[ARABSKI] [Tu arabska stacja…]
Raphael, jesteśmy na miejscu.
Widzę was.
Eli, ruszają.
Wyjeżdżają z Saifi dwoma czarnymi SUV-ami.
Jadą nabrzeżem na północ.
Zobaczymy, do którego przejścia.
[Oddacie mnie Irańczykom?]
[Ajatollahom? Dlaczego?]
[Jestem waszym asem w rękawie.]
[Wiesz, że oni mają cię gdzieś, co?]
[Spójrz, co zrobili z twoim krajem,]
[który niegdyś zwano Paryżem Bliskiego Wschodu.]
[Zamiast utworzyć rząd, zniszczyli kraj.]
[Jaka szkoda.]
Kierują się na autostradę z Bejrutu do Damaszku.
Na północny wschód.
Czyli Masnaa.
- Słyszeliście? - Tak, zrozumieliśmy.
Jedziemy.
Macie niecałe 30 minut, żeby dojechać na miejsce,
bo inaczej na dobre stracimy Ayuba.
AUTOSTRADA MIĘDZY DAMASZKIEM A BEJRUTEM
[Twojemu dziadkowi byłoby wstyd, że tak zniszczyłeś Liban.]
[Nie macie nic.]
[Ani infrastruktury, ani pieniędzy. Tylko syf i wojnę.]
[Mój dziadek przez całe życie był niewolnikiem sunnitów.]
[Zabiły go chrześcijańskie Falangi.]
[Odpuść sobie ten Paryż Bliskiego Wschodu.]
[- Iran ocali nasz kraj.] [- Myślisz, że Iran was ocali?]
[Iran…]
[Iran zrobił z Libanu kraj dla uchodźców.]
[Moglibyście rozwijać się jak Izrael.]
[Ci okupanci, którzy zabijają dzieci?]
[Skończ, kapitanie. Siedź i nie gadaj, bo męczysz mnie już.]
[Dokumenty.]
[Dobra, możecie jechać.]
[Dokumenty.]
[Dobra, możecie jechać.]
- Będą tam za dwie minuty. - Zrozumiałem.
Miejcie się na baczności. Ayub dotrze tu lada moment.
To oni. Bądźcie w gotowości.
[Dokumenty.]
[- Co jest?] [- Dokumenty.]
[Nie ma ich w aucie.]
[To nie on.]
Cholera, nie ma ich w tym aucie.
Zbierajcie się stamtąd, natychmiast.
Poczekajmy, jeszcze mogą przyjechać.
Mogą wysłać drugie auto.
Eli, słyszysz mnie?
[Dziękuję.]
Eli, słyszysz mnie?
[Przepraszam, że tak długo. Możecie jechać.]
[Z jakiego jesteście oddziału?]
[I kto kazał wam zrobić blokadę?]
[Wszystko w porządku, możecie jechać.]
Co oni robią?
[Z jakiego jesteście oddziału?]
[Bardzo przepraszam, nie wiem, co ją ugryzło.]
[Pewnie jest zmęczona staniem tutaj.]
[Policja w Bejrucie, oddział 33.]
[Kazano nam sprawdzać wszystkie auta.]
[Czego szukacie?]
[Dwóch izraelskich dywersantów.]
[Mamy informować centralę]
[o wszelkich podejrzanych zachowaniach.]
[Oddział 33, tak?]
[Chwileczkę.]
[Dajcie mi telefon.]
Dzwoni gdzieś, żeby nas sprawdzić.
- Spokojnie, nie uda mu się to. Gili. - Robi się.
[Nie ma zasięgu,]
[ale nic mi nie wiadomo o tej blokadzie.]
[Znam waszego komendanta.]
[Nikt się stąd nie ruszy, póki on tu nie dotrze.]
Brać ich.
[Nie ujdzie wam to płazem, wy gnoje!]
[Morda!]
[Puśćcie mnie!]
[Idź.]
[Gdzie Ayub?]
[Gdzie Ayub, ty sukinsynu?]
[Gdzie jest Ayub?]
[Gdzie on jest?]
[Macie mnie za zdrajcę? Nic ode mnie nie wyciągniecie.]
[Już więcej nie zobaczycie swojego kapitana.]
[Gdzie jest Ayub?]
[Daję słowo, że wszyscy tu zginiecie.]
[Zabiją was jednego po drugim.]
Doron…
daj mi z nim pogadać.
[Chodź tutaj.]
[Ty pieprzony zdrajco! Skurwysynu jeden!]
[Rodzina zdrajców! Macie to we krwi!]
[- Jesteś taki sam jak ojciec!] [- Skończ już!]
[Nic z tego. On nic nie powie.]
[Jasne, że nie. Nie jestem jak ty.]
[Wolę zostać męczennikiem!]
[Co proponujesz?]
[Zbombardujcie dom jego matki w Maroun al-Ras,]
[gdzie ukrywają się jego żona i dzieci.]
[Ty pierdolony zdrajco!]
[Zdradziecki skurwysynu!]
Jadą do przejścia granicznego numer 5
niedaleko Qalamoun w Kada al-Hirmil.
Jedźcie tam.
Wracać do aut!
Chcę mieć obraz z satelity.
KONTROLA NA GRANICY SYRII I LIBANU
[Chodźmy.]
[Dobry wieczór, panowie.]
[Jak sytuacja?]
[Dobrze.]
[- Momencik. Tak?] [- Zaraz będziemy.]
[Już jesteśmy. Czekamy.]
[Kiedyś zrozumiesz, Gabi,]
[że na moim miejscu zrobiłbyś to samo.]
[Mów sobie, co chcesz.]
[Nie jesteśmy tacy jak ty.]
[Skąd. Jesteście najbardziej moralną armią na świecie.]
[Posłuchaj, kapitanie.]
[Przesłuchiwałem Diraniego po tym, jak wyszedł z izraelskiej niewoli.]
[Ściągnęliśmy lekarzy i psychiatrów, ale nic nie pomogło.]
[Nie muszę chyba mówić, jak go potraktowaliście.]
[Nie przebieraliście w środkach.]
[Biliście i torturowaliście go. A dlaczego?]
[Dla informacji o Ronie Aradzie,]
[który od sześciu lat był poza naszym zasięgiem.]
[Wiedzieliście o tym, a mimo to poniżyliście go.]
[Moi przyjaciele prędzej czy później cię zabiją.]
[Dobrze o tym wiesz, co?]
[Tak jak dopadliśmy Imada Mughnijję,]
[al-Musawiego i innych półgłówków.]
[Wystarczy już, kapitanie. Siedź już cicho.]
[Zapamiętaj sobie moje słowa. Każda minuta może być twoją ostatnią.]
[Pamiętaj o tym, będąc w łóżku ze swoją żoną]
[czy ze swoją kochanką.]
[Każdy dzień może być twoim ostatnim.]
[Wiesz, czemu mówią mi Ayub?]
[Bo każdego, kto spojrzy na moją piękną twarz, czeka klątwa.]
[Jutro, kiedy już oddamy cię Irańczykom,]
[zaczniesz za mną tęsknić.]
Mamy obraz przejścia.
Dana, widzisz to, co ja?
Syryjczycy już tam są.
Eli, gdzie jesteście?
[Minęliśmy Hmairah.]
Kurwa, jeszcze 20 kilometrów.
Jedźcie jak najszybciej. Haj Ali będzie tam za parę minut.
- Gili, trzeba ich zatrzymać. - Potrzebuję paru minut.
Nie mamy paru minut. Ruchy.
[Szykujcie się. Już niedługo.]
Raphael, chodź na chwilę.
Nie zdążą.
- Trochę wiary… - Rozważmy plan B.
Jeśli Ayub przekroczy granicę, już go nie namierzymy.
To, co się działo, to nic w porównaniu z tym, co nas czeka.
Predator jest nad nimi. Skończmy z tym raz na zawsze.
Oszczędźmy mu cierpienia.
[Bez obaw, Amira.]
To jeszcze nie koniec.
Raphael, mam to.
[- Dobry wieczór.] [- Dobry wieczór.]
[- Jak tam?] [- Dobrze.]
[To ten Żyd?]
[No dobra.]
[Co jest? Otwórzcie bramę!]
[Wy pierdoły! Otwierać, szybko!]
Mamy parę minut, zanim odzyskają kontrolę.
Ruchy, Eli. Zyskaliśmy parę minut.
Zrozumiałem. Jedziemy.
[Szybciej!]
Raphael, jesteśmy na miejscu.
[- Brama nie działa!] [- Stop!]
[- Co jest, pułkowniku?] [- Nic takiego. Mała usterka.]
[Wszystko dobrze, Bóg jest…]
Zewrzeć szyki!
Ruchy!
Otoczyć ich!
Zewrzeć szyki!
Szybko, Doron!
Zewrzeć szyki!
Nie przerywać ognia!
Eli!
Doron, mam go!
Nie przerywać ognia!
Doron, idź po Gabiego!
[Nawet nie wiesz, jak bardzo na to czekałem.]
Doron!
Chodź.
Mam Ayuba!
Wycofać się!
Mam Ayuba!
Eli, już prawie świta. Jedźcie do punktu zbiórki.
Oddział SEAL będzie tam czekał z Mayą.
Mamy Ayuba. Ruszamy.
Kierować się do aut!
Do śmigłowca!
Już dobrze, Gabi. Wracamy do domu.
Jestem z tobą.
Do śmigłowca!
[Omar!]
Do śmigłowca!
Wszyscy do śmigłowca!
[Omar!]
[- Nie!] - Nie! Omar!
[- Omar!] - Nie strzelaj!
[Omar!]
[Omar…]
Do śmigłowca!
- Do śmigłowca! - Wszyscy do śmigłowca!
- Podnieście go. - Maya.
[Omar.]
Ruchy!
SIEDZIBA SZIN BETU
Maya Benjamin. Wypuścimy cię, ale mamy warunki.
Nie możesz opuszczać kraju ani mówić nikomu o tym, co się działo.
Ani matce, ani mężowi. Nikomu.
A zwłaszcza mediom.
Oto twoje zeznania.
Przeczytaj je uważnie i podpisz.
Masz ogromne szczęście.
Ktokolwiek inny trafiłby na wiele lat do więzienia.
O tak, szczęściara ze mnie.
Wykorzystaliście policjantkę. Okłamywaliście ją i zwodziliście.
Sprawiliście, że zdradziła kraj i ryzykowała życie.
I zabiliście jej brata.
Prawdziwa szczęściara.
Cóż za historia. Cóż za bohaterstwo.
Możesz już iść.
A co z Omarem? Gdzie on jest?
W instytucie Abu Kabir. Komisja Spraw Zagranicznych i Obrony
zadecyduje, co z nim zrobić, a wtedy cię poinformujemy.
DŻANIN, AUTONOMIA PALESTYŃSKA
[- Tak się o ciebie martwiłam.] [- Skarbie.]
[Od trzech dni nie miałam od ciebie żadnych wieści.]
[Myślałam, że cię straciłam.]
[Wybacz, skarbie. Musiałem się ukrywać.]
[Nie mogłem dzwonić.]
[Co z Kareemem?]
[Tęskni za tobą.]
[Pyta o ciebie. Chciałby się z tobą zobaczyć.]
[Ci dranie zabrali wszystko?]
[Nie, nie wszystko.]
[Ale wyrządzili sporo szkód tutaj i w Libanie.]
[Co się stało?]
[Powiedz.]
[Wkroczyli do północnego Libanu. Zabili dziesięciu naszych i…]
[odbili izraelskiego zakładnika.]
[Omara też prawdopodobnie pojmali.]
[Niech Bóg ma go w opiece.]
[Ale Omar zadał im cios, którego nie zapomną.]
[Razem zadaliście im ten cios.]
[Skarbie, rozmawiaj ze mną.]
[Shara.]
[Możesz na mnie liczyć.]
[Już dłużej nie dam rady. To koniec.]
[Armia jest w natarciu, a ja nie wiem, czy mam siłę z nią walczyć.]
[Posłuchaj mnie, skarbie.]
[Całe życie pragnąłeś tej zmiany.]
[Chciałeś, by naród obudził się i walczył.]
[To wszystko dzieje się dzięki tobie.]
[Razem z Omarem obudziliście ludzi z letargu.]
[Postaw się im. Bądź silny.]
[Rozumiesz?]
[Jesteś bohaterem Palestyny.]
[I każdy będzie cię tak postrzegał.]
W porządku, Gabi?
Chcesz kawy? Potrzebujesz odpocząć?
Dobra, świetnie.
Mówiłeś o domu w Saifi. Spójrzmy jeszcze raz na zdjęcia.
Gabi.
Ja też mam pytanie. Mogę?
Jasne. Słucham.
Turmusajja…
Co z tamtejszą jednostką?
Została zniszczona.
Lavi Mizrahi?
Gabi, nie na to teraz pora.
Żyje czy nie?
Nie.
Kaspi?
- Przerwijmy przesłuchanie. - Zgoda.
- Kaspi? - Odpowiemy na twoje pytania.
- Kaspi! - Niedługo skończymy.
- Odpowiemy na wszystkie pytania. - Wchodzę tam, i już!
Już skończyliśmy, Doron.
- Niech odpocznie w pokoju… - Odbiło wam?
Siedział w niewoli, a wy chcecie go zamknąć?
- Poważnie? - Nie zamykamy go.
Nie zostanie tutaj. Zabiorę go do domu.
- Nie, uspokój się… - Zejdź mi z drogi!
- Pogadajmy z dowódcą… - Ty z nim pogadaj.
Powiedz, że zabrałem go do domu.
Jeśli zechcecie z nim porozmawiać, będzie u mnie. Dzięki!
Pojedziemy do mnie na farmę, dobra?
Wszystko będzie dobrze.
[Nie, mamo. Żaden problem. Jasne, że przyjadę.]
[A co u ciebie, mamo? Jesz dobrze? Pijesz dużo wody?]
[Też nie mam apetytu.]
[Dobrze, mamo. Do zobaczenia.]
Telefon ciągle dzwoni. Każdy chce z tobą rozmawiać.
Dokąd jedziesz?
Dokąd, Maya?
Do domu.
Jak to do domu?
Do mamy, do Ramli. Muszę być przy niej.
W porządku. A kiedy wrócisz?
Wiem, że robiłaś to wszystko dla Omara.
Porozmawiaj ze mną, Maya.
Powiedz coś.
Amos.
Nie mam nic do powiedzenia.
Wybacz mi.
Napisy: Krzysztof Łuczak