[ARABSKI] [Dalej!]
[Na ziemię!]
[Czego chcecie?]
[Kim jesteście?]
[Zna szejk tych Libańczyków?]
[Byli u szejka w meczecie. To o nich nam chodzi.]
[Proszę nam pomóc, a będzie szejk wolny.]
[Policja już mnie przesłuchiwała. Wszystko im powiedziałem.]
[- Nie mam nic do dodania.] [- Czcigodny szejku.]
[Oni porwali naszego przyjaciela.]
[Jeśli coś mu zrobią, ucierpi na tym każdy muzułmanin w tym kraju.]
[Szejk również.]
[Radzę przemyśleć, jak szejk może nam pomóc.]
[Kim jesteście?]
[Żydami?]
[Izraelczykami?]
[Myślicie, że działam przeciwko wam?]
[We wszystkich kazaniach w meczecie]
[zachęcam młodych do spotkania z wami i pokojowego dialogu.]
[- Zapytajcie ich.] [- Porywacze tam byli.]
[Może ich szejk wykopał. Wspaniale. Ale zawiadomił szejk policję? Nie!]
[Zgłosił to szejk? Nie!]
[Gadaj, imamie!]
[Co szejk ukrywa?]
[Powiedziałem wszystko, słowo.]
[- Przysięgam na dzieci.] [- Kurwa!]
[Przysięgam, nie wiem…]
[- Nie!] [- Łże!]
[- Przysięgam!] [- Zabiję!]
[- Gadaj!] [- Błagam. Przysięgam…]
[- Gadaj!] [- Proszę…]
[Zaczekaj, stary.]
[Ile szejk ma lat?]
[Przypomina mi szejk ojca.]
[Nie chcemy przemocy.]
[Proszę dać nam cokolwiek.]
[Najdrobniejszy szczegół.]
[Jest coś, co mogę wam powiedzieć.]
[Jest taki jeden Ibrahim.]
[Co z nim?]
[Spotyka się z kobietą bez ślubu.]
[Nazywa się Nassrin Awad.]
[Pracuje w aptece przy ulicy La Mer.]
[Dziękujemy. Niech to zostanie między nami.]
[Chodźmy do domu.]
Jeśli coś będzie się działo pod apteką, od razu dajcie znać.
APTEKA
Stary, pogadajmy w końcu.
Nie miałem wyboru.
Musiałem zachować profesjonalizm przed komisją.
Nie mogłem kombinować.
Niepotrzebnie biegłeś za Basharem.
Zlekceważyłeś rozkaz i pobiegłeś za nim.
A za tobą Avihai.
Wiem, byłem tam.
Oczekujesz przeprosin? Przepraszam cię.
Przepraszam za to, co się stało.
Wybacz mi.
- Pogadaj ze mną, do cholery! - Dobra.
Przyjmuję przeprosiny.
Serio? No dobrze.
Rozumiem, że ktoś musiał za to zapłacić
i że to nie ty zwołałeś komisję.
Nie rozumiem tylko, dlaczego zeznałeś, że nie nadaję się do służby.
Byłeś moim najlepszym człowiekiem.
Słowo.
Ale musiałeś odejść.
Stanowiłeś zagrożenie i dla oddziału, i dla siebie.
Musiałem podjąć trudną decyzję…
czy wolę żywego przyjaciela
czy martwego żołnierza.
[To chyba ona.]
[Idzie.]
[Kieruje się do apteki.]
[Czemu nie wchodzi?]
Zaczekajmy.
Masz to, o co prosiłaś. A teraz spadaj.
[Niech Allah cię pobłogosławi.] Nie prosiłabym o to,
gdyby cel nie był szczytny.
Nic mi nie mów.
- Ale… - Na razie.
Podejdź spokojnie. Sprawdź, co ma w paczce.
- Cześć, Nassrin. - Dzień dobry.
Szukam Ibrahima. To pilne.
Wiem, że miałaś z nim kontakt.
Nie wiem, o czym mówisz.
Widzisz to auto?
Jeśli nic mi nie powiesz, to z nimi będziesz rozmawiać,
a to nie będzie przyjemne.
- Masz mu to dostarczyć? - Proszę, nic nie zrobiłam.
[To kroplówka i leki.]
Ibrahim to terrorysta. Zniszczy życie tobie i twojej rodzinie.
Jeśli nam nie pomożesz,
zostaniesz jego wspólniczką.
Trafisz za kratki i więcej nie zobaczysz rodziny.
Wsadzą cię do samolotu i deportują bez żadnego procesu, rozumiesz to?
KIBUC JIFTACH, TEL AWIW
Jasne, Danino. Oddzwonię.
- Jak tam, Maya? - Dobrze. Jak sytuacja?
Kiedy odzyskam telefon i komputer?
Niedługo. Muszą tylko upewnić się, że wszystko jest w porządku.
Mam rękę na pulsie.
Jesteś wybitną policjantką. Wkrótce wrócisz do służby.
- Obiecuję. - Tylko kto mnie wesprze, Ehud?
Mój brat to terrorysta.
[Przysięgam, mamo, jeśli coś przede mną ukrywasz…]
[Zrób to dla niego i dla rodziny.]
[Nie rozumiesz, mamo? Będą nas nękać, póki go nie schwytają.]
[Ale co on takiego zrobił? Nic nam nie mówią.]
[Co zrobił? Naprawdę pytasz?]
[Działa w Hezbollahu.]
[Twój syn dołączył do terrorystów.]
[Niemożliwe. Do szyitów?]
[Może poznał kogoś w pracy lub na uczelni w Libanie]
[i tylko rozmawiali. Wiesz, jacy są Żydzi.]
[Widzą tylko fedaińskich męczenników i zabójców.]
[Twój brat to dobry chłopak, Maya.]
[Dobry chłopak, jasne.]
[Przez tego dobrego chłopaka zamkną Muhammada, Ranę i mnie.]
[Wisi im to, że jestem z policji.]
[Wiesz, że mnie zawiesili?]
[Zrujnował życie całej naszej rodzinie.]
[Gdybyśmy mogli się z nim skontaktować,]
[być może mógłby to jeszcze naprawić.]
[No cóż.]
[Maya.]
[Zaczekaj.]
[Momencik, córciu.]
[To numer do Aishy.]
[Jego żony? W Libanie?]
[- Jesteś z nią w kontakcie?] [- Nie. Dzwoniła tylko raz.]
[Chciała przeprosić, że nie przyszła na ślub.]
[- Co tu robisz?] [- Muhammad!]
[W porządku, ja już wychodzę.]
[- Niech Allah cię chroni.] [- Super.]
[Wracaj do kibucu.]
[- Więcej tu nie wracaj!] [- Zamknij się, Muhammad!]
DZIELNICA MOLENBEEK, BRUKSELA
Nurit, na miejscu?
[Tak.]
Nassrin wchodzi na osiedle.
[Widzę ją.]
Cholera, czy ty to widzisz?
Jak Gaza ściśnięta do dziesięciu budynków.
[To pewnie Ibrahim.]
[Wszedł pod numer dziesięć. Widzicie kolesi przy schodach?]
Doron, Sagi, przyjrzyjcie się bliżej.
Pamiętajcie, że zbieramy tylko informacje. Żadnych akcji.
Tak?
[Jak tam, stary?]
Co widzisz?
[Trzech uzbrojonych pod dziesiątką.]
[I gość na czatach przy wejściu.]
Dobra.
Co się stało? Nic ci nie jest?
- Taufik! - Gdzie mama?
- Nic ci nie jest? - Mamusiu…
Nie płacz. Już dobrze.
- Najadł się strachu. - Dziękuję.
Słodziak z niego. Jak ma na imię?
Taufik.
Mieszkasz tutaj? W tym budynku?
Niedawno przeprowadziliśmy się z mężem.
Nie jest łatwo. To duże miasto.
Na początku tak, ale można przywyknąć. Masz dzieci?
Rozważam to.
Rozumiem.
- Gdzie mieszkasz? - W tamtym budynku.
- A ty? - Pod piątką, na ósmym piętrze.
Ósme piętro. Super.
Podobno to dobra okolica. Mili ludzie.
Kiedyś tak było, ale teraz już nie.
- Czemu? Co się stało? - Nieważne.
Czasem robi się nieprzyjemnie.
Niestety grasują tu przestępcy.
Ostatnio przejęli dziesiątkę.
Ostrzegli nas, żeby się nie zbliżać, i tego się trzymam.
Jasne. Tak nam dopomóż Bóg.
Zaraz, dziesiątkę?
Wiesz, które piętro?
- Nie bój się. - Wybacz, muszę iść.
Chodźmy.
[Słyszeliście? Podobno jacyś kolesie]
[opanowali dziesiątkę, ale nie chciała powiedzieć, które piętro.]
[Przestraszyła się. Była podejrzliwa.]
Spadajmy stąd, zanim nas zdemaskują.
Wracajcie do auta.
[Chodź, Amir. Koniec grania.]
[- Czekają na nas.] [- Jeszcze chwila.]
- Daj mi go. - Amir.
[Co jest, bracie?]
Nic tutaj nie zdziałamy, Doron.
[Jest w środku. Przynieśli mu leki.]
[Jest ranny. Nie ma czasu.]
Doron, rozejrzyj się. Ile mieszkań widzisz?
Całe osiedle to jakieś 200 mieszkań.
Mają posterunki, są uzbrojeni.
Jedźmy do Belgów, zaplanujmy to, a wtedy go uratujemy.
Wróci z nami do domu, bez obaw.
[Dobra, bracie. Na razie.]
Masz, kapitanie. Jedz.
Musisz odzyskać siły.
Gabi, musisz przeżyć.
Zrób to dla dzieci.
Jedz.
[- Co jest?] [- Słuchaj.]
[Musimy się stąd zmywać. Tu nie jest bezpiecznie.]
[Niedługo. Nie może lecieć w takim stanie.]
[Podałem mu sterydy i morfinę, ale nie jest gotowy.]
[Na dole jest mnóstwo ludzi. Za długo już tutaj jesteśmy.]
[Postaw ludzi przy oknie i na dachach, dobra?]
[Ruszymy, jak tylko kapitan stanie na nogi.]
[- Jak uważasz.] [- Nizar.]
[Cokolwiek się wydarzy, zaopiekuj się kuzynką.]
[- Rozumiesz?] [- O czym ty mówisz?]
[Obiecuję, że wrócisz do żony jako bohater. Będzie z ciebie dumna.]
DŻANIN, SIEDZIBA SŁUŻB BEZPIECZEŃSTWA
[Znałem Adela jeszcze jako dziecko.]
[Wychowałem go, a on mnie zdradził.]
[Zdradził mnie, obóz i wszystkich Palestyńczyków.]
[Zdradza tych, którzy na to zasłużyli.]
[Skorumpowanych.]
[Działa z Irańczykami.]
[Tymi żałosnymi szyitami.]
[Co niby tu będą robić?]
[Budować ścieki?]
[Brukować drogi? Stawiać szkoły?]
[Masz syna, Shara. Pomyśl o nim.]
[Pomóż nam znaleźć męża.]
[To się źle skończy i dobrze o tym wiesz.]
[Nie wiem, gdzie on jest.]
[Myślicie, że powiedziałby mi, by mnie narazić?]
[- Abu Osama, nie…] [- Milcz!]
[Co jest? Płaczesz z powodu hidżabu?]
[Powinnaś raczej płakać, że nie zobaczysz już syna.]
[Zastanów się, czy opłaca ci się stawiać mi opór.]
[Przepraszam.]
Śledzimy aktywność telefoniczną i internetową
z wewnątrz budynku, co piszą w social mediach i w SMS-ach…
- Gdzie Nurit? - W łazience.
Wszystko dobrze?
Jeśli ktoś się ruszy lub popełni błąd, będziemy…
Co to za brednie? Nie wchodzimy?
Angela, mogę coś powiedzieć?
Skoro członkowie szajki załatwiali leki…
DO RAPHAELA: NIECH POZWOLI NAM TAM WEJŚĆ.
…to pewnie jest ranny.
RAPHAEL: NIECH DO MNIE ZADZWONI.
Niech moi ludzie wejdą tam pod przykrywką.
Nie ma czasu do stracenia.
Jasne, tylko że mieszka tam prawie 2000 osób, w tym kobiet i dzieci.
Wiemy, jak działać wśród Arabów.
Oddział Eliego może namierzyć mieszkanie,
a wtedy twoi ludzie wkroczą i odbiją zakładnika.
Nie mamy wyboru.
Nie mogę, wybaczcie.
- Ivri, pogadaj z nią. Nie ma czasu. - Czekajcie.
Angela, zaczekaj.
- Poczekaj. - O co chodzi?
- Ktoś chce z tobą rozmawiać. - Kto?
Raphael, zastępca dowódcy Mosadu. Znacie się, prawda?
To męska toaleta.
Myślałam, że w Belgii są wspólne.
Co jest? Wszystko dobrze?
Kiepsko wyglądasz.
A ty? Jak się czujesz?
Ogarnę się, jak go znajdziemy.
Dawno nie byłaś tak trzeźwa.
Na weselu kompletnie nic nie piłaś.
Mówisz jak moja matka.
Który to miesiąc?
Uważaj, bo Sagi o niczym nie wie.
- Jak to? - Nie wiem, jak zareaguje.
Nie chcę mu na razie mówić.
Dlaczego?
Przecież to twój mąż. Zrozumie.
Tak?
A ty byś zrozumiał, gdyby Gali ruszyła na misję w ciąży?
- Niezbyt to rozważne. - No i dlatego ci nie mówiłam.
Ani jemu, ani nikomu innemu.
- Nic nie wiecie. - Może i tak.
Ale to nie znaczy, że jesteś z tym sama.
- Nie jestem sama? - Nie.
Pogadaj z nim.
[Gratulacje.]
[Niech Bóg w końcu da nam pokój.]
DŻANIN, AUTONOMIA PALESTYŃSKA
[Wszystkie barykady do południowego wejścia.]
[Muszę wam mówić, co macie robić?]
[Otoczcie cały obóz!]
[Ze wszystkich stron!]
[Co jest?]
[Zapaliła się lampka. Nie wiem czemu.]
[Miałeś zrobić przegląd.]
[- Sprawdzę to.] [- Szybko!]
[Amatorzy.]
[Pogadamy później.]
[Podobno mnie szukasz.]
[Ty pierdolony zdrajco!]
[Grozisz mojej żonie, że zabierzecie jej syna?]
[Przynosisz hańbę rodzinie i wszystkim Arabom…]
[Idziemy.]
Na wstępie chciałbym podziękować za wasze wsparcie.
Prawdziwych przyjaciół poznaje się dopiero w chwilach kryzysu.
Dziękuję.
Ale musimy działać natychmiast, Angela.
Minęło już 38 godzin. Czas ucieka.
Chciałbym, żeby moi ludzie wrócili żywi.
Jak my wszyscy, ale musisz też zrozumieć mnie.
Pamiętam nasze ostatnie spotkanie.
To było pięć czy sześć lat temu?
Raphael…
To, co twój facet przeżył w Etiopii…
Nasi ludzie praktycznie przywrócili go do życia.
Zatamowali krwotok, pozszywali go.
Po 24 godzinach był już w domu.
W tej wojnie walczymy razem.
Wczoraj w Afryce, dziś w Brukseli, a jutro…
Bóg wie gdzie.
Arab 1 na miejscu.
Arab 2 na miejscu.
Alfa 1, Alfa 2, na pozycje.
Alfa 1, zrozumiałem.
Tu Alfa 1. Jesteśmy na miejscu.
- Do dzieła. - Ruszajcie.
[Zrozumiałem.]
[Cześć, kolego.]
[Masz towar?]
[No wiesz, coś do palenia.]
[O co chodzi?]
[Gość podobno ma dobry towar.]
[- Spadaj, koleś.] [- Nie.]
[- Coś ci się pomyliło.] [- Tylko pytam.]
[Nie przeganiajcie mnie.]
[- Spadaj!] [- Łapy precz! Nawet cię nie tknąłem.]
[- Wynocha.] [- Czemu krzyczysz?]
[- Spadaj, koleś!] [- Weź te łapy!]
[- Spadaj, mówię!] [- Nie bij mnie!]
[Nie bij mnie! Co robisz?]
[- Wynocha!] [- Tylko pytam…]
[Spieprzaj!]
Wystarczy, Steve. Są w środku.
[Dobra, dobra.]
[- Spadaj!] [- Już dobrze!]
[Nie chcemy żadnego zamieszania.]
[Jeśli jest jakiś problem, to mów, nie cykaj się.]
[I nie gadaj z obcymi.]
Cały czas gadają. Czysto. Wchodź, już!
[- Nie widzieli cię?] [- Nie.]
- Ten byczek chciał mnie zmiażdżyć. - Rozejrzyjmy się.
Sagi, Steve, my sprawdzimy parter. Wy idźcie na pierwsze piętro.
[- Pokój z tobą.] [- I z tobą.]
[Ma pan chwilę? Zbieramy datki na leki]
[dla dzieci bez ubezpieczenia. Może chce pan pomóc?]
[- Nie, dziękuję.] [- Do widzenia.]
Dzień dobry, słonko. Jest mamusia?
- Tak. - Tak?
[Byliśmy tu miesiąc temu, więc nikt nie chce nas wesprzeć.]
[Wie pan, czy wprowadził się ktoś nowy?]
[Nie pukalibyśmy do wszystkich.]
[- Nie mam pojęcia.] [- Nie?]
[- Dobrze. Do widzenia.] [- Do widzenia.]
Chyba na szóstym piętrze.
Ale nie ma co pukać. Opróżnili wszystkie mieszkania.
Naprawdę? Dlaczego?
Nie wiem. Podobno jakiś problem z prądem.
Nie ma co się tam zapuszczać.
- Dziękujemy. Do widzenia. - Do widzenia.
Dziękujemy.
[„Opróżnili wszystkie mieszkania”.]
Szóste piętro.
[Idę.]
Ostrożnie sprawdźcie to puste piętro.
Daj zbliżenie na szóste piętro.
UWAGA, DRON
Co jest?
Armis to oprogramowanie kontrolujące drony.
Ktoś namieszał w sygnale z GPS-u.
- Odzyskaliśmy kontrolę. - Dobrze.
Są tu. Dwóch strażników na szóstym.
Wszystkie oddziały do akcji. Dziesiątka, szóste piętro.
Powtarzam, dziesiątka, szóste piętro.
[Ruszać się!]
Uwaga, strzelają do nas!
Alfa 1, Alfa 2.
Izraelczycy są pod ostrzałem na szóstym piętrze.
[Ashraf, otwórz drzwi!]
Doron!
- Eli, wchodzimy. - Nie strzelać!
- Nurit! - Nurit? Doron, co z Nurit?
- Strzelaj, Eli! - Ognia!
[Ani kroku. Nic wam nie zrobimy.]
[Nie ruszać się. Dajcie mi gazę!]
Wchodzimy. Mamy rannego. Potrzebny lekarz.
Gabi tam jest. Idź po niego!
- Dociśnij to i nie ruszaj się. - Idź już!
- Nie ruszaj się! - Idź!
- Doron, co z Nurit? - Jest cała. Wychodzę.
Nic mi nie jest. Idź po Gabiego. Już!
- Celuj w drzwi i siedź tu. - Idź.
- Celuj w drzwi. - No idź!
Tylko spokojnie.
[Szybko.]
Gotowość?
Tu Alfa 1. Jesteśmy pod ostrzałem na trzecim piętrze.
Gotowość?
Wchodzimy!
Gabi?
Gabi!
Granat!
Idziemy!
Gabi!
Gotowość?
Ivri, nie ma go tutaj.
Tu Alfa 1, wchodzimy.
Izraelczycy w środku. Nie strzelać!
Doron, Belgowie w środku. Ostrożnie.
- Stać! - To my!
- Nie strzelać! - Ręce do góry!
- Nie strzelać. - Izraelczycy, dobra. Idziemy.
[Nizar, idź po Ayuba.]
[Wstawaj, kapitanie. Nie ma czasu.]
[- Co się dzieje?] [- Wstawaj.]
[- Chwila.] [- Ruchy!]
[Nie, nie! Nie umieraj teraz!]
[Coś ty narobił?]
[Kapitanie, nie.]
[Nie czuję pulsu, Nizar.]
Gabi, obudź się. Gabi!
Szukaliśmy wszędzie.
Nie znaleźliśmy go.
Nie znaleźliśmy celu. Dalej przeszukujemy budynek.
Przyjęłam. Wejścia zabezpieczone.
Cel musi tam być. Kontynuujcie poszukiwania.
Przyjąłem.
Przesuńcie ten regał!
A to co? Dokąd prowadzą te drzwi?
Tu Alfa 2. Znalazłem tajne przejście za regałem na listy.
Dokąd prowadzi?
Według planów budynku nic tam nie ma.
Według planów może nie, ale wiem, co widzę.
Sprawdźcie to.
Wchodzimy.
Wszystkie oddziały na parter. Znaleźliśmy wejście.
Wszyscy na parter.
- Co się dzieje? - Na parter.
O co chodzi?
Znaleźli tajne przejście na parterze.
Co się dzieje? Niech ktoś odpowie.
Oddział Alfa 2 oberwał. W korytarzu były pułapki. Idziemy.
Idziemy!
Tunel prowadzi do drugiego budynku.
Na schodach na drugim piętrze jest krew.
Znowu krew. Mieszkanie numer osiem.
Raz, dwa…
Czysto!
Ivri, zabrali go stąd.
Na podłodze jest mnóstwo krwi.
Jesteśmy w mieszkaniu. Na podłodze jest plama krwi.
Powtarzam, już go tutaj nie ma.
Napisy: Krzysztof Łuczak