1
00:00:17,120 --> 00:00:18,280
‎ฉันขอโทษจริงๆ

2
00:00:20,280 --> 00:00:23,520
‎ฉันอยากเปลี่ยนสิ่งต่างๆ
‎และย้อนเวลากลับไป แล้ว…

3
00:00:24,320 --> 00:00:26,920
‎ไม่เก็บปืนไว้ในบ้านเลยสักกระบอก

4
00:00:30,480 --> 00:00:33,400
‎(แต่ละปีในสหรัฐอเมริกา)

5
00:00:33,480 --> 00:00:37,800
‎(มีคนมากกว่า 8,000 คน
‎ถูกต้องโทษข้อหาฆาตกรรม)

6
00:00:38,920 --> 00:00:45,400
‎(ในจำนวนนี้น้อยกว่า 50%
‎ที่สารภาพอาชญากรรมที่ตัวเองก่อ)

7
00:00:46,520 --> 00:00:52,680
‎(นี่คือเรื่องราวของผู้ต้องขังหมายเลข 80172)

8
00:00:55,960 --> 00:00:58,240
‎ฉันหวังว่าสักวันฉันจะได้ออกไป

9
00:00:58,920 --> 00:01:02,920
‎แต่ฉันรู้ว่าฉันฆ่าคนและต้องชดใช้

10
00:01:03,920 --> 00:01:06,680
‎และฉันเสียใจในสิ่งที่ฉันทำ

11
00:01:08,040 --> 00:01:10,360
‎และถ้าฉันพาเขากลับมาได้ฉันก็จะทำ

12
00:01:12,720 --> 00:01:14,320
‎แต่ฉันพาเขากลับมาไม่ได้แล้ว

13
00:01:15,640 --> 00:01:17,400
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)

14
00:01:30,840 --> 00:01:35,760
‎(พี่น้องต้องมาก่อน)

15
00:01:43,200 --> 00:01:48,400
‎(ทัณฑสถานชิลลิคอธี มิสซูรี)

16
00:01:58,000 --> 00:02:05,000
‎(ปี 2013 วิคตอเรีย สมิธสารภาพว่า
‎ฆ่าสามีของเธอ คริส ไอแซค)

17
00:02:09,920 --> 00:02:11,000
‎(ผู้ต้องหา)

18
00:02:13,880 --> 00:02:16,320
‎ให้ฉันเอาผมไว้ข้างหลังหรือข้างหน้าดี

19
00:02:16,400 --> 00:02:18,080
‎เอาไว้ข้างหน้าดีกว่า

20
00:02:23,480 --> 00:02:25,320
‎ฉันชื่อวิคตอเรีย สมิธ

21
00:02:25,800 --> 00:02:28,360
‎ฉันถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานเจตนาฆ่า

22
00:02:28,880 --> 00:02:32,000
‎โทษจำคุกตลอดชีวิต

23
00:02:33,680 --> 00:02:35,240
‎กับอีก 25 ปี

24
00:02:45,200 --> 00:02:47,520
‎ฉันโตมาในป็อปลาร์บลัฟ มิสซูรี

25
00:02:49,600 --> 00:02:51,600
‎ฉันมีพี่น้องแปดคน

26
00:02:51,680 --> 00:02:52,840
‎เสียไปแล้วสองคน

27
00:02:52,920 --> 00:02:56,800
‎และสองคนที่ฉันสนิทด้วยคือร็อกซี่กับเบ็ตตี้

28
00:02:59,200 --> 00:03:00,760
‎ฉันสนิทกับเบ็ตตี้มากๆ

29
00:03:02,320 --> 00:03:04,080
‎เธอเป็นน้องสาวของฉัน

30
00:03:07,560 --> 00:03:08,920
‎ฉันมีพัฒนาการช้า

31
00:03:09,000 --> 00:03:10,680
‎แบบว่าบกพร่องทางการเรียนรู้

32
00:03:10,760 --> 00:03:12,360
‎ฉันมีความบกพร่องทางการเรียนรู้

33
00:03:12,920 --> 00:03:14,600
‎และมีสภาพจิตใจไม่ปกติ

34
00:03:15,360 --> 00:03:16,520
‎ฉันมีปัญหามาตลอด

35
00:03:16,600 --> 00:03:19,600
‎ฉันมีการศึกษาปานกลาง ไม่ก็ต่ำกว่ามาตรฐาน

36
00:03:22,400 --> 00:03:26,240
‎(วิคตอเรียถูกประเมินว่าว่ามีไอคิวต่ำกว่า 75)

37
00:03:26,320 --> 00:03:32,000
‎(ทำให้เธอมีความบกพร่อง
‎ทางสติปัญญาระดับคาบเส้น)

38
00:03:38,440 --> 00:03:40,920
‎แม่เลี้ยงพวกเราด้วยเงินประกันสังคม

39
00:03:42,560 --> 00:03:45,440
‎ฉันไม่รู้ว่าพ่อคือใคร แม่ไม่เคยบอก

40
00:03:45,520 --> 00:03:49,880
‎แม่บอกว่าน่าจะเป็นกัปตันเรือข้ามแม่น้ำ

41
00:03:49,960 --> 00:03:52,200
‎ไม่ก็เป็นคนทำงานบนเรือข้ามแม่น้ำ

42
00:03:52,280 --> 00:03:54,520
‎แต่ไม่เคยได้รับการยืนยัน

43
00:03:55,800 --> 00:03:58,160
‎แต่ฉันว่าแม่มีความรักที่โหด

44
00:03:58,240 --> 00:03:59,640
‎ฉันเรียกมันว่าความรักโหดๆ

45
00:04:00,360 --> 00:04:02,680
‎และมันทำให้ฉันเป็นคนที่แข็งแกร่งกว่าเดิม

46
00:04:04,160 --> 00:04:06,480
‎ฉันคิดว่าฉันคงไม่ได้แข็งแกร่งแบบนี้

47
00:04:06,560 --> 00:04:08,560
‎ถ้าไม่ใช่เพราะแม่ฉัน

48
00:04:11,360 --> 00:04:13,240
‎ฉันไม่ชอบทำให้แม่ผิดหวัง

49
00:04:13,320 --> 00:04:15,960
‎ตอนเราโตขึ้น แม่มีปัญหาเรื่องการดื่ม

50
00:04:16,040 --> 00:04:21,280
‎แล้วพอแม่ดื่ม แม่ก็จะมาลงที่ฉัน

51
00:04:21,840 --> 00:04:25,040
‎แม่จะเตะฉันและใช้กำปั้นชกฉัน

52
00:04:25,120 --> 00:04:27,080
‎ดึงผมฉันแล้ว…

53
00:04:27,160 --> 00:04:29,280
‎มันคือการทำร้ายร่างกาย

54
00:04:31,000 --> 00:04:33,480
‎อย่างน้อยอาทิตย์ละสองสามครั้ง

55
00:04:34,960 --> 00:04:37,200
‎ฉันถูกเลี้ยงมาแบบนั้น

56
00:04:37,280 --> 00:04:39,120
‎จนกระทั่งอายุ 15

57
00:04:41,920 --> 00:04:46,560
‎แล้วฉันก็ย้ายไปอยู่ลุยเซียนากับโกลดี้พี่สาวฉัน

58
00:04:50,760 --> 00:04:55,920
‎(ตอนอายุ 17 วิคตอเรียตั้งครรภ์)

59
00:04:57,000 --> 00:05:03,000
‎(วันที่ 14 ธันวาคม 1983
‎เธอให้กำเนิดลูกชาย เคนนี่)

60
00:05:08,840 --> 00:05:10,040
‎เขาเป็นเด็กตัวโต

61
00:05:10,840 --> 00:05:12,920
‎ตัวเขายาว 59.7 เซนติเมตร

62
00:05:13,680 --> 00:05:16,200
‎หนัก 3.91 กิโลกรัม

63
00:05:16,280 --> 00:05:18,880
‎ฉันคิดว่าเขาคือสิ่งที่ดีที่สุด

64
00:05:22,160 --> 00:05:23,680
‎เขาเป็นทุกสิ่งทุกอย่าง…

65
00:05:24,480 --> 00:05:25,880
‎ทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน

66
00:05:32,680 --> 00:05:37,120
‎ตลอดเวลาฉันพูดได้เลยว่า
‎พ่อของเขาทำร้ายฉันบ่อยมาก

67
00:05:37,200 --> 00:05:38,800
‎เขาเป็นติดเหล้าเหมือนกัน

68
00:05:38,880 --> 00:05:41,360
‎มันเป็นเรื่องปกติที่ฉันถูกทำร้าย

69
00:05:41,440 --> 00:05:43,960
‎เขาจะบีบคอฉัน ต่อยฉัน

70
00:05:44,040 --> 00:05:47,520
‎และมันก็เป็นเหมือนทุกความสัมพันธ์ที่ฉันมี

71
00:05:48,680 --> 00:05:50,040
‎มันคือการถูกทำร้าย

72
00:05:50,120 --> 00:05:51,800
‎ถูกทำร้ายหนักมาก

73
00:05:52,760 --> 00:05:55,080
‎มันลำบากมาก

74
00:05:55,160 --> 00:05:56,960
‎มันลำบากมากจริงๆ

75
00:06:02,200 --> 00:06:07,240
‎(ห้ามยืนตรงหน้าต่าง)

76
00:06:13,280 --> 00:06:20,280
‎(หลังจากสองปีที่อยู่ด้วยกัน
‎วิคตอเรียทิ้งพ่อของลูกชายเธอ)

77
00:06:23,560 --> 00:06:26,000
‎ฉันอยากปกป้องเคนนี่จากโลกใบนี้

78
00:06:26,520 --> 00:06:29,880
‎และฉันไม่อยากให้เขาถูกทำร้ายหรืออะไรทั้งนั้น

79
00:06:30,400 --> 00:06:32,480
‎ฉันอยากให้เขามีชีวิตที่ดี

80
00:06:33,720 --> 00:06:36,640
‎และเขาคงไม่ได้มีชีวิตแบบนั้น
‎ถ้าฉันยังอยู่กับพ่อเขา

81
00:06:47,680 --> 00:06:54,280
‎(ปี 1985 วิคตอเรียย้ายกลับมาอยู่กับมิสซูรี
‎เพื่อมาอยู่กับแม่ของเธอ)

82
00:06:56,160 --> 00:06:58,200
‎ฉันเริ่มทำงานเต็มเวลา

83
00:06:58,280 --> 00:07:00,720
‎และแม่ก็เริ่มดูแลลูกชายของฉัน

84
00:07:01,680 --> 00:07:05,600
‎ฉันชอบออกไปเที่ยวตอนสุดสัปดาห์
‎เพราะฉันเป็นคนโสด

85
00:07:07,080 --> 00:07:10,040
‎เพราะฉันก็ผ่านช่วงที่มีปัญหา
‎เรื่องการดื่มเหมือนกัน

86
00:07:10,520 --> 00:07:13,960
‎และฉันน่าจะอยู่บ้านกับลูกชายมากกว่านี้

87
00:07:16,640 --> 00:07:19,520
‎แม่ฉันคิดว่าควรฉันเป็นแม่ที่ดีกว่านี้

88
00:07:22,760 --> 00:07:29,760
‎(ปี 1986 แม่ของวิคตอเรีย
‎ได้ควบคุมการเลี้ยงดูเคนนี่)

89
00:07:31,400 --> 00:07:34,120
‎แม่ให้ฉันเซ็นเอกสาร

90
00:07:34,200 --> 00:07:37,520
‎ว่าเธอมีสิทธิ์ขาดในการเลี้ยงดูเขา

91
00:07:37,600 --> 00:07:40,120
‎ไม่อย่างนั้นเราจะอยู่กับเธอไม่ได้

92
00:07:41,760 --> 00:07:43,000
‎มันทำให้ฉันใจสลาย

93
00:07:43,080 --> 00:07:45,040
‎จริงๆ นะ มันทำให้ฉันใจสลาย

94
00:07:45,760 --> 00:07:47,840
‎มันทำให้ฉันรู้สึกเหมือน

95
00:07:49,080 --> 00:07:50,720
‎กำลังเสียลูกไป

96
00:07:51,760 --> 00:07:53,920
‎ฉันสติแตกนิดหน่อย

97
00:07:54,000 --> 00:07:55,800
‎และในหัวฉัน

98
00:07:57,480 --> 00:08:00,600
‎ฉันเริ่มดื่มหนักขึ้นและ…

99
00:08:02,280 --> 00:08:08,480
‎เริ่มใช้ยาและสิ่งที่ฉันไม่ควรใช้

100
00:08:13,680 --> 00:08:17,640
‎(ปี 2000 หลังผ่านความสัมพันธ์
‎ที่ล้มเหลวมามากมาย)

101
00:08:17,720 --> 00:08:20,280
‎(วิคตอเรียเริ่มคบกับคริส ไอแซค)

102
00:08:21,960 --> 00:08:25,760
‎ฉันอายุ 34 ตอนที่ฉันกับคริสเริ่มคบกัน
‎เขาอายุ 30

103
00:08:28,000 --> 00:08:32,240
‎และมันเป็นความสัมพันธ์ที่ดี
‎ในตอนแรกที่เราเริ่มต้นคบกันเพราะเขาไม่ดื่ม

104
00:08:34,640 --> 00:08:37,560
‎ตอนแรกเขาก็อ่อนโยนนะ

105
00:08:39,200 --> 00:08:41,320
‎แล้วเขาก็หน้าตาดีมาก

106
00:08:42,600 --> 00:08:43,800
‎เราสนุกกันมาก

107
00:08:58,720 --> 00:09:02,640
‎(ปลายปี 2000 วิคตอเรียย้ายไปอยู่
‎ในรถพ่วงของคริส)

108
00:09:02,720 --> 00:09:07,200
‎(พวกเขาแต่งงานกันในปี 2001)

109
00:09:14,600 --> 00:09:16,680
‎คริสทำงานให้บริษัทเอกชน

110
00:09:17,720 --> 00:09:21,920
‎และเขาเจ็บหลังเพราะงานที่เขาต้องทำ

111
00:09:22,000 --> 00:09:24,520
‎หลังจากนั้นเขาก็เริ่มใช้ยาโอปิออยด์

112
00:09:26,360 --> 00:09:27,680
‎เขาเปลี่ยนไป

113
00:09:28,360 --> 00:09:30,600
‎เขาเริ่มเป็นคนก้าวร้าวขึ้น

114
00:09:31,360 --> 00:09:33,280
‎มีหลายครั้งที่ฉันต้องเข้าโรงพยาบาล

115
00:09:33,360 --> 00:09:38,240
‎เพราะเขาไถฉันไปกับโต๊ะกาแฟ
‎ไม่ก็อะไรทำนองนั้น

116
00:09:38,320 --> 00:09:39,840
‎ฉันซี่โครงหัก

117
00:09:40,440 --> 00:09:42,520
‎หลายครั้งที่ฉันต้องโทรหาน้องสาว

118
00:09:42,600 --> 00:09:45,440
‎เพราะฉันคิดว่าเขาจะฆ่าฉัน

119
00:09:46,000 --> 00:09:49,680
‎และฉันกลัวมาตลอดว่าจะเกิดเรื่องแบบนั้น

120
00:09:55,760 --> 00:10:00,760
‎(ปี 2012 วิคตอเรียป่วยเป็น
‎โรคหลอดเลือดสมองเพราะความดันสูง)

121
00:10:02,080 --> 00:10:07,720
‎(เมื่อกลับมาบ้าน เธอต้องพึ่งยาตามใบสั่งแพทย์)

122
00:10:12,400 --> 00:10:14,160
‎ฉันเป็นคนดูแลบ้าน

123
00:10:14,240 --> 00:10:16,080
‎จ่ายบิล ทำอาหาร

124
00:10:16,160 --> 00:10:19,960
‎และฉันทำเรื่องพวกนั้นได้ไม่ดีเหมือนเดิม

125
00:10:20,040 --> 00:10:22,280
‎ฉันพยายามแล้ว แต่ฉันอ่อนแอเกินไป

126
00:10:24,760 --> 00:10:28,240
‎คริสโมโหเพราะฉันทำสิ่งที่เคยทำไม่ได้

127
00:10:29,560 --> 00:10:31,520
‎เขาก้าวร้าวมากขึ้น

128
00:10:31,600 --> 00:10:35,040
‎บางครั้งเขาก็เหมือนคนบ้า

129
00:10:36,320 --> 00:10:38,240
‎ทั้งการรักษาด้วยยา

130
00:10:38,320 --> 00:10:43,640
‎และความเครียดจากการนอนไม่หลับ

131
00:10:45,760 --> 00:10:47,360
‎ฉันเลยเห็นภาพหลอน

132
00:10:48,800 --> 00:10:51,480
‎และมันเลวร้ายขึ้นเรื่อยๆ

133
00:10:52,320 --> 00:10:54,640
‎ฉันพร้อมจะไป ฉันพร้อม

134
00:10:54,720 --> 00:10:58,120
‎ฉันกำลังเอาของย้ายออกจากบ้าน

135
00:10:58,200 --> 00:11:01,440
‎ทิ้งของที่ฉันไม่ต้องการ แล้ว…

136
00:11:03,920 --> 00:11:05,880
‎ตอนเกิดเรื่องขึ้น

137
00:11:09,240 --> 00:11:16,200
‎(วันที่ 14 พฤษภาคม 2013)

138
00:11:32,000 --> 00:11:33,800
‎นี่คือสิ่งที่ฉันจำได้

139
00:11:34,320 --> 00:11:36,480
‎ฉันนอนอยู่ แต่ฉันตื่นแล้ว

140
00:11:38,160 --> 00:11:40,360
‎ฉันไปที่ครัว

141
00:11:41,320 --> 00:11:45,320
‎ฉันจะไปหยิบซองบุหรี่ แล้ว…

142
00:11:47,200 --> 00:11:50,040
‎ฉันไม่ได้หยิบบุหรี่ ฉันหยิบปืนมา

143
00:11:52,960 --> 00:11:55,120
‎มีบางอย่างบอกให้ฉันฆ่าเขา

144
00:11:57,280 --> 00:12:00,120
‎คริสหลับอยู่ เขานอนอยู่บนโซฟา

145
00:12:01,120 --> 00:12:02,680
‎ตอนที่ฉันยิงเขา

146
00:12:12,760 --> 00:12:15,000
‎และนั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันจำได้

147
00:12:32,440 --> 00:12:38,560
‎(วิคตอเรียโทรเรียก 911 ทันที
‎และสารภาพการฆาตกรรม)

148
00:12:45,600 --> 00:12:51,680
‎(สามปีต่อมา เธอถูกตัดสินจำคุกชีวิต)

149
00:13:05,920 --> 00:13:12,480
‎(คริส ไอแซคอายุ 43 ปี ตอนเขาถูกฆาตกรรม)

150
00:13:14,640 --> 00:13:18,880
‎เธอกับคริสขี่สามล้อคันใหญ่
‎ลงจากเนินสูงมาที่ระเบียงตรงนั้น…

151
00:13:18,960 --> 00:13:21,240
‎ใช่ แล้วเราก็กระโดดกลับขึ้นไปอีก

152
00:13:21,320 --> 00:13:25,640
‎ใช่ แล้วพวกเธอเด็กผู้ชายก็ชอบออกไปข้างนอก
‎ทำรองเท้าบูทจมเข้าไปในขี้วัว

153
00:13:25,720 --> 00:13:27,040
‎(เขาเป็นหนึ่งในพี่น้องแปดคน)

154
00:13:27,120 --> 00:13:31,000
‎ฉันจำได้ว่าครั้งหนึ่งฉันคิดว่าเคนนี่กับมิลลี่เห็นเธอ

155
00:13:33,680 --> 00:13:35,200
‎(สวัสดี ฤดูใบไม้ร่วง)

156
00:13:35,280 --> 00:13:37,520
‎และถึงคริสจะไม่ได้อยู่กับเราแล้ว

157
00:13:37,600 --> 00:13:39,800
‎เราก็ยังมีความทรงจำดีๆ เกี่ยวกับเขา

158
00:13:39,880 --> 00:13:43,440
‎- ใช่
‎ - และเขาก็ยังอยู่กับพวกเรา เพราะฉะนั้น…

159
00:13:44,640 --> 00:13:46,880
‎นี่คือคริสตอนที่เขายังเป็นทารก

160
00:13:46,960 --> 00:13:49,480
‎และนั่นเคย์ บิลลี่ แล้วก็ฉัน

161
00:13:50,200 --> 00:13:51,480
‎เราเคยเรียกเขาว่าโคแจ็ค

162
00:13:51,560 --> 00:13:53,440
‎- ใช่ เขาหัวล้าน
‎- ใช่

163
00:13:54,160 --> 00:13:55,880
‎เขาได้ชื่อมาเพราะแบบนี้เหรอ

164
00:13:55,960 --> 00:13:57,640
‎- เพราะเขาหัวล้านเหรอ
‎- ใช่

165
00:13:57,720 --> 00:13:59,760
‎- พ่อไม่ได้ตั้งชื่อให้เขาเหรอ
‎- ตั้ง

166
00:13:59,840 --> 00:14:03,000
‎เขาโตมาเป็นเด็กน้อยที่น่ารัก

167
00:14:03,080 --> 00:14:06,440
‎เขารักทุกคน เป็นคนที่สดใส มีชีวิตชีวา

168
00:14:08,080 --> 00:14:11,440
‎ฉัน เคธี่ โคลเบิร์ต
‎และคริส ไอแซคเป็นน้องชายของฉัน

169
00:14:14,440 --> 00:14:16,760
‎พวกเรามีกันแปดคน

170
00:14:16,840 --> 00:14:18,760
‎ผู้หญิงห้าคน ผู้ชายสามคน

171
00:14:21,400 --> 00:14:25,680
‎นี่คือรูปตอนเขาจบการศึกษา
‎จากโรงเรียนมัธยมปลายพักซิโก

172
00:14:25,760 --> 00:14:28,840
‎เราภูมิใจมากที่เห็นเขาเรียนจบ

173
00:14:28,920 --> 00:14:32,240
‎เพราะคริสมีความบกพร่องทางการเรียนรู้

174
00:14:32,320 --> 00:14:37,160
‎และการที่เขาจะเรียนจบ
‎มันเป็นวันที่ดีสำหรับเราทุกคน

175
00:14:40,880 --> 00:14:43,920
‎สิ่งที่อธิบายถึงเขาได้ดีที่สุด
‎คือเขาเป็นหมีน้อยน่ารักตัวโต

176
00:14:44,000 --> 00:14:45,240
‎เพราะนั่นคือสิ่งที่เขาเป็น

177
00:14:45,320 --> 00:14:46,160
‎- อ่อนโยน
‎- ครับ

178
00:14:46,240 --> 00:14:47,480
‎ใช่ อ่อนโยนมาก

179
00:14:52,480 --> 00:14:55,040
‎ตอนนั้นฉันกำลังทำงานอยู่

180
00:14:55,120 --> 00:14:57,920
‎และฉันได้รับโทรศัพท์

181
00:15:00,400 --> 00:15:03,920
‎มีผู้หญิงออกมาจากออฟฟิศแล้วมาบอกฉัน

182
00:15:04,000 --> 00:15:05,600
‎"เคธี่ คุณต้องมา…"

183
00:15:07,080 --> 00:15:07,960
‎ขอโทษนะคะ

184
00:15:10,120 --> 00:15:12,760
‎"คุณต้องมารับโทรศัพท์สายนี้ค่ะ"

185
00:15:13,640 --> 00:15:15,240
‎"มันสำคัญมาก"

186
00:15:16,200 --> 00:15:18,000
‎ฉันถามว่า "มีอะไรเหรอ"

187
00:15:18,080 --> 00:15:21,800
‎เธอบอกว่า "ฉันบอกคุณไม่ได้"
‎ฉันบอกว่า "มันแย่ใช่ไหม"

188
00:15:22,640 --> 00:15:24,240
‎"บอกฉันมาเลยว่ามันแย่ไหม"

189
00:15:25,240 --> 00:15:26,480
‎เธอบอกว่า "ใช่"

190
00:15:28,480 --> 00:15:29,960
‎จีน่า น้องสาวฉันโทรมา

191
00:15:31,440 --> 00:15:33,640
‎บอกว่า "คริสตายแล้ว"

192
00:15:35,080 --> 00:15:36,160
‎"วิคกี้ยิงเขา"

193
00:15:37,440 --> 00:15:38,320
‎ขอโทษค่ะ

194
00:15:45,520 --> 00:15:47,560
‎มันไม่มีเหตุผลเลย

195
00:15:48,080 --> 00:15:53,200
‎เพราะฉันรู้ว่าพวกเขามีปัญหากัน

196
00:15:53,280 --> 00:15:55,600
‎คู่รักส่วนใหญ่ก็มีปัญหากันบ้าง

197
00:15:55,680 --> 00:15:59,600
‎แต่มันทำให้ฉันช็อกมาก

198
00:15:59,680 --> 00:16:04,800
‎ตอนที่เรารู้ว่าเธอเป็นคนที่ฆ่าเขา

199
00:16:07,120 --> 00:16:08,440
‎ฉันไม่อยากเชื่อเลย

200
00:16:09,600 --> 00:16:11,440
‎นั่นไม่ใช่วิคกี้ที่เรารู้จัก

201
00:16:14,320 --> 00:16:17,360
‎มันมีหลายคำถามที่ยังไม่ได้คำตอบ

202
00:16:17,440 --> 00:16:19,600
‎หลายคำถามเลยที่ยังไม่ได้คำตอบ

203
00:16:24,040 --> 00:16:26,160
‎วันนั้นฉันรู้สึกเหมือนโดนหลอกซ้ำสอง

204
00:16:26,240 --> 00:16:28,680
‎เพราะฉันสนิทกับวิคกี้มาก

205
00:16:28,760 --> 00:16:31,400
‎มันยังทำฉันใจสลายจนถึงวันนี้

206
00:16:31,480 --> 00:16:35,040
‎เพราะฉันรักเธอเหมือนน้องสาวคนหนึ่ง

207
00:16:35,120 --> 00:16:36,200
‎เราทุกคนก็เหมือนกัน

208
00:16:38,440 --> 00:16:40,160
‎ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

209
00:16:55,160 --> 00:17:00,040
‎(ป็อปลาร์บลัฟ มิสซูรี)

210
00:17:00,120 --> 00:17:03,520
‎(ร้านปืนไรโนส์
‎ปืน กระสุน และที่เก็บเสียง!!!)

211
00:17:04,000 --> 00:17:08,320
‎(แม้ว่ามีการอ้างถึงการถูกทำร้าย
‎ในวันที่เธอถูกตัดสินโทษ)

212
00:17:08,400 --> 00:17:11,920
‎(วิคตอเรียไม่เคยพูดถึงแรงจูงใจ
‎ในการฆาตกรรม)

213
00:17:22,960 --> 00:17:24,760
‎ในโลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน

214
00:17:24,840 --> 00:17:26,880
‎โดยเฉพาะอย่างยิ่งการสืบสวนอาชญากรรม

215
00:17:27,480 --> 00:17:30,040
‎คุณต้องดูให้ดีว่าคุณดูอย่างถี่ถ้วนทุกมุมแล้ว

216
00:17:30,120 --> 00:17:32,880
‎เพราะคุณไม่รู้ว่ามีอะไรซ่อนอยู่

217
00:17:36,480 --> 00:17:38,040
‎ฉันชื่อเบ็ตตี้ ฟิซเซล

218
00:17:38,720 --> 00:17:40,680
‎ฉันเริ่มทำงานจากตำแหน่งผู้ช่วยนายอำเภอ

219
00:17:40,760 --> 00:17:43,680
‎ในเขตเล็กๆ ที่อยู่ไม่ไกลจากป็อปลาร์บลัฟ

220
00:17:45,560 --> 00:17:47,760
‎จากนั้นก็ได้ขึ้นเป็นหัวหน้าตำรวจในที่สุด

221
00:17:51,200 --> 00:17:54,120
‎ฉันศึกษาคดีคริส ไอแซคมาหลายปี

222
00:17:54,200 --> 00:17:56,000
‎ตั้งแต่วันแรกที่เกิดเรื่องขึ้นก็ว่าได้

223
00:17:57,640 --> 00:17:59,720
‎ฉันไม่ได้ทำคดีนี้โดยตรง

224
00:18:01,040 --> 00:18:02,960
‎เพราะฉันไม่อยากเข้าไปยุ่ง

225
00:18:03,040 --> 00:18:06,400
‎ฉันอยากใช้ชีวิตสงบๆ ที่เซนต์หลุยส์

226
00:18:07,760 --> 00:18:11,080
‎แต่ฉันเข้ามาเกี่ยวข้องเพราะฉันมีข้อสงสัย

227
00:18:11,160 --> 00:18:13,400
‎เรื่องที่วิคตอเรียเป็นคนยิงจริงหรือเปล่า

228
00:18:16,760 --> 00:18:18,720
‎ฉันรู้ว่าวิคตอเรียโกหก

229
00:18:21,160 --> 00:18:23,040
‎เพราะฉันเป็นน้องสาวของวิคตอเรีย

230
00:18:34,560 --> 00:18:37,080
‎นี่คือบ้านที่เราซื้อ

231
00:18:38,600 --> 00:18:43,200
‎ตอนนั้นฉันเป็นเด็กประถม ส่วนวิคกี้เป็น…

232
00:18:44,920 --> 00:18:45,960
‎วัยรุ่น

233
00:18:46,840 --> 00:18:49,400
‎ฉันมีห้องนอนอยู่ด้านหลัง
‎วิคกี้มีห้องนอนอยู่ตรงกลางกลาง

234
00:18:49,480 --> 00:18:51,320
‎และแม่มีห้องนอนอยู่ด้านหน้า

235
00:18:52,400 --> 00:18:56,720
‎มันนำพาความรู้สึกเศร้ามากมายกลับมา

236
00:18:57,200 --> 00:18:58,800
‎ฝันสลายมากมาย

237
00:19:00,000 --> 00:19:02,640
‎เหมือนเป็นอนุสรณ์ของชีวิตวิคกี้

238
00:19:03,720 --> 00:19:08,000
‎พยายามจะทำให้ดูสวย แต่ก็ข้างในแตกสลาย

239
00:19:23,120 --> 00:19:26,480
‎ความทรงจำแรกสุดของฉันคือวิคกี้มีปัญหา

240
00:19:27,520 --> 00:19:30,240
‎แล้วแม่ฉันโกรธมาก

241
00:19:31,320 --> 00:19:33,440
‎ยิ่งเวลาที่แม่ดื่มเหล้า

242
00:19:35,040 --> 00:19:36,680
‎วิคกี้เป็นคนหัวช้า

243
00:19:36,760 --> 00:19:40,120
‎และไม่รู้จักควบคุมพฤติกรรมตัวเอง

244
00:19:42,720 --> 00:19:45,800
‎วิคกี้คือคนแรกที่ทำให้ฉันเห็น
‎เรื่องเลือดตกยางออก

245
00:19:47,080 --> 00:19:48,720
‎และมันไม่ใช่แค่

246
00:19:49,520 --> 00:19:50,960
‎การตีก้น

247
00:19:51,040 --> 00:19:56,760
‎มันคือการชกด้วยกำปั้น ดึงผมและเตะ

248
00:19:59,480 --> 00:20:01,880
‎เหมือนเธอกำลังทะเลาะวิวาทในบาร์

249
00:20:02,360 --> 00:20:04,720
‎แต่กลับเป็นเด็กสาววัย 11 ขวบคนนี้

250
00:20:10,080 --> 00:20:13,840
‎วิคกี้ยอมโดนทุกอย่างที่แม่ฉันแผลงฤทธิ์ออกมา

251
00:20:13,920 --> 00:20:16,680
‎ถ้าแม่จะตีฉัน วิคกี้จะพยายามยั่วให้โกรธ

252
00:20:16,760 --> 00:20:19,640
‎เพื่อที่จะได้เบนความสนใจของแม่ให้มาลงที่เธอ

253
00:20:20,240 --> 00:20:25,320
‎เธอปกป้องฉันเพราะเธออยากให้ฉัน
‎มีชีวิตในแบบที่ฉันมีตอนนี้

254
00:20:45,520 --> 00:20:49,440
‎ฉันคิดว่าวิคกี้เป็นคนที่เสียสละตัวเอง
‎มากที่สุดคนหนึ่งที่ฉันเคยเจอ

255
00:20:57,040 --> 00:20:59,280
‎ฉันไม่เชื่อว่าวิคตอเรียฆ่าคริส

256
00:21:00,320 --> 00:21:01,800
‎ฉันเชื่อว่าเป็นคนอื่น

257
00:21:06,880 --> 00:21:09,280
‎ฉันเชื่อว่าเป็นเคนนี่ หลานชายฉัน

258
00:21:11,320 --> 00:21:13,320
‎(หนึ่งเดือนก่อนการฆาตกรรม)

259
00:21:13,400 --> 00:21:16,680
‎(เคนนี่ ลูกชายของวิคตอเรีย
‎ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านกับพวกเขา)

260
00:21:16,760 --> 00:21:21,200
‎(เขาอยู่ในรถพ่วงตอนเกิดเหตุยิง)

261
00:21:27,720 --> 00:21:31,320
‎นี่ไม่ใช่คดีคนติดยาโอปิออยด์สองคน
‎ที่เปิดแล้วปิดได้เลย

262
00:21:31,400 --> 00:21:33,440
‎ที่คนหนึ่งฆ่าอีกคน

263
00:21:35,560 --> 00:21:38,880
‎ฉันเชื่อว่าตำรวจตกหลุมพรางของวิสัยอุโมงค์

264
00:21:40,600 --> 00:21:43,000
‎"เธอบอกว่าเธอเป็นคนฆ่า ปิดคดีได้ "

265
00:21:44,640 --> 00:21:47,600
‎ฉันทำงานมาหลายคดีที่มีคนสารภาพเท็จ

266
00:21:48,640 --> 00:21:50,920
‎คนเราสารภาพเท็จได้ตลอดเวลา

267
00:22:06,080 --> 00:22:12,000
‎(วิคตอเรียถูกจับและตั้งข้อหา
‎ภายใน 12 ชั่วโมงหลังการยิง)

268
00:22:13,560 --> 00:22:18,520
‎(บลูมฟีลด์ มิสซูรี)

269
00:22:18,600 --> 00:22:23,480
‎(สถานีตำรวจสต็อดดาร์ดเคาน์ตี้)

270
00:22:28,920 --> 00:22:31,320
‎คุณต้องแน่ใจว่าการสืบสวนของคุณ
‎เป็นไปอย่างถูกต้อง

271
00:22:31,400 --> 00:22:34,280
‎เพราะหลายครั้งมันไม่ง่ายอย่างที่เห็น

272
00:22:34,360 --> 00:22:35,440
‎(นายอำเภอสต็อดดาร์ดเคาน์ตี)

273
00:22:35,520 --> 00:22:37,000
‎แต่ในคดีนี้มันเป็นแบบนั้น

274
00:22:39,880 --> 00:22:41,280
‎ผมชื่อแอนดรูว์ โฮลเดน

275
00:22:41,360 --> 00:22:44,840
‎ตอนนี้ผมเป็นผู้ช่วยนายอำเภอ
‎ของสถานีตำรวจสต็อดดาร์ดเคาน์ตี

276
00:22:48,600 --> 00:22:52,560
‎ผมเป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่สืบสวนคดีฆาตกรรมนี้

277
00:22:53,600 --> 00:22:54,520
‎(หลักฐาน)

278
00:22:54,600 --> 00:22:56,280
‎ทุกอย่างที่เราตรวจสอบ

279
00:22:56,360 --> 00:22:59,040
‎หลักฐานทั้งหมด การสัมภาษณ์ทั้งหมดที่เราทำ

280
00:22:59,560 --> 00:23:02,240
‎โยงไปสู่สายที่โทรไป 911 ในตอนแรก

281
00:23:04,240 --> 00:23:09,880
‎(วิคตอเรียโทรแจ้ง 911
‎ภายในสิบนาทีหลังการยิง)

282
00:23:10,560 --> 00:23:12,400
‎911 มีเหตุฉุกเฉินอะไรครับ

283
00:23:12,480 --> 00:23:16,000
‎(ฉันอยู่ที่ 365 นอร์ทเชิร์ชสตรีท
‎ฉันเพิ่งฆ่าสามีตัวเอง)

284
00:23:17,640 --> 00:23:19,240
‎คุณเพิ่งฆ่าสามีคุณเหรอครับ

285
00:23:19,320 --> 00:23:22,760
‎ใช่ ฉันยิงเขาไปหกนัดและที่หัว 12 นัด

286
00:23:24,240 --> 00:23:25,760
‎ฉันชื่อวิคตอเรีย ไอแซค

287
00:23:25,840 --> 00:23:27,600
‎ที่อยู่คือที่ไหนครับ

288
00:23:27,680 --> 00:23:30,200
‎เธอโทรมาแจ้งว่าเธอยิงสามีตัวเอง

289
00:23:30,280 --> 00:23:31,960
‎แล้วพอเราเดินเข้าไปดูที่เกิดเหตุ

290
00:23:32,040 --> 00:23:34,800
‎ก็เห็นได้ชัดว่ามันเกิดอะไรขึ้น

291
00:23:35,920 --> 00:23:42,880
‎(ตำรวจมาถึงที่เกิดเหตุภายใน 30 นาที)

292
00:23:47,360 --> 00:23:50,240
‎รอยเลือดบนใบหน้าเธอเห็นได้ชัดเจน

293
00:23:50,320 --> 00:23:53,640
‎ถ้าคุณเดินเข้าไปหาเธอ
‎คุณจะมองเห็นรอยเลือดเล็กๆ ได้

294
00:23:53,720 --> 00:23:56,000
‎มันไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องค้นหา

295
00:23:57,120 --> 00:23:58,120
‎มันชัดเจน

296
00:24:00,160 --> 00:24:03,000
‎เราเก็บสิ่งที่เรียกว่าจีเอสอาร์

297
00:24:03,080 --> 00:24:04,720
‎หรือเขม่าดินปืน

298
00:24:04,800 --> 00:24:09,560
‎และนั่นก็เป็นเรื่องปกติที่ต้องเก็บในเหตุยิงกัน

299
00:24:09,640 --> 00:24:12,760
‎วิคตอเรียตรวจพบว่ามีเขม่าดินปืน

300
00:24:12,840 --> 00:24:15,240
‎(รายการที่ 4.1 ชุดตรวจเขม่าดินปืน
‎ของ "วิคตอเรีย ไอแซค")

301
00:24:15,320 --> 00:24:17,240
‎(พบเขม่าดินปืนที่ชุดเก็บตัวอย่าง)

302
00:24:17,320 --> 00:24:20,720
‎หลักฐานอีกชิ้นที่เราพบคือเศษกระดาษ

303
00:24:20,800 --> 00:24:23,120
‎มันคือคำขอสุดท้ายและพินัยกรรมของวิคตอเรีย

304
00:24:24,800 --> 00:24:28,760
‎ที่เธอจะยกของต่างๆ ให้กับคนอื่น

305
00:24:29,520 --> 00:24:33,120
‎มันทำให้เห็นว่าเธอตั้งใจจะฆ่าตัวตาย

306
00:24:34,760 --> 00:24:37,440
‎ผมเชื่อจริงๆ ว่าแผนสุดท้ายในคดีนี้

307
00:24:37,520 --> 00:24:38,880
‎คือการฆ่าผู้อื่นแล้วฆ่าตัวตายตาม

308
00:24:38,960 --> 00:24:42,920
‎แต่มีบางอย่างเปลี่ยนใจเธอไม่ให้ฆ่าตัวตาย

309
00:24:47,120 --> 00:24:49,960
‎ผมไม่รู้สาเหตุแน่ชัดว่าทำไมเธอถึงฆ่าเขา

310
00:24:51,200 --> 00:24:54,520
‎นั่นเป็นหนึ่งในคำถามที่เราอยากจะตอบให้ได้

311
00:24:55,040 --> 00:24:58,280
‎ช่วยยื่นมือมาให้ผมอีกทีได้ไหมครับ ขอบคุณ

312
00:24:58,360 --> 00:25:01,000
‎ผมไม่เคยได้คำตอบว่า "ทำไม"

313
00:25:01,080 --> 00:25:03,520
‎ช่วยหงายมือให้ผมหน่อยได้ไหมครับ ขอบคุณ

314
00:25:04,600 --> 00:25:07,760
‎เพราะคดีนี้มันง่ายมากๆ

315
00:25:27,560 --> 00:25:31,120
‎ตำรวจบางคนบอกว่าพวกเขาทำดี
‎และคงเชื่อว่าตัวเองทำได้ดี

316
00:25:31,200 --> 00:25:34,120
‎พวกเขาอาจกลับบ้านตอนกลางคืน
‎และนอนหลับสบาย แต่ฉันทำไม่ได้

317
00:25:35,560 --> 00:25:39,120
‎เพราะฉันสาบานไว้นานแล้ว
‎ว่าจะรักษาความยุติธรรม

318
00:25:42,240 --> 00:25:45,080
‎และพี่สาวฉันไม่ได้รับความยุติธรรมในเรื่องนี้

319
00:25:52,400 --> 00:25:54,400
‎ฉันแปลกใจตอนที่วิคตอเรียบอกฉัน

320
00:25:54,480 --> 00:25:57,280
‎ว่าเคนนี่ย้ายมาอยู่กับเธอและคริส

321
00:25:58,760 --> 00:26:01,360
‎พวกเขามีความสัมพันธ์ที่ไม่ลงรอยกันเลย

322
00:26:02,440 --> 00:26:04,160
‎วิคกี้อยากเป็นแม่ของเขามาตลอด

323
00:26:04,680 --> 00:26:06,960
‎เขาเห็นเธอเป็นพี่สาวมากกว่า

324
00:26:08,240 --> 00:26:12,760
‎แล้วตอนที่เธอแต่งงานกับคริส
‎เคนนี่ก็ไม่เห็นเขาเป็นพ่อเลี้ยง

325
00:26:12,840 --> 00:26:15,440
‎คุณเลยมีความสัมพันธ์หลบเลี่ยงแบบนี้ตั้งแต่แรก

326
00:26:17,280 --> 00:26:21,800
‎เคนนี่แสดงพฤติกรรมบางอย่างที่ไม่สมเหตุสมผล

327
00:26:23,800 --> 00:26:25,240
‎ช่วงเวลาสั้นๆ ก่อนเหตุฆาตกรรม

328
00:26:25,320 --> 00:26:28,240
‎คริสกับเคนนี่ทะเลาะวิวาทกัน

329
00:26:28,320 --> 00:26:30,840
‎ทำให้เคนนี่ตาเขียว

330
00:26:30,920 --> 00:26:33,240
‎ฉันรู้นิสัยของเคนนี่

331
00:26:33,320 --> 00:26:35,920
‎เคนนี่ไม่มีทางยอมให้ใครมาทำอะไรเขา

332
00:26:36,000 --> 00:26:38,760
‎แม่ผมเป็นคนปลูกฝังเรื่องนั้นไว้ในหัวเขา

333
00:26:38,840 --> 00:26:42,320
‎คนที่ด้อยกว่าอย่างคริสกล้าดียังไง

334
00:26:42,400 --> 00:26:45,000
‎มาชกเขาจนตาเขียว

335
00:26:46,160 --> 00:26:47,240
‎เขากล้าดียังไง

336
00:26:48,920 --> 00:26:51,920
‎การแก้แค้นคือแรงจูงใจในการฆาตกรรมครั้งนี้

337
00:26:54,120 --> 00:26:55,840
‎ฉันเชื่อว่าสิ่งที่เกิดขึ้น

338
00:26:55,920 --> 00:26:59,440
‎เคนนี่เห็นคริสนอนอยู่บนโซฟาไม่มีทางสู้

339
00:26:59,960 --> 00:27:02,920
‎เดินไปหาปืน 22 มม.กระบอกเก่า

340
00:27:04,800 --> 00:27:07,520
‎บรรจุกระสุน แล้วยิงคริส

341
00:27:09,120 --> 00:27:11,000
‎วิคกี้ตื่นขึ้นมาและได้ยินเสียงปืน

342
00:27:11,080 --> 00:27:12,800
‎แล้วสี่นัดสุดท้าย

343
00:27:12,880 --> 00:27:15,360
‎เธออาจจะแย่งปืนกับเคนนี่

344
00:27:15,440 --> 00:27:17,920
‎ไม่ก็อาจจะตกลงกับเคนนี่แล้วโยนปืนทิ้ง

345
00:27:20,520 --> 00:27:23,000
‎ฉันไม่เชื่อว่าวิคตอเรียยิงกระสุนพวกนั้น

346
00:27:25,760 --> 00:27:29,000
‎วิคตอเรียเป็นคนที่ปกป้องคนที่เธอรัก

347
00:27:29,080 --> 00:27:32,960
‎เธอโทรหา 911 แล้วสารภาพ
‎และเล่าเรื่องตามนั้น

348
00:27:37,360 --> 00:27:40,160
‎นี่เป็นการชดใช้ความผิดฐานเป็นแม่ที่ไม่ดี

349
00:27:40,240 --> 00:27:42,520
‎และฉันคิดว่านั่นคือสิ่งที่เธอทำผิด

350
00:27:43,040 --> 00:27:46,040
‎อาจจะเป็นแม่ที่แย่ แต่ไม่ใช่ฆาตกร

351
00:27:52,600 --> 00:27:55,800
‎ฉันยอมรับว่าไม่มีหลักฐานทางกายภาพ
‎ที่พิสูจน์ได้ว่าเคนนี่เป็นคนทำ

352
00:27:55,880 --> 00:27:57,640
‎แต่ถ้ามีคนทำความสะอาด

353
00:27:57,720 --> 00:28:00,720
‎หรือมีคนเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเอาชุดไปซัก

354
00:28:01,240 --> 00:28:02,720
‎มันก็จะไม่เหลืออะไร

355
00:28:06,120 --> 00:28:09,280
‎อย่างไรก็ตาม มันมีหลักฐานแวดล้อมมากมาย

356
00:28:09,360 --> 00:28:10,680
‎ที่พิสูจน์ทฤษฎีของฉัน

357
00:28:13,880 --> 00:28:17,520
‎ก่อนหน้านี้ฉันพยายามพูดกับตำรวจ
‎และฉันถูกปฏิเสธหลายต่อหลายครั้ง

358
00:28:17,600 --> 00:28:20,200
‎ฉันถูกสั่งให้อยู่ที่เซนต์หลุยส์ ห้ามยุ่งเรื่องนี้

359
00:28:20,280 --> 00:28:22,480
‎ฉันถูกขู่ว่าจะโดนจับ

360
00:28:22,560 --> 00:28:25,840
‎เพราะบอกอัยการว่า
‎เราจะยื่นอุทธรณ์คดีของวิคตอเรีย

361
00:28:28,360 --> 00:28:32,160
‎แต่ฉันเป็นผู้หญิงที่มีศรัทธา
‎และฉันจะพยายามต่อไป

362
00:28:59,640 --> 00:29:03,880
‎(ฤดูใบไม้ผลิปี 2018 เบ็ตตี้เริ่มเขียนหนังสือ)

363
00:29:03,960 --> 00:29:08,240
‎(เล่ารายละเอียดทฤษฎีของเธอว่าเคนนี่ฆ่าคริส)

364
00:29:11,640 --> 00:29:14,600
‎(ถ้าเธอไม่หยุดร้อง เธอก็ไม่ต้องมาที่นี่อีก
‎เบ็ตตี้ ฟิซเซล)

365
00:29:19,160 --> 00:29:25,360
‎(หนังสือถูกตีพิมพ์ในวันที่ 7 ตุลาคม 2021)

366
00:29:27,640 --> 00:29:32,880
‎(เปิดตัวหนังสือป็อปลาร์บลัฟ)

367
00:29:35,400 --> 00:29:36,560
‎โรซานน่า…

368
00:29:36,640 --> 00:29:37,680
‎- โอเค
‎- คนนิวยอร์ก

369
00:29:37,760 --> 00:29:38,600
‎โอเค

370
00:29:41,560 --> 00:29:44,560
‎สิ่งที่กระตุ้นให้ฉันเขียนหนังสือเล่มนี้
‎คือความอยุติธรรม

371
00:29:44,640 --> 00:29:46,880
‎การทำงานที่ไร้ประสิทธิภาพของตำรวจ

372
00:29:46,960 --> 00:29:49,680
‎และผมต้องการความจริง

373
00:29:52,080 --> 00:29:55,720
‎เป้าหมายสูงสุดของฉันคือ
‎ให้วิคตอเรียเลิกโกหกเรื่องนี้

374
00:29:55,800 --> 00:29:57,040
‎ที่เธอเฝ้าบอกตัวเอง

375
00:29:57,120 --> 00:29:59,800
‎เลิกปกป้องคนที่ไม่ได้ปกป้องเธอ

376
00:29:59,880 --> 00:30:01,200
‎และเริ่มก้าวออกมา

377
00:30:01,280 --> 00:30:03,960
‎บอกความจริงว่าเกิดอะไรขึ้นในวันนั้น

378
00:30:06,200 --> 00:30:10,280
‎มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับพี่สาวฉัน
‎เธอต้องจำคุกตลอดชีวิตกับอีก 25 ปี

379
00:30:11,440 --> 00:30:14,920
‎ในข้อหาฆาตกรรมที่เธออาจทำหรือไม่ได้ทำ

380
00:30:15,000 --> 00:30:16,040
‎ตอนนี้…

381
00:30:16,120 --> 00:30:19,720
‎เธอมีเรื่องราวในมุมของเธอและนี่คือมุมของฉัน

382
00:30:19,800 --> 00:30:22,880
‎ฉันอยากให้คุณอ่านและบอกฉันว่าคุณคิดยังไง

383
00:30:22,960 --> 00:30:24,040
‎แล้วคุณคิดยังไง

384
00:30:24,560 --> 00:30:25,880
‎คุณก็รู้ว่าฉันคิดยังไง

385
00:30:30,400 --> 00:30:34,880
‎บางทีหนังสือเล่มนี้อาจทำให้ตำรวจ
‎หันมาสนใจคดีนี้อีกครั้ง

386
00:30:34,960 --> 00:30:38,040
‎ถ้าสิ่งวิคกี้เล่าคือเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้นจริงๆ

387
00:30:38,560 --> 00:30:42,520
‎และให้หลักฐานเพิ่มเติมว่าเกิดอะไรขึ้น

388
00:30:43,040 --> 00:30:44,960
‎บางทีมันอาจได้รับการพิจารณาคดีใหม่

389
00:30:45,040 --> 00:30:48,800
‎บางทีเธออาจมีโอกาสได้ขึ้นศาลจริงๆ

390
00:30:48,880 --> 00:30:50,320
‎ไม่ใช่แค่การต่อรองคำรับสารภาพ

391
00:30:57,280 --> 00:31:02,200
‎(ในหนังสือ เบ็ตตี้อ้างว่า
‎เจ้าหน้าที่สืบสวนมองข้าม)

392
00:31:02,280 --> 00:31:05,960
‎(หลักฐานที่สำคัญที่สุดที่เกี่ยวพันกับเคนนี่ สมิธ)

393
00:31:10,120 --> 00:31:13,240
‎บางคนอาจจะคิดว่าฉันกุเรื่องขึ้นมา

394
00:31:13,320 --> 00:31:16,920
‎หรือไม่อยากเชื่อว่าพี่สาวฉันทำผิด

395
00:31:17,000 --> 00:31:20,680
‎แต่มีการโทรแจ้ง 911
‎หลายวันก่อนเกิดเหตุฆาตกรรม

396
00:31:20,760 --> 00:31:23,640
‎ที่เคนนี่บอกว่าเขาตั้งใจจะฆ่าคริส

397
00:31:24,160 --> 00:31:25,840
‎แล้วก็วิคกี้ และตัวเอง

398
00:31:27,800 --> 00:31:31,360
‎สำหรับฉันการโทร 911 นั่น
‎เป็นหลักฐานชิ้นสำคัญที่สุด

399
00:31:31,440 --> 00:31:32,960
‎ที่พิสูจน์ว่าเขาก่อเหตุ

400
00:31:41,160 --> 00:31:42,760
‎(ที่ว่าการสต็อดดาร์ดเคาน์ตี้)

401
00:31:42,840 --> 00:31:44,560
‎911 คุณมีเรื่องด่วนอะไรคะ

402
00:31:44,640 --> 00:31:49,080
‎คุณครับ ผมต้องการรถพยาบาล
‎ผมคิดอยากฆ่าตัวตาย อยากฆ่าคน

403
00:31:49,160 --> 00:31:52,280
‎ผมถึงทางตันแล้ว หมดสิ้นหนทาง

404
00:31:52,360 --> 00:31:54,360
‎เอาล่ะ มีใครอยู่กับคุณไหมคะ

405
00:31:54,440 --> 00:31:56,400
‎มีแม่กับพ่อเลี้ยง ผม…

406
00:31:57,040 --> 00:31:59,760
‎ผมคิดจะฆ่าทั้งสองคนแล้วฆ่าตัวตาย

407
00:32:00,480 --> 00:32:03,560
‎โอเค ฉัน… ฉันเข้าใจแล้วค่ะ

408
00:32:03,640 --> 00:32:04,880
‎ผมทนไม่ไหวแล้ว

409
00:32:11,920 --> 00:32:13,120
‎ผมชื่อรัส โอลิเวอร์

410
00:32:13,200 --> 00:32:14,720
‎ผมเป็นอัยการผู้สั่งฟ้อง

411
00:32:14,800 --> 00:32:17,320
‎ในคดีฆาตกรรมคริส ไอแซค

412
00:32:17,400 --> 00:32:20,440
‎ที่ลงมือโดยภรรยาของเขา วิคตอเรีย ไอแซค

413
00:32:22,520 --> 00:32:25,600
‎วันที่ 7 พฤษภาคม หนึ่งสัปดาห์ก่อนการฆาตกรรม

414
00:32:26,480 --> 00:32:30,200
‎เคนเนธ สมิธโทรแจ้ง 911 จริง

415
00:32:30,280 --> 00:32:33,120
‎และบอกตำรวจว่าเขาอยากฆ่าตัวตาย
‎และอยากฆ่าคนตาย

416
00:32:33,960 --> 00:32:36,400
‎นั่นไม่ใช่สิ่งที่เราเพิกเฉย

417
00:32:36,480 --> 00:32:38,680
‎นั่นเป็นสิ่งที่เราคิดว่า "โอ้"

418
00:32:38,760 --> 00:32:41,240
‎"งั้นเรามาดูกันดีกว่า" เข้าใจใช่ไหมครับ

419
00:32:41,320 --> 00:32:44,760
‎และถึงจะรู้เรื่องนั้น

420
00:32:45,280 --> 00:32:50,240
‎แต่เราก็ยังไม่มีหลักฐานที่ชี้ว่า
‎เคนนี่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

421
00:32:53,120 --> 00:32:58,760
‎หลักฐานก็คือวิคตอเรียเปื้อนด้วยเลือดของคริส

422
00:33:01,720 --> 00:33:05,560
‎และหยดเลือดก็ไม่ใช่สิ่งที่คุณ
‎จะสร้างขึ้นมาใหม่ได้ถูกไหม

423
00:33:05,640 --> 00:33:08,600
‎เคนเนธไม่มีหยดเลือดเลย

424
00:33:11,560 --> 00:33:14,080
‎และเขาไม่ได้มีเขม่าดินปืนติดมืออีกด้วย

425
00:33:16,560 --> 00:33:19,000
‎ถ้าจะบอกว่าเคนนี่เป็นคนทำ

426
00:33:19,080 --> 00:33:22,320
‎มันไม่มีหลักฐานอะไรทั้งนั้นที่มาสนับสนุน

427
00:33:22,400 --> 00:33:26,680
‎(คู่มือกฎหมายอาชญากรรม
‎และการจราจรรัฐมิสซูรี)

428
00:33:26,760 --> 00:33:28,640
‎ผมจะไม่อ่านหนังสือของเบ็ตตี้

429
00:33:28,720 --> 00:33:30,360
‎ผมไม่มีเวลาว่างขนาดนั้น

430
00:33:30,440 --> 00:33:34,640
‎และผมจะไม่เสียเวลามาอ่าน
‎เรื่องที่เบ็ตตี้อยากเล่า

431
00:33:35,440 --> 00:33:37,080
‎นี่ทำเพื่อเรียกร้องความสนใจเหรอ

432
00:33:37,160 --> 00:33:41,720
‎เป็นการเรียกร้องความเห็นใจให้พี่สาวหรือเปล่า

433
00:33:42,360 --> 00:33:43,800
‎ผมไม่รู้

434
00:33:43,880 --> 00:33:46,320
‎แต่พี่สาวของเธอจะไม่ได้ไปไหนทั้งนั้น

435
00:33:46,840 --> 00:33:52,240
‎พี่สาวเธอยิงสามีเธอสิบครั้งในระยะเผาขน

436
00:33:52,320 --> 00:33:54,160
‎เธอจะไม่ได้ออกจากคุก

437
00:33:55,400 --> 00:33:58,120
‎(ตราประทับแห่งรัฐมิสซูรี่)

438
00:33:58,200 --> 00:34:02,480
‎สิ่งที่ผู้หญิงคนนี้พูดเป็นแค่การกล่าวหาลอยๆ

439
00:34:04,320 --> 00:34:05,760
‎การคาดการณ์ลอยๆ

440
00:34:06,400 --> 00:34:09,920
‎โดยไม่มีหลักฐานใดมายืนยัน

441
00:34:10,520 --> 00:34:15,400
‎แม้แต่คนที่อยู่ในคุกก็ยังบอกว่านั่นคือเรื่องเกิดขึ้น

442
00:34:16,000 --> 00:34:17,520
‎นั่นน่าจะเป็นข้อบ่งชี้ที่สำคัญ

443
00:34:17,600 --> 00:34:20,440
‎ว่ามันควรน่าเชื่อถือแค่ไหน

444
00:34:21,880 --> 00:34:24,040
‎ผมเห็นใจครอบครัวไอแซค

445
00:34:26,040 --> 00:34:30,000
‎สิ่งที่เบ็ตตี้พูดอาจทำให้พวกเขาไม่พอใจ ผมมั่นใจ

446
00:34:31,760 --> 00:34:33,600
‎พวกเขาไม่ควรต้องมาเจออะไรแบบนี้

447
00:34:35,080 --> 00:34:36,760
‎ต้องมาเผชิญเรื่องทั้งหมดนี้อีกครั้ง

448
00:34:47,480 --> 00:34:49,120
‎ยินดีต้อนรับสู่รายการเล็ตส์แฮฟอะแชท

449
00:34:49,200 --> 00:34:53,480
‎สำหรับตอนนี้ผมมีแขกรับเชิญ
‎ที่น่าสนใจที่สุดคนหนึ่งของเรา

450
00:34:53,560 --> 00:34:56,720
‎ในตลอด 16 เดือนของรายการเรา
‎เบ็ตตี้ ฟิซเซล

451
00:34:56,800 --> 00:34:58,440
‎ผมอยากให้คุณได้อ่านหนังสือเล่มนั้น

452
00:34:58,520 --> 00:35:01,160
‎- ผมไม่อยากเปิดเผยรายละเอียดสำคัญตรงนี้
‎- โอเค

453
00:35:01,240 --> 00:35:04,600
‎แต่พูดง่ายๆ ก็คือคุณทำคดีที่รุนแรงมาก

454
00:35:04,680 --> 00:35:08,760
‎ว่าเคนนี่ ไม่ใช่วิคกี้
‎เป็นคนฆ่าคริสสามีของวิคกี้

455
00:35:08,840 --> 00:35:13,120
‎ฉันเคยทำงานในเมืองเล็กๆ
‎แล้วก็เคยทำงานในเขตเล็กๆ แต่…

456
00:35:13,200 --> 00:35:16,440
‎แต่ฉันไม่เคยเห็น
‎ความไม่เป็นมืออาชีพขนาดนี้มาก่อน

457
00:35:16,520 --> 00:35:20,000
‎มันเกิดข้อผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า
‎แค่เพราะพวกเขาได้คำรับสารภาพว่าผู้หญิงคนนี้

458
00:35:20,080 --> 00:35:22,040
‎ก็กลายเป็นคนฆ่าสามีแล้ว…

459
00:35:22,120 --> 00:35:23,560
‎โกหกทั้งเพ

460
00:35:24,120 --> 00:35:27,680
‎เป็นเรื่องโกหกที่ร้ายแรงที่สุด
‎ที่ฉันเคยได้ยินมาในชีวิต

461
00:35:28,400 --> 00:35:30,440
‎มีความเคลื่อนไหวอะไรบ้างตั้งแต่หนังสือตีพิมพ์

462
00:35:30,520 --> 00:35:32,920
‎มันออกมาประมาณหนึ่งเดือนได้แล้วใช่ไหม

463
00:35:33,000 --> 00:35:34,480
‎ไม่มีค่ะ อย่างที่รู้กัน…

464
00:35:34,560 --> 00:35:36,040
‎เธอต้องหยุดได้แล้ว

465
00:35:38,200 --> 00:35:44,080
‎เธอต้องคิดถึงผลกระทบที่มันมีกับครอบครัวเรา

466
00:35:44,680 --> 00:35:46,560
‎(แต่ส่วนข้าพเจ้าและครอบครัว เราจะปรนนิบัติ)

467
00:35:46,640 --> 00:35:49,160
‎มันเปิดแผลเก่า

468
00:35:51,880 --> 00:35:52,800
‎วิคกี้เป็นคนทำ

469
00:35:53,880 --> 00:35:56,240
‎ฉันคิดว่าวิคกี้เป็นคนทำอย่างไม่มีข้อสงสัย

470
00:35:57,240 --> 00:36:00,920
‎เธอเขียนคำให้การและรับสารภาพ

471
00:36:02,800 --> 00:36:04,560
‎เบ็ตตี้ไม่ได้เป็นคนที่อยู่ที่นี่

472
00:36:04,640 --> 00:36:10,000
‎และเธอก็ไม่ได้อยู่ใกล้ชิดวิคกี้เท่าไหร่

473
00:36:10,080 --> 00:36:12,680
‎ที่จะมาเขียนเรื่องพวกนั้นลงในหนังสือ

474
00:36:12,760 --> 00:36:15,800
‎ฉันไม่รู้ว่าเธอไปเอาเรื่องพวกนั้นมาจากไหน…

475
00:36:15,880 --> 00:36:18,360
‎แต่ฉันก็ยังช่วยวิคกี้ไม่ได้

476
00:36:18,440 --> 00:36:21,000
‎ฉันว่าเบ็ตตี้บ้าไปแล้ว

477
00:36:21,080 --> 00:36:23,520
‎และฉันคิดว่าเธอเรียกร้องความสนใจ

478
00:36:25,600 --> 00:36:31,480
‎ฉันไม่คิดว่าจะมีคนพยายามใส่ร้ายคนอื่น
‎ข้อหาฆาตกรรมได้ยังไง

479
00:36:31,560 --> 00:36:34,880
‎และมันทำให้ฉันคลื่นไส้

480
00:36:44,800 --> 00:36:51,800
‎(เคนนี่ สมิธปฏิเสธการมีส่วน
‎ในการฆาตกรรมมาตลอด)

481
00:36:54,080 --> 00:37:01,080
‎(เขาไม่โดนข้อกล่าวใดๆ
‎และวิคตอเรียก็ไม่เคยซัดทอดเขา)

482
00:37:30,240 --> 00:37:32,960
‎ผมไม่คิดว่าเบ็ตตี้จะโกหก

483
00:37:33,800 --> 00:37:36,880
‎แต่ผมคิดว่าบางครั้ง
‎วิจารญาณของเราอาจคลาดเคลื่อน

484
00:37:37,960 --> 00:37:41,840
‎ไม่ว่าคุณจะมีประสบการณ์
‎ในการบังคับใช้กฎหมายหรือไม่ก็ตาม

485
00:37:44,840 --> 00:37:49,040
‎เมื่อคุณเข้ามาดูคดีอาชญากรรม
‎ที่พี่น้องของคุณเป็นผู้กระทำ

486
00:37:56,720 --> 00:38:01,240
‎ผมเข้าใจเลยนะว่าทำไมเบ็ตตี้ถึงอ้างแบบนั้น

487
00:38:02,880 --> 00:38:04,720
‎พยายามสร้างข้อสงสัยแบบนั้น

488
00:38:05,680 --> 00:38:07,760
‎พยายามช่วยพี่สาวออกจากคุก

489
00:38:08,560 --> 00:38:12,160
‎และไม่ใช่เรื่องแปลกที่สมาชิกครอบครัวจะ…

490
00:38:13,640 --> 00:38:16,840
‎ไม่เชื่อการสืบสวนของเจ้าหน้าที่

491
00:38:18,840 --> 00:38:20,640
‎และมันก็เป็นเรื่องจริงในคดีนี้

492
00:38:25,280 --> 00:38:26,320
‎สุดท้ายแล้ว

493
00:38:26,400 --> 00:38:29,440
‎มันไม่สำคัญว่าผมคิดยังไง
‎ไม่สำคัญว่าเบ็ตตี้จะคิดยังไง

494
00:38:29,520 --> 00:38:32,920
‎จนกว่าจะมีหลักฐานใหม่ปรากฏ

495
00:38:33,760 --> 00:38:39,000
‎หรือมีใครมากล่าวอ้าง หรือมีคำให้การใหม่

496
00:38:39,080 --> 00:38:41,760
‎มันไม่มีอะไรที่จะเปลี่ยนไปในคดีนี้

497
00:38:47,480 --> 00:38:51,840
‎(ปัจจุบันเคนนี่ สมิธอาศัยอยู่ที่ยุโรป)

498
00:38:51,920 --> 00:38:58,920
‎(ไม่สามารถติดต่อเพื่อแสดงความคิดเห็นได้)

499
00:39:13,960 --> 00:39:16,560
‎ครั้งสุดท้ายที่ฉันเจอลูกชายคือตอนอยู่ที่ศาล

500
00:39:17,640 --> 00:39:20,520
‎และฉันไม่ได้เจอเขา
‎หรือคุยกับเขาอีกเลยตั้งแต่วันนั้น

501
00:39:21,760 --> 00:39:24,440
‎และมันเจ็บปวด เจ็บปวดทุกวันที่ฉันไม่ได้เจอ

502
00:39:27,680 --> 00:39:29,480
‎ฉันคิดถึงเขาทุกวัน

503
00:39:32,720 --> 00:39:35,680
‎(ห้าเดือนหลังจากสัมภาษณ์ครั้งแรก)

504
00:39:35,760 --> 00:39:39,600
‎(วิคตอเรีย สมิธตกลงที่จะตอบคำถามเพิ่มเติม)

505
00:39:42,640 --> 00:39:43,680
‎คุณจะว่าอะไรไหม…

506
00:39:44,480 --> 00:39:45,320
‎ค่ะ ไม่เป็นไร

507
00:39:52,720 --> 00:39:55,840
‎(ด้วยสภาพจิตใจที่ไม่สมบูรณ์ของวิคตอเรีย)

508
00:39:55,920 --> 00:39:59,960
‎(เบ็ตตี้ขอให้เธอได้อยู่ด้วยตอนสัมภาษณ์บางส่วน)

509
00:40:03,280 --> 00:40:06,880
‎เบ็ตตี้น้องสาวฉันเป็นคนเดียวอยู่เคียงข้างฉัน

510
00:40:07,840 --> 00:40:09,560
‎เธอให้กำลังใจฉัน

511
00:40:11,480 --> 00:40:13,640
‎ฉันรู้สึกดีขึ้นหลังจากได้คุยกับน้องสาว

512
00:40:14,240 --> 00:40:15,960
‎ฉันไม่รู้สึกโดดเดี่ยว

513
00:40:21,560 --> 00:40:22,840
‎ฉันอ่านหนังสือแล้ว

514
00:40:23,920 --> 00:40:29,520
‎ใช่ ฉันรู้ว่ามันเขียนว่าอะไร

515
00:40:31,440 --> 00:40:35,320
‎ไม่ว่าจะจริงหรือเท็จ ฉันบอกคุณไม่ได้

516
00:40:35,400 --> 00:40:38,960
‎เพราะความจริงก็คือมันเป็นเรื่องของศาล

517
00:40:39,920 --> 00:40:43,960
‎และฉันอาจจะได้กลับไปขึ้นศาลสักวัน

518
00:40:44,040 --> 00:40:47,680
‎และนั่นอาจทำให้เสียรูปคดี

519
00:40:48,280 --> 00:40:53,480
‎สิ่งที่ผู้พิพากษาจะได้เห็น

520
00:40:53,560 --> 00:40:56,360
‎และนั่นทำให้ฉันพูดอะไรมากกว่านี้ไม่ได้

521
00:40:59,200 --> 00:41:02,080
‎ในการสัมภาษณ์ครั้งแรกคุณบอกผมว่าคุณเป็นคนทำ

522
00:41:02,160 --> 00:41:06,480
‎คุณช่วยบอกผมอีกครั้งได้ไหม
‎ว่าใครเป็นคนเหนี่ยวไกในเช้าวันนั้น

523
00:41:07,200 --> 00:41:12,160
‎ฉันไม่สามารถบอกคุณได้แน่ชัด

524
00:41:12,240 --> 00:41:13,920
‎เพราะการรักษาด้วยยา

525
00:41:15,760 --> 00:41:17,000
‎ฉัน…

526
00:41:17,080 --> 00:41:19,000
‎วันนั้น ฉันไม่รู้เรื่อง

527
00:41:20,280 --> 00:41:23,600
‎แต่ฉันบอกได้แค่นั้นเลย

528
00:41:28,800 --> 00:41:31,040
‎บอกได้ไหมว่าเคนนี่ยิงคริสหรือเปล่า

529
00:41:35,200 --> 00:41:36,440
‎ฉันไม่รู้

530
00:41:36,520 --> 00:41:37,920
‎ฉันไม่รู้จริงๆ

531
00:41:38,000 --> 00:41:41,480
‎คุณได้คุยกับเขา
‎หรือมีใครคุยกับเขาเรื่องนี้หรือเปล่า

532
00:41:44,480 --> 00:41:46,240
‎เขาอยู่ที่นั่น ฉันอยู่ที่นั่น

533
00:41:46,320 --> 00:41:50,320
‎และทุกคนมีความเห็นของตัวเอง

534
00:41:50,400 --> 00:41:53,600
‎และฉันก็สับสน…

535
00:41:56,000 --> 00:41:58,240
‎ทั้งฉันและลูกชาย เราทั้งคู่รู้วิธี…

536
00:41:59,120 --> 00:42:01,520
‎มันเป็นปืนของแม่ฉัน

537
00:42:02,360 --> 00:42:06,040
‎เราทั้งคู่รู้วิธีใช้มัน

538
00:42:10,000 --> 00:42:12,040
‎มีคนมากมายไม่ใช่แค่น้องสาวฉัน

539
00:42:12,120 --> 00:42:13,680
‎ที่คิดว่าลูกชายฉันเป็นคนทำ

540
00:42:16,000 --> 00:42:19,720
‎ฉันโต้แย้งเรื่องนี้ไม่ได้
‎แต่ฉันบอกคุณไม่ได้ว่าเขาเป็นคนทำ

541
00:42:23,320 --> 00:42:25,280
‎คุณคิดว่ามันจะทำให้เคนนี่ไม่พอใจหรือเปล่า

542
00:42:25,360 --> 00:42:27,880
‎ถ้าเขายังยืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเอง

543
00:42:27,960 --> 00:42:31,400
‎ฉันไม่เชื่อว่าเขาจะไม่พอใจ

544
00:42:32,880 --> 00:42:36,960
‎เพราะเขารู้ว่าน้าของเขาเป็นนักสืบ

545
00:42:37,040 --> 00:42:42,360
‎และเมื่อคุณมีญาติที่เป็นผู้รักษากฎหมาย

546
00:42:43,000 --> 00:42:46,440
‎คุณก็รู้ว่าพวกเขาจะดูทุกมุม พวกเขาจะขุดคุ้ย

547
00:42:47,720 --> 00:42:54,680
‎ฉันเดาว่าเขาคงคิดว่า
‎เป็นสัญชาตญาณนักสืบของน้าเขา

548
00:42:55,240 --> 00:42:56,240
‎เพื่อดูให้แน่ใจ

549
00:43:33,360 --> 00:43:36,280
‎คำบรรยายโดย คุณาพร ศันสนียกุลวิไล