MOSSAD SAFE HOUSE, NORTH LEBANON
[ARABIC] [Nimer?]
[-Oo, ako si Nimer.] [-Kumusta.]
[Handa na ang mga silid ninyo.]
[Lumabas na kayo.]
[-Ano'ng bagong balita?] [-Hinarangan nila ang mga main road,]
[pero ilang oras ang aabutin para maharangan ang iba.]
[-May nagpupunta ba rito?] [-Wala, sarado ito hanggang sa susunod.]
['Wag kang mag-alala, ligtas ka rito.]
[-Sa ngayon.] [-Tara na.]
[Nimer, kailangan ko ng secured phone.]
[Masayang nakilala kita. Marami akong nabalitaan sa iyo.]
Sa tingin mo tanga ako?
Buhay siya, di ako nagsisinungaling.
Nakita ko ang mga dugo sa apartment, mga marka ng tama ng baril.
Sugatan talaga siya, pero inalagaan ko siya.
Sinalinan ko siya ng dugo.
[Nagbibiro ka ba?] Ano'ng problema mo?!
Tingin mo hahayaan namin siyang mamatay?
Na kay Haj Ali siya.
Sa Saifi sa Beirut. Alam ko kung nasaan siya.
Bakit kita paniniwalaan?
Dahil bihag mo ang asawa ko at kapatid ko, kaya ganoon.
Alam na siguro ni Haj Ali ngayon na nakikipagtulungan ako sa iyo.
Hindi siya makikipagsapalaran. Wala ka na gaanong oras.
Iaalis niya sa Lebanon ang kapitan sa lalong madaling panahon.
At saan siya dadalhin?
-Tutulungan kitang mahanap siya kung-- -At saan siya dadalhin?
-Ipapangakong tutulungan mo ako. -At saan siya dadalhin?
Sa Iran.
[Aisha.]
[Aisha, magiging okay din tayo, pangako.]
[Paano mo nagawa ito sa kanya?]
[Mahal ka ni Omar,]
[lagi ka niyang kinukwento,]
[sinabing ikaw ang pinakamalapit niyang kamag-anak.]
[Nagsinungaling ang Hudyong iyon sa akin.]
[Niloko nila ako, sinabing kailangan ni Omar ng tulong ko, kaya pumunta ako.]
[Pangako, di ako gagawa ng ikapapahamak niya.]
[Pero ginawa mo,]
[sinira mo ang buhay namin at ngayon papatayin nila siya!]
[Hindi.]
[Kilala ko sila.]
[Gusto lang nilang makita ang dinukot na Hudyo.]
[Kapag nakita na siya, malaya ka na.]
[Hindi na nila siya pakakawalan.]
[Mamamatay siya, alam ko na 'yan.]
Raphael, pinaniniwalaan ko siya, di siya magsisinungaling.
Syempre. Kailangan niya itong pahabain hanggang matunton kayo.
Doron,
paparating na ang tulong. Manatili diyan at hintayin sila, malinaw?
Raphael, hayaan mong suriin ko para lang ligtas.
-Kung totoo nga ito, makukuha natin siya. -Narinig mo ba ako?
'Wag nang ulitin ang insidente sa Gaza.
Ayaw mong may mamatay uli dahil sa iyo.
Mabigat ang pinagbayaran natin noon.
Okay, sige.
[Nimer,]
[halika rito, pare. Umupo ka.]
[Makinig, kailangan ko ng kotse, importante ito.]
[Tingnan mo, di ko alam kung naiisip mo ito,]
[pero pinaghahahanap ka sa lahat ng sektor.]
[May litrato at paglalarawan mo sila.]
[Hinahanap kayo ng mga militar ng Lebanese.]
[-Kaya kalimutan mo na ang kotse.] [-Babalik ako kaagad.]
[Mahuhuli ka, lalo na't may kotse ka.]
[Inutusan kami na panatilihin kayo rito.]
[Mananatili ka rito hanggang sa dumating ang mga kaibigan mo.]
[Okay, pare ko?]
[Makinig, kailangan kong makarating sa Saifi. Alam mo kung paano?]
Dito.
Sagi, siya si Aliza. Aliza, ang asawa kong si Sagi.
-Hi. -Hi.
-Nagkakilala na tayo noong nakaraan.
Dinalhan kita ng cookies mula sa Jenin.
Patawad, mahal ko.
Patawad din.
-May sasabihin ako sa iyo. -Sandali, hayaan mo ako.
Alam ko na ang gusto kong sabihin.
Naisip kong ayos lang 'yun.
Ayos lang kung ayaw mong…
kung ayaw mong magkaanak.
Hindi sa ngayon o kailanman.
Alam mo kung ano ang una kong naisip noong nalaman ko?
Mga anak ni Avihai.
Kung paano sila pinilatan habambuhay.
Kahit papaano ay normal ang trabaho ng ina nila.
Pareho tayong nasa ganitong trabaho na walang balak tumigil,
kaya bakit tayo mag-aanak?
Pang-aabuso ito sa bata, di ba?
Napakalupit lang nito.
Mahal, magiging mabuti kang ina. Tumingin ka sa akin.
Magiging mabuti kang ina.
Pinakamabuting ina sa buong mundo, ipinapangako ko.
Ano ba, may mga taong ganito ang trabaho at nabubuhay nang matagal.
'Yung iba, tumawid lang at nasagasaan ng trak.
Mahal ko, anuman ang pasya mo,
tatanggapin ko.
"Sa hirap at ginhawa."
BEIRUT, KABAHAYANAN NG SAIFI
[Pagpalain ka ng Diyos. Salamat.]
[Kumusta, pare ko? Naririnig mo ba ako nang malinaw?]
[Mabuti. Ano ang nakikita mo?]
[Maganda ang lugar ng Saifi,]
[may magagandang bahay at mga tao.]
[-Dapat dito ka manirahan.] [-Nakikita mo ba 'yung bahay?]
[Syempre, nakakatawang tanong.]
[Malapit sa cafe, maayos ang kondisyon.]
[May mga gwardiya, mga kamera, maganda.]
[Sigurado akong isang sikat ang naninirahan dito.]
[Makinig, ayos ito.]
[Pwede ka bang lumapit sa bahay? Armado ba ang mga gwardiya?]
[Makakatulong ang anumang impormasyon.]
[Sige, titingnan ko kung ano'ng magagawa ko.]
[Nakalapit na ako. Parang armado ang mga gwardiya.]
[Masisilip mo ba 'yung loob?]
[Wala akong makita.]
[Kailangan kong ibaba, mag-uusap kami.]
[-Sumaiyo ang kapayapaan.] [-Matutulungan ba kita?]
[Oo, sa katunayan. Ako si Nimer, isang ahente ng real-estate.]
[Naghahanap ako ng ari-arian.]
[Ipakita ang ID mo.]
[Walang problema.]
[Heto.]
[Nakabase kami sa timog, pero gusto naming magpalawak,]
[kung mayroon sa lugar ninyo at matutulungan mo kami.]
[Wala kang mapapala rito.]
[Babalik na ako.]
[Kaunti pa, pare, kailangan ko nang mas paniniwalaan.]
[Tingnan mo, pinaghihinalaan na nila ako, sobrang delikado. Dapat na akong umalis.]
[Manatili ka pa sandali, pare.]
[-Sige.] [-Salamat, pare ko.]
Bakit mo siya ipinadala sa misyon sa gitna ng Beirut nang hindi ako pumapayag?
Raphael, tingnan mo ang mga litrato. Malamang nariyan siya.
Hindi iyan sigurado, haka-haka lang ito.
Di natin alam kung sino ang naroon, at ipinapahamak mo ang ahente.
Hahayaan mo bang mawala ang pagkakataong iligtas si Gabi?
Doron, tama na. Pabalikin mo na ang ahente agad!
[Hinga.]
[Ulit.]
Raphael.
Kumuha ng satellite image sa itaas ng bahay.
[Ano'ng nangyayari? Ha?]
[Para saan ang mga damit na ito?]
['Wag mong sabihing lilipat ako uli. Nasanay na ako sa "suite" na ito.]
[Sa kasamaang palad, bibiyahe ka pa rin, Kapitan.]
[Doktor, kumusta siya?]
[Maayos siya, patuloy na lumalakas. Makakabiyahe siya.]
[-Babaunan mo kami ng gamot, di ba?] [-Syempre.]
[-Gamot, inhalers, adrenaline, paggawa.] [-Tama na, nagmamakaawa ako, Haj.]
['Wag akong ilipat uli. Hayaan mo akong magpahinga.]
[Wala tayong magagawa, pare. Hinahanap tayo ng mga kaibigan mo]
[at nilalagay kami sa kapahamakan.]
[Dadalhin ka namin sa ligtas na lugar.]
[Binigay ko na lahat, ano pa ang gusto mo?]
['Wag kang matakot. Maayos ang trato nila sa bihag doon,]
[lalo na sa mga nakikipagtulungan.]
[Nagmamakaaawa ako, sa ngalan ni Allah, hayaang manatili ako rito.]
[Gagawin ko anumang sabihin mo, 'wag lang akong ipadala roon.]
[Maawa ka naman, Haj, sige na.]
[Parang awa mo na, hayaan mo ako rito.]
[-Hayaan mo ako rito, parang awa mo na!] [-Kumalma ka at tumahimik!]
[Ihanda siya sa biyahe.]
Ano?
Doron, binabantayan namin ang compound, pero di sapat ang satellite image.
Makinig ka, iaalis na siya sa Lebanon. Nawawalan na tayo ng oras!
Di ibig sabihing naroon si Ayub kasi dumating si Haj Ali.
Raphael, binigay ko na sa iyo ang lahat ng leads.
Doron, maghintay ng mga utos. Ngayon, susunod tayo sa mga tuntunin.
Makakapaglagay ba tayo ng aparato sa loob ng villa?
Di natin alam ang kaayusan ng compound. Baka makompromiso tayo sa paglalagay.
May maingat na binabantayan si Haj Ali doon.
Sabi ni Omar na hatinggabi sila aalis. Nagsasayang tayo ng oras.
Kapag nailabas siya ng Lebanon, di na natin siya makikita, naiisip ninyo 'yun?
E, ano ang plano? Wala tayong intel, walang paghahanda,
at walang malinaw na indikasyon na naroon ang bihag.
Hindi ito gagawin ng grupo.
Kami ang gagawa.
Mawalang galang na, Eli, hindi ka gumagawa o nag-aapruba ng misyon.
Sang-ayon akong napakadelikado ng misyong ito.
Hangga't sigurado tayong buhay si Ayub, di ko ipapahamak ang buhay ng iba.
Gusto ba nating magkaroon ng isa pang Ron Arad?
Gusto ba natin?
Mustafa Dirani? Sheikh Obeid?
Pamilyar ba?
Hinayaan mo ang mga ahenteng ialay ang buhay nila nang walang alam,
di para mahanap si Ron Arad, di ba? Pero para makakuha ng impormasyon sa kanya.
Magkukwento pa ba ako? Pag-usapan natin si Shalit.
Ipinadala mo ang buong IDF sa Gaza matapos siyang dukutin,
sinundan ng iba pang mga grupo, para lang makakalap ng impormasyon.
-Kaya itigil mo ang kalokohan. -Tama na.
Tapos na ang diskusyong ito. Itutuloy ito kapag may matibay na lead
na nasa loob ng bahay na 'yun si Ayub. Pwede nang umalis.
Raphael, pwedeng sandali lang?
Sandali, sige.
Sa tingin ko nagkakamali ka.
Naiintindihan ko. Pero kapag may namatay sa misyong ito,
kailangan kong magbigay ng sagot, hindi ikaw, at lalong hindi si Eli.
Ako ang itinalaga ng PM sa misyong ito.
At kaya maraming beses ko itong pinag-iisipan, di lang dalawa.
Pero wala nang oras para mag-isip. Ngayon na 'yun. Ngayon na.
[Noong mga bata pa kami, sa Jenin, kumakain kami ng awameh sa palengke.]
[Gustong gusto ni Omar ang awameh.]
[Kilala siya ng mga nagtitinda ng candy at binibigyan siya nang di alam ni Ina.]
[Nalungkot talaga siya noong lumipat sa Israel.]
[Palagi siyang malungkot, di nauunawaan kung bakit di kami makakabalik.]
[Para pasayahin siya, dadalhin siya ni Ina sa palengke sa Ramla]
[pero di niya gusto ang awameh doon. Sinabing sobrang tamis nito.]
Tapos na ba ang meeting?
Pumayag na siya.
Mabuti!
Grabe.
Magdasal na, dahil ito na ang totoong laban.
Ibababa tayo ng Navy SEALs sa pampang gamit ang sibilyang bangka
at makakasama natin ang tauhan doon.
[Patnubayan ng Diyos, magtatagumpay ito.]
Amen.
Maghanda na.
Sagi, sandali.
Pare, kung pakiramdam mo na dapat di ka sumali, gawin mo.
Ayos lang sa akin.
May papalit sa iyo mula sa kabilang grupo, walang makikipagtalo.
-Eli, ayos lang ako. -Sigurado ka ba?
Ililigtas natin si Gabi.
Nalulungkot lang ako para kay Nurit. Malulungkot siyang di nakasali sa atin.
Mas mabuting wala siya, magtiwala ka sa akin.
Nakapag-usap na ba kayo ng asawa mo?
Kami ay… nagkaintindihan na.
-Pero ewan mo sa kanya. -Oo.
-Bale, makakaalis na ako? -Makakaalis ka na.
Kabaliwan ito, tatlong silid lang ang layo.
Nakikipagtalo uli? Ito ang protocol. Wala akong magagawa.
Okay, lipat na.
-Ano 'yun? -Sumakit lang ang tiyan ko.
-Nurit, ipakita sa akin kung saan. -Dito.
-Sa ibabang tiyan? -Oo.
-Okay, mag-ultrasound tayo. -Para saan? Di ito kailangan.
Hindi mo pwedeng balewalain ang sakit sa lagay mo. Tara na.
[May kailangan ka ba?]
[Pwede ko ba siyang kausapin?]
[Halika.]
[Ipinadala ka ba nila para kausapin ako?]
[Para tanungin ako?]
[Hindi.]
[Hiniling kong makita ka.]
[Bakit?]
[Hindi pa ba sapat ang mga sinira mo?]
[Paano mo sila pinapaniwalaan?]
[Ikaw, sa lahat ng tao.]
["Paano?" Hindi ito ang unang beses, Omar. Lagi kang lumalapit sa akin]
[matapos kang mabugbog, umutang, o naaaresto.]
[Iba 'yun, bata pa ako noon.]
[Di mo ba naisip na gagawin nila ang kahit ano para mahanap ako?]
[Di mo ba naisip? Di mo ba nakikitang ginagamit ka nila?]
[Paano mo nagawa, ang isang magaling na pulis, ay madaling maloko?]
[Tama na! Tumahimik ka!]
[Akala ko nasa panganib ang buhay mo. Pinadalhan nila ako ng pekeng video mo,]
[alam nila ang kahinaan ko.]
Huwag mo na akong hintayin.
May pinaplano at baka matagalan pa ito.
Okay, gaano katagal?
Mga ilang araw, sa tingin ko.
Pagkatapos nito, kakausapin ko sila.
Okay. Huwag mo muna itong isipin ngayon.
Gawin mo ang kailangan mong gawin, mag-ingat at…
bumalik ka agad, okay?
Syempre naman.
Kisses.
Pwede ba?
Alam kong di ito ang tamang panahon, pero…
ganito talaga.
Sabihin mo na, Russo.
Hindi ko alam kung kayo ba o ako,
pero ang nangyari sa anak ni Adel
ay binabagabag ako, at kahapon sa garahe, hindi maayos ang pagsagot ko,
-binuking ko tayo at… -Okay lang, nakipagbarilan naman tayo.
-Maswerteng walang nasawi, kaya-- -Anong ayos doon?
-Ayos lang 'yun. -Hindi, di ayos 'yun.
Wala akong tiwala sa sarili ko ngayon, di ko alam--
Russo, isantabi mo muna 'yan sa ngayon.
Mag-uusap tayo kapag nakabalik na tayo mula sa Lebanon. Okay?
Kailangan ka namin.
[Paano mo nalaman na pinarangalan ako?]
[Nabasa ko ang artikulo.]
[Pinadala sa akin ito ni Adel.]
[Ano ang naramdaman mo rito?]
[Ano ang naramdaman ko rito?]
[Pagkahiya.]
[Loko.]
[Honey.]
['Wag mo akong tawaging ganyan.]
[Di ka nagsinungaling sa kanila, di ba? Buhay ba si Gabi?]
[Sa tingin mo magsisinungaling ako sa kanila?]
[Ilagay kayo ni Aisha sa panganib?]
[Ngayon di ka rin naniniwala sa akin. Inisip mo talaga 'yun?]
[Pinaniniwalaan kita, at sana mahanap nila siya,]
[dahil kapag nangyari 'yun, magkakaroon ka ng pagkilala.]
[Kailangan mo pa ring litisin sa Israel at makukulong ka.]
[Wala na kaming magagawa roon, pero sisiguraduhin naming bibisitahin ka,]
[na makikita mo man lang sina Ina, Muhammad at Rana.]
[Nami-miss ka talaga ni Ina, Omar.]
[Hindi siya nakakatulog mula noong magsimula ang pagsubok na ito.]
[Kung makikita ka lang niya, kahit isang minuto,]
[yayakapin at hahalikan ka niya.]
[Honey, sinira ko ang lahat.]
[Sinira ko ang lahat.]
[Nandito na ako ngayon. Maaayos din ang lahat.]
Sabihin mo sa akin kung saan masakit.
-Dito, sa ibabang tiyan. -Dito?
-Oo. -Tingnan natin.
Pwes, wala naman akong nakikitang kakaiba.
'Yan ba ang puso niya?
Oo, at ayos lang ang lahat, Nurit,
pagsakit lang ito, na karaniwan sa unang trimester.
Nga pala,
'yan ang puso niya.
Hindi lalaki, babae.
'Wag kang umiyak, malusog siya.
-Sigurado? -Sigurado.
-Pwede ba akong tumawag? -Syempre naman.
Salamat.
Uy, natawagan mo si Sagi. Di ako makakasagot, mag-iwan ng mensahe.
Lumapag ang eroplano ng Iran ilang oras na'ng nakakaraan
sa military airfield sa Jandar, na baka 'yun ang destinasyon nila.
May tatlong posibleng checkpoint sa border: Masnaa, Qalamun,
at isang kinokontrol ng UN.
Omar.
Malamang hindi sa Qalamun checkpoint
dahil ito ang pinakamahabang biyahe sa rehiyong pinoproblema ng Hezbollah
dahil sa pakikipagbarilan sa mga grupo ng ISIS.
Posible sa checkpoint na kinokontrol ng UN,
pero madalas ang trapik dahil sa mga refugee, kaya mahirap dumiskarte doon.
Kaya malamang sa Masnaa checkpoint.
Katabi ito ng barikadang kinokontrol ng Hezbollah at ng mga Syrians,
matatagpuan sa Beirut-Damascus highway, 40 kilometro mula Beirut.
[-Parating na ang mga sasakyan.] [-Salamat, pare.]
May tatlo tayong drone sa itaas ng checkpoints at isa sa itaas ng villa.
Kapag nakaalis na sila, malalaman natin ang destinasyon.
Eli.
Sasamahan tayo ng mga pulis na Lebanese na may dalawang sasakyan.
Dederetso tayo sa Beirut-Damascus highway
para malapit sa tatlong checkpoints, para mabilis makapunta.
Tandaan, dahil sa diyalektong Lebanese,
sina Sagi at Shani lang ang magsasalita, at hindi gaano. Nakuha ninyo?
-Paano tayo makakalabas doon? -Sa ngayon, wala pang pickup point.
Nakadepende ito kung saang checkpoint sila dadaan. Di ito tama, pero ganoon talaga.
Sasakay tayo sa dalawang sasakyan. Unang sasakyan: Doron, Sagi, Oren at Omar.
-Sasama siya sa atin? -Oo, kailangan natin siya roon.
Pangalawang sasakyan: ako, Steve, Shani, Ofir.
Ang mga natitira ay mananatili rito at maghihintay sa update ng pickup point.
-Good luck sa lahat. -Good luck.
Magbihis na.
[Doron, kailangan ko ng pabor.]
[Gusto kong makita si Aisha.]
[Halika.]
['Wag kang umiyak. 'Wag kang umiyak, mahal ko.]
[Patnubayan ng Diyos, ayos lang ito.]
[Lagi kang nagsisinungaling sa akin.]
[Ipinangako mong magsasama tayo, magkakaanak at magkakabahay.]
[Nangako ka.]
[Tara na.]
['Wag kang mag-alala.]
[Tara na.]
[Sandali.]
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Danica Joy de Jesus