MOSSAD GÜVENLİ EVİ, KUZEY LÜBNAN
[ARAPÇA] [Nimer?]
[-Benim.] [-Memnun oldum.]
[Odalarınız hazır.]
[İnin hadi.]
[-Son durum ne?] [-Ana yolları kapattılar.]
[Ama diğer yerleri aramaları saatler sürer.]
[-Gelen giden oluyor mu?] [-Hayır, sezon bitti.]
[Merak etme, burada güvendesiniz.]
[-Şimdilik.] [-Hadi.]
[Nimer, bana güvenli bir hat lazım.]
[İyi ki tanıştık. Senden çok bahsettiler.]
Beni aptal mı sanıyorsun?
Yaşıyor. Yalan söylemiyorum.
Dairedeki kurumuş kanları, barut izlerini gördüm.
Kötü yaralanmıştı ama ona baktım.
Kan nakli yaptım.
[Şaka mı bu?] Derdin ne senin?
Ölmesine izin verir miyiz hiç?
Haj Ali'nin yanında.
Beyrut'ta, Saifi mahallesinde. Yerini biliyorum.
Sana niye inanayım?
Eşim ve ablam elinde de ondan.
Haj Ali seninle iş birliği yaptığımı anlamıştır.
İşi şansa bırakmaz. Çok zamanın yok.
Yüzbaşı'yı Lübnan'dan hemen çıkarır.
Onu nereye götürecek?
-Onu bulmana yardım ederim ama söz ver… -Nereye?
-Bana yardım edeceğine söz ver. -Nereye?
İran'a.
[Aisha.]
[Aisha, bize bir şey olmayacak, inan.]
[Ona bunu nasıl yaparsın?]
[Omar seni çok seviyor.]
[Hep senden bahsederdi.]
[Ailesinde en sevdiği kişiydin.]
[O Yahudi bana yalan söyledi.]
[Kandırıldım. Omar'a yardım et, dediler. O yüzden geldim.]
[Yemin ederim, ona zarar verecek bir şey yapmam.]
[Yaptın ama.]
[Hayatımızı mahvettin. Onu öldürecekler!]
[Hayır.]
[Onları tanıyorum.]
[Sadece kaçırılan Yahudi'yi istiyorlar.]
[Bulunca sizi bırakırlar.]
[Omar'ı bırakmazlar.]
[Ölecek, biliyorum.]
Raphael, yalan söylemesi için sebep yok.
Var. Aklı sıra işi uzatacak, sizi bulacaklar.
Doron,
tahliye ekibi geliyor. Orada kal ve onları bekle. Anlaşıldı mı?
Raphael, her ihtimale karşı bir bakayım.
-Doğruysa Gabi'yi kurtarabiliriz. -Beni duydun mu?
Gazze olayı tekrarlanmasın.
Vicdanına bir yük daha binmesin.
O olayın bedelini ağır ödedik.
Anlaşıldı, tamam.
[Nimer,]
[buraya gel, otur oğlum.]
[Dinle, bana acilen araba lazım.]
[Farkında mısın bilmiyorum]
[ama her yerde aranıyorsunuz.]
[Resimleriniz, eşkâliniz ellerinde.]
[Lübnan askeri peşinizde.]
[-Arabayı unut yani.] [-Bir saate dönerim.]
[Yakalanırsın. Hele de arabayla kesin.]
[Bir yere gitmesin, dediler. Burası güvenli.]
[Arkadaşların gelene kadar buradasın.]
[Tamam mı dostum?]
[Saifi mahallesine gitmem lazım. Nasıl giderim, biliyor musun?]
Oldu.
Sagi, bu Aliza. Aliza, eşim Sagi.
-Selam. -Selam.
-Geçen sefer karşılaşmıştık.
Sana Cenin'den kurabiye getirdim.
Özür dilerim aşkım.
Ben de.
-Sana bir şey söyleyeceğim. -Dur, önce ben konuşayım.
Bir karara vardım.
Sorun olmadığını fark ettim.
İstemiyorsan
varsın çocuğumuz olmasın.
Şimdi de, sonra da.
Öğrendiğimde ilk ne düşündüm, biliyor musun?
Avihai'nin çocuklarını.
Aldıkları ömürlük yaraları.
Onların en azından anneleri normal.
Biz ikimiz bu pis işi yapıyoruz. Bırakmaya niyetimiz yok.
Bir çocuğa bunu niye yaşatalım?
Buna çocuk istismarı denir.
Çok zalimce.
Müthiş bir anne olacaksın. Bana bak canım.
Müthiş olacaksın.
Dünyanın en iyi annesi. İnan bana.
Boş ver, bu işi yapıp uzun yaşayan insanlar da var.
Kimine de sokakta kamyon çarpıyor.
Canım, neye karar verirsen ver,
kabul edeceğim.
"İyi günde, kötü günde."
BEYRUT, SAIFI MAHALLESİ
[Allah razı olsun. Sağ ol.]
[Nasılsın dostum? Ben iyi duyabiliyor musun?]
[Çok iyi. Ne görüyorsun?]
[Saifi mahallesi çok hoş bir yer.]
[Evler de insanlar da çok güzel.]
[-Burada yaşamak lazım.] [-Evi görüyor musun?]
[Tabii. Ne saçma bir soru.]
[Kafenin dibinde. Çok iyi durumda.]
[Korumalar, kameralar. Mükemmel.]
[Kesin orada ünlü biri yaşıyor.]
[Çok iyi.]
[Eve yaklaşabilir misin? Korumalar silahlı mı?]
[Herhangi bir bilginin faydası olur.]
[Tamam, bir bakayım.]
[Yaklaşabildiğim kadar yaklaştım. Sanırım korumalar silahlı.]
[İçeri bakabilir misin?]
[Hiçbir şey göremiyorum.]
[Kapatmam lazım. Sonra konuşuruz.]
[-Selamünaleyküm.] [-Yardımcı olabilir miyim?]
[Aslında evet. Ben Nimer, emlakçıyım.]
[Ev bakıyorum.]
[Kimliğini göreyim.]
[Sorun değil.]
[Buyur.]
[Ofisimiz güneyde ama bölgenizde bir şey varsa]
[ve yardım ederseniz genişlemek istiyoruz.]
[Burada sizlik bir şey yok.]
[Geri döneceğim.]
[Biraz daha çabala. Daha somut bir şey lazım.]
[Benden kuşkulanmaya başladılar. Çok riskli, hemen gitmeliyim.]
[Biraz daha kal oğlum.]
[-Tamam.] [-Sağ ol dostum.]
Ne cüretle benden onay almadan onu Beyrut'ta göreve gönderirsin?
Raphael, resimlere bak. Gabi kesin orada.
Kesin değil. Spekülasyon bu.
Orada kim var bilmiyoruz. O ajanın hayatını riske atıyorsun.
Gabi'yi kurtarma şansımız heba mı olsun?
Yeter Doron. O ajanı hemen geri çağır!
[Nefes al.]
[Tekrar.]
Raphael.
Evin üstünden uydu görüntüsü alın.
[Ne oluyor? Söylesene.]
[Bu giysiler ne için?]
[Yine taşınacağımı söyleme. Sonunda bu "süit"e alışmıştım.]
[Maalesef yine yolcusun Yüzbaşı.]
[Doktor, durumu nasıl?]
[İyi. Kuvvetine kavuşuyor. Seyahat edebilir.]
[-Yolluk ilaç vereceksin ama.] [-Tabii.]
[-İlaç, fısfıs, adrenalin, ne varsa.] [-Yeter. Ne olur Haj.]
[Beni rahat bırak da dinleneyim.]
[Başka çaremiz yok dostum. Arkadaşların peşimizde.]
[Durum riskli.]
[Seni güvenli bir yere götüreceğiz.]
[Her şeyi söyledim. Yetmedi mi?]
[Korkma. Orada esirlere iyi davranıyorlar.]
[Hele de iş birliği yapanlara.]
[Allah aşkına, burada kalayım. Sana yalvarıyorum.]
[Ne istersen yaparım ama beni oraya gönderme.]
[Acı bana Haj. Allah aşkına.]
[Allah aşkına, burada kalayım.]
[-Burada kalayım!] [-Sakin ol ve sus!]
[Onu nakle hazırla.]
E?
Doron, tesisi gözlüyoruz ama uydu görüntüsü yeterli değil.
Onu Lübnan'dan götürecekler. Zaman kaybediyoruz!
Haj Ali gelse de Ayub orada olmayabilir.
Raphael, sana bir sürü kanıt sundum.
Doron, talimat bekle. Bu kez işi kurallara göre yapacağız.
Villaya cihaz yerleştirebilir miyiz?
İçerinin düzenini bilmiyoruz. Durumu fark edebilirler.
Haj Ali orada bir şeyi koruyor.
Omar, Haj Ali'nin gece yarısı çıkacağını söylüyor.
Gabi'yi Lübnan'dan götürürse onu bir daha göremeyiz, farkında mısınız?
Plan ne peki? Ne istihbarat var ne hazırlık,
ne esirin orada olduğuna dair somut kanıt.
Birim kabul etmez.
O zaman kendimiz yaparız.
Kusura bakma Eli ama görevlerden sen sorumlu değilsin.
Bence de bu görev intihar olur.
Ayub'un sağ olduğundan emin olmadan kimseyi riske atmayacağım.
Ron Arad'a olanlar tekrarlansın mı?
Bunu ister miyiz?
Mustafa Dirani'ye, Şeyh Obeid'e olanlar?
Tanıdık geldi mi?
Çok daha az istihbaratla ajanları riske attın.
Ron Arad'ı bulmak için değil, hakkında istihbarat almak için.
Devam edeyim mi? Shalit'i konuşalım.
O kaçırılınca hakkında istihbarat almak için
bütün İSK'yi Gazze'ye yolladın, diğer birimler de gitti.
-O yüzden kes saçmalamayı. -Yeter.
Bu tartışma bitmiştir. Ayub'un o evde olduğuna dair
somut kanıt gelince devam edeceğiz. Toplantı bitti.
Raphael, bir saniyen var mı?
Bir saniyeyse evet.
Bence hata yapıyorsun.
Anlıyorum. Ama bu görevde can kaybı olursa
benim hesap vermem gerekir, senin değil, hele Eli'nin hiç değil.
Başbakan bu görevi bana verdi.
O yüzden her şeyi iki kez değil, bin kez düşüneceğim.
Ama düşünmeye zaman yok. Hemen harekete geçmeliyiz.
[Çocukken Cenin'de pazar yerinde lokma yerdik.]
[Omar lokmaya bayılırdı.]
[Bütün tatlıcılar onu tanır, anneme çaktırmadan ona tatlı verirdi.]
[İsrail'e kaçmak moralini çok bozdu.]
[Hep üzgündü. Niye eve dönemediğimizi anlamıyordu.]
[Annem, neşelensin diye onu Remle'deki pazara götürürdü]
[ama Omar oradaki lokmayı sevmez, "Fazla tatlı" derdi.]
Toplantı bitti mi?
Onay verdi.
İşte bu!
Oh be.
Dua etmeye başla çünkü ortalık karışacak.
Deniz komandoları bizi sivil gemiyle götürecek.
Tepede bir iş birlikçiyle buluşacağız.
[İnşallah iyi gidecek.]
Âmin.
Hazırlanın.
Sagi, sen dur.
Bu sefer katılmak istemiyorsan gelme.
Bence sakıncası yok.
Başka ekipten biri gelir. Kimse itiraz etmez.
-Gerek yok Eli. -Emin misin?
Gabi'yi kurtaracağız.
Nurit'e üzülüyorum, hepsi bu. Gelemeyeceği için çok üzülecek.
Böylesi daha iyi, inan.
O çatlakla konuştun mu?
Yani… Bir şekilde anlaştık.
-Ama sağı solu belli olmaz. -Evet.
-Gidebilir miyim? -Gidebilirsin.
Bu çok saçma. Alt tarafı üç oda ötede.
Yine mi itiraz ediyorsun? Protokol böyle canım. Yapacak bir şey yok.
Atla bakalım.
-Ne oldu? -Mideme kramp girdi.
-Nurit, tam yerini göster. -Burası.
-Karnının altı mı? -Evet.
-Ultrason çekelim. -Neden? Hiç gerek yok.
Canım, bu durumda bu ağrıyı yok sayamayız. Hadi.
[Bir şeye ihtiyacın var mı?]
[Omar'la konuşabilir miyim?]
[Gel.]
[Seni mi yolladılar?]
[Beni sen mi sorgulayacaksın?]
[Hayır.]
[Seni görmeyi ben istedim.]
[Neden?]
[Yeterince zarar vermedin mi?]
[Onlara nasıl inanırsın?]
[Başka biri olsa tamam da, sen?]
["Nasıl" mı? Bu ilk değil. Ne zaman dayak yesen, borcun olsa]
[ya da tutuklansan bana geliyorsun Omar.]
[Bu sefer farklı. O zaman çocuktum.]
[Beni bulmak için her şeyi yaparlar, anlamıyor musun?]
[Söyle. Seni kullanıyorlar, farkında değil misin?]
[Madalyalı bir polissin. Onlara nasıl kandın?]
[Yeter! Kes sesini!]
[Hayatın tehlikede sandım. Sahte videolarını gönderdiler.]
[Böyle yapacağımı biliyorlardı.]
Beni bekleme.
Bir durum var. Çözülmesi vakit alabilir.
Tamam. Ne kadar?
Sanırım birkaç gün.
Ondan sonra onlarla konuşacağım.
Tamam. Şu an bunu düşünme.
Yapman gerekeni yap. Dikkatli ol
ve bir an önce dön.
Tabii ki.
Öpüyorum.
Gelebilir miyim?
Belli ki şu an zamanı değil
ama durum bu.
Çıkar ağzından baklayı Russo.
Sorun bende mi, sizde mi bilmiyorum
ama Adel'in çocuğuna olanlar beni sarstı
ve dün tamirhanede ters tepki verdim.
-Benim yüzümden… -Önemli değil. Nasılsa ateş açacaktık.
-Neyse ki kimse ölmedi. -Nasıl önemli değil?
-Değil işte. -Önemli.
Artık kendime güvenmiyorum, bilmiyorum…
Russo, bırak şimdi bunları.
Lübnan'dan dönünce konuşuruz. Tamam mı?
Sana ihtiyacımız var.
[Madalya aldığımı nereden biliyorsun?]
[Bir haberde okudum.]
[Adel gönderdi.]
[Ne hissettin?]
[Ne mi hissettim?]
[Utanç.]
[Geri zekâlı gibi.]
[Canım.]
[Canım deme bana.]
[Yalan söylemedin, değil mi? Gabi sağ mı?]
[Sence yalan söyler miyim?]
[Aisha'yı ya da seni tehlikeye atar mıyım?]
[Artık sen de bana inanmıyorsun. Gerçekten öyle mi düşünüyorsun?]
[Sana inanıyorum. Umarım onu bulurlar.]
[Bulmaları faydana olur.]
[Yine de İsrail'de mahkemeye çıkar, hapse girersin.]
[Buna engel olamayız ama ziyaretçi hakkın olur.]
[Annemi, Muhammad'ı ve Rana'yı görebilirsin.]
[Annem seni çok özlüyor Omar.]
[Bu çile başladı başlayalı uyuyamıyor.]
[Seni bir dakika da olsa görebileceğini,]
[kucaklayıp öpebileceğini bilse…]
[Canım, her şeyi mahvettim.]
[Her şeyi mahvettim.]
[Artık yanındayım. Her şey düzelecek.]
Ağrıyan yeri tarif etmeye çalış.
-Burası, karnımın altı. -Burası mı?
-Evet. -Bakalım.
Sıra dışı bir şey görmüyorum.
Oğlanın kalbi mi o?
Evet. Her şey yolunda Nurit.
Herhâlde kramptı. İlk üç ayda çok normal.
Bu arada,
oğlan değil.
Kız.
Ağlama. Çok sağlıklı.
-Emin misin? -Eminim.
-Telefonla konuşabilir miyim? -Tabii.
Sağ ol.
Sagi'yi aradınız. Cevap veremiyorum, mesaj bırakın.
Bir İran uçağı birkaç saat önce
Jandar'daki askerî piste indi. Oraya gidiyor olabilirler.
Üç olası sınır kontrol noktası var. Masnaa, Kalamun
ve BM kontrolündeki.
Omar.
Kalamun kontrol noktası pek olası değil.
Çok uzak ve Hizbullah için sorunlu bir bölgede.
Orada IŞİD timleriyle çatışıyorlar.
BM kontrolündeki kontrol noktası olabilir
ama orada da çok mülteci oluyor, yani dikkat çekmemeleri zor.
O zaman Masnaa diyoruz.
Beyrut-Şam otoyolunda, Beyrut'a 40 kilometre uzakta.
Hizbullah ve Suriyelilerin kontrolündeki barikatın orada.
[-Arabalar geliyor.] [-Sağ ol dostum.]
Kontrol noktalarının üstünde iki, villanın üstünde bir dron var.
Onlar yola çıkınca varış noktalarını anlarız.
Eli.
Lübnan polisi bizi iki araçla koruyacak.
Beyrut-Şam otoyoluna gideceğiz ki
üç kontrol noktasına da hızlıca erişebilelim.
Unutmayın, Lübnan aksanından ötürü
yalnızca Sagi ve Shani konuşacak, o da sadece gerekince.
-Oradan nasıl çıkacağız? -Alış noktası belirsiz.
Kontrol noktasına göre değişir. İdeal değil ama durum bu.
İki araba gideceğiz. İlkinde Doron, Sagi, Oren ve Omar olacak.
-Bizimle mi geliyor? -Evet, orada olması lazım.
İkinci arabada Steve, Shani, Ofir ve ben olacağız.
Öbürleri burada bekleyip alış noktası güncellemesi bekleyecek.
-Herkese bol şans. -Bol şans.
Hadi giyinin.
[Doron, bana bir iyilik yap.]
[Aisha'yı görmek istiyorum.]
[Gel.]
[Ağlama. Ağlama aşkım.]
[İnşallah her şey düzelecek.]
[Bana yalan söyleyip duruyorsun.]
[Birlikte olacağız, bebeğimiz, evimiz olacak, dedin.]
[Söz verdin.]
[Hadi.]
[Merak etme.]
[Gidelim.]
[Bir dakika.]
Alt yazı çevirmeni: Bilge Gündüz