NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
OBLEŚNI CHINOLE, ARABSCY TERRORYŚCI, ŁASI NA KASĘ ŻYDZI
I ATENCYJNI CZARNI W WASZEJ ELITARYSTYCZNEJ SZKOLE
ZOSTANĄ ZARŻNIĘCI I POSŁANI DO PIEKŁA.
SZRAPNELE POURYWAJĄ IM GŁOWY.
BĘDZIE KRWAWA JATKA.
TO STANIE SIĘ
DZISIAJ.
W MURACH SZKOŁY ZNAJDUJE SIĘ BOMBA SZYBKOWAROWA.
WSZYSCY UCZNIOWIE UMRĄ. I WSZYSCY NA TO ZASŁUGUJĄ.
ZARŻNĄĆ GRAND ARMY
ZAPLANUJ WYSŁANIE JUTRO RANO
Gdzie będziesz spać?
W salonie.
W porządku. Nic mu nie będzie.
W porządku. Naprawdę.
- Serio? - Tak.
Możemy podpisać umowę, kiedy Dom skończy 18 lat i…
Dziś kończę 18 lat.
Masz urodziny? Sto lat!
Dzięki.
Możemy podpisać w ten weekend. Potem wypiszesz pierwszy czek?
Dodam, że chociaż pokój wychodzi na ulicę, jest cicho.
Ale tak.
Kolejna rata po ślubie.
A za sześć miesięcy Ronnie złoży wniosek o zieloną kartę.
Będziecie uczyć się do wywiadów.
Dominique świetnie się uczy.
Dziękuję.
To prawda!
Podobno masz wielkie plany na studia.
To wspaniale!
Tak!
Chcę iść na Uniwersytet Waszyngtona albo Hopkinsa,
żeby studiować psychologię.
Musisz zostać w mieście.
W porządku.
- Pół roku mi nie przeszkadza. - W sumie trzy lata.
A potem możecie się rozwieść.
I żadnych poważnych związków.
Przepraszam. Możemy porozmawiać?
Mamo…
Wszystko gra?
Zdecydowanie.
W porządku.
Mojej mamie ulżyło.
Mojej też.
Tak. Myślałem, że dostanie przez to udaru.
Może Uniwersytet Nowojorski?
Albo Uniwersytet Stanowy Nowego Jorku.
Przykro mi.
W porządku.
Tak, wiem.
Fajnie będzie mieć własny pokój.
Tak.
Dzięki temu będziesz mogła bardziej skupić się na nauce.
Chyba tak.
Dobrze. Tak.
Więc…
robisz coś fajnego na urodziny?
Nie.
W swojej Ewangelii Łukasz pisze, że Maryja była niezależną kobietą,
która wykorzystała swoją zaradność, by głosić słowo Boże.
A w Ewangelii św. Jana
Magdalena była świadkiem zmartwychwstania Jezusa
i dzieliła się prawdą o Chrystusie.
Oby Maryja przemówiła do was wszystkich.
W miesiącu historii kobiet
modlę się, by przypomniała wam o mocy doświadczania
i waszego świadectwa.
Przez zabieranie głosu
czcicie Boga i swoją społeczność.
Waszym obowiązkiem jako młodych kobiet
jest sprawienie, by was wysłuchano.
Mamo.
Wiem, że wiedzą.
Teraz wszyscy będą wiedzieć.
Mamo, przestań.
Niepotrzebnie dzwoniłam.
Chciałam tylko powiedzieć, że nic mi nie jest.
Naprawdę.
Jak mam to zrobić, mamo? Jestem tu nikim.
I każda…
Pogadamy później.
Co?
Czego, kurwa, chcesz?
Obrabiałaś mi dupę, a teraz cię, kurwa, zatkało?
Nie znasz mnie, więc się pierdol.
NOWA GRUPA
MOŻEMY SIĘ SPOTKAĆ PÓŹNIEJ? CHCĘ POROZMAWIAĆ
Odpisz „OK”. Dobra?
Chętnie usłyszę, co ma do powiedzenia.
Serio. Mówię poważnie.
- Będziemy mieli kłopoty? - Nie.
Sama do nas napisała.
Dobra?
Zrób screena tego cholerstwa. Już.
Dobra.
Na pewno powie, że jej kurewsko przykro,
to jej wina, wszystko rozdmuchała…
- Nie martw się. - Stary!
Nie widzieliśmy cię, odkąd odwaliła się ta cała akcja.
Pieprzony Orlov.
Jebać go.
Prawda? Chciałbym tam być.
Pomógłbym ci. Skopałbym mu dupę.
W porządku, New Delhi?
Nos ci jeszcze trochę ropieje.
- Trochę krwawi… - Będę cię nazywać królową New Delhi.
- Kurwa. - Nie… Nie, słuchaj.
Nie obchodzi nas, że jesteś gejem.
Pewnie.
Nigdy by nas to nie obchodziło. Serio.
Dobra? Wiesz, że cię kochamy.
Nikim się nie przejmuj.
Nikt nie będzie robił afery.
Nie stresuje mnie to.
Stary, nikt już taki nie jest.
Tak.
Lepiej nie podglądaj mnie pod prysznicem.
Pewnie już nas obczajał.
Kto ma lepsze ciało? Powiedz.
Szczerze, stary.
Mam niezłe muskuły. Widać?
Dobra, nara.
Do zobaczenia.
No tak.
Prawie zapomniałem.
Nigdy więcej nie wsiądę z wami do taksówki.
Albo Ubera. Kto wie, co byście zrobił.
To sześciobok foremny.
Jest foremny, ponieważ wszystkie boki ma tej samej długości.
Najprostszym sposobem obliczenia pola wieloboku foremnego
jest podzielenie go na trójkąty.
Linie biegnące od środka są w równej odległości
i wszystkie boki są w równej odległości…
więc trójkąty są przystające!
Nazwijmy je „X”.
Panie Jackson?
Co tu się dzieje?
Przepraszam, chciałabym zrozumieć, co robicie.
Usiądziemy pod sekretariatem?
Tak. Nie blokujcie wyjść.
Zostawcie miejsce dla uczniów.
NIE DAMY SIĘ UCISZYĆ
W porządku.
- Boski plakat. - Do zobaczenia.
Widzisz to?
Szaleństwo. Musimy iść do przodu.
Nie chodzi o procent Afroamerykanów w szkole.
- Chodzi. - Nie.
Chodzi o niesprawiedliwe kary.
- Ile to potrwa? - Pewnie cały dzień.
Mam 45 minut.
Hej! Mogę z tobą usiąść?
Oczywiście.
Co robisz?
Po prostu badania.
Do czego?
Myślę o napisaniu sztuki.
Byłbyś świetny.
Dzięki. Tak.
Może o sprawiedliwości społecznej i rasie.
- Chyba takiej nie ma. - Załatwisz mi bilet na dzisiaj?
Poważnie?
Tak, chcę tam być i wszystkich wspierać.
Szczególnie ciebie. Więc…
Byłam zła, ale nie chcę tego przegapić,
nawet jeśli nie występuję.
- Dzięki. - Super, że przyjdziesz.
Teraz jeszcze bardziej się denerwuję.
Oddział Związku Czarnych Uczniów Grand Army i wspierających ich rówieśników
wykorzystuje prawo do zorganizowania pokojowego protestu,
by wytknąć niesprawiedliwość.
Hej, stary.
- Masz chwilę? - Nie mam czasu.
Proszę.
- Było ciężko i… - Przykro mi, ale…
Nie masz pięciu minut?
O co chodzi? Muszę coś napisać do gazety…
Przepraszam.
Tylko tyle chciałem powiedzieć.
Wiem, że pisałem do ciebie,
ale chciałem ci powiedzieć w cztery oczy, że szczerze przepraszam.
To, o co cię oskarżyłem, było pojebane.
Wiem o tym.
Było ze mną kiepsko.
- To nie jest wymówka, ale… - Kumam.
Nie szkodzi.
Dobra…
Nie róbmy z tego afery.
Nie muszę ci dokładać problemów.
Mogę być łatwą częścią.
Dobra. Spoko.
Doceniam to.
Twój esej był genialny.
Naprawdę.
Wstrząsnął mną.
Dziś czarna społeczność sama wam opowie
o naszych doświadczeniach z dyskryminacją w Grand Army.
To, czego doświadczamy, nie jest niegrzeczne.
To rasizm.
To nie jest niestosowne.
To rasizm.
To nie jest przykre.
To rasizm.
To nie jest normalny stan rzeczy.
To rasizm.
Siedzimy na znak solidarności.
- Z otwartymi umysłami i sercami. - Tak.
Ale z widocznym gniewem.
Polityka zerowej tolerancji nie chroni uczniów.
- Pozbywa się ich ze szkół. - Do dupy.
Zero tolerancji oznacza zero zaangażowania we wspieranie młodych czarnych mężczyzn.
- Zawieszenie na 60 dni to nie nauczka. - Zgadza się.
To zmienia całe życie.
Prowadzi do rzucenia szkoły i do więzienia.
To nie jest serial.
To się dzieje w Grand Army.
On doświadczył tego z pierwszej ręki.
Zarządzamy awaryjną ewakuację.
Nauczyciele na pozycje. Musimy iść.
Udajcie się spokojnie do wyjść.
Spokojnie. Jak najszybciej.
Szybko. Chodźmy.
Czemu to się znowu dzieje?
- Wiem. - Naprawdę się boję.
Ja też. Bardzo się boję.
Nie chcę się już kłócić.
O Boże. Ja też nie.
Kocham cię i wszystko było takie głupie.
O Boże. Kocham cię.
Nic ci nie jest? W porządku?
- Tak. A z tobą? - Tak.
Nie musisz.
Chcę.
W porządku? Dobrze to robię?
Dobrze.
Cieszę się.
Ja też. Myślisz, że twoi rodzice…
Zamknęłam drzwi.
Przykro mi, że odwołano spektakl.
Źle mi z tym.
W porządku. To nie twoja wina.
Wiem.
Nie sądziłem, że będę się z tobą całować.
Podoba ci się?
Tak.
Bardzo.
Dzięki Bogu za zagrożenia bombowe.
Boże.
O kurwa.
Kurwa, o mój Boże.
Dobry Boże. Proszę, Boże.
Proszę, pomóż mi.
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą.
Święta Maryjo…
Hej, Jo.
Hej.
Cholernie tu zimno. O czym chcesz gadać?
Chciałam tylko porozmawiać.
- Tak, chciałam porozmawiać. - O Boże, co?
To wszystko było szalone, więc…
Bez jaj.
Zostaliśmy aresztowani.
To był jebany obłęd.
- A ty co, Jo? - A ja co, Luke?
Co do chuja, Jo?
Serio.
Skuli ich i wyciągnęli ze szkoły.
Zrobiliście mi coś pojebanego.
- Jak to? - Myślę, że to wiecie.
Jezu.
Nie trzeba było tego rozdmuchiwać.
Jestem bardzo zdezorientowany.
Myślałem, że nas przeprosisz
i będzie między nami spoko.
Jak możecie tu stać i udawać, że nic się nie stało?
Możecie to powiedzieć?
Powiecie, że źle zrobiliście?
Tylko o to proszę.
Tylko dlatego tu przyszłam.
Nie chodziło o to, żeby na was krzyczeć czy was nabrać.
Muszę wiedzieć, że wiecie, co zrobiliście.
Joey, wiem, że dużo wypiliśmy.
Co?
I w chuj wypaliliśmy.
- Ale ty też. - Nie.
No i wszyscy trochę imprezowaliśmy.
Jest jak jest.
I się tego chyba wstydzisz i…
Co, kurwa?
Nie!
- Jo. Daj spokój. - Tak.
- Nie. - Przestań.
Tim.
Tim, siedziałeś tam.
- Tim, widziałeś. - Serio, oszalałaś, Joey.
- Płakałam. - Przestań!
Siedziałeś tam, a oni mnie unieruchomili.
Jo.
Jo, w porządku.
- Nie wierzę! - Daj spokój.
Nie oceniamy cię. Nigdy tego nie robiliśmy. Obiecuję.
Straciłaś wtedy kontrolę.
Co?
Najpierw obściskiwałaś Tima, a za chwilę nas obu.
- To twoja wina. - Powiedziałaś „nie”?
Histerycznie płakałam.
Próbowałam was odepchnąć.
Krwawiłam, kurwa.
Tim!
Tim, nie rób tego.
Tim, proszę.
Dobra.
Chodźmy. Jest zimno.
To niedorzeczne.
Mówiłem. To wariatka.
- Jest obłąkana. - Serio.
Ale to prawda.
- Co? - Co?
- Ziom! - Nie.
Mówi prawdę i mam dość udawania…
Ale z ciebie pieprzony pedał.
Stary, widziałem was.
O mój Boże.
Widziałem, skurwysyny, więc nawet nie próbujcie.
- Czekaj. Tim, co ty mówisz? - Hej.
- Luke! - Nic nie powiedziałem.
- Przestań gadać.
Serio, stary.
Nie przeleciała cię, więc teraz zmyślasz.
Nie. I wiesz, co się stało.
Wiem, że wiesz.
Tim, co widziałeś?
Nie chcesz tego robić.
Nie chcesz.
Pierdol się.
- Ja pierdolę. - Chodźmy.
Pierdolcie się!
Chodźmy.
Tim, co zrobiłeś?
Nie musisz wiedzieć. Musisz iść naprzód, żeby coś robić.
Wykorzystuj okazje, próbuj nowych rzeczy.
To nie musi być idealna praca ani idealne życie.
Idealne jest nudne, a marzenia są nierealne.
Po prostu działaj.
Więc chcesz podróżować?
Sprzedaj gówniane auto i jedź do Bangkoku. Teraz. Serio.
GRATULACJE!
Z PRZYJEMNOŚCIĄ OFERUJEMY PANI STAŻ LICEALNY NA LATO 2020.
Ja pierdolę.
CZEŚĆ. DAJ ZNAĆ, JEŚLI MASZ PYTANIA O POKÓJ.
STO LAT!
Hej.
Wracasz z parku?
No… tak.
Po prostu tu sobie siedzisz?
Nie chcę jeszcze wracać do domu.
Tak, kumam.
W porządku?
Nic mi nie jest.
A co u ciebie?
W porządku?
Jak tam szkoła?
No wiesz.
Te same bzdury, ale…
Po prostu…
- Po prostu… - Żyjesz?
Tak.
- Właśnie. - Tak.
Żyję, więc… wszystko dobrze.
Halo?
Niespodzianka!
Wiedziałaś?
- Nie! - Wszystkiego najlepszego, Dommo!
Ciężko było zrobić niespodziankę!
- Kochamy cię. - W końcu masz 18 lat.
- Kup kupony totka. - I porno.
- Tak. - Laska!
Czuję się jak gówno. Ostatnio ci nagadałyśmy.
- Spoko. Jesteście moimi ziomami. - Tak?
- Tak! - Jesteśmy jej ziomami.
- My. - Jesteście moimi ziomami.
- Wy to zaplanowałyście? - Nie, twoja mama.
Mówiłyśmy, że musi przyjść. W porządku?
- Leć. - Laska!
Widzę cię.
Hej.
- Wszystkiego najlepszego. - Dziękuję.
Cały dzień chciałem ci je dać i coś powiedzieć.
Myślałaś, że zapomnieliśmy?
Tak.
Dziękuję bardzo.
Chce, żebym wstawiła je do wazonu?
Moja mama pyta, czy ma je wstawić do wody.
Jasne.
Dziękuję.
I za zaproszenie.
Dommo.
Cieszysz się urodzinami?
Mam dobre wieści.
Dostałam się na staż!
O mój Boże! Dobra robota!
Właśnie dostałam maila.
- Pisali, że są pod wrażeniem. - Czekaj!
- Wiedziałam, że się dostaniesz! - Ja wiedziałam wcześniej.
Co to za hałasy?
Później ci powiem. Cieszą się, że…
Pani córka to geniusz.
Mówi, że jestem geniuszem.
Dlaczego?
Dostałam się na staż, mamo.
Spójrz, co ci się udało, córeczko.
Bóg ci błogosławił.
I pobłogosławił mnie, gdy dał mi ciebie.
Jestem z ciebie taka dumna!
Mowa!
Bardzo wam dziękuję.
Powiem krótko.
Mamo, Sabine, Dante, Odie, Tristie,
dziękuję, że to dla mnie zrobiliście.
Mamo, dziękuję za wszystko, co robisz.
To wielki kamień milowy. Nie wierzę, że mam 18 lat.
Nieźle.
Jak mówi Tor: „Czas iść do kasyna!”.
Tylko żartuję.
To szaleństwo.
Ale…
toast za to, że nie jestem już dzieckiem!
Trzy, dwa, jeden.
Wszystkiego najlepszego!
Zdmuchnij świeczki.
To twoje urodziny
Tańcz niżej, niżej
Do ziemi
Do góry
Chodź, mamusiu.
Jutro z tym skończę.
Witaj z powrotem.
To przestępstwo.
Ten atencyjny frajer może dostać za to pięć lat.
Tak!
Wyraźnie widać było nadużycia.
Nie czuł wyrzutów sumienia za wyrządzone szkody.
I choć były to skomplikowane oskarżenia,
przysięgli uwierzyli kobietom.
Nareszcie.
Tak. Kiedy mężczyzna o takiej randze i z taką władzą
ponosi poważne konsekwencje,
oznacza to zmianę nastawienia kulturowego w kwestii napaści seksualnych.
Czy będzie więcej oskarżeń?
Czy ofiary poczują się silniejsze i się zgłoszą?
To bardzo możliwe.
Dzięki, Emily.
Kolejna wiadomość. Nowojorczycy poddali się kwarantannie.
Nie rozumiemy jeszcze, jak koronawirus wpłynie na nasze życie
w najbliższym czasie.
Dzień dobry.
- Co? - Jak to: „co”?
Nie wiem. Zachowujecie się…
Jak? Uważamy, że będziesz miała dobry dzień.
- Tak. - Naprawdę.
Trochę się błyszczysz.
- No i? - Zaufaj mi.
Chcesz to teraz poprawić.
Co wy, kurwa, robicie?
PÓJDZIESZ ZE MNĄ NA BAL MATURALNY?
Cholera!
- Czekaj. - Gdzie ona…
- Dom! - Dom!
Hej, Dommo!
Cholera.
Co jest, kurwa?
- Powiedzcie mu, że nie mogę. - Co?
Nie mogę iść z nim na bal.
Mówisz o balu z nim od pierwszej klasy.
Co mamy powiedzieć?
Nie wiem. Po prostu…
Że nie mam nastroju. I…
- Dobra? - Hej. Co jest?
Służby imigracyjne uznają to za podejrzane.
- Jeśli pójdę z nim na bal… - Zrobisz to?
Tak, zrobię.
Dobra.
Słuchaj, Dommo. Dobra. Powiem mu.
- Co mu powiesz? - Nie wiem.
Że źle się czujesz i potrzebujesz spokoju.
- Dobra. - Ale zajmij się nim.
Tak, Dom.
Nie musicie mnie pouczać. Dobra?
Powiem mu, co się dzieje.
Wierzę, że czarni i inni niebiali uczniowie
mają takie samo prawo do bezpieczeństwa i edukacji jak inni.
Zgadzamy się, że teoretycznie mamy.
Ale nie naprawdę.
Czarni uczniowie są niedoreprezentowani.
Stanowimy mniej niż 8% uczniów.
Czarni i Latynosi stanowią 70% populacji szkół publicznych.
I mniej niż 10% w najlepszych szkołach.
W porządku.
Pod wieloma względami czarni nie są bezpieczni w szkole.
Akty rasizmu są tu częste.
Swastyki, słowo na „M” na korytarzach, rygorystyczne pilnowanie ubioru czarnych.
Mówicie, że te przypadki są „niestosowne rasowo”.
To za słaby język. To rasizm.
Czas, by szkoła zaczęła to tak nazywać.
Słucha pan?
Słuchajcie.
- Rozumiem was. - Jeszcze jedno.
Środki dyscyplinarne niewspółmiernie dotykają czarnych uczniów.
Mike, przyjdź za chwilę. Mamy problem.
Typowe pieprzenie.
Czarni są uciszani. Niektórzy stają się niewidzialni.
Niektórzy dosłownie znikają, jak Owen.
Słuchajcie, zgadzam się z tym, co mówicie.
Wybaczcie, ale muszę kończyć.
Doceniam wasze przybycie, ale coś wam zaproponuję.
Napiszcie do ministerstwa.
Omówcie to na najbliższym zebraniu rady szkoły.
Może przyjdźcie z prezentacją i statystykami.
Wszystko, co mówicie, jest bardzo ważne.
Wspieram was.
Ale sam nie mogę wiele zrobić.
Słuchajcie, muszę…
Jayson, będę cię dziś dopingować.
Jesteśmy dumni, że reprezentujesz szkołę.
- Dzięki temu nie jesteś niewidzialny. - Co?
Pozytywnie się wyróżnia.
Musicie o tym pomyśleć.
Jayson nie będzie dziś uciszony.
Zaczęła zadawać sobie różne tortury i okaleczać samą siebie.
- I miała wizje. - Dokładnie.
NIE JESTEM STALKERKĄ…
Jedna z tych wizji zainspirowała rzeźbę Berniniego.
Poczytasz nam o tej wizji… Agnes?
Jasne.
Dobrze.
W dłoni miał długą, złotą włócznię.
WIĘC CZEGO CHCESZ?
Na jej żelaznym ostrzu płonął ogień.
Zdawał się wbijać mi ją w serce
i przebijać mi wnętrzności.
Naprawdę nie zauważy.
I tak jej to nie obchodzi.
Powiedz, że robisz notatki.
Kiedy ją wyciągał, to razem z wnętrznościami.
I płonęłam wielką miłością do Boga.
Ból był tak wielki, że aż jęczałam.
Ale tak wielka była słodycz tego ogromnego bólu,
że nie chciałam, by ustał.
Dobrze.
To było mocne.
Joey. Wiem, że to twój pierwszy tydzień, ale chętnie cię posłucham.
Robiłaś notatki na telefonie?
Tylko myślałam o…
Pisałam tylko…
notatkę o…
romantyzacji bólu i cierpienia.
Dobrze.
Ciekawe.
Mów dalej.
Przedstawienie bólu Maryi jako przyjemnego
to z pewnością męska interpretacja.
Właściwie to św. Teresa z Ávili.
- Ale… - Dobra.
Wybacz, że przerywam. Kontynuuj.
Bernini ukazuje tortury jako zmysłowe, a nawet seksowne,
przez odchyloną głowę i usta w kształcie litery „O”.
Są orgazmiczne.
Ale sama pisze, że okropnie cierpi.
Zgadzam się.
Ale lubiła ten ból.
Ale on go gloryfikuje.
Po prostu wyglądają tak samo. Przyjemność orgazmu i ból
dotykają całego ciała.
Nie, to nie to samo. W ogóle.
A co kiedy mówi się, że coś przyjemnie boli?
Tak.
I może da się coś na tym zyskać.
To oczyszczające.
To otwarcie się na ból.
Czyli według tego dzieła
w ten sposób prawe kobiety służą Bogu?
Jęczą w ekstazie, gdy są ofiarami przemocy?
Dobrze.
Czy możecie podać nowoczesny przykład
seksualizacji lub gloryfikowania bólu w sztuce?
Pretty Woman.
Porno.
Po wiekach prześladowań nadal mówią, kim są,
i starają się zachować swoją historię i bogate tradycje.
Żydzi z Kaifeng są jak każdy, kto chce być dostrzeżony.
Jesteśmy z tego samego plemienia. Wznosimy ręce i mówimy:
„Jesteśmy tu, liczymy się i będziemy policzeni w świecie,
który nie wie, jak nas kategoryzować,
rozumieć i cenić naszą odmienność”.
O tym właśnie mówiłam.
O znalezieniu powiązania między wami i ludźmi, których badacie.
Ciężko będzie to przebić. Dzięki, Leilo.
Kto następny?
Henry.
To smutne. Mówi o sobie.
Patrz na mnie! Rucham się z gwałcicielami, ale jestem ważna.
Za trzy lata będę najlepszą uczennicą w klasie,
a wy dalej będziecie przeciętnymi pizdami.
Mów, kurwa, po angielsku.
Co się dzieje?
Nic ci nie jest?
Sprawdzę, czy dostałem się na Harvard.
Teraz?
Tak. Nie mogę dłużej czekać. Serio. Tracę, kurwa, rozum.
- Przepraszam. - W porządku.
Na pewno nie chcesz poczekać na rodziców?
Poczekaj, aż wrócimy do domu.
Dlaczego to teraz mówisz?
Mogę wyjść, jeśli…
Nie, w porządku.
Meero, nie musisz się ze mną zgadzać.
Nie musisz zostawać.
Serio, poradzę sobie.
Oczywiście, że zostanę.
STATUS ZGŁOSZENIA
REKRUTACJA NA HARVARDZIE…
- Co to jest? - Nie wiem.
Meero!
GRATULUJEMY
Tak!
O mój Boże!
Hej.
To wielkie osiągnięcie.
Ciężko na to zapracowałeś.
Dziękuję za wszystko.
Naprawdę, to było…
Nie ma za co.
Udało ci się, kurwa!
Że też pojedziesz do Bostonu.
Nie mogę ci zaproponować
poprawy ani dodatkowego zadania.
Postawiłam pana w niewygodnej sytuacji.
Wiem, że mógł pan…
Dał mi pan kredyt zaufania i…
był pan bardzo wyrozumiały, zwłaszcza biorąc pod uwagę powagę…
Wstyd mi i przepraszam.
Dzięki, Dominique.
Wróciłam na właściwe tory.
Wierzę ci.
Daję Dom trochę spokoju!
Daję jej wolność. Pozwalam jej odetchnąć.
Rozumiem.
Doceniam wysiłek.
Odwrócisz się i pogadasz ze mną?
Zaraz do was przyjdę.
Zepsułam ci dzień?
Nie, mam świetny dzień. O czym ty mówisz?
No wiesz,
o planie.
- I… - Nie rozumiem. O jakim planie?
Dobra.
Nieważne.
Źle się czujesz?
Masz później czas?
Możemy się spotkać wczesnym wieczorem?
- Nie wiem. Możemy? - Chcę z tobą porozmawiać.
Cholera.
Mogę przyjść do ciebie albo gdzieś się spotkamy.
Jasne. W porządku.
Jak chcesz.
Dobra, spadam.
Daj znać, kiedy przyjdziesz.
Dobra.
Hej.
- Siadaj, jeśli chcesz. - Nie.
Jak twój nos?
- Nie wygląda… - Dostałem się.
Co?
Tak.
Właśnie się dowiedziałem.
- Chciałem… - To niesamowite. Cholera!
Jestem pod wrażeniem.
Naprawdę się cieszę.
Jesteś wolny. Witaj w klubie.
Udało ci się.
Już nie boli.
Szkoda, że zniszczyło ci to twarz.
Sprawdź.
Wyłączę powiadomienia.
Co?
To od taty.
Przykro mi. Wiem, że…
MEERA MÓWIŁA MI O HARVARDZIE. GRATULUJĘ.
Myślę, że mam dość dominującą osobowość.
Niewielu ludzi to lubi.
Zwłaszcza u pierwszorocznych.
Mnie się to podoba.
Wiem.
Ale jestem silniejsza, niż się wydaję.
Powinnam móc być tą wersją siebie.
Powinnaś. Zdecydowanie.
Mogę ci coś pokazać?
Rany.
Są niesamowite.
To prawdziwa ja.
Wiesz?
Są mroczne.
Jestem trochę mroczna.
Są naprawdę dobre.
- Przypominają mi… - Żywe trupy?
Uwielbiam postapokaliptyczną fikcję.
Za to, że jest straszniejsza niż prawdziwy świat.
A krew to ulga.
A śmierć, zniszczenie, seks i tak dalej
są pod moją kontrolą.
- I to… - To sztuka.
Właśnie.
To ujście dla ciebie.
Stary, tak.
To wolność.
Czekaj. Może to moja mama.
JESTEŚ WOLNA W WEEKEND?
To moja mama. Chwileczkę.
Pozdrów ją ode mnie.
Leilo?
CZY TO WAŻNE?
CHCĘ SIĘ Z TOBĄ SPOTKAĆ
NIE JESTEM TAKA, JAK MYŚLISZ. JUŻ BYŚ MNIE NIE LUBIŁ
JESTEM ZAINTRYGOWANY
Chcę zawsze się tak czuć.
Jak?
Jakby w moim życiu był potencjał na coś dobrego.
Hej.
Miałeś tu nie przychodzić.
Narka.
Widzimy się w szkole.
Dzięki za pomoc.
Serio.
- Mam u ciebie dług. - Pewnie.
- Zatrzymamy się? - Co tu robisz?
Chciałem z tobą pogadać.
O czym?
Chciałem sprawdzić, co u ciebie.
Wiesz, kiedy wracasz?
Nie pamiętam. Wszystko gra, czego chcesz?
Czego, kurwa? Muszę iść!
Chciałem powiedzieć, że zastąpię cię dziś w All-State.
Naprawdę się przyłożyłem i będziesz ze mnie dumny.
Baw się dobrze.
Nie zawiodę cię. Obiecuję.
Tak. Na to też nie zasłużyłeś. Ale brawa dla ciebie.
- Co? - Od dawna to wiesz?
- Od paru tygodni. - Czemu teraz mi to mówisz?
Sądziłem, że tak trzeba.
Żebym wiedział, co, kurwa, tracę?
Traktuję to poważnie.
- Pierdol się! - Co się stało?
Nie robisz nic dla innych. Zawsze dla siebie.
Nie, stary…
Pojebane jest to, że wiem, że o tym wiesz.
- Wiem o tym. - Mam oddać moje miejsce?
Twoje miejsce?
Wiesz, o co mi chodzi.
Tak.
Oddaj miejsce.
Słuchaj. Muszę iść. Nie mogę…
Powodzenia.
Nie przeginaj przy wysokich dźwiękach. Zachowaj kontrolę.
Nie bądź niechlujny.
Jak leci?
Przepraszam.
Nie chcę…
Czego?
Czemu to zrobiłaś?
Jak mogłaś, wiedząc o tym…
- Dobra, pójdę już. - Nie to chciałam…
Czego ode mnie chcesz, kurwa?
To, co zrobiłaś… Odwiedziłam brata na studiach…
I co? Znam go czy co, kurwa?
- Co? - Zostałam…
- Co? - Zostałam tam zgwałcona.
To wszystko.
Chciałam ci powiedzieć.
Dobra.
Przykro mi.
Brat zabrał mnie na imprezę w akademiku.
Najebałam się.
Myślę, że zioło było z czymś zmieszane…
Nie wiem, nigdy wcześniej nie paliłam.
Nie znałam tam nikogo.
Poszłam korytarzem.
Znalazłam pokój z plakatem Dwighta z Biura.
W środku znalazłam małą łazienkę.
Pomyślałam: „Weź się w garść”.
Próbowałam się zmusić do wymiotów, ale mi nie wyszło.
Wyszłam i był tam jakiś koleś.
Rozmawialiśmy o byle czym, wiesz?
A potem nagle rzucił mnie na łóżko.
Kurwa.
Prawda?
Nie uderzył mnie ani nic.
Po prostu zakrył mi usta ręką, wiesz?
Tak.
I wyszedł, jakby nic się nie stało.
Potem ubrałam się i wyszłam, jakby wszystko było w porządku.
Nikomu o tym nie mówiłam.
Nie wiem, nie chciałam mieć tego w aktach.
Wiem.
Nie chciałam być „tą zgwałconą”.
Tak.
Widziałam teksty o tobie w sieci
po tym, co się stało i jak…
Tak. Cóż…
Nie wiem.
Myślę…
że postąpiłaś odważnie.
Żałuję, że nic nie powiedziałam.
Bardzo mi przykro.
Wierzę ci.
Chciałam ci to powiedzieć.
MYŚLĘ DZIŚ O SWOIM BRACIE.
POWINIENEŚ BYĆ TUTAJ, W LINCOLN CENTER.
Cześć, mamusiu.
Cześć.
- Czemu nie jesteś w pracy? Co się stało? - Wyszłam wcześniej.
- Jesteś chora? Coś się stało? - Nie.
- Co? Możesz mi powiedzieć? - Herbaty?
- Nie. Chcę tylko… - Chcemy z tobą porozmawiać.
Siadaj.
Nie trzeba.
Rozmawiałam z Perlą. Są pewne obawy.
Mówiłaś jej o Johnie?
To nie problem! Jesteśmy przyjaciółmi.
- Dom! - Dziś z nim zerwę.
Naprawdę jestem gotowa to zrobić.
Naprawdę?
Tak. Mówiłam wam. Tak będzie teraz najlepiej.
Wiem o tym.
Zamierza na wszystko narzekać?
Powiedziałyśmy, że tego nie robisz.
Nie chcemy, żebyś to robiła, bo ty tego nie chcesz.
Ale musimy. Nie nadążam i potrzebujemy…
Wiemy, że będzie ciężko.
Coś wymyślimy, ale nie to.
Mam rozmowę o pracę w telemarketingu.
Jak się nie uda, zajmę się księgowością w kościele.
Dante będzie pracował w restauracji Very.
I zapłacą mu gotówką.
- Myślisz, że ci ją da? - Ja się nim zajmę.
- Naprawdę? To coś nowego! - Przestań!
Wezmę sobotnią zmianę.
Ale pracujesz już 90 godzin tygodniowo.
- To nie fair wobec ciebie. - Ale fair wobec ciebie.
Ale nie chcę was zawieść, stawiając nas w takiej sytuacji.
Widziałam cię wczoraj z przyjaciółmi.
Uwielbiam, kiedy nazywają cię geniuszem, bo nim jesteś.
I uwielbiam twoje marzenia.
Hej, Dommo?
Nie mogę się doczekać twojego ślubu.
Ale nie na ten chcę pójść.
Przyjmij staż.
Ciesz się swoim uroczym chłopakiem.
Naprawdę. Jest niezły.
Ciesz się przyjaciółmi.
Idź na studia w środku kraju.
Źle się z tym czuję.
Nie. Chcę, żebyś czuła się dobrze.
CENTRUM TAŃCA BROADWAY
Przestań. Dawaj.
Nie wyjdę.
MAM SIĘ Z TOBĄ SPOTKAĆ?
POSZŁAM POTAŃCZYĆ.
ZOBACZĘ, CZY WYTRZYMAM CHOCIAŻ DZIESIĘĆ MINUT.
NAPISZĘ, KIEDY WYJDĘ.
Dobra, do dzieła.
Dobra, zaczynamy.
Pięć, sześć, siedem, osiem.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, klaśnięcie.
I raz, dwa, trzy, cztery,
pięć, sześć, siedem, osiem.
Wyskok.
Dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem.
Dalej, raz, dwa, trzy, ślizg.
Musicie się wyluzować. Dalej.
Oddajcie ciału kontrolę.
Niech wasze ciała robią, co potrafią.
Uwolnijcie je.
Słuchajcie!
Jeśli na kogoś wskażę,
robi ostatnią część w małej grupie.
Wolność
Czy to głupie?
A jeśli się nie uda?
Niby jak?
- W jakiś zjebany sposób. - Przestań!
Nie, serio, a jeśli się upokorzę?
Nie o to chodzi?
- Tak. - Właśnie.
Dam radę.
Wasza trójka.
MOŻEMY POROZMAWIAĆ?
PROSZĘ
Napiszę mu, że jesteśmy na dole.
Pospiesz się!
JESTEM NA ZEWNĄTRZ
Dobra.
Odpisał?
Idzie!
Stańcie tam i rzućcie konfetti, kiedy wyjdzie,
a potem więcej, kiedy się zgodzi.
- Dobra. - A jak odmówi?
Po prostu…
Stoję tu.
BAL?
Więc nie chciałaś, żebym cię ubiegł?
Właśnie.
Więc…
Co?
Chcesz mnie o coś zapytać?
Pójdziesz ze mną na bal maturalny?
Tak.
Cholera, Tamiko!
Bierz swojego faceta.
Idziemy na bal!
Pochodzą z liceów w Ithace,
Albany, Rhinebecku, Brooklynie i wielu innych.
Rywalizacja była ostra,
delikatnie mówiąc.
Pierwszy utwór
to „Alabama” Johna Coltrane’a.
Jayson Jackson, solista.
Panie Jackson?
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz