Miał berettę m9. Jest z ich służb bezpieczeństwa.
Odezwę się za pięć minut.
- Bądź pod telefonem. - Okej.
Tak?
Moran, tu Dana. Daj mi Raphaela. To pilne.
Nie ma go. Stało się coś strasznego.
Lavi i Kaspi dostali kulkę. Nie wiemy czemu.
Kaspi i Lavi? I zostawiliście Dorona samego?
- Gdzie jesteś? - Już jadę. Ziad czeka na zewnątrz.
Tak?
Zaraz, co takiego?
Zabrali zespół i ich rodziny na chroniony teren w kibucu.
Dana jest cała.
Dobra, na razie.
W porządku?
Dobrze, że broń mu się zacięła, bo byłoby po tobie.
Mów.
Doron, Kaspi, Lavi, ty… Ciekawe, kogo jeszcze wydał.
Nie widzisz tego? Napadli cię w domu.
- Wiedzą wszystko, co wiedział Ayub. - Myślisz, że nie wiem?
Chodźmy, skarbie.
Nie będę udawać, że jest dobrze, póki nas stąd nie wypuszczą.
Spróbuj. Zrób to dla mnie, dobrze?
Chodź, słonko.
- I jak? - Co tam?
Jak wam się podobają pokoje? Romantycznie, co?
Tak, bardzo zabawne.
Chyba dobrze to znosi.
- Żartujesz? - Daj torbę.
Czy ty to widzisz?
Ukrywamy się niczym szczury.
Te gnojki napadły nas w domach.
Jesteśmy bandą cykorów.
Nie mogę nawet wyjść, żeby odwiedzić Nurit, czaisz?
Nie rozumiesz?
Znają nasze nazwiska i adresy, a my nie mamy nic.
- Jak tam? - Cześć.
Zacieśniamy więzi w zespole, co?
- Wy też tu będziecie? - Tylko ja. Dzieci są w Bostonie.
Rozmawialiście z Doronem? Przyjedzie?
- Zbywa mnie. - Zaprowadzę was do pokoju.
- Dobranoc. - Dobrej nocy.
Gdzie on jest? Od wczoraj z nim nie rozmawiałam.
To i tak dobrze. Ze mną nie gadał półtora roku.
- Cały Doron. - No tak.
- Idziesz? - Za chwilę.
Odłóżcie już te telefony. Idziemy.
SIEDZIBA SZIN BETU
Wejdź, Doron. Dziękuję.
- Pracujesz dla Szin Betu? - Tymczasowo.
Dziękuję, że przyszedłeś.
Jak się masz?
Znakomicie. Prawie dostałem wczoraj kulkę we własnym domu.
Po co mnie ściągnąłeś?
- Masz poszlaki? - Mam plan.
Omar Tawalbe dostanie za swoje, obiecuję.
I jesteś mi do tego potrzebny.
DŻANIN, AUTONOMIA PALESTYŃSKA
[ARABSKI] [Cześć.]
[Cześć. Słyszałeś wieści?]
[Świetna robota. To było bezprecedensowe. Zaatakowaliśmy ich w domach.]
[Tak, ale jednocześnie ponieśliśmy ogromną stratę.]
[Zginął Khaled Laharjani.]
[Niech Bóg się nad nim zlituje. Był dobrym człowiekiem.]
[Wiedzieliśmy, że nie będzie łatwo, ale jesteśmy na dobrej drodze.]
[Musimy działać dalej, jasne?]
[Przyślemy ci dwóch ludzi z Libanu.]
[W porządku. Jesteśmy gotowi.]
[Niech Bóg ma cię w opiece, kuzynie.]
[Ciebie również.]
[Co ty tu robisz?]
[- Mamy nie ma.] [- Odsuń się.]
[Bo co? Wezwiesz kumpli z policji?]
[Zapomniałem, że cię wywalili.]
[Nie muszę należeć do policji, żeby ją wezwać.]
[Chętnie pogadałbyś z prawnikiem i z rodziną,]
[ale najpierw czas na gościa niespodziankę.]
[Gotów na towarzystwo?]
[Zostaw nas samych, kapitanie.]
[Wśród Żydów krąży powiedzenie:]
[„Jeśli robisz coś złego, rób to dobrze”.]
[Wiesz, o czym mówię?]
[Nie zabiłeś wszystkich celów.]
[Nie zostaniesz bohaterem.]
[Zgnijesz za kratkami.]
[Do śmierci się od nas nie uwolnisz.]
[Myślisz, że zostanę kolaborantem z Autonomii?]
[Nie każdy jest kapusiem.]
No proszę…
[Cóż za wojownik. Masz swoje wartości i ideologię.]
[A Ismail?]
[Myślisz, że Hamas czy Dżihad będą się handlować w zamian za geja?]
[Upewnię się, by każdy Palestyńczyk wiedział, co robiliście razem.]
[Wszyscy więźniowie będą wiedzieć, kim jesteś.]
[A wiesz, co jest najlepsze?]
[Jeśli Ismail będzie się bał, że coś mu się stanie w obozie,]
[to wiesz, do kogo przyjdzie?]
[Do nas.]
[I kto go wtedy przyjmie?]
[Ja, rzecz jasna.]
[Upewnię się, by ktoś zajął się facetem geja, który chciał mnie zabić.]
[Od teraz będziesz robił, co każę, jasne?]
[Pomożemy Ismailowi.]
[Pasuje?]
HISZPANIA – PASZPORT
Co się dzieje?
Słyszałam o jakichś trzech wypadkach.
Co jest?
Kaspi i Lavi nie żyją.
Namierzyli też Dorona i Danę. Dobrze, że jesteś tutaj.
Zamknęli nas w kibucu. Musiałem wymknąć się przez tylną bramę.
Dzień dobry.
Muszę iść na fizjoterapię.
Dobrze, zostanę z tobą.
- W trakcie USG? - Nie, ma pracę.
- Jakie USG? - Nic takiego.
Chcemy upewnić się, że płód ma się dobrze. To rutynowe badanie.
Jakby co, będę u siebie.
Czemu mi nie powiedziałaś?
Wybacz, Sagi.
Po prostu…
nie wiedziałam, czy chcę urodzić.
Jeszcze możemy o tym porozmawiać.
Uznałam, że to moja decyzja.
Moje życie, moja kariera.
- Kariera? - Tu nie chodzi o nas.
Kocham cię.
To moje dziecko i moja decyzja.
Sagi.
Powiedz coś.
Dobra.
Jasne, to twoje dziecko.
Twoje.
Zwariowałeś, Raphael?
Myślisz, że to się może udać?
Doron nie jest w odpowiednim stanie.
To samobójstwo. Chce zginąć jako męczennik? To proszę.
Ale na mnie nie licz.
Jak chcesz.
Zależy ci na zemście?
- Myślisz, że to rozsądne? - Bardzo.
Zabójca szefa jednostki musi zginąć.
Decyzja należy do premiera. Nie ma co o tym debatować.
Co jest, stary?
Tak! Rozgromiłem tego Libańczyka!
- Wie, że jesteś z Izraela? - Coś ty.
Wymyśliłem użytkownika z Nablusa. Jestem Abdullah Van Damme.
Frajer.
Ja pierdolę!
Cześć, skarbie. Jak tam?
Wszystko dobrze? Zrobiłam jedzenie.
Co jest?
Krążą plotki.
Na temat twojego aresztowania,
zawieszenia, Omara, Hezbollahu.
No i?
I tyle.
Jesteś na mnie zły przez plotki o tym,
że mój brat mógł współpracować z Hezbollahem?
Nie rozumiesz, że to odbija się też na mnie?
Nie widzisz tego?
Idę pobiegać. Zjem, jak wrócę.
To misja samobójcza. Całkiem już ci odbiło.
Zawsze o tym wiedzieliśmy, ale teraz przeszedłeś samego siebie.
Wiesz, czemu to ciebie zwerbował?
Czemu?
Bo nie masz nic do stracenia.
Dzięki.
Wiesz, o czym mówię.
On wykorzystuje ludzi.
Sumuje wady, zalety i traumy w arkuszu kalkulacyjnym
i na tej podstawie podejmuje decyzje, rozumiesz?
Nie cierpię tego drania.
To była moja decyzja.
A więc ciebie też nie cierpię.
OBÓZ UCHODŹCÓW W DŻANINIE
[Um Khaled.]
[Pokój z tobą.]
[Bardzo mi przykro.]
[Może pan być dumny z syna. Jest bohaterem.]
[Z pomocą Allaha przybliżył nas do wyzwolenia Jerozolimy.]
[Zaatakował syjonistów w domach i zginął jako męczennik.]
[Opuśćcie broń.]
[Moje kondolencje.]
[Pański syn nie zginął na marne.]
[Coś ty narobił, ty diable?]
[Przynosisz rozpacz i zniszczenie.]
[Wynoś się.]
[Wynocha stąd!]
[Wynoś się stąd, bo cię zabiję!]
[Spokojnie, Adel. Abu Khaled jest w żałobie.]
[Wie, że to był wybór jego syna.]
[- Musab się odzywał?] [- Nie.]
[Szukają go, ale jeszcze go nie namierzyli.]
[Powiedz mu, że to pilne. Szuka mnie cały kraj.]
[Nie wiem, co mam robić.]
[Psy policyjne i SOI chcą mnie dopaść.]
[Powiedz mu, że się boję.]
[Nic ci nie będzie. Przekażę mu. Gdzie jesteś?]
[W południowym Tel Awiwie.]
[Niedaleko dworca autobusowego.]
[Co mam robić? Od wczoraj nic nie jadłem. Umieram z głodu.]
[Boję się prosić o pomoc.]
[Nie martw się, przekażę mu wiadomość.]
[Uważaj na siebie i zadzwoń za godzinę.]
[Dobra, dzięki. Pospieszcie się.]
[Brawo. Niezły z ciebie aktor.]
Trwa poszukiwanie terrorystów, którzy namierzyli Izraelczyków
i przeprowadzili wczoraj ataki w kilku lokalizacjach.
Jest dziś z nami nasz reporter, Alon Ben-David…
NOWA WIADOMOŚĆ
[ZNALAZŁAŚ PACZKĘ?]
[TAK, GDZIE JESTEŚ?]
[Kochana, przekaż tę paczkę]
[mojemu przyjacielowi Salahowi w Madżdal Szams.]
[Wyślę ci adres.]
[POWALIŁO CIĘ?]
[ZNISZCZYŁEŚ ŻYCIE MNIE I RODZINIE. OCZEKUJĘ WYJAŚNIEŃ.]
[Wiem, wybacz, ale grozi mi niebezpieczeństwo.]
[Hezbollah chce mnie dopaść i potrzebuję paszportów, by uciec.]
[Wszystko naprawię, obiecuję.]
[Tylko ty możesz mi pomóc.]
[Amir Mahajne.]
Rany! Russo?
[Kochana!]
Gdzieś ty był, wariacie?
- Czekałaś, aż odejdę, by wrócić? - No raczej.
Jak tam na farmie? Podobno cały czas cię nękają.
- Nie dają ci spokoju. - To prawda.
Przyszedłeś, bo żałujesz, że odszedłeś?
Nie chcę być dla nikogo ciężarem.
Słusznie.
Tak jest najlepiej. Jedź, a potem wróć i dołącz do nas.
Co się tak dziwisz?
Wszyscy o tobie mówią.
Każdy zastanawia się, czy i jak dasz sobie radę sam.
Obstawiacie, czy wrócę? Na co stawiasz?
Wrócisz z przytupem. Znam cię.
Jesteś pod telefonem? No dobrze.
Czekaj, koleżko. Już chcesz się mnie pozbyć?
Jak długo się znamy? Ze 20 lat? Rany boskie.
Może i przez lata nie mieliśmy kontaktu,
ale nadal jesteś moim ulubieńcem.
Dlatego muszę ci to powiedzieć.
Nie rób tego ze złych pobudek.
Oni już nie wrócą. Avihai.
Boaz, Gabi, Moreno, Yaara.
Zrób to z wiarą, że tak należy,
bo dzięki temu unikniesz kolejnej tragedii.
[- Jasne?] [- Jak słońce.]
Muszę iść.
- Dbaj o nich. - Jasna sprawa.
[Uważaj na siebie.]
Chodźmy. Dana wzywa na odprawę.
Maya.
Co ty robisz?
Dokąd idziesz?
Przepraszam za to, co mówiłem.
Wiem, po prostu muszę się przewietrzyć.
Dobra.
Dokąd idziesz?
Do mamy. Wrócę późno. Nie czekaj.
MADŻDAL SZAMS, WZGÓRZA GOLAN
[- Salah?] [- Tak.]
Zabili kolaborantów.
Nie mamy wywiadu ani żadnych informatorów.
Zniszczyli też pluskwy, więc sygnał jest słaby.
Zakładamy, że w końcu skontaktuje się z żoną,
więc będziemy się na niego czaić.
- I bez dyskusji. - To bez sensu.
- Czemu liczymy na słomianą wdowę? - Wystarczy.
- Wolicie siedzieć na tyłkach! - Uspokój się.
Komandosi zrobią zasłonę dymną przy wejściu do obozu,
a wy wejdziecie tam
i zajmiecie pozycje obserwacyjne.
Zapisujcie każdego, kto odwiedzi dom Adela.
Każdy szczegół jest ważny.
Żona Adela to Shara Tawalbe.
Mają syna o imieniu Kareem.
Czasem wpadają do niej siostry z matką.
Jak długo mamy tam siedzieć?
Póki nie złapiemy gnoja i nie walniemy mu w łeb.
- Tylko tak możecie pomóc. - A co z naszymi rodzinami?
Będą bezpieczne w kibucu.
Powodzenia.
Szykujcie medale.
[To ta paczka.]
[- Schowaj ją.] [- Miałam ci ją dać.]
[Schowaj ją.]
[Miałem cię zabrać na granicę. Nic nie wiem o żadnych paczkach.]
[Nie wiem, co masz dostarczyć, i nie chcę wiedzieć.]
[To co mam zrobić?]
[Ktoś się tam z tobą spotka.]
[Ktoś od twojego brata. Ma coś od ciebie odebrać.]
[- Tylko tyle wiem.] [- Nieważne.]
[Spokojnie. Usiądź i posłuchaj.]
[Nie znam cię i nie podoba mi się to.]
Nie dała się nabrać. Zaczyna coś podejrzewać.
[Usiądź.]
Pamiętaj, że dała się nabrać na paszporty.
Myśli, że rozmawiała z bratem.
[Dotarłaś tak daleko, a to znaczy, że chcesz pomóc bratu.]
[- Gdy się ściemni, zawiozę cię…] [- Tak późno?]
[Gdy się ściemni, zawiozę cię na miejsce.]
[Przyjdzie tam ktoś z drugiej strony. Tyle wiem.]
[Jak chcesz, to radź sobie sama.]
[Mówił mi co innego. Nie podoba mi się to.]
Gili.
[COŚ JEST NIE TAK. ODPISZ, SZYBKO!]
- Odpowiedzieć nagraniem? - Nie, odpisz.
Nie spiesz się.
Napisz: „Jestem”.
[JESTEM.]
[CHCE MNIE ZABRAĆ NA GRANICĘ. NIE TAKI BYŁ PLAN!]
Napisz: „Nic nie poradzę.
Nie ufam nikomu
poza rodziną.
To kwestia życia i śmieci”.
[NIC NIE PORADZĘ. NIE UFAM NIKOMU POZA RODZINĄ. TO KWESTIA ŻYCIA I ŚMIERCI.]
[W PORZĄDKU.]
[JESTEŚ CUDOWNA, SIOSTRZYCZKO!]
[Wszystko dobrze?]
[- Przepraszam.] [- Tak?]
[- Poproszę kawę.] [- Jasne.]
DŻANIN, AUTONOMIA PALESTYŃSKA
Znacie procedurę. Dwoje śpi, dwoje stoi na czatach.
Jakieś auto.
To Shara.
[Chodź, synku. Pora spać. Późno już.]
Jest z synem.
Co jest, stary? Nurit daje ci popalić?
Mówiłem, że małżeństwo to nie bajka.
Przy obrzezaniu ucinają ci kawałek fiuta, ale ten szybko się goi.
Ale po ślubie na dobre tracisz i fiuta, i jaja.
Odpuść, Steve.
To nie jest śmieszne.
ZACHODNI BRZEG, TEREN DŻANINU
[- Dzięki, Munir.] [- Powodzenia, Musab.]
[Jesteś bohaterem.]
[- Abu Kareem cię chwali.] [- Spotkamy się z nim?]
[Nie, ale w końcu znajdzie czas, by osobiście cię pochwalić.]
[Chodź, auto czeka.]
Nasza kolej.
Dzięki Bogu.
Co?
- Pamiętasz obserwację w Hebronie? - Czy pamiętam?
Mój nos pamięta.
Nie kąpał się przez miesiąc. Cuchnął jak truchło.
- Prawie przez to wpadliśmy. - Co to był za odór.
- Czym cię tam karmili? - Rany…
- Prawie nas zabiłeś. - O ja cię.
Co jest, Sagi?
- Co cię trapi? - No mów. Co się dzieje?
Nurit jest w ciąży.
Nie gadaj!
- Gratulacje! Czemu się smucisz? - Mazeł tow!
Przestańcie.
Nie wie, czy chce zatrzymać dziecko.
Dacie wiarę?
Ukrywała to przede mną. Dowiedziałem się przypadkiem.
Rozwaliłbym ten szpital.
Rozniosłeś pokój w kibucu. To przynajmniej wyszło taniej.
To cała Nurit.
- Masz żonę wariatkę. - Nie jest normalna.
Co zamierzacie?
To jej decyzja. Wisi mi to.
Będzie dobrze, stary.
To strata czasu.
WZGÓRZA GOLAN GRANICA IZRAELSKO-SYRYJSKA
TRYKTRAK NA ŻYWO
JUŻ JESTEŚMY.
Są na miejscu.
Świetnie.
[- Nie ma tu granicy?] [- Już ją przekroczyliśmy.]
[W strefie zdemilitaryzowanej granice nie są oznaczone.]
[Szybko.]
Co jest?
Nie ma co tu siedzieć.
Nikt nie zbliża się do tego domu.
- Wróć na pozycję. - Mówię ci.
On się tu nie pojawi.
Wie, że go szukamy. Jest obecnie celem numer jeden.
To co sugerujesz?
- Zróbmy coś. - Ale co?
Wykurzmy gnoja z kryjówki.
- Co jest? - Sagi chce pomóc Adelowi się ujawnić.
Zwariowałeś? Mamy tylko zebrać informacje. Zero kontaktu.
Powiedz mu coś.
Nie chcę otwartej walki. To będzie tylko mały bodziec.
Oszalałeś. Powiedz mu, że nie ma opcji.
Słyszałeś. Nie ma mowy.
Nie myślisz trzeźwo.
Nie będę siedział bezczynnie i czekał, aż nas po kolei powybija.
Jak długo władze będą trzymać nasze rodziny w kibucu?
Tydzień? Może dwa? I co potem?
Podłóżmy ładunki wybuchowe pod domem. Naróbmy hałasu.
Wystraszymy jego żonę, obudzimy sąsiadów.
Koleś wpadnie w szał i wyjdzie ze swojej nory.
Ja to zrobię.
Nic nie widzieliście ani nie słyszeliście.
Ona też nie.
[Szybko. Poczekam tutaj.]
[- Dwadzieścia sekund.] [- Szybko.]
[Tata?]
[Gdzie tata? Jest z wami?]
[- Wracaj do domu. To niebezpieczne.] [- Kareem!]
[- Idź do domu!] [- Kareem!]
[Do domu, już!]
[Idź do domu, szybko!]
Nie!
Napisy: Krzysztof Łuczak