Το σχέδιο ήταν να μετακομίσουμε
στην Αλάσκα,
και να μείνουμε εκεί μέχρι να πεθάνουμε.
Αυτό ήταν.
Πάντα πιστεύαμε ότι θα ήμασταν μαζί
για το υπόλοιπο της ζωής μας.
ΣΤΙΣ ΗΠΑ, ΠΑΝΩ ΑΠΟ 45.000 ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ
ΑΠΟ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΟΠΛΑ
ΜΟΝΤΑΝΑ ΡΑΝΤΣΟ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ
Δεν ήξερα
τι συνέβη στη Λέσλι.
ΑΠΟ ΑΥΤΑ, ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΑΠΟ 500 ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΚΛΗΘΕΙ ΚΑΤΑ ΛΑΘΟΣ
Σκέφτηκα "Ίσως να είναι καλά, ίσως κάτι…
Δεν πληγώθηκε πολύ. Ίσως ήταν ένα κακό όνειρο".
Η νοσοκόμα είπε "Γλυκέ μου, πέθανε.
Είναι νεκρή αρκετό καιρό".
Και τότε τα εμπέδωσα όλα.
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥ #3007136
ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ
ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΦΥΛΑΚΗ ΤΗΣ ΜΟΝΤΑΝΑ
-Έτοιμος; -Ναι.
Εντάξει!
Σε ακούω.
Εκεί είσαι!
ΤΟ 2009, Ο ΝΤΑΝΙΕΛ ΠΟΛΣΡΟΥΝΤ ΥΠΕΣΤΗ ΠΟΛΛΑΠΛΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ
ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΠΥΡΟΒΟΛΙΣΜΟ ΣΤΟ ΦΟΡΤ ΜΠΕΝΤΟΝ, ΣΤΗ ΜΟΝΤΑΝΑ
Η σφαίρα μπήκε από εδώ,
και βγήκε από κάπου εδώ.
Βλέπεις ότι υπάρχει ένα σημάδι στο σημείο όπου έγινε η επέμβαση.
Αλλά δείχνει πολύ παράξενο.
Και είπαν "Μάλλον δεν θα μπορέσεις να μιλήσεις ποτέ ξανά".
Η ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΤΟΥ, ΛΕΣΛΙ ΝΤΕΪΒΙΝΤΣΟΝ, ΠΕΘΑΝΕ ΣΤΗ ΣΚΗΝΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ
Με λένε Ντάνιελ Τζον Πόλσρουντ.
Μεγάλωσα στο Νάιχαρτ της Μοντάνα.
ΕΙΣΕΡΧΕΣΤΕ ΣΤΟ ΝΑΪΧΑΡΤ
Παλιά, η πόλη είχε 35 κατοίκους.
Οι πάντες ήξεραν τους πάντες.
Ψάρευα με μύγα από πέντε χρονών.
Λάτρευα την κατασκήνωση και το κυνήγι. Κυνήγαγα συχνά.
Το αγαπούσα. Ήταν τέλειο.
Δεν είχαμε πολλά λεφτά, αλλά δεν με ένοιαζε.
ΑΦΟΥ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ ΛΥΚΕΙΟ, Ο ΠΟΛΣΡΟΥΝΤ ΚΑΤΑΤΑΧΘΗΚΕ
ΣΤΗΝ 101η ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΤΩΝ ΗΠΑ
Ήμουν πεζικάριος στην Αερομεταφερόμενη Μεραρχία.
Συμμετείχα στην επιχείρηση Καταιγίδα της Ερήμου,
και στην Απελευθέρωση του Κουβέιτ.
Ναι, με προετοίμασε λίγο
για τη ζωή.
Δεν έβλεπες μόνο αιματοχυσία. Έβλεπες…
Νομίζω ότι το πιο φρικτό πράγμα που είδα
ήταν το πώς φερόντουσαν στους ανθρώπους.
Είδα να δέρνουν μερικές γυναίκες σχεδόν μέχρι θανάτου.
Παιδιά που δεν είχαν να φάνε.
Το να πηγαίνεις στη μάχη με άτομα με τα οποία έκανες παρέα…
Ήμασταν σαν αδέρφια. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να το περιγράψω.
Υπάρχει εμπιστοσύνη. Ναι.
Συνεχίσαμε μέχρι που ήρθε η ώρα να γυρίσουμε σπίτι.
ΑΦΟΥ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ,
Ο ΠΟΛΣΡΟΥΝΤ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΙΣ ΗΠΑ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ
Πάντα ήθελα να ασχοληθώ
με την τέχνη.
Έτσι, βρέθηκα να δουλεύω σαν γλύπτης στο Ντουράνγκο του Κολοράντο.
Έμεινα εκεί για περίπου πέντε χρόνια.
Μετά, γύρισα στη Μοντάνα.
Και τότε γνώρισα τη Λέσλι.
Ήταν πολύ όμορφη,
και η προσωπικότητά της…
Δεν ήταν πολύ απόμακρη.
Ήταν
φιλικός άνθρωπος.
Δεν ήταν άτομο που πήγαινε στην εξοχή,
και άρχισα να την πηγαίνω εγώ.
Και της άρεσε. Το απολάμβανε πολύ.
Και ξεκίνησε να κυνηγάει…
Είχε καλό σημάδι.
Δεν έπαιρνε ρίσκα.
Δεν έριχνε, αν δεν ήταν απόλυτα σίγουρη.
Ήταν υπέροχη.
ΝΑΪΧΑΡΤ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ, ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΕΣ
ΤΟ 2005, Ο ΠΟΛΣΡΟΥΝΤ ΚΑΙ Η ΛΕΣΛΙ ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΑΝ ΜΑΖΙ ΣΤΟ ΝΑΪΧΑΡΤ ΤΗΣ ΜΟΝΤΑΝΑ
Δεν υπήρχε
τίποτα άλλο πέρα από αγάπη τότε.
Είχε κάνει έναν γιο και τρεις κόρες με τον πρώην σύζυγό της.
Η Λέσλι μεγάλωνε τα παιδιά της
χωρίς πειθαρχεία, δεν τα έμαθε ότι οι πράξεις έχουν συνέπειες.
Όποτε διαφωνούσαμε,
συνήθως το θέμα αφορούσε τα παιδιά της.
ΜΠΑΡ ΧΑΡΒΕΣΤ ΜΟΥΝ
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ
Η μεγάλη της κόρη ήθελε να πηγαίνουν
συνέχεια σε μπαρ και…
Δεν με συμπαθούσε πολύ
γιατί η Λέσλι πέρναγε χρόνο μαζί μου,
και δεν έβγαινε με εκείνη.
Η πιο μικρή, η Κέιλι ήταν πάντα μαζί μας.
Είναι καλό παιδί. Πολύ έξυπνο.
ΤΟ 2009, Ο ΠΟΛΣΡΟΥΝΤ, Η ΛΕΣΛΙ ΚΑΙ Η ΚΕΪΛΙ ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΑΝ ΣΤΗ ΓΕΝΕΤΕΙΡΑ ΤΗΣ ΛΕΣΛΙ
ΦΟΡΤ ΜΠΕΝΤΟΝ
Η Λέσλι πήγε εκεί πρώτη, κι εγώ ακολούθησα.
Μετέφερα όσα πράγματα μπορούσα.
Και λίγο πριν τελειώσουμε τη μετακόμιση,
έγιναν όλα αυτά. Ναι.
ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΩΝ, 2009
Εκείνη τη μέρα, είχαμε πάει για κυνήγι λίγο έξω από το Φορτ Μπέντον.
Ξεκινήσαμε λίγο μετά την αυγή.
Νομίζω ότι την πήραν αρκετές φορές τα παιδιά της,
και είπε "Καλύτερα να γυρίσουμε σπίτι".
Κάναμε σχέδια για το βραδινό.
Της τηλεφώνησε η μεγάλη,
και άρχισαν αμέσως να μαλώνουν.
Πήγα στο διαμέρισμα που ανακαινίζαμε…
Ξεφόρτωσα τα εργαλεία, και έβαλα τα όπλα
στο διαμέρισμα.
Πάντα αδειάζω τα όπλα πριν τα βάλω μέσα στο διαμέρισμα.
Υπέθεσα ότι το έκανα.
Περίπου μιάμιση ώρα μετά,
ήρθε η Λέσλι,
και έφερε μπίρες.
Κάτσαμε και αρχίσαμε να απολαμβάνουμε το απόγευμα.
Είχα το πιστόλι στο τραπέζι.
Ήταν ένα .357 Magnum.
Το είχα γιατί ήταν εποχή κυνηγιού, φυσικά.
Αν πληγώσεις ένα ζώο, μπορείς να το αποτελειώσεις γρήγορα κι εύκολα
χωρίς να υποφέρει και τα σχετικά, αλλά…
Και καθώς έπαιζα με το πιστόλι,
τράβηξα τον κόκορα.
Τον έσπρωξα, τον τράβηξα, τον έσπρωξα.
Είχε γυρίσει από το ψυγείο.
Εγώ καθόμουν.
Τράβηξα τον κόκορα, και έπαιζα με το όπλο,
και εκπυρσοκρότησε.
Έπεσε αμέσως στην καρέκλα και μετά στο πάτωμα, έτσι,
ήξερα ότι την πέτυχε.
Η ΛΕΣΛΙ ΔΕΧΤΗΚΕ ΜΙΑ ΣΦΑΙΡΑ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ
Έγινε τόσο γρήγορα.
Εκείνη… πέθανε τόσο γρήγορα.
Και ήταν…
Μπόρεσα μόνο να πω "Σε αγαπάω" και "Συγγνώμη" και…
Σε εκείνο το σημείο, δεν μπορούσε να γίνει τίποτα.
Έκατσα στην καρέκλα
και σκέφτηκα "Πρέπει να ρίξω…
Πρέπει να μου ρίξω στο κεφάλι να τελειώνω".
Και το προσπάθησα.
Δεν μπόρεσα στην αρχή,
έτσι,
πήγα στο ψυγείο και πήρα τη βότκα που είχαμε εκεί.
Την ήπια
και μπόρεσα να τραβήξω τη σκανδάλη.
Υποθέτω ότι δεν θυμάμαι πολλά μετά από αυτό.
Ο ΠΟΛΣΡΟΥΝΤ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗΚΕ, ΕΙΧΕ ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ
ΕΝΝΙΑ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ, ΚΑΤΗΓΟΡΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΝΟ ΤΗΣ ΛΕΣΛΙ
Επειδή αυτοπυροβολήθηκα, πίστεψαν ότι ήθελα να τη σκοτώσω.
ΚΟΜΗΤΕΙΑ ΣΟΥΤΟΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Καταδικάστηκα για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως,
κι έφαγα ισόβια συν δέκα χρόνια χωρίς τη δυνατότητα αποφυλάκισης.
ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΩΝ ΤΡΑΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ, Ο ΠΟΛΣΡΟΥΝΤ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΟΣΟ ΔΙΚΑΖΟΤΑΝ
ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
Δεν είχα ποτέ την ευκαιρία να πω
στα παιδιά "Δεν το έκανα επίτηδες.
Ήταν ένα φρικτό ατύχημα".
Δεν θα σταματήσω ποτέ να νιώθω τύψεις, και να πονάω
που την έχασα,
ιδίως από τη στιγμή που φταίω εγώ.
Έχασα το μέλλον μου.
Έχασα το μέλλον των παιδιών της…
Έχασα την υπόλοιπη ζωή μου
εκείνη τη μέρα.
Σκέφτομαι συνέχεια τη Λέσλι. Συνέχεια.
ΤΗ ΜΕΡΑ ΤΩΝ ΠΥΡΟΒΟΛΙΣΜΩΝ,
Ο ΤΖΟΝ ΤΕΡΝΕΡ, ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, ΕΦΤΑΣΕ ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΗ ΣΚΗΝΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ
Ετοιμαζόμουν να φάω με τη γυναίκα μου όταν με ειδοποίησαν.
Η κλήση αφορούσε κάποιο μεθυσμένο ή τραυματισμένο άτομο.
Όταν έφτασα εκεί,
είδα ένα άτομο πεσμένο στα τέσσερα να ακουμπά στο κράσπεδο και στον δρόμο.
Η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι σκόνταψε, έπεσε και χτύπησε στο πρόσωπο.
Ξερνούσε.
Αλλά όταν τον φώτισα, είδα ότι δεν ξερνούσε.
Αυτό που έβγαινε από το στόμα του ήταν αίμα.
Τον ρώτησα αν είχε πέσει.
Έβγαλε έναν τραχύ ήχο, έγνεψε αρνητικά
και έδειξε με παντομίμα ότι βάζει ένα…
κάτω από το πιγούνι του.
Υπέθεσα ότι τον πυροβόλησαν.
Τον ρώτησα αν κάποιος τον πυροβόλησε,
έβγαλε ξανά έναν τραχύ ήχο, κι έγνεψε αρνητικά.
Ρώτησα αν ήταν με κάποιον,
έγνεψε καταφατικά, έβγαλε έναν τραχύ ήχο,
κι έδειξε με το χέρι του τον χώρο πίσω του.
ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΗΝΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ
Πίσω του, έβλεπα λίμνες αίματος.
Με οδήγησαν στο διαμέρισμα.
Κι όταν κοίταξα μέσα, είδα κάποιον ξαπλωμένο στο πάτωμα.
Και αμέσως κατάλαβα ότι ήταν η Λέσλι.
Σε μια μικρή κοινότητα, τους ξέρεις όλους,
και σε ξέρουν όλοι.
Ήταν ξαπλωμένη ανάσκελα με τα χέρια στις τσέπες του μπουφάν της.
Την είχαν πυροβολήσει,
και πεσμένο στο πάτωμα, σχετικά κοντά της,
ήταν ένα περίστροφο Ruger GP100 .357.
Το συγκεκριμένο μοντέλο όπλου είναι
πολύ δύσκολο να εκπυρσοκροτήσει κατά λάθος.
Πρέπει να βάλεις πολύ μεγάλη δύναμη για να πατήσεις τη σκανδάλη του.
Η Λέσλι είχε τα χέρια στις τσέπες της, και της έριξε.
Αδιανόητο.
Κατά τη γνώμη μου,
δεν υπάρχει περίπτωση να ήταν ατύχημα.
Ο Νταν κι εγώ τα βρίσκαμε.
Ήταν ευχάριστη παρέα.
Έκανε τον κόσμο να γελάει, ήταν κεφάτος,
και ήταν σπουδαίος καλλιτέχνης.
Με λένε Ελ Τζέι Πλέινερ.
Γνώρισα τον Πόλσρουντ στον στρατό.
Μου το έστειλε αυτό το 2018.
"Πόλσρουντ και Πλέινερ, Καταιγίδα της Ερήμου".
Γράφει σαν κοριτσάκι.
Έχει κοριτσίστικη γραφή.
Τον πειράζαμε συνέχεια. Εγώ τουλάχιστον τον πείραζα.
"Παντοτινή οικογένεια".
Ήμασταν πολυβολητές.
Ο Νταν κι εγώ δεθήκαμε.
Κάποτε, σε μια αποστολή,
ο λοχίας της διμοιρίας μας ήρθε τρέχοντας,
και είπε ότι έρχονται κατά πάνω μας κάτι τανκ,
και δεν μπορούμε να τα σταματήσουμε.
Είπα "Εντάξει, φίλε.
Είναι η ώρα της κρίσης.
Πολεμάμε ή κρυβόμαστε;"
Και είπε "Αν πολεμήσεις, θα πολεμήσω μαζί σου".
Λοιπόν,
τα τανκ δεν ήρθαν ποτέ,
αλλά ήξερα ότι έχω στο πλάι μου ένα άτομο
πρόθυμο να παλέψει μέχρι τέλους.
Θέλαμε να αποστρατευτούμε για να κυνηγάμε και να ψαρεύουμε.
Όποτε μιλάγαμε, η κουβέντα πήγαινε στο πότε θα βρεθούμε,
αλλά ήμουν ακόμα στον στρατό, ήταν δύσκολο να κάνω σχέδια.
Έτσι, δεν βρεθήκαμε ποτέ.
Με πήρε τηλέφωνο ένας φίλος μας,
και μου είπε
"Έμαθες τι συνέβη στον Πόλσρουντ;"
Απάντησα "Όχι".
Και είπε "Δες τις ειδήσεις. Σκότωσε τη μνηστή του, και πήγε να αυτοκτονήσει".
ΕΝΟΧΟΣ Ο ΑΝΔΡΑΣ ΣΤΟ ΦΟΡΤ ΜΠΕΝΤΟΝ
Απάντησα "Με τίποτα.
Αποκλείεται. Κάποιος άλλος θα είναι".
Δεν το καταλάβαινα.
Ο ΠΟΛΣΡΟΥΝΤ ΕΓΡΑΨΕ ΣΤΟΝ ΕΛ ΤΖΕΪ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
Είχα θυμώσει
που άφησε κάτι τέτοιο να συμβεί.
Είχε πείρα από όπλα.
Τα χειριζόμασταν όλη την ώρα.
Πώς έγινε κάτι τέτοιο;
Μου είπε ότι ήταν ατύχημα.
Δεν ξέρω.
Ο Νταν που ήξερα, δεν πιστεύω ότι θα μπορούσε
να σκοτώσει επίτηδες.
Του είπα "Λυπάμαι που δεν σε στήριξα.
Δεν πρέπει να σε κρίνω.
Πρέπει…
Πρέπει να σου στέκομαι σαν αδερφός".
Αυτός ευθύνεται.
Το ξέρει αυτό.
Αφαίρεσε μία ζωή.
Το όπλο δεν έριξε μόνο του. Αυτός το κράταγε.
Πώς μπορείς να δικάζεις κάποιον για μια τόσο σοβαρή υπόθεση,
και να του ρίχνεις ισόβια συν δέκα χρόνια
ενώ δεν έχει την ευκαιρία να πει τη δική του εκδοχή της ιστορίας;
Δεν μπορεί να μιλήσει, έχει εγκεφαλική κάκωση από τη σφαίρα,
και τα φάρμακα δεν τον αφήνουν να εκφραστεί σωστά.
Ήταν πάντα κεφάτη,
χαμογελαστή,
έτοιμη να γλεντήσει.
Έπαιζε μπόουλινγκ με τις φίλες της,
ήταν τα κορίτσια του πάρτι.
Έχω γίνει κι εγώ κορίτσι του πάρτι, κάτι που είναι φρικτό.
Έχω μερικές φωτογραφίες της Λέσλι.
Αυτή είναι η αγαπημένη μου.
Σε αυτήν η Λέσλι έχει κοντό μαλλί.
Αλλά χαμογελάει.
Πάντα χαμογέλαγε.
Εδώ είναι με τις φίλες της από το μπόουλινγκ,
είναι στη μέση, διασκεδάζει.
Σε κάποιο φοβερό μπαρ.
Με λένε Σούζαν Γιέγκερ.
Η Λέσλι είναι αδερφή μου.
Είναι, ήταν, πάντα θα είναι.
Η Λέσλι ήρθε σπίτι μας όταν ήταν δύο ετών.
Ήταν υιοθετημένη.
Ήταν ένα γλυκό κοριτσάκι με χάλκινες μπούκλες.
Ο μπαμπάς της είχε σκοτώσει τη μαμά της στην αυλή.
Την πυροβόλησε, και μετά αυτοκτόνησε.
Η Λέσλι το είδε.
ΑΝΤΡΑΣ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΤΟΝΕΙ
Έτσι, ήρθε στο σπίτι μας.
Είχε πολλούς φίλους,
και ήταν πάντα χαρούμενη.
Έτσι ήταν.
Πήγαινε μπάσκετ και στίβο στο σχολείο,
και κολύμβηση τα καλοκαίρια. Άρα, έζησε ωραία παιδικά χρόνια.
ΣΤΑ 18, Η ΛΕΣΛΙ ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΕ ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΤΑ ΕΙΧΕ ΣΤΟ ΛΥΚΕΙΟ
Αποφοίτησε, παντρεύτηκε και έγινε 18,
όλα εντός επτά ημερών.
ΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΕΚΑΝΕ ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΩΣΠΟΥ ΧΩΡΙΣΕ ΤΟ 2001
ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ, Η ΛΕΣΛΙ ΤΑ ΕΦΤΙΑΞΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΣΡΟΥΝΤ
Τα άλλα αγόρια που είχε,
τα σύστηνε στους φίλους της,
και βγαίνανε όλοι μαζί και περνάγανε καλά.
Με αυτόν δεν έγινε έτσι.
Δεν ήταν ιστορία αγάπης.
Τον χώρισε αρκετές φορές.
Δεν θα χώριζε, αν η σχέση της ήταν τέλεια.
Ήξερα ότι την είχε απειλήσει, ότι την τρομοκράτησε με μαχαίρι,
ότι είχε ακουμπήσει ένα όπλο στα πόδια του όταν τον άφηνε.
Είπε "Θα σε σκοτώσω και θα αυτοκτονήσω.
Θα πάθεις το ίδιο που έπαθε η μάνα σου".
Της έλεγα "Πλάκα κάνεις; Γιατί ακούς αυτές τις βλακείες;"
Αλλά την επηρέαζε κάπως.
Είχε επιρροή πάνω της.
ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΩΝ ΤΟΥ 2009,
Η ΛΕΣΛΙ ΕΠΙΣΚΕΦΤΗΚΕ ΤΗ ΣΟΥΖΑΝ ΑΦΟΥ ΜΑΛΩΣΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΣΡΟΥΝΤ
Ήταν τσαντισμένη,
και είπε ότι ο Νταν αποφάσισε
να γιορτάσουν με τους γονείς του το Σάββατο.
Είπε "Αρκετά ανέχτηκα αυτήν την κατάσταση.
Αρκετά ανέχτηκα να αποφασίζει για τα πάντα,
να μας λέει τι να κάνουμε,
να αποφασίζει τι θα κάνουμε εγώ και η οικογένειά μου".
Είπε "Θα πάω να του πω να φύγει.
Τελειώσαμε. Πρέπει να φύγει".
Είπα "Μείνε εδώ. Δείπνησε μαζί μας".
"Όχι. Θα γυρίσω στο διαμέρισμα".
"Εντάξει".
Αυτό ήταν.
ΔΥΟ ΩΡΕΣ ΑΦΟΤΟΥ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΣΟΥΖΑΝ,
Η ΛΕΣΛΙ ΕΙΧΕ ΠΕΘΑΝΕΙ
Μας λείπει. Δεν της άξιζε να πεθάνει. Αν άξιζε σε κάποιον, αυτός ήταν ο Νταν.
Δεν έπρεπε να πεθάνει.
Μαμά!
Εδώ είμαι! Με βλέπεις;
-Πιάσε! -Θα σε πιάσω. Εδώ είμαι.
Εδώ είμαι. Το υπόσχομαι.
Ένα, δύο,
τρία!
Έτσι μπράβο! Είδες;
Τώρα που έγινα μαμά, βλέπω πολλά πράγματα πιο καθαρά.
Δεν θα άφηνα ποτέ κάποιον να μπει στη ζωή των παιδιών μου,
και να τους φέρεται όπως φερόταν ο Νταν σε εμένα.
Είμαι η Κέιλι Ντέιβιντσον,
η μικρότερη κόρη της Λέσλι Ντέιβιντσον.
Λάτρευα τη μαμά μου.
Κάθε νύχτα, με σκέπαζε κι έλεγε
"Θα σε σκεπάζω και θα σε φιλάω πριν κοιμηθείς μέχρι να πεθάνω".
Οι γονείς μου πήραν διαζύγιο
όταν ήμουν έξι ή επτά χρονών.
Τα πήγαιναν καλά, κι ας είχαν χωρίσει.
ΤΟ 2005, Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΚΕΪΛΙ ΠΕΘΑΝΕ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΚΟ
Ήμουν δέκα χρονών.
Από όταν πέθανε ο μπαμπάς μου,
μέχρι να μείνουμε με τον Νταν, πέρασε περίπου ένας μήνας.
Κάπου τόσο.
Η μαμά μου είχε ξεμυαλιστεί.
Θυμάμαι ότι σκεφτόμουν "Γιατί;"
Ήταν απλώς ένας πολύ γεροδεμένος άνδρας.
Νομίζω ότι ήταν άνεργος τότε.
Όλα ήταν καλά στην αρχή.
Και μετά από περίπου δύο μήνες,
τα πράγματα άλλαξαν.
Η ΚΕΪΛΙ ΕΙΔΕ ΔΙΑΦΩΝΙΕΣ
ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΣΡΟΥΝΤ ΝΑ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΕ ΒΙΑΙΟΠΡΑΓΙΑ
Η Λέσλι τού γύρισε την πλάτη,
και περπάταγε στον διάδρομο.
Και τότε, πήγε από πίσω της,
και την έσπρωξε με δύναμη.
Και πέταξε. Ήμουν στο κρεβάτι μου,
και την είδα να πετάει στον διάδρομο.
Άλλες φορές, είχε γρατζουνιές και μελανιές σε όλο το σώμα της.
Τη ρώταγα "Σε χτύπησε;"
Κι απάνταγε "Όχι".
Δεν με έπειθε.
Και γινόταν συχνά.
Η ΛΕΣΛΙ ΠΑΡΑΤΗΣΕ ΤΟΝ ΠΟΛΣΡΟΥΝΤ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ,
ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΒΡΙΣΚΑΝ ΞΑΝΑ
Ξέρετε, τον ικανοποιούσε πολύ
που ασκούσε τόση επιρροή στη μαμά μου.
Την κακοποιούσε συναισθηματικά και πνευματικά, και την εκμεταλλευόταν
επειδή ήξερε ότι θα τον συγχωρούσε.
Ήταν ένας ατέρμονος κύκλος.
Αν σε μια υπόθεση κάτι πάει λάθος, πρέπει να το διορθώνουμε.
Αυτή είναι η δουλειά μας.
Με λένε Μαρκ Χίλγιαρντ.
Ήμουν ερευνητής για την πολιτεία της Μοντάνα σε αυτήν την υπόθεση.
Νομίζω ότι ήταν ένας καβγάς που κλιμακώθηκε τόσο,
που αποφάσισε να την πυροβολήσει
και να τη σκοτώσει.
ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΩΝ ΤΡΑΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ,
Ο ΠΟΛΣΡΟΥΝΤ ΑΡΧΙΚΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΕΠΙΣΗΜΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗ
ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΜΠΗΚΕ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ,
Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΕΝΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΕ ΜΙΑ ΤΣΕΠΗ ΤΟΥ
Ένας πράκτορας βρήκε σε μια τσέπη
μια πετσέτα, στην οποία είχε γράψει.
Το σημείωμα έλεγε
"Να ξέρετε κάτι.
Η Λέσλι σκεφτόταν καιρό να αυτοκτονήσει.
Μου είχε ζητήσει πολλές φορές να τη σκοτώσω.
Επίσης, μου ζήταγε να την κακοποιώ
για να καλέσει την αστυνομία, και να πάρει εκδίκηση.
Νιώθω απαίσια που τη χτύπησα.
Αυτή με πίεσε.
Δεν το είχα κάνει ποτέ στη ζωή μου, και δεν θα το ξανακάνω ποτέ".
Εδώ παραδέχεται ότι την είχε χτυπήσει.
Και προσπαθεί να δώσει άλλοθι στον εαυτό του
λέγοντας ότι ήθελε να την πυροβολήσει.
Με ενοχλεί που είχε χρόνο να τα γράψει όλα αυτά.
Αφού την πυροβόλησε, πήγε στο όχημά του,
το ξέρω, βρήκα στο όχημα πετσέτες ίδιες με αυτή,
και το στιλό που έγραψε το σημείωμα,
την έφερε μέσα, και έγραψε το σημείωμα ενώ εκείνη κειτόταν.
Είχε χρόνο να φέρει βοήθεια.
Ο ΠΟΛΣΡΟΥΝΤ ΝΟΣΗΛΕΥΟΤΑΝ ΕΠΙ ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ
ΠΡΙΝ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΑΝΑΚΡΙΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ ΧΙΛΓΙΑΡΝΤ
Είχα πολύ καιρό να το δω αυτό.
Με λένε Μαρκ.
Άκου τι θα γίνει:
θα σου δώσω ένα κομμάτι χαρτί,
ένα σημειωματάριο, και θα γράψεις.
Ποτέ ξανά δεν μου είχε τύχει
να πρέπει ο ύποπτος να μου γράψει όλα όσα έγιναν.
Ήταν κάτι το ασυνήθιστο.
ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΛΗΓΩΘΕΙ. (ΤΟ ΟΠΛΟ ΕΚΠΥΡΣΟΚΡΟΤΗΣΕ)
ΣΤΗ ΓΡΑΠΤΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΟΥ,
Ο ΠΟΛΣΡΟΥΝΤ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΘΗΚΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΕΤΣΕΤΑ
Ή ΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ Η ΛΕΣΛΙ ΣΚΕΦΤΟΤΑΝ ΝΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕΙ
Εδώ έχω την κατάθεση.
"Πήγαμε για κυνήγι εκείνη τη μέρα.
Περάσαμε καλά.
Η Λέσλι έκρυψε τα τουφέκια.
Πήρα το .357.
Δεν ξέρω πώς εκπυρσοκρότησε το όπλο
γιατί δεν πίστευα αυτό που μόλις είχε συμβεί".
Νομίζω ότι λέει ψέματα.
Ένας ψεύτης δεν μπορεί να θυμάται όλα τα ψέματά του.
Έλεγα συνεχώς στη μαμά να τον παρατήσει.
Αν κάποια μπορούσε να την πείσει, αυτή ήμουν εγώ,
και το ήξερε, κι αυτό τον τρόμαζε.
Είμαι η Αμάντα Ντέιβιντσον, κόρη της Λέσλι.
Ήμουν η τελευταία που μίλησε μαζί της.
Και η αδερφή μου και η γιαγιά μου
είχαν έρθει από το Φορτ Μπέντον
για να συναντήσουν εμένα και τον αδερφό μου στο Γκόλντεν Κοράλ.
Θα ερχόταν και η μαμά μου εκεί.
Και με πήρε τηλέφωνο.
Μου είπε ότι μάλωσε με τον Νταν.
Το τηλέφωνο νέκρωσε, και με ξαναπήρε. Είπα "Σε χτύπησε ο Νταν;"
Και απάντησε "Ναι".
Είπα "Μαμά, έρχομαι να σε πάρω".
Απάντησε "Όχι, δεν χρειάζεται. Όλα καλά.
Φεύγω. Έρχομαι εκεί".
Και…
Είπα "Σε αγαπάω". Μου είπε "Εγώ πιο πολύ".
Κάτσαμε να φάμε. Δεν είχα νέα της.
Δούλευα εκείνη τη νύχτα.
Η Κέιλι με έπαιρνε συνέχεια.
Σκεφτόμουν "Έλεος, πριν λίγο ειδωθήκαμε".
Και τελικά το σήκωσα. Είπα "Τι;"
Και
στο τηλέφωνο ήταν ο Τζον Τέρνερ που ήταν σερίφης τότε.
Άκουγα την αδερφή μου να ουρλιάζει.
Μου είπε "Βρήκαμε το πτώμα της μαμάς σου".
Και κατέρρευσα.
Τα είχα χάσει.
Πήγα στη δουλειά.
Και το είπανε στις ειδήσεις των δέκα.
Τότε αποδέχτηκα την αλήθεια.
ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ, Ο ΠΟΛΣΡΟΥΝΤ ΕΓΡΑΨΕ ΣΤΗΝ ΑΜΑΝΤΑ
Αυτό είναι το γράμμα που μου έστειλε
ο Νταν
πριν πολλά χρόνια.
Το έχω για να μου θυμίζει πόσο δειλός είναι,
και ποιον κατηγορεί.
Όλους, εκτός από αυτόν.
Λέει "Αμάντα, είναι δύσκολο να εκφράσω
όλα όσα θέλω να σου πω
γιατί φοβάμαι ότι θα εκδηλώσεις
το μίσος και την περιφρόνηση που σε διακρίνουν.
Σε έχω συνδέσει με εχθρότητα, αλκοολισμό και μπλεξίματα με τον νόμο.
Αλλά ό,τι κι αν έκανες στην οικογένειά μας,
δεν σου άξιζε να χάσεις τη μητέρα σου όπως την έχασες".
Όπως καταλάβατε, είναι γεμάτος μίσος.
Δεν με εξέπληξε που με κατηγόρησε,
ήξερα ποιος ήταν.
Ήξερα ότι ήταν τέρας.
Η ΑΜΑΝΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΗΝ ΕΚΔΟΧΗ ΤΟΥ ΠΟΛΣΡΟΥΝΤ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Και καθώς έπαιζα με το πιστόλι,
τράβηξα τον κόκορα.
Τον έσπρωξα, τον τράβηξα,
και εκπυρσοκρότησε.
Και πέθανε,
σχεδόν αμέσως, έτσι μου φάνηκε.
Δεν πιστεύω λέξη από όσα είπε.
Πρώτη φορά άκουσα την
"εξήγη"… Είδατε; Τρέμω. Πρώτη φορά άκουσα την εξήγησή του,
και με τσάντισε πολύ.
Πέθανε με τα χέρια της στο παλτό της.
Έφευγε. Είχε ανάψει τη μηχανή του αμαξιού.
Από όσο την ήξερα, αυτήν τη φορά θα τον παράταγε οριστικά.
Αυτό με έκανε να νιώσω καλύτερα
γιατί τώρα δεν θα ξανασκεφτώ ποτέ αυτόν τον άνδρα.
Για εμένα,
ο Νταν πέθανε.
ΚΑΙ Η ΚΕΪΛΙ ΕΠΕΛΕΞΕ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙ
ΤΗΝ ΕΚΔΟΧΗ ΤΟΥ ΠΟΛΣΡΟΥΝΤ ΓΙΑ ΟΣΑ ΕΓΙΝΑΝ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΜΕΡΑ
Είχαμε πάει για κυνήγι.
Ξεκινήσαμε λίγο μετά την αυγή.
Νομίζω ότι την πήραν αρκετές φορές τα παιδιά της,
και είπε "Καλύτερα να γυρίσουμε σπίτι".
Κάναμε σχέδια για το βραδινό.
Της τηλεφώνησε η μεγάλη,
και άρχισαν αμέσως να μαλώνουν
γιατί είχε πάει σε ένα μπαρ και…
Εντάξει. Έλα από εδώ και πες μου"…
Όσα είπε είναι ψέματα.
Δεν πήγαν για κυνήγι.
Είδα τη μαμά μου εκείνο το πρωί. Συναντηθήκαμε εκείνο το πρωί.
Είχαμε κανονίσει να δειπνήσει μαζί μας.
Η αδερφή μου,
δεν ήταν σε κάποιο μπαρ.
Δεν μάλωσε με τη μαμά μου.
Καθόμουν απέναντί της όταν την πήρε η μαμά μου,
και είπε ότι ο Νταν τη χτύπησε στο πρόσωπο.
Και υποκρίνεται
πως ήταν ευτυχισμένοι,
και πως δεν μάλωσαν εκείνη τη μέρα.
Δεν ήταν ατύχημα.
Γινόταν στα κρυφά.
Δεν ήθελε να μαθευτεί.
Ήμουν η μόνη που είδε πώς φερόταν στη μαμά μου
για περίπου τρία χρόνια.
Το είδα.
Μεγάλωσα βλέποντάς το.
Το έβλεπα κάθε μέρα.
Και ξέρω την αλήθεια.
ΜΟΝΤΑΝΑ ΡΑΝΤΣΟ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ
ΕΙΣΟΔΟΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ
ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ,
Ο ΠΟΛΣΡΟΥΝΤ ΔΕΧΤΗΚΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΚΙ ΑΛΛΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
Η Λέσλι είναι ο έρωτας της ζωής μου.
Μου λείπει πολύ.
Πρέπει να ζω με τη σκέψη της
ενώ προσπαθώ να μη νιώθω
ενοχές και ντροπή
για αυτό που έκανα.
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ
Πιστεύω ότι θα ήμασταν ακόμα μαζί,
αν δεν είχε πυροβοληθεί
ή αν είχε επιζήσει ή κάτι τέτοιο.
Ναι, πιστεύω ότι θα ήμασταν ακόμα μαζί.
"Η Λέσλι σκεφτόταν καιρό να αυτοκτονήσει.
Μου είχε ζητήσει πολλές φορές να τη σκοτώσω.
Νιώθω απαίσια που τη χτύπησα.
Αυτή με πίεσε.
Δεν το είχα κάνει ποτέ στη ζωή μου,
και δεν θα το ξανακάνω ποτέ".
Μάλλον θα ήταν κάτι που έγραψα όταν…
Πριν τραβήξω τη σκανδάλη.
Αφού είχα πιει τη βότκα.
Προσπαθώ να σκεφτώ τι σκεφτόμουν εκείνη την ώρα.
Τζίφος. Τίποτα.
Όσα έγραψες υποδηλώνουν ότι τη σκότωσες επίτηδες.
Όχι.
Ίσως ήθελα να κλείσει οριστικά το θέμα, αλλά…
Δεν θα έλεγα ότι τη σκότωσα επίτηδες ούτε θα έγραφα κάτι τέτοιο.
Σκότωσες τη μαμά μας εν ψυχρώ.
Πέθανε με τα χέρια της στο παλτό της.
Έφευγε. Είχε ανάψει τη μηχανή του αμαξιού.
Από όσο την ήξερα, αυτήν τη φορά θα τον παράταγε οριστικά.
Η μηχανή δεν ήταν αναμμένη.
Νομίζω ότι έχει άδικο, αλλά…
Εύχομαι να μπορούσα να μιλήσω στη δίκη.
Φαίνεται ότι όλο προκαλούνται εντάσεις ανάμεσά μας…
Δεν τα πηγαίναμε ποτέ καλά με την Αμάντα.
Μακάρι να γινόταν να τη βοηθήσω να πάει παρακάτω.
Δεν πήγαν για κυνήγι.
Είδα τη μαμά μου εκείνο το πρωί. Συναντηθήκαμε εκείνο το πρωί.
Είχαμε κανονίσει να δειπνήσει μαζί μας.
Η αδερφή μου, δεν ήταν σε κάποιο μπαρ.
Καθόμουν απέναντί της όταν την πήρε η μαμά μου,
και είπε ότι ο Νταν τη χτύπησε στο πρόσωπο.
Και υποκρίνεται
πως ήταν ευτυχισμένοι,
και πως δεν μάλωσαν εκείνη τη μέρα.
Τι κρίμα.
Όχι, δεν μαλώσαμε εκείνη τη μέρα.
Πήγαμε για κυνήγι εκείνη τη μέρα.
Πιστεύω ότι την επηρεάζουν,
ότι της λένε
τι να πει.
ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΦΥΛΑΚΗ ΤΗΣ ΜΟΝΤΑΝΑ
Δεν είναι τόσο φρικτό
όσο το παρουσιάζουν κάποια άτομα.
Δεν το ήθελα,
αυτή είναι η αλήθεια.
Υποτιτλισμός: Χρήστος Κανελλόπουλος