‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(สาวๆ อะไรดีกว่ากัน ‪อึ๊บที่ดีหรือขี้ที่ดี โหวต!)
‪บอกเลยนะยะหล่อน ‪แกแหยมฉันไม่ได้ ถึงแม้แกจะอยากแค่ไหน
‪นี่ของแพงทั้งนั้น นี่ของแบรนด์เนมทั้งนั้น
‪นี่คือรองเท้าไฮโซ
‪เดินเข้าร้าน ฉันมีปัญญาซื้อทั้งคู่
‪ขี้เกียจเลือกน่ะ
‪และฉันไวนะ เทผู้ชายก็ได้
‪เพราะงั้นอย่าสบายใจ
‪ฟังนะ เดี๋ยวนี้ฉันไม่เต้นแล้ว
‪ฉันหาเงินได้เพียบ
‪ฉันไม่ต้องเต้นแล้ว ฉันหาเงินได้เพียบ
‪ถ้าฉันเจอแกแล้วฉันไม่พูด
‪แปลว่าฉันไม่อยากสุงสิงกับแก
‪ฉันมันตัวแม่ แกมันขี้ข้าโว้ย
‪เกรซี่
‪หล่อนบอกว่าหล่อนจะทำอะไรใครนะ
‪มาดูกันดีกว่า คาร์ดิ บี
‪ให้ฉันเข้าไปหน่อย
‪รู้นะว่าฉันอยู่ไหน
‪ไง
‪แกอยู่ในคลับแค่เพื่อปาร์ตี้...
‪โอเค ฉันจะช่วยเธอเอง ไม่เป็นไรนะ
‪ฉันจะช่วยเธอเอง
‪เร็วเข้า ยกขึ้น
‪ยกเท้าขึ้น เร็วเข้า
‪โอเค
‪ขยะแขยงฉันไหม
‪ไม่ ไม่มีวันด้วย
‪ฉันรักเธอ
‪มันจะไม่เป็นไรนะ
‪มันจะไม่เป็นไร
‪โอเค
‪พร้อมนะ
‪โอเค
‪ฉันขอโทษ
‪โอ้พระเจ้า
‪ไม่เป็นไรนะ
‪โทษที เกรซี่
‪คาร์ดิ บี รู้นะว่าฉันอยู่ไหน
‪รู้นะฉันอยู่ที่ไหน
‪แกอยู่ในคลับแค่เพื่อปาร์ตี้
‪ฉันไปที่นั่นแต่ฉันได้ตังค์
‪ฉันเดินเข้าออกธนาคารบ่อยมาก ‪ฉันรู้ว่าพวกเขาเบื่อฉัน บอกตรงๆ
‪เลิศ!
‪ขอบใจ หมดเขตลงทะเบียนวันนี้แล้ว
‪โทษทีที่เราใช้เวลารวบรวมเงินนานมาก ดอโม
‪แต่เธอแพงนี่นา
‪ความจริงฉันถูกจะตาย ‪ผมเธอต้องทำตั้งแปดชั่วโมง
‪ผมโซเนียก็ตั้งหกชั่วโมงกว่า
‪นังชะนีพวกนั้นควรเลิกร้องเพลงนี้ได้แล้วนะ
‪โคตรจริง หูชาไปหมดแล้วเนี่ย
‪จิ๊มิฉันแฉะอย่างกับทะเลสาบ ‪จอห์นอยากเอาหน้าลงมาว่ายน้ำ
‪ใช่เลย เธอจ๋า
‪เอาเลย! ตื่นเต้นสุดๆ
‪ชวนจอห์น เอลลิสไปงานพรอมซะ
‪ถ้าฉันชวนจอห์นไปงานพรอม เขาคงแบบว่า ‪"เธอเป็นใครวะ"
‪เขารู้น่ะว่าเธอเป็นใคร ยัยเบื๊อก
‪เกือบได้แล้ว
‪โอเค
‪มาฟังสิ พวกหล่อนกำลังใช้ปากทำกันจริงๆ
‪เฮ้ย!
‪ไปให้พ้น!
‪เป็นบ้าอะไรของพวกมันเนี่ย
‪จอร์จบอกว่า "อย่าทำให้เป็นเรื่องเลย" แต่...
‪มันอยู่ในนั้นเป็นชาติแล้ว
‪มันกำลังฆ่าฉัน
‪เกรซี่ มันไม่ฆ่าเธอหรอก รับรองได้
‪เดี๋ยวนะ
‪อย่าขยับ
‪ฉันรู้สึกถึงมันแล้ว
‪หนึ่ง สอง สาม
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอทำแบบนั้นให้ฉัน
‪โอ้พระเจ้า
‪แนต คริส
‪สำเร็จแล้ว
‪แม่เจ้า สุดยอดเลย!
‪อะไรน่ะ
‪ช่วยเก็บให้หน่อยได้ไหม
‪ฉันต้องเข้าเรียน
‪ฉันแค่แกล้งเธอเล่น
‪อย่าเครียดน่ะ
‪โอเค
‪เพื่อน จอร์จต้องหัดใช้ถุงยางนะ ‪ไม่งั้นก็ห้ามมีอะไรกับเธออีก
‪โอเคไหม
‪และใครอย่าได้เก็บไปเม้าท์เชียว
‪ฉันพูดจริงนะเว้ย
‪เธอมียาคุมกำเนิดฉุกเฉินใช่ไหม
‪ถุงยางนั่นมีอสุจิอยู่นะ และมันติดอยู่ในตัวเธอ
‪แม่เจ้า ปัญหาของกะหรี่
‪- เกรซี่ เธอไม่ท้องหรอก ‪- แต่ก็อาจท้องนะ
‪และตอนนี้ฉันยุ่งอยู่กับการสอบเอพี
‪ฉันไม่มีเวลาจัดการกับเด็กในท้องหรอก
‪แย่แล้ว
‪แย่แล้ว ฉันจะอ้วก
‪- คืนนี้ฉันไม่ไปบ้านคอเนอร์แน่นอน ‪- อะไรกัน ไม่นะ
‪เกรซ คืนนี้ฉันอยากไปค้างบ้านเธอนะ
‪วันนี้ฉันเข้าเรียนสายแน่
‪(พ่อ: คืนนี้จะมาตอนไหน อยากรู้)
‪(กินมื้อค่ำกับครอบครัว ‪พ่อรอลูกอยู่นะ ตอบด้วย!)
‪เธอไม่ต้องแกล้งหล่อนแบบนั้นก็ได้
‪ฉันแค่ให้ข้อมูลหล่อนนะ ‪เธอเป็นหัวหน้าทีมเต้นของหล่อนใช่ไหม
‪นั่นเป็นเรื่องที่่เธอควรทำรึเปล่า
‪ฉันได้รับโหวตให้เป็นหัวหน้าทีมฤดูใบไม้ผลินี้ ‪อย่างเป็นทางการแล้ว ฉันจะจำเอาไว้นะ
‪ว่าแต่เธอเป็นหัวหน้าทีมอะไรแล้วนะ
‪จอห์น เอลลิส เผ่นไปแล้ว
‪เธอยังมีเวลาจับเขาอยู่นะ
‪หยุดเลย
‪(โจอี้ เดล มาร์โกกับเพื่อนทีมเต้นของเธอ ‪คิดว่าฉันแม่งกาก)
‪(ฉันโคตรเกลียดที่นี่เลย)
‪(พวกเขาไม่ใช่เพื่อนฉันซะหน่อย!)
‪(อีกเจ็ดชั่วโมงได้ดูวอล์กกิงเดดมาราธอนแล้ว!)
‪- เดินช้าๆ หน่อย ‪- ใช่ ใจเย็น
‪ฉันไม่อยากใจเย็น
‪นั่นแฟนนายเหรอ ปุนจาบ
‪ส่งรูปนมมาให้นายเหรอ
‪ขอดูมั่งดิ
‪อึ๊บเธอรึยัง
‪- พวก ‪- อะไรเล่า
‪ก็แค่ล้อเล่น
‪ถ้านายอยากรักษาพรหมจรรย์ไว้ ‪ฉันก็เคารพความคิดนายนะ
‪นี่ ซิด ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
‪หนุ่มๆ ไปเข้าเรียนสิ
‪ลาก่อน ไอ้หนุ่มฮาร์วาร์ด
‪นี่ พ่อแม่เธอส่งอีเมลมาหาครูสองสามฉบับ
‪ครูแจ้งเรื่องกลยุทธ์ ‪การเลื่อนพิจารณาเธอไปอีกครั้ง
‪ถ้าเราอยากได้ข้อมูลพิเศษมา เราต้อง...
‪ครับ ผมจัดการอยู่ เชื่อใจผมได้
‪ผมกำลังพยายามส่งเรียงความ
‪ไปยังที่ที่ครูบอกผมว่าควรส่งไป
‪- เวลาจะหมดแล้วนะ ‪- ผมรู้ครับ
‪ครูจะได้ฉบับสุดท้ายที่เจ๋งสุดสัปดาห์หน้า
‪ฟังดูเข้าท่านะ
‪ชาวยิวและศาสนายิว ‪มีประวัติศาสตร์อันยาวนานในประเทศจีน
‪มีเอกสารอ้างอิงว่ามีชาวยิวอยู่ในประเทศจีน
‪เริ่มตั้งแต่ต้นศตวรรษที่เจ็ด
‪ฉันเพิ่งหาข้อมูลมา
‪ทั้งประเทศมีชาวยิวอยู่แค่ 2,500 คน
‪ชุมชนเล็กๆ ได้พัฒนาขึ้น ‪ตลอดราชวงศ์ถังและราชวงศ์ซ่ง...
‪เด็กผิวขาวพยายามหา ‪ประวัติศาสตร์คนผิวขาวในจีนว่ะ
‪และไปจนถึงสมัยราชวงศ์ชิง
‪ส่วนใหญ่แล้วฉันสนใจชาวยิวไคเฟิง
‪พวกเขาจะเป็นหัวใจหลักของรายงานของฉันค่ะ
‪เยี่ยม ฟังดูดีมาก ขอบคุณมาก ไลลา
‪อยากเห็นการนำเสนอของเธอแล้วละ
‪เอาละ ใครอยากเป็นคนต่อไป มีไหม
‪หนูค่ะ
‪เธอดูเหมือนกะหรี่เลย
‪อะไรนะ
‪พวกเราลืมเรื่อยเลยว่าเธอพูดจีนไม่ได้
‪เธอดูไม่เหมือนคนจีนด้วยซ้ำ
‪แต่เธอจะเขียนว่า "เกิดในประเทศจีน" ‪ในใบสมัครเข้ามหาลัยอยู่ดี
‪ใช่ไหม แอนน์ แฟรงค์
‪หัวข้อที่พวกเธอค้นคว้าอยู่และตัวเธอเอง
‪ให้ตายสิ พวกเธอโคตรโหดร้ายเลย
‪เราต้องการสะท้อนให้เห็นถึงอดีตจริงๆ ‪เพื่อให้เข้าใจตัวเราเองดีขึ้น
‪และถ้าสำหรับพวกเธอ นั่นหมายถึง ‪การเอาวิดีโอคลิปมาเปิดให้พวกเราดู...
‪(เด็กจีนจริงๆ เรียกฉันว่าแอนน์ แฟรงค์)
‪ภาพเกี่ยวกับช่วงเวลานั้นที่เธอมองว่าน่าทึ่งมาก
‪ก็ทำได้เลยนะ มันจะวิเศษมาก
‪- ขอทิชชู่หน่อยได้ไหมครับ ‪- นี่เลย
‪อึ๊บสาวของนายแล้วจัดอีกรอบ จัดอีกรอบๆ
‪ได้แล้ว พ่อหนุ่ม
‪หวัดดีครับ
‪โอเค
‪ขอบคุณมากครับ อับดุลลาห์
‪- อย่าเที่ยวไปมีเรื่องล่ะ พ่อหนุ่ม ‪- แน่นอนครับ ขอบคุณ
‪นั่นคือวิธีที่คอฉันคุย
‪ฉันรู้ว่าเราออดิชั่นได้เจ๋งมาก พวก
‪แบบที่คุยกันเครียดๆ
‪นี่ มันเหมือนฉันแม่ง ‪กลายเป็นโคลเทรนในห้องนั้นเลย
‪- ใช่ ‪- สาบานได้ว่าฉันเป่าโน้ตเอฟสองได้ "ปรี๊ด!"
‪ตั้งแต่ฉันได้ลิ้นเบอร์ 2,5 มา แจ่มเลย
‪แจ่มโคตร
‪พวกเขาพูดกับนายว่าไงแล้วนะ
‪เสียงชัดเจน การนำเสนอไร้ที่ติ ‪ทักษะทางดนตรีน่าประทับใจ
‪เห็นไหม พวก ต้องสำเร็จแน่ๆ
‪- อย่าส่ายหัว ฉันบอกนายแล้ว ‪- ไม่เอาน่า พวก
‪เออ พวก เวรเอ๊ย รอแป๊บนะ ขอทิ้งไอ้นี่ก่อน
‪โย่ เจย์!
‪จัดอีกรอบ
‪สี่สิบแปดหลา ฉันจัดอีกรอบ
‪ฉันขโมยรถ ฉันจัดอีกรอบ
‪อึ๊บสาวของนายแล้วจัดอีกรอบ
‪จัดอีกรอบๆๆ
‪- ฟังนะ พวก นี่คือความจริง ‪- จะพูดอะไร
‪มันง่ายโคตรๆ ที่จะมั่นใจเกินไป
‪เพราะพ่อแม่นายจัดแจงให้นายได้เรียน ‪กับยอดฝีมือที่จูลิอาร์ด
‪และนายเป่าแซกยี่ห้อเซลเมอร์
‪ไม่จริงเลย พวก
‪ลองเป่ายามาฮ่าของโรงเรียนของฉันสิ
‪- ฉันก็มีพรสวรรค์เหมือนนายนะ ‪- ไม่เอาน่า
‪เราถึงจะเข้าได้ทั้งคู่ไงล่ะ
‪โอเค เจย์
‪- หยุดเลย ‪- ฉันเชื่อนายนะ
‪โย่ ว่าไง จะไปไหนเนี่ย
‪- ฉันโดดเรียนว่ะ ชีวิต ม.หก ‪- ดูดีนะ พวก
‪จะไปเซอร์ไพรส์แม่มื้อเที่ยงน่ะ
‪โคตรเจ๋งเลย ‪แม่นายจะไม่โกรธเหรอที่โดดเรียน
‪ฉันเข้ามหาลัยที่สมัครล่วงหน้าได้แล้ว
‪ฉันจะเข้าเรียนที่ชาเปลฮิลล์
‪- โอเค นอร์ทแคโรไลนา เจ๋งเลย ‪- ใช่
‪เข้าใจเลย
‪นั่นแหละ ตอนนี้ฉันก็เลยสบายๆ
‪วันนี้จะไปบ้านปลอดผู้ปกครองกันใช่ไหม
‪- ชัวร์ป้าบ ‪- แน่นอน
‪- แจ่ม ‪- ฉันจะ...
‪นึกออกไหม นั่นแหละ
‪เออ
‪- โอเค พวก ‪- แล้วเจอกัน
‪- โอเค ‪- บาย เจอกัน
‪ชัวร์ แน่นอน
‪ฟังนะ พวก ฉันจะบอกว่า ‪ไม่มีทางเลยที่มือแซก ม.สี่สองคน
‪จากโรงเรียนเดียวกันจะเข้าออลสเตตได้
‪อย่าคิดลบสิ นายชอบคิดลบ ‪มาตั้งแต่ ป.หก เป็นอะไรเนี่ย
‪นายนี่มันบ๊องและมั่นใจเกินไปมาตั้งแต่เกิดเลยนะ
‪ฉันถึงได้มีสาวๆ เยอะกว่านายไง
‪โย่ ขอพูดสั้นๆ ‪เอาการบ้านตรีโกณมิติมาให้ฉันยืมหน่อย
‪ขอคิดก่อนนะ
‪- ไม่! ‪- เอาจริงดิ
‪นายต้องศึกษาเรื่องนี้ว่ะ พวก นายต้องเรียนมัน
‪ให้ฉันยืมเถอะ เดี๋ยวคืนนี้มวนปุ๊นให้
‪นายจะเอาเงินจากไหนไปซื้อปุ๊นวะ จากพ่อเหรอ
‪ไม่เอาน่า พวก นายก็รู้ว่าฉันหาได้
‪นายหาไม่ได้หรอก
‪คอยดูละกัน เวลาหาได้ นายอย่าเงียบละกัน
‪ไม่สำเร็จหรอก นายหาไม่ได้หรอก
‪นายคิดว่าจะดูดสองทีแล้วส่งต่อเหรอ ‪มันจะเป็นดูด ดูดๆ...
‪- ไม่มีทาง จะไม่มีปุ๊นอยู่ที่นั่น ‪- จะมีปุ๊นอยู่ที่นั่น
‪นายจะคลั่งแน่เมื่อมีปุ๊นอยู่ที่นั่น จะบอกให้
‪เพราะนายจะนั่งอยู่ที่นั่น และฉันจะนั่งอยู่ที่นั่น
‪แต่ฉันจะปุ๊น แต่นายไม่ และนาย...
‪อะไรวะนั่น
‪ทุกคน ออกไปจากทางเดินเดี๋ยวนี้ ไป!
‪โอ้พระเจ้า!
‪นี่คือการปิดตายฉุกเฉินตามข้อบังคับ
‪ครูโปรดทราบ
‪กรุณานำนักเรียนของคุณไปยัง ‪สถานที่ปิดตายที่ได้รับมอบหมายของคุณ
‪เดินตรงไปตามทางเดินไปที่จุดรวมตัว
‪- นักเรียนโปรดทราบ กรุณาอยู่ในความสงบ... ‪- เกรซี่!
‪ได้ยินประกาศไหม ข้างนอกเกิดเหตุระเบิด
‪ไลลา เร็วเข้า เธอต้องอยู่ห่างๆ หน้าต่างไว้
‪นี่ไม่ใช่การซ้อม
‪เพื่อความปลอดภัยของคุณ ‪นักเรียนและคณะครูห้ามออกจากโรงเรียน
‪- ฉันเจ็บนม ‪- อะไรนะ
‪ฉันกูเกิลดู ฉันกำลังมีสัญญาณของการตั้งท้อง
‪โอเค ไว้จะดูให้นะ เร็วเข้า ไปกันเถอะ
‪- ทำแท้งเจ็บไหม ‪- อะไรนะ
‪- ฉันไม่รู้ ‪- แต่เธอเคยทำนี่
‪ทำไมถึงคิดแบบนั้น
‪เธอว่าถ้านี่เป็นการโจมตีของผู้ก่อการร้าย
‪ปาร์ตี้คืนนี้จะงดไหม
‪ทางเดียวที่ปาร์ตี้นี้จะยกเลิกได้ ‪คือพวกเราตายห่ากันหมด เกรซี่
‪แม่คะ แม่ เกิดเหตุระเบิดค่ะ
‪จริงๆ นะ นายเห็นควันนั่นไหม
‪นี่! บอกว่าอย่าหยุดที่ล็อกเกอร์ไง ‪เร็วเข้า ทุกคน ไปที่บันได
‪เราอยู่ใกล้โรงเรียนมากตอนที่มันระเบิด
‪เจย์ นายเล่าเรื่องนี้เรื่อยเลย ไม่ต้องเล่าแล้ว
‪ฉันไม่ได้โกหกนะ
‪- นายพูดแบบนี้ตลอดเลย ‪- เขาเป็นคนอาหรับ
‪และมีสายไฟเวรพวกนั้น ‪โผล่ออกมาจากแจ็กเก็ตเขา
‪เจย์ หยุดนะ ไม่ นายพูดเองเออเอง
‪- หยุดเถอะ ไม่ โคตรเหยียดเชื้อชาติเลย ‪- อะไร โซเนีย ฉันเห็นจริงๆ
‪- โย่ หยุดเถอะ ‪- เจย์ นี่แม่งโคตรนายเลย
‪นายมันดีแต่พูด
‪- อะไรนะ ‪- นายเป็นงั้นจริงๆ
‪พวก นายไม่เห็นเด็กที่มีสายไฟที่จัตุรัสเหรอ
‪หุบปากเหอะ โคตรเสียงดังเลย
‪แต่ฉันไม่ได้ดีแต่พูดนะ แล้วฉันจะพิสูจน์ให้ดู
‪นายกำลังทำให้หลายๆ คนกังวล หยุดเถอะ
‪ฉันจะสไลด์ราวบันไดลงไป ฉันจะทำอย่างที่พูด
‪- เราไม่มีเวลาทำแบบนั้นนะ ‪- พวก ฉันพูดจริงนะ
‪พนันได้เลยว่าฉันทำแน่
‪ทำไม มันไม่เกี่ยวกับคนที่นายเห็น
‪- หรืออะไรแบบนั้นเลย... ‪- อย่าป๊อดน่ะ พนันกับฉันสิ
‪ว้าว
‪- เท่าไหร่ ‪- ยี่สิบห้า
‪เร็วเข้า ไปเลย สาวๆ
‪ได้ แต่นายไม่...
‪- เดี๋ยว เจย์ ทำอะไรน่ะ ‪- สายไปแล้ว ฉันไปแล้ว
‪ขอโทษนะ! คิดว่าตัวเองทำบ้าอะไรอยู่
‪เข้าใจไหมว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก หาที่นั่งซะ
‪- ขอโทษครับ ‪- ไปเร็ว!
‪เธอติดเงินฉันนะ
‪ครูไวล์เดอร์ถึงขั้นต้องกินยา
‪เอาละ ทุกคน...
‪เธอจ๋า เอามาให้ฉันเม็ดหนึ่ง
‪ระเบิด!
‪ขี้ป๊อด!
‪ไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง
‪นี่ จะบอกให้นะ
‪เรื่องนี้ทำให้ทุกคนทำตัวโคตรงี่เง่า
‪โจอี้ ดีอยู่ในรายชื่อใช่ไหม
‪ใช่ สุดยอดจิ๊มิ
‪โย่ แล้วทาเทียนา อิวาโนวาล่ะ
‪ฉันดูรูปโป๊เธอแล้วขัดจรวดอยู่สองอาทิตย์แน่ะ
‪- แต่เธอเก่งเคมีเอพีโคตรๆ เลยนะ ‪- โอเค ฉันจะเพิ่มรูปเธอเข้าไป
‪คำบรรยายภาพล่ะ
‪จิ๊มิเคบีจี
‪อะไรนะ
‪- เธอเป็นคนรัสเซียไง ‪- เขาหมายถึงเคจีบีน่ะ
‪- เออ นั่นแหละ ‪- ให้ตายสิ
‪มีปัญหาในการเขียนคำ...
‪นายเข้ามาเรียนที่นี่ได้ไงวะ ถามจริง
‪"เด็กพิเศษ" ได้เวลาเพิ่มหนึ่งอาทิตย์ ‪ในการสอบตามมาตรฐาน
‪- ใช่ไหม "เด็กพิเศษ" ‪- ใช่ ฉันรักการใช้ประโยชน์จากระบบ
‪- มันดีนะ ‪- เรียบร้อย
‪ใครอีก
‪โย่ ฮอร์เฮ แล้วเกรซล่ะ
‪เธออันตรายว่ะ พวก
‪ล่าสุดที่เราเย่อกัน จิ๊มิเธอดูดถุงยางเข้าไปเลย
‪ไม่นะ เกรซี่
‪ปุนจาบ ตานาย ‪ใครคือคนที่น่าอึ๊บที่สุดของนาย
‪- ห้ามเลือกแฟน ‪- ฉันยังไม่เลือกตอนนี้
‪แต่นิวเดลี
‪มันคือรายชื่อเพื่อสนับสนุนสิทธิสตรี
‪ของผู้หญิงแกรนด์ อาร์มี่ ‪ที่มีอำนาจทางเพศและน่าปรารถนานี่
‪มันเหมือนของขวัญชิ้นสุดท้ายของเราสำหรับที่นี่ ‪ก่อนที่ไอซิซจะระเบิดเมืองนี้เป็นผุยผง
‪ไม่ตลกนะ
‪พวก ฉันล้อเล่น
‪โย่ แล้วปุนจาบน้อยล่ะ
‪ใช่เลย! เพิ่มมีร่าเข้าไป...
‪ห้ามใส่น้องสาวฉันในรายชื่อนั้นนะ ‪ห้ามเด็ดขาด
‪บ้าเอ๊ย
‪ช่างเหอะ
‪ขอโทษนะครับ
‪เธอโอเคไหม
‪ครับ มีร่า พาคัมน้องสาวผม เป็นเด็ก ม.สี่ที่นี่
‪- ผมสัญญากับพ่อแม่ว่าจะนั่งกับเธอ ‪- ครูให้เธอเดินตามทางเดินไม่ได้
‪ผมรู้ครับ แต่เธออยู่ห่างออกไปแค่ห้าห้อง
‪อยู่ห้อง 231
‪- โอเค ไปได้ อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่ล่ะ ‪- ครับ ขอบคุณมาก
‪ทำอะไรอยู่น่ะ
‪ฉันจะลงไปห้องนั้นตรงนั้น ไปด้วยกันสิ
‪ฉันไม่อยากตายในโรงเรียนนี้
‪เธอไม่ตายหรอก
‪ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าฉันอยู่ตรงนี้ ‪และฉันไม่ชอบตัวเองที่นี่เลย
‪ตั้งแต่ฉันมาอยู่โรงเรียนนี้แล้ว ‪ฉันไม่รู้จักตัวเองหรืออะไรเลย
‪ฉันไม่รู้ห่าอะไรเลย
‪ฉันเคยดีกว่านี้มากตอน ม.สอง
‪ฉันเคยเข้มแข็ง หรือแบบ ไม่รู้สิ แต่...
‪ตอนนี้ฉันเป็นเด็ก ม.สี่ และมันห่วยบรม
‪เธอเรียน ม.ต้นที่ไหนเหรอ
‪ซอล์ก
‪เหมือนกันเลย ตลกดีนะ
‪จริงเหรอ
‪นายเรียนการละครกับครูแมเดลินรึเปล่า
‪ฉันไม่ได้เล่นละคร
‪- น้องสาวฉันเล่น เธออยู่ตรงนั้น... ‪- นายรู้จักโจอี้ เดล มาร์โกไหม
‪วันนี้เธอโยนถุงยางเปียกๆ ใส่ฉันแหละ
‪ทำไมถึงทำแบบนั้นกับคนอื่น เธอไม่รู้จักฉันด้วยซ้ำ
‪และใช่ ฉันพูดจีนไม่ได้
‪ฉันเกิดที่จีน จากนั้นก็มีคนรับฉันมาเลี้ยง
‪และตอนนี้เรากำลังจะตาย
‪แล้วเมื่อวันก่อนฉันเห็นคลิปโง่ๆ ‪ของเว็บ "นาวดิส"
‪เกี่ยวกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ‪ที่สุดท้ายก็ได้เจอพ่อแม่แท้ๆ
‪บนสะพานที่สวยงาม
‪แต่พ่อแม่ฉันเป็นคนน่ารักมากนะ
‪และถ้าฉันตายจากระเบิด ‪ของผู้ก่อการร้ายก่อนที่ฉันจะ...
‪เป็นอะไรก็ตามแต่ ‪ชีวิตฉันก็จะไม่เคยมีอะไรดีเลย
‪ฉันก็รู้สึกคล้ายๆ กันนะ
‪ยังไงเหรอ
‪ฉันจะไปกับนาย
‪เธอชื่ออะไร
‪ไลลา ควอน ซิมเมอร์
‪ยินดีที่ได้รู้จัก
‪นายคือซิด อยู่ทีมว่ายน้ำ
‪(เจ้าหน้าที่สงสัยว่าเป็นมือระเบิดพลีชีพ ‪ในการโจมตีที่จัตุรัสแกรนด์ อาร์มี่)
‪ซิด บอกแล้วไงว่าฉันไม่เป็นไร
‪ไลลา!
‪เธอเป็นน้องสาวผม
‪เงียบๆ นะ เราพยายาม ‪ทำให้ทุกอย่างในนี้สงบอยู่
‪นี่คือวันสิ้นโลก
‪ฉันรู้ ตรงกับเรื่องอันเดอร์เดอะโดมเลย
‪- เธอโอเคไหม ‪- พี่มาทำไม
‪บอกแล้วไงว่าฉันไม่เป็นไร
‪(จอร์จ ไรต์ ‪จะใส่น้องนายในรายชื่อจิ๊มิสะบึ้มแล้วนะ)
‪พ่อรึเปล่า
‪(ถ้านายไม่บอกชื่ออื่นมา เดี๋ยวนี้)
‪ฟลอร่ารึเปล่า เธอโอเคไหม
‪โอเค เธอปลอดภัยดี
‪(นายมันเลว ไลลา ควอน ซิมเมอร์ ‪เด็กเอเชีย ม.สี่)
‪- ฉันไม่รู้เลยว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้น ‪- มันบ้ามาก
‪(ข่าวด่วน: ยืนยันผู้เสียชีวิตสองคน ‪ในเหตุระเบิดที่บรุกลิน)
‪(มือระเบิดเป็นชาวอเมริกัน ‪อายุ 23 ปี จากควีนส์)
‪ฉันรู้สึกถึงการหักหลังตลอดเวลา
‪เหมือนฉันไม่รู้จักพ่อฉันอีกต่อไปแล้ว
‪เขาพาแฟนเขาไปที่บ้านเรา
‪แล้วเมื่อคืนเขาบอก ‪"พ่อรู้นะว่าลูกยังโกรธเรื่องก่อนหน้านี้
‪แต่ทั้งพ่อและแม่คาดหวังจากลูกมากกว่านี้"
‪เดี๋ยวนี้เขาพูดแทนแม่เธอแล้วเหรอ
‪ใช่ ถูกเผง
‪นายเดินแล้วเหรอ
‪ใช่ ฉันกำลังทำลาย ‪ซิซิเลียนดีเฟนซ์ของเธอ เอาเลย
‪แล้วตอนนี้เขาก็ไลน์หาฉันไม่หยุดเลย
‪ดูสิ "พ่อกำลังขับรถไปที่นั่น
‪พ่ออยากใช้เวลาอยู่กับลูก ‪ตอนพาลูกไปดูวาสซาร์จะแย่แล้ว"
‪ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย ฉันแม่งโคตรเบื่อเลย
‪ไม่ยุติธรรมรึเปล่า
‪ไม่
‪และเธอไม่ได้อยากไปเรียนที่วาสซาร์นี่
‪กับนายไม่ได้จริงๆ
‪พวก เราทำไม่ได้
‪อะไร
‪เราทำอะไรไม่ได้
‪ฉันไม่รู้ ฉันจะไลน์หาเขา
‪(พ่อ หนูไม่สนวาสซาร์ พ่อไม่ฟังหนูเลย)
‪คิดว่าตอนนี้แม่นายตั้งค่ายอยู่ข้างนอกรึเปล่า
‪นั่งเก้าอี้ชายหาดสีเขียวพวกนั้น ‪ที่ใช้นั่งดูเราซ้อมฟุตบอลกัน
‪พวก ฉันรักเธอนะ
‪แม่เป็นโรคเครียดหลังจากเหตุการณ์ 9/11
‪ฉันบอกแม่แล้วว่าไม่ต้องมา อยู่ในนี้เราไม่เป็นไร
‪ทุกคน ฉันกำลังจะมีอาการกลัวที่แคบ
‪ทิม
‪ในห้องล็อกเกอร์
‪เกรซี่พูดว่า...
‪"โจอี้ เธอเคยทำแท้ง บอกฉันทีว่ามันเป็นยังไง"
‪เดี๋ยวนะ อะไรวะ
‪ใช่ เพราะเธอคิดว่าเธอท้อง ‪เธอก็เลยพูดจางี่เง่าเนี่ย
‪โคตรแย่
‪ระวังเรือของเธอด้วย
‪โจโจ้ เล่นซีสี่สิ
‪หล่อนไม่ได้เล่นหมากรุกระดับ ป.ห้าอยู่ เกรซี่
‪รุกฆาต! อุ๊ย ขอโทษจริงๆ ไม่ได้ตั้งใจจะ...
‪เข้!
‪ทำไมคอเนอร์ถึงเรียนโรงเรียนรัฐบาลเนี่ย
‪เอาจริงดิ ดู...
‪ทุกคนจะยังไปปาร์ตี้ ‪หลังจากเหตุการณ์นี้กันจริงๆ ใช่ไหม
‪ไม่งั้นจะทำอะไรล่ะ
‪โอเค บ้านเขามีห้องน้ำแปดห้องเหรอ
‪ต้องมีคนหน้าตาแบบฉันเป็นคนล้างห้องน้ำแน่ๆ
‪พอเรียนจบโรงเรียนกฎหมายนะ ‪ฉันจะซื้อบ้านริมหาดในแอลเอเลย
‪และฉันจะใช้คนขาวทั้งหมด ‪มาปัดกวาดของโบราณของฉัน
‪เป็นการชดเชย
‪ฉันอยากได้แบบสามห้องนอน สองห้องน้ำ
‪ฉันจะทำออฟฟิศในบ้าน จะได้รับคนไข้ได้
‪เธอต้องมีโซฟาหนังสีน้ำตาลด้วยนะ
‪- ฉันนึกภาพว่าจิตแพทย์จริงๆ เป็นแบบนั้น ‪- ใช่
‪คืนนี้จอห์นจะไปที่นี่ยังไงนะ
‪งานนี้ต้องออกแนวอวดรวยแน่เลย
‪- เขาเป็นพวกไฮโซรึเปล่า ‪- ไม่สำคัญหรอก
‪เธอต้องไปนะ
‪ถ้าเธออยากมีเรื่องราวความรักและบาสเกตบอล
‪เธอก็ต้องเอาตัวเอง ‪ไปอยู่ในห้องกับหนุ่มฮอตของเธอ
‪แต่ฉันต้องดูแลเด็กๆ
‪- พวกเขาไม่ใช่ลูกเธอนะ ‪- มิก้า หยุดนะ
‪และวันนี้ลงทะเบียนฟันดาบวันสุดท้าย ‪ฉันจะไปที่นั่น
‪พวกเขาจะได้อุปกรณ์ทั้งหมด
‪ฟันดาบเป็นอะไรที่แปลก
‪มหาลัยชอบเด็กที่เก่งกีฬาประหลาดๆ
‪ฉันหาทุนการศึกษาเต็มจำนวน ‪ให้เด็กสองคนได้แล้ว
‪แต่เราต้องจ่ายค่าลงทะเบียน
‪ฉันเลยเร่งหาเงินพิเศษ ‪และมันคือการดูแลเด็กอาทิตย์ละสามวัน
‪เธอภูมิใจมากเลยนะเนี่ย
‪ใช่
‪โซเนีย ฉันจะยกหนี้ให้ ‪ถ้าเธอไปเที่ยวกับฉันสุดสัปดาห์นี้
‪บอกแล้วไงว่าฉันจะไม่จ่ายนาย
‪เธอรับปากแล้วนะ
‪ฉันเอาเงินให้ดอมไปหมดแล้ว ให้นายไม่ได้หรอก
‪- ดอม เธอจ่ายแทนนะ ‪- โอ้พระเจ้า
‪หมอนี่ไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้นอยู่... เดี๋ยว
‪โย่
‪เอากระเป๋าฉันมานะ
‪- พวก เอาไปเลยๆ ‪- หยุดนะ ไม่ตลกนะ
‪- เธอขอให้พวกนายหยุดนะ ‪- ไม่ต้องมาพูดแทนฉัน
‪โยนมาเลย พวก
‪ตู้ม! เอาเงินของเพื่อนฉันให้เขาซะ
‪- บ้าเอ๊ย ‪- ใครสักคนต้องมาตรงนี้
‪อย่ามายุ่งเรื่องของฉันได้ไหม ‪ฉันมีของสำคัญอยู่ในนั้นนะ
‪ฉันไม่มีอารมณ์จะให้ ‪เด็ก ม.สี่งี่เง่าอย่างพวกนายมา...
‪ขอโทษค่ะ แต่หนูทำของตกบันได
‪เรารีบลงไปเก็บให้เธอได้ครับ
‪นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่วันนี้เราต้องคุยกับกลุ่มนี้นะ
‪ขอโทษจริงๆ ครับ ก็แค่หยอกเอินกัน
‪- พวกเขาเอากระเป๋าตังค์ของดอมออกมา ‪- เธอไม่เกี่ยวค่ะ
‪คุณเดล มาร์โก เธอมีกางเกงขายาวไหม
‪นี่คือชุดเดียวที่เธอมีเหรอ
‪- ใช่ค่ะ ‪- ทำไม
‪เพราะหนูอยู่ในโรงยิมตอนปิด...
‪เธอจะหาข้ออ้างได้ทุกอย่างแหละใช่ไหม ‪เพื่อที่จะได้อวดเรือนร่าง
‪ใครมีอะไรให้คุณเดล มาร์โก ‪ปกปิดเรือนร่างได้บ้าง
‪โจอี้
‪พวกเขาขโมยกระเป๋าตังค์ของดอม...
‪- เราไม่ได้ขโมยอะไรนะ ‪- อะไรนะ
‪และมีบางคนผูกระเบิดไว้กับตัวอยู่ข้างนอก
‪แต่ขาหนูกลับเป็นเรื่องใหญ่งั้นเหรอ เข้าใจแล้ว
‪ครูจะไม่ถกเถียงทางการเมืองกับเธอตอนนี้ ‪ที่ทุกคนกำลังเผชิญกับความบอบช้ำหรอกนะ
‪ว่าไงคุณเพียร์
‪พวกเขาเล่นงี่เง่ากัน ‪และตอนนี้กระเป๋าตังค์หนูหายไปแล้ว
‪นั่นเท่ากับขโมยนะ
‪โอเค ดอม ไปดูกันว่าจะหาเจอไหม ‪เจย์สัน โอเวน เรื่องนี้ต้องถูกรายงานนะ
‪รอรับผลกรรมได้เลย
‪เธอชอบกวนประสาทฉัน
‪เพราะเธอเป็นเด็กไม่ดี
‪แต่อันดับในชั้นเรียนเจ๋งมากนะ
‪อันดับหก ที่รัก ของนายเท่าไหร่
‪หนึ่งร้อยสามสิบสี่
‪อันดับของเธอในรายการนี้ก็สูงเว่อร์เหมือนกันนะ
‪เธอคือ "จิ๊มิสะบึ้ม"
‪- อะไรวะเนี่ย ‪- เพื่อนพวกเราแม่งโคตรสารเลวเลย
‪ขอโทษนะ รู้ไหมว่าปุ่มกระสันอยู่ตรงไหน
‪รู้ไหมว่าปุ่มกระสันอยู่ตรงไหน
‪รู้ไหมว่าปุ่มกระสันคืออะไร
‪นี่ พ่อหนุ่ม บอกฉันทีว่านายรู้อะไร ‪เกี่ยวกับจุดสุดยอดของผู้หญิงบ้าง
‪ฉันถามเพราะปุ่มกระสันของฉันไม่ใช่ขาของฉัน
‪หยุดซะที
‪หยุดเข้าใจผิดว่ามันคือแคมซะที
‪ปุ่มกระสันคือศูนย์กลาง ‪ของการปลุกเร้าทางเพศบนร่างกายฉัน
‪ปุ่มกระสันมีปลายประสาทประมาณ 8,000 เส้น
‪แต่มันก็ยังไม่อ่อนไหวเท่าวัยรุ่นชาย
‪ที่ไม่รู้ว่าจะทำให้ฉันพอใจได้ยังไงเลย
‪ไม่ ฉันพูดจริงๆ นะ
‪เจ๋ง ฉันตื่นเต้นนะที่เธอมาออดิชั่น
‪โอ้พระเจ้า ฉันก็เหมือนกัน
‪ไม่อยากเชื่อเลย ‪ว่าเธอเป็นผู้กำกับและคนเขียนบท
‪อย่างกับฟ้ากำหนดมา ‪ให้เราถูกปิดตายอยู่ด้วยกันงั้นแหละ
‪เพราะ "คัมมิ่งออฟเอจ" เป็นสิ่งเดียว
‪ที่ฉันตั้งตารอ ใช่ไหม เรเชล
‪พี่ พี่เล่นกับเขาด้วยรึเปล่าเนี่ย
‪อะไร เกิดอะไรขึ้น
‪เธอติดโผ "จิ๊มิสะบึ้ม"
‪เธอเป็นหนึ่งใน 50 สาว ‪ที่น่าอึ๊บที่สุดในแกรนด์ อาร์มี่
‪มันอยู่ในไอจี
‪เธอคือ "จิ๊มิ จ.ย.อ."
‪เดี๋ยวนะ "จิ๊มิญี่ปุ่น" งี้เหรอ
‪หรือจิ๊มิเจ้าหญิงยิวเอเชีย
‪- เดี๋ยวนะ ฝีมือใครเนี่ย ‪- ทีมว่ายน้ำ
‪ตายแล้ว นี่แปลว่าพวกเขาอยากอึ๊บฉันรึเปล่า
‪ไอ้รายชื่อนี้ตัดสินจากอะไรเหรอ
‪เกณฑ์ของการเป็นจิ๊มิที่เจ๋งคืออะไร ‪เธอติดโผไหม
‪เธอหาเจอแล้ว
‪เรียบร้อยดีไหม
‪ไม่ เงินฉันหายไปแล้ว
‪นายมีให้ฉันไหม 200 ดอลลาร์
‪- ไม่มี ‪- ฉันต้องการเงินของฉันเดี๋ยวนี้
‪(เหตุระเบิดที่แกรนด์ อาร์มี่ ‪มือระเบิดมีเป้าหมายที่ใหญ่กว่านี้รึเปล่า)
‪(ทอร์ ‪พวก เห็นนี่รึยัง)
‪ดอม เธอต้องดูนี่
‪จอห์นน่ะ...
‪เขาหนีออกไปก่อนเกิดระเบิด จำได้ไหม
‪ไม่มีใครได้ข่าวเขาเลย ดูสิ
‪(มีใครเห็นจอห์น เอลลิสบ้าง)
‪(ไม่มีใครได้ข่าวจอห์น เอลลิสเลย ‪ตั้งแต่เกิดระเบิด)
‪(จอห์น ถ้าเห็นข้อความนี้ ‪แสดงตัวว่าปลอดภัยด้วย)
‪ตายสี่และบาดเจ็บอย่างน้อย 19 คน
‪(พ่อ ‪ช่วยตอบด้วย)
‪(รออยู่ที่หัวมุมแกรนด์แอนด์แปซิฟิก ‪ช่วยตอบด้วย)
‪นักเรียนและคณะครูโปรดทราบ
‪ขอบคุณสำหรับความอดทนและความร่วมมือ
‪ระหว่างโศกนาฏกรรมที่เลวร้ายนี้
‪หลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว
‪กองกำลังก่อต้านการก่อการร้ายตำรวจนิวยอร์ก ‪และทีมโต้ตอบฉุกเฉิน
‪ได้เปิดทางให้เราอพยพอย่างเร่งด่วนแล้ว
‪ที่ปรึกษาจะพร้อมให้พูดคุยได้ ‪ในวันและสัปดาห์ที่จะมาถึง
‪กรุณาเดินทางกลับบ้านอย่างปลอดภัย
‪ดูแลกันและกัน และระวังตัวด้วย
‪ไปจากที่นี่กันเถอะ!
‪โอ้พระเจ้า
‪ไง เพื่อนรัก
‪นี่มันโคตรบ้าเลยเนอะ
‪- นายโทรหาแม่รึยัง ‪- โทรแล้ว
‪- เหรอ ‪- ไปกันเถอะ
‪- เธอโอเคไหม ‪- โอเค เธอล่ะ
‪โอ้พระเจ้า
‪- แม่เจ้า ‪- บ้าเอ๊ย
‪แม่เป็นห่วงลูกแทบแย่
‪ลูกปลอดภัยดีไหม
‪ค่ะ แม่ หนูปลอดภัยดี แค่เครียดน่ะ แค่นั้นเอง
‪เด็กแกรนด์ อาร์มี่หายไปคนหนึ่งค่ะ
‪แม่ไม่รู้จักเขาหรอก ‪เป็นนักบาสเกตบอล เป็นเด็ก ม.หก
‪พระเจ้า แย่จัง
‪แม่ดีใจนะที่พวกลูกปลอดภัย
‪โจโจ้
‪พ่อของลูกบอกว่าเขาอยู่แถวนี้ ‪ลูกอยู่ใกล้ที่ที่จะเจอเขาได้ไหม
‪แอนนา ทิม
‪แม่พวกเธอจะไปรับรึเปล่า อยากให้ไปส่งไหม
‪ไม่ค่ะ ทิมไลน์หาแม่แล้ว เราจะเดินกลับบ้านกัน
‪แม่คะ หนูขอกลับบ้าน ‪หรือไปค้างบ้านแอนนาได้ไหมคะ
‪เราคุยเรื่องนี้กันแล้วนะ
‪แม่คุยกับพ่อของลูกมาทั้งวันเลยนะ
‪เขาขับรถมาถึงที่นี่และเขารอลูกอยู่
‪แม่ หนูทนอยู่กับเธอไม่ได้หรอก ‪ตอนนี้เธอพักอยู่ที่นั่นแล้วนะ
‪และบอกตามตรง หนูว่าหนูไม่ควรถูกบังคับให้ไป
‪หลังจากเกิดเรื่องทั้งหมดวันนี้
‪พ่อเป็นห่วงมากนะ และพ่ออยากใช้เวลาอยู่กับลูก
‪ทำไมแม่ถึงเข้าข้างพ่อเนี่ย
‪เขาทำทุเรศกับแม่ตลอดเวลานะ แล้วแม่...
‪โจอี้ หยุดนะ โจ!
‪โจโจ้ นี่สุดสัปดาห์ของเขานะลูก ‪และถ้าเรากดดันเขา
‪มันจะกลายเป็นระเบิดนะ
‪ให้ตายสิ วันนี้โคตรห่วยแตก
‪- เดลานีย์ นายอยู่ไหน ‪- โย่ ฉันอยู่ข้างหลังนี่
‪ลูกกับพ่อไปเจอแม่แถวๆ ออฟฟิศนะ ‪แล้วแม่จะออกไป
‪แล้วแม่จะกอดลูกแน่นๆ แล้วเราทุกคนจะได้คุยกัน
‪ช่างมันเถอะแม่ โอเคไหม ‪หนูรักแม่นะ แล้วค่อยคุยกัน หนูต้องไปแล้ว
‪- โจอี้ เดี๋ยวก่อน ‪- ต้องไปแล้ว แล้วจะไลน์ไปนะ
‪- บาย รักแม่ค่ะ ‪- ขอร้องละ
‪นี่ เป็นอะไรไป
‪นี่ เราก็แค่เล่นกันขำๆ ‪เรื่องรายชื่อไอจีน่ะ โอเคไหม
‪อะไรนะ พวก ไม่ใช่เรื่องนั้นเลย
‪แต่เรื่องนั้นน่ารังเกียจมากนะ
‪อีกอย่าง คืออะไรวะ ‪ฉันไม่ดีพอจะติดโผของนายเหรอ
‪เธอดีเกินไป ยัยกล้วยหอม
‪และเรารู้ว่าทิมโบฆ่าพวกเราแน่ ‪ถ้าใส่น้องสาวเขาเข้าไปในรายชื่อ
‪นายต้องลบรูปพวกนั้นนะ
‪ครอบครัวฉันโคตรวุ่นวายเลย ‪และเรื่องวันนี้มัน...
‪โคตรจะเป็นฝันร้าย
‪ไปที่บ้านเถอะนะ
‪ไม่ ฉันจะไปเรียนเต้น ฉันอยากจะ...
‪- ได้ ‪- โอเค
‪นี่ นายเอานี่คืนไปได้
‪ค่อยให้ฉันคืนนี้เถอะ
‪โอเค
‪โอเค พอพวกนายเสร็จธุระแล้ว
‪ไปบ้านฉัน เมากัน ‪จากนั้นก็ไปบ้านคอเนอร์กันไหม
‪- ให้ตายสิ! ‪- โอเค
‪เอาละ ไปกันเถอะ ฉันควรจ่ายของพวกนี้ไหม
‪จ่ายสิ ไปกันเลย
‪บาย
‪นี่ เธอไม่ได้ชอบนายแบบนั้นนะ
‪เออ แน่จริงก็เข้ามาเลย ไอ้ชาติชั่ว
‪ฉันคือจิ๊มิสะบึ้มนะโว้ย!
‪ฉันจะเล่นงานแกให้อ่วมเลย!
‪ไลลา
‪สมมติฐานคือนั่นเป็นการระเบิดที่ผิดพลาด
‪ชาได้แล้วจ้ะ ลูกรัก
‪ขอบคุณค่ะ
‪ระเบิดหม้ออัดความดันทำเอง ‪ได้ระเบิดขึ้นก่อนหน้านี้ในจัตุรัสแกรนด์ อาร์มี่
‪เจ้าหน้าที่สืบสวนยังคงทำงาน ‪เพื่อระบุความเกี่ยวข้องและแรงจูงใจ
‪แต่เรารู้แล้วว่าผู้ก่อเหตุ ‪คือชายชาวอเมริกันวัย 24 ปี จากควีนส์
‪น่ากลัวจริงๆ ไลลาเอ๋ย
‪แต่เจ้าหน้าที่สืบสวนสามารถระบุ...
‪ลูกอยากคุยเรื่องนี้ไหม
‪เราคุยกันไปแล้วนะคะ
‪เรารู้ว่าเขาออกจากบ้านในวูดแฮเวน ควีนส์
‪ซึ่งเขาพักอยู่กับพ่อแม่ของเขาราวๆ 9,15 น.
‪(ประวัติศาสตร์ของชาวยิว)
‪ภาพจากกล้องวงจรปิดของเอ็มทีเอเผยให้เห็นว่า ‪ผู้ต้องสงสัยเข้าไปในถนนสาย 88 บอยด์อะเวนิว
‪ทำไมพ่อกับแม่ถึงไม่เคยให้หนู ‪เข้าโรงเรียนฮิวบรูคะ
‪เขาขึ้นรถไฟสายเอ ‪มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกตอน 9,41 น.
‪เราไม่เคร่งศาสนาน่ะ
‪แต่ไม่คิดว่าหนูควรเรียนโรงเรียนจีนเหรอคะ
‪ก็ลูกไม่เคยสนใจมันจริงๆ นี่
‪ลูกแค่อยากเล่นละครและเต้น
‪แม่บังคับหนูก็ได้นี่ ‪แม่ยังบังคับให้หนูเรียนปั้นหม้อเลย
‪มีเรื่องอะไรเกี่ยวกับตัวหนู ‪ที่พ่่อกับแม่รู้แล้วหนูไม่รู้ไหมคะ
‪- อะไรนะ ‪- เด็กจีนที่โรงเรียน
‪ทำกับหนูเหมือนหนูไม่ใช่คนจีนจริงๆ
‪จริงเหรอจ๊ะ
‪ช่างมันเถอะค่ะ
‪วันนี้หนูได้เจอคนเจ๋งๆ ระหว่างปิดตายด้วย
‪เรเชลจะมาเทศกาลวอล์กกิงเดด ‪ของลูกเมื่อไหร่เหรอ
‪จริงๆ แล้วเราอยากไปปาร์ตี้แทนค่ะ
‪ได้ไหมคะ
‪วันนี้เป็นวันที่สะเทือนใจนะ ลูกรัก
‪แต่หนูอยากอยู่กับเด็กๆ โรงเรียนหนู
‪หนูคิดว่ามันจะเยียวยาได้นะคะ
‪จะมีพ่อแม่อยู่ที่นั่นไหม
‪ทำไมคะ แม่ไม่ไว้ใจหนูเหรอ
‪เช่น สะพาน อุโมงค์ สนามบิน ‪และระบบขนส่งมวลชน
‪ไม่ใช่ว่าฉันอยากทำแบบนี้เพื่อเรานะ...
‪ฉันจำเป็น ฉันพูดผิดรึเปล่า
‪นี่จะเป็นเรื่องไม่ได้นะ พวก
‪ฉันรู้ ไม่เป็นหรอก
‪พ่อแม่ฉันฆ่าฉันแน่
‪ลองนึกถึงหน้าแม่ฉันสิ
‪หนุ่มๆ มีอะไรให้ช่วยไหม
‪หวัดดีครับ สบายดีไหม
‪เป็นไงบ้าง
‪รอดมาได้ ไม่บาดเจ็บอะไรนะ พวก
‪ใช่ครับ
‪ก็ไม่ใช่ไม่เจ็บหรอก แต่...
‪แต่เราไม่ได้บาดเจ็บทางกายครับ
‪ขอบคุณพระเจ้า
‪หาอะไรอยู่เหรอ
‪อันที่จริง วันนี้เรามาขายครับ
‪ชาร์ลี พาร์กเกอร์ "แฮปปี้เบิร์ด"
‪ต้นฉบับ
‪แจ๋ว
‪ใช่ครับ อย่างเจ๋ง
‪แผ่นนี้ด้วย
‪คุณให้ได้เท่าไหร่ครับ สัก 200 ไหม
‪- เอาตัวเลข 200 มาจากไหน ‪- เราดูจาก...
‪มันมีมูลค่าเท่านั้นน่ะครับ เราค้นข้อมูลมา
‪ใช่ แต่ฉันจะซื้อ ‪ในราคาเดียวกับที่ฉันจะขายมันไม่ได้หรอก
‪คุณให้ได้เท่าไหร่ครับ
‪ปู่นายให้แผ่นพวกนี้มาเหรอ
‪บางแผ่นครับ แต่ปู่ไม่สนหรอก
‪ฉันจะให้นาย 100 ดอลลาร์สำหรับสามแผ่นนี้
‪สองแผ่นนี้ฉันไม่ให้พวกนายขาย
‪ทำไมครับ ผมรู้นะว่าของดี
‪ใช่
‪และฉันขอแนะนำในฐานะนักสะสม ‪และเพื่อน และนักดนตรี
‪ว่าให้นายเก็บมันไว้
‪ฉันไม่ซื้อ
‪นายกำลังเก็บของล้ำค่าเอาไว้
‪แล้วนายจะขอบคุณฉัน
‪ครับ ขอบคุณมาก
‪นี่ ฉันต้องเข้าห้องน้ำว่ะ พวก
‪รู้ไหม จริงๆ แล้วฉันดีใจนะ นายรักแผ่นพวกนั้น
‪และนายไม่ควรขายมันถ้าไม่อยากขาย
‪- หวัดดี ‪- มัน...
‪อีไล มาทำอะไรที่นี่
‪เจย์เบิร์ดที่รักไลน์มาว่าพวกนายอยากซื้อกัญชา
‪ไง อีไล
‪- เราไม่ควรใช้เงินนั้น... ‪- โอว เราต้องการปุ๊น โอเคไหม
‪ฉันเครียดจะแย่แล้ว เพราะงั้น...
‪- โอเคไหม ‪- โอเค
‪สองปุ๊นสุดแซ่บสำหรับสองหนุ่มสุดแซ่บ
‪ขอบใจนะ นายเจ๋งสุดเลย อีมันนี่
‪ขอบใจที่มาถึงนี่นะ
‪ยินดีเสมอ
‪ขอบใจ อีไล
‪เอาละ ต้องไปส่งของอีกสองสามที่แล้วละ
‪- สวัสดีวันสะบาโต เพื่อน ‪- เจอกัน
‪- ที่เหลือเดี๋ยวเร่งหาเอา ‪- เออ นายรู้ดี
‪ห้า หก เจ็ด แปด
‪รู้ไหมว่าฉันก็เป็นนักเต้น จัดไป!
‪เด้งหน้าอก!
‪จัดไป!
‪ยืดครั้งสุดท้าย เอาเลย
‪เฮ้!
‪เด้ง! จัดไป!
‪ใช่!
‪ห้า หก เจ็ด แปด
‪ไม่อยากเชื่อเลย ‪ว่าครูพูดว่าเธอ "อวดเรือนร่าง"
‪- พวก ‪- ช่างครูแม่งดิ!
‪ไม่ จริงๆ แล้วพูดว่า ‪"หาข้ออ้างได้ทุกอย่างเพื่อที่จะได้อวดเรือนร่าง"
‪อะไรวะแม่ง
‪- โคตรเลว ‪- เลว!
‪แต่ฉันจะเดินเข้าสนามรบวันจันทร์นะยะ
‪ไม่อยากเชื่อว่าวันนี้ ‪เธอจะไม่กวนโอ๊ยครูมากกว่านั้น
‪หล่อนทำไม่ได้น่ะสิ
‪วันนี้เกิดเหตุระเบิดนะ
‪ยอดผู้เสียชีวิตจากการโจมตีของผู้ก่อการร้าย ‪สูงสุดในนิวยอร์กตั้งแต่ 9/11 ใช่ไหม
‪ไม่ใช่ เวสต์ไซด์ไฮเวย์ต่างหาก
‪คนที่ขับรถบรรทุกชนคนน่ะ
‪พวกนายคิดว่าจอห์น เอลลิสตายรึยัง
‪โอ้พระเจ้า
‪พวก ฉันเลวแหละนะ แต่ดูนั่นสิ
‪ดูหล่อนสิ
‪ไลลา!
‪มือถือลูกจ้ะ
‪ทำอะไร คิดให้ดีนะ
‪โอ้พระเจ้า
‪เด็ก ม.สี่เอเชียสุดแซ่บ
‪ฉันรักหล่อน
‪- จอร์จ ‪- โย่!
‪พระเจ้า เขาไปแล้ว
‪และแม่หล่อนมาส่งหล่อนด้วยนะ
‪น่ารักจุง
‪ไปให้พ้นเดี๋ยวนี้
‪ไปให้พ้นจากจู๋ฉัน
‪บอกได้ยากว่าอันไหนเพอร์เฟกต์กว่า...
‪บอกได้ยากว่าอันไหนเพอร์เฟกต์กว่า ‪ศิลปะของฉันหรือสาวของฉัน
‪บอกได้ยากว่าอันไหนเพอร์เฟกต์กว่า ‪รถฉันหรือบ้านฉัน
‪ล้ำยุคกับสิ่งนั้น เอาปากออกไปจากจู๋ฉัน
‪เดี๋ยวนะ ฉันแค่อยากแน่ใจว่าฉันดูโอเค
‪- เธอโอเคแล้ว ฉันล่ะ ‪- ดีสิ ฉันชอบหุ่นเธอสุดแล้ว
‪โอเค
‪ในนี้ต้องมีห้องน้ำแน่ๆ
‪- โอ้พระเจ้า พวกเราขอโทษจริงๆ ‪- บ้าเอ๊ย
‪ซิด นายมาด้วย!
‪เป็นอะไรไป
‪เราจะไม่มีวันมีเซ็กซ์กันได้เหรอ
‪รู้ใช่ไหมว่ามือระเบิดเป็นคนมุสลิม
‪นายไม่ใช่มุสลิมนะ ซิด
‪สำคัญด้วยเหรอ...
‪ในเมื่อหน้าตาฉันเป็นแบบนี้
‪ฉันทำไม่ได้ หยุดเถอะ
‪นั่นเพลงโปรดเลย
‪โย่ ว่าไง ทุกคน!
‪แม่เจ้า!
‪จอห์น เอลลิสโว้ย!
‪โย่ ฉันทำกระเป๋าหายว่ะ
‪มือถือฉัน ทุกอย่างเลยตอนเกิดระเบิด
‪เพราะฉันแม่งวิ่งหูตูบเลย
‪ฉันเมาโคตรๆ เลย พวก
‪มันโคตรบ้าเลย
‪ใครอยากกินไส้กรอกคลุกบ้าง
‪น้ารู้ว่าพวกเธอผิดหวังนะ
‪น้าบอกว่าเราจะได้ดาบ
‪- ใช่ ‪- น้ารู้ และพวกเธอจะได้นะ
‪แต่น้าทำกระเป๋าตังค์ ‪พร้อมเงินที่จะลงทะเบียนหาย
‪เราเลยพลาดกำหนดเวลาไป
‪รู้ไหม วันนี้เกิดเรื่องน่ากลัวขึ้นนะ
‪เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทุกคนปลอดภัยรึเปล่า ‪เพราะฉะนั้นเธอไม่ควรบ่นนะ
‪น้าจะสมัครอย่างอื่นให้ฤดูใบไม้ผลินี้นะ
‪- ไง ‪- ไง กินอะไรไหม
‪ไม่
‪- พวกเราดูอยู่นะ! ‪- ใช่!
‪อย่าตะโกนจ้ะ!
‪ยินดีค่ะ
‪ดีใจเหลือเกินที่ได้รับใช้ท่าน ฝ่าบาท
‪อะไรวะเนี่ย
‪โย่ เขาเพิ่งมาถึง
‪แม่เจ้า ว้าว พวก
‪นี่ทำให้เธอร่าเริงขึ้นไหม ‪มิก้าเล่าเรื่องเธอให้ฉันฟังแล้ว
‪- ฉันต้องสู้กับใครเพื่อเธอ ‪- ดอมเหรอ
‪- โย่ พวกเขาอยู่นี่เอง ‪- ขอดูหน่อยซิ
‪ไง ดอม
‪ฉันกำลังคิดว่าเราไม่ได้มีโอกาสขอโทษเธอเลย
‪ฉันอยากบอกว่าเราขอโทษจริงๆ
‪เราจะคืนเงินให้เธอทั้งหมดวันจันทร์นะ
‪และเธอเป็นคนสวยและใจดีมาก
‪- และเธอรู้ว่า... ‪- เอาละ หยุดเถอะ นายจะทำให้เธอ...
‪ฉันมีของขวัญมาฝากเธอ
‪ฉันเกลียดตัวเองจัง
‪ฉันรักเธอ
‪ฉันขอโทษ
‪ยังจะไปค้างบ้านฉันอยู่ไหม
‪จอร์จมากับพวกเธอรึเปล่า
‪มาไหม
‪จอร์จมารึเปล่า
‪ฉันว่าฉันอยากสักแหละ
‪พ่อเธอต้องชอบแน่ๆ
‪- โจอี้ ‪- อะไร
‪เธอไลน์บอกแม่แล้ว ‪ว่าให้บอกพ่อว่าเธอปลอดภัย
‪ใช่ แต่วันนี้ฉันชิ่งเขาด้วยเหมือนกัน
‪ฉันรู้
‪ฉันเกลียดความรู้สึกแบบนี้จัง
‪ช่างแม่ง ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง ‪ฉันรู้สึกเหมือนสมองฉันจะระเบิดแล้ว
‪- ฉันต้องทำอะไรสักอย่างเดี๋ยวนี้ ‪- ใช่ เร็วเข้า ไปกันเถอะ
‪- เอามือถือเธอไป ‪- โอเค
‪เร็วเข้า ไปกันเถอะ
‪พวกเขาโอเว่อร์กันโคตรๆ เลยเนอะ
‪- นายโอเครึเปล่า ‪- ฉันไม่เป็นไร
‪- จริงเหรอ ‪- จริง ฉันโอเค
‪- โย่! ฟังนะ! ‪- ลุค ลงมา เร็วเข้า
‪- โย่! ยกแก้วขึ้น ไอ้พวกเวรตะไล! ‪- จอร์จ!
‪- ขอร้อง ลงมาเถอะ ‪- วันนี้พวกเราไม่ตายว่ะ
‪และเรายังอยู่ที่นี่!
‪รู้อะไรไหม
‪อยากฆ่าพวกเราเหรอ
‪นายต้องใช้มากกว่าระเบิดหัวขวด ‪ที่ผูกหน้าอกนายไว้ ไอ้หน้าตัวเมีย
‪พวก ลงมาเหอะ
‪ทำอะไรของเธอน่ะ
‪เกรซ หยุดนะ
‪โอ้พระเจ้า!
‪จิ๊มิ จ.ย.อ.ฆ่าเพื่อนพวกเรา
‪จัดไป!
‪การใช้ชีวิตเต็มที่ ‪เป็นเรื่องของการมีส่วนร่วมในชีวิตเรา
‪จากที่ที่มีค่า
‪มันหมายถึงการปลูกฝังความกล้าหาญ ‪ความเห็นอกเห็นใจ และความสัมพันธ์
‪เพื่อตื่นขึ้นมาในตอนเช้าและคิดว่า
‪"ไม่ว่าอะไรที่ทำเสร็จแล้ว ‪และมีเรื่องที่ยังทำไม่เสร็จอีกมากแค่ไหน
‪ฉันมีค่าพอ"
‪มันคือการเข้านอนตอนกลางคืนและคิดว่า
‪"ใช่ ฉันไม่สมบูรณ์แบบและอ่อนแอ ‪และบางครั้งก็หวาดกลัว
‪แต่นั่นไม่ได้เปลี่ยนความจริง
‪ว่าฉันก็กล้าหาญ และคู่ควรกับความรัก ‪และความรู้สึกถึงความคู่ควร"
‪ขอโทษครับ เวร
‪เออ มาเร็ว
‪(ฉันจะสอนอะไรหลายๆ อย่างให้เธอ)
‪(ที่เธอจะไม่มีวันลืมเลย)
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล