RUMAH SELAMAT MOSSAD, UTARA LUBNAN
[Bahasa Arab] [Nimer?]
[- Saya Nimer.] [- Salam kenal.]
[Bilik awak dah siap.]
[Keluar.]
[- Apa berita terkini?] [- Mereka dah sekat jalan utama,]
[tapi pasti ambil masa untuk liputi semua kawasan.]
[- Ada orang datang ke sini?] [- Tak, ia tutup hingga musim depan.]
[Jangan risau, awak selamat di sini.]
[- Buat masa ini.] [- Ayuh.]
[Nimer, saya perlukan telefon selamat.]
[Gembira jumpa awak. Saya banyak dengar cerita awak.]
Awak ingat saya bodoh?
Dia masih hidup, saya tak tipu.
Saya nampak kesan darah dan bekas tembakan di apartmen itu.
Dia cedera teruk, tapi saya jaga dia. Saya beri transfusi darah kepadanya.
[Biar betul? Apa masalah awak?]
Awak ingat kami nak biar dia mati?
Haj Ali menahannya.
Di kejiranan Saifi di Beirut. Saya tahu lokasinya.
Kenapa saya nak percaya?
Sebab awak jadikan isteri dan kakak saya tebusan.
Pasti Haj Ali dah tahu saya bersekongkol dengan awak.
Dia takkan ambil risiko. Awak kesuntukan masa.
Dia akan bawa kapten keluar dari Lubnan secepat mungkin.
Kemudian bawa dia ke mana?
- Saya bantu cari dia jika awak janji… - Bawa dia ke mana?
- Berjanji awak akan bantu saya. - Bawa dia ke mana?
Ke Iran.
[Aisha.]
[Aisha, kita akan selamat, saya janji.]
[Sanggup awak buat begini kepada dia?]
[Omar sayang awak,]
[dia selalu cerita tentang awak,]
[dia kata awak keluarganya yang dia paling sayang.]
[Orang Yahudi itu tipu saya.]
[Mereka tipu kata Omar perlukan bantuan, jadi saya datang.]
[Saya takkan buat apa-apa yang menyakiti dia.]
[Namun, itu yang awak buat,]
[awak hancurkan hidup kami dan dia akan dibunuh!]
[Tidak.]
[Saya kenal mereka.]
[Mereka cuma nak Yahudi yang diculik itu.]
[Selepas dia ditemui, awak bebas.]
[Mereka takkan bebaskan dia.]
[Dia akan mati, saya tahu.]
Raphael, saya percaya dia, dia tak tipu.
Dia tipu. Dia nak lengahkan masa sehingga kamu ditemui.
Doron,
pemindahan dalam perjalanan. Tunggu di sana, awak faham?
Raphael, biar saya periksa.
- Jika benar, kita selamatkan dia. - Awak dengar tak?
Jangan ulang kejadian Gaza.
Awak pasti tak nak timbul malapetaka lagi.
Kita terpaksa tanggung akibatnya.
Baik, saya faham.
[Nimer,]
[mari sini, kawan. Duduklah.]
[Saya perlukan kereta. Ini penting.]
[Saya tak pasti jika awak sedar,]
[tapi awak dikehendaki di wilayah ini.]
[Mereka ada gambar dan butiran awak.]
[Pihak berkuasa Lubnan memburu kamu.]
[- Jadi, lupakan kereta itu.] [- Saya akan balik dalam sejam.]
[Awak pasti ditangkap, lebih-lebih lagi jika pandu kereta.]
[Kami diarahkan untuk lindungi awak di sini.]
[Awak akan tunggu di sini sehingga kawan awak sampai.]
[Okey, kawan?]
[Saya nak pergi ke kejiranan Saifi. Awak tahu caranya?]
Di sini.
Sagi, ini Aliza. Aliza, suami saya, Sagi.
- Hai. - Hai.
- Kita jumpa tempoh hari.
Saya bawa biskut dari Jenin.
Maafkan saya, sayang.
Saya pun minta maaf.
- Saya nak cakap sesuatu. - Tunggu, biar saya cakap.
Saya dah fikir apa nak cakap.
Saya sedar bahawa itu okey.
Tak apa jika
awak tak mahu ada anak.
Bukan sekarang atau selamanya.
Awak tahu apa saya fikir ketika saya dapat tahu?
Anak-anak Avihai.
Betapa mereka terkesan seumur hidup.
Setidaknya, mak mereka ada kerja biasa.
Kita berdua buat kerja bahaya tanpa niat nak berhenti,
jadi kenapa nak biar anak kita laluinya?
Ini penderaan kanak-kanak, bukan?
Itu kejam.
Sayang, awak akan jadi ibu yang hebat. Pandang saya.
Awak akan jadi ibu yang hebat.
Ibu terbaik di dunia, saya pasti.
Ada orang yang buat kerja ini, tapi masih hidup lama.
Ada orang yang menyeberang jalan dan dilanggar trak.
Sayang, apa saja keputusan awak,
saya akan terima.
"Bersama ketika susah dan senang."
KEJIRANAN SAIFI, BEIRUT
[Semoga Tuhan rahmati awak. Terima kasih.]
[Apa khabar, kawan? Awak dengar tak?]
[Dengan jelas. Apa awak nampak?]
[Kejiranan Saifi sangat indah,]
[dengan rumah dan orangnya yang cantik.]
[- Awak patut tinggal di sini.] [- Awak nampak rumah itu?]
[Sudah tentu, itu soalan bodoh.]
[Bersebelahan kafe, dalam keadaan baik.]
[Ada pengawal, kamera, bagus sekali.]
[Saya pasti ada orang penting tinggal di sana.]
[Ini memang bagus.]
[Boleh awak dekati rumah itu? Pengawalnya bersenjata?]
[Saya perlukan maklumat.]
[Okey, saya akan cuba.]
[Saya dah dekati rumah itu. Saya rasa pengawalnya bersenjata.]
[Boleh awak jenguk ke dalam kawasan itu?]
[Saya tak nampak apa-apa.]
[Saya nak letak telefon, nanti kita cakap.]
[- Salam sejahtera.] [- Boleh saya bantu awak?]
[Ya. Saya Nimer, ejen harta tanah.]
[Saya cari hartanah.]
[Tunjuk pengenalan awak.]
[Tiada masalah.]
[Ini dia.]
[Pejabat kami di selatan, tapi kami nak kembangkan perniagaan,]
[jika ada peluang di kawasan awak dan awak boleh bantu kami.]
[Tiada apa-apa untuk awak di sini.]
[Saya dalam perjalanan balik.]
[Saya perlukan lebih banyak maklumat, kawan.]
[Mereka mula mengesyaki saya, terlalu berisiko. Saya mesti pergi.]
[Tunggu sekejap lagi, kawan.]
[- Okey.] [-Terima kasih, kawan.]
Berani awak hantar dia ke misi di tengah Beirut tanpa kelulusan saya?
Raphael, lihat gambar itu. Dia memang ada di sana.
Itu bukan kepastian, cuma spekulasi.
Kita tak tahu siapa di sana dan awak bahayakan nyawa ejen itu.
Awak nak lepaskan peluang untuk selamatkan Gabi?
Doron, cukup. Panggil semula ejen itu sekarang!
[Tarik nafas.]
[Sekali lagi.]
Raphael.
Dapatkan imej satelit dari atas rumah.
[Apa yang berlaku?]
[Pakaian ini untuk apa?]
[Jangan kata kita nak berpindah lagi. Saya dah mula selesa di sini.]
[Malangnya, awak perlu pergi, kapten.]
[Doktor, bagaimana keadaan dia?]
[Dia okey, semakin sihat. Dia boleh mengembara.]
[- Awak akan berikan ubat, bukan?] [- Ya.]
[- Ubat, alat sedut, adrenalina, jarum.] [- Cukup, saya merayu, Haj.]
[Jangan pindahkan saya lagi. Biar saya berehat.]
[Kami tiada pilihan. Kawan awak memburu kami]
[dan itu membahayakan kami.]
[Kami akan bawa awak ke tempat selamat.]
[Saya dah beri semua, apa lagi awak mahu?]
[Jangan takut. Mereka layan banduan dengan baik di sana,]
[terutamanya mereka yang beri kerjasama.]
[Saya merayu, biar saya kekal di sini.]
[Saya akan buat apa awak mahu, cuma jangan hantar saya ke sana.]
[Kasihani saya, Haj.]
[Demi Tuhan, biarkan saya di sini.]
[- Biarkan saya di sini!] [- Bertenang dan diam!]
[Sediakan dia untuk dipindahkan.]
Jadi?
Doron, kami sedang pantau kawasan itu, tapi imej satelit tak cukup.
Mereka nak bawa dia keluar dari Lubnan. Kita kesuntukan masa!
Ketibaan Haj Ali tak bermakna Ayub ada di sana.
Raphael, saya dah berikan semua petunjuk.
Doron, tunggu arahan. Kali ini, kita buat dengan betul.
Boleh kita pasang peranti di dalam vila?
Kita tak tahu susun atur kawasan itu. Pasang peranti akan mendatangkan risiko.
Haj Ali sedang mengawal sesuatu di sana.
Omar percaya Haj Ali akan keluar malam ini. Kita buang masa.
Jika dia keluar dari Lubnan, kita takkan jumpa dia lagi, faham tak?
Jadi, apa rancangannya? Kita tiada maklumat atau persiapan
dan tiada petunjuk jelas ada tebusan di sana.
Unit takkan lakukannya.
Jadi, biar kami pergi.
Maaf, Eli, tapi bukan awak yang meluluskan misi.
Saya setuju ini misi bunuh diri.
Saya takkan bahayakan nyawa sesiapa sehingga kita pasti Ayub masih hidup.
Kita nak tragedi Ron Arad berulang semula?
Kamu nak begitu?
Mustafa Dirani? Sheikh Obeid?
Macam pernah dengar?
Awak pernah biarkan ejen tanpa maklumat merisikokan nyawa,
bukan untuk cari Ron Arad, tapi hanya cari maklumat tentangnya.
Patutkah saya teruskan? Mari cakap tentang Shalit.
Awak hantar seluruh pasukan IDF ke Gaza selepas dia diculik,
diikuti beberapa unit lagi, hanya untuk cari maklumat tentang dia.
- Jadi, hentikan semua ini. - Sudahlah.
Mesyuarat tamat. Saya akan beritahu selepas dapat petunjuk jelas
bahawa Ayub ada dalam rumah itu. Bersurai.
Raphael, ada masa sekejap?
Sekejap saja, ya.
Saya rasa awak salah.
Saya faham, tapi jika seseorang terbunuh dalam misi ini,
saya yang akan jawab, bukan awak dan pastinya bukan Eli.
Saya diberikan tugas ketuai misi ini
dan saya akan berfikir banyak kali sebelum buat keputusan.
Namun, tiada masa untuk fikir. Kita perlu bertindak segera.
[Semasa kecil, ketika di Jenin, kami akan makan awameh di pasar.]
[Omar suka awameh.]
[Semua penjual kenal dia. Mereka beri dia gula-gula tanpa mak tahu.]
[Dia sangat kecewa apabila terpaksa lari ke Israel.]
[Dia sentiasa sedih, tak faham sebab kami tak boleh balik.]
[Mak akan bawa dia ke pasar di Ramla untuk ceriakan dia,]
[tapi dia tak suka awameh di sana. Dia kata ia terlalu manis.]
Mesyuarat dah selesai?
Dia dah beri kelulusan.
Ya!
Akhirnya.
Awak patut bersedia kerana situasi akan jadi serius.
Tentera Laut SEAL akan turunkan kita di pantai guna bot awam
dan kita akan berjumpa dengan sekutu kita di atas bukit.
[Semoga semuanya berjalan lancar.]
Amen.
Pergi bersiap.
Sagi, sekejap.
Kalau awak rasa nak tarik diri, buat saja.
Saya tak kisah.
Ahli pasukan lain akan ganti awak, tiada sesiapa akan bantah.
- Eli, saya okey. - Awak pasti?
Kita akan selamatkan Gabi.
Saya kasihan akan Nurit. Dia pasti sedih tak dapat ikut.
Lebih baik begitu, percayalah.
Awak dah bincang dengan dia?
Kami dah capai persefahaman.
- Namun, dia tak dapat dijangka. - Ya.
- Jadi, saya boleh pergi? - Ya.
Ini mengarut, jaraknya dekat saja.
Merungut lagi? Ini protokol, sayang. Saya tak boleh buat apa-apa.
Okey, naik atas katil.
- Kenapa? - Hanya kejang perut.
- Nurit, tunjuk tempat yang sakit. - Di sini.
- Di bawah abdomen? - Ya.
- Mari buat ultrabunyi. - Buat apa? Tak perlulah.
Jangan abaikan rasa sakit dalam keadaan ini. Mari kita pergi.
[Awak perlukan apa-apa?]
[Boleh saya cakap dengan dia?]
[Ikut saya.]
[Mereka hantar kakak ke sini?]
[Untuk soal siasat saya?]
[Tidak.]
[Saya minta nak jumpa awak.]
[Kenapa?]
[Tak cukup lagi perbuatan kakak?]
[Bagaimana kakak boleh percaya mereka?]
[Kakak patut lebih tahu.]
["Bagaimana?" Ini bukan kali pertama. Awak sentiasa cari saya]
[selepas dipukul, berhutang atau ditahan.]
[Itu lain, masa itu saya masih muda.]
[Kakak tak sedar yang mereka akan buat apa saja untuk cari saya?]
[Kakak tak sedar kakak dipergunakan?]
[Bagaimana polis yang dikurniai pingat boleh diperdayakan dengan mudah?]
[Cukuplah! Diam!]
[Saya sangka nyawa awak dalam bahaya. Mereka hantar video palsu awak,]
[mereka tahu kelemahan saya.]
Jangan tunggu saya.
Ada sesuatu berlaku dan ia mungkin ambil masa.
Okey, berapa lama?
Saya rasa beberapa hari.
Selepas itu, saya akan beritahu mereka.
Okey. Jangan fikir tentang itu sekarang.
Buat apa yang perlu, hati-hati
dan kembali kepada kami.
Sudah tentu.
Salam sayang.
Boleh saya masuk?
Saya tahu masa ini tak sesuai,
tapi saya terpaksa.
Cakaplah, Russo.
Saya tak pasti sebab kamu atau diri saya, tapi kemalangan anak Adel
buat saya tak tenteram dan saya bertindak bodoh di garaj semalam.
- Saya buat kita terdedah… - Tak apa, kita memang nak serang mereka.
- Mujurlah tiada yang tercedera. - Kenapa tak apa?
- Tak apa. - Tidak.
Saya tak percaya diri sendiri, saya tak tahu…
Russo, abaikan buat masa ini.
Kita bincang selepas kembali dari Lubnan, okey?
Kami perlukan awak.
[Bagaimana awak tahu yang saya dikurniai pingat?]
[Saya baca artikel.]
[Adel yang hantar.]
[Apa perasaan awak?]
[Apa perasaan saya?]
[Malu.]
[Dungu.]
[Sayang.]
[Jangan panggil saya itu.]
[Awak tak tipu mereka, bukan? Gabi masih hidup?]
[Kakak ingat saya tipu?]
[Membahayakan nyawa kakak dan Aisha?]
[Kakak pun tak percaya akan saya. Kakak betul-betul rasa begitu?]
[Saya percaya dan berharap mereka jumpa dia,]
[kerana jika mereka jumpa, awak akan dapat pujian.]
[Awak masih perlu dibicarakan di Israel dan dipenjarakan.]
[Itu di luar kawalan kami, tapi kami pastikan awak boleh dilawat,]
[awak masih boleh jumpa mak, Muhammad dan Rana.]
[Mak amat rindu awak, Omar.]
[Dia tak dapat tidur lena sejak pengalaman pahit ini bermula.]
[Jika dia tahu dapat jumpa awak, walaupun sekejap saja,]
[memeluk dan mencium awak…]
[Sayang, saya dah rosakkan segalanya.]
[Saya rosakkan semuanya.]
[Saya ada di sini. Semuanya pasti okey.]
Tunjuk tempat yang sakit.
- Di bawah abdomen. - Di sini?
- Ya. - Mari kita lihat.
Saya tak nampak apa-apa masalah.
Itu jantungnya?
Ya dan semuanya okey, Nurit,
pastinya cuma kejang, itu perkara biasa dalam trimester pertama.
Oh ya,
itu jantungnya.
Anak perempuan.
Jangan menangis, dia sihat.
- Awak pasti? - Ya.
- Boleh saya buat panggilan? - Ya.
Terima kasih.
Hei, ini Sagi. Saya tak dapat jawab, sila tinggalkan mesej.
Kita tahu yang pesawat Iran mendarat beberapa jam lepas
di padang terbang tentera Jandar. Mungkin itu destinasi mereka.
Ada tiga tempat pemeriksaan sempadan: Masnaa, Qalamun,
dan satu lagi bawah kawalan PBB.
Omar.
Mereka takkan lalu Pusat Pemeriksaan Qalamun
kerana jalan itu paling panjang dalam wilayah bergolak Hezbollah
disebabkan beberapa skuad ISIS saling berbalas tembakan.
Mereka mungkin akan lalu pusat pemeriksaan yang dikawal PBB,
tapi ada ramai pelarian menggunakannya, jadi mereka perlu lebih berhati-hati.
Jadi, mungkin Pusat Pemeriksaan Masnaa.
Ia berdekatan sekatan yang dikawal Hezbollah dan Syria,
terletak di lebuh raya Beirut-Damsyik, 40 kilometer dari Beirut.
[- Kenderaan hampir tiba.] [- Terima kasih.]
Ada tiga dron di atas pusat pemeriksaan dan satu lagi di atas vila.
Sebaik saja mereka berangkat, kita akan tahu destinasinya.
Eli.
Kita akan dilindungi polis Lubnan dengan dua kenderaan.
Kita akan menuju ke Lebuh Raya Beirut-Damsyik
untuk mendekati tiga pusat pemeriksaan untuk dapatkan akses pantas.
Ingat, disebabkan dialek Lubnan,
hanya Sagi dan Shani yang bercakap pada kadar minimum. Faham?
- Bagaimana nak keluar dari sana? - Belum ada tempat pemindahan.
Bergantung pada pusat pemeriksaan yang mereka lalu. Itu saja petunjuk kita.
Kita guna dua kenderaan. Pertama: Doron, Sagi, Oren dan Omar.
- Dia ikut kita? - Ya, kita perlukan dia di sana.
Kenderaan kedua: Saya, Steve, Shani dan Ofir.
Selebihnya tunggu di sini untuk maklumat tempat pemindahan.
- Semoga berjaya, semua. - Semoga berjaya.
Pergi bersiap.
[Doron, saya nak minta tolong.]
[Saya nak jumpa Aisha.]
[Ikut saya.]
[Jangan menangis, sayang.]
[Semuanya pasti okey.]
[Awak asyik tipu saya.]
[Awak berjanji kita akan bersama, ada anak dan sebuah rumah.]
[Awak berjanji.]
[Ayuh.]
[Jangan risau.]
[Ayuh.]
[Sebentar.]
Terjemahan sari kata oleh Bibi Ellyvine