‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(คุณคิดว่าการเป็นส่วนหนึ่งของสถาบันชั้นนำ)
‪(เป็นอำนาจพิเศษบางอย่างเหรอ)
‪ไม่นะ!
‪เธอยึดบอลไว้คนเดียว
‪ดอมินิค ต้องเลิกนิสัยแย่ๆ พวกนี้ได้แล้วนะ
‪หนูพยายามอยู่ แต่เวนดี้กันหนูอยู่ ‪จะให้หนูทำไงล่ะ
‪ส่งบอลสิ!
‪ใช่ ฉันรู้
‪โค้ชคะ หนูขอไปเข้าห้องน้ำได้ไหมคะ
‪ไปเถอะ วันนี้พอแค่นี้แหละ
‪เอาละ สาวๆ ล้อมวงเข้ามา
‪ไง ดูชั้นแสดงสินค้านี่สิ
‪โอเค ขายอะไรจ๊ะเธอจ๋า
‪พวกเธอทุกคนรู้ว่าฝีมือดอมน่ะขั้นเทพ
‪แต่ฉันจะบอกให้นะ พวกเธอต้องการสิ่งนี้
‪มันวิเศษและราคาถูก
‪ฉันไม่ควักเงินห้าดอลลาร์ ‪เพื่อซื้อของที่ไม่เคยลองใช้หรอก
‪แต่ควักเงิน 32 ดอลลาร์เพื่อซื้อมิสเจสซีส์เนี่ยนะ
‪- ไม่เอาน่า ‪- ดอมินิค เพียร์
‪ขายของของเธอให้ฟังหน่อยสิ
‪ผมยาวแห้งกรังทำเธอรมณ์บ่จอยใช่ไหม
‪ลมหนาวนั้นเป็นจุดอ่อนของเธอใช่ไหม
‪ลองดีไซน์ส บาย ดอม ‪ครีมบำรุงผมจากธรรมชาติล้วนๆของฉันสิ
‪เธอเอ๊ย
‪ผมเธอจะนุ่ม…
‪เฮ่
‪และสุขภาพดี…
‪- แม่เจ้า ‪- และชุ่มชื้น…
‪- ฉันเกลียดคำว่า "ชุ่มชื้น" ‪- ในชั่วพริบตา
‪ดีไซน์ส บาย ดอม ทุกท่าน! ‪สั่งสินค้าได้ทางนี้นะ
‪หลังไมค์มาเลย!
‪- เอาละ ฉันจะลองใช้มัน ‪- โอเค!
‪- เลิศ! ใครอีก ‪- ปลอดสารเคมีรึเปล่า
‪ทำจากธรรมชาติล้วนๆ
‪ไม่ ส่วนผสมปลอดสารเคมีรึเปล่า
‪จอร์แดน ฉันชอบนะที่เธอมักจะ
‪"พวกเธอควรสนับสนุนธุรกิจของคนดำ"
‪แต่ตอนนี้เธอกลับไม่แน่ใจ
‪ก็แค่ผมฉันบอบบางน่ะ
‪- บอบบาง ‪- แค่นั้นเอง
‪"บอบบาง"
‪แต่ยังไงก็จะซื้อกระปุกหนึ่ง
‪ต้องงี้สิ!
‪สาวๆ
‪ขายของในโรงเรียนไม่ได้นะ
‪เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ดอม
‪- นี่เลิกเรียนแล้ว หนูไม่ได้… ‪- เธอทำแบบนี้ไม่ได้นะ
‪โอเคค่ะ หนูจะ…
‪โค้ชคะ เธอแค่…
‪ก็แค่อาชีพเสริมเล็กๆ น้อยๆ น่ะค่ะ
‪โค้ชเอาสองกระปุกแล้วกัน
‪จัดไปค่ะโค้ช
‪หนูให้ฟรีนะคะ
‪ไม่ได้เด็ดขาด
‪โค้ชนับถือความมุ่งมั่น ‪ในการเป็นผู้ประกอบการของเธอ ดอม
‪แค่อย่าขายในนี้อีก โอเคไหม
‪ได้ค่ะ โอเคค่ะ
‪พรุ่งนี้นะ สาวๆ
‪- ค่ะ โค้ช ‪- รับทราบค่ะ โค้ช
‪ขอบใจนะ ดอม
‪หนูรับทำผมด้วยนะคะ โค้ช
‪หนูทำทุกอย่าง
‪ถักเปีย วิก สไตล์ธรรมชาติ
‪หนูทำสีผมด้วย หนูปิดหงอกให้โค้ชได้นะ
‪ไม่ใช่ว่าโค้ชผมหงอกแล้วไม่ปังนะคะ
‪- สีเงินน่ะเลิศจะตาย ‪- ได้คืบอย่าเอาศอก
‪รับทราบค่ะ โค้ช
‪ดอมโม
‪แค่ขายครีมอย่างเดียว ได้ 40 ดอลลาร์แล้ว
‪- เจ๋ง ‪- เธอเก่งมาก
‪ฉันกำลังสติแตกแหละ
‪ไม่ อย่าสติแตกสิ
‪มันก็แค่ความรู้สึกเบิกบาน รับรองได้
‪ไม่ ไม่ใช่เรื่องนี้
‪แต่นายได้กลิ่นฉันไหม
‪ไม่
‪บอกแล้วไงว่ามันไม่มีกลิ่น
‪มันเป็นแค่ไอน้ำ ‪จริงๆ แล้วเราไม่ต้องแอบในนี้ด้วย
‪ต้องแอบสิ ป้องกันสองชั้นไง
‪นายหน้าตาเหมือนแม่หรือเหมือนพ่อ
‪ไม่รู้สิ
‪เหมือนแม่มั้ง แต่ฉันเป็น ‪ลูกครึ่งปากีสถานกับเดนมาร์ก
‪ฉันเลยคิดว่าจริงๆ แล้ว ‪ฉันไม่เหมือนใครเลยสักคน
‪อืม พ่อแม่ฉันรับฉันมาเลี้ยง ‪ฉันเลยไม่เหมือนใครเลย
‪ฉันประหลาดน่ะ
‪โอ้พระเจ้า
‪ฉันสิโคตรประหลาด
‪แบบว่า ฉันเป็นลูกครึ่งของสองประวัติศาสตร์ ‪ที่แตกต่างกันสุดขีดนี่ได้ยังไง
‪อืม
‪ฉันเลยเข้าไม่ได้กับสักทาง
‪มันเหมือนกับฉันพูดภาษาอูรดู
‪แต่ครอบครัวฉันฝั่งนั้นทุกคน ‪ทำกับฉันเหมือนฉันแม่งผิวขาว
‪นายผิวขาวนะ
‪ทำนองนั้น
‪มีรูปถ่ายของฉันกับพ่อแม่ฉันอยู่รูปหนึ่ง
‪และเราอยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
‪และพวกเขากำลังอุ้มฉันอยู่ ตื่นเต้นมาก ‪และมันน่ารักมาก รู้ไหม
‪แต่ว่าฉากหลัง มีเด็กทารกคนอื่นๆ อยู่
‪และเปลเด็กอันเล็กๆ ที่เหมือนกันหมด
‪แต่พวกเขาเลือกฉัน
‪พวกเขาเลือกฉัน ‪อย่างกับฉันเป็นลูกแมวหรืออะไรสักอย่าง
‪เหมือนอยู่ในสถานสงเคราะห์ ‪เพราะฉันก็อยู่จริงๆ แหละ
‪รู้ไหมเธอควรทำอะไร ตรวจดีเอ็นเอไง
‪มันอาจจะบอกอะไร ‪เกี่ยวกับตัวเธอได้เยอะมากเลยนะ
‪ว่าแต่เธอรู้สึกรึยังเนี่ย
‪คิดว่ารู้สึกแล้วนะ
‪นายว่าพวกนั้น ‪ข่มขืนโจอี้ เดล มาร์โกจริงรึเปล่า
‪จริง
‪- แต่นายไม่รู้หรอกนะ ‪- ใช่ แต่หล่อนบอกว่าพวกเขาทำ
‪และพวกเขาบอกว่าไม่ได้ทำ
‪ใช่ ฉันว่าพวกเขามีเหตุที่จะโกหกมากกว่านะ
‪แต่นายไม่รู้จักพวกเขา ‪และหล่อนก็ทำตัวโคตร…
‪เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก
‪สำคัญสิ เพราะบางทีพวกเขาอาจไม่รู้…
‪"ร่างกายของหล่อนคือหมู่บ้านที่เปียกชุ่ม
‪และพวกเขาทำลายมัน"
‪จากเรื่องขอจิ๋มพูดน่ะ
‪มีร่าบอกให้พวกเราอ่านเพื่อเตรียมเล่นละคร
‪โอ๊ย ตายแล้ว
‪ตายๆ
‪นายเป็นผู้ชายคนเดียว ‪ที่ยกคำพูดมาจากเรื่องจิ๋มขอพูดนะเนี่ย
‪นายนี่มันประหลาดจริงๆ
‪ไม่ ฉันชอบประโยคนั้นมาก
‪ฉันชอบที่เธอชอบนะ
‪ใช่
‪"พวกเขาทำลายหมู่บ้านที่เปียกชุ่มของเธอ"
‪รู้จักคนที่ชื่อจอร์จ ไรต์ใช่ไหม
‪หนึ่งในคนที่หล่อนบอกว่า…
‪ไม่มีอะไร
‪ช่างมันเถอะ
‪ฉันรู้สึกแปลกๆ น่ะที่ฉันไม่รู้ว่าฉันเชื่อหล่อนรึเปล่า
‪ฉันไม่ชอบหล่อนเลย
‪เธอเคยอยากเป็นคนเคร่งศาสนาไหม
‪ฉันเป็นมุสลิม แต่ฉันรู้สึกว่ามันเข้มงวดกับฉันมาก
‪และฉันก็เป็นคาทอลิกด้วย ‪แต่พวกเขาเป็นจอมข่มขืน ก็เลย…
‪เรเชลไปโบสถ์
‪และรับบีของหล่อนเจ๋งสุดๆ ‪เป็นผู้หญิงที่สนับสนุนสิทธิสตรี
‪ใช่
‪แบบนั้นแหละ ฉันว่าการมีอะไรแบบนั้นคงเจ๋งดีนะ
‪มีที่ให้ไป เป็นการบำบัด หรือค่าย
‪แต่น่ารังเกียจหรือเป็นชนชั้นนำน้อยหน่อย
‪และเราสามารถพูดได้ และคนคนนั้น ‪ไม่ได้อยู่ในสังคมของเรา แบบว่า…
‪ฉันชอบการเมาปุ๊นนะ
‪ฉันจะพูดอะไรก็ได้
‪และฉันบอกเธอได้ว่าฉันค่อนข้าง…
‪ใช่
‪ฉันต้องการคนแบบนั้นจริงๆ
‪ขออีกได้ไหม
‪ได้สิ
‪แน่นอน
‪ชอบไหม
‪ฉันไม่รู้หรอกว่าฉันชอบอะไร
‪ฉันเคยชอบเรื่อง "มือถือไมค์ หัวใจปิ๊งรัก" นะ
‪แต่ตอนนี้ฉันเกลียดมัน
‪ตกลง…
‪ฉันเป็นใครเหรอ
‪เชี่ย!
‪ไอ้เวร
‪มันว่าไงบ้าง
‪มันบอกว่านายตกใจ
‪นายตอบสนองเกือบหนึ่งวินาที ‪หลังจากเสียงทำให้นายตื่นตัว
‪ถือว่าปกติไหม
‪ไม่ มันแปลว่านายว้าวุ่นใจ
‪เออ ปกติแหละ ต้องใช้เวลา ‪ให้ร่างกายนายประมวลผลสิ่งเร้า
‪ถึงแม้ความล่าช้าหนึ่งวินาที ‪จะดูเหมือนนานนิดหน่อยก็เถอะ
‪ครูอาร์นูซ์บอกว่าคนที่มีสัญชาตญาณแข็งแกร่ง
‪สามารถตอบสนอง ‪ก่อนการปลุกเร้าเกิดขึ้นได้ด้วยซ้ำ
‪เหมือนเป็นคนทรงน่ะเหรอ
‪ไม่ใช่ พวกเขามีสัญชาตญาณ
‪พวกเขาฝึกใช้สัญชาตญาณ ‪เพื่อช่วยชี้นำพวกเขาในการตัดสินใจ
‪หรือเตรียมตัวให้พร้อมที่สุด
‪- สำหรับสถานการณ์… ‪- การคาดคะเน
‪การคาดคะเนอาจป่วนนายได้
‪นายจะถึงจุดสุดยอดเร็วเกินไป
‪คนละอย่างกันเลย
‪เดี๋ยวนะ ทดสอบฉันอีกทีสิ
‪อยากดูว่าฉันจะหยั่งรู้ถึงสิ่งปลุกเร้า ‪และตอบสนองตามนั้นได้ไหม
‪หรือคาดคะเนสิ่งปลุกเร้าได้รึเปล่า
‪ได้เลย
‪ฉันจะบันทึกไว้นะ
‪นอนลงบนพื้น หรือบนเตียงนาย หรืออะไรก็ได้
‪หลับตา
‪ผ่อนคลาย
‪สิ่งสำคัญคือต้องไม่พยายาม ‪คาดคะเนสิ่งที่จะเกิดขึ้น
‪แต่ตอบสนองอย่างเป็นธรรมชาติ
‪เข้าใจแล้ว
‪ลุยเลย
‪พวก การที่ฉันอยู่ในห้องนายก็เป็นสิ่งปลุกเร้าแล้ว
‪นายอาจหยั่งรู้ว่าฉันกำลังจะทำอะไร
‪แต่นายตอบสนองแล้วต่อ…
‪ฉันควรจดไว้ไหม
‪เช่น เป้าหมายของแบบฝึกหัด
‪มีจุดอ่อน ‪จากการขาดสภาพแวดล้อมการควบคุม
‪ครูรู้อยู่แล้วแหละ แต่เออ อธิบายไปเถอะ
‪บอกว่าร่างกายนายผ่อนคลายกว่า ‪เพราะอยู่ในห้องตัวเอง
‪- เข้าใจแล้ว ‪- โอเค
‪เธอโคตรเจ๋งเลยเนอะ
‪ใช่ เธอเจ๋งมาก
‪เราเลิกคุยกันอยู่แป๊บหนึ่ง แต่…
‪ตอนนี้เรา…
‪เยี่ยม
‪ฉันจะเป็นตัวทดลองแทนเอง
‪ดี
‪มันบอกว่าเราจะไปต่อกันที่สิ่งเร้าทางวาจา
‪ประเมินการตอบสนอง ‪ต่อภาษาหรือข้อมูลที่พูดกับเรา
‪- พวกมุกตลกหรือคำหยาบ คือ… ‪- ได้
‪"อธิบายระยะเวลาที่ถ้อยคำที่คุณได้ยินหรือพูด
‪ปลุกเร้าการตอบสนองทางกาย"
‪ฉันไม่รู้ว่ะ
‪ตอนที่ฉันบอกพ่อว่าฉันเป็นไบ
‪เขากะพริบตารัวๆ แบบนี้เลย
‪แบบนี้
‪โอเค อยากให้ฉันเขียนลงไป หรือว่า…
‪ได้ ไม่เป็นไร ฉันเปิดตัวที่โรงเรียนอยู่แล้ว
‪บอกตรงๆ ว่าอยู่ที่โรงเรียน ‪ง่ายกว่าที่บ้านเยอะเลย
‪และ…
‪และบอกตรงๆ ว่า ‪ฉันก็ไม่ได้แอ๊บแมนอะไรด้วย รู้ไหม
‪โอเค
‪ขอคิดก่อนนะว่าฉันจะพูดอะไรกับนายได้
‪ฉันแค่อยากให้เธอทำให้ฉันรู้สึกสวย
‪คุณสวยอยู่แล้ว ฉันแค่จะทำให้คุณสวยเช้ง
‪หนูทำอะไรได้อีก
‪หยิบโทรศัพท์ให้น้าที
‪โอเค
‪โทษทีนะ
‪โอเค น้าอยากให้เธอตอบว่า ‪"ได้ บ่ายวันอาทิตย์" ทำได้ไหม
‪ทำให้หลานมาช่วยได้ไงเนี่ย
‪ฉันบอกหลานว่าเธอเป็นผู้ช่วยฉัน
‪ใครมาคะ หนูไปเปิดได้ไหม
‪นี่ หวังว่าคงไม่ว่ากันนะคะ ‪แต่เพื่อนฉันแวะมาแป๊บหนึ่ง
‪เรามีสอบสำคัญ ‪แต่ฉันอยากหาเวลาทำผมให้คุณ
‪ฉันแค่จะทำงานหลายอย่างพร้อมกัน
‪มันจะไม่มีผลต่อการถักเปียให้คุณแน่นอน
‪ทำไมไม่บอกฉัน ‪ตอนที่ฉันไลน์ไปให้เธอจัดตารางเวลา
‪ฉันไม่อยากนั่งฟังคนติวหนังสือกันเป็นชั่วโมงๆ นะ
‪ฉันลดราคาให้คุณ 25 ดอลลาร์แล้วกันนะคะ
‪ก็ได้
‪โอเค ไป
‪ไง มาม่า เป็นไงบ้าง
‪วันนี้ที่โรงเรียนเป็นไงบ้าง
‪ดอมโม ฉันซื้อมันฝรั่งทอด ‪และอย่างอื่นมาให้เธอนิดหน่อยละ
‪โย่
‪ฉันบุกมาโดยไม่ได้รับเชิญ
‪- พี่เป็นใคร ‪- ฉันชื่อจอห์น
‪เธอคือโอเดตต์ใช่ไหม ‪น้าเธอเล่าให้ฟังว่าเธอเจ๋งมาก
‪ให้กำลังดีมาก
‪ผมจอห์นครับ
‪เพื่อนดอม
‪- วันดา ‪- ฉันทามิก้าค่ะ
‪และเราต้องการความอัจฉริยะของดอม
‪ขอน้ำดื่มหน่อยได้ไหม
‪ฉันไปหยิบให้เอง
‪และฉันดีใจนะที่ตอนนี้เราเป็นเพื่อนกัน แต่…
‪ขอโทษจริงๆ
‪ปล่อยไว้อย่างนั้นแหละ โอดี้…
‪เป็นแบบนี้ตลอดเลย
‪ใช่ ถ้วยอยู่ในตู้ซ้ายมือของเตา
‪โอเดตต์ ที่รัก มานี่สิจ๊ะ
‪มีมันฝรั่งทอดอยู่ในถุงนะ
‪ไซมอน! ทริสเต็น!
‪บอกแล้วไง เดี๋ยวก็เจ็บตัวหรอก ‪และจะทำให้ไซมอนเจ็บด้วย
‪พอเถอะน่า
‪โย่! เอาละ
‪มีใครรู้วิธีวิดพื้นจริงๆ บ้างไหม
‪เพราะฉันทำไม่เป็น โค้ชฉันด่าฉัน
‪ให้หัดวิดพื้นให้ถูกวิธีน่ะ
‪นั่นพ่อของลูกเธอนะยะ
‪- ผมวิดเป็น ‪- ใช่ ผมก็เป็นเหมือนกัน
‪หนูก็วิดเป็น
‪งั้นทำให้ดูหน่อยสิ เอาเลย
‪นายดูถูกผมเธอ แล้วก็พูดว่า ฟูๆๆ ฟิ่ว ปิ้วๆๆ
‪เธอน่าจะไลน์บอกฉันก่อน ‪เขาไม่เคยมาที่นี่มาก่อน
‪- อย่างน้อยฉันควรเก็บกวาดบ้าน ‪- เขาไม่สนหรอก
‪แต่ฉันสน
‪โอเค
‪แต่ดูเขาสิ
‪ดูเหมือนเขาตัดสินเธออยู่รึเปล่าล่ะ
‪- เอาละ นี่ เร็วเข้า ‪- เด็กๆ ไปเล่นในห้องไป
‪เริ่มด้วยคำถามแบบฝึกหัดกันดีกว่า
‪จงหาอนุพันธ์ของเอฟของเอ็กซ์ ‪เท่ากับเอ็กซ์ยกกำลังสอง หารสามเอ็กซ์ลบหนึ่ง
‪โอเค นั่นคือกฎผลหาร
‪ขั้นแรก เราต้องคูณสามเอ็กซ์ลบหนึ่ง ‪ด้วยสองเอ็กซ์…
‪มิก้า อ่านข้อความในมือถือฉันให้หน่อยสิ
‪"หวัดดี ฉันกับเพื่อนๆ เรียนที่เซนต์ลอว์เรนซ์
‪และพวกเราสามคนอยากทำผม ‪และพรุ่งนี้เราหยุดกัน…"
‪นี่ เด็กโรงเรียนเอกชน ‪แม่งไม่เคยไปโรงเรียนหรอก
‪จริง
‪"เธอพอจะมาที่บรุกลินไฮต์สได้ไหม"
‪นี่ สามหัวเชียวนะ ‪วันเดียวได้อย่างน้อย 300 ดอลลาร์เลยนะ
‪วันนั้นเรามีแข่งกับสไตย์น่ะสิ
‪- พวกเธอไม่ต้องการฉันหรอก ‪- เราทุกคนต้องการเธอ ที่รัก
‪โอเค อยากให้ฉันตอบพวกเขาไหม
‪เดี๋ยวมานะคะ
‪ให้ตายสิ บรอห์เนอร์
‪ฉันตอบเอง ต้องไปฉี่อยู่แล้ว
‪ฉันคงคิดถึงนายจริงๆ เพื่อน
‪- โกรธที่พวกเรามาเหรอ ‪- เปล่า
‪- ไม่เป็นไร ‪- พวกเราควรกลับไปซะ
‪- ฉันไม่อยากทำให้เธอวุ่นวาย ‪- เปล่าซะหน่อย
‪ก็แค่บ้านฉันมันรก และฉันไม่รู้ว่านายจะ…
‪แล้วไง
‪- นี่ ‪- โอเค
‪มันดูดีออก
‪เธอดูดีมาก
‪ทำงานหนักและเปล่งปลั่ง
‪มันคือเหงื่อน่ะ
‪ใช่ แต่ฉันชอบ
‪ห้องนอนเธออยู่ไหนเหรอ
‪ไม่เอาน่า
‪ฉันล้อเล่นเฉยๆ
‪คิดว่าฉันอยากมีเซ็กซ์กับเธอเหรอ
‪บ้าไปแล้ว
‪ฉันยังไม่พร้อม
‪อย่ากดดันฉันสิ
‪(พรุ่งนี้ฉันไปได้ เธอจะทำอะไรเหรอ)
‪(ที่อยู่ล่ะ)
‪แม่ควรโดดประชุมเช้าไหม
‪หรือไม่ก็ไปกับแม่เลยสิ
‪ลูกจะทำอะไรเหรอ ลูกรัก
‪ไม่ทำอะไรค่ะ
‪ลองไปเรียนเต้นไหม
‪นี่แม่พูดจริงเหรอ
‪- โอเค ‪- ไม่เอา
‪หนูไม่ไปเรียนเต้นหรอก
‪โจอี้
‪แม่
‪หนูไม่เป็นไร
‪แม่ไปเถอะ
‪อย่าไปสาย แม่ขาดงานมาเยอะแล้ว
‪โอเคไหม
‪โอเค ฟังนะ
‪แม่เปิดมือถือไว้ ถ้าต้องการแม่ก็โทรมานะ
‪ค่ะ
‪สัญญานะ
‪บายค่ะ
‪(สวัสดีค่ะ รับบี ‪จากไลลา ซิมเมอร์ แวะไปหาได้ไหมคะ)
‪(แน่นอน แวะมาได้เลยจ้ะ ‪รับบีโชตส์)
‪เจย์ เข้ามาสิ
‪เป็นไงบ้าง
‪ก็ดีครับ
‪นี่…
‪ครูมีข่าวมาบอกแหละ
‪เรื่องออลสเตตรึเปล่าครับ
‪ผมออดิชั่นไม่ผ่าน
‪ใช่ แต่เธอติดตัวสำรอง ‪และนั่นเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่มากนะเจย์
‪โอเวนออดิชั่นผ่าน
‪สุดยอดเลย จริงเหรอครับ
‪จริง แต่เขาจะรับข้อเสนอไม่ได้
‪หมายความว่าไงครับ ทำไม
‪เพราะเขาโดนพักการเรียนน่ะ
‪เขาจะกลับมาโรงเรียนไม่ทันการแสดงออลสเตต
‪จริงเหรอครับ ‪ครูจะบอกว่าเขาจะพลาดเรื่องนี้ด้วยเหรอ
‪ใช่ โชคไม่ดีนะ
‪เดี๋ยวก่อน เจย์สัน ฟังนะ
‪ประเด็นอยู่ตรงนี้ ครูโทรหาผู้ประสานงาน ‪ของออลสเตตบางคนแล้ว
‪และอธิบายสถานการณ์ของโอเวนให้พวกเขาฟัง
‪และครูบอกไปด้วยว่าจริงๆ แล้วเรามี
‪นักเรียนแกรนด์ อาร์มี่อีกคนที่ติดตัวสำรองอยู่แล้ว
‪พวกเขายินดีเสนอตำแหน่งของโอเวนให้เธอ
‪เป็นโอกาสที่ดีมากนะ ครูว่าเธอควรคว้าไว้
‪ไม่รู้สิครับ
‪พวกเขาต้องหาคนเล่นตำแหน่งนั้น
‪พวกเขาจะยินดีที่จะเอาคนอื่นมาเล่นอยู่แล้ว
‪ถ้าเธออยากโทรหาพ่อแม่ หรือคุยกับพวกท่าน
‪ก็เอาเลย
‪เธอเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วไม่ได้นะ
‪ใช่ เอาลงมาเลย
‪และปล่อย ใช่
‪- อย่าลืมหายใจด้วย ‪- โค้ชคะ
‪คุณเพียร์ มีอะไรให้ช่วยจ๊ะ
‪แล้วทำไมเธอไม่เข้าเรียน
‪หนูไม่มีเรียนค่ะ
‪หนูอยากคุยกับโค้ชเรื่องการแข่งขันวันนี้ค่ะ
‪ได้ โค้ชอยากให้เธอขึ้นรถตอนสี่โมง 15 เป๊ะ
‪และเราจะกลับมาไม่เกินสามทุ่มครึ่ง
‪โอเค
‪จริงๆ แล้วหนูอยากมาบอกโค้ชว่า
‪โชคไม่ดีที่วันนี้หนูไปแข่งไม่ได้ค่ะ
‪ทีมนี้ไม่ใช่อาหารตามสั่งนะ ดอม
‪จะมามีส่วนร่วมเฉพาะตอนที่เธอสะดวกไม่ได้
‪เธอเลิกซ้อมก่อนเวลา เธอทำแบบนี้กี่ครั้งแล้ว
‪พี่สาวหนูหกล้มนะคะ
‪และมันแค่ทำให้อะไรๆ ท้าทายนิดหน่อย
‪ไม่ใช่ว่าหนูไม่มุ่งมั่นนะ
‪ใช่สิ เธอไม่มุ่งมั่นเลย
‪และโค้ชเข้าใจเธอนะ ชีวิตอาจมีหลายเรื่องได้
‪เราเลยต้องเลือก
‪เธออยู่ทุกที่ไม่ได้ ‪และการปล่อยให้คนรอก็ไม่ดีเลย
‪งั้นหนูคงต้องพักจากทีมก่อน
‪หนูควรลาออก
‪การเรียนรู้วิธีจัดลำดับความสำคัญอาจจะยาก
‪แต่มันก็เป็นแบบนี้แหละ
‪โค้ชแค่อยากให้เธอคิดถึงการมุ่งมั่น
‪กับทุกเรื่องที่จะผลักดันเธอไปข้างหน้า
‪ไม่ใช่ฉุดเธอไปข้างหลัง
‪- หนูรู้ค่ะ ‪- และถ้าเรื่องนี้ผลักดันเธอไปข้างหน้า
‪โค้ชก็สนับสนุนเธอ
‪สำหรับตอนนี้มันใช่ค่ะ
‪โอเค
‪ฟังดูเหมือนเธอจะมีแผนแล้ว
‪ไปใช้เวลาว่างของเธอให้เกิดประโยชน์เถอะ
‪แต่หนูมีจดหมายจากแม่นะคะ
‪ฉันเข้าใจนะ แต่เราใช้ ‪มาตรการความปลอดภัยใหม่แล้ว
‪พ่อแม่หรือผู้ปกครองต้องมาเซ็นชื่อให้เธอออกไป
‪ไร้สาระน่ะ แม่หนูทำงาน!
‪ก็ได้
‪เหลือเชื่อจริงๆ
‪มันเป็นเรื่องด่วนและคุณขังหนูไว้ที่นี่
‪บอกตรงๆ นะคะ หนูต้องการ ‪การปกป้องจากอันตรายมากมายหลายอย่าง
‪แต่เรื่องพวกนั้นไม่ได้จะเกิดขึ้นหรอก ‪ถ้าแค่หนูก้าวออกไปจากประตูตอนนี้
‪เข้าใจตรงกันนะคะ
‪ได้โปรด
‪คุณช่วยอะไรไม่ได้เลยจริงๆ เหรอคะ
‪เธอไม่อยากทำแบบนั้นหรอก
‪ไง
‪เดี๋ยวเธอจะไปดูใช่ไหม
‪- อยากให้ฉันไปจริงๆ เหรอ ‪- จริงสิ
‪- ฉันอยากให้เธอไป ‪- งั้นก็โอเค
‪ได้
‪นายทำได้
‪รู้ใช่ไหม
‪คิดถึงเพื่อนๆ ที่ฉันต้องการจัง
‪นายไม่ได้อยากว่ายน้ำกับพวกเขาอยู่แล้วละ
‪ก็จริง
‪การมีแมวมองมาดูเป็นเรื่องใหญ่นะ
‪ฉันรู้
‪ฮาร์วาร์ดอยู่ห่างจากบราวน์แค่สองชั่วโมงเอง
‪ต่อให้รถติดก็เถอะ
‪- และมีรถทัวร์ 20 ดอลลาร์ด้วย ‪- จริงเหรอ
‪กะจะให้ฉันนั่งรถทัวร์ไปหานายเหรอ
‪เปล่า ฉันจะมาหาเธอเอง
‪ทุกสุดสัปดาห์ก็ได้ เมื่อไหร่ก็ได้
‪ต่อให้ฉันได้เรียนที่เวสเลยานหรือบาวโดอิน ‪ก็มีรถทัวร์จากที่นั่นเหมือนกัน
‪โอเค
‪อะไร
‪ตอนแรก ฉันเป็นเรื่องหนักหนา ‪เกินกว่านายจะรับมือไว
‪แล้วตอนนี้เรากลับมาคบกันอีก ‪และอยู่ด้วยกันตลอดจนเข้ามหาลัย
‪และนายอยากมาเยี่ยมฉัน ‪ทุกเมื่อที่ฉันต้องการเหรอ
‪ฉันมันโง่เอง
‪ตอนนั้นมันเป็นแบบนั้น ฉันบอกเธอแล้วไง
‪ฉันคิดถึงเธอนะ
‪เข้าใจแล้ว
‪ความฝันนั้นสวยงาม
‪แต่ความฝันจะไม่เป็นจริงแค่เพราะคุณฝันถึงมัน
‪การทุ่มเทต่างหากที่ทำให้มันเป็นจริง
‪การทุ่มเทต่างหาก ‪ที่สร้างการเปลี่ยนแปลง ดังนั้น…
‪ดอมินิคใช่ไหม
‪- ใช่ ‪- หวัดดี ฉันเคล่า เข้ามาสิ
‪และเป็นนักปฏิบัติ ไม่ใช่นักฝัน
‪แย่นะ
‪ใช่ ฉันน่าจะกินทั้งหมดได้
‪งานถนัดฉันเลย
‪- นี่วี ‪- หวัดดี
‪- และนั่นเจ็มม่า ‪- หวัดดี
‪ไม่แน่ใจว่าเธอต้องใช้อะไรบ้าง ‪เลยปล่อยตรงนี้ไว้โล่งๆ
‪ได้เลย แบบนี้เจ๋งเลย
‪ขอบใจ
‪เธอบอกว่าจะมีสามคน
‪- ฉันซื้อของมาเพื่อการนี้นะ ‪- ฉันรู้
‪ฉันขอโทษ จอร์แดนควรจะมาที่นี่แต่มาไม่ได้
‪ก็เลยจะมีแค่เราสองคนถ้าเธอไม่ว่าอะไร
‪ฉันมาแล้วนี่ ทำไงได้
‪โอเค
‪ฉันเดาว่าเธอคงทำอะไรให้ฉันไม่ได้มั้ง
‪- ใช่ ไม่ได้เลย ‪- ดื่มอะไรไหม
‪ฉันมีลาครัวซ์
‪หยิบลาครัวซ์ให้ฉันหน่อย เค
‪ฉันขอกระป๋องหนึ่ง
‪เธอเรียนที่จีเอใช่ไหม
‪- ใช่ ‪- บ้ามาก
‪- เหรอ ‪- ก็ใช่น่ะสิ
‪เธอสอบเอสเอชเอสเอทีใช่ไหม
‪- เธอคงทำได้เลิศมาก ‪- ก็โอเค
‪- โรงเรียนเธอการแข่งขันสูงโคตรๆ ใช่ไหม ‪- งั้นมั้ง ของพวกเธอไม่เหรอ
‪เราไม่มีเกรดด้วยซ้ำ ‪แต่ทุกคนก็ยังกินยารักษาโรคซึมเศร้า
‪ไร้สาระมาก
‪ฉันไม่ได้บอกพวกเธอ
‪จิตแพทย์บอกว่าถูกแล้วที่ฉันเผชิญหน้ากับพ่อ
‪เรื่องที่เขาทำกับผ้าอนามัยแบบสอดของฉัน
‪พ่อหล่อนมีปัญหาน่ะ
‪เขาให้แม่บ้านเตรียมถังขยะใบเล็กๆ
‪ไว้ในห้องน้ำทุกห้องสำหรับทิ้งผ้าอนามัยของเคล่า
‪เหมือนในห้องน้ำสาธารณะตามร้านอาหาร
‪ภาชนะใส่ "สุขอนามัยสตรี" ของฉันเอง
‪ฉันบอกเขาว่าเขาเป็นพวกเกลียดชังผู้หญิง
‪เธอน่าจะถามเขาว่าทำไม ‪ประจำเดือนของเธอถึงทำให้เขาไม่สบายใจ
‪และอธิบายไปว่าถังขยะใบเล็กๆ ‪ทำให้เธอรู้สึกอับอาย
‪ในสิ่งที่เป็นเรื่องธรรมชาติสุดๆ
‪ใช่ เธอพูดถูก
‪โดนใจฉันเลย อัจฉริยะโคตรๆ
‪พูดอีกทีได้ไหม ฉันจะได้อัดเสียงไว้
‪พบจิตแพทย์กันทุกคนเลยเหรอ
‪ใช่ แต่แค่เดือนเดียว หลังจากแม่ฉันตาย
‪เสียใจด้วยนะ
‪ไม่เป็นไร ตอนนั้นฉัน 12 ขวบ ‪ก็ผ่านมาสักพักแล้วละ
‪ฉันอยากเป็นนักจิตวิทยา ก็เลยถามน่ะ
‪แต่ฉันไม่เคยพบจิตแพทย์เลย
‪ไม่เคยเลยเหรอ
‪ใช่ คนส่วนใหญ่ที่ฉันรู้จักก็ไม่เคยพบ
‪พี่สาวฉันเรียนเอกจิตวิทยาอยู่ที่ฮอปกินส์
‪ฉันอยากเรียนที่ฮอปกินส์มาก
‪แต่พี่ฉันไม่ชอบเลยนะ หล่อนอยากหยุดเรียนสักปี
‪โอเค
‪- ใครก่อนดี ‪- ฉัน
‪- เธอมาจากบรุกลินเหมือนกันใช่ไหม ‪- ใช่
‪เจ๋ง ที่ไหนเหรอ
‪บรุกลินของจริง
‪โย่ โอว!
‪โย่! เวร หน้านายไปโดนอะไรมา
‪- ดูเหมือนอะไรล่ะ ฉันโดนลอบทำร้าย ‪- ฮะ ใครทำ รู้ไหมใครทำ
‪จะไปอัดพวกมันแทนฉันเหรอ
‪ไม่เอาน่า พวก ฉันแค่มาดูว่านายเป็นไง
‪ฉันอยู่ที่นี่แหละ อยากชมสถานที่ไหม
‪นี่ห้องพักใหม่ของฉัน นี่เพื่อนใหม่ของฉัน
‪ที่นี่มีสาวๆ สวยๆ ด้วยนะ
‪แต่หล่อนอาจเฉือนนายเป็นชิ้นๆ ‪ถ้านายลืมตอบไลน์
‪เจ๋งปะล่ะ
‪ขอบใจที่แวะมาดูนะ
‪เฮ้ย เดี๋ยวดิ นายเข้าออลสเตตได้นะ
‪อะไรนะ
‪ใช่แล้ว พวก นายเข้าได้ นายทำได้จริงๆ
‪แล้วสำคัญตรงไหนล่ะ
‪ฉันคิดว่านายจะอยากรู้น่ะ นี่เรื่องใหญ่นะ
‪มันแปลว่านายเอาชนะ ‪คนอีก 1,000 คนได้นะเว้ย
‪- นายควรรู้สึกดี ‪- ฉันโดนพักการเรียน ฉันเล่นไม่ได้หรอก
‪เออ ใช่ ฉันรู้ แต่...
‪นายแม่งตลกว่ะ
‪อุตส่าห์ถ่อมาถึงที่นี่เพื่อบอกเรื่องที่ฉันจะทำไม่ได้
‪ไม่เอาน่า นายก็รู้ ‪ว่าฉันไม่ได้พยายามจะทำแบบนั้น
‪ฉันควรได้เล่นวงนั้น
‪แล้วตอนนี้เป็นไงล่ะ
‪คนที่เก่งที่สุดคนต่อไปได้เล่นแทนฉันงั้นเหรอ
‪ตัวสำรองห่าเหวสักคนได้เล่นงั้นเหรอ
‪นายทำให้ฉันต้องมาอยู่ที่นี่ตั้งแต่แรกนะ
‪นายบอกสิ่งที่พวกเขาต้องการในห้องนั้น
‪นายทำฉันฉิบหาย ‪และตอนนี้ฉันต้องเจอเรื่องบ้าบอนี่
‪แม้แต่ดอมยังเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น ‪และเธอพยายามช่วยฉัน แต่...
‪- ไม่ พวก ฉัน... ‪- นี่นายไม่เข้าใจจริงๆ เหรอวะ
‪ฉันไม่อยากอยู่ใกล้นาย
‪อย่ามาที่นี่อีก อย่ามาคุยกับฉัน
‪ไม่งั้นสาบานได้เลยว่าฉันจะไม่ไว้หน้านาย
‪- หนูทำไม่ได้ค่ะแม่ ‪- ลูกไปไหนมา
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- หนูทำไม่ได้
‪เกิดอะไรขึ้น
‪หนูอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วแม่ หนูเห็นเขา
‪- โอเค ‪- หนูอยากหายตัวไปเลย
‪ปล่อยให้หนูหายตัวไปเถอะ
‪หนูไม่ไหวแล้วแม่
‪ไม่เป็นไรนะ มานี่มา
‪สู้ๆ แกรนด์ อาร์มี่!
‪- สู้ๆ! ‪- นายทำได้!
‪นายทำได้ โบ!
‪(ลู่สอง แกรนด์ อาร์มี่ - ถูกตัดสิทธิ์)
‪บ้าเอ๊ย!
‪แม่งเอ๊ย
‪นายเป็นห่าอะไรวะ
‪คิดอะไรของนายอยู่ ไอ้เด๋กเอ๋อ
‪คิดว่าผลัดของนายมีเวลาพิเศษ ‪เหมือนที่นายมีในการสอบทุกครั้งเหรอ
‪หยุดนะ พวก! ออร์โลฟ อย่า!
‪- เฮ้ย! ‪- หยุดนะ!
‪เฮ้ย!
‪พอได้แล้ว! เดี๋ยวนี้!
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ไม่มีอะไรครับ
‪ก็แค่ของขึ้นกันนิดหน่อย
‪โอเค พาคัม พวกเขาอยากคุยกับเธอ
‪- ไปกันเถอะ ‪- ใครครับ
‪แมวมอง
‪ตอนนี้เลย
‪อุ่นเครื่องซะ พวกเขาประทับใจในเวลาของเธอ
‪ครูรู้เท่านี้แหละ
‪โอเค แกรนด์ อาร์มี่ มานี่ ล้อมวงเข้ามา
‪โอเค มานี่
‪เราจะพลาดจนเสียหายแบบนั้นไม่ได้นะ
‪ไม่ว่าวันนี้จะส่งผลเสียต่อเราหรือไม่
‪ในระยะยาว เราต้องแข็งแกร่งเข้าไว้ ‪เราต้องมีเทคนิคเข้าไว้
‪ออร์โลฟ อย่าให้เกิดเรื่องแบบนั้นอีกเด็ดขาดนะ
‪ครูคาดหวังดีกว่านั้น
‪ไปอาบน้ำได้
‪ไปกันเถอะ พาคัม
‪เร็วเข้า ไปกัน ไป
‪หกโมงครึ่งมันเย็นเกินไปแล้ว
‪ไม่เห็นจะเย็นตรงไหน
‪เธอต้องโทรนะ ดอมินิค
‪เธอจ๋า ก็บอกแล้วไง อีเมลนั่นมันไม่ได้เรื่อง
‪ถ้าเธออยากฝึกงานที่นั่นจริงๆ เธอต้องโทรไป
‪โทรเดี๋ยวนี้เลย
‪ทำบ้าอะไรของเธอน่ะ
‪ถ่ายทอดพลังให้เธอน่ะสิ โทรเลย
‪- ไม่มีใครอยู่หรอก ‪- ฝากข้อความไว้สิ
‪มันแสดงให้เห็นความมุ่งมั่น
‪อีกอย่าง เธอจะพร้อมลุย ‪ถ้าพรุ่งนี้เธอต้องโทรไปตามเรื่องอีก
‪โอเค
‪ซิสเตอร์สไทรฟ์ค่ะ ติดต่อเรื่องอะไรคะ
‪สวัสดีค่ะ สบายดีไหมคะ
‪สบายดีค่ะ คุณล่ะคะ
‪สบายดีค่ะ ขอบคุณ
‪ฉันชื่อดอมินิค เพียร์
‪ฉันโทรมาตามเรื่องอีเมลที่ฉันส่งไป
‪เกี่ยวกับการสัมภาษณ์ ‪เพื่อการฝึกงานระดับมัธยมปลายน่ะค่ะ
‪โอเค คุณได้รับอีเมล ‪นัดหมายเวลาจากเราไหมคะ
‪ไม่ได้รับเลยค่ะ
‪แต่ฉันอยากติดต่อมาเพราะฉันอยากเข้าไป
‪และเล่าเรื่องตัวฉันให้คุณฟังเพิ่มเติมน่ะค่ะ
‪ศาสนาจารย์เซนต์จีนแนะนำฉันค่ะ
‪และฉันส่งใบสมัครไปล่าช้านิดหน่อย
‪เพราะฉันไม่รู้ว่าคุณเปิดรับเด็กฝึกงาน
‪ฉันเข้าไปได้ตลอดเวลานะคะ
‪ฉันกระตือรือร้นกับโปรเจกต์นี้มาก
‪และฉันเชื่อจริงๆ ว่าฉันเหมาะกับมันมาก
‪ถือสายรอสักครู่นะคะ
‪คุณชื่อดอมินิคใช่ไหมคะ
‪ใช่ค่ะ
‪สุดปัง
‪โอเค ค่ะ ฉันดีใจที่คุณโทรมา
‪ฉันเจียดเวลาให้คุณเข้ามาได้ ดอมินิค ‪แต่ต้องเป็นพรุ่งนี้นะ
‪- และเช้าด้วย ‪- เธอต้องไปนะ
‪สะดวกรึเปล่าคะ แปดโมงครึ่ง
‪สะดวกแน่นอนค่ะ จริงๆ แล้วดีมากเลยด้วย ‪ฉันไม่ต้องขาดเรียนเยอะ
‪เยี่ยม โอเค แล้วเจอกันนะคะ
‪- ขอให้มีช่วงเย็นที่ดีค่ะ ดอมินิค ‪- เช่นกันค่ะ
‪โอ้พระเจ้า!
‪เฮ้ย! เธอคือฮีโร่ของฉันจริงๆ ‪จริงๆ นะ มันเจ๋งมาก
‪แล้วดูสิว่าเธอได้อะไรมา
‪สุดยอดพลังสาวผิวดำ!
‪เธอดูมีความสุขกว่าครั้งล่าสุดที่ฉันเจอเธอมากนะ
‪ค่ะ ก็…
‪มันเป็นฉากบังหน้าน่ะค่ะ
‪เสียใจที่ได้ยินแบบนั้นนะ
‪หนูถึงได้แวะมาไงคะ
‪ช่วงนี้หนูรู้สึกค่อนข้าง...
‪เป็นทุกข์
‪และทำให้ความรู้สึกนี้หายไปไม่ได้
‪โธ่ ที่รัก
‪มาคุยกันดีกว่านะ
‪ฉันพอมีเวลานิดหน่อย โอเคไหม
‪ไลลา! ไม่ ไลลา ไม่! อย่า!
‪ดูแลตัวเองด้วย ไลลา!
‪หุบปากซะ ฉันมีพลังที่เธอไม่มีย่ะ นังชะนี
‪ฉันมาช่วยเธอแล้ว
‪ฉันจะฆ่าอสุจิทุกตัว
‪จนกว่านายจะตาย ไอ้เย็บแม่น!
‪แล้วหนูก็โพสต์มัน
‪คนกดไลก์เยอะมาก แต่ทำไมหนูถึงทำแบบนั้น
‪จริงๆ แล้วหนูไม่ได้ไม่ชอบหล่อนด้วยซ้ำ
‪แล้วถ้าสมมติว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับหล่อนจริงๆ ล่ะ
‪ฉันคิดว่าการรู้จักตนเองของเธอ ‪เป็นสัญญาณที่ดีนะ ไลลา
‪เมื่อคืนหนูปุ๊นด้วยค่ะ
‪และหนูรู้สึกผิดมาก แต่… ‪และหนูคิดว่าหนูไม่ควรรู้สึกผิด
‪เพราะหนูไม่ได้อยากปุ๊นสักเท่าไหร่
‪ก็ดีนี่
‪แล้วอะไรอีก
‪ผู้ชายคนหนึ่งที่โจอี้…
‪ผู้หญิงที่หนูโพสต์ถึงน่ะค่ะ…
‪ไม่รู้ว่าหนูเล่าเรื่องนี้ให้คุณฟังได้รึเปล่า
‪เล่าได้ทุกเรื่องที่เธอรู้สึกสบายใจที่จะเล่าจ้ะ
‪รับรองได้ว่าฉันต้องเคยได้ยินมาก่อนแล้ว
‪หนู…
‪ทำออรัลเซ็กซ์ให้เขาที่โรงเรียน
‪ในชมรมการละครค่ะ
‪โอเค
‪- เธอรู้สึกยังไงบ้าง ‪- แย่ค่ะ
‪เพราะมันเป็นการใช้ปากครั้งแรกของหนู
‪แล้วถ้าเขาเป็นคนข่มขืนล่ะ
‪และหนูทำผิดกฎโรงเรียน
‪และหนูรู้สึกต่ำตมร่านแตกมาก
‪ไลลา ฉันอยากถามเธอว่าเป็นการสมยอมรึ…
‪ใช่ค่ะ เป็นการสมยอมร้อยเปอร์เซ็นต์
‪ซึ่งนั่นแหละที่แย่สุดๆ
‪มันทำให้หนูทะเลาะกับเรเชล
‪หล่อนไม่รู้จักหนูอีกต่อไปแล้ว หล่อนว่าอย่างนั้น
‪หนูทำให้หล่อนรู้สึกขยะแขยง
‪และหนูทำให้หล่อนรู้สึกแย่ ‪และหล่อนอาจพูดถูกก็ได้
‪อยากโทรหาพ่อแม่ไหมจ๊ะ
‪พวกเขารู้ไหมว่าเธอมาที่นี่
‪หนูบอกพวกเขาว่าซ้อมละครดึกค่ะ
‪หนูเป็นตัวสำรองโง่ๆ ซึ่งหนูไม่ชอบเลย
‪หนูแค่…
‪หนูทำตัวไม่เหมือนตัวเองเลย
‪และหนูไม่สามารถกำจัดน้ำเมือก ‪ที่เปรอะเปื้อนตัวหนูเต็มไปหมดได้
‪นึกออกไหมคะ
‪โอเค
‪เธอเจออะไรเยอะมากนะ
‪และฉันเข้าใจเธอ โอเคไหม
‪ก่อนอื่นเลย ฉันว่าเธอควร ‪ปล่อยความละอายใจที่เธอรู้สึกอยู่ไปซะ
‪เราทุกคนล้วนต้องเลือก ‪เมื่อเป็นเรื่องของตัวเราและเรื่องเพศของเรา
‪และเราจะไม่ได้ตื่นเต้นกับทุกตัวเลือกหรอก
‪อย่าโทษตัวเองนักเลย
‪และสัญญากับตัวเองซะ
‪ว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่ต้องข้องเกี่ยวกับเรื่องเพศ
‪เธอจะถามตัวเอง
‪"ฉันอยากทำแบบนี้จริงๆ รึเปล่า ‪และเพราะอะไร"
‪ความละอายไม่มีพื้นที่อยู่ในบทสนทนานั้น
‪ฉันเชื่อว่ามีอยู่สามสิ่งที่พาเรากลับมาหาตัวเอง
‪การสำนึกผิด
‪การสวดมนต์
‪และการทำบุญ
‪โอเค รอแป๊บนะคะ
‪ทีนี้ ในส่วนของโจอี้กับเรเชล…
‪การสำนึกผิด
‪ในศาสนายิวมีค่านิยมอย่างหนึ่งที่สำคัญมาก
‪และมันช่วยเยียวยาได้
‪ไม่ใช่แค่เพื่อคนที่เราทำร้าย ‪แต่เพื่อตัวเราเองด้วย
‪มันเหมือนกับปุ่มเริ่มต้นใหม่สำหรับจิตวิญญาณ
‪โอเค หนูต้องการมันค่ะ มันคืออะไรคะ
‪การไถ่บาปจ้ะ
‪ซึ่งเป็นการแก้ไขการทำผิด
‪เธอจะได้เป็นหนึ่งเดียวกับพระเจ้า ‪และตัวเธอเองอีกครั้ง
‪ลองคิดแบบนี้นะ…
‪"ณ-หนึ่ง-เดียว"
‪เพื่อรวมเป็นหนึ่งเดียวอีกครั้ง
‪ด้วยการทำสิ่งที่รับผิดชอบต่อตนเอง ‪และภาระรับผิดชอบอย่างแข็งขัน
‪เช่น ขอโทษเหรอคะ
‪หรือพูดว่า "ขอบคุณ"
‪แล้วถ้าหนูทำทุกอย่างนี้แล้ว ‪หนูจะรู้สึกดีขึ้นเหรอคะ
‪ตามหลักแล้วก็ใช่ แต่มันเป็นกระบวนการน่ะ
‪มันต้องใช้เวลา
‪ก็คือยอมรับความผิดบาปที่หนูทำต่อคนอื่นใช่ไหมคะ
‪(การไถ่บาป)
‪นี่!
‪เกิดอะไรขึ้นในนี้เนี่ย
‪ลองเป่าเพลงใหม่เล่นๆ น่ะครับ
‪โคลเทรน
‪- ใช่ครับ ‪- เจ๋ง
‪เลิกเป่าได้แล้วละ น้องจะเข้านอนแล้ว
‪- ได้เวลาทำการบ้านแล้ว ‪- ครับ
‪พ่อครับ
‪ผมจะไปเล่นที่ออลสเตตนะครับ
‪อะไรนะ
‪ครับ ผมออดิชั่นผ่าน
‪- ลูกออดิชั่นผ่านเหรอ ‪- ใช่ครับ
‪เจ๋งมากลูกพ่อ
‪ดูลูกสิ
‪- ดูลูกสิ ลูกทำได้ ‪- ครับ
‪ให้ตายสิ พ่อภูมิใจในตัวลูกชะมัด
‪นี่แหละผลจากการทุ่มเท
‪- ใช่ครับ ‪- เดี๋ยวนะ แม่รู้รึยัง
‪เดี๋ยวไปบอกครับ
‪ขอเก็บของในนี้ก่อน
‪ฟังพ่อนะ ลูกจะเจออุปสรรคเสมอแหละ
‪นี่คือวิธีเอาชนะมัน
‪- ลูกคู่ควรกับสิ่งนี้ ‪- ครับ
‪ลูกพ่อ
‪เจ๋งมาก!
‪รีบไปบอกแม่นะ รู้อยู่ว่าพ่อเก็บความลับไม่เก่ง
‪- นิก ‪- อะไรคะ
‪บ้าเอ๊ย
‪แม่ง ฉันทำบ้าอะไรอยู่วะเนี่ย
‪มี
‪ทำอะไรอยู่น่ะ
‪นึกว่าเกิดเรื่องไม่ดีกับนายซะแล้ว ‪ฉันไลน์หานายแทบแย่
‪มือถือแบตหมดน่ะ
‪- นายยังไม่เห็นเหรอ ‪- อะไร
‪มีคนโพสต์เรียงความของนาย
‪มันเป็นบัญชีปลอม ‪แต่โพสต์เรียงความของนายทั้งหมดเลย
‪- ซิด! ‪- พ่อกับแม่
‪พวกเขายังไม่รู้ หยุดเถอะ
‪รู้ใช่ไหมว่าไม่ว่ายังไงฉันก็รักนาย
‪ขอดูหน่อยสิ
‪(จอห์น เอลลิส ‪ยอดหญิงของฉัน)
‪(การเห็นเธอมีอำนาจเหนือกว่าแบบนี้ในช่วงนี้ ‪มันโคตรเซ็กซี่เลย)
‪(คุณคิดว่าการเป็นส่วนหนึ่งของสถาบันชั้นนำ ‪เป็นอำนาจพิเศษบางอย่างเหรอ)
‪(ไม่ใช่เลย)
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล