciej.
Jasne?
Tak jest, kotku.
Obiecujesz?
Obiecuję.
Buziaki.
[Pokój z tobą, Um Kareem.]
[Jestem Zechariah Abu Saeed, znajomy twojego męża.]
[Doceniam to, co robi twój mąż.]
[To naprawdę ważny człowiek, wielka duma całego obozu.]
[Dziękuję.]
[Gdybym mógł, powiedziałbym mu, że praca z nim to zaszczyt.]
[Dziękuję, przekażę mu.]
[Muatasam al-Fatah.]
[Khaled al-Walid,]
[ulica al-Hussein 69, Dżanin.]
[Rami Abu Bakar,]
[ulica al-Isra 65, Dżanin.]
[Posłuchaj, kapitanie.]
[Niewiele mam wspomnień z obozu uchodźców,]
[ale pamiętam zabawy na ulicy z przyjaciółmi ze szkoły]
[w wieku pięciu czy sześciu lat.]
[Byliśmy szczęśliwi.]
[Wiemy, jakie są dzieci. Im do zabawy wiele nie potrzeba.]
[A potem pojawiłeś się ty i nas przesiedliłeś.]
[Więcej nie zobaczyłem już przyjaciół.]
[Pewnego dnia spotkałem jednego z nich, Issę.]
[Miło nam się rozmawiało na temat tych czasów w obozie.]
[Wspomnieliśmy też o Ramim Abu Bakarze.]
[Rami był moim najlepszym kumplem ze szkoły.]
[I wiesz co?]
[Zginął dwa lata temu. A ty śmiesz wymieniać jego imię?]
[Więcej się po tobie spodziewałem.]
[Jeśli będziesz nas okłamywał,]
[to tylko bardziej ucierpisz, jasne?]
[Wszystkich nas zamieniłeś w zdrajców,]
[a teraz uczynisz nas bohaterami Palestyny.]
Amos, powiedz mi…
jak poznaliście się z Mayą?
A czy to istotne?
Odpowiedz na pytanie.
Poznaliśmy się na konferencji.
A co twoja rodzina na ten związek?
Jesteś odznaczanym policjantem i spadochroniarzem.
A tu związek z Arabką?
Wiem, co kombinujesz.
Myślisz, że wybuchnę i coś wygadam.
- Znam te sztuczki. - To żadne sztuczki.
Próbuję ustalić, jak dobrze znasz żonę.
Znam ją bardzo dobrze, tak samo jak ty znasz swoją.
A Omara?
Jego też dobrze znasz?
Spotkałem go raz w życiu.
Na ślubie.
Żyje w konflikcie ze sobą i całym światem.
- Kontaktowali się? - Nie, nie mieli kontaktu.
Nie rozmawiała z nim od wesela.
Tutaj jest biling.
Wczoraj, przy okazji urodzin, Maya dostała SMS od Omara.
[„Kocham cię”.]
[„Przepraszam”.]
Może wiesz, za co przeprasza?
[Hej, kuzynie.]
[Jak tam? To bezpieczna linia?]
[Tak.]
[Zapisuj.]
[Skąd wiadomo, że nie zmyślił nazwisk?]
[To zawodowiec, zna te sztuczki.]
[W tym stanie raczej by już nie kłamał.]
[Rozumiem.]
[Dziękuję ci za wszystko.]
[- Za co?] [- Wiesz, o czym mówię.]
[Nie każdy zgodziłby się na współpracę z kimś takim jak ja.]
[Z kimś takim jak ty?]
[Adel.]
[Twój ojciec został szahidem przez mojego.]
[- Mój był zdrajcą.] [- Dość już, Omar!]
[Posłuchaj mnie.]
[Nie jesteś jak twój ojciec. Jesteś mężczyzną.]
[Jesteś bohaterem i moim kuzynem.]
[Rodziną z krwi i kości. Pamiętaj.]
[A rodzina jest najważniejsza. Twój ojciec o tym zapomniał.]
[Kuzynie.]
[Dość już tych żartów. Pisz.]
[Dawaj.]
[Ulica Hefa 123,]
[Dżanin.]
[Samah al-Hindi.]
[Następny…]
[Obeida Ibn Khaldun, szejk Ahmad Arkawi.]
[Mów dalej.]
OBÓZ UCHODŹCÓW W DŻANINIE
[Zechariah?]
[- Tak.] [- Wsiadaj. Abu Kareem wzywa.]
[Dzięki, ale rzucam palenie.]
[Spotkamy się z nim? Podobno nie ma go w mieście.]
[Mówią, że mieszka w jaskiniach w górach.]
[Ciszej, stary. Nie mów o tym na głos.]
[Adel zna się na rzeczy. Robi, co trzeba.]
[Spokojnie, jesteśmy z tobą.]
[Ani w Autonomii, ani w Hamasie nie ma tak odważnych ludzi.]
[Zrobię dla niego wszystko.]
[Ty sukinsynu!]
[Zdrajca!]
[Giń, skurwielu.]
[Sukinsyn.]
[- Co za gnój.] [- Teraz już na dobre rzucił palenie.]
BRUKSELA
- Doron. - Najwyższa pora.
Był korek nad Budapesztem.
Hej.
- Podobno masz dobry trop. - Tak.
Świetna robota.
- Miło mi. Jestem Ivri. - Nurit.
- Ivri. - Eli.
Muhammad al-Qutub urodził się w Bagdadzie. To imam meczetu Al-Madina.
W latach 2012-2016 z tego meczetu
przeprowadzono osiem ataków, w tym w Paryżu i Brukseli.
Doron odkrył, że członkowie szajki chodzą się tam modlić.
Belgowie go przesłuchali, ale wypiera się, więc nic nie mogą.
Mamy natomiast nieformalną zgodę, by działać na własną rękę.
- Tyle że nie możemy się wychylać. - Dobrze, nie będziemy.
To nie jest zabawa.
Armis potwierdza, że próbowali zhakować światła w Brukseli,
kiedy porwano Ayuba.
Wyjaśnijmy coś sobie.
Chyba nie ściągnęliście nas, by zdobyć informacje?
Po prostu jeśli przy przesłuchaniu o czymś zapomni,
to odświeżycie mu pamięć.
- Spokojnie, posprzątamy jutro. - Oj, skarbie…
Co za dzień.
Czemu nie powiedziałaś mi o SMS-ie?
Wyszedłem na głupka przy przesłuchaniu.
- I to podejrzanego. - Myślisz, że wiedziałam, kto to napisał?
Myślałam, że to ktoś z sąsiedztwa albo z pracy.
Nie wpadłam na to.
Dobra, nieważne.
Chyba do nich dotarło.
Ale następnym razem mów mi o takich rzeczach.
Dobrze.
Przynajmniej policja myśli, że rozmawiamy o wszystkim.
Głupol.
SZPIEG
[Niech Allah was ukarze.]
[- Kapitan Ziad?] [- Tak?]
[Przykro mi, ale zabili Zechariaha Abu Saeeda.]
[Chyba Gabi zaczął mówić.]
BRUKSELA
Eli, jesteś na pozycji?
Jestem.
- Steve? - Też.
To do roboty. Powodzenia.
Wchodzimy.
[Omar…]
[Omar, bracie…]
[Musisz coś zjeść, kapitanie. Dłużej tak nie możesz.]
[Zjedz coś, a odzyskasz siły.]
[Twój ojciec wstydziłby się za ciebie.]
[To nie ja zniszczyłem twoją rodzinę.]
[Już nic nie mów. Koniec gadania.]
[Żaliłeś się, co zrobił ci ojciec,]
[a spójrz, co sam zrobiłeś rodzinie.]
[Muhammadowi, Ranie i matce.]
[Wiesz, że ich zatrzymano.]
[- Już nic nie mów.] [- A Maya? Pomyślałeś o niej?]
[Straciła wszystko, na co tak ciężko pracowała.]
[A ty, żmijo,]
[zrujnowałeś jej życie jak nikt inny.]
[Jeszcze raz wspomnij o mojej siostrze…]
[a cię zamorduję.]
[Szkoda, kapitanie.]
[Przed nami długa noc.]
[Ty gnoju!]
[Bóg jest wielki.]
Powoli kończą się modlić. Bądźcie czujni.
[Niech Allah da wam pokój, litość i błogosławieństwo.]
Steve,
uwaga na gliny.
Dobra.
Pamiętajcie, że miasto wzmogło czujność.
- Dobry wieczór. - Dobry wieczór.
- Mogę w czymś pomóc? - Nie, w porządku.
Czekamy na przyjaciół, którzy modlą się w meczecie.
- To wynajęte auto? - Tak, wpadliśmy z wizytą.
Proszę wysiąść i pokazać nam dowody.
Jasne.
Steve, nie wychylaj się i nie prowokuj.
Cholera.
- Proszę. - Dziękuję.
[Niech Allah wysłucha waszych modłów. Wracajmy do domu.]
[- Czcigodny szejku.] [- Witam.]
[Musimy porozmawiać. Możemy zająć chwilę?]
[O co chodzi?]
[Chcemy porozmawiać z szejkiem. Sprawy osobiste.]
[Wybaczcie, ale to był męczący dzień. Wróćcie jutro.]
[Proszę, zajmiemy dosłownie minutkę.]
[Wróćcie jutro, bracia, to porozmawiamy.]
[Dosłownie minutka.]
[- Kim jesteście? Kto was przysłał?] [- Czekaj.]
[Powiedzcie, kim jesteście, żebym wiedział, jak mogę pomóc.]
[Nie jesteśmy stąd.]
[Jesteśmy z Aleppo i musimy zarobić.]
[Potrzebujemy pracy. Jakiejkolwiek.]
[- Gliniarze?] [- Skąd.]
[- Czego chcecie?] [- Nie jesteśmy glinami.]
[W czym jest problem? Chcemy porozmawiać z szejkiem.]
[Nie ma mowy!]
[- Łapy precz!] [- Mam prośbę…]
Co tam się dzieje? Doron, odezwij się!
[Zaraz rozpęta się chaos!]
[- Kto was przysłał?] [- Idźcie, nim będzie za późno.]
Numery rejestracyjne 1-DBE-642.
[- Co tam robi to policyjne ścierwo?] [- Gdzie?]
[Wypisują im mandat.]
[- Łapy precz!] [- Kim jesteście?]
[- Chodźmy.] [- Idźcie.]
Co się dzieje? W czym problem?
Ludzie chcą się po prostu pomodlić. Dajcie nam żyć!
[- Kim jesteście?] [- Kto was przysłał?]
Nie nękajcie nas!
- Proszę. - Dziękuję.
Puścicie ich?
- Wypad! - Spokój!
[Łapy precz! Dość już!]
Gazu!
Spadajcie stąd, wy szuje!
[Wystarczy!]
[Rozejść się!]
[Brać go!]
[- Szybko!] [- Wy gnoje!]
[Ani kroku!]
[Odsuń się!]
[Nie podchodź!]
Napisy: Krzysztof Łuczak