Planowaliśmy przeprowadzkę na Alaskę.
Tam mieliśmy dożyć końca naszych dni.
Taki był plan.
Zawsze zakładaliśmy, że będziemy razem do końca życia.
W USA PONAD 45 000 OSÓB ROCZNIE GINIE W WYNIKU RAN POSTRZAŁOWYCH
RANCZO WIĘZIENIA STANOWEGO MONTANA
Nie wiedziałem,
co się stało Leslie.
MNIEJ NIŻ 500 Z NICH UZNAJE SIĘ ZA WYPADKI
Myślałem: „Może nic jej nie jest.
Może nie było tak źle, może to tylko koszmar”.
Pielęgniarka powiedziała: „Skarbie, ona nie żyje.
I to od dłuższej chwili”.
Wtedy to do mnie dotarło.
OTO HISTORIA OSADZONEGO NUMER 3007136
SERIAL NETFLIX
HISTORIA SIĘ POWTARZA
WIĘZIENIE STANOWE MONTANA
- Gotowy? - Tak.
No dobra!
Ja was słyszę.
Tu jesteś!
W 2009 ROKU DANIEL PAULSRUD ODNIÓSŁ LICZNE RANY
W STRZELANINIE W FORT BENTON W STANIE MONTANA
Kula weszła tu
i wyszła gdzieś tu.
Mam bliznę tam, gdzie mnie otwierali.
Ale dziwnie wygląda.
Powiedzieli mi: „Raczej nie będzie pan już mógł mówić”.
JEGO PARTNERKA, LESLIE DAVIDSON, ZGINĘŁA NA MIEJSCU
Nazywam się Daniel John Paulsrud.
Dorastałem w Neihart w Montanie.
WJEŻDŻASZ DO NEIHART
Wtedy mieszkało tam 35 osób.
SKLEP W NEIHART
Wszyscy się znali.
Łowiłem od piątego roku życia.
Dużo biwakowałem i polowałem. Zwłaszcza polowałem.
Uwielbiałem to.
Nie mieliśmy dużo pieniędzy, ale miałem to gdzieś.
PO LICEUM PAULSRUD ZACIĄGNĄŁ SIĘ
DO 101. DYWIZJI POWIETRZNODESANTOWEJ AMERYKAŃSKIEJ ARMII
Byłem piechurem w dywizji powietrznodesantowej.
Brałem udział w Pustynnej Burzy i wyzwoleniu Kuwejtu.
Tak przygotowałem się
do życia.
Nie chodzi o krew i flaki.
Z okropieństw, które widziałem,
najgorsze było traktowanie ludzi.
Widziałem kobiety pobite niemal na śmierć.
Dzieciaki, które nie miały co jeść.
Gdy walczysz ramię w ramię…
Nie wiem, jak to opisać. To braterstwo.
Ufacie sobie.
Robiłem swoje, aż nadszedł czas wrócić do domu.
PO ODEJŚCIU Z WOJSKA
PAULSRUD WRÓCIŁ DO STANÓW, ŻEBY ZOSTAĆ ARTYSTĄ
Zawsze chciałem zajmować się sztuką.
Zostałem rzeźbiarzem w Durango w Kolorado.
To trwało jakieś pięć lat.
Potem wróciłem do Montany.
Tam poznałem Leslie.
Była bardzo ładna.
A jej osobowość?
Nie patrzyła na ludzi z góry,
była raczej przyjacielska.
Nie była fanką aktywności na zewnątrz,
to ja ją do tego przekonałem.
Naprawdę jej się spodobało.
Zaczęła też polować.
Była świetna.
Zawsze dbała o bezpieczeństwo.
Nie strzelała, dopóki nie miała pewności.
Była wspaniała.
NEIHART DZIĘKUJE STRAŻAKOM
W 2005 PAULSRUD I LESLIE PRZEPROWADZILI SIĘ DO NEIHART W MONTANIE
Tamten okres
był pełen miłości.
Miała syna i trzy córki z poprzedniego małżeństwa.
Leslie wychowywała dzieci
bez dyscypliny i wyciągania konsekwencji.
Jeśli o coś już się kłóciliśmy,
to zazwyczaj o jej dzieci.
BAR HARVEST MOON
WITAMY MYŚLIWYCH
Najstarsza córka lubiła wyciągać ją do barów.
Nie przepadała za mną,
bo Leslie spędzała czas ze mną a nie z nią.
Najmłodsza, Kailee, była ciągle z nami.
To dobre dziecko, bardzo mądre.
W 2009 PAULSRUD, LESLIE I KAILEE WRÓCILI DO MIASTA RODZINNEGO LESLIE
Leslie pojechała pierwsza, ja do niej dołączyłem.
Przewiozłem tyle rzeczy, ile mogłem.
Przeprowadziłem się prawie do końca,
gdy to się stało.
ŚWIĘTO DZIĘKCZYNIENIA 2009
Tego dnia polowaliśmy
tuż pod Fort Benton.
Wyszliśmy tuż po świcie.
Dzwoniły do niej dzieci,
więc uznaliśmy: „Lepiej wróćmy”.
Zaczęliśmy planować kolację.
Wtedy zadzwoniła najstarsza
i natychmiast zaczęła się kłócić.
Wróciłem do mieszkania, które remontowaliśmy.
Wyciągnąłem narzędzia i broń
i położyłem je w mieszkaniu.
Zawsze najpierw rozładowuję broń.
Założyłem, że wtedy też to zrobiłem.
Jakieś półtorej godziny później
Leslie weszła do środka.
Przyniosła piwo.
Usiedliśmy razem i zaczęliśmy cieszyć się wieczorem.
Na stole leżał pistolet.
Magnum .357.
Miałem go na polowania.
Jeśli zranisz zwierzę, możesz szybko je dobić,
żeby nie cierpiało.
Bawiłem się pistoletem…
Odciągnąłem kurek.
Potem go opuściłem i odciągnąłem raz jeszcze.
Leslie przyniosła coś z lodówki.
Ja siedziałem przy stole.
Znowu odciągnąłem kurek, bawiąc się bronią,
a ona wystrzeliła.
Leslie natychmiast padła na podłogę.
Wiedziałem, że dostała.
LESLIE MIAŁA JEDNĄ RANĄ POSTRZAŁOWĄ W KLATKĘ PIERSIOWĄ
Wszystko zdarzyło się tak szybko.
Umarło… Umarła tak szybko.
Zdążyłem tylko powiedzieć: „Kocham cię. Przepraszam”.
Nic nie mogłem już zrobić.
Siadłem z powrotem
i stwierdziłem:
„Teraz muszę palnąć sobie w łeb, muszę to skończyć”.
Spróbowałem.
Na początku nie mogłem.
Poszedłem do lodówki po wódkę.
Wypiłem ją
i wtedy mogłem już pociągnąć za spust.
Potem nie pamiętam zbyt wiele.
PAULSRUD ZOSTAŁ ZAWIEZIONY DO SZPITALA Z POWAŻNYMI OBRAŻENIAMI GŁOWY
DZIEWIĘĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ OSKARŻONO GO O MORDERSTWO LESLIE
Strzeliłem sobie w głowę, więc uznali, że działałem celowo.
Skazali mnie za umyślne morderstwo.
Dostałem wyrok dożywocia plus dziesięć lat bez możliwości warunkowego.
PRZEZ OBRAŻENIA PAULSRUD NIE MÓGŁ MÓWIĆ PODCZAS PROCESU
SALA SĄDOWA
Nie mogłem powiedzieć dzieciom:
„Nie zrobiłem tego celowo.
To koszmarny wypadek”.
Nigdy nie pozbędę się winy i bólu
związanych z tym, że ją straciłem,
zwłaszcza że to moja wina.
Straciłem przyszłość.
Straciłem przyszłość jej dzieci.
Tego dnia straciłem resztę życia.
Cały czas myślę o Leslie.
KOMENDANT JOHN TURNER POJAWIŁ SIĘ NA MIEJSCU JAKO PIERWSZY
Siadaliśmy z żoną do kolacji, gdy zadzwonił telefon.
Chodziło o kogoś rannego albo pod wpływem.
Gdy dojechałem,
zobaczyłem kogoś na czworaka na ulicy.
Pomyślałem, że się przewrócił
i uderzył twarzą o krawężnik.
Wymiotował.
Włączyłem światło i zobaczyłem, że to nie były wymiociny.
Z ust wylatywała mu krew.
Spytałem, czy upadł.
Wydał gardłowy dźwięk i pokręcił głową.
Potem wykonał gest…
EMERYTOWANY KOMENDANT
…przykładania broni do brody.
Założyłem, że ktoś go postrzelił.
Spytałem, czy tak było,
a on znowu wydał gardłowy dźwięk i pokręcił głową.
Spytałem, czy ktoś z nim był.
Pokiwał głową, wydał ten sam dźwięk
i wskazał dłonią za siebie.
NAGRANIE Z MIEJSCA ZBRODNI
Zobaczyłem krew,
ślady prowadziły do mieszkania.
W środku zobaczyłem kogoś na podłodze.
Od razu rozpoznałem Leslie.
W małej społeczności znasz wszystkich
i wszyscy znają ciebie.
Leżała na plecach, dłonie miała w kieszeniach.
Zastrzelono ją.
Tuż obok niej
leżał ruger gp100 .357.
Przy tego rodzaju broni
przypadkowy wystrzał to rzadkość.
Pociągnięcie za spust wymaga niemałej siły.
Leslie miała ręce w kieszeniach, a on ją zastrzelił.
Kto tak robi?
Nie wierzę,
że to mógł być wypadek.
Dogadywałem się z Danem.
Miło było mieć go w okolicy.
Rozśmieszał ludzi, był zawsze pogodny.
To też świetny artysta.
Nazywam się LJ Planer.
Dana Paulsruda poznałem w wojsku.
Wysłał mi to w 2018.
„Paulsrud i Planer, Pustynna Burza”.
Pisze jak dziewczyna.
Ma dziewczęce pismo.
Ciągle mu za to dokuczałem.
Rodzina na zawsze.
Byliśmy kaemistami na M60.
Byliśmy blisko.
Pewnego razu na misji
podszedł do nas sierżant
i powiedział, że jadą na nas czołgi,
których nie będziemy w stanie zatrzymać.
Powiedziałem mu: „No dobra.
To chyba koniec. Walczymy, czy się chowamy?”.
Powiedział: „Jeśli ty będziesz walczył, to idę razem z tobą”.
No cóż,
nie zaatakowali nas,
ale wtedy zrozumiałem, że mam obok siebie kogoś,
kto jest gotowy walczyć do śmierci.
Obaj chcieliśmy odejść z wojska, polować i łowić.
Ciągle rozmawialiśmy o tym, kiedy się spotkamy.
Ja ciągle byłem w wojsku, planowanie jest wtedy trudne.
Nic z tego nie wyszło.
Zadzwonił do mnie kolega i spytał:
„Słyszałeś o Paulsrudzie?”.
Powiedziałem, że nie.
„Włącz wiadomości.
Zabił narzeczoną i próbował się zastrzelić”.
MĘŻCZYZNA W FORT BENTON WINNY
Mówiłem, że to niemożliwe.
To musiał być ktoś inny.
Nic nie rozumiałem.
Nie rozumiałem tego.
PAULSRUD NAPISAŁ DO LJ’A Z WIĘZIENIA
Byłem wściekły, że do tego dopuścił.
Dorastał przy broni.
Ciągle się nią zajmowaliśmy.
Jak to możliwe?
Powiedział, że to wypadek.
Sam nie wiem.
Nie wierzę, że Dan, którego znałem,
mógł ją zabić celowo.
Powiedziałem mu: „Wybacz, że mnie tam nie ma.
Nie mogę cię sądzić.
Moim obowiązkiem
jest wspierać cię jak brata”.
Jest odpowiedzialny.
Rozumie to.
Odebrał komuś życie.
Pistolet nie zabił jej sam.
Jak można sądzić kogoś w tak poważnej sprawie,
jak można dać mu dożywocie plus dziesięć lat,
jeśli nie dostał nawet szansy, żeby opowiedzieć swoją wersję historii?
Nie może mówić, ma urazowe uszkodzenie mózgu,
a leki sprawiają, że całkiem się sypie.
OTWARTE
Zawsze była wesoła, ciągle się uśmiechała.
Lubiła się bawić.
Grała w kręgle z przyjaciółkami, to była imprezowa grupa.
Dołączyłam do tej grupy, to straszne.
Mam parę zdjęć Leslie.
To moje ulubione.
Miała wtedy krótkie włosy.
Zawsze z uśmiechem.
Zawsze.
Stoją tu z przyjaciółkami od kręgli,
świetnie się bawią
w jakimś zwariowanym barze.
Nazywam się Susan Yager.
Leslie to moja siostra.
SIOSTRA LESLIE
Jest, była, zawsze nią będzie.
Leslie przyszła do nas, gdy miała dwa lata.
Była adoptowana.
Kochana dziewczynka z rudymi lokami.
Ojciec zabił jej matkę na podwórku.
Zastrzelił matkę, a potem się zabił.
Widziała to.
KOBIETA ZAMORDOWANA, MĘŻCZYZNA POPEŁNIŁ SAMOBÓJSTWO
Przyszła do naszego domu.
Miała mnóstwo przyjaciół,
zawsze była szczęśliwa.
Taka właśnie była.
W liceum trenowała koszykówkę i lekkoatletykę.
Latem pływała.
W tym okresie miała dobre życie.
W WIEKU 18 LAT WYSZŁA ZA SWOJĄ MIŁOŚĆ Z LICEUM
Skończyła szkołę, wyszła za mąż i skończyła 18 lat.
W tydzień.
DO ROZWODU W 2001 ROKU URODZIŁO IM SIĘ CZWORO DZIECI
CZTERY LATA PÓŹNIEJ LESLIE I PAULSRUD ZACZĘLI SIĘ SPOTYKAĆ
KRĘGIELNIA
Innych chłopaków
przedstawiała przyjaciółkom.
Wychodzili razem i razem się bawili.
Tym razem tak nie było.
To nie była piękna historia miłosna.
Dużo razy się wyprowadzała.
Nie robi się tego w związku idealnym.
Wiem, że groził jej nożem.
Gdy się wyprowadzała, trzymał na kolanach broń.
Powiedział jej: „Zastrzelę cię, a potem się zabiję.
Skończysz jak twoi rodzice”.
Powiedziałam raz: „Żartujesz? Czemu w ogóle go słuchasz?”.
Ale miał w sobie coś, co ją do niego przyciągało.
W 2009 W ŚWIĘTO DZIĘKCZYNIENIA
LESLIE ODWIEDZIŁA SUSAN PO KŁÓTNI Z PAULSRUDEM
Była wkurzona,
powiedziała, że Dan postanowił,
że Święto Dziękczynienia spędzą u jego rodziców.
Powiedziała: „Mam dość.
Ciągle podejmuje decyzje,
ciągle mówi nam, co robić,
ciągle podejmuje decyzje za moją rodziną.
Wrócę tam i każę mu się wynosić.
To koniec, ma odejść”.
Chciałam, żeby zjadła z nami kolację,
ale powiedziała: „Muszę wracać do mieszkania”.
No dobra.
I tyle.
DWIE GODZINY PO WYJŚCIU Z DOMU SUSAN LESLIE BYŁA JUŻ MARTWA
Wszyscy tęsknimy, bo powinna być z nami.
Jeśli już, to on powinien był odejść.
Powinna być z nami.
Mamo!
- Jestem tutaj. - Łap mnie!
Złapię cię, jestem na dole.
Jestem tu, obiecuję.
Raz, dwa, trzy!
I proszę, widzisz?
Wiele rzeczy widzę wyraźniej, od kiedy sama jestem mamą.
Nigdy w życiu
nie dopuściłabym do moich dzieci kogoś,
kto traktowałby je tak, jak Dan traktował mnie.
Nazywam się Kailee Davidson.
Jestem najmłodszą córką Leslie Davidson.
PRZYTULASY
Uwielbiałam mamę.
Co noc układała mnie do snu, mówiąc:
„Będę cię układać i całować na dobranoc do końca moich dni”.
Rodzice rozwiedli się,
gdy miałam sześć albo siedem lat.
Nawet po rozwodzie dobrze się dogadywali.
W 2005 ROKU OJCIEC KAILEE ZMARŁ NA ZAWAŁ SERCA
Miałam dziesięć lat.
Od śmierci taty
do przeprowadzki z Danem minął miesiąc.
Może miesiąc.
Mama była zauroczona.
Nie rozumiałam tego.
To był korpulentny facet.
Nie miał chyba wtedy pracy.
Przez chwilę było w porządku.
Po jakichś paru miesiącach
wszystko zaczęło się zmieniać.
KAILEE BYŁA ŚWIADKIEM KŁÓTNI,
W KTÓRYCH ZACZYNAŁO DOCHODZIĆ DO RĘKOCZYNÓW
Mama odwróciła się od niego
i wyszła na korytarz.
Podszedł za nią
i bardzo mocno ją popchnął.
Siedziałam na łóżku i zobaczyłam,
jak leci przez korytarz.
Widziałam też, że cała była w zadrapaniach i siniakach.
Pytałam, czy to on, odpowiadała, że nie.
Ale ja wiedziałam.
Często tak było.
LESLIE WIELOKROTNIE ODCHODZIŁA OD PAULSRUDA,
ALE ZAWSZE WRACAŁA DO ZWIĄZKU
Sprawiał mu satysfakcję fakt,
że ma nad mamą taką władzę.
Znęcał się nad nią emocjonalnie i psychicznie,
wiedział, że zawsze da mu kolejną szansę.
Niekończący się cykl.
To ważne, jeśli komuś stała się krzywda, sytuację należy naprawić.
To nasze zadanie.
Nazywam się Mark Hilyard.
W tej sprawie byłem śledczym z ramienia stanu Montana.
Moim zdaniem kłótnia doszła do momentu,
w którym postanowił ją zastrzelić.
PRZEZ PONIESIONE OBRAŻENIA
NA POCZĄTKU PAULSRUD NIE MÓGŁ ZEZNAWAĆ
PO PRZEWIEZIENIU DO SZPITALA
POLICJA ZNALAZŁA W JEGO KIESZENI ODRĘCZNIE NAPISANY LIST
W jednej z jego kieszeni
znaleźliśmy zapisaną serwetkę
ze słowami:
„Podkreślam, że Leslie od jakiegoś czasu myślała o samobójstwie.
Wielokrotnie prosiła, żebym ją zabił.
Prosiła też, żebym się nad nią znęcał,
bo chciała z zemsty dzwonić na policję.
Źle mi z tym, że ją uderzyłem.
Popchnęła mnie do tego.
Nigdy czegoś takiego nie zrobiłem
i nie zrobię już więcej”.
Przyznał się, że ją uderzył.
Próbował zbudować sobie alibi,
że niby chciała, żeby ją zastrzelił.
Martwi mnie fakt, że miał czas, żeby to napisać.
Postrzelił ją i poszedł do auta.
Wiem to, bo w aucie znalazłem identyczne serwetki
i długopis, którym pisał.
Wrócił do środka i napisał to wszystko, gdy leżała na ziemi.
Mógł wtedy wezwać pomoc.
PAULSRUD BYŁ LECZONY PRZEZ DWA MIESIĄCE,
ZANIM PRZESŁUCHAŁ GO DETEKTYW HILYARD
Dawno tego nie widziałem.
Nazywam się Mark.
Oto co teraz zrobimy:
znajdziemy ci kartkę papieru, jakiś zeszyt, w którym będziesz pisał.
Pierwszy raz byłem w sytuacji,
w której podejrzany musiał mi wszystko zapisywać.
To bardzo nietypowe.
NIE CHCIAŁEM JEJ SKRZYWDZIĆ (BROŃ WYSTRZELIŁA)
W SWOIM ZEZNANIU
PAULSRUD NIE WSPOMINA O LIŚCIE NA SERWETCE
ANI O SAMOBÓJCZYCH SKŁONNOŚCIACH LESLIE
Mam tu jego zeznanie.
„Pojechaliśmy na polowanie.
Spędziliśmy piękny dzień.
Leslie odłożyła broń.
Chwyciłem .357.
Nie wiem, czemu pistolet wystrzelił,
bo nie mogłem w to uwierzyć”.
Moim zdaniem to kłamca.
Kłamca nie zapamięta wszystkich swoich kłamstw.
Powtarzałam mamie, żeby go zostawiła.
Tylko ja mogłam ją przekonać.
Wiedział o tym i go to przerażało.
Nazywam się Amanda Davidson. Leslie była moją matką.
Tego dnia rozmawiałam z nią ostatnia.
Moja siostra i babcia
przyjechały z Fort Benton
na spotkanie z moim bratem w Golden Corral w Great Falls.
Mama miała tam do nas dołączyć.
Zadzwoniła i powiedziała,
że pokłócili się z Danem.
Nagle się rozłączyła i zadzwoniła znowu. Spytałam, czy ją uderzył. Potwierdziła.
Powiedziałam, że po nią jadę.
Powiedziała: „Nie musisz, nic mi nie jest.
Odchodzę. Przyjadę do was”.
I…
Na „Kocham cię” odpowiedziała: „Ja ciebie bardziej”.
Zaczęłyśmy kolację, już się nie odezwała.
Musiałam iść do pracy.
Kailee ciągle do mnie wydzwaniała.
Pomyślałam: „No weź, przed chwilą się widzieliśmy”.
W końcu odebrałam i spytałam: „Co?”.
Dzwonił John Turner, ówczesny szeryf.
Słyszałam płaczącą siostrę.
Powiedział: „Znaleźliśmy ciało twojej mamy”.
Załamałam się.
Byłam w szoku.
Poszłam do pracy.
Potem usłyszałam o tym w wiadomościach.
Wtedy wiesz, że to prawda.
PIĘĆ LAT PO ZAMKNIĘCIU W WIĘZIENIU PAULSRUD NAPISAŁ DO AMANDY
Ten list sobie zatrzymałam.
Dan wysłał go wiele lat temu.
Przypomina mi, jakim jest tchórzem,
bo wini wszystkich poza sobą.
„Amando, ciężko jest mi ubrać w słowa to,
co muszę ci powiedzieć, bo boję się, że sprowokuję cię
do nienawiści i pogardy, które zawsze mi okazywałaś.
Poznałem tylko twoje wrogie nastawienie,
alkoholizm i problemy z prawem.
Ale rzeczy, które zrobiłaś mnie i swojej rodzinie,
nie sprawiają, że powinnaś była stracić tak matkę”.
Ten list to sama nienawiść.
Nie zdziwiłam się, że mnie wini, bo już go znałam.
Wiedziałam, jakim był potworem.
AMANDA NIGDY NIE SŁYSZAŁA WERSJI PAULSRUDA
Bawiłem się pistoletem…
Znowu odciągnąłem kurek, bawiąc się bronią,
a ona wystrzeliła.
Umarła.
Niemal natychmiast.
W ogóle mu nie wierzę.
Pierwszy raz to słyszę.
Aż się trzęsę.
Pierwszy raz słyszę jego wyjaśnienie.
Aż się denerwuję.
Zginęła z dłońmi w kieszeniach płaszcza.
Chciała odejść, auto było na chodzie.
Jak ją znam, to chciała odejść. Tym razem na dobre.
Dobrze, że to z siebie wyrzuciłam, bo już nigdy nie będę o nim myśleć.
Jeśli o mnie chodzi, Dan może się smażyć w piekle.
KAILEE TEŻ POSTANOWIŁA WYSŁUCHAĆ WERSJI WYDARZEŃ PAULSRUDA
Polowaliśmy wtedy.
Wyszliśmy tuż po świcie.
Dzwoniły do niej dzieci,
więc uznaliśmy: „Lepiej wróćmy”.
Zaczęliśmy planować kolację.
Wtedy zadzwoniła najstarsza
i natychmiast zaczęła się kłócić.
Siedziała w jakimś barze, powiedziała:
„Dobra, wróć i mi powiedz…”.
To kłamstwo.
Nie polowali.
Widziałam się rano z mamą, bo po mnie przyjechała.
Mieliśmy wszyscy razem zjeść kolację.
Moja siostra
nie była wtedy w barze.
Nie kłóciła się z mamą.
Siedziałam naprzeciwko niej, gdy zadzwoniła mama
i powiedziała, że Dan uderzył ją w twarz.
I jeszcze udaje,
że byli szczęśliwą parą,
że nie kłócili się przez cały dzień.
To nie wypadek.
To się działo za zamkniętymi drzwiami. Nie chciał, by ktoś wiedział.
Tylko ja widziałam, jak traktował mamę przez jakieś trzy lata.
Byłam świadkiem.
Dorastałam przy tym. To była moja normalność.
Znam prawdę.
RANCZO WIĘZIENIA STANOWEGO MONTANA
WEJŚCIE DLA OSADZONYCH
TRZY MIESIĄCE PO PIERWSZEJ ROZMOWIE
PAULSRUD ZGODZIŁ SIĘ ODPOWIEDZIEĆ NA KOLEJNE PYTANIA
BUDYNEK RICHARDA C. WALLACE’A
Leslie to miłość mojego życia.
Bardzo za nią tęsknię.
Muszę wlec się do przodu, myśląc o niej.
Ale nie mogę siedzieć pogrążony
w żalu i wstydzie
za spowodowanie tej sytuacji.
WEJŚCIE DLA ODWIEDZAJĄCYCH
Wierzę, że wciąż bylibyśmy razem,
gdybym jej nie trafił
albo gdyby przeżyła postrzał.
Wierzę, że bylibyśmy razem.
„Leslie od jakiegoś czasu myślała o samobójstwie.
Wielokrotnie prosiła, żebym ją zabił.
Źle mi z tym, że ją uderzyłem.
Popchnęła mnie do tego.
Nigdy wcześniej czegoś takiego nie zrobiłem
i nie zrobię już więcej”.
To brzmi jak coś,
co mogło zostać napisane,
zanim pociągnąłem za spust.
Piłem wtedy wódkę.
Próbuję sobie przypomnieć, co wtedy myślałem,
ale widzę pustkę.
Brzmi to tak, jakbyś zabił ją celowo.
O nie.
Nie.
Może chodziło o poczucie zamknięcia sprawy…
Ale nie jest tak, że celowo ją zabiłem, a potem to napisałem.
Zabiłeś naszą matkę z zimną krwią.
Zginęła z dłońmi w kieszeniach płaszcza.
Chciała odejść, auto było na chodzie.
Jak ją znam, to chciała odejść. Tym razem na dobre.
Auto raczej nie było na chodzie.
Coś mi tu nie pasuje.
Żałuję, że na procesie nie mogłem mówić.
Z nią za każdym razem dochodzi coś więcej.
Nigdy nie dogadywałem się z Amandą.
Chciałbym jej pomóc pójść dalej.
Nie polowali.
Widziałam się rano z mamą, bo po mnie przyjechała.
Mieliśmy wszyscy razem zjeść kolację.
Moja siostra nie była wtedy w barze.
Siedziałam naprzeciwko niej, gdy zadzwoniła mama
i powiedziała, że Dan uderzył ją w twarz.
I jeszcze udaje,
że byli szczęśliwą parą,
że nie kłócili się przez cały dzień.
Szkoda.
Nie, nie kłóciliśmy się tego dnia.
Byliśmy na polowaniu.
Odnoszę wrażenie, że ktoś wywiera na nią wpływ,
jeśli chodzi o to,
co ma mówić.
WIĘZIENIE STANOWE MONTANA
Sprawa nie jest tak straszna,
jak niektórzy ją przedstawiają.
To nie było celowe.
Taka jest prawda.
Napisy: Jędrzej Kogut