‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(คุณไม่ยอมฟัง)
‪(ฟลอร่า: ซิด โทรกลับหน่อย ฉันสับสนมาก)
‪(ซิด เกิดอะไรขึ้น)
‪พี่จะบอกว่าไม่ใช่พี่
‪มีคนเขียนมันให้ดูเหมือนพี่เขียน
‪แต่พี่เขียนจริง
‪เธอก็แค่อยากรู้ว่าพี่ไม่เป็นไร
‪เธอรักพี่นะ
‪พี่เขียนเรื่องนั้นทำไมวะ
‪ถ้าพี่ไม่เขียนเรียงความใหม่ ‪เรื่องทั้งหมดนี้คงไม่เกิดขึ้น
‪แต่พี่อาจมีโอกาสเข้าฮาวาร์ดได้น้อยลงนะ
‪และพี่ก็จะยังเป็นเกย์อยู่ดี
‪พี่คิดว่าใจหนึ่งพี่ก็อยากให้เรื่องนี้เกิดขึ้นรึเปล่า
‪ถามอะไรวะ
‪- ไม่ แบบจิตใต้สำนึกน่ะ ‪- ไม่
‪นี่คือฝันร้ายที่สุดของพี่แล้ว
‪ที่โรงเรียนมีเด็กเปิดตัวว่าเป็นเกย์เป็นร้อยคน
‪แล้วไง ไม่มีคนไหนอยู่ทีมว่ายน้ำนี่
‪ทุกคนอยู่ชมรมการละคร ‪และเล่นละครที่น่าพึงพอใจของเธอ
‪- ไม่เห็นจะเกี่ยวตรงไหนเลย ‪- แต่ไม่ใช่พี่
‪ไม่มีใครสนห่าอะไรหรอก
‪และถ้าพวกเขาสน ฉันจะเล่นงานให้อ่วมเลย
‪พี่กลับไปที่นั่นไม่ได้แล้ว
‪พี่ไม่มีอะไรต้องอายเลยนะ
‪อย่าทำให้มันเป็นเรื่อง แล้วมันก็จะไม่เป็น
‪พวกเขาต้องปวดใจแน่ๆ
‪พวกเขาจะคิดว่าตัวเองเป็นพ่อแม่ที่ล้มเหลว
‪พวกเขาจะไม่รู้หรอก
‪ในโพสต์ไม่ได้แท็กพี่ พ่อกับแม่ไม่ได้เล่นโซเชียล
‪และพ่อยังใช้มือถือรุ่นพับได้อยู่เลย
‪ทำไมพี่ถึงคิดว่าบอกฉันไม่ได้
‪ฉันรู้สึกเหมือนฉันไม่ได้อยู่เคียงข้างพี่
‪และตอนนี้ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับมันดี
‪พี่บอกใครไม่ได้ทั้งนั้น
‪ลูกแม่
‪กี่โมงแล้วเนี่ย
‪แม่นอนต่อเถอะ
‪ตีห้ากว่าแล้ว
‪แกไม่ได้นอนทั้งคืนเลยเหรอ
‪อดนอนแบบนี้เรื่อยๆ ไม่ได้นะ มันมากเกินไป
‪หนูไม่เป็นไรหรอกแม่
‪ไม่ได้ทำแบบนี้ตลอดไปซะหน่อย
‪แล้วเรื่องสัมภาษณ์งานล่ะ
‪สัมภาษณ์แปดโมงค่ะ
‪หนูจะมีเวลามากพอที่จะไปโรงเรียนเพื่อสอบเลข
‪หนูแค่อยากหลับตาสักแป๊บหนึ่ง
‪อย่างน้อยก็หลับสักสองสามชั่วโมงเถอะ
‪แม่จะไปส่งเด็กๆ ที่โรงเรียนเอง
‪ก่อนจะพาพี่สาวแกไปหาหมอ แกต้องพักผ่อนนะ
‪ไม่ค่ะ แค่สองสามนาทีก็พอ
‪เพราะหนูไม่เป็นไรจริงๆ
‪ขอต้อนรับสู่การสุ่มตรวจกระเป๋า ‪วันแรกของเรานะทุกคน
‪เปิดกระเป๋าของคุณให้ตรวจด้วย
‪ฉันไปหาโอเวนมา
‪- โอเค ‪- ที่นั่นแม่งอย่างกับคุก
‪และตอนนี้พวกเขาอยากให้ฉันเล่นออลสเตต
‪นายออดิชั่นผ่านเหรอ
‪ฉันเล่นแทนโอเวน
‪บ้าเอ๊ย
‪เขาจะว่ายังไงถ้านายบอกเขา
‪ไม่ใช่ความผิดของนาย เจย์
‪ไม่ใช่ และการที่นายจมอยู่กับเรื่องนี้ ‪ก็ไม่ได้ช่วยอะไร
‪รู้ไหม นายไม่พูดถึงสติ๊กเกอร์พวกนี้เลยด้วยซ้ำ
‪ซึ่งมันโคตรเจ๋ง เพราะทายสิว่าใครออกแบบ
‪- ใช่ ด้วยสโลแกนของฉัน ‪- ขอบใจ
‪นายมาประชุมด้วยครั้งหนึ่ง
‪ใช่ การประชุมแรกของฉัน ‪และสโลแกนของฉันอยู่บนสติ๊กเกอร์
‪- เอาจริงดิ โอเค นี่ ‪- ใช่
‪โย่ บีเอสยูคืนนี้นะ ฉันมีตั๋วมาแจกทุกคน
‪นายได้หนึ่งใบ ฉันมีให้นายเหมือนกัน
‪แล้วฉันจะบอกเธอ
‪- ฉันต้องทำมันตอนนี้เลย ‪- นี่ รับไปสิ
‪- คืนนี้นะ ‪- จัดให้ฉันหน่อย พวก
‪ได้เลย พวก
‪เธอจะไปไหม
‪เพราะถ้าเธอไป ฉันว่าฉันคงต้องไป
‪ไม่
‪ไอ้เวรออร์โลฟ ไอ้หน้าหม้อ
‪อะไร ฉันไม่มีสิทธิ์ทำผิดพลาดเหรอ
‪- นี่ พี่ควรจะไปงานบีเอสยูกับฉันนะ ‪- ไม่
‪(แกรนด์ อาร์มี่จะมาขอความช่วยเหลือคุณ)
‪(ฟลอร่า: ฉันหงุดหงิดมาก เขาไม่สนใจฉันเลย)
‪ตรงนี้มีสองแถวนะทุกคน
‪เปิดกระเป๋าด้วย เปิดรอไว้เลย
‪ถ้าฉันเป็นผู้ก่อการร้าย ‪สาบานได้ว่าฉันจะวางระเบิดที่นี่แหละ
‪ระเบิดพวกเราหมดเกลี้ยง จบข่าว
‪ไม่ให้พวกเขามีเวลาตรวจกระเป๋าหรอก
‪ฉลาดมาก พูดแบบนั้นต่อหน้า ‪ผู้รักษาความปลอดภัยไปเรื่อยๆ เหอะ
‪ฉันเชื่อว่าพวกเขาเห็นด้วย ‪กับเรื่องระเบิดที่เด็กผิวน้ำตาลพูดนะ
‪โคตรปัญญาอ่อนเลย จริงๆ นะ
‪จะไปไหนน่ะ
‪ไง พวก
‪- เป็นไงบ้าง ‪- มานี่แป๊บสิ
‪นายโอเครึเปล่ากับเรื่องทั้งหมดนี้
‪ฉันบอกไปในไลน์แล้วนะ ‪ถ้านายอยากคุยอะไรหรือ…
‪ฝีมือนายรึเปล่า
‪นายเป็นคนโพสต์รึเปล่า
‪อะไรนะ
‪- พวก ไม่ ทำไมฉันต้องโพสต์… ‪- นายไปบ้านฉัน
‪- กระเป๋าฉันอยู่ที่นายวันที่ตำรวจมา ‪- คิดว่าฉันจะทำแบบนั้นจริงเหรอ
‪- นี่คือวิธีที่นายบังคับฉันให้… ‪- โอเค ไม่
‪ฉันไม่มีวันเปิดโปงใครแน่นอน
‪นี่
‪โอเค ไปได้
‪หวัดดี
‪คุยกันหน่อยได้ไหม
‪ได้สิ
‪ฉันแค่อยากจะ…
‪รู้ไหม เธอพูดถูกสุดๆ ที่ว่าอะไรๆ มันประหลาด
‪และฉันรู้สึกว่า…
‪ไม่รู้สิ ฉันได้คุยกับรับบีโชตส์ และ…
‪เดี๋ยวนะ เธอคุยกับรับบีของฉันเหรอ
‪ใช่ และเธอให้คำแนะนำทั้งหมดนี้กับฉัน
‪และมันทำให้ฉันเข้าใจสุดๆ ว่า ‪ฉันกำลังเดินทางอยู่
‪และทุกคนกำลังเดินทางอยู่
‪และบางครั้งเราไม่รู้จะไปที่ไหน
‪หรือเราไปผิดทาง ‪แต่เราต้องคอยอยู่เคียงข้างกัน
‪และฉันอยากอยู่เคียงข้างเธอ ‪และอยากให้เธออยู่เคียงข้างฉัน
‪เหมือนที่เราเคยเป็นมาตลอด
‪ได้สิ ฉันก็อยากให้เป็นแบบนั้นเหมือนกัน
‪ใช่ ก็แค่ช่วงหลังๆ เธอไม่ได้อยู่เคียงข้างฉันเลย
‪สักนิดเดียว
‪และมันทำให้ฉันลำบากมาก ‪ด้วยอะไรหลายๆ อย่างที่เกิดขึ้นตอนนี้
‪ฉันคิดว่ามันเลยทำให้ฉันทำตัวสารเลว
‪และฉันรู้ว่ามันไม่ยุติธรรมเลย ‪แต่ฉันต้องการเธอจริงๆ
‪เดี๋ยวนะ ฉันไม่ได้อยู่เคียงข้างเธอเหรอ
‪เราไปไหนมาไหนกันเหมือนเมื่อก่อนได้ไหม
‪เธออยากไปงานบีเอสยูไหม
‪ฉันจะไปกับพวกเขา
‪โอเค ได้จ้ะ
‪(อยู่บนเส้นทางของการไถ่บาป)
‪อะไรวะเนี่ย
‪บ่ายเหรอ
‪ตั้งเวลาไว้บ่ายเหรอ อีโง่เอ๊ย…
‪สวัสดีค่ะ ขอโทษนะคะ ฉันขอโทษจริงๆ
‪วันนี้ฉันควรมาสัมภาษณ์งานก่อนหน้านี้
‪- ยังพอมีทางที่ฉันจะ… ‪- ใจเย็น ที่รัก
‪- ค่อยๆ พูด ชื่ออะไรคะ ‪- ดอมินิค เพียร์ค่ะ
‪โอ้โฮ คุณสายมากเลยนะเนี่ย
‪มีข้อแก้ตัวที่ดีไหม
‪ฉันแค่มาสายค่ะ
‪งั้นก็โอเค ขอดูก่อนนะว่าฉันจะทำอะไรได้บ้าง
‪ดูเหมือนจะเบียดเวลาให้ได้ตอน 11,30 น. ‪กลับมาใหม่ได้ไหม
‪อีกหนึ่งชั่วโมงเหรอคะ
‪แน่นอนค่ะ ได้ ขอบคุณค่ะ
‪โคตรโง่บรมโง่
‪แล้วฉันก็เลยโกหก บอกว่าฉันรอได้ทั้งวัน
‪แต่ฉันต้องกลับไปสอบ
‪เธอจ๋า เลิกเครียดก่อน
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันทำเรื่องนี้พัง
‪อยากให้ฉันดึงสัญญาณเตือนไฟไหม้อะไรงี้ไหม
‪ที่นี่ขี้ตื่นกันจะตาย ‪เธอแค่ต้องตะโกนว่า "ระเบิด!"
‪- พวกเขาต้องปิดโรงเรียนแน่ ‪- เธอจ๋า อย่าพูดเป็นเล่นไป
‪ฉันกำลังจะโทรไปขู่เองนี่แหละ
‪เอาละ ต้องไปแล้ว ที่รัก ‪แต่เธอจะทำได้ดีแน่นอน
‪แค่จำเอาไว้ว่าความอ่อนแอคือพลัง
‪โอเค บาย มีก้า
‪ดอมินิค ขอบคุณที่มานะ
‪ขอบคุณมากค่ะที่ให้ฉันได้มาที่นี่
‪และจัดเวลาให้ฉัน
‪และขอโทษอีกครั้งด้วยค่ะ
‪เริ่มด้วยการพูดถึงตัวเองให้เราฟังดีไหมจ๊ะ
‪โอเคค่ะ
‪ค่ะ
‪ตอนนี้ฉันเรียนอยู่ชั้น ม.ห้า ‪ที่แกรนด์ อาร์มี่ ไฮสคูล
‪และ…
‪ฉันเริ่มสนใจเรื่องสุขภาพจิตครั้งแรก
‪ตอนเรียนวิชาจิตวิทยาเอพีเมื่อปีที่แล้ว
‪ซึ่งเป็นวิชาแรกที่ฉันเรียนแล้ว
‪อยากกลับบ้านไปทำการบ้านจริงๆ
‪ช่วยบอกได้ไหมว่าทำไมถึงสนใจจะฝึกงานกับเรา
‪คิดว่าคุณเหมาะกับงานของเรายังไง
‪ก็…
‪คุณกำลังพยายามทำให้ ‪บริการด้านสุขภาพจิตเป็นเรื่องที่เข้าถึงได้
‪สำหรับคนที่ไม่ได้รับการช่วยเหลือนั้น
‪และฉันรู้ว่าเมืองนี้ต้องการมัน
‪ชุมชนของฉันต้องการมัน
‪ฉันเห็นความต้องการนั้นทุกวันค่ะ
‪บอกตรงๆ นะคะ ฉันคือคนที่คุณพยายามจะช่วยอยู่
‪หมายความว่ายังไง
‪ฉันขออ่อนแอกับคุณสักครู่ได้ไหมคะ
‪เชิญค่ะ ฉันคิดว่าเราจะชื่นชมนะ
‪ฉันคิดว่าคนส่วนใหญ่
‪แม้แต่คนที่อยากช่วยเหลือ
‪พวกเขาไม่ได้เข้าใจสิ่งที่บางคนเจอเสมอไป
‪อย่างเช่น ฉันคิดว่าเวลาที่เราพูดถึง ‪การดูแลตนเองในวัฒนธรรมนี้
‪การดูแลตนเอง ‪เป็นเรื่องฟุ่มเฟือยสำหรับหลายๆ คนค่ะ
‪คุณคิดว่าเราจะเปลี่ยนมันได้ยังไง
‪ด้วยการทำสิ่งที่คุณพยายามทำอยู่ค่ะ
‪ฉันหมายถึง
‪ฉันไม่มีทุกคำตอบหรอกนะคะ
‪สิ่งที่ฉันรู้ก็เป็นประสบการณ์ของฉันเอง แต่…
‪โอเค อย่างวันนี้ฉันมาสาย
‪ฉันบังเอิญตั้งนาฬิกาให้ปลุกบ่าย แทนที่จะปลุกเช้า
‪ซึ่งสะเพร่ามาก ฉันยอมรับ
‪แต่ว่า
‪ฉันเข้านอนตอนตีห้า
‪เมื่อวานก็เหมือนกัน และเมื่อวันก่อนก็ด้วย
‪เพราะมีเวลาไม่มากพอ ‪ที่จะทำทุกอย่างที่ฉันต้องทำ
‪เพื่อจะได้มีชีวิตแบบที่ฉันต้องการ
‪และ…
‪ฉันเหนื่อย
‪และถ้าให้พูดความจริง มันทำให้ฉันโกรธค่ะ
‪แต่นั่นคือสิ่งหนึ่งที่ฉันยอมให้ตัวเองเป็นไม่ได้
‪เพราะไม่งั้น
‪ฉันก็จะเป็นแค่สิ่งที่พวกเขา…
‪สิ่งที่พวกเขาคิดว่าฉันเป็น ใช่ไหมคะ
‪และพวกเขาไม่อยากเห็นความโกรธของฉัน
‪เพราะจริงๆ แล้วใครเหรอที่มีสิทธิ์โกรธได้
‪นั่นคืออภิสิทธิ์เหมือนเรื่องอื่นๆ ทุกเรื่อง ‪ซึ่งความโกรธของฉันไม่ได้รวมอยู่ด้วย
‪แต่ความรู้สึกพวกนั้นทั้งหมด
‪มันยังอยู่ตรงนั้นค่ะ
‪และมันไม่มีที่ไป
‪มีเด็กผู้หญิงและผู้หญิงแบบฉันอีกมากมาย
‪ที่ไม่มีใครให้คุยเรื่องพวกนี้ด้วย
‪ดังนั้น เราได้แต่กดมันไว้
‪เก็บมันไว้ในใจหรือที่ไหนก็ตาม
‪แต่…
‪มันอยู่ตรงนั้นค่ะ
‪มันเจ็บปวด
‪และ…
‪เราต้องการใครสักคนที่ฟังเรา
‪และฉันรู้ว่าพวกคุณรู้เรื่องนี้อยู่แล้วละ
‪เพราะนั่นคือเหตุผลที่คุณทำงานนี้อยู่ที่นี่ แต่…
‪คนที่ทำงานด้านการดูแลสุขภาพจิตในเมืองนี้ ‪เป็นคนผิวขาว 95 เปอร์เซ็นต์
‪และไม่ได้ต่อต้านพวกเขานะคะ แต่…
‪มันสำคัญค่ะว่าเราคุยกับใคร
‪มันสำคัญว่าเรารู้สึกสบายใจกับใคร
‪มันสำคัญว่าใครฟังเรา ใครที่พูดว่า "ฉันเข้าใจ"
‪มันสำคัญค่ะ
‪ฉันไม่รู้ขั้นตอนทางเทคนิค ‪ว่าเรื่องนี้จะเปลี่ยนแปลงยังไง แต่…
‪พวกคุณกำลังฝึกให้ผู้หญิงผิวดำ ‪เป็นจิตแพทย์ ใช่ไหมคะ
‪ฉันว่ามันฟังดูน่าทึ่งมาก
‪และฉันอยากมีส่วนร่วมด้วยค่ะ
‪และบอกตรงๆ นะคะ
‪ฉันอยากใส่สูทแล้วดูดีแบบนั้นบ้างในสักวัน
‪ฉันอยากนั่งที่โต๊ะตัวนี้กับพวกคุณทุกคน
‪และ… ฉันอยากแน่ใจว่าฉันทำสิ่งที่ฉันทำได้
‪เพื่อให้แน่ใจว่าคนของฉันได้สิ่งที่พวกเขาต้องการ
‪แล้วก็ต้องขอเสริมว่าฉันใช้เอ็กเซลเก่งมาก
‪และฉันสร้างแบรนด์ของฉันเอง ‪ในโซเชียลมีเดียด้วย
‪และฉันเป็นคนที่ไว้ใจได้มากๆ และตรงเวลาด้วย
‪แน่นอนว่ายกเว้นวันนี้
‪ก็… นั่นแหละค่ะ
‪(ช่วยตอบฉันหน่อยได้ไหม) ‪(โทษที่ ฉันไม่ได้)
‪ไง พวก
‪นี่ ฉันเห็นเรียงความของนายแล้วนะ
‪โคตรดีเลย
‪ก้าวสำคัญนะ ยินดีด้วย
‪รู้สึกยังไงบ้างที่เปิดตัว
‪ข้อดีก็คือพอนายเปิดตัวปุ๊บ
‪ก็มีชุมชนนี้อยู่ที่นี่เพื่อนายทันที
‪นายควรมาประชุมนะ
‪สหพันธ์เกย์-ชายหญิงแท้ วันอังคาร
‪นายควรเปิดตัวจริงๆ นะ ‪เกย์อย่างเราต้องเกาะกลุ่มกันไว้
‪ได้ ขอบใจ
‪ซิด!
‪หวัดดี
‪เป็นไงบ้าง
‪ฉันนึกไม่ออกเลยว่าตอนนี้นายรู้สึกยังไง
‪ที่โดนเปิดโปงแบบนั้น
‪และ…
‪ฉันแค่อยากบอกว่าตอนที่เกิดระเบิดขึ้นในชีวิตเรา
‪นายอยู่เคียงข้างฉัน
‪และฉันรู้สึกว่าเกิดระเบิดขึ้นในชีวิตนาย
‪และฉันอยากอยู่เคียงข้างนายน่ะ
‪ครูบลัมเบิร์กคะ
‪หนูขอโทษจริงๆ ค่ะ
‪หนูมีสัมภาษณ์ฝึกงานเมื่อเช้า ‪และหนูเข้ามาตั้งแต่ 30 นาทีที่แล้ว
‪แต่โดโลเรสให้หนูรอในสำนักงานใหญ่จนหมดคาบ
‪จอห์น เบคกา ขอข้อสอบพวกเธอด้วย
‪พอจะมีทางให้หนูสอบหลังเลิกเรียน ‪หรือคาบว่างของหนูไหมคะ
‪เธอก็รู้ว่าครูให้ทำแบบนั้นไม่ได้ ดอมินิค
‪หนูรู้ค่ะ แต่หนูไม่คิดว่าจะไปนานขนาดนั้น
‪ครูชื่นชมนะ แต่ครูมีนักเรียนในชั้นนี้ 38 คน
‪ครูไม่ได้จะใจร้าย ‪แต่ครูพยายามจะเสมอต้นเสมอปลาย
‪และถ้าครูยอมให้เธอแก้ตัวได้
‪สักวันครูก็ต้องยอมให้คนอื่นๆ แก้ตัวได้สิ
‪และคะแนนเฉลี่ยของเธอก็ดีอยู่แล้ว ‪เกรดเธอแค่จะแย่ลงนิดหน่อย
‪ชีวิตก็แบบนี้แหละ
‪วันนรกแตก
‪เขาไม่ยอมให้เธอสอบใหม่เหรอ
‪แม่งเอ๊ย
‪สัมภาษณ์เป็นไงบ้าง เล่าหน่อยสิ
‪ฉันอยากทำงานที่นั่นสุดๆ
‪- เหรอ ‪- คือแบบ…
‪ผู้หญิงพวกนี้คือนางพญาที่เจ๋งมาก รู้ไหม
‪ฉันรู้สึกว่าพวกเขาชอบฉัน แต่ใครจะไปรู้ล่ะ
‪ฉันพูดถึงจิตวิทยาเอพี
‪ฉันบอกว่า "การดูแลตนเองเป็นเรื่องฟุ่มเฟือย" ‪ฟังดูโง่รึเปล่า
‪นี่ ฉันเป็นเทพด้านการดูแลตนเองนะ
‪- ฉันช่วยตัวเองทุกคืนเลย ‪- เหมือนกัน
‪และมันฟุ่มเฟือยนะ
‪โอ๊ย ตายแล้ว เงียบไปเลย
‪ฉันเครียดมาก ปวดคอไปหมด
‪รู้ไหมว่าเธอต้องการอะไร
‪เวลาวันละ 28 ชั่วโมงเหรอ
‪ไม่ เธอต้องพักสักคืน
‪บ้าหลุดโลกสักหน่อย ชิลๆ
‪เป็นไปไม่ได้เลย
‪พรุ่งนี้ฉันมีสอบประวัติศาสตร์เอพี ‪และยังไม่ได้เริ่มอ่านเลย
‪เพื่อน นี่มัน "ความมันระดมทุน" นะ ‪เป็นงานที่แฟนเธอกับโซเนียจัดขึ้น
‪- และไม่ดึก เธออ่านหนังสือหลังจากนั้นได้ ‪- ใช่
‪ไปเถอะ ฉันรู้ว่าเธออยากไป
‪ไปเถอะ รับสติ๊กเกอร์ไป ที่รัก
‪ไปเต้นกัน
‪- ก็ได้ ‪- ไปมันกัน
‪เอาเลยๆ
‪โย่! ไปกัน!
‪ไง ซิด
‪นั่งสิ
‪- ไม่เป็นไรครับ ผมแค่อยากจะ… ‪- ไม่ นั่งสิ
‪มีเรื่องอะไรเหรอ
‪ครูได้ข่าวเรื่อง…
‪ได้ข่าวแล้วละ
‪เธอโอเคไหม
‪พ่อแม่เธอว่ายังไงบ้าง
‪พวกเขาเป็นคนสุดท้าย ‪ที่ผมคิดว่าจะเล่นไอจี ก็เลย…
‪แล้วเธอได้คิดไหมว่าเธอจะอยากพูดยังไง
‪- ถ้าสุดท้ายแล้วพวกเขา… ‪- ครูรู้ไหมว่ามันหลุดออกไปได้ไง
‪ไม่รู้
‪เธอรู้ไหม
‪ต้องเป็นใครสักคนที่เข้าถึงมันได้อย่างแน่นอน
‪ครูว่าถ้าเราแจ้งเรื่องนี้ ‪กับครูเบอร์ลีย์อย่างเป็นทางการน่าจะดีนะ
‪ครูมีสำเนาอยู่นี่ครับ
‪ซิด เธอมีสิทธิ์ที่จะเจ็บปวดและโกรธนะ
‪และครูอยากช่วยเธอ
‪แต่พอเธอพูดแบบนั้น
‪มันฟังดูเหมือนเธอกำลังบอกเป็นนัยๆ ‪ว่าครูเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
‪นี่เป็นการละเมิด ‪ความเป็นส่วนตัวของเธออย่างชัดเจน
‪และครูไม่รู้ว่ามันหลุดออกไปได้ยังไง
‪แต่ครูคิดว่า สำหรับตอนนี้
‪เธอควรมีสมาธิกับสิ่งที่เธอต้องการในอนาคต
‪ผมอยากย้อนเวลามากกว่า
‪ยังไงก็อย่าผลักไสคนที่ห่วงใยเธอเลยนะ ซิด
‪ทำลาย บดขยี้ ทุบตี
‪นี่ เธอจ๋า ฉันจะจัดการเธออย่างหนัก
‪พอแล้ว!
‪หยุดพูดได้แล้ว
‪ทุกอย่างที่เธอพูดว่าเธอจะทำกับร่างกายฉัน…
‪ช่วยอ่านข้อความนี้ ‪และบอกฉันทีว่าส่งให้โจอี้ได้รึเปล่า
‪ตอนนี้ไม่สะดวกน่ะ
‪ฉันแค่อยากให้เธอรู้ว่าฉันเป็นกำลังใจให้น่ะ
‪ใครบอกเธอว่าฉันต้องการความก้าวร้าวของเธอ
‪การสัมผัสด้วยรัก การเลีย ความสนใจ
‪หยุดก่อนนะ มายา
‪ไลลา เธอรู้ภาษามืออเมริกันของบทนี้ใช่ไหม
‪ส่วนใหญ่นะ
‪แล้วทิศทางการเคลื่อนที่ล่ะ
‪ทำไมหล่อนถึงเดินไปหน้าเวที ‪ตอนพูดว่า "ชำระล้างและทำซ้ำ"
‪เสริมพลังอำนาจ
‪หลังเวทีคือความละอาย ‪หน้าเวทีคือการเสริมพลังอำนาจ
‪ช่วยตั้งใจหน่อยได้ไหม
‪ได้สิ ได้เลย ฉันตั้งใจอยู่
‪ย้อนกลับไปได้ไหม ‪ส่วนแรกสุดของช่วงนั้น โทษทีนะ มายา
‪และถ้าตอนนี้มีคนกำลังคุยกันอยู่หลังเวที ‪พูดจริงนะ หุบปากซะ
‪ครอบงำ ทำลาย บดขยี้ ทุบตี
‪นี่ เธอจ๋า ฉันจะจัดการเธออย่างหนัก
‪พอแล้ว!
‪หยุดพูดได้แล้ว
‪ทุกอย่างที่เธอพูดว่าเธอจะทำกับร่างกายฉัน…
‪จริงๆ แล้วก็เพื่อร่างกายเธอเอง
‪(ขอโทษจริงๆ ถ้าฉันเคยทำให้เธอเจ็บปวด)
‪ใครบอกเธอว่าฉันอยากโดนทำลาย
‪ใครบอกเธอว่าฉันต้องการความก้าวร้าวของเธอ
‪การสัมผัสด้วยรัก การเลีย ความสนใจ
‪ได้โปรด
‪ชำระล้าง ทำซ้ำ
‪จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันตรงไปตรงมา ‪เกี่ยวกับสิ่งที่ฉันชอบและสิ่งที่ฉันต้องการ
‪(มือถือฉันอาจจะแปลกๆ ‪เพราะงั้นถ้าเธอได้รับข้อความ บอกฉันหน่อยนะ)
‪ถ้าฉันกล้าพูดมันออกมาล่ะ
‪ตอบได้ง่ายๆ เลย
‪เธอจะเรียกฉันว่าตัวประหลาด
‪เธอจะว่าฉัน…
‪ว่าก้าวร้าว
‪- อยากเอาผ้านวมของยายไปด้วยไหม ‪- ทำไมคะ
‪ไม่รู้สิ
‪- ก็ลูกชอบ ‪- ใช่ค่ะ หนูชอบ
‪แต่การที่แม่อยากให้หนูเอามันไป
‪ทำให้หนูคิดว่าแม่คิดว่าหนูจะไม่กลับมา
‪ลูกต้องกลับมาแน่นอนจ้ะ
‪(แซคเครดฮาร์ต)
‪(ค่าเทอม ปี 2019 - 2020)
‪แม่คะ พ่อกับแม่จะจ่ายไหวได้ยังไงเนี่ย
‪ปีละตั้ง 48,000 ดอลลาร์นะ
‪ก็ไม่ใช่ทั้งปีซะหน่อย
‪เพราะฉะนั้นก็หารไปตามสัดส่วน
‪และตากับยายก็ช่วยจ่ายด้วย
‪วุ่นวายชะมัด
‪น่าสมเพชมาก เหมือนการวิ่งหนี
‪ไม่ใช่อย่างนั้นเลยนะ
‪ลูกไม่ต้องทำอะไรที่ไม่อยากทำนะ
‪ลูกไม่ต้องไป ลูกอยู่ที่นี่ได้
‪ลูกปกป้องตัวเองด้วยการเอาตัวเองออกไป
‪นั่นไม่ใช่การวิ่งหนี
‪ใช่ค่ะ แต่พวกเขาจะทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ
‪แล้วพวกนี้ล่ะ
‪- อยากเอาของพวกนี้ไปไหม ‪- หนูไม่ต้องการมันค่ะ
‪หวัดดีค่ะแม่
‪ไงจ๊ะ
‪พวกเราอยู่ในนี้
‪- ไง ทุกคน ‪- ไง ลูกรัก
‪มานี่ซิ
‪มอบความรักให้แม่หน่อย
‪มานี่เลย
‪ทำอะไรกันอยู่คะ
‪- พี่จะไปอยู่กับพ่อสักพัก ‪- พวกเราจะไปด้วยรึเปล่าคะ
‪ไม่จ้ะ แค่โจอี้ และไปไม่นาน
‪พี่จะยังเจอพวกเธอตลอดเวลานะ
‪ใช่ และคืนนี้เราจะไปกินมื้อค่ำที่บ้านพ่อกัน ‪โอเคไหม พร้อมหน้าครอบครัว
‪แต่ทำไมพี่ต้องไปด้วย
‪พี่จะได้ไม่ต้องเจอจอร์จน่ะ ลูกรัก
‪งั้นหนูก็อยากไปด้วย ‪เพราะหนูไม่อยากเจอเขาเหมือนกัน
‪พี่จะเอาโปสเตอร์บิกินีคิลล์ไปด้วยรึเปล่า
‪เพราะถ้าไม่เอาไป ฉันจะเก็บไว้ให้
‪มันควรจะอยู่ในสภาพเดิมตอนพี่กลับมานะ
‪ถ้านีน่าได้ของ ฉันก็อยากได้บ้าง
‪ตายแล้ว พวกเธอ พี่จะกลับมานะ
‪โอเค ได้ แฟรงกี้
‪เธอเอาของไปได้หนึ่งอย่าง
‪โอเค ไปกันเถอะ
‪- ไปหยิบเสื้อคลุม ออกไปจากที่นี่กัน ‪- ไม่เอาน่า แม่
‪เร็วเข้า
‪มาร์ติน นึกว่าโคลเทรนทั้งหมดอยู่ตรงนี้ซะอีก
‪ขังโคลเทรนไว้ไม่ได้หรอก
‪มุมโคลเทรนอีกมุมของเขาซ่อนอยู่ตรงนี้
‪ตอนที่เขาเซ็นสัญญากับอิมพัลซ์
‪คุณมีระบบที่ประหลาดนะ
‪ไม่หรอก
‪เขาแค่ชอบเวลาที่ ‪คนต้องถามหาสิ่งที่พวกเขาหาอยู่
‪ชวนคุยน่ะ
‪นั่นคือจุดประสงค์ทั้งหมดของแจ๊ส
‪โอ้ เอาแล้วไง
‪แสดงสดที่เบิร์ดแลนด์
‪ปี 1964
‪นายรู้ว่าต้องไปที่ไหนถ้าอยากฟังมัน
‪ครับผม ขอบคุณนะเพื่อน
‪เอาละ แน่นอน
‪แอละแบมาไม่ใช่การแสดงสดจริงๆ
‪นี่คือเทคที่ห้าที่แวน เกลเดอร์ส สตูดิโอ
‪อยู่ในเอดจ์วอเตอร์นี่เอง
‪เขาว่ากันว่าโคลเทรนไม่บอกใครเลย ‪ว่ามันเกี่ยวกับอะไร แม้แต่วงควอเท็ตของเขา
‪บนโน้ตเพลงไม่มีชื่อเพลงด้วยซ้ำ
‪แต่…
‪ถึงแม้เราจะไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงแต่งเพลงนี้
‪พอเราฟังเพลงนี้ เรารู้ว่ามันคืออะไร
‪เรารู้สึกถึงมันได้
‪มันคือการสรรเสริญ
‪รู้เรื่องโบสถ์แบปติสต์ถนนสายที่ 16 ใช่ไหม
‪- ในเบอร์มิงแฮมน่ะ ‪- มันโดนระเบิดใช่ไหมครับ
‪ใช่
‪นั่นคือสองเดือนก่อนที่เขาจะเล่นเพลงนี้
‪เห็นไหมว่าเสียงแซ็กซ์กำลังคร่ำครวญ
‪มันขับขานความเศร้า แต่ภายใต้เสียงนั้น
‪นายได้ยินเสียงเครื่องเคาะ ใช่ไหม
‪มันกำลังก่อตัว กำลังปรากฏขึ้น กำลังข่มขู่
‪ความตึงเครียดคือสิ่งที่ทำให้เพลงนี้ทรงพลังมาก
‪มันเกี่ยวกับช่วงเวลา ‪ที่ความเศร้าเปลี่ยนเป็นความโกรธแค้น
‪มันคือสิ่งเตือนความจำ
‪ใช่
‪แต่มันคือการคัดค้าน
‪มีประวัติศาสตร์ครั้งหนึ่งในประเทศ ‪ที่ประชาชนเบียดเสียดกันบนรถประจำทาง
‪และนั่งรถมุ่งสู่ตะวันตกดิน ‪เพื่อสร้างการเปลี่ยนแปลง
‪และนั่นคือสิ่งที่เรากำลังจะทำ ‪ด้วยเงินที่เราหาในคืนนี้
‪ใช่แล้วที่รัก! ‪พวกเธอควรเอาเงินให้พ่อหนุ่มของฉัน!
‪เพราะระหว่างที่เราฉลองประวัติศาสตร์ของเรา ‪และไตร่ตรองประวัติศาสตร์ของเรา
‪คุณรู้ว่าเราต้องสู้เพื่ออนาคตของเรา
‪แกรนด์ อาร์มี่จะมาขอความช่วยเหลือคุณ
‪เราจะไปเพนซิลเวเนียกัน
‪และเราจะใช้เวลาสุดสัปดาห์ ‪ลงทะเบียนผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง
‪เกิดอะไรขึ้น มาปาร์ตี้กันในปาร์ตี้นี้เหรอ
‪นายมาสาย
‪แล้วไง ฉันสาย
‪เพราะฉะนั้นฟังนะ
‪คนพูดกันว่าถ้าการเลือกตั้งนี้เป็นไปตามที่เราคิด
‪มันจะเป็นเพราะคนอเมริกันผิวดำเลยละ
‪และคนอเมริกันหนุ่มสาว
‪เพราะตราบใดที่คนอื่น ‪ยังไม่จัดการชีวิตตัวเองให้ดี เราก็ต้องนำ
‪เราจะลุยมันทั้งรัฐเลย
‪ขอเสียงหน่อย!
‪โซเนีย ครูซ เธออยู่ไหน
‪เอกสารลงชื่ออยู่ที่เธอ ‪ไปขึ้นรถประจำทางกับเรานะ!
‪ตายแล้ว ทุกคน ยัยนี่เพิ่งตื่นรู้
‪- ทำอะไรสักอย่าง ‪- ฉันมีไอเดียดีๆ ละ
‪- อะไรเหรอ ‪- เดี๋ยวบอก
‪ขอเสียงต้อนรับแกรนด์ อาร์มี่ สเต็ป คอร์ปส์!
‪อแมนด้า! สู้ๆ อแมนด้า!
‪นายเก่งมาก นายเท่มาก
‪ดื่มอะไรอยู่เนี่ย
‪บอกไอเดียของนายมาสิ
‪- จิกเป็นไก่เลยนะเธอ ‪- คุยอะไรกันอยู่เหรอ
‪ที่ศูนย์พักการเรียนของโอเวนมีแต่เด็กผิวดำ
‪นั่นกฎหมายจิมโครว์ใหม่ชัดๆ
‪เราต้องทำอะไรสักอย่าง ‪ที่แสดงให้เห็นว่ามันแย่แค่ไหน
‪ฉันคิดว่าเราจะใช้วิธีโบราณ ‪และเข้าไปนั่งประท้วงให้โอเวน
‪ฉันชอบนะ
‪ดีเลย
‪มาพร้อมไอเดียซะด้วย เธอฝึกแฟนมาดีนะเนี่ย
‪เธอจ๋า เธอก็รู้ว่าไม่ใช่แบบนั้น
‪เธอจ๋า เธอก็รู้ว่ามันอาจเป็นแบบนั้นได้นะ
‪ต้องโผล่มาแบบนี้สิ ‪แม้แต่ตอนที่คนพยายามกีดกันนายออกไปก็ตาม
‪พี่มาจนได้
‪ฟลอร่ามารึเปล่า
‪คิดว่าไม่นะ พี่ได้ไลน์หาเธอรึเปล่า
‪ไม่ พี่แค่คิดว่าบางทีการคุยกันตัวต่อตัวอาจจะ…
‪ไม่รู้สิ
‪แต่ยังไงก็ดีที่พี่มา
‪- พี่รู้สึกเหมือนทุกคนจ้องพี่อยู่ ‪- เปล่าซะหน่อย
‪ผมไม่รู้ว่าพวกคุณเป็นไงนะ ‪แต่ผมพร้อมกินชีสสเต๊กของฟิลาเดลเฟียแล้ว
‪พี่ว่าพี่จะไปแล้ว
‪พี่ พี่เพิ่งมาถึงเองนะ
‪ไง พวก
‪เป็นไงบ้าง
‪มีปัญหาอะไรวะ
‪พี่แม่งโคตรโง่เลย
‪- ไอ้ห่านั่น! ‪- ซิด!
‪โบ!
‪ฝีมือนายใช่ไหม
‪- ฉันรู้นะว่าเป็นนาย ไอ้บัดซบ! ‪- เฮ้ย อย่าเข้ามานะ
‪อะไรวะเนี่ย เป็นอะไรรึเปล่า
‪ไหวไหม
‪ขอดูหน่อย
‪ขอเชิญคุณหมอคิโมโตะที่หอผู้ป่วยใน
‪หมอว่าไงบ้าง
‪มีน้ำแข็งเป็นเพื่อน
‪แล้วจมูกพี่ล่ะ
‪พี่ไม่เป็นไร แค่อยากกลับแล้ว
‪- มีร่า ‪- พ่อ ทางนี้ค่ะ
‪สิทธัตถะ
‪- เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ‪- ผมไม่เป็นไร ไม่มีอะไร
‪ฝีมือใคร
‪ก็แค่มีเรื่องโง่ๆ กับคนที่โรงเรียน
‪- เขาทำร้ายแกเหรอ ‪- เปล่า
‪ทำไมตำรวจไม่มาเนี่ย
‪มันไม่ใช่แบบนั้น
‪ต้องแจ้งเจ้าหน้าที่ที่โรงเรียนแกสิ
‪- เด็กคนนี้ต้องรับผิดชอบ ‪- พ่อ
‪น้องแกบอกว่ามันเป็นเด็กผิวขาว ‪แกตกเป็นเป้านะ
‪- ไม่มีใครตกเป็นเป้าหรอกน่ะ ‪- งั้นเขาทำร้ายแกทำไม
‪เพราะผมไปหาเรื่องเขา โอเคไหม ผมผลักเขา
‪ผลักทำไม
‪เพราะหนูเองแหละ
‪พี่ปกป้องหนู
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- หยุดเลย เธอไม่จำเป็นต้องโกหกเพื่อพี่
‪ใครโกหก บอกความจริงพ่อมานะ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪หมอนี่เอาเรียงความของผม ‪ไปโพสต์ในโซเชียลเพื่อทำให้ผมขายหน้า
‪และทุกคนได้อ่านมัน
‪เพื่อทำให้แกขายหน้าที่เป็นคนอินเดียเหรอ
‪นี่มันอาชญากรรมจากความเกลียดชัง ‪โทษนะครับ ผมเห็นตำรวจข้างล่าง
‪- ผมอยากให้เขามาที่นี่เดี๋ยวนี้ ‪- พ่อ หยุด ฟังผม
‪- คุณต้องการอะไรคะ ‪- แจ้งความ
‪- เดี๋ยวครับ หยุดก่อน เราไม่เป็นไร ผมขอโทษ ‪- พ่อ ซิดไม่อยาก…
‪ลูกผมโดนทำร้าย
‪ฉันต้องโทรแจ้งตำรวจนิวยอร์ก ‪อยากให้ฉันแจ้งไหมคะ
‪ไม่ครับ ขอคุยกับครอบครัวสักครู่ได้ไหมครับ
‪พ่อไม่ฟังผมเลย
‪ไม่ แกสิต้องฟังพ่อ ‪พ่อจะไม่ยอมให้แกโดนทำแบบนี้
‪เรียงความของผมเกี่ยวกับการที่ผมเป็นเกย์
‪แล้วแกเขียนเรื่องนั้นทำไม
‪เพราะผมเป็นเกย์
‪เหลวไหลน่ะ
‪แกไม่ได้เป็นเกย์ซะหน่อย
‪พ่อคะ
‪พ่อ
‪ครั้งสุดท้ายที่ฉันเช็ก มันไม่…
‪- ใช่ นี่ ‪- ขอบใจ
‪กินผักหน่อยสิ
‪จานเธอไม่มีผักเลย
‪- ตักผักใส่จานลูกเดี๋ยวนี้ ‪- หล่อนคิดว่ามันไม่ดี
‪- พวกนี้เค็มไหม ‪- ใส่ซอสเผ็ดสิ
‪น้องทนซอสเผ็ดไม่ได้สักแบบ
‪หนูมีคำถามค่ะ
‪- ที่โรงเรียนคาทอลิกเขาทำอะไรกัน ‪- แบบเดียวกับที่ลูกทำในโรงเรียนทั่วไป
‪ใช่ เพียงแต่มีวิชาศาสนาและต้องเข้าโบสถ์
‪และมีแม่ชี
‪- เดี๋ยวนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว ‪- ทุกที่เลย
‪แม่เชื่อว่าไม่มีที่ไหนมีแม่ชีเยอะ ‪เท่าตอนเราอยู่ ม.ปลายแล้ว
‪โฮลีโกสต์
‪เบค คุณจำได้ไหม
‪พระเจ้า
‪- พ่อกำลัง… ‪- โฮลีโกสต์บ้านั่นคืออะไร
‪พ่อทำท่าบ้าอะไรอยู่น่ะ
‪ทำไมมันถึงตลกมากคะ
‪ที่งานเต้นรำที่โรงเรียน ‪โดยเฉพาะการเต้นเพลงช้า
‪แม่ชีจะเดินตรวจดูกลุ่มคน
‪และคอยดูว่ามีพื้นที่มากพอสำหรับโฮลีโกสต์
‪หนูไม่เข้าใจ
‪คือเราต้องเว้นระยะห่าง ‪ระหว่างร่างกายของเราให้มากพอเพื่อ…
‪- เพื่อพระเยซู ‪- ใช่เลย
‪มันบ้าสุดๆ เลยละ
‪- เด็ก ม.ปลายพวกนี้… ‪- ประหลาดมาก
‪ที่น่าสมเพชแบบว่า…
‪แฟรงก์ มานี่สิ แม่จะทำให้ดู
‪ไม่ ไม่ต้องเข้ามาอีก อยู่ตรงนั้นแหละ
‪- เอาละ ‪- ตายแล้ว
‪แย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
‪- แย่ขนาดนั้นเลยละ ‪- แย่กว่าอีก ห่วยแตก
‪ตายแล้ว แฟรงกี้ต้องการสปอตไลต์ค่ะทุกคน
‪โคตรใจร้ายเลยนะเรา น้องก็แค่สนุกกับแม่
‪เร็วเข้า ไปเต้นกัน ไปเถอะ
‪- ไม่เอา พี่จะดูเธอเต้นอย่างเดียว ‪- เถอะน่า ไปเต้นกัน
‪- ไม่เอา มาเถอะ มานะ ‪- ไปเถอะ…
‪- ฮัลโหล ‪- ไม่เอา
‪- ก็ได้ ‪- แม่ ใครโทรมาคะ
‪แม่ ใครโทรมา ช่วยเอา… ‪แฟรงกี้ หยุดซะทีเหอะ
‪นีน่าจะเต้นกับเธอเอง
‪ใครโทรมา เบค
‪แม่
‪แป๊บหนึ่ง
‪แล้วเรื่องนี้ขึ้นอยู่กับอะไร
‪- โอเค แต่ใครเป็นคนตัดสินใจล่ะ ‪- ใครตัดสินใจอะไรคะ
‪โจอี้กับแมตต์อยู่ที่นี่ รอเดี๋ยวนะ
‪สำนักงานอัยการโทรมา ‪พวกเขาจะไม่เดินหน้าฟ้องร้องต่อ
‪- หมายความว่าอะไร ‪- เดี๋ยวนะ เป็นแบบนี้ได้ยังไง
‪หลักฐานไม่เพียงพอ
‪แปลว่าพวกเขาจะไม่ทำอะไรเลยเหรอ
‪พวกเขารู้สึกว่าพวกเขา ‪มีหลักฐานไม่เพียงพอจะฟ้องร้องได้
‪- อะไรนะ ‪- เราไม่มีสิทธิ์พูดอะไรเลยเหรอ เบค
‪พวกเราผิดหวังมากนะคะ
‪- ถามพวกเขาสิ เป็นแบบนี้ได้ยังไง ‪- แม่พยายามอยู่
‪บอกพวกเขาว่าหนูอยากคุยด้วย แม่! ‪บอกพวกเขาว่าหนูอยากคุยด้วย!
‪เราจะคุยกับพวกเขานะ
‪โอ้พระเจ้า ฉันต้องการค่ำคืนนี้ จริงๆ นะ
‪รู้ไหมว่าครั้งสุดท้ายที่ฉันทำแบบนี้คือเมื่อไหร่
‪เมื่อไหร่
‪ไม่ ฉันถามน่ะ เพราะฉันแม่งจำไม่ได้แล้ว
‪โย่
‪- ฉันไม่เคยเห็นเธอเมาแบบนี้เลย ‪- ฉันไม่ได้เมานะ ดูฉันสิ
‪ฉันไหวน่ะ!
‪เธอเมา
‪นายลองทำสิ่งที่ฉันทำอยู่สิ ‪เลี้ยงครอบครัวด้วยเงินคนละแปดดอลลาร์
‪แปดดอลลาร์สำหรับใช้แม่งทั้งวัน ลองดูสิ
‪ซื้อนักเก็ตไก่มากิน
‪นั่นก็ตั้งหกเหรียญแล้วสำหรับมื้อเดียว
‪แล้วไง นายจะกินแต่ข้าวคลุกน้ำปลาเหรอ
‪รู้ไหมว่าในนิวยอร์ก ต้องเลยกำหนด ‪จ่ายค่าเช่าสามวัน พวกเขาถึงจะไล่เราออกได้
‪จริงๆ นะ สามวัน
‪และฉันคิดว่า "อีเวร ‪ถ้าฉันไม่มีค่าเช่าให้แกเมื่อถึงกำหนด
‪สามวันก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงหรอก"
‪- จะให้ฉันไปปล้นธนาคารเหรอ ‪- นั่นสิ
‪แต่ฉันศึกษามาแล้วนะ
‪ถ้าเจ้าของบ้านไม่ใส่ใจ ‪เช่น ส้วมบ้านเราตันตลอดเวลา
‪และพวกเขาไม่เคยซ่อมให้เลย
‪ตอนนี้ฉันเลยบันทึกข้อมูลทั้งหมดอยู่ ‪เผื่อไว้น่ะ แต่…
‪เจ้าของบ้านของฉันคือเมือง ก็เลย…
‪แต่ถ้าเราแสดงให้เห็นความไม่ใส่ใจได้
‪ศาลอาจยอมให้อยู่ต่อ ถึงแม้เราจะจ่ายช้า
‪ตายแล้ว
‪ฉันพูดเป็นต่อยหอย ‪และตอนนี้นายอาจจะคิดว่า "ต้องเผ่นแล้วละ"
‪- ฉันไม่ได้พูดอะไรเลยนะ ‪- แต่นายคิดอยู่
‪- ไม่เอาน่า ชื่นชมกันหน่อยสิ ‪- โอเค แล้วนายคิดอะไรอยู่
‪แค่คิดว่าฉันไม่เคยรู้เลย ‪ว่าเธอต้องรับมือกับเรื่องพวกนั้น
‪มันหนักหนามากนะ ‪แต่เธอทำเหมือนไม่มีอะไรเลย
‪ก็เพราะฉันคือซุปตาร์ยอดมนุษย์ ‪สุดมหัศจรรย์ของฉันเองไงล่ะ
‪เว้นแต่ว่าช่วงนี้ฉันไม่ใช่
‪เธอไม่จำเป็นต้องมหัศจรรย์หรอก
‪แต่เธอน่าทึ่ง
‪นายเพิ่งคิดมุกนี้ขึ้นมาเลยเหรอ ‪สดๆ ร้อนๆ เลยใช่ไหม
‪สดๆ ร้อนๆ เลย
‪เพื่อฉันเท่านั้นเหรอ
‪เพื่อเธอเท่านั้น ที่รัก
‪นายมันโคตรน้ำเน่าเลย
‪อยากขึ้นไปข้างบนสักแป๊บไหม
‪อยากสิ
‪- ฉันจะไม่โกหกนะ ตอนนี้ฉันเมามาก ‪- ใช่เลย แต่เธอดูดีนะ
‪จัดโต๊ะพร้อมแล้ว
‪ดอมินิค
‪แม่เป็นห่วงแทบแย่
‪สวัสดีจ้ะ
‪สวัสดีค่ะ
‪หวัดดี ลูกรัก
‪เรามีแขกนะ
‪- ผมขอโทษ ผมกลับ… ‪- ไม่
‪- ไม่เป็นไร ‪- แค่มาส่งเธอให้ถึงบ้านอย่างปลอดภัยน่ะครับ
‪- ขอโทษนะ ฉันไม่รู้ว่ามีคนอยู่ที่นี่ ‪- ไม่เป็นไร ฉันโอเค
‪ขอให้สนุกนะครับ
‪- หวัดดีจ้ะ ‪- หวัดดีจ้ะ
‪เพื่อนเธอที่โรงเรียนน่ะ ‪เธอเป็นเด็กขยันเรียนมาก
‪ขอโทษนะ
‪ไม่เป็นไร
‪แม่กำลังเล่าให้พวกเขาฟังว่าแกเก่งแค่ไหน
‪หนูขอตัวสักครู่นะคะ
‪ขอตัวแป๊บนะ
‪ดอมินิค เปิดประตูนะ
‪ไปไหนมา
‪มีงานที่โรงเรียนค่ะ
‪นี่แกเมาเหรอ
‪เปล่านะ
‪ข้างนอกนั่นใครคะ
‪ฟรานซีนอยากแนะนำแกให้รู้จักกับหลานชายเธอ
‪เขาเป็นเด็กดีนะ
‪หนูบอกแล้วไงว่าไม่เอา
‪ไม่ แม่! แม่จะทำไปทำไม
‪เราจะเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้
‪แกจะทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้ มันมากเกินไป
‪ลูกรัก…
‪แม่เป็นห่วงแกนะ
‪ไปเจอเขาหน่อยเถอะ
‪แกยังไม่ต้องตัดสินใจอะไรตอนนี้ก็ได้
‪อย่าออกไปช้านักล่ะ
‪ค่ะ
‪ลูกรัก
‪ในที่สุด! สวัสดีจ้ะ!
‪- สบายดีไหม ‪- ค่ะ
‪หวัดดี ยินดีที่ได้รู้จักนะ
‪หวัดดี
‪โรนัลด์ นี่ลูกสาวฉันเอง ดอมินิค
‪ดอมินิค นี่โรนัลด์ ตูซแซงต์ ‪และแม่เขา แปร์ลา
‪โรนัลด์เป็นหลานชายคนโปรดของฉันเลย
‪น่าจะจริง เพราะฉันเป็น ‪หลานชายคนเดียวของป้าน่ะ
‪เอาละ มีใครหิวบ้าง
‪(คุณไม่ยอมฟัง)
‪(งั้นฉันจะทำให้คุณฟังแล้ว)
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล