DŻANIN, AUTONOMIA PALESTYŃSKA
[ARABSKI] [Co wy robicie?]
[O co chodzi, Abu Khaled?]
[Nie chcę plakatu tego szyickiego gnoja!]
[- To dla pańskiego syna.] [- Był męczennikiem.]
[Odpuścimy panu z uwagi na niego.]
[Jestem w żałobie, bo przez was i Nasr Allaha straciłem syna.]
[Komu doniesiecie? Adelowi? Niech Bóg go ukarze.]
[Wysyła was na rzeź. Za kogo zginiecie?]
[Za Nasr Allaha czy Chameneia?]
[- Spadamy!] [- To SOI!]
[- Abu Khaled?] [- Tak, to ja.]
[Idziemy.] Proszę z nami.
[Puśćcie mnie! Pójdę dobrowolnie!]
[Mój syn to nie męczennik!]
[On nie żyje!]
[Zabili go!]
[Słyszycie?]
[Zabili go!]
SOI
[Powiem wam coś.]
[Tylko nie niszczcie mi domu.]
[I nie aresztujcie mojej rodziny.]
[Nie z nami takie ugody.]
[Pański syn to terrorysta. Próbował zabić naszego człowieka.]
[To sprawka Adela. Zrobił mu wodę z mózgu.]
[Zwiódł go, tak jak zwodzi wszystkich młodych.]
[Nie przypilnowałem go.]
[Dbałem, żeby nie chodził na protesty.]
[Żeby nie rzucał kamieniami.]
[Żeby chodził do szkoły.]
[Ale na nic się to zdało.]
[Adel mi go odebrał.]
[Odebrał mi najstarszego syna.]
[To…]
[warsztat Abu Subkhiego przy ulicy Yasmin.]
[Tam kręcą się ludzie Adela.]
[- Wchodzą i wychodzą.] [- Po co?]
[Pewnie coś kombinują.]
[Ale nie wiem co.]
[Skąd pan wie, że to jego ludzie?]
[Znałem tych idiotów jeszcze jako smarkaczy.]
[Przyjaźnili się z moim synem.]
[Który ponoć zginął jako męczennik.]
FNAIDEK, PÓŁNOCNY LIBAN
[To ten dom.]
[Hezbollah.]
[Pilnują jego żony.]
[- Aisha cię zna, prawda?] [- Tak.]
[Co robimy?]
[Powiedz, że jesteś przyjaciółką.]
[Jeśli strażnik cię przejrzy, daj znać, a wkroczę.]
[Zostań z nią sam na sam i daj jej paszport.]
[Potem wróć do auta.]
[Pojedziemy do Trypolisu, a stamtąd do domu.]
[Jasne?]
[Powodzenia.]
[- Dzień dobry.] [- Dzień dobry.]
[Mogę jakoś pomóc?]
[Nur Asal, przyjaciółka Aishy. Byłyśmy umówione.]
[Aisha, kochana! Jak się masz?]
[Wybacz spóźnienie. Mówiłam strażnikom, że jestem Nur Asal.]
[Cześć, Nur.]
[W porządku.]
[To nasza sąsiadka z bloku.]
[Co robisz w Libanie? To ludzie z Hezbollahu!]
[- Aisha…] [- Przyjechałaś z Izraela? Po co? Jak?]
[W końcu mogę poznać żonę brata.]
[Mogę cię uściskać?]
Nie mogą czekać w Trypolisie cały dzień. Cały kraj ich szuka.
Doron się odezwał. Są we Fnaideku. Maya jest u Aishy.
Almog, oddzwonię.
No dobra. I?
Czeka na zewnątrz. Mamy rozpocząć śledzenie.
To naprawdę szaleniec.
Obudźcie się, moi drodzy. Wracamy do gry. Paszport zaraz trafi w ręce celu.
Asi, uruchom drona, żebyśmy mieli transmisję.
- Dziesięć minut. - Predator nad Fnaidek, już.
Oddział powietrzny, wyślijcie Predatora nad Fnaidek.
Zrozumiałem. Robi się.
[Chodzi o Omara. Ma kłopoty z Hezbollahem.]
[Chce uciec, ale nie wie jak.]
[- Nie mówił mi o tym.] [- Mógłby cię tym narazić.]
[Prosił mnie przez zakodowaną aplikację, żebym przyjechała.]
[Ale w Libanie nie mogę się z nim skontaktować,]
[by dać mu to, o co prosił.]
[- Co to jest?] [- Potrzebuje tego, by uciec.]
[Razem będziecie mogli uciec.]
[Uciec? Dokąd?]
[Do Europy. Dokądkolwiek.]
[Byleby daleko stąd.]
[Zadzwoń i powiedz, że to pilne, ale nie mów o paszportach.]
[Jeśli Hezbollah was podsłuchuje, oboje będziecie w niebezpieczeństwie.]
[Wiem, że jesteś w izraelskiej policji.]
[Skąd mam wiedzieć, że to nie podpucha?]
[Jestem jego siostrą i ryzykuję własne życie.]
[Obiecuję, że wszystko ci wyjaśnię,]
[ale najpierw dostarcz mu to.]
[Musimy mu pomóc. Obiecałam mu to. Ma tylko nas.]
[Masz z nim kontakt, prawda?]
[Nie ma telefonu. Wszędzie są podsłuchy. Syjoniści go szukają.]
[Ale znasz jego ludzi. Możesz się kontaktować w pilnej sprawie.]
[Nie dam rady. Nie umiem kłamać. Przejrzą mnie i zaczną go podejrzewać.]
[- A jeśli znajdą paszporty?] [- Proszę cię.]
[Wybacz, nie mogę.]
[Wiesz co?]
[Pójdziemy razem i przekażę mu paszporty.]
[Tylko zróbmy to szybko.]
Co się dzieje?
Nie wiem.
Myślałam, że jestem silna.
Bo jesteś, kotku.
Jak prawdziwy żołnierz.
Nie.
Po prostu…
tylko udaję.
Dostanę zawału, gdy jeszcze raz usłyszę pukanie.
Nie dam rady.
Wiem.
Nie chcę zmuszać cię, byś porzucił to, co dla ciebie ważne.
To ostatnie, o co bym prosiła.
Ale…
jeśli coś ci się stanie, to nie wiem, co pocznę.
Wiem.
Myślałem o tym, kiedy weszliśmy…
w tę relację.
Wiem, co dla mnie ważne.
Chcę być z tobą.
Odchodzę z jednostki.
Nie z twojego powodu.
Naprawdę chcę być z tobą.
Chcę podróżować, odpoczywać
i kochać.
Oddałem im 18 lat mojego życia. Już wystarczy.
Sporo, co nie?
Zdecydowanie.
Nie tak od razu, ale zrobię to.
Chcę, byś była szczęśliwa.
Mówię szczerze.
Co jest, kotku?
Zjadłeś jabłko? Było dobre?
- Co mam zrobić? Wzywają mnie. - Dobra, idź.
Michael, pożegnaj się z tatusiem.
Pa, synku.
Anat.
Powiedz, kotku, co mam zrobić.
Czy ja coś mówię?
Pokroić ci jeszcze?
[Halo.]
[Dzień dobry, Nizar.]
[Tak, Omar jest ze mną.]
[Chwileczkę.]
[Nizar do ciebie.]
[Tak, Nizar?]
[Twoja żona chce się z tobą pilnie spotkać.]
[- Była zdenerwowana.] [- Co się stało?]
[Nie wiem. Mówi, że to pilne.]
[Jak mam się z nią spotkać? Wiozą mnie do bazy.]
[Haj Ali mnie wzywa.]
[Po co?]
[Nie wiem.]
[Coś mi tu śmierdzi, stary.]
[- Dobra, ja się z nią spotkam.] [- Dzięki.]
[Zabierz ją do naszej miejscówki.]
[- Jasne, nie martw się.] [- Odwdzięczę się.]
[Wszystko będzie dobrze, słowo.]
[Trzymaj.]
Wam też nie działa Internet?
- Kiepsko. - Działa do bani.
Ministerstwo Obrony ma pieniądze na emerytury,
ale na Internet już nie.
Co robisz?
- Jesteśmy na terenie Szin Betu. - Walić ich.
Chcesz?
Odkryłam to w czasie depresji poporodowej.
Tylko to mi pomagało.
Po jaką cholerę my tu siedzimy?
Nie czujecie się głupio?
Koty z ulicy wchodzą do budynku,
a drzwi zamykają się za nimi, więc czekają całą noc, aż ktoś je wypuści.
A gdy drzwi się otwierają, wahają się i nie wychodzą.
Siedzą w budynku całą noc, aż… Sama nie wiem.
- Masz bujną wyobraźnię! - Rany!
- Czyli jesteśmy kotami? - Ty jesteś kotem z ulicy.
Jesteśmy jak koty. Hagit straciła Avihaia, więc poszła do innego członka zespołu.
- Anat… - Co?
- W porządku. - Taka prawda, co nie?
- Całkowicie. - Ja straciłam brata.
I mam dziecko z jego żołnierzem.
Ale ty rozbijasz bank.
Ciągle odchodzisz od Dorona,
ale zawsze wracasz.
Ta jednostka jest przeklęta.
Skoro ich wybrałyśmy, to też jesteśmy nieźle porąbane.
Wiesz, Hagit, jeśli Eli zginie i będziesz chciała,
to bierz Steve’a.
Dzięki.
- Wspaniale. - Ja chyba nie dam rady.
Jak to?
Tak to.
To koniec.
Mam już dość.
Nieźle.
Umie gotować, nie?
No i?
Wybacz, Hagit. Ja biorę Steve’a.
Jest mój.
Mamy transmisję z drona nad Fnaidekiem.
- A Predator? - Będzie za dwie minuty.
- Mamy sygnał z paszportu. - Głośniej.
[Nizar zabierze nas do Omara. Tylko co powiemy mu na twój temat?]
[Spokojnie. Będę z tobą. Przedstawisz nas sobie.]
[Mam szansę zobaczyć Omara. Stęskniłam się.]
Predator gotów do strzału.
Niech je śledzi. Kiedy rozpoznamy głos Omara, damy znać.
Słyszałeś. Maya też tam jest. Będzie blisko celu.
- Oddział powietrzny, słyszycie? - Słyszymy.
Jeśli żona zbliży się do celu, śledźcie ich.
To obywatelka Izraela i policjantka.
Dana…
Zdajesz sobie sprawę z wagi tej misji?
- Tak, ale… - Neutralizujemy zagrożenie w Libanie.
Ucinamy głowę wężowi. Stłumimy ich na Zachodnim Brzegu.
Sytuacja jest do dupy,
ale jakakolwiek by nie była,
nie odwołamy misji z uwagi na Mayę Tawalbe.
Są na miejscu.
- Mamy obraz garażu. - Dzięki.
- Samir, słyszysz mnie? [- Tak.]
- Jestem z wami. [- Jesteśmy gotowi. Wchodzimy?]
Wchodźcie.
[- Spokojnie.] [- Już dobrze, skarbie.]
[- Pokój z tobą.] [- I z tobą.]
[- Przykro mi. Zamknięte.] [- Jak to?]
[- O nie.] [- Zamknięte.]
[Silnik nam wysiadł. Proszę sprawdzić.]
[Chciałbym, ale idę na ślub. Muszę zamykać.]
[Proszę nam pomóc. To firmowe auto.]
[Chciałbym, ale muszę iść na ślub.]
[Proszę rzucić okiem. Nie chce ruszyć.]
[Może to rozrusznik. Proszę sprawdzić.]
[- Mówię, że zamknięte.] [- Gdzie łazienka?]
[- Zamknięte!] [- Proszę rzucić okiem.]
[Może to rozrusznik.]
[- Zamknięte. Mam ślub.] [- Proszę zerknąć.]
[- Muszę wyjść.] [- Może to rozrusznik.]
[Mamy towarzystwo.]
[Niech Jibril sprawdzi, co się tam dzieje.]
Yasmin, co widzisz?
[Nic.]
[- Nic tu nie ma.] - Szukaj dalej.
[Kim jesteś? Co tu robisz?]
[Nic.]
[Auto nam się zepsuło. Abu Subkhi nam pomaga.]
[- Szukam łazienki.] [- Nie ruszaj się.]
[- Czemu?] [- Stój!]
[- Odłóż broń!] [- Zajrzę do żony.]
[Kim jesteś? Byłaś w szpitalu. Co tu robisz?]
[- Co tu robisz?] [- Przejrzał Shani.]
[Mówiłam, że przyjechałam z mężem w sprawie auta.]
[Jesteś pielęgniarką.]
[Mylisz mnie z kimś innym.]
[- Faras, słyszysz mnie?] [- Tak.]
[Jakaś kobieta…]
[Tajniacy!]
Steve, wchodzimy!
- Co tam się dzieje? - Dana.
Są w piwnicy. Zdejmiemy ich.
Oddział Kaspit, zespół w potrzasku. Na miejsce, już!
Tu oddział Kaspit. W drodze.
Na mój znak. Trzy, dwa, jeden.
Już!
Trzy, dwa, jeden!
[Szybko!]
Ruchy!
Kryjcie mnie. Shani, Steve, idźcie tam.
Wchodzimy.
Steve, wchodź! Kryj mnie!
Kryjcie mnie!
Wchodzę!
[Musimy uciekać, natychmiast!]
[Muhammad, kryj nas!]
[Już!]
Steve!
Tutaj!
Adela tu nie ma.
Sukinsyn. Zrozumiałam.
Kurwa mać, widzisz to, Dana?
Jakieś jebane pociski.
Skurwysyny.
Gnojki się nie cackają.
Cześć, tu Dudi. Nie mogę odebrać.
Zostaw wiadomość. Oddzwonię.
[- Cześć, Nizar.] [- Wchodź.]
Doron dzwoni.
Połącz go.
Raphael.
Maya i Aisha wsiadły do auta Hezbollahu.
Wiem. Jedź do Trypolisu. Odbierzemy cię stamtąd.
Nie rozumiesz. Wiozą je do Omara.
Rozumiem. Jedź na miejsce i się rozłącz. Sieć nie jest bezpieczna.
Niech Predator ich śledzi.
Nie!
Połącz mnie z nim.
- Udało się? - Próbuję.
To próbuj bardziej!
[Śledzi nas taksówka.]
[Skręć w lewo.]
Co on wyprawia?
[Skręciła w drugą stronę.]
[Nie! Znam go!]
Sukinsyn!
[- Wysiadać!] [- Nie!]
[- Do auta!] [- Nie!]
Śledź ich. Chcę wiedzieć, co kombinuje ten psychol.
[Omar, Nizar do ciebie.]
[W porządku, Nizar?]
[To ty, Omar?]
[Kto mówi?]
Byłem wtedy w Brukseli z Ayubem, pamiętasz mnie?
Mam Aishę i Mayę. Powiedz: „Tak”, jeśli rozumiesz.
[Tak.]
Wyślę ci współrzędne. Jeśli mają przeżyć, przyjedź sam.
[Zatrzymajcie się na chwilę.]
[Coś się stało mojej żonie.]
[To pilne. Muszę zadzwonić, a tu nie mam zasięgu.]
[Proszę, zatrzymajcie się.]
[Zatrzymaj się, Mari.]
[Dalej.]
[Cholera, nie mogę się dodzwonić.]
[Pospiesz się.]
[Wypad z auta!]
[Wysiadać!]
[No już!]
[Ruchy!]
[Daję słowo, że was kropnę!]
[Odsunąć się!]
[Spokojnie, Omar. Wszystko będzie dobrze.]
[Cały czas mnie okłamywałeś?]
[Nie cały czas.]
[Omar nie prosił o paszporty.]
[Nie wiedział, że tu jestem.]
[Kto to? Znasz go?]
[Nie.]
I co zrobisz? Zabijesz go na oczach żony? Taki masz plan?
Co potem?
- Nas też zabijesz? - Cicho!
Wyciągając was z auta, uratowałem wam życie!
Nie rozumiecie?
[Nie bój się, nic nam nie zrobi.]
[- Ty go tu ściągnęłaś!] [- Nie wiedziałam!]
[Jesteś diabłem!]
[Jak mogłaś to zrobić własnemu bratu?]
[Okrutni kłamcy!]
Nie namierzyłeś ich?
Nie mamy obrazu. Są w gęstwinie.
Zbliża się jakieś auto.
- Mamy jakieś dane? - Chyba należy do Hezbollahu.
- Oddział powietrzny, jesteście? - Tak.
Nie wiemy, kto jest w aucie. Doron tam jest.
Robi się coraz ciekawiej.
Cicho!
Rzuć broń!
[Na ziemię!]
[- Uciekaj, Omar!] - Rzuć broń!
[- Dobra, dobra.]
Podejdź.
[Podejdź.]
[- Cicho, skarbie.] - Na kolana!
[Wybacz, Omar. Okłamała mnie.]
[Wybacz mi. Uciekaj, proszę.]
Puść moją żonę. Ona nie ma z tym nic wspólnego.
To ty go zabiłeś?
Gdzie jest ciało?
Gdzie ciało Ayuba?
- Nie ma ciała. - Jak to?
Nie ma ciała. On żyje.
Co takiego?
Kto?
Jak to?
Napisy: Krzysztof Łuczak