Θα 'πρεπε να 'χω πεθάνει καιρό τώρα.
Οι δικοί μου είναι όλοι νεκροί, εκτός από μένα.
Πάντα αναρωτιόμουν γιατί.
Γιατί είμαι ακόμα ζωντανός;
Είμαι το μαύρο πρόβατο της οικογένειας.
Μόνο εγώ προκαλούσα προβλήματα.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ 135.000 ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΣΤΙΣ ΗΠΑ.
ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ 25% ΑΥΤΩΝ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΓΝΩΣΤΕΙ ΜΕ ΣΟΒΑΡΗ ΨΥΧΙΚΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ.
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥ 1585559.
Κάποιος άλλος, εκτός από εμένα,
παίζει με το μυαλό μου, ή κάτι τέτοιο.
Μπορώ να πω ξεκάθαρα ότι αυτά που έκανα…
πολλά δεν τα θυμάμαι, ούτε πώς βρέθηκα εκεί που βρέθηκα.
Σαν να ακούω μια άλλη φωνή να λέει
"Ναι, το έκανες".
Ξέρεις.
Εγώ λέω "Όχι, δεν το έκανα".
Σαν να παίζω παιχνίδια με τον εαυτό μου.
ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ
Ναι.
ΣΤΙΣ 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1988, Ο ΝΤΕΡΙΛ ΜΑΝΤΙΣΟΝ ΜΑΧΑΙΡΩΣΕ ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΤΗΝ ΜΠΙΟΥΛΑ TΖΟΛΙΒΕT.
Ναι. Βεβαίως.
Ο ΜΑΝΤΙΣΟΝ ΙΣΧΥΡΙΣΤΗΚΕ ΟΤΙ ΕΠΡΟΚΕΙΤΟ ΓΙΑ ΨΥΧΩΤΙΚΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ
Μια χαρά, ναι.
Με λένε Ντέριλ Γουέιν Μάντισον.
Γεννήθηκα στις 29 Αυγούστου 1958 στο Μονρό της Λουιζιάνα.
Είμαι στη φυλακή εδώ και 33 χρόνια
για ένα έγκλημα που διέπραξα
στη γειτονιά μου
το 1988.
Μεγάλωσα στο Τέξας.
Η μαμά μου…
ήταν νοσοκόμα.
Ήταν εργατική γυναίκα, χριστιανή.
Τα πηγαίναμε καλά, όχι όμως με τον πατέρα μου.
Είχαμε κόντρα με τον μπαμπά μου από τότε που ήμουν πέντε ετών.
Δεν τα πηγαίναμε καλά ποτέ.
Με είχε δείρει πολλές φορές.
Πολλές.
Με καλώδια και σανίδες πιο πολύ.
Πολλές φορές έφευγα και δεν επέστρεφα.
Καταλαβαίνεις…
Όλο και χειροτέρευε.
Την πρώτη φορά που έβαλα φωτιά,
ήταν σε ένα ημερολόγιο στον τοίχο.
Το 'καψα.
Καθόμουν και το κοιτούσα.
Και από εκείνη τη στιγμή, σαν…
να έπαθα εμμονή με τη φωτιά.
Δεν ξέρω αν ήταν επιθετικότητα,
αν ξεσπούσα για τον μπαμπά μου, δεν ξέρω τι ήταν.
Αλλά είναι…
Βασικά τα 'χασα.
Στην αρχή της εφηβείας,
γύρω στα 12, 13 μου,
έβαλα φωτιά σε πολλά κτίρια,
σε πολλά άδεια σπίτια.
Ενώ οι φωτιές έκαιγαν…
κάποιοι θα με νομίζουν για τρελό, αλλά…
εγώ αυνανιζόμουν όσο έκαιγε η φωτιά.
Κι όταν τελείωνα,
όλα καλά.
Απλώς έφευγα.
Ξέρεις.
Κάπως περίεργο.
Να στέκομαι δίπλα στη φωτιά
και να αυνανίζομαι όσο αυτή καίει.
Ποιος το κάνει αυτό;
Ξέρεις τι εννοώ.
Είναι σαν να ακούω μια άλλη φωνή να λέει
"Ώρα για φωτιά, έτσι;
Ώρα για φωτιά".
Πιστεύω ότι είναι κάποιος άλλος.
Νιώθω ότι
υπήρχε κάτι άλλο, κάποιος άλλος μέσα μου, εκτός από εμένα.
Έβαλα φωτιά στο σπίτι μου κάποτε.
Όλοι πήγαιναν στην εκκλησία.
Έβαλα φωτιά και πήγα πάλι στο κρεβάτι
και ξάπλωσα.
Έμεινα εκεί.
Ξαφνικά, ένας πυροσβέστης με τράβηξε από το κρεβάτι
και με έβγαλε έξω,
μύριζα ολόκληρος καπνό.
Ρώτησαν "Ποιος έβαλε φωτιά;" και είπα "Δεν ξέρω".
Τελικά έφταιγα εγώ!
Εγώ ή κάποιος άλλος;
Δεν ξέρω τι να σας πω.
Εγώ δεν κάνω τέτοια πράγματα.
Άλλος θα 'ταν. Εγώ δεν κάνω τέτοια.
Φίλε, άρχισα να καπνίζω χόρτο και να πίνω κρασί όταν ήμουν 12 ετών.
Άρχισα να παίρνω Valium και αμφεταμίνες,
και περπατούσα στις ταράτσες των κτιρίων.
Όταν κάνω χρήση τέτοιων ουσιών, γίνομαι ατρόμητος.
Έχω αυτοπεποίθηση και αρχίζω να κάνω διάφορα.
Στα 16 μου,
κυκλοφορούσα στους δρόμους του Χιούστον.
Με εξίταραν διάφορα πράγματα.
Έμπαινα σε ένα μαγαζί κι έκλεβα κάτι
ή έκλεβα τα χρήματα κάποιου αν μπορούσα.
ΤΟ 1977, 19 ΕΤΩΝ, Ο ΜΑΝΤΙΣΟΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ΣΕ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΓΙΑ ΣΩΡΕΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ.
Βγήκα το '83.
Δούλεψα σε ένα συγκρότημα διαμερισμάτων.
Καλά ήταν όσο κράτησε, αλλά τότε άρχισα να καπνίζω κρακ.
Για να διατηρήσω τη συνήθεια,
λήστευα κι έκλεβα σαν τρελός τότε.
Τότε η ζωή μου πήρε τον κατήφορο.
ΤΟ 1988, Ο ΜΑΝΤΙΣΟΝ ΖΟΥΣΕ ΣΤΟ ΦΙΦΘ ΓΟΥΟΡΝΤ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΜΠΙΟΥΛΑ ΤΖΟΛΙΒΕΤ.
Η συγκεκριμένη μέρα,
ήταν τον Απρίλιο.
Περπατούσα στον δρόμο.
Είχα 1.800 δολάρια πάνω μου.
Και είχα 85γρ. κρακ στην τσέπη μου.
Η κυρία Τζόλιβετ καθόταν στη βεράντα της.
Τη χαιρέτησα και με χαιρέτησε.
Πήδηξα τον φράχτη και κάθισα στη βεράντα μαζί της.
Μιλούσαμε για τον καιρό, πώς τα περνούσαμε.
Για τον κήπο και τέτοια.
Συνήθως βοηθούσα με το γκαράζ, καθάριζα την αυλή και τέτοια.
Δεν χρειαζόμουν τίποτα εκείνη τη μέρα.
Είχα ό,τι ήθελα.
Απλώς καθόμουν εκεί.
Ξαφνικά, ξέφυγα, έφαγα φλασιά.
Σηκώθηκε και μου είπε "Έτοιμος;" και είπα "Εντάξει".
Σηκώθηκα και τη βοήθησα, της άνοιξα την πόρτα,
και για κάποιο λόγο,
την έσπρωξα μέσα στο σπίτι.
Καταλαβαίνεις…
Την έσπρωξα μέσα κι έπεσε στο πάτωμα.
Τη χτύπησα τρεις ή τέσσερις φορές.
Εκείνη φώναζε.
Την έσυρα πίσω,
έτρεξα να πάρω ένα μαχαίρι από το συρτάρι της κουζίνας
και τη μαχαίρωσα δύο φορές.
Έτσι απλά…
Δεν ξέρω τι έγινε. Δεν ξέρω γιατί το έκανα.
Μετά κάθισα στο πάτωμα.
Απλώς καθόμουν εκεί, ακριβώς δίπλα της.
Μου είπαν ότι έκανα πολλά. Ότι έκανα το σπίτι ρημαδιό…
Δεν το πίστεψα γιατί δεν έκανα κανένα σπίτι ρημαδιό.
Τουλάχιστον δεν νομίζω ότι το έκανα.
Ήμουν τόσο μαστουρωμένος, πού να ξέρω τι έκανα; Δεν ξέρω.
Έτρεξα τόσο μακριά, μέχρι που δεν μπορούσα να τρέξω άλλο.
Κάθισα στο πεζοδρόμιο…
στη γωνία Τουάμ και Μέιν, απλώς κάθισα.
Και συνειδητοποίησα ότι είχα σκοτώσει κάποιον.
Όχι, δεν σκότωσα κανέναν.
Δεν μπορεί να σκότωσα, έτσι;
ΦΙΦΘ ΓΟΥΟΡΝΤ, ΧΙΟΥΣΤΟΝ ΤΕΞΑΣ
Το Φιφθ Γουόρντ είναι πολύ παλιά κοινότητα
που έχει τις ρίζες της στο Χιούστον εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Το '88, όταν συνέβη αυτός ο φόνος,
ήταν μια περιοχή που μαστιζόταν από τα ναρκωτικά,
και δεν νομίζω να έχει αλλάξει και πολύ τόσα χρόνια.
Είμαι η Αρχιφύλακας Σάρον Έβανς
και ήμουν στην ομάδα που είχε αναλάβει την υπόθεση της Μπιούλα Τζόλιβετ.
ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΜΠΙΟΥΛΑ ΤΖΟΛΙΒΕΤ ΒΡΕΘΗΚΕ ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΦΟΝΟ.
Ως ερευνητές,
εκπροσωπούμε το θύμα
σε όλα τα εγκλήματα που ερευνούμε.
Οπότε καθ' όλη τη διαδικασία,
νιώθω ότι εκπροσωπώ την κυρία Τζόλιβετ.
Αυτό που μάθαμε για την κα Τζόλιβετ,
ως αποτέλεσμα της έρευνας,
ήταν ότι ζούσε σ' αυτό το σπίτι πολλά χρόνια
και οι γείτονές της τη γνώριζαν και τη σέβονταν.
Για μένα, η έρευνα ξεκινά από τη στιγμή που θα βγω από το αμάξι,
θα πάω στην πόρτα,
και όταν την ανοίξω,
η δουλειά μου είναι να αναλύσω τα πάντα μέσα στο σπίτι.
Τα πάντα.
Από τη στιγμή που μπήκα μέσα, ήξερα ότι θα ήταν φρικτό.
Είχε αίματα στο πάτωμα.
Υπήρχαν μερικά δόντια από το θύμα
που φαίνονταν ξεκάθαρα στα αίματα πάνω στο χαλί, στο πάτωμα.
Υπήρχαν κηλίδες αίματος με φορά από εκείνο το σημείο
προς τον διάδρομο και συνέχιζαν μέσα στο σπίτι.
Από το κομοδίνο έλειπε το ραδιόφωνο,
με το καλώδιο του οποίου τη στραγγάλισε,
και το καλώδιο ήταν ακόμα εκεί.
Υπήρχε και ένα μαχαίρι με αίματα στο πάτωμα, κοντά της,
με το οποίο τη μαχαίρωσε δύο φορές στην πλάτη.
Σύμφωνα με τη νεκροψία,
αυτές οι δύο μαχαιριές στο τέλος ήταν θανάσιμες.
Οπότε όταν ξέρεις την κτηνωδία που έζησε η κυρία Τζόλιβετ στο ίδιο της το σπίτι,
να την κλοτσάει, να τη χτυπάει, να την πνίγει με το καλώδιο,
να βάζει τη σόμπα πάνω στα πόδια της,
και δεν τη σκότωσαν αυτά.
Αυτές ήταν οι κτηνωδίες μέσα στο ίδιο της το σπίτι.
Έψαξε παντού μέσα στο σπίτι της κυρίας Τζόλιβετ,
για να βρει πράγματα να πουλήσει.
Είχε κλείσει τις κουρτίνες σε κάθε δωμάτιο
για να αφιερώσει όσο χρόνο ήθελε ή χρειαζόταν,
μέσα στο σπίτι, για να ψάξει όλα τα πράγματά της.
Ο Ντέριλ μπήκε και βγήκε τουλάχιστον τρεις φορές από το σπίτι,
και πήγε και σε μερικά σπίτια στη γειτονιά
και πούλησε αυτά τα αντικείμενα σε έναν έμπορο ναρκωτικών.
Δεν είχε πρόβλημα να μπαινοβγαίνει στο σπίτι της,
παρόλο που την είχε βασανίσει με τέτοιον τρόπο.
Οι λεπτομέρειες είναι σημαντικές
για να καταλάβουμε το ποιόν του και τον λόγο των πράξεών του.
Δεν ήταν λάθος της στιγμής.
Δεν τη χτύπησε μια φορά, έπεσε με το κεφάλι στο τραπέζι και πέθανε.
Κατά τη γνώμη μου, ο Ντέριλ Μάντισον ήταν σαδιστής.
Το σχεδίασε στο μυαλό του
ή το σχεδίασε όταν ήταν στο σπίτι ή και τα δύο
και δεν βιαζόταν καθόλου.
ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΑΝ ΤΟΝ ΜΑΝΤΙΣΟΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ ΣΤΙΣ 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1988.
ΣΤΗ ΔΙΚΗ, ΟΙ ΕΝΟΡΚΟΙ ΤΟΝ ΕΚΡΙΝΑΝ ΕΝΟΧΟ ΓΙΑ ΕΙΔΕΧΘΗ ΦΟΝΟ.
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΕΞΑΣ Α&Μ
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ, ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΕΡΑΣΕ ΣΤΗ ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ.
ΚΤΙΡΙΟ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ
Λοιπόν, ευχαριστώ που ήρθατε σήμερα.
Θα ρίξουμε μια ματιά, στο σημερινό μάθημα,
σε μια σύντομη επισκόπηση της θανατικής ποινής,
και τον ρόλο που παίζει η ψυχική υγεία
σε τέτοιες περιπτώσεις.
ΣΤΟ ΤΕΞΑΣ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΕΙΔΕΧΘΟΥΣ ΦΟΝΟΥ.
…όλα κρίνονται από τα ελαφρυντικά στοιχεία τα οποία οι ένορκοι θα σκεφτούν
για να αποφασίσουν αν κάποιος αξίζει τη θανατική ποινή.
Με λένε Τζον Ίντενς.
Έχω πτυχίο εγκληματολογίας,
και είμαι καθηγητής πανεπιστημίου στο Τέξας Α&Μ,
όπου κάνω έρευνα και αναλύω υποθέσεις ειδεχθούς φόνου
εδώ και 20 χρόνια περίπου.
Μιλάμε για κάποιον που έχει ήδη καταδικαστεί
είτε σε θάνατο είτε σε ισόβια χωρίς αναστολή.
ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΤΟΥ ΜΑΝΤΙΣΟΝ ΥΠΕΒΑΛΑΝ ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΑ
ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΙΡΕΣΟΥΝ ΤΗ ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ.
ΑΦΟΡΟΥΣΑΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΡΑΧΩΔΕΣ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥ ΜΑΝΤΙΣΟΝ.
ΝΟΜΟΙ & ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ
Οπότε, σε μια υπόθεση θανατικής ποινής, σαν αυτή,
η θέση της υπεράσπισης συνήθως επικεντρώνεται
σε ψυχολογικούς παράγοντες, αν υπάρχουν,
που παρουσιάζουν τον κατηγορούμενο υπό πιο θετικό πρίσμα.
Δεν μιλάμε για απαλλαγή κάποιου
ούτε για αθώωση ούτε ότι δεν αξίζουν να τιμωρηθούν,
απλώς ότι δεν τους αξίζει να πεθάνουν,
όπως ορίζει το ποινικό σύστημα στο Τέξας.
ΒΑΣΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ
ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΨΥΧΟΛΟΓΟ ΔΡΑ ΓΟΥΕΝΤΑΛ ΝΤΙΚΕΡΣΟΝ.
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕ ΤΟΝ ΜΑΝΤΙΣΟΝ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ
ΚΑΙ ΔΙΕΓΝΩΣΕ ΠΟΛΛΑ ΣΟΒΑΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ.
ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ
Ο Δρ Ντίκερσον είπε βασικά
ότι ο Ντέριλ είχε διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας.
…ΕΧΕΙ ΑΠΟΜΟΝΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ…
Ουσιαστικά, το κύριο σύμπτωμα
είναι η παρουσία τουλάχιστον δύο
διαφορετικών προσωπικοτήτων μέσα στο ίδιο άτομο,
οι οποίες, ως επί το πλείστον, ίσως δρουν…
εντελώς αυτόνομα.
Ανέκαθεν αναφερόμασταν σ' αυτό ως διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας.
…ΔΕΝ ΚΑΤΑΝΟΕΙ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗΣ…
Βάσει της αξιολόγησης του Δρα Ντίκερσον,
η προσωπικότητα του Ντέριλ είναι κατακερματισμένη
σε κομμάτια και η ικανότητά του να ελέγχει τη συμπεριφορά του
είναι εμφανώς μειωμένη.
ΔΡ ΤΖΟΝ ΙΝΤΕΝΣ
ΜΑΝΤΙΣΟΝ mp3
Ήμουν περίπου 14.
Ήμουν στο σχολείο.
Όλοι στην τάξη με κοιτούσαν.
Και ο δάσκαλος είπε
"Σε ποιον μιλάς;" Κι εγώ είπα
"Τι εννοείτε; Δεν μιλάω σε κανέναν".
Όλοι στην τάξη με κοιτούσαν γιατί μιλούσα…
αλλά δεν καταλάβαινα ότι…
μιλούσα.
Δεν το ήξερα.
Πρόκειται για άλλη προσωπικότητα. Αναγκαστικά.
Εμφανίζεται από το πουθενά.
Περιγράφει συμπτώματα που σχετίζονται με αποσύνδεση και αποπροσωποποίηση.
Το γεγονός ότι μιλάει στον εαυτό του εν αγνοία του είναι ασυνήθιστο.
Είναι σίγουρα ενδεικτικό κάποιου με διαταραχή αποσύνδεσης
ή διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας.
Δεν ξέρω γιατί σκότωσα την κα Τζόλιβετ.
Πραγματικά.
Είναι σαν οργή.
Μια οργή που έρχεται από το πουθενά.
Δεν μου έκανε ποτέ τίποτα. Αλλά…
Γιατί τη σκότωσα;
Είναι ο Ντέριλ ηθικά υπεύθυνος,
ώστε να του αξίζει η θανατική ποινή;
Κι αν πάρω τοις μετρητοίς
τα σχόλια του Δρα Ντίκερσον για την ψυχική κατάσταση του Ντέριλ,
τότε αυτό, θεωρώ ότι αποτελεί σημαντικό ελαφρυντικό
που πρέπει να λάβουν υπόψη οι ένορκοι.
Θα δυσκολευόμουν πολύ
να επιχειρηματολογήσω, υποθέτω,
ότι αυτός ο άνθρωπος αξίζει τη θανατική ποινή.
Αν μπορούσα με κάποιο μαγικό τρόπο να βάλω τον Ντέριλ
εκεί που θα ήταν πιο λογικό να βρίσκεται κάποιος σαν αυτόν,
θα ήταν σε ψυχιατρική κλινική,
και όχι στο σωφρονιστικό σύστημα.
Αλλά δεν έχω μαγικό ραβδί.
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΚΡΟΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΩΝ, ΟΙ ΕΝΟΡΚΟΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ
ΕΑΝ Ο ΜΑΝΤΙΣΟΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΙΝΔΥΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
ΝΤΑΛΑΣ, ΤΕΞΑΣ
Το ποινικό σύστημα του Τέξας είναι σχεδόν μοναδικό στις ΗΠΑ,
και οι ένορκοι πρέπει να απαντήσουν σε δύο συγκεκριμένες ερωτήσεις.
Αν η πράξη του κατηγορούμενου
ήταν σκόπιμη, αν προκάλεσε τον θάνατο του ατόμου.
Το επόμενο βήμα είναι να αποφασίσουν οι ένορκοι ομόφωνα
αν ο κατηγορούμενος αποτελεί απειλή για την κοινωνία.
Αν συμφωνήσουν και στο πρώτο και στο δεύτερο θέμα,
αυτομάτως συνεπάγεται θανατική ποινή.
Σαν να ρίχνεις κορώνα-γράμματα. Είναι είτε ζωή είτε θάνατος. Τίποτα άλλο.
ΑΡΧΗΓΟΣ
Με λένε Τζέιμς Γ. Μάρκουορτ,
έχω σπουδάσει κοινωνιολόγος εγκληματολόγος.
Κατέθεσα στην υπόθεση Ντέριλ Μάντισον
ως ειδικός, συγκεκριμένα για την πιθανότητα μελλοντικής απειλής.
ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ, ΑΡΧΙΦΥΛΑΚΑ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΣΟΥ ΣΤΟ ΙΣΤΧΑΜ
Πρώτον, ο Ντέριλ ήταν υπεύθυνος γι' αυτόν τον φόνο.
Δεν υπάρχει αμφιβολία.
Όμως,
μήπως υπάρχουν ελαφρυντικά στοιχεία όσον αφορά την ποινή;
Είμαι βεβαιότατος ότι υπάρχουν.
ΜΟΛΙΣ ΑΔΕΙΑΣΕΙ ΕΝΑ ΚΕΛΙ
Ο Ντέριλ ήταν παιδί μιας φτωχής αφροαμερικανικής οικογένειας.
Ο πατέρας του ήταν πολύ βίαιος,
και είχε άλλα τρία αδέλφια, οπότε υπήρχαν τέσσερα παιδιά
και σε όλα φέρονταν φρικτά.
Και νομίζω ότι κάποια πέθαναν σε νεαρή ηλικία.
Δεν είχε ποτέ κοινωνικές επαφές
ώστε να μάθει να φέρεται σαν άνθρωπος.
Δυσκολευόταν να προσαρμοστεί σε μια συνηθισμένη καθημερινότητα,
με επακόλουθο
να μη σώζεται πια.
Να μη σώζεται με τίποτα.
Αν δεις τις συνθήκες στο Χιούστον την εποχή που έγινε το έγκλημα…
Μαστιζόταν από την κοκαΐνη.
Υπήρχε έξαρση βίαιων εγκλημάτων στην πόλη.
Θυμάμαι που έβλεπα τις ειδήσεις.
Κάθε βράδυ ήταν ο ένας φόνος μετά τον άλλο.
Κάθε μέρα τα ίδια.
Σαν χιονόμπαλα ή τρένο στην κατηφόρα, χωρίς οδηγό.
Και μπλέχτηκε σε όλα αυτά.
Αν ήμουν ένορκος εκείνη την εποχή,
με τόσους φόνους να γίνονται στην πόλη,
μάλλον θα 'λεγα "Δεν θα σε λυπηθώ".
ΠΑΡΑ ΤΑ ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΑ, ΣΤΙΣ 23 ΙΟΥΝΙΟΥ 1989,
ΟΙ ΕΝΟΡΚΟΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΑΝ ΤΟΝ ΝΤΕΡΙΛ ΜΑΝΤΙΣΟΝ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ.
Είτε το πιστεύεις είτε όχι,
δεν αισθάνθηκα τίποτα όταν καταδικάστηκα σε θάνατο.
Δεν ήξερα τι να νιώσω. Δεν νιώθω τίποτα.
Δεν ξέρω για ποιο λόγο.
Όταν πέθανε η μαμά μου και τα αδέλφια μου…
δεν έκλαψα για κανέναν.
Δεν ξέρω πώς είναι να…
σε αγαπάει κάποιος.
Όχι. Δεν ξέρω πώς είναι.
Δεν μπορώ να σου πω πώς είναι.
ΤΖΕΪΜΣ Γ. ΜΑΡΚΟΥΟΡΤ
Όλα του πήγαιναν στραβά
σχεδόν από τότε που γεννήθηκε, είχε θέματα στο σχολείο,
στο σπίτι.
Αν είσαι εθισμένος, έχεις ζήσει πολλά, γίνεσαι παρανοϊκός…
Όσοι είναι εθισμένοι στην κοκαΐνη έχουν επικίνδυνη συμπεριφορά.
Κι αυτό εκμηδένισε, στο μυαλό του, οποιουδήποτε είδους δισταγμό ή αναστολή.
Την είδε ως στόχο και την κυνήγησε. Δεν το σκέφτηκε καν.
Πήρε μια παρορμητική…
μια παρορμητική απόφαση
χωρίς να σκεφτεί τις συνέπειες.
Δεν είναι ένας βίαιος επαγγελματίας εγκληματίας.
Είναι αποσυντονισμένος και αύριο μπορεί να κάνει κλοπή.
Δεν έχει τις βίαιες τάσεις
που θα τον καθιστούσαν μελλοντική απειλή.
ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΠΡΟΥΣ ΣΜΙΘ
Αντιλαμβάνομαι ότι διέπραξε ένα φρικτό έγκλημα, καταλαβαίνω.
Αλλά η θανατική ποινή δεν αρμόζει σ' αυτήν την περίσταση.
Απλώς, διαφωνώ.
ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ ΓΚΡΙΝΓΚΟΖ ΤΕΞ-ΜΕΞ
Ως ερευνήτρια,
έχω εμπιστοσύνη στο δικαστικό μας σύστημα.
Διεξάγουμε την έρευνά μας όσο καλύτερα μπορούμε.
Οι εισαγγελείς περνούν από τη διαδικασία της δίκης
και όλα τα στοιχεία παρουσιάζονται στους ενόρκους.
Οι ένορκοι ακούνε και τις δύο πλευρές και ό,τι τους παρουσιαστεί
και αποφασίζουν.
Δεν δίστασαν καθόλου να τον κρίνουν ένοχο
και να του δώσουν τη θανατική ποινή.
Η ΜΠΙΟΥΛΑ ΤΖΟΛΙΒΕΤ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.
Τη σκέφτομαι ακόμα, να κείτεται στο πάτωμα
στην κατάσταση που βρισκόταν.
Αυτό με βοηθάει να κάθομαι εδώ και να υπερασπίζομαι το δίκιο της.
Τώρα είμαστε οι μόνοι εκεί που την εκπροσωπούμε.
Ξέρω πώς ήταν οι τελευταίες στιγμές που έζησε στη Γη
και δεν θέλω να ξεχαστεί αυτό το κομμάτι.
ΦΟΡΜΙΑ, ΙΤΑΛΙΑ
Έχω δει δύο εκτελέσεις.
Ήμουν η πρώτη Ιταλίδα που είδε εκτέλεση στην Αμερική.
Και ήταν πολύ δύσκολο,
επειδή μπορείς να βλέπεις,
αλλά δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για το άτομο που πεθαίνει.
Είναι μια εμπειρία
που θα έχεις στο μυαλό σου και την καρδιά σου για όλη σου τη ζωή.
Με λένε Μικέλα Μαντσίνι,
και είμαι αντιπρόεδρος του Ιταλικού Συνασπισμού Κατά της Θανατικής Ποινής.
Στον Ιταλικό Συνασπισμό προσπαθούμε να βοηθήσουμε πολλούς κρατούμενους,
ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες,
που είναι η τελευταία δημοκρατία στην οποία ισχύει η θανατική ποινή.
Σκοπός μας είναι να πάμε εκεί
να τους βοηθήσουμε να καταλάβουν ότι ίσως
αυτή δεν είναι η σωστή λύση.
Είμαστε πολίτες του κόσμου.
Πρέπει να ανησυχούμε
για το τι συμβαίνει σε κάποιο άλλο κράτος.
ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 30 ΧΡΟΝΙΑ,
Η ΜΙΚΕΛΑ ΕΧΕΙ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΘΑΝΑΤΟΠΟΙΝΙΤΕΣ.
ΑΦΟΥ ΕΜΑΘΕ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΣ ΜΙΚΕΛΑ, Ο ΜΑΝΤΙΣΟΝ ΤΗΣ ΕΓΡΑΨΕ.
Την πρώτη φορά που έλαβα γράμμα από τον Ντέριλ Μάντισον,
ήταν το 1995.
Άρχισα να του γράφω κι εγώ.
Και μετά, συνεχίσαμε να αλληλογραφούμε.
Και το 1996,
πήγα να τον επισκεφτώ για πρώτη φορά.
Και από τότε, έγινε μέλος της οικογένειάς μου.
Αυτό που με έπεισε
να τον βοηθήσω ήταν
το γεγονός ότι ο Ντέριλ ήταν τόσο μόνος,
και κανείς δεν νοιάστηκε στην ουσία.
Η μόνη φορά που δεν μπορούσα να κοιτάξω τον Ντέριλ στα μάτια
ήταν η μέρα που είδα τη φωτογραφία της γυναίκας που πέθανε.
Αν κάποιος είχε σκοτώσει τη γιαγιά μου,
θα ήθελα να μείνει στη φυλακή γι' αυτό που έχει κάνει.
Αλλά κατά τη διάρκεια της επίσκεψης,
συζητώντας και ακούγοντας
αυτά που έλεγε,
κατάλαβα, εκείνη τη στιγμή,
πως αυτός που είχα μπροστά μου
δεν ήταν πια ο άνθρωπος που είχε διαπράξει αυτό το έγκλημα.
Ήταν ο φίλος μου, ο Ντέριλ.
ΤΟ 2001, ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΦΙΛΙΑΣ,
Η ΜΙΚΕΛΑ ΕΜΑΘΕ ΟΤΙ ΘΑ ΕΚΤΕΛΟΥΣΑΝ ΤΟΝ ΜΑΝΤΙΣΟΝ ΣΕ ΕΝΑ ΜΗΝΑ.
Σκοπός μου ήταν να του σώσω τη ζωή.
Δεν με ένοιαζε πώς.
Τρεις εβδομάδες πριν τη μέρα της εκτέλεσης,
προσπαθήσαμε να βρούμε γρήγορα έναν καλό δικηγόρο,
κάποιον που μπορεί να τον βοηθήσει,
ουσιαστικά.
Ήμασταν πολύ τυχεροί που βρήκαμε τους Μέγιερ και Μπράουν,
που προσφέρθηκαν να τον βοηθήσουν δωρεάν.
ΜΕΓΙΕΡ, ΜΠΡΑΟΥΝ & ΠΛΑΤ
Όταν είχαν όλα τα έγγραφα,
κατάλαβαν αμέσως
ότι θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμοι στον Ντέριλ.
ΟΙ ΝΕΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΤΟΥ ΜΑΝΤΙΣΟΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΗΣΑΝ ΕΠΙΤΥΧΩΣ
ΟΤΙ ΤΑ ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΛΗΦΘΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΥΠΟΨΗ ΣΤΗ ΔΙΚΗ.
ΔΟΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΜΑΝΤΙΣΟΝ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΗΣ ΔΙΚΗΣ
Ή Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ.
Ο Ντέριλ φοβόταν πολύ.
Κι όταν κάποιος νιώθει φόβο,
είναι πολύ δύσκολο…
να σκεφτεί, να διαλέξει και να αποφασίσει κάτι.
Αλλά, προφανώς, το ρίσκο ήταν μήπως και οι καινούργιοι ένορκοι
τάσσονταν υπέρ της θανατικής ποινής.
Δεν ήθελε κι άλλη δίκη.
Οπότε, μετά από πολλή σκέψη,
δέχτηκε να μείνει στη φυλακή για όλη του τη ζωή.
ΤΟ 2009, ΜΕΤΑ ΑΠΟ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΠΤΕΡΥΓΑ ΘΑΝΑΤΟΠΟΙΝΙΤΩΝ,
Η ΠΟΙΝΗ ΤΟΥ ΝΤΕΡΙΛ ΜΑΝΤΙΣΟΝ ΜΕΤΑΤΡΑΠΗΚΕ ΣΕ ΙΣΟΒΙΑ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΣΤΟΛΗ.
Εκπλήσσομαι που αναιρέθηκε η ποινή του.
Απογοητεύτηκα,
γιατί νομίζω ότι είχαμε πολύ καλά επιχειρήματα τότε.
Αν είχα τα λογικά μου, δεν θα το 'χα κάνει.
Καταλαβαίνεις;
Πιστεύω ότι υπάρχει κάποιος άλλος εκτός από μένα.
Μπορεί να φταίει η χρήση ναρκωτικών
για την άλλη προσωπικότητά μου,
που εμφανίζεται συνήθως.
Σαν να ακούω μια άλλη φωνή να λέει
"Ναι, το έκανες".
Εγώ λέω ότι δεν το έκανα.
Είναι σαν να παίζω παιχνίδια με τον εαυτό μου.
Θεωρώ ότι ο Ντέριλ, καθώς και μερικοί άλλοι κρατούμενοι,
σίγουρα κάποιοι θανατοποινίτες,
έμαθαν από το σύστημα
τι χρειάζεται να πουν.
Είναι συνηθισμένο για τους ανθρώπους που φυλακίστηκαν
να λένε ότι έφταιγε η ψυχική τους κατάσταση,
ή η ανατροφή τους,
ή ότι τους βασάνιζαν όταν ήταν παιδιά,
ότι ήταν ναρκομανείς, και αυτά τα ισχυρίζονται εκ των υστέρων,
για να δικαιολογηθούν.
Αυτό που νομίζω για τον Ντέριλ που λέει ότι είχε διανοητική διαταραχή τότε
και πιστεύει ότι έφταιγε κάποιος άλλος,
είναι ότι έτσι το βλέπει τώρα,
και όχι εκείνη την εποχή.
Ίσως το έχει μετανιώσει κάπως τώρα,
αλλά αυτό δεν θα φέρει πίσω την κα Τζόλιβετ.
Δεν της δίνει πίσω την υπόλοιπη ζωή της.
Δεν αναιρεί τον πόνο και την κτηνωδία
που υπέστη από τα χέρια του,
όταν έκανε αυτά που έκανε.
Η κυρία Τζόλιβετ θα δικαιωθεί
αν του επιβληθεί η θανατική ποινή,
επειδή αυτό ακριβώς έκανε κι ο ίδιος, της αφαίρεσε τη ζωή.
Κατά τη γνώμη μου, δεν του αξίζει η ισόβια κάθειρξη χωρίς αναστολή.
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΠΑΥΣΗ 90 ΗΜΕΡΩΝ, Η ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΤΕΞΑΣ
ΕΠΕΤΡΕΨΕ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΝΤΕΡΙΛ ΜΑΝΤΙΣΟΝ.
Στη δίκη μου, μετά από όλα,
αφού άκουσα όλες τις καταθέσεις,
και σκέφτηκα τη ζωή μου,
και ό,τι έχω κάνει,
τότε, ναι, μου άξιζε η θανατική ποινή.
Δεν παίρνεις έτσι απλά τη ζωή
από κάποιον που ζει τόσο καιρό.
Σου αξίζει να τιμωρηθείς γι' αυτό.
Μου άξιζε η θανατική ποινή γι' αυτό που έκανα.
Ναι, καταλαβαίνω.
Έτσι είναι ο νόμος, σωστά;
Θα είμαι έγκλειστος για όλη μου τη ζωή. Δεν θα ξαναβγώ έξω…
ποτέ.
Δεν είμαι τέρας, έτσι;
Όμως διέπραξα ένα έγκλημα
και το πληρώνω.
Ο Ντέριλ μπήκε και βγήκε τουλάχιστον τρεις φορές από το σπίτι,
και πούλησε αυτά τα αντικείμενα σε έναν έμπορο ναρκωτικών.
Κατά τη γνώμη μου, ο Ντέριλ Μάντισον ήταν σαδιστής.
Το σχεδίασε στο μυαλό του
ή το σχεδίασε όταν ήταν στο σπίτι ή και τα δύο,
και δεν βιαζόταν καθόλου.
Είναι η ντετέκτιβ που ανέλαβε την υπόθεσή μου;
Μου έκαναν ερωτήσεις,
και τους είπα ακριβώς τι έκανα.
Δεν είπα ψέματα.
Όντως πήρα πράγματα από το σπίτι.
Δεν είχα σχεδιάσει κάτι τέτοιο,
αλλά όταν πήγα εκεί, και αφού είχε πεθάνει,
άρχισα να παίρνω πράγματα από το σπίτι.
Τα πούλησα για να πάρω κρακ.
Σκεφτόμουν σαν πρεζάκι. Δεν είχα καθαρό μυαλό.
Ήμουν πρεζάκι. Ήθελα ναρκωτικά.
Έτσι ήταν.
Δεν σκόπευα να σκοτώσω την κυρία Τζόλιβετ.
Αυτό συνέβη όσο ήμουν εκεί. Απλώς… Ξαφνικά, απλώς…
κάτι άλλαξε.
Όταν βρέθηκα εκεί,
άλλαξε το σκεπτικό μου.
Δεν θεωρώ τον εαυτό μου κακό, αλλά…
πρέπει να πληρώνουμε
το χρέος μας στην κοινωνία όταν κάνουμε κάτι κακό.
Δεν μου αρέσει, αλλά,
όπως λέει κι η παροιμία "Όπως έστρωσες, θα κοιμηθείς".
Η γιαγιά μου με ονόμασε "Μπάμπα" όταν γεννήθηκα.
Αυτή είναι η άλλη μου προσωπικότητα.
Ο Μπάμπα είναι…
δεν θα έλεγα "το άλλο μου εγώ".
Κάτι σαν Τζέκιλ και Χάιντ.
Με βάζει σε μπελάδες. Έτσι θα το 'λεγα.
Είναι…
σαν να κάνω ερωτήσεις στον εαυτό μου.
Όπως "Γιατί το έκανες αυτό;".
Αν σηκωθώ τη νύχτα και περπατάω πέρα δώθε στο κελί,
λέει…
"Αϋπνίες;"
Είναι τρελό. Δεν ξέρω…
Ελπίζω να μην κάνει καμιά βλακεία τώρα.
Δεν είναι τρομακτικό, επειδή είμαι εδώ.
Αν ήμουν έξω, θα ήταν αλλιώς.
Υποτιτλισμός: Μαρία Μπαρδάνη