‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ไม่มีทางปิดบังได้หรอก)
‪(ว่าพวกคุณทุกคนพังแค่ไหน)
‪(วันสปิริต ทุกอย่างคือยุค 80)
‪เฮ้ย ดูสิว่าใครกลับมา
‪ขอต้อนรับการกลับมาโว้ย!
‪โย่ เป็นสเลเตอร์กับแซ็คงั้นเหรอ
‪เธอคือผู้หญิงของฉัน เคลลี คาพาวสกี
‪เกิดอะไรขึ้นกับสครีชล่ะเนี่ย
‪- ฉันไม่เคยบอกว่าจะแต่งเป็นสครีช ‪- นายนี่ไม่สนุกเอาซะเลย จริงๆ นะพวก
‪ระวังเสื้อผ้าหน่อยพวก
‪ฉันจะไปหยิบของนะ
‪นี่
‪ไม่ต้องกังวลนะ
‪หล่อนจะต้องเสียใจกับเรื่องทั้งหมด ‪มันไม่ใช่ความผิดนาย
‪จริงๆ นะ
‪เพราะผลของชุดเก็บหลักฐานการข่มขืน ‪สรุปไม่ได้แน่ชัด
‪และพวกผู้ชายก็ให้การไปในทางเดียวกันหมด
‪ฉันเสียใจด้วย มันกลายเป็นหนึ่งต่อสามเสียง
‪แปลว่าหนูควรลืมว่าเรื่องนี้เคยเกิดขึ้นเหรอ
‪ไม่จ้ะ ไม่ใช่แน่นอน
‪แต่การที่ไม่มีใครยืนยันเรื่องราวในฝั่งของเธอ
‪มันก็ยากมากที่ฉันจะยื่นฟ้องคดีที่เราจะชนะได้
‪ถ้าหนูไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจอะไร ‪ทำไมคุณไม่บอกหนูตั้งแต่แรก
‪ฉันขอโทษถ้าฉันบอกขั้นตอนไม่ชัดเจน
‪แล้วคนขับรถแท็กซี่ล่ะ
‪เราคุยกันว่าเขาอาจจะเห็นอะไร ‪คุณหาตัวเขามาได้ไหม
‪เราตามตัวคนขับแท็กซี่ไม่ได้หรอกค่ะ
‪ถ้าไม่มีรายละเอียดรูปพรรณสัณฐาน ‪หรือทะเบียนรถ หรือบัตรประชาชน…
‪มีเด็กผู้ชายคนไหนที่ดูเหมือนจะยินดี ‪ทบทวนคำให้การของพวกเขาใหม่ไหม
‪ไม่มีค่ะ
‪แล้วพวกเขาพูดว่าอะไรกันแน่
‪บอกว่าเป็นการสมยอมเหรอ
‪และบอกว่าเธอเป็นฝ่ายเริ่ม
‪อะไรวะแม่ง พวกเขาโกหก!
‪จะสมยอมได้ยังไง ‪ในเมื่อกางเกงในของหนูถูกฉีกขาด
‪แม่!
‪โชคไม่ดีที่กางเกงในที่ถูกฉีกขาด ‪แม้จะมีเลือดเล็กน้อยก็ตาม
‪ไม่ได้พิสูจน์ว่าเป็นการข่มขืน
‪มันอาจชี้ให้เห็น ‪กิจกรรมทางเพศที่รุนแรง แต่ไม่ใช่…
‪โคตรไร้สาระเลย โคตรไร้สาระ
‪ฉันเข้าใจเธอนะ โจอี้
‪อยากให้เธอรู้ว่าฉันเข้าใจ
‪มันพอจะมีผู้เชี่ยวชาญอยู่นะ
‪คุณควรจะเป็นผู้เชี่ยวชาญคนนั้น
‪คุณจะรู้ได้ไงว่าหนูจะแพ้
‪เพราะฉะนั้นเดินหน้าต่อเถอะ ‪ให้ลูกขุนเป็นคนตัดสิน
‪จากประสบการณ์ของฉัน ‪เรามีหลักฐานไม่เพียงพอ
‪และสิ่งสุดท้ายที่พวกเราต้องการคือ
‪การให้เธอต้องเผชิญความเครียดและบอบช้ำ…
‪หนูเผชิญความเครียดอยู่แล้ว
‪นี่คือวิธีสู้กลับของหนู
‪ทนายจำเลยจะไม่ได้ใช้แค่เรื่อง ‪การขาดหลักฐานทางกายภาพเล่นงานเธอ
‪พวกเขาจะเรียบเรียงเรื่องราว ‪ที่แวดล้อมการรับรู้ของคนอื่นคืนนั้นด้วย
‪การรับรู้เหรอคะ ‪แล้วการรับรู้ที่จอร์จกับลุคแหกขาหนูล่ะ
‪ยัดนิ้วโสโครกของพวกเขาเข้าไป…
‪คุณจะบอกหนูว่าการรับรู้สิ่งเหล่านั้นไม่สำคัญเหรอ
‪มีคลิปวิดีโอของเธอจากคืนนั้น
‪ใช้เซ็กซ์ทอยกระตุ้นพวกเขา
‪- เราก็แค่เล่นกัน ‪- เล่นกัน
‪ผมคิดว่าเธอรู้สึกอาย
‪ที่มีความสัมพันธ์ทางเพศกับเรา
‪เธอนั่งอยู่บนตักผม
‪จากนั้นก็จูบผม
‪คุณจะเห็นได้จากในคลิปเลยครับ
‪เธอออกแนวบังคับเราด้วย
‪ฟังนะครับ นี่คือผู้หญิง ‪ที่ส่งรูปเจาะหัวนมมาให้ดูในกลุ่มไลน์
‪เธอ… ไม่ได้ใส่เสื้อในและจงใจโพสต์รูปนั้น
‪ไม่ได้เคารพตัวเองอะไรมากมาย
‪พวกเราทุกคนในรถแท็กซี่ รวมทั้งโจอี้
‪เข้าใจชัดเจนว่าตอนนั้นเกิดอะไรขึ้น
‪ผมยังไม่เข้าใจเลย ‪ว่าทำไมเธอถึงทำกับพวกเราแบบนี้
‪ใช่ครับ ผมอยู่ที่นั่นทั้งคืน
‪ก็แค่โจอี้เป็นโจอี้น่ะ
‪คุณทำได้ดีมากนะ
‪และถ้าเรามีสิทธิ์ตัดสินใจ ‪เราได้เจอกับคุณฤดูใบไม้ร่วงนี้แน่
‪แต่จำเอาไว้นะว่าไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง
‪คุณมีอนาคตที่สดใสรออยู่แน่นอน คุณพาคัม
‪(ข้อความเสียง)
‪ขอให้สนุกกับชีวิต ม.หกที่เหลืออยู่นะ ‪และขอให้โชคดี
‪(ไม่มีใครสนหรอก) ‪(สู้ๆ พวก! ภูมิใจ)
‪(ไม่ไหวว่ะ ทุกคนเป็นเกย์กันหมดแล้วเหรอ) ‪(ฉันเข้าใจนายนะ)
‪(โอ้ ไม่นะ เขาเป็นสาวว่ะ) ‪(มิน่าเขาถึงได้ว่ายน้ำเก่ง)
‪แมนนี่โทรมาลาป่วยอีกแล้ว
‪เราขาดคนในครัวนะ
‪ป่วยเหรอ ขี้เกียจล่ะไม่ว่า
‪ผมว่างนะ
‪คืนนี้ฉันจะทำงานอยู่หลังร้านแล้วกัน
‪รีมาจะเป็นคนต้อนรับลูกค้า
‪ทำซ้าก ปานีร์เป็นบุฟเฟต์เหรอ
‪ผมรับลูกค้าให้ได้นะ
‪เรามีดาลเหลืออยู่
‪ตามรีมามาสิ
‪- นี่พ่อกับแม่จะทำเป็นว่า… ‪- ดูหน้าแกสิ
‪ต้อนรับลูกค้าเหรอ
‪คนจะคิดยังไง
‪ผมว่าพ่อไม่ได้ห่วงหน้าผมหรอก
‪สิทธัตถะ!
‪ให้ตายสิ ท่อนนี้จะทำผมเป็นบ้าทุกที
‪เธอเป่าดีขึ้นแล้วนะ แต่เธอใช้ลมผิด
‪เธอต้องทำให้ลมหายใจร้อนเข้าไว้
‪เริ่มต้นด้วยเสียง "ที" ‪จากนั้นก็เติมลมเข้าไปเรื่อยๆ เอาเลย
‪วางมาดหน่อย
‪ขอเวลาแป๊บนะครับ ผมทำไม่ได้…
‪ได้คิดบ้างไหมว่าอยากให้ซาวด์เป็นยังไง
‪อยากให้ดีเยี่ยมครับ
‪มือแซกซ์คนโปรดของเธอคือใคร
‪โคลเทรนครับ
‪เพราะอะไร
‪อธิบายหน่อย
‪ไม่รู้สิครับ คงเพราะมันเหมือน…
‪เหมือนมันออกมาจากที่ไหนสักแห่งที่ลึกลงไป
‪โดยเฉพาะเพลงหลังๆ ของเขา ‪ตอนที่เขาเริ่มเข้าถึงจิตวิญญาณของมัน
‪เขาศึกษาดนตรีตะวันออก ‪และตะวันตก และศาสนาด้วย
‪แล้วเขาก็ใช้มันสร้างสรรค์เสียงผสมนี้
‪บางอย่างเกี่ยวกับการผสมผสานนั้น ‪มันสื่อสารกับผม
‪มันมาจากที่ไหนสักแห่งที่ลึกลงไป
‪ครูว่าเธอต้องถามตัวเองนะ ‪ว่าซาวด์ของเธอคืออะไร
‪และมาจากไหนในตัวเธอ
‪อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นในหัวเธอกำลังขัดขวางเธอ
‪ไม่ให้เชื่อมต่อกับที่ไหนสักแห่งที่ลึกลงไป
‪วันนี้คนทั้งโรงเรียนแต่งตัว
‪เหมือนอยู่ในปี 1985
‪แต่เธอจะบอกว่าพวกเขา ‪ไม่สนเรื่องนั่งประท้วงเหรอ
‪แล้วนายสนเหรอ
‪จนกระทั่ง…
‪เมื่อวานน่ะ
‪ทุกคนหลงตัวเอง ‪เราไม่สนเรื่องอื่นหรอกนอกจากตัวเอง
‪พวกเขาสนนะ ‪แต่พวกเขาส่วนใหญ่ไม่รู้เรื่องโอเวน
‪- ใช่ ถึงต้องทำแบบนี้ไง ‪- มันจะเป็นเรื่องของโอเวนคนเดียวไม่ได้
‪ต้องเป็นภาพรวมที่ใหญ่กว่านั้น เช่น…
‪นักเรียนผิวสีไม่ปลอดภัยในโรงเรียน
‪เลิกพูดว่า "นักเรียนผิวสี" ซะทีได้ไหม
‪ดอมโม ฉันเข้าใจนะว่าเธอเครียด แต่ช่วย…
‪แต่นี่คือเด็กผิวดำนะ ยอมรับความจริงเถอะ
‪และเด็กละตินด้วย
‪เธอเห็นคนที่นี่ดูเหมือนพวกเรากี่คนเหรอ
‪เวร!
‪ฉันลืมเรื่องประวัติศาสตร์สหรัฐฯ เอพีไปเลย
‪ขออ่านแบบด่วนๆ แป๊บนึง เดี๋ยวเจอกันนะ
‪ที่รัก รอเดี๋ยว
‪ขอโทษจริงๆ ฉันรู้ว่าเมื่อกี้ฉันเสียมารยาท
‪หยุดแป๊บหนึ่งได้ไหม
‪- โอเค ‪- ฉันไปคิดเรื่องเมื่อคืนมา
‪เขาเป็นแค่เพื่อนของครอบครัว
‪ใช่
‪โอเค
‪ฉันอยากบอกว่า
‪ฉันได้ยินที่เธอพูดถึงพี่สาวเธอ
‪และที่เธอเครียดเรื่องเงิน
‪ใช่ ฉันไม่น่าพูดเรื่องพวกนั้นเลย
‪เพราะเราไม่เป็นไร เพราะ…
‪เธอมีปัญหาเยอะมาก ฉันไม่เคยรู้เลย
‪ฉันนับถือที่เธอสู้ชีวิตนะ
‪ฉันเอาอยู่น่ะ
‪อะไรเนี่ย
‪ดูสิ
‪สามร้อยดอลลาร์
‪ไม่มากหรอก แต่หวังว่าจะช่วยทุกอย่างที่บ้านได้
‪ทำอะไรน่ะ
‪ฉันไม่ต้องการมัน
‪- โอเค ฉันแค่คิดว่าฉันอาจ… ‪- นายคิดอะไร
‪ไม่ จริงๆ นะ บอกฉันมา
‪คิดว่านายจะช่วยฉันงั้นเหรอ
‪ด้วยเงินจากร้านทาร์เก็ตของนายเนี่ยนะ
‪- เธอไม่ต้องพูดแบบนี้ก็ได้ ‪- นายคิดว่ามันจะเป็นยังไงเหรอ
‪ฉันจะดีใจเหรอ
‪เยี่ยมเลย 300 ดอลลาร์ ‪ฉันไม่ต้องกังวลเรื่องนี้อีกต่อไปแล้ว
‪ฉันแค่อยากช่วยเธอนะ
‪ฉันไม่ต้องการให้นายช่วย โอเคไหม
‪เอาคืนไปเถอะ
‪เยี่ยม
‪โชคดีนะ
‪และไม่ต้องห่วงเรื่องเจียดเวลา ‪จากตารางงานที่แน่นเอี้ยดของเธอมาให้ฉันนะ
‪เพราะฉันไม่ต้องการมันเลย
‪เก็บหนังสือได้แล้ว ดอมินิค พร้อมแสดงฝีมือรึยัง
‪(โรนัลด์ ‪เมื่อคืนสนุกดีนะ)
‪นี่ๆ เก็บไปซะ เก็บเดี๋ยวนี้เลย
‪เอาละ นักเรียนประวัติศาสตร์ของครู เริ่มได้
‪"ประวัติศาสตร์ของมนุษย์ ‪คือประวัติศาสตร์ของการบาดเจ็บซ้ำๆ…"
‪ออกไปรอข้างนอก
‪ครูฟิลิปส์คะ ได้โปรด หนูสอบตกวิชานี้ไม่ได้
‪สอบตกเหรอ
‪นี่เป็นเหตุผลให้ไล่ออก ‪จากโรงเรียนได้ทันทีเลยนะ
‪แกรนด์ อาร์มี่มีนโยบายต่อต้านการทุจริต ‪โดยสิ้นเชิงเมื่อเป็นเรื่องของการโกง
‪- ครูไม่น่าจะต้องบอกเธอนะ ‪- หนูยอมทำทุกอย่างเพื่อ…
‪เกิดมาหนูไม่เคยโกงข้อสอบเลยนะคะ
‪แบบนี้ไม่ดีเลย ดอมินิค ‪เราต้องไปหาครูเม็ตตากัน ไปหยิบของมา
‪ขอร้องล่ะค่ะ ครูก็รู้จักหนูดี
‪ครูรู้ว่าหนูไม่ได้เป็นแบบนี้
‪เกิดอะไรขึ้นกับเธอ
‪ครูต้องให้เธอตกนะ
‪หนูขอโทษจริงๆ ค่ะ
‪ถ้าไม่ "สอบตก" ก็ต้องโดนไล่ออก ‪แล้วแต่เธอเลย
‪เวนดี้ ไม่ตลกเลยจริงๆ นะ…
‪เขาแม่งเป็นจอมข่มขืน อย่า…
‪ไลลา
‪รู้สึกแปลกๆ ไหมที่รู้ว่า ‪ตัวเองเคยโง่ซะจนไปเอากับนักล่า
‪ฉันพูดว่า "ตื่นเต้นไหมที่แฟนเธอกลับมา"
‪อะไรนะ
‪จอร์จ ไรต์ไง
‪วันนี้เขากลับมาเรียนแล้วนะ ‪เขาเป็นแฟนเธอไม่ใช่เหรอ
‪ไม่ใช่ซะหน่อย
‪ทำได้ดีมาก เวนดี้ ‪ครูตื่นเต้นมากกับการนำเสนอนั้น
‪เครื่องหมายถูกกับลบเหรอคะ
‪เอางี้นะ เธออยู่ต่อก่อนสิ ‪เราจะคุยกันหน่อย โอเคไหม
‪เอาละ ทุกคน โชคดีนะ
‪อย่าลืมล่ะ นำเสนองานครั้งสุดท้ายอาทิตย์หน้า
‪มาทำสิ่งที่เราทำได้ให้เต็มที่ ‪เพื่อยกระดับมันกันเถอะ โอเคไหม
‪หนูควรทำอะไรที่แตกต่างออกไปรึเปล่าคะ
‪หนูค้นคว้าเยอะมากนะคะ หนูเลือกชนกลุ่มน้อย…
‪เธอตั้งใจทำงานมาก เรื่องนั้นชัดเจนอยู่
‪แต่สิ่งที่ขาดไปคือการเชื่อมโยงส่วนตัว
‪- โอเคค่ะ ‪- ทำไมต้องเป็นคนยิวไคเฟิง ทำไมต้องเป็นเธอ
‪จริงๆ แล้วหนูเป็นคนจีนค่ะ แต่พ่อแม่หนูเป็นคนยิว
‪เยี่ยมเลย แต่เธอไม่เขียนเรื่องนี้ ‪ในรายงานของเธอ
‪เธอมีครอบครัวอยู่ที่จีนไหม
‪ลองโทรหาปู่ย่าตายาย
‪หรือญาติอีกคนและขอมุมมองจากพวกเขาไหม
‪หนูไม่แน่ใจค่ะ
‪โอเค ครูพยายามช่วยเธอคิดวิธีสร้างสรรค์
‪ในการใส่เรื่องราวของเธอ ‪เข้าไปในโครงงานอยู่นะ
‪นั่นคืองานที่ครูสั่ง
‪ไม่งั้นเกรดของเธอก็จะประมาณนี้แหละ
‪(คีร่าเป็นโรคติดต่อจากการจูบ ‪บทเป็นของเธอแล้ว! แล้วมาซ้อมนะ โอเคไหม)
‪เขาพูดว่า "นี่ เธอจ๋า
‪ทำไมเธอไม่คราง
‪ไม่กรีดร้อง ไม่เรียกชื่อฉันล่ะ"
‪ฉันพูดว่า
‪"นี่ พ่อหนุ่ม นายไม่รู้หรอกว่า ‪เสียงของความพึงพอใจที่แท้จริงเป็นยังไง"
‪เขาพูดว่า "ทำให้ฟังหน่อยสิ ‪ว่าเสียงนั้นเป็นยังไง ที่รัก"
‪ฉันพูดว่า "นายไม่คู่ควรกับเสียงของฉันหรอก"
‪ไลลา เธอไม่มีอารมณ์เลย ‪ใส่อารมณ์ลงไปหน่อยสิ
‪ฉันว่าฉันใส่อารมณ์แล้วนะ
‪เมื่อไหร่เขาจะรู้นะ
‪ว่าเสียงแห่งความพึงพอใจเสียงเดียว ‪ที่สำคัญจริงๆ คือคำว่า "ใช่"
‪เธอเสแสร้ง
‪จริงๆ แล้วเธอไม่รู้ว่าเธอเป็นใครกันแน่บนนั้น
‪และภาษามืออเมริกันของเธอก็ผิด
‪แบบนี้ไม่ได้เรื่องแน่
‪เราต้องใช้คนอื่น หล่อนเล่นไม่ดี
‪พ่องตาย!
‪ฉันไม่อยากลดความสำคัญของเรื่องนี้เลย
‪ฉันคิดจริงๆ นะว่ายังไงมันก็สำคัญ ‪ที่เราจะต้องมองไปข้างหน้า
‪มีวิธีเยียวยาหลายวิธีที่เกิดขึ้นได้
‪นอกเหนือไปจากกระบวนการยุติธรรม ‪ที่บกพร่องอย่างมากของเรา
‪โจอี้
‪ขอโทษค่ะ
‪มาคุยกันดีกว่าว่าตอนนี้ ‪ร่างกายของเธอเป็นยังไงบ้าง
‪และเธอจัดการกับความบอบช้ำยังไง
‪เรื่องไหนล่ะคะ
‪เรื่องการข่มขืนที่ไม่เคยเกิดขึ้น
‪หรือเรื่องชุดเก็บหลักฐานการข่มขืน ‪ที่หนูโง่ยอมให้ตรวจ
‪ทั้งที่ทุกคนบอกแล้วว่าจะไม่เจออะไร
‪หรืออาจจะเป็นการที่หนูทำชีวิตตัวเอง ‪ฉิบหายวายป่วงทั้งชีวิตโดยไม่มีเหตุผล
‪เธออยากพูดถึงเรื่องไหนล่ะ
‪จะเริ่มเรียนที่แซคเครดฮาร์ตเมื่อไหร่จ๊ะ
‪อาทิตย์หน้าค่ะ
‪รู้สึกยังไงบ้าง
‪รู้สึกไม่อยากจะเชื่อเลย ‪ที่ต้องไปเรียนโรงเรียนใหม่
‪ตอนปลายปี ม.ห้า และอยู่กับพ่อ
‪อยู่บ้านพ่อเธอเป็นยังไงบ้าง
‪เพิ่งอยู่คืนเดียวเองค่ะ
‪ไม่รู้สิ หนูรู้ว่าพ่อพยายามนะ แต่…
‪มันประหลาดจริงๆ
‪ประหลาดยังไง เล่าสิ
‪ตอนที่…
‪เขาไปที่บ้านแม่หนู
‪หลังจากแม่บอกพ่อว่าเกิดอะไรขึ้น
‪มันเป็นครั้งแรกที่พ่อเข้าไป ‪ในอะพาร์ตเมนต์เราจริงๆ ตั้งแต่ย้ายออกไป
‪และไม่ใช่แค่ยืนที่หน้าประตูหรือหน้าลิฟต์
‪และพ่ออยู่ที่นั่นทั้งคืน และ…
‪หนูเกลียดที่พ่ออยู่ที่นั่น
‪จากนั้นก็รู้สึกว่า
‪"พ่อควรอยู่ที่นี่ว่ะ"
‪แล้วหนูก็โกรธเขาโคตรๆ ที่นอกใจแม่หนู
‪แต่คืนนั้น เขานั่งอยู่ที่โซฟาเรา…
‪และร้องไห้
‪มันเป็นครั้งแรกที่เรากอดกันแบบนั้น ‪หลังจากไม่ได้กอดกันนานมาก
‪และหนูคิดว่า…
‪คนนี้ยังเป็นพ่อหนูอยู่
‪และหนูยังเป็นเด็กน้อยของพ่อ
‪และตอนนี้พ่อคงนึกภาพออก นึกออกไหมคะ
‪ใช่ หนูเป็นต้นเหตุของเรื่องนี้
‪หนูทำทุกอย่างพังสำหรับทุกคน
‪และหนูไม่อยากให้ครอบครัว ‪ต้องได้รับผลกระทบจากเรื่องบ้าบอคอแตกนี่เลย
‪โจอี้
‪เธอไม่ใช่ต้นเหตุนะ
‪ใช่สิคะ
‪ไม่ว่าคนอื่นจะพูดว่าไง หนูก็เป็นต้นเหตุจริงๆ
‪หนูเลือกจะไปกับพวกเขาเอง
‪หนูเรียกแท็กซี่
‪หนูเมา
‪แต่หนูก็ยังรู้สึกว่าหนูกำลังทำทุกอย่างที่ควรทำอยู่
‪แต่หนูสูญเสียอะไรเยอะมากจากเรื่องนี้ ‪แต่พวกเขาไม่เสียอะไรเลย
‪แม่งเอ๊ย
‪ฉันพยายามเข้าใจอยู่นะ แต่ฉันมีคำถาม
‪โอเค
‪เรื่องทั้งหมดเกี่ยวกับปีหน้า ‪และที่จะนั่งรถทัวร์มาหาฉัน
‪และไม่อยากอยู่ห่างฉัน มีเรื่องไหนจริงบ้างไหม
‪จริงสิ
‪ฉันอยากให้มันจริงนะ
‪แปลว่านายจะคบกับฉันทั้งๆ ที่รู้ว่า…
‪ฉันไม่ได้รู้นะ
‪คือรู้แหละ แต่…
‪ฉันคิดว่าถ้าฉันสนใจแต่เธอไปเรื่อยๆ ‪ทุกอย่างอาจเปลี่ยนไปได้
‪แต่มันไม่เปลี่ยนใช่ไหม
‪เรามีอะไรกันแล้วนะ
‪- ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเธอหรือหลอกใช้เธอ… ‪- เออ ฉันรู้ แต่นายหลอกใช้ฉันไง
‪และฉันโกรธมาก
‪และมันทำให้ฉันโกรธ ‪เพราะฉันรู้ว่ามันไม่ใช่ความผิดนาย ไม่ใช่ทั้งหมด
‪และฉันอยากอยู่เคียงข้างนายเพราะฉันรักนาย
‪การพูดแบบนั้นทำให้ฉันรู้สึกโคตรโง่เลย
‪เธอไม่โง่หรอก
‪- นายคิดเหรอว่าฉันจะตัดสินนาย ‪- ไม่คิด
‪งั้นอะไรล่ะ
‪การอยู่กับเธอทำให้ฉันรู้สึก…
‪ปกติ
‪มันทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันเป็นลูกชาย ‪แบบที่พ่อแม่ฉันอยากให้เป็นมาตลอด
‪เป็นคนที่ทีมอยากให้ฉันเป็นมาตลอด
‪เธอทำให้ฉันรู้สึก…
‪เป็นคนที่ฉันอยากเป็น แทนที่จะ…
‪และฉันรักเธอ
‪อย่าพูดคำนั้น
‪ฉันรักเธอจริงๆ นะ มันแค่…
‪บ้าเอ๊ย
‪เคยลองอะไรบ้างรึยัง กับผู้ชาย
‪ตอนที่เราคบกันน่ะ
‪- ได้ใส่ถุงยางรึเปล่า ‪- ยังไม่เคยถึงขั้น…
‪ฉันมันโง่ชะมัด
‪ฉันเคยคิดจริงๆ ว่า…
‪แล้วนี่ฉันมาทำอะไรที่นี่เนี่ย
‪ไม่รู้ว่าเธออยากให้ฉัน…
‪ฉันขอโทษ
‪ขอโทษจริงๆ
‪หนูขอโทษทุกคนแล้ว ‪แต่ไม่มีใครรับคำขอโทษของหนูเลย
‪ไม่มีใครไลน์ตอบหนู
‪เรเชลไม่คุยกับหนูเลย หนูทำอะไรลงไปกันแน่
‪ได้บอกเรเชลรึเปล่าว่าเธอ ‪กำลังเจอการเปลี่ยนแปลงมากมายและ…
‪บอกค่ะ และเธอไม่สนใจ
‪เธอพูดได้ยังไง ‪ว่าหนูเป็นเพื่อนที่ไม่ดี ทั้งๆ ที่เธอ…
‪และอีกอย่าง หนูพูดได้ไหมว่า…
‪มันผิดอะไรนักหนาเหรอที่หนูเปลี่ยนไปนิดหน่อย
‪ทำไมเธอจะยอมรับคำขอโทษหนู ‪และใช้ชีวิตต่อไปไม่ได้
‪ฉันว่าการคิดเรื่องนี้ ‪ให้ต่างออกไปนิดหน่อยน่าจะช่วยได้นะ
‪เรื่องทั้งหมดนี้คือแบบฝึกหัด
‪อย่างเช่น การไถ่บาป มันคือวิถีชีวิต
‪เป็นระบบค่านิยมใช่ไหมล่ะ
‪การขอโทษเป็นส่วนหนึ่งของมันแน่นอน ‪แต่เส้นทางนี้ยังอีกยาวไกล
‪ค่ะ หนูเข้าใจ
‪ก็แค่หนูโกรธมากและหนูอยากหาวิธีที่…
‪ไลลา ทำไมพรุ่งนี้เธอกับครอบครัว ‪ไม่มานมัสการกันล่ะ
‪ฉันคิดว่าเธออาจตอบสนอง ‪ต่อความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนนี้จริงๆ ก็ได้
‪พ่อแม่หนูไม่เคร่งศาสนาน่ะค่ะ
‪คุณคิดอย่างอื่นที่หนูจะทำได้ ‪ตอนนี้เลยไม่ออกแล้วจริงๆ เหรอคะ
‪ฉันก็อยากให้ศาสนายิวทำได้แบบนั้นนะ แต่…
‪น่าเสียดายที่ไม่มีการแก้ไขแบบฉับพลันในโทราห์
‪ฉันดีใจที่ได้คุยเรื่องพวกนี้กับเธอนะ
‪ฉันอยากแน่ใจว่าเธอรู้…
‪ว่าที่ปรึกษาทางจิตวิญญาณกับจิตแพทย์ไม่เหมือนกัน
‪ถ้าเธอรู้สึกอยากคุยกับใครสักคน ‪ที่นี่มีผู้เชี่ยวชาญอยู่นะ
‪ฉันแนะนำให้ได้
‪ไม่ค่ะ ขอบคุณ หนูไม่เป็นไร
‪คุณต้องรับสายรึเปล่าคะ
‪ใช่ ฉันควรรับ
‪ขอเวลาสักครู่นะ
‪ไง ลูกรัก ว่าไงจ๊ะ
‪ลูกโอเคไหม
‪ดูสิ ดอม
‪ทำไมฉันถึงโง่เบอร์นั้นนะ
‪นี่ จำได้ไหมว่าเธอชอบบอกพวกเราว่า ‪อย่ากดดันตัวเองเกินไป
‪ฉันอาจโดนไล่ออกเลยนะ ซอนนี่
‪ทุกอย่างที่ฉันต่อสู้เพื่อให้ได้มา… ‪หายเกลี้ยงเลยนะ
‪ใช่ แต่เธอก็ไม่โดนไล่ออกนี่
‪เพราะฉะนั้นเธอน่าจะพักบ้างอะไรบ้างนะ
‪แม่เจ้า…
‪พวกเธอหยุดซะทีได้ไหม
‪พวกเขาไม่ชอบแน่ที่พวกเธอลองวิกเล่น
‪จริงด้วย แม่ง โทษที
‪ฉันซื้อของที่นี่เกือบทุกวันนะ
‪ฉันไม่อยากให้หล่อนคิดว่าฉันกับเพื่อนไร้มารยาท
‪อยากให้ฉันช่วยหาของไหม
‪ฉันรู้นะว่าวันนี้มันห่วยแตก ‪แต่เดี๋ยวมันก็โอเคแหละ
‪ลืมๆ มันไปเถอะ และพวกเราอยู่ตรงนี้ ‪คอยสนับสนุนเธอและ…
‪- ฉันขอหรือไง ‪- อะไรนะ
‪พวกเธอไม่ต้องมาที่นี่ก็ได้ ‪อย่างที่เธอบอกแหละ เดี๋ยวฉันก็โอเค
‪- เหรอ ‪- เออ
‪ฉันรู้ว่าคุณเห็นฉันบ่อย ฉันมาที่นี่อาทิตย์ละสี่ครั้งได้
‪ไม่ทราบว่าพวกคุณมี
‪ส่วนลดให้ลูกค้าประจำบ้างไหมคะ หรือพวก…
‪ไม่มี
‪ฉันจ่ายเงินให้ที่นี่เยอะนะ
‪ฉันไม่อยากย้ายไปซื้อของร้านอื่น
‪- เพราะคุณก็รู้ว่ามี… ‪- สรุปว่าไม่มีเงินจ่ายใช่ไหม
‪เชิญลูกค้าท่านต่อไปค่ะ
‪ฉันมีเงินนะ
‪คุณว่านี่คืออะไรล่ะ ฉันแค่รู้ว่าคุณขึ้นราคา
‪ผมแบบนี้คิดตั้ง 45 ดอลลาร์ได้ยังไง
‪ผมนี่ถูกจะตาย
‪เอางี้นะ
‪ช่างมันเถอะ
‪ฉันต้องใช้เงินทั้งหมดของฉัน ‪เพื่อหาเงินเหรอวะ ช่างแม่งเว้ย
‪ดอม!
‪ดอมโม เป็นอะไรไป
‪ฉันไม่เป็นไร
‪ฉันทำแบบนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว
‪ฉันทำไม่ได้
‪ไม่เคยได้พักเลย ฉันแม่งไม่มีทางไล่ตามทัน
‪- เดี๋ยวก็โอเคนะ ‪- ใจเย็นๆ
‪ไม่โอเคหรอก
‪เพื่อนแม่ฉันมีหลานชายคนหนึ่ง
‪เขาอยากได้กรีนการ์ด
‪เขาจะจ่ายเงินให้เรา 10,000 ดอลลาร์
‪ค่าอะไร
‪ถ้าฉัน…
‪ไปที่ศาลากลางและเราแต่งงานกัน ‪และฉันแค่ต้องเริ่ม…
‪ไม่นะ
‪- อะไร ‪- ดอม เธอจะไม่ทำแบบนั้นนะ
‪คือฉันก็ทำได้นะ คนเราก็ทำแบบนั้นกันตลอด ‪ไม่ใช่เรื่องใหญ่ซะหน่อย
‪- ใหญ่สิ ‪- ก็แค่กระดาษแผ่นเดียวเองนะ
‪ที่มีอะไรมาพร้อมกับมันเพียบเลยนะ
‪- นี่ ฉันรู้ว่านะเหตุการณ์มันตึงเครียด ‪- เธอไม่รู้หรอก
‪- โอเค ก็ได้ แต่ฉันจะบอกว่า… ‪- แต่อะไร
‪ไม่มีทางเลือกดีกว่านี้แล้ว ‪เชื่อสิ ฉันลองมาหมดแล้ว
‪แต่ไม่ใช่ทางเลือกนี้
‪เธอก็พูดง่ายสิ
‪- แม่เธอคงไม่อยาก… ‪- อย่าพูดแบบนั้นเลยนะ
‪พูดเหมือนเราโง่ หรือเราแม่งฉิบหายป่นปี้ ‪มันไม่ใช่แบบนั้น
‪โอ้ โย่ เสียงควรจะเป็นแบบนั้นเหรอ
‪โอเค
‪โอเค ก็ได้ๆ นายเจ๋ง
‪- นายเจ๋งมาก พวก ‪- ใช่ ฟังดูดีขึ้น
‪ฉันรู้จักนาย ‪นายเรียนที่ฮาร์เล็ม เรอเนสซองซ์ใช่ไหม
‪- ไม่ พวก ฉันเรียนที่แกรนด์ อาร์มี่ ‪- รู้จักใครที่ตายเพราะเหตุระเบิดนั่นบ้างไหม
‪ไม่
‪รู้ไหม เดี๋ยวนี้เวลาเห็นพวกอาหรับมุสลิมทีไร
‪ฉันคิดว่า "อะไรอยู่ในกระเป๋าเป้วะ ไอ้เวร"
‪- โคตรเฮงซวยเลยพวก ‪- จริงๆ นะ
‪เดี๋ยวนะ แล้วมาทำอะไรที่นี่ ‪ถ้านายเป็นเด็กบรุกลิน
‪- พวก นายนี่โคตรโง่เลย ‪- ฉันอยู่ที่นี่น่ะ
‪- ฉันแค่เรียนที่นั่น ‪- นายเล่นเบสบอลที่มาร์คัส การ์วีย์รึเปล่า
‪โย่…
‪ฉันคงขอซื้อจากพวกนายไม่ได้หรอกใช่ไหม
‪- พวกเราดูเหมือนพ่อค้ายาเหรอ ‪- เปล่า แต่พวกนายปุ๊นกัน
‪- ฉันคิดว่าพวกนายอาจจะ… ‪- คิดแบบนั้นแย่นะ
‪ไม่ พวก คือ… ก็แค่ตอนนี้ฉันสิ้นหวังน่ะ
‪และเพลงนี้ก็เจ๋งโคตรๆ
‪ฉันไม่ใช่คนที่ควรจะเล่นมันน่ะ ‪ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นเลย
‪พวก เราไม่ขายหรอก แต่เราแบ่งให้ได้
‪เอาเลย จัดไปเลยพวก ไม่มีปัญหา
‪ว่าแต่เป่าเพลงนี้ไปทำไม
‪เพื่อการแสดงน่ะ
‪- ใหญ่เหรอ ‪- ใช่ ใหญ่มาก
‪และฉันจะทำพังต่อหน้าคน 500 คน
‪ห้าร้อยเลยเหรอ
‪- เพลงนี้เป็นของใคร ‪- โอเวนเพื่อนฉัน เพื่อนรักของฉัน
‪- แล้วทำไมเขาไม่เป่าเอง ‪- เขาโดนพักการเรียน
‪หกสิบวัน
‪เข้!
‪แม่งเอ๊ย ฉันโดนพักการเรียนบ่อยมาก ‪เลยลาออกมันซะเลย
‪- ใช่ มันแย่มาก ‪- เพื่อนนายโอเคไหมที่นายมาแย่งเขาเป่า
‪- เขาไม่รู้ ‪- นายแม่งใจร้ายว่ะ โคตรโหดเลย
‪- ไม่ใช่ว่า… ‪- นายต้องบอกเพื่อนนายนะเว้ย
‪- ฉันต้องไปแล้ว ‪- พวกเราแค่ล้อเล่นเองนะ
‪ไม่ๆ ไม่เป็นไร ฉันรู้ ฉันต้องไปหาพ่ออยู่แล้วน่ะ
‪โอเคพวก ได้เลย
‪บาย พวก
‪ขอบใจที่แบ่งปันนะ
‪นี่ ว่างๆ ก็มาปุ๊นกับพวกเรานะ
‪แวะมานะ พวกเราจะเลี้ยงปุ๊นนายเอง
‪- ครับผม ‪- ขอบใจนะ
‪- โชคดีนะ ‪- โอเคพวก
‪สักวันลูกจะอยู่บนนั้น
‪วิธีที่พวกเขาฟังกันและกัน
‪มันสร้างและสร้างและสร้างสรรค์บางอย่าง ‪ที่เป็นธรรมชาติและมีชีวิต
‪สุดยอดเลย
‪ลูกจะสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้คนแบบนั้น
‪ลูกมีพรสวรรค์นั้น
‪มีวิธีสร้างแรงบันดาลใจวิธีอื่นอีกนะครับ
‪งั้นเหรอ
‪ใช่ครับ
‪ผมกำลังทำที่โรงเรียน
‪อะไร คอนเสิร์ตหรืออะไร
‪ไม่ใช่ครับ
‪นั่งประท้วง
‪ประท้วงเรื่องที่เกิดขึ้นกับโอเวนน่ะ
‪เรามีนักพูด เราจะให้ผู้บริหารมาฟัง
‪ผมว่าเราจะทำให้โอเวนกลับมาเร็วขึ้นได้
‪ลูกคิดจะทำเรื่องนี้เมื่อไหร่
‪อาทิตย์หน้าครับ วันพฤหัส
‪หนึ่งวันก่อนเล่นออลสเตต
‪เจย์…
‪ถ้าลูกเข้าจูลิอาร์ดได้ ‪ลูกจะเปลี่ยนแปลงโลกได้มากกว่า…
‪การที่ลูกทำให้ตัวเองตกเป็นเป้านะ
‪แต่ไม่ได้มีแค่ผมนะ ‪เรามีคนเป็นกลุ่มที่อุทิศตนเพื่อช่วยโอเวน
‪แต่พ่อกำลังพูดถึงลูก
‪โอเคไหม ลูกไม่ได้เล่นดนตรีมาไกลขนาดนี้ ‪เพื่อโยนมันทิ้งนะ
‪ผมไม่ได้มาไกลเลย
‪อะไรนะ
‪มันคือตำแหน่งของโอเวน
‪ผมเป็นตัวสำรอง
‪แล้วไงล่ะ เจย์
‪สิ่งที่เกิดขึ้นกับโอเวน พ่อก็รังเกียจนะ
‪แต่ชีวิตก็แบบนี้แหละ
‪ชีวิตจะเป็นแบบนี้ ‪ถ้าเราปล่อยให้มันเกิดขึ้นไปเรื่อยๆ
‪เรื่องนั่งประท้วงนี่สำคัญจริงๆ
‪- ออลสเตตก็เหมือนกัน ‪- เหรอครับ
‪มันคืออนาคตของลูกนะเจย์
‪แล้วอนาคตของโอเวนล่ะ
‪การโยนโอกาสนี้ทิ้งไป ‪ไม่ได้ช่วยให้โอเวนกลับมาเล่นได้
‪เจย์ โอกาสนี้เป็นของลูกนะ
‪สิ่งสำคัญตอนนี้คือลูกจะทำยังไงกับมัน
‪ฟังนะ ลูกอยากให้เกียรติเพื่อนลูกใช่ไหม
‪ลูกต้องทุ่มเทสุดตัว
‪พ่อแม่ส่วนใหญ่อยากให้ลูก ‪ได้มีส่วนร่วมกับโรงเรียนมากนะครับ
‪พ่อแม่ส่วนใหญ่ไม่มีลูกอัจฉริยะ
‪นี่ คุณอัจฉริยะ ซอสเลอะหน้าแน่ะ
‪เช็ดหน่อย
‪ไม่ ขึ้นไปอีก พ่อชี้อยู่เนี่ย ตรงนั้นไง
‪- พูดอะไรของพ่อน่ะ ‪- ตอนนี้อยู่อีกด้านนึงแล้ว
‪โอเค พ่อเป็นคนตลก ผมเข้าใจแล้ว
‪ทำอะไรน่ะ
‪ช่วยงาน
‪เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪ผมนึกว่าเราบอกเขาให้อยู่บ้านแล้วนะ
‪ฉันไม่รู้ อยู่ๆ เขาก็โผล่มา
‪กลับบ้านไปซะ
‪ดูที่นี่ซะก่อน พ่อทำงานไม่ทันแล้ว ‪พ่อต้องการคนช่วย
‪เราจัดการเองได้
‪ด้วยการทำเป็นว่าทุกอย่างโอเค ‪ทั้งที่ไม่โอเคน่ะเหรอ
‪ผมไม่อยากอยู่คนเดียว
‪และแม่ไม่อยากให้ใครเห็นแกในสภาพนี้
‪คนจะนินทากัน
‪ก็ปล่อยให้นินทาไปสิ
‪นินทาเรื่องแม่เหรอ ได้เลย
‪แต่เรื่องแก ไม่ได้
‪แม่จะพูดว่ายังไง
‪พูดว่าแกชกต่อยกับผู้ชายที่ปาร์ตี้เหรอ
‪- ว่าแกทำอย่างอื่นเหรอ ‪- ค่อยคุยเรื่องนี้กันทีหลังนะ
‪คุยเรื่องนี้เหรอ พ่อไม่กล้าพูดคำนั้นออกมาด้วยซ้ำ
‪พูดออกมาสิ
‪ผมจะอยู่ต่อ
‪ถ้าแกอยากช่วย ก็หยุดเป็นแบบนี้ซะ
‪คิดว่าผมไม่เคยพยายามเหรอ ‪มันไม่ใช่เรื่องที่ผมหยุดได้ มันคือตัวผม
‪ไม่ ไม่จริง
‪ฉันเป็นพ่อแก
‪ฉันรู้ว่าแกเป็นยังไง ดีกว่าตัวแกซะอีก
‪ผมเป็นเกย์
‪และจะไม่มีวันหาย
‪เราคุยเรื่องนี้กันได้นะ
‪คุยกันจริงๆ น่ะ
‪หรือไม่ก็ให้ผมล้างจาน
‪แต่ผมจะไม่ไปไหน
‪ที่รัก ใช้สบู่ล้างมือสิ
‪ไม่อยากเชื่อว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้นที่บ้านพ่อ
‪- ใช่ ‪- ไม่ตลกเลยนะ
‪ใช่ พี่รู้ ไม่มีอะไรตลกอีกต่อไปแล้ว
‪พี่ซักเอง หยุดเลย
‪ไปเอากระดาษทิชชู่ห่อเถอะ
‪แบบนี้เหรอ
‪เอาจริงดิ
‪ไม่จริง
‪ขอบคุณหน่อยไหม
‪ขอบคุณ
‪- รู้สึกเหมือนใส่ผ้าอ้อมอยู่เลย ‪- เอาผ้าอนามัยแบบสอดของพี่ไปก็ได้นะ
‪ฉันไม่อยากได้ผ้าอนามัยแบบสอด ‪ขนาดยักษ์ของพี่หรอก
‪- ว่าไงนะ ‪- สาวๆ
‪นีน่า ส่งรูปของที่ลูกต้องการมาให้พ่อนะ
‪เรื่องแค่นี้สบายมาก
‪- โอเคไหม ‪- เดี๋ยวหนูส่งไปค่ะพ่อ ขอบคุณค่ะ
‪- บาย ‪- บาย
‪ให้ตายสิ
‪คงอีกปีกว่า กว่าผมพี่จะงอกกลับมา
‪เหรอ
‪รู้สึกดีไหมที่ได้ดึง
‪เครื่องแบบนั้นไม่มีเสน่ห์เลยเนอะ
‪- ขอบใจ พี่รู้ ‪- เสื้อโปโลเนี่ยนะ ดูไม่จืดเลย
‪ไอ้เวรคนหนึ่งที่โรงเรียนมันพูดว่า
‪"เธอคงชอบอะไรรุนแรงแบบพี่สาวเธอล่ะสิ"
‪พี่ขอโทษจริงๆ นีน่า มันไม่โอเคเลย
‪- พวกเขาไม่… ‪- ฉันรู้สึกเหมือนพี่กำลังยอมให้พวกเขาชนะ
‪- เธออยากให้พี่ทำอะไรอีก ‪- พูดสิว่า "ไปตายซะ
‪- พวกแกไม่มีสิทธิ์ผลักฉันออกไปจากชีวิตตัวเอง" ‪- พวกเขาชนะ นีน่า!
‪ฉันอยากให้พี่ดูนี่
‪เธอแคปหน้าจอคลิปนี้ทำไม
‪ดูพวกเขาสิ
‪มันเหมือนกับ…
‪ดูออกเลยว่าพวกเขารู้ตัวว่าทำอะไรลงไป
‪พี่จะไลน์บอกพ่อว่าให้ซื้ออะไรให้เธอนะ
‪ฉันอยากให้พี่เลิกยอมให้พวกเขาทำลายพี่
‪อะไรน่ะ
‪ไปให้พ้นนะ
‪ขอร้อง ไปซะเถอะ
‪แม่
‪พ่อ
‪แม่!
‪แม่คะ นี่หนูเอง
‪ไม่นะ!
‪ใครคือสาวน้อยของพ่อเอ่ย
‪ไม่นะ พ่อทำหนูเจ็บ
‪แม่รักหนูมากเหลือเกิน
‪รักจนกินได้เลย
‪แม่
‪อุ๊ย โทษทีค่ะ ไม่ทันเห็นคุณ
‪- ตลกอะไรคะ ‪- ไม่มีอะไร
‪งั้นหัวเราะทำไมคะ
‪- แม่ไม่ได้ตั้งใจนะ ‪- แม่เห็นหนูเป็นเรื่องตลกเหรอคะ
‪ลูกรัก ความคิดนี้มาจากไหนเนี่ย
‪จากทุกที่มั้งคะ
‪- มันเหมือนกับทุกคนหัวเราะเยาะหนูอยู่ ‪- ไม่มีใครหัวเราะเยาะลูกนะ ไลลา
‪นั่นไม่ใช่ชื่อจริงของหนู
‪แม่เคยเจอผู้หญิงจีนแท้ๆ ชื่อไลลาเหรอคะ
‪แม่ปล่อยให้หนูใช้ชื่อจริงของหนูไม่ได้เหรอ
‪และทุกคนพูดว่า "เป็นตัวเธอเองจริงๆ สิ" ‪แม่บอกหนูได้ไหมว่าคนคนนั้นคือใคร
‪ลูกเป็นลูกสาวของเราและพ่อกับแม่ก็รักลูกมากนะ
‪ไม่ค่ะ แม่รักคนที่แม่สร้างขึ้นมา ไม่ใช่…
‪ไม่นะ พวกเราดีใจมากที่เจอลูก
‪ลูกรัก กลับบ้านกันเถอะ โอเคไหม
‪แม่ก็แค่บินไปและรับหนูมา
‪แม่พาหนูมาอยู่ต่างประเทศ
‪ไม่เคยคิดเลยว่ามันจะส่งผลกับหนูยังไง
‪และหนูกำลังใช้ชีวิตของคนอื่นอยู่
‪ของลูกที่แม่มีไม่ได้น่ะ
‪หนูไม่รู้ว่าหนูควรจะ…
‪หนูไม่รู้จักตัวเองเลย
‪แม่เข้าใจไหม
‪และแม่หัวเราะเยาะผู้หญิงคนนั้นเหมือนไม่มีอะไร
‪ฉันไม่เคยใช้พวกนี้สักอัน
‪เอาล่ะ อย่างแรกฉันต้องการน้ำหนึ่งถ้วย
‪ฉันมีลูกสี่คน
‪และฉันก็คุ้นกับสิ่งที่ทำให้ไขว้เขว
‪แต่ฉันก็ยังไม่เรียนรู้ ‪ที่จะหยุดสนใจสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัว
‪ฉันเอากระดาษห่อไม่ได้ด้วยซ้ำ…
‪หนูจะทำค่ะ
‪ทำอะไรเหรอลูก
‪เรื่องแต่งงานน่ะค่ะ
‪แต่หนูแต่งเพื่อครอบครัวเฉยๆ นะ
‪ถ้าหนูทำแบบนี้ ‪เงินส่วนหนึ่งต้องเอาไว้เรียนมหาลัย
‪นั่นคือเงื่อนไขของหนู
‪(ไม่มีทางปิดบังได้หรอก ‪ว่าพวกคุณทุกคนพังแค่ไหน)
‪(ดังนั้นคุณต้องถูกทำลายซะ)
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล