1
00:00:06,080 --> 00:00:09,000
‎(ถ่ายทำช่วงไวรัสโคโรน่าระบาด)

2
00:00:09,080 --> 00:00:11,960
‎(กรมแก้ไขพฤติกรรมนิวยอร์ก)

3
00:00:12,040 --> 00:00:14,960
‎(จึงต้องการให้ผู้ต้องขัง
‎ใส่หน้ากากระหว่างสัมภาษณ์)

4
00:00:21,480 --> 00:00:24,200
‎เมื่อผมย้อนดูชีวิตตัวเอง...

5
00:00:27,200 --> 00:00:28,640
‎มันไม่ใช่ชีวิตเลย

6
00:00:33,400 --> 00:00:34,760
‎ผมไม่เคยเป็นคนเลว

7
00:00:36,760 --> 00:00:39,720
‎ผมโดนเข้าใจผิดมาตลอด

8
00:00:41,000 --> 00:00:43,320
‎เพราะผมไม่รู้จักตัวเอง

9
00:00:45,880 --> 00:00:48,680
‎(ตั้งแต่ปี 2000)

10
00:00:48,760 --> 00:00:54,040
‎(เกิดคดีฆาตกรรม
‎มากกว่า 300,000 คดีในสหรัฐฯ)

11
00:01:00,680 --> 00:01:04,000
‎ผมทำร้ายคนอื่น ผมทำร้ายคนอื่นสาหัส

12
00:01:05,920 --> 00:01:08,440
‎แต่ผมไม่เคยฆ่าใคร ก่อนหน้านี้

13
00:01:10,080 --> 00:01:14,040
‎นี่คือสิ่งที่ผมต้องอยู่ด้วยในทุกวัน

14
00:01:17,640 --> 00:01:21,800
‎(กว่า 25% ของฆาตกรในคดีเด็ดขาดเหล่านี้)

15
00:01:21,880 --> 00:01:26,080
‎(ได้รับการวินิจฉัยว่า
‎ป่วยเป็นโรคจิตขั้นรุนแรงด้วย)

16
00:01:30,200 --> 00:01:33,000
‎ใช้เวลาหลายปีในคุก...

17
00:01:35,680 --> 00:01:37,960
‎กว่าผมจะยอมรับได้เรื่องที่ผมเคยฆ่าคน

18
00:01:44,840 --> 00:01:51,000
‎(นี่คือเรื่องราวของผู้ต้องขัง #02บี0916)

19
00:01:52,320 --> 00:01:53,880
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)

20
00:02:04,840 --> 00:02:08,840
‎(จำไม่ได้)

21
00:02:10,760 --> 00:02:16,440
‎(เรือนจำแอตทิกา นิวยอร์ก)

22
00:02:28,760 --> 00:02:30,920
‎(เดือนเมษายน ปี 2002)

23
00:02:31,000 --> 00:02:36,800
‎(เจมส์ วอล์คเกอร์ถูกตัดสินโทษ
‎ข้อหาฆาตกรรมเสมียนร้านค้า เจมส์ เคอร์รี)

24
00:02:37,840 --> 00:02:42,440
‎แม้ว่าผมกำลังถูกลงโทษในตอนนี้

25
00:02:43,080 --> 00:02:45,160
‎ผมจะทำโทษตัวเองในเรื่องนี้ต่อไป

26
00:02:45,640 --> 00:02:50,720
‎คนที่นั่งอยู่ตรงหน้าคุณตอนนี้...

27
00:02:53,360 --> 00:02:55,720
‎คงไม่ยอมรับผิดชอบใดๆ

28
00:02:56,960 --> 00:02:57,800
‎ถ้าเป็นในอดีต

29
00:02:59,880 --> 00:03:03,800
‎(วอล์คเกอร์ไม่เคยปฏิเสธข้อหา)

30
00:03:03,880 --> 00:03:07,840
‎(แต่เขาอ้างว่าจำไม่ได้ขณะทำอย่างนั้น)

31
00:03:08,680 --> 00:03:10,760
‎ผมไม่เคยสนเรื่องความรับผิดชอบ

32
00:03:12,440 --> 00:03:17,320
‎อย่างเดียวที่ผมสนคือ กิน นอนและเมายา

33
00:03:25,480 --> 00:03:28,840
‎ผมเกิดปี 1963 ที่โรเชสเตอร์ นิวยอร์ก

34
00:03:34,120 --> 00:03:36,360
‎มันเป็นย่านชุมชนเมืองที่มีแต่ปัญหา

35
00:03:39,800 --> 00:03:45,720
‎ในสมัยนั้นใช้ชีวิตลำบากมาก
‎สำหรับพวกพ่อหรือแม่เลี้ยงเดี่ยวและเด็กๆ

36
00:03:50,040 --> 00:03:53,000
‎ผมกับพี่น้องสนิทกัน

37
00:03:53,600 --> 00:03:57,520
‎ถ้าใครคนหนึ่งหายไป
‎ มันเหมือนชิ้นส่วนภาพปริศนาหายไป

38
00:03:57,600 --> 00:03:59,560
‎และทุกอย่างไม่ถูกต้องเลย

39
00:03:59,640 --> 00:04:05,120
‎และโดยเฉพาะ ชิ้นส่วนที่หายไปนั้นส่วนใหญ่คือผม

40
00:04:12,360 --> 00:04:18,040
‎(ตั้งแต่เด็ก วอล์คเกอร์มีปัญหาการเข้าสังคม)

41
00:04:20,280 --> 00:04:24,400
‎เมื่อผมเข้าโรงเรียน พวกเขาจะพูดเสมอว่า

42
00:04:24,480 --> 00:04:29,440
‎ผมเป็นเด็กก้าวร้าว ผมบกพร่องในการเรียนรู้

43
00:04:31,640 --> 00:04:33,240
‎ผมเรียนรู้ได้ดีไม่มีปัญหา

44
00:04:34,080 --> 00:04:36,080
‎แต่ผมมีข้อบกพร่องจริง

45
00:04:37,160 --> 00:04:42,600
‎(วอล์คเกอร์อ้างว่าวัยเด็กที่เขาก้าวร้าว
‎เชื่อมโยงกับความจำที่ขาดหายเป็นช่วงๆ)

46
00:04:42,680 --> 00:04:47,840
‎เขาอ้างว่าหลายเหตุการณ์นั้นเขา "จำไม่ได้"

47
00:04:51,040 --> 00:04:53,640
‎ตอนผมหกขวบ พวกเขาให้ผมกินยา

48
00:04:55,240 --> 00:05:00,760
‎เพราะผมเคยเจอครูคนนึง
‎สั่งผมถอดกางเกงต่อหน้าเพื่อนทั้งห้อง

49
00:05:00,840 --> 00:05:02,280
‎แล้วใช้ไม้บรรทัดตีผม

50
00:05:03,120 --> 00:05:05,640
‎ไม้บรรทัดทำจากทองเหลือง

51
00:05:05,720 --> 00:05:08,240
‎ผมเป็นเด็ก ผมก็ร้องไห้

52
00:05:08,800 --> 00:05:13,120
‎ครูก็ใช้ไม้บรรทัดตีผมหลายครั้ง

53
00:05:13,200 --> 00:05:15,160
‎แล้วสั่งผมกลับมานั่งที่

54
00:05:16,160 --> 00:05:19,440
‎พอครูหันไป ผมก็คว้าเก้าอี้แล้วขว้างใส่ครู

55
00:05:21,360 --> 00:05:23,040
‎แล้วผมก็วิ่งหนีออกจากห้อง

56
00:05:24,680 --> 00:05:29,080
‎นั่นเป็นครั้งแรกที่ผมเริ่มมีเหตุการณ์ที่ผมจำไม่ได้

57
00:05:30,640 --> 00:05:35,160
‎เพราะเมื่อแม่ถามผมเรื่องนี้ ผมจำไม่ได้เลย

58
00:05:46,440 --> 00:05:50,800
‎เมื่อผมไม่ได้กินยา ผมจะจำไม่ได้เป็นช่วงๆ

59
00:05:52,200 --> 00:05:55,280
‎มันจะกินเวลาตั้งแต่
‎สองชั่วโมงไปจนถึงสามอาทิตย์

60
00:05:59,160 --> 00:06:01,120
‎ผมไม่รู้ว่าผมทำอะไรบ้าง

61
00:06:01,200 --> 00:06:02,760
‎(โรเชสเตอร์ ออโต้ กลาส)

62
00:06:02,840 --> 00:06:05,600
‎แต่คนอื่นจะคิดว่าผมมีท่าทางปกติ

63
00:06:08,160 --> 00:06:15,040
‎แล้วผมกลับทำลายล้าง
‎ใช้ความรุนแรงมาก ปกป้องตัวเองมาก

64
00:06:18,560 --> 00:06:24,000
‎(ตั้งแต่อายุ 12 ปี
‎วอล์คเกอร์หนีออกจากบ้านเป็นประจำ)

65
00:06:24,080 --> 00:06:30,640
‎(เขาถูกจับคดีเล็กคดีน้อยหลายครั้ง)

66
00:06:32,960 --> 00:06:35,480
‎(จับรางวัลที่นี่)

67
00:06:35,560 --> 00:06:39,320
‎ผมคงพูดได้ว่าชีวิตส่วนใหญ่ของผมอยู่ข้างถนน

68
00:06:40,280 --> 00:06:41,840
‎ผมก่อเรื่องมากมาย

69
00:06:42,680 --> 00:06:46,640
‎บุกรุกเข้าไปในอาคารต่างๆ
‎ทำสิ่งที่ผมต้องทำเพื่ออยู่รอด

70
00:06:48,640 --> 00:06:53,720
‎ทุกครั้งที่ถูกจับ หรือถูกคุมตัว

71
00:06:54,760 --> 00:06:58,400
‎ก็จะถูกส่งไปที่สถานกักกันเยาวชน

72
00:07:01,440 --> 00:07:03,640
‎ผมคงเข้าไปสถานที่พวกนี้สักสิบครั้ง

73
00:07:04,760 --> 00:07:08,160
‎มันน่าจะเป็นที่ซึ่งช่วยผมได้

74
00:07:08,880 --> 00:07:11,360
‎แต่มันกลับทำร้ายมากกว่าส่งผลดี

75
00:07:12,840 --> 00:07:17,400
‎และมันก็ทำให้ผมกลายเป็นคนคุก

76
00:07:18,000 --> 00:07:24,080
‎(เมื่อโตขึ้น วอร์คเกอร์
‎ทำผิดข้อหาร้ายแรงมากขึ้น)

77
00:07:26,120 --> 00:07:29,560
‎ระหว่างอายุ 20 ถึง 30 ผมติดคุกอยู่เจ็ดปีครึ่ง

78
00:07:29,800 --> 00:07:31,400
‎(ข้อหาพยายามปล้นสามครั้ง)

79
00:07:32,480 --> 00:07:35,000
‎ส่วนใหญ่เป็นคดีเล็กๆ น้อยๆ

80
00:07:35,080 --> 00:07:36,680
‎(รับสารภาพและรับโทษจำคุกหนึ่งปี)

81
00:07:37,920 --> 00:07:41,480
‎(ย่างเข้าวัย 30
‎เขามีประวัติอาชญากรรมโชกโชน)

82
00:07:41,560 --> 00:07:44,320
‎(และเสพยาอย่างหนัก)

83
00:07:47,200 --> 00:07:51,120
‎ผมเมายาเป็นประจำ

84
00:07:54,040 --> 00:07:58,200
‎ผมพยายามใช้เหล้าและยา
‎ควบคุมอาการจำไม่ได้ของตัวเอง

85
00:08:00,680 --> 00:08:02,200
‎นาทีนี้เราคุมได้

86
00:08:02,280 --> 00:08:04,720
‎นาทีถัดไปมันก็ควบคุมเรา

87
00:08:07,200 --> 00:08:10,680
‎ผมกลัวตัวเอง
‎เพราะผมรู้สึกว่าผมมีอาการหนักขึ้น

88
00:08:11,600 --> 00:08:13,760
‎ระยะที่ผมจำไม่ได้มันนานขึ้นเรื่อยๆ

89
00:08:16,480 --> 00:08:18,080
‎ผมคุมไม่ได้เลย

90
00:08:28,400 --> 00:08:33,360
‎(เสาร์ที่ 7 กค. ปี 2001)

91
00:08:33,440 --> 00:08:36,720
‎ตอนที่ก่อเหตุนี้ ผมอายุ 37 ปี

92
00:08:38,360 --> 00:08:40,840
‎ผมเพิ่งอัดโคเคนเข้าไป

93
00:08:44,000 --> 00:08:46,600
‎ผมไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร จะไปไหน

94
00:08:48,800 --> 00:08:50,280
‎มารู้ตัวก็อยู่ในร้านหนังสือนี้แล้ว

95
00:08:51,200 --> 00:08:56,960
‎(เวลา 00.35 น. วอล์คเกอร์
‎เดินเข้าร้านหนังสือ "ลัสตี้ไลฟ์")

96
00:08:57,040 --> 00:09:02,600
‎(ลัสตี้ไลฟ์ ของเล่นสำหรับคู่รัก)

97
00:09:02,680 --> 00:09:09,160
‎(เวลา 02.39 เขาปาดคอ
‎เสมียนของร้าน เจมส์ เคอร์รี)

98
00:09:19,840 --> 00:09:24,360
‎(เคอร์รีเสียเลือดจนตาย
‎ส่วนวอล์คเกอร์หลบหนีจากที่เกิดเหตุ)

99
00:09:24,440 --> 00:09:30,160
‎(เขาถูกจับในอีกห้าวันต่อมา)

100
00:09:31,520 --> 00:09:33,840
‎พวกเขาบอกผมว่าผมฆ่าคนตาย

101
00:09:35,200 --> 00:09:37,840
‎พวกเขาบอกว่าผมให้การแบบนั้น

102
00:09:39,920 --> 00:09:41,320
‎จริง ผมฆ่าเขา

103
00:09:44,240 --> 00:09:45,560
‎ผมจำไม่ได้เลย

104
00:09:54,640 --> 00:09:59,720
‎(วอล์คเกอร์ถูกตั้งข้อหาเจตนาฆ่า)

105
00:09:59,800 --> 00:10:04,520
‎(และต้องโทษประหารชีวิต)

106
00:10:07,440 --> 00:10:09,440
‎(รถโรงเรียน)

107
00:10:14,720 --> 00:10:18,640
‎(โรเชสเตอร์ นิวยอร์ก)

108
00:10:28,720 --> 00:10:33,680
‎การที่เขาฆ่าคนได้นี้ฉันไม่เข้าใจ

109
00:10:38,640 --> 00:10:41,360
‎ฉันเสียใจเพราะเขาคือพี่ชายฉัน

110
00:10:44,840 --> 00:10:46,760
‎มันเลวร้ายมาก

111
00:10:51,720 --> 00:10:55,640
‎ฉันชื่อโทนี่ วอล์คเกอร์ โคลแมน
‎ฉันเป็นน้องสาวของเจมส์

112
00:11:06,640 --> 00:11:11,920
‎นี่เป็นรูปครอบครัวเรารูปเดียวที่มีเจมส์อยู่ด้วย

113
00:11:12,000 --> 00:11:15,760
‎เรามีรูปเจมส์ไม่มากนัก

114
00:11:18,640 --> 00:11:21,200
‎เขาเป็นพี่ตุ๊กตาหมีน้อยของเรา

115
00:11:22,600 --> 00:11:25,080
‎ก็เขาชอบหัวเราะ ยิ้มแย้ม

116
00:11:26,440 --> 00:11:29,080
‎แม่ฉันพยายามทำดีที่สุดแล้ว

117
00:11:30,120 --> 00:11:33,840
‎วันที่ดีๆ มันก็ดีมาก แต่มันก็มีวันที่ดำมืด

118
00:11:35,960 --> 00:11:37,440
‎แม่เคยดื่มหนัก

119
00:11:38,120 --> 00:11:43,000
‎บางครั้งเราไม่มีวันรู้ว่าใครที่จะกลับบ้าน

120
00:11:45,120 --> 00:11:48,600
‎เจมส์เป็นคนที่โดนหนักสุด

121
00:11:49,560 --> 00:11:55,560
‎แม่จะขว้างปลั๊กพ่วงใส่เขา
‎หรืออะไรก็ตามที่อยู่ตรงหน้าแม่

122
00:11:56,600 --> 00:11:59,680
‎เวลาที่แม่เมา มันก็เลย...

123
00:12:01,560 --> 00:12:03,200
‎เขาก็จะหนีออกจากบ้าน

124
00:12:06,880 --> 00:12:09,560
‎บางครั้งเขาจะหายไปเป็นอาทิตย์หรือสองอาทิตย์

125
00:12:10,160 --> 00:12:13,160
‎บางครั้งในช่วงเวลานั้นเขาก็จะก่อเรื่อง

126
00:12:15,680 --> 00:12:20,920
‎เขาเข้าสถานกักกันเยาวชน
‎หลายครั้งจนไปลงเอยที่คุก

127
00:12:23,120 --> 00:12:25,040
‎เขาโดนขังเป็นประจำ

128
00:12:25,560 --> 00:12:28,920
‎ฉันจำไม่ได้เลยช่วงที่...

129
00:12:30,720 --> 00:12:35,720
‎เขาอยู่บ้านทั้งปีโดยไม่ได้ถูกขัง

130
00:12:40,280 --> 00:12:43,000
‎พวกเขาคงเรียกแบบนี้ว่าถูกสถาบันบ่มเพาะ

131
00:13:10,480 --> 00:13:16,680
‎ในวัยเด็ก ทุกครั้งที่ถูกจับหรือถูกคุมตัว

132
00:13:17,600 --> 00:13:21,080
‎ก็จะถูกพาตัวเข้าสถานกักกันเยาวชน

133
00:13:23,200 --> 00:13:25,760
‎ซึ่งในสมัยทศวรรษ 70 ต้น 80

134
00:13:26,960 --> 00:13:32,440
‎สถานที่พวกนั้นอยู่ในความดูแล
‎ของอดีตนักโทษกับพวกทำอนาจารเด็ก

135
00:13:34,920 --> 00:13:38,600
‎เราน่าจะปลอดภัย แต่เรากลับรู้สึกว่าถูกส่ง

136
00:13:39,240 --> 00:13:41,320
‎ให้หลายครอบครัวรังแก

137
00:13:47,800 --> 00:13:49,400
‎ผมซึมซับมาหลายอย่าง

138
00:13:51,160 --> 00:13:53,160
‎เพราะอย่างแรก ผมคิดว่าเป็นความผิดของผม

139
00:13:55,880 --> 00:14:00,560
‎คิดว่าพวกเขาทำแบบนั้น
‎เพราะเรื่องแย่ๆ ทั้งหลายที่ผมเคยทำ

140
00:14:02,800 --> 00:14:06,400
‎ตอนแรกผมเก็บกดไว้

141
00:14:07,200 --> 00:14:08,280
‎จากนั้นผมก็ระเบิด

142
00:14:10,840 --> 00:14:12,800
‎นอกนั้นผมก็ลืม

143
00:14:14,840 --> 00:14:16,600
‎ตอนนั้นเองที่ผมเริ่มจำเหตุการณ์ไม่ได้

144
00:14:17,480 --> 00:14:20,680
‎มันดูเหมือนเป็นรูปแบบที่ว่านี้

145
00:14:22,400 --> 00:14:27,000
‎ถ้าผมทำร้ายตัวเองได้ไม่มากพอ

146
00:14:27,720 --> 00:14:29,480
‎ผมก็จะทำร้ายคนอื่น

147
00:14:39,600 --> 00:14:43,880
‎มันสะเทือนใจมาก

148
00:14:45,200 --> 00:14:48,800
‎และฉันได้ยินบางอย่างที่
‎ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน

149
00:14:50,640 --> 00:14:54,360
‎เห็นได้ว่าเขาเข้าใจหลายอย่าง

150
00:14:56,640 --> 00:14:58,640
‎ฉันรู้ว่าเขาผ่านอะไรมาเยอะ

151
00:14:58,720 --> 00:15:02,840
‎นี่เป็นสิ่งที่ฉันได้รู้เพิ่ม

152
00:15:05,480 --> 00:15:07,240
‎เขาผิดในสิ่งที่เขาทำ

153
00:15:09,200 --> 00:15:14,120
‎แต่ใครล่ะที่ไม่รับผิดชอบหน้าที่การงานของตัวเอง

154
00:15:15,120 --> 00:15:16,240
‎ไม่เคยมีใครเข้าไปจัดการ

155
00:15:17,360 --> 00:15:21,520
‎พวกเขาปล่อยให้มันสั่งสมในตัวเขา

156
00:15:21,600 --> 00:15:25,560
‎และรอเวลาให้เขาก่อเหตุไปเรื่อยๆ

157
00:15:26,480 --> 00:15:28,800
‎จนนำชีวิตเขามาอยู่ตรงนี้

158
00:15:30,800 --> 00:15:33,920
‎ฉันว่าหลายคนไม่ทันสังเกต

159
00:15:36,120 --> 00:15:37,720
‎พวกเขาเห็นอาชญากร

160
00:15:39,080 --> 00:15:40,120
‎ส่วนเราเห็น...

161
00:15:42,320 --> 00:15:44,680
‎คนที่เติบโตมาอย่างยากลำบาก

162
00:15:45,280 --> 00:15:49,320
‎และต้องการความรักและเอาใจใส่

163
00:15:51,840 --> 00:15:53,120
‎เราเห็นแบบนี้

164
00:16:12,520 --> 00:16:15,920
‎(อาคารบรรเทาสาธารณภัย)

165
00:16:16,000 --> 00:16:19,440
‎(เพื่อเป็นเกียรติแด่
‎เจ้าหน้าที่ตำรวจโรเชสเตอร์)

166
00:16:19,520 --> 00:16:23,000
‎(วอล์คเกอร์ถูกตำรวจจับที่โรเชสเตอร์)

167
00:16:23,080 --> 00:16:26,560
‎(วันที่ 12 กค. ปี 2001)

168
00:16:28,960 --> 00:16:30,400
‎ผมชื่อโจ ดอมินิค

169
00:16:31,040 --> 00:16:35,960
‎ผมได้เกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรม
‎ประมาณ 200-250 คดีในช่วงชีวิตการทำงาน

170
00:16:37,600 --> 00:16:39,320
‎คดีนี้เป็นคดีใหญ่หนึ่งในสิบของผม

171
00:16:40,120 --> 00:16:42,800
‎ไม่ได้ใหญ่เพราะเป็นคดีที่ใช้ความรุนแรง

172
00:16:42,880 --> 00:16:46,160
‎แต่เพราะสภาพแวดล้อมโดยรอบ

173
00:16:49,040 --> 00:16:51,720
‎เท่าที่ผมบอกได้เกี่ยวกับเหยื่อในคดีนี้

174
00:16:51,800 --> 00:16:54,800
‎ซึ่งก็คือคุณเคอร์รี มีข้อมูลเกี่ยวกับเขาไม่มาก

175
00:16:55,560 --> 00:16:57,680
‎ผมคงเรียกเขาว่าตัวคนเดียว

176
00:16:59,680 --> 00:17:02,080
‎เราติดต่อญาติพี่น้องไม่ได้สักคน

177
00:17:04,240 --> 00:17:07,320
‎ช่วงสุดท้ายของชีวิตเขาคงน่ากลัวสุดขีด

178
00:17:08,560 --> 00:17:13,000
‎มีคนเข้ามาด้านหลังเขาแล้วคว้ามีดคัตเตอร์

179
00:17:13,080 --> 00:17:14,840
‎เชือดเขาจากหูด้านนึงไปอีกด้าน

180
00:17:18,480 --> 00:17:20,360
‎เขาเสียเลือดมากจนเสียชีวิต

181
00:17:20,440 --> 00:17:24,240
‎ผมคิดไม่ออกว่าจะมี
‎การตายแบบไหนเลวร้ายกว่านั้น พูดตรงๆ

182
00:17:32,960 --> 00:17:35,440
‎ท่าทางของเจมส์ วอล์คเกอร์
‎ตอนถูกนำตัวเข้ามาสอบสวน

183
00:17:35,520 --> 00:17:38,840
‎คือตอนที่น่าขนลุกสำหรับผมในคดีนี้

184
00:17:39,600 --> 00:17:43,960
‎เพราะเขามีท่าทีสงบและเป็นกันเองมาก

185
00:17:44,040 --> 00:17:46,840
‎เมื่อพูดถึงอาชญากรรมรุนแรงที่เขาก่อขึ้น

186
00:17:46,920 --> 00:17:50,720
‎และมันเป็นการสารภาพที่แปลก

187
00:17:51,560 --> 00:17:55,920
‎(แม้ตอนนี้เขาอ้างว่าจำไม่ได้ที่สังหารเคอร์รี)

188
00:17:56,000 --> 00:18:00,600
‎(แต่ขณะที่เขาถูกจับ
‎วอล์คเกอร์เล่าเหตุการณ์ได้อย่างละเอียด)

189
00:18:02,240 --> 00:18:05,840
‎เขาขอบุหรี่ เราก็ให้เขา

190
00:18:06,440 --> 00:18:11,320
‎แล้วเขาก็เหมือนเปิดใจและเริ่มเล่าความเป็นมา

191
00:18:11,400 --> 00:18:13,400
‎ว่าเขาสังหารคุณเคอร์รียังไง

192
00:18:15,480 --> 00:18:18,560
‎ระหว่างที่ผมคุยกับเขา ผมคิด "หมอนี่สุภาพดี"

193
00:18:18,640 --> 00:18:21,360
‎แต่เหมือนผมกำลังมองเห็นความชั่วร้ายบริสุทธิ์

194
00:18:23,880 --> 00:18:26,240
‎คือชายคนนี้ชั่วบริสุทธิ์

195
00:18:26,880 --> 00:18:33,840
‎เขานั่งตรงนั้น
‎เล่ารายละเอียดว่าเขาฆ่าเหยื่อยังไง

196
00:18:35,080 --> 00:18:36,560
‎ผมก็ไม่รู้สิ

197
00:18:36,640 --> 00:18:40,560
‎มันเป็นสิ่งที่ติดในใจผมมาตลอดเพราะมันพิลึกมาก

198
00:18:47,760 --> 00:18:53,320
‎ต่อให้เจมส์ วอล์คเกอร์
‎บอกว่าเขาว้าวุ่นใจช่วงก่อเหตุ

199
00:18:53,400 --> 00:18:56,520
‎ผมไม่เชื่อเลย ตอนนั้นผมไม่เชื่อ ตอนนี้ก็ไม่เชื่อ

200
00:18:57,240 --> 00:19:01,920
‎(แผนกสอบสวนกลาง)

201
00:19:02,000 --> 00:19:05,600
‎(วอล์กเกอร์ถูกจับกุมหลังจาก
‎ยืนยันตัวตนเขาได้จากกล้องวงจรปิด)

202
00:19:05,680 --> 00:19:09,440
‎(ที่อยู่ในร้านค้า)

203
00:19:19,600 --> 00:19:25,400
‎เอาละ วิดีโอนี้ได้จากกล้องวงจรปิดของร้านนั้น

204
00:19:26,000 --> 00:19:30,240
‎คุณจะเห็นความอุกอาจ
‎ของเจมส์ วอล์คเกอร์ในการปล้นครั้งนี้

205
00:19:33,280 --> 00:19:35,200
‎คนนี้คือเหยื่อ เจมส์ เคอร์รี

206
00:19:35,280 --> 00:19:36,920
‎เขายืนอยู่หลังเคาน์เตอร์

207
00:19:37,000 --> 00:19:40,560
‎และคนที่อยู่ตรงนี้คือเจมส์ ดักลาส วอล์คเกอร์

208
00:19:43,080 --> 00:19:46,280
‎พวกเขาแค่คุยกันเรื่อยเปื่อย ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

209
00:19:49,600 --> 00:19:52,840
‎และเขาอยู่ตรงนั้นนานเกือบสามชั่วโมง

210
00:19:54,800 --> 00:19:57,840
‎ผมคิดว่าเขากำลังรอสบโอกาสเหมาะ

211
00:19:58,760 --> 00:20:01,080
‎ผมจะกรอไปข้างหน้าหน่อย

212
00:20:02,120 --> 00:20:03,360
‎และคุณจะเห็นว่า...

213
00:20:04,520 --> 00:20:06,920
‎เจมส์ เคอร์รีกำลังจะออกจากเคาน์เตอร์

214
00:20:08,440 --> 00:20:10,800
‎เขาไปละ เคอร์รีกำลังออกจากเคาน์เตอร์

215
00:20:11,360 --> 00:20:13,440
‎ตอนนี้เองที่กำลังจะเกิดฆาตกรรม

216
00:20:16,080 --> 00:20:18,520
‎มันเกิดขึ้นเร็วมาก ชั่วพริบตา

217
00:20:19,680 --> 00:20:21,680
‎กำลังเกิดขึ้นแล้วในตอนนี้

218
00:20:23,600 --> 00:20:26,200
‎ชีวิตของเจมส์ เคอร์รีเพิ่งจบสิ้นไป

219
00:20:32,160 --> 00:20:33,440
‎วอล์คเกอร์มาแล้ว

220
00:20:38,280 --> 00:20:39,760
‎เขาเข้าไปในบูธนี้

221
00:20:40,320 --> 00:20:42,480
‎ทีนี้เขาก็รื้อค้นเครื่องคิดเงิน

222
00:20:43,400 --> 00:20:45,720
‎ต้องมีอะไรสักอย่างเกี่ยวกับเครื่องคิดเงิน

223
00:20:45,800 --> 00:20:49,520
‎เขาเปิดลิ้นชักอีกอันไม่ได้
‎เพราะเขาเปิดลิ้นชักบนสุด

224
00:20:49,600 --> 00:20:51,360
‎แล้วไม่มีอะไรอยู่ในนั้น

225
00:20:57,600 --> 00:20:59,000
‎เครื่องนี้เปิดยังไง

226
00:20:59,080 --> 00:21:02,280
‎เขาตะโกนถามเจมส์ เคอร์รี
‎ "เครื่องนี้เปิดยังไง"

227
00:21:03,120 --> 00:21:06,800
‎มาถึงตรงนี้ผมว่าเจมส์ เคอร์รีน่าจะตายไปแล้ว

228
00:21:10,480 --> 00:21:12,640
‎เขาเช็ดเครื่องคิดเงิน

229
00:21:13,960 --> 00:21:15,480
‎แล้วค่อยจากไป

230
00:21:18,040 --> 00:21:21,840
‎ดังนั้นจะบอกว่าเขาวิกลจริต
‎และไม่รู้ตัวว่ากำลังทำอะไร

231
00:21:21,920 --> 00:21:26,960
‎ในตอนที่เขาปล้นครั้งนี้มันเหลวไหลทั้งเพ ว่ามั้ย

232
00:21:28,640 --> 00:21:32,040
‎เขาตั้งใจมาปล้นจริงๆ

233
00:21:32,120 --> 00:21:33,960
‎แค่นั้น เข้าใจง่าย

234
00:21:38,440 --> 00:21:42,880
‎อาชญากรรมแบบนี้
‎ไม่ใช่ครั้งแรกของเจมส์ วอล์คเกอร์

235
00:21:44,160 --> 00:21:48,360
‎เขาเคยใช้มีดทำร้ายเหยื่อมาแล้ว
‎เป็นลักษณะการปล้นของเขา

236
00:21:54,880 --> 00:21:58,280
‎(แคนันเดกวา นิวยอร์ก)

237
00:22:03,000 --> 00:22:05,320
‎(เจ็ดปีก่อนสังหารเจมส์ เคอร์รี)

238
00:22:05,400 --> 00:22:08,000
‎(วอล์คเกอร์เคยทำร้ายเหยื่อ
‎แทบจะในลักษณะเดียวกัน)

239
00:22:08,080 --> 00:22:10,320
‎(โดยใช้ขวดเบียร์แตกเป็นอาวุธ)

240
00:22:15,800 --> 00:22:20,240
‎มันน่าตกใจมาก น่ากลัวมาก

241
00:22:25,600 --> 00:22:27,880
‎มันเป็นสิ่งที่จะตามหลอกหลอนตลอดไป

242
00:22:33,840 --> 00:22:37,520
‎ผมเรียนรู้ที่จะรับมือกับมันได้แล้ว
‎แต่ไม่ได้แปลว่าผมจะอภัย

243
00:22:37,600 --> 00:22:41,840
‎สิ่งที่เกิดขึ้นและการที่มัน
‎เปลี่ยนแปลงผมและพรากบางอย่างไปจากผม

244
00:22:47,280 --> 00:22:50,600
‎(ปี 1994 เดวิด อ็อกเดนสกี้เป็นเสมียน)

245
00:22:50,680 --> 00:22:54,320
‎(ของร้านหนังสือสำหรับผู้ใหญ่
‎แห่งนึงใจกลางโรเชสเตอร์)

246
00:22:59,440 --> 00:23:03,160
‎ประมาณช่วงเช้า 7.30-7.40 น.
‎เมื่อทุกอย่างเกิดขึ้น

247
00:23:03,240 --> 00:23:05,360
‎(เดวิด อ็อกเดนสกี้ อดีตเสมียนร้านหนังสือ)

248
00:23:07,960 --> 00:23:12,200
‎ผมได้ยินเสียงจากด้านหลัง
‎ แล้วรู้สึกเหมือนโดนต่อย

249
00:23:12,960 --> 00:23:14,960
‎เหมือนแตะเบาๆ หรืออะไรสักอย่าง

250
00:23:15,040 --> 00:23:19,480
‎ผมนึกว่าเขาเล่นสนุกจนกระทั่งมองลงไปเห็น

251
00:23:19,560 --> 00:23:22,640
‎เลือดนองแอ่งใหญ่ทีเดียว

252
00:23:25,800 --> 00:23:28,000
‎เขามองผมและพูดว่าเขาจะฆ่าผม

253
00:23:29,600 --> 00:23:32,600
‎มีแต่ความเย็นชาและไร้หัวใจ

254
00:23:32,680 --> 00:23:35,880
‎ไม่มีอะไรอีก มีแต่คำพูดว่า "ฉันจะฆ่าแก"

255
00:23:39,720 --> 00:23:42,480
‎ผมรู้สึกว่าจบแล้ว

256
00:23:43,840 --> 00:23:45,680
‎และผมก็...

257
00:23:47,680 --> 00:23:54,560
‎ผมบอกเขาว่าผมมีลูกสาว
‎ที่กำลังจะเกิดเดือนตุลาคม

258
00:23:56,280 --> 00:23:58,200
‎ผมบอก "ฉันแค่อยากเห็นหน้าลูก"

259
00:23:58,280 --> 00:24:01,320
‎"อยากได้อะไรก็เอาไป
‎ ในร้าน ที่เครื่องคิดเงิน"

260
00:24:01,400 --> 00:24:03,520
‎"ฉันไม่สน ฉันแค่อยากเจอลูกสาวฉัน"

261
00:24:04,200 --> 00:24:06,720
‎แล้วจู่ๆ มันน่าแปลกใจมาก

262
00:24:06,800 --> 00:24:10,440
‎ผมยังงงอยู่จนทุกวันนี้ เขาหยุดทันที

263
00:24:12,000 --> 00:24:16,760
‎แล้วบอกผมให้รออยู่ตรงนั้นสิบนาที

264
00:24:19,560 --> 00:24:20,640
‎แล้วเขาก็ไป

265
00:24:28,200 --> 00:24:31,600
‎ตำรวจบอกว่าเขาโดนจับได้
‎หลังจากนั้นสัก 15 นาที

266
00:24:31,680 --> 00:24:36,920
‎กำลังเดินถือถุง
‎ใส่เหรียญ 25 เซนต์ใบใหญ่ไปตามถนน

267
00:24:37,760 --> 00:24:39,400
‎ที่เขาปล้นไปจากร้าน

268
00:24:43,480 --> 00:24:46,000
‎ผมเดินเข้าห้องน้ำไปดูแผล

269
00:24:46,080 --> 00:24:50,560
‎แล้วผมก็ดึงเศษแก้ว
‎ขนาดใหญ่ทีเดียวออกจากคอผม

270
00:24:50,640 --> 00:24:52,320
‎มันมาจากขวดเบียร์แตก

271
00:24:56,360 --> 00:25:00,800
‎ผมมีแผลเป็นขนาดใหญ่มากที่คอตรงนี้

272
00:25:02,920 --> 00:25:08,120
‎ผมมีแผลเป็นอีกที่ตรงหน้าอกซึ่งผิวฉีกขาด

273
00:25:11,600 --> 00:25:14,680
‎ทั้งหมดแล้วประมาณ 13 แผลขนาดต่างกันไป

274
00:25:24,080 --> 00:25:28,040
‎(วอล์คเกอร์ถูกจำคุกสูงสุดแปดปี)

275
00:25:28,120 --> 00:25:31,520
‎(ที่ทำร้ายเดวิด อ็อกเดนสกี้)

276
00:25:31,600 --> 00:25:35,560
‎(เขาได้รับทัณฑ์บนในเดือน
‎ธันวาคม ปี 1999 หลังจากติดคุกแค่ห้าปี)

277
00:25:39,040 --> 00:25:42,240
‎ผมไม่เข้าใจและไม่มีใครอธิบายให้ผมได้

278
00:25:42,320 --> 00:25:44,160
‎ว่าทำไมเขาถูกดำเนินคดีแบบนี้

279
00:25:44,840 --> 00:25:47,400
‎ไม่มีใครตอบคำถามนี้ของผม

280
00:25:49,440 --> 00:25:52,920
‎ผมอดคิดไม่ได้ว่าถ้าเขาติดคุกนานกว่านั้น

281
00:25:53,760 --> 00:25:57,440
‎ชายที่เขาฆ่าคงยังมีชีวิตอยู่ กับครอบครัวเขา

282
00:26:09,160 --> 00:26:14,320
‎(บัฟฟาโล นิวยอร์ก)

283
00:26:18,960 --> 00:26:24,200
‎(วอล์คเกอร์ละเมิดทัณฑ์บน
‎ในเดือนกันยายน ปี 2000)

284
00:26:24,280 --> 00:26:30,600
‎(และถูกส่งเข้ารับการบำบัดยาเสพติด)

285
00:26:37,840 --> 00:26:44,440
‎(ซินเทีย มูนนีย์ได้เป็นเจ้าหน้าที่ทัณฑ์บน
‎ของวอล์คเกอร์ในเดือนพฤษภาคม ปี 2001)

286
00:26:49,480 --> 00:26:52,720
‎ฉันเตรียมข้อความ
‎บอกคุณวอล์คเกอร์ในครั้งแรกที่เราพบกัน

287
00:26:54,680 --> 00:26:59,120
‎ว่าฉันจะมอบโอกาสทุกอย่างให้เขา

288
00:27:00,120 --> 00:27:01,960
‎เพื่อเปลี่ยนเส้นทางชีวิตเขา

289
00:27:02,920 --> 00:27:04,600
‎แต่มันยังเป็นเขาที่ต้องเลือก

290
00:27:06,840 --> 00:27:10,920
‎(มูนนีย์พยายามช่วยวอล์คเกอร์แก้ไขพฤติกรรม)

291
00:27:11,000 --> 00:27:15,040
‎(ซึ่งเธอรู้สึกว่าจะกระตุ้นให้เขาก่ออาชญากรรม)

292
00:27:17,200 --> 00:27:21,240
‎เรื่องใหญ่ที่ฉันกังวลในการดูแลคุณวอล์คเกอร์
‎คือการใช้สารเสพติดของเขา

293
00:27:21,920 --> 00:27:25,760
‎เพราะมันสัมพันธ์โดยตรง
‎กับแนวโน้มที่เขาชอบใช้ความรุนแรง

294
00:27:25,840 --> 00:27:28,720
‎และเป็นรากเหง้าของ
‎ประวัติอาชญากรรมของเขา

295
00:27:34,120 --> 00:27:36,640
‎เมื่อดูแลเขาช่วงทัณฑ์บนไปได้สักเดือนครึ่ง

296
00:27:36,720 --> 00:27:41,120
‎เขาก็รายงานฉันตามที่เขาควรทำ เป็นกิจวัตรน่ะ

297
00:27:41,200 --> 00:27:45,000
‎เขาบอกฉันว่าเขากลับไปใช้ยาในช่วงสุดสัปดาห์

298
00:27:47,480 --> 00:27:51,360
‎ฉันบอกเขาว่า "เข้าพบที่ปรึกษา
‎การบำบัดของคุณเดี๋ยวนี้เลย

299
00:27:51,440 --> 00:27:55,440
‎แล้วกำหนดแผนรับมือ
‎แบบละเอียด แล้วโทรหาฉันจากที่นั่นเลย"

300
00:27:55,520 --> 00:27:59,080
‎และเขาทำ เขาทำตามที่ฉันขอให้ทำทุกอย่าง

301
00:27:59,600 --> 00:28:01,560
‎เขาไปหาที่ปรึกษาทันที

302
00:28:01,640 --> 00:28:05,640
‎แล้วพวกเขาก็วางแผนรักษาอย่างละเอียด

303
00:28:05,720 --> 00:28:08,160
‎เพื่อรับมือการที่เขากลับไปใช้ยาอีกครั้ง

304
00:28:10,040 --> 00:28:12,040
‎จากนั้นฉันก็ไม่ได้ข่าวจากเขาอีก

305
00:28:12,640 --> 00:28:18,800
‎(ไม่ถึงหนึ่งเดือนหลังจากนั้น
‎วอล์คเกอร์สังหารเจมส์ เคอร์รี)

306
00:28:24,440 --> 00:28:27,040
‎ครั้งถัดมาที่ฉันเห็นเจมส์ วอล์คเกอร์

307
00:28:27,120 --> 00:28:29,120
‎คือเมื่อเขาถูกคุมตัว

308
00:28:31,400 --> 00:28:35,800
‎เจมส์อยู่ในสภาพยอมสยบ เงียบมาก

309
00:28:37,000 --> 00:28:42,280
‎แม้แต่ภาษากายของเขาก็บอกว่าเศร้าเสียใจ

310
00:28:43,360 --> 00:28:46,960
‎แทบจะเหมือนว่าเขารู้ตัว
‎ว่าเพิ่งทำลายชีวิตตัวเองไป

311
00:28:48,480 --> 00:28:51,280
‎แต่ก็นั่นแหละ เขาสนใจ
‎ตรงที่เขาทำลายชีวิตตัวเอง

312
00:28:51,360 --> 00:28:52,600
‎ไม่ใช่ชีวิตของเหยื่อ

313
00:28:56,280 --> 00:28:58,800
‎พูดไม่ได้ว่าฉันเสียใจที่ช่วยเขา

314
00:28:59,440 --> 00:29:00,560
‎ฉันหวังว่าฉันจะไม่มีวันนั้น

315
00:29:00,640 --> 00:29:03,920
‎ฉันหวังว่าฉันไม่มีวันเสียใจที่พยายามช่วยคนอื่น

316
00:29:05,560 --> 00:29:09,200
‎แต่เขาเลือกจะไม่ยอมรับ
‎ความช่วยเหลือที่มีคนมอบให้

317
00:29:09,280 --> 00:29:10,760
‎มันขึ้นอยู่กับเขาเอง

318
00:29:11,400 --> 00:29:16,960
‎ฉันคิดว่าการที่เขาจำไม่ได้ ถ้ามันเป็นจริงนะ
‎ก็เพราะเขาเลือกเอง

319
00:29:17,040 --> 00:29:21,040
‎เขาเลือกที่จะไม่แก้ไขสุขภาพจิต
‎ ปัญหาการเสพติดของตัวเอง

320
00:29:21,120 --> 00:29:27,000
‎แล้วใช้สิ่งนี้เป็นข้ออ้างเชือดคอ
‎สังหารคนอื่นและใช้ความรุนแรงต่างๆ

321
00:29:27,960 --> 00:29:31,240
‎ฉันจึงไม่เชื่อว่านี่ไม่ใช่ความผิดของเขา

322
00:29:31,320 --> 00:29:34,560
‎มันเป็นความผิดของเขาแน่นอน
‎ เขาต้องรับผิดชอบ

323
00:29:45,680 --> 00:29:50,160
‎(โรเชสเตอร์ นิวยอร์ก)

324
00:29:52,920 --> 00:29:56,480
‎(เป็นไปได้ที่วอล์คเกอร์
‎อาจต้องโทษประหารชีวิต)

325
00:29:56,560 --> 00:30:00,240
‎(จากการสังหารเจมส์ เคอร์รี)

326
00:30:01,840 --> 00:30:04,800
‎เจมส์ วอล์คเกอร์ไม่เคยมีโอกาส

327
00:30:07,080 --> 00:30:10,160
‎คนที่วัยเด็กมีแต่บาดแผล

328
00:30:10,240 --> 00:30:15,560
‎และการเจ็บป่วยทางจิตที่ไม่ได้รับการรักษา
‎ซึ่งนำไปสู่การใช้สารเสพติดมากขึ้นเรื่อยๆ

329
00:30:15,640 --> 00:30:18,320
‎จนเจ้าตัวไม่สามารถรับมือความเครียดได้

330
00:30:19,400 --> 00:30:23,120
‎มันทำให้เขายอมจำนนต่อสิ่งเร้า

331
00:30:23,960 --> 00:30:26,760
‎และกระทำความผิดร้ายแรงชวนสยดสยอง

332
00:30:35,800 --> 00:30:38,960
‎(หลายเดือนหลังเขาถูกจับ)

333
00:30:39,040 --> 00:30:43,320
‎(สำนักงานทนายความนิวยอร์ก
‎รับทำคดีของวอล์คเกอร์)

334
00:30:45,640 --> 00:30:46,480
‎ผมบิล อีสตัน

335
00:30:46,560 --> 00:30:50,040
‎ผมเป็นทนายจากโรเชสเตอร์
‎ที่ว่าความให้เจมส์ วอล์คเกอร์

336
00:30:54,360 --> 00:30:57,680
‎ผมเป็นคนใจอ่อนที่สุด ผมภูมิใจนะ

337
00:30:59,080 --> 00:31:01,040
‎(ศาลอุทธรณ์ รัฐนิวยอร์ก)

338
00:31:01,120 --> 00:31:04,280
‎เมื่อผมพบเจมส์และเริ่มว่าความให้เขา

339
00:31:04,360 --> 00:31:10,720
‎เราลงมือสืบประวัติและขุดคุ้ยปูมหลังของเขาทันที

340
00:31:10,800 --> 00:31:12,360
‎ขุดแบบเจาะลึกที่สุดเท่าที่ทำได้

341
00:31:14,200 --> 00:31:17,120
‎และภายในหกสัปดาห์

342
00:31:17,200 --> 00:31:20,880
‎เราก็มีข้อมูลมากจนล้น

343
00:31:20,960 --> 00:31:24,520
‎เกี่ยวกับประวัติวัยเด็กของเขาที่เลวร้ายมาก

344
00:31:36,440 --> 00:31:42,560
‎แม่เขามีลูกเจ็ดคนจากพ่อเจ็ดคน

345
00:31:43,720 --> 00:31:49,280
‎วัยเด็กของเขามีแต่การถูกทำร้าย ถูกละเลย

346
00:31:49,360 --> 00:31:52,240
‎และขาดพ่อแม่ปกครองดูแลอย่างสิ้นเชิง

347
00:31:53,560 --> 00:31:55,840
‎รายละเอียดตรงนี้น่าตกใจมาก

348
00:31:57,760 --> 00:31:59,760
‎"เมื่อเขาอายุ 16 เดือน

349
00:31:59,840 --> 00:32:04,600
‎ผู้ใหญ่ซึ่งไม่ทราบว่าใครวางเจมส์ไว้บนเตาไฟ"

350
00:32:04,680 --> 00:32:09,400
‎"เจมส์ถูกนำตัวเข้าห้องฉุกเฉิน
‎โดยมีแผลไฟไหม้ระดับสองและสาม

351
00:32:09,480 --> 00:32:13,240
‎บริเวณก้นของเขาเป็นรูปรอยของเตา"

352
00:32:13,320 --> 00:32:15,240
‎(เจมส์อยู่ในโรงพยาบาล 12 วัน)

353
00:32:15,320 --> 00:32:18,000
‎(จนแผลหายดีพอจะกลับบ้านได้)

354
00:32:18,120 --> 00:32:22,720
‎และมีประวัติการใช้ความรุนแรง
‎ในครอบครัวเขาที่มีคนถูกฆ่า

355
00:32:22,800 --> 00:32:24,200
‎(ผู้พิพากษาเบ็นช์ แมนูแอล)

356
00:32:24,280 --> 00:32:27,200
‎พ่อของเจมส์เป็นคนน่ากลัว ชอบใช้ความรุนแรง

357
00:32:27,280 --> 00:32:30,280
‎และถูกยิงเสียชีวิต

358
00:32:30,360 --> 00:32:32,880
‎เมื่อเจมส์อายุ 15 ปี

359
00:32:34,320 --> 00:32:40,320
‎เขาจึงโตมาในครอบครัวที่
‎ก่อรูปร่างบิดเบี้ยวจากความรุนแรง

360
00:32:44,680 --> 00:32:46,880
‎เขาเลยมีสิ่งที่เราเรียกว่าลดทอนความผิด

361
00:32:47,640 --> 00:32:50,720
‎มันไม่ใช่การแก้ตัวหรือข้ออ้างให้ทำผิด

362
00:32:50,800 --> 00:32:53,440
‎แต่มันทำให้เราเข้าใจอาชญากรรมนี้

363
00:32:54,960 --> 00:32:57,680
‎เราแจกแจงสาเหตุว่าทำไมโทษประหาร

364
00:32:57,760 --> 00:33:01,520
‎คงไม่เหมาะสมสำหรับเจมส์ วอล์คเกอร์

365
00:33:02,120 --> 00:33:04,960
‎(อีสตันรวบรวมรายงาน)

366
00:33:05,040 --> 00:33:08,080
‎(ซึ่งเขายื่นต่อสำนักงานอัยการรัฐ)

367
00:33:08,160 --> 00:33:09,800
‎(ก่อนวันพิจารณาคดีของวอล์คเกอร์)

368
00:33:12,480 --> 00:33:17,880
‎มีหลายคนที่ก่อปัญหาเพราะเสพติดยาหรือติดเหล้า

369
00:33:17,960 --> 00:33:20,920
‎และเด็กหลายคนเป็นผลผลิต
‎ของครอบครัวที่แตกแยก

370
00:33:21,000 --> 00:33:23,080
‎บางคนโตมากับพ่อแม่ที่ติดเหล้า

371
00:33:23,160 --> 00:33:27,240
‎บางคนมีพ่อหรือแม่ติดคุก
‎หรือใช้ความรุนแรงในครอบครัว

372
00:33:27,320 --> 00:33:29,400
‎บางคนก็สูญเสียพ่อแม่ไปกับความรุนแรง

373
00:33:30,440 --> 00:33:34,320
‎แต่ที่คดีนี้พิเศษคือ

374
00:33:34,400 --> 00:33:38,160
‎เจมส์ไม่ได้เจอแค่กรณีเดียว แต่เขาเจอทุกกรณีนี้

375
00:33:40,360 --> 00:33:44,440
‎นี่คือชายซึ่งมีชีวิตบิดเบี้ยวอย่างน่ากลัว

376
00:33:44,520 --> 00:33:48,960
‎และเขาจำนนต่อปัจจัยต่างๆ
‎ที่เราทุกคนก็คงยอมจำนน

377
00:33:49,040 --> 00:33:50,640
‎ถ้าตกอยู่ในสภาพแบบเขา

378
00:34:00,680 --> 00:34:04,320
‎(จากรายงานของอีสตัน)

379
00:34:04,400 --> 00:34:09,240
‎(อัยการเห็นด้วยที่จะไม่
‎ตัดสินโทษประหารชีวิตเจมส์ วอล์คเกอร์)

380
00:34:09,800 --> 00:34:12,280
‎(แต่ศาลพิพากษาโทษเขาตามนี้)

381
00:34:12,360 --> 00:34:17,880
‎(เขาต้องโทษติดคุกตลอดชีวิต
‎โดยไม่มีสิทธิ์ขอทัณฑ์บน)

382
00:34:38,800 --> 00:34:43,160
‎ผมผิดหวังในตัวเจมส์มากเมื่อรู้สิ่งที่เขาทำลงไป

383
00:34:46,040 --> 00:34:49,920
‎คุณไม่มีสิทธิ์พรากชีวิตใคร
‎ เพราะทุกชีวิตเป็นของพระเจ้า

384
00:34:51,160 --> 00:34:53,920
‎(คนที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดที่สุด
‎กับวอล์คเกอร์ตั้งแต่เด็ก)

385
00:34:54,000 --> 00:34:56,560
‎(คือพี่ชายของเขา เท็ดดี้)

386
00:35:02,720 --> 00:35:07,480
‎ผมธีโอดอร์ วอล์คเกอร์
‎ผมเป็นลูกคนโตในบรรดาพี่น้องเจ็ดคน

387
00:35:14,360 --> 00:35:18,480
‎ผมอายุประมาณ 22 ตอนที่
‎มอบชีวิตของผมแก่พระองค์ในที่สุด

388
00:35:23,160 --> 00:35:28,480
‎เราไม่ได้มีสิ่งที่บางคนมองว่าเป็นชีวิตที่ดี

389
00:35:28,560 --> 00:35:30,560
‎คือเราต้องเอาชีวิตรอดน่ะ

390
00:35:30,640 --> 00:35:33,080
‎(ร้านบิ๊กมัมม่าโรส เปิด)

391
00:35:33,160 --> 00:35:34,880
‎เราจะโรยน้ำตาลบนขนมปัง

392
00:35:35,680 --> 00:35:37,880
‎ทำเป็นอาหารแก้หิว

393
00:35:39,600 --> 00:35:41,680
‎เราโตมาอย่างยากลำบาก

394
00:35:44,320 --> 00:35:51,000
‎ผมต้องทำงานหาเงิน
‎ผมเลยขายกัญชา โคเคน อะไรพวกนั้น

395
00:35:54,280 --> 00:35:58,000
‎แต่ผมว่าเขารับมือกับเรื่องนี้สุดโต่งกว่าผม

396
00:35:58,080 --> 00:36:00,880
‎ขนาดปล้นจี้และอะไรพวกนั้นด้วย

397
00:36:04,320 --> 00:36:08,120
‎เจมส์น้องชายผมมีร่างกายใหญ่โตแต่เด็ก

398
00:36:09,040 --> 00:36:12,960
‎ถ้าเขาโมโห เราก็รับมือเด็กหนุ่มคนนี้ยากเลย

399
00:36:15,040 --> 00:36:16,160
‎(ตลาด)

400
00:36:16,240 --> 00:36:21,760
‎คงจะประมาณแปดขวบเมื่อมันเริ่มเห็นชัดแล้วว่า

401
00:36:21,840 --> 00:36:25,560
‎ไม่มีใครทำอะไรเขาได้เวลาเขาโกรธขึ้นมา

402
00:36:28,320 --> 00:36:32,920
‎เขากลายเป็นอีกคนไปเลย
‎เขาควบคุมตัวเองไม่ได้อย่างสิ้นเชิง

403
00:36:33,000 --> 00:36:36,920
‎คุณห้ามเขาไม่ได้ เขาจะไม่ฟังเลย เขาไปแล้ว

404
00:36:43,920 --> 00:36:47,840
‎ผมนึกสังหรณ์เสมอว่าเจมส์จะทำอะไรเกินเลย

405
00:36:47,920 --> 00:36:48,960
‎จนกู่ไม่กลับ

406
00:36:51,360 --> 00:36:55,240
‎ผมไม่เคยพูดเรื่องนี้ตรงๆ เพราะผมไม่อยากเชื่อ

407
00:36:55,320 --> 00:36:58,120
‎แต่มีสัญญาณบ่งชี้หลายอย่าง

408
00:37:01,280 --> 00:37:04,280
‎(ธีโอดอร์ วอล์คเกอร์ไม่เคยคุยกับน้องชาย)

409
00:37:04,360 --> 00:37:08,000
‎(หรือได้ยินเสียงเขา
‎ตั้งแต่เขาติดคุกเมื่อ 20 ปีก่อน)

410
00:37:20,680 --> 00:37:23,800
‎เรื่องที่ผมจำเหตุการณ์ไม่ได้
‎เป็นความลับที่สุดของผมกับแม่

411
00:37:27,480 --> 00:37:32,920
‎แม่ไม่อยากให้เด็กคนอื่นรู้ว่าผมมีปัญหาแบบนี้

412
00:37:33,640 --> 00:37:37,600
‎แม่ไม่อยากให้ผมคิดว่าผมจะ
‎ได้รับการดูแลเหมือนเป็นคนไม่ปกติ

413
00:37:40,080 --> 00:37:44,360
‎ผมมีบ้านให้กลับเสมอ แต่เวลาผมหลุดไป

414
00:37:45,240 --> 00:37:46,680
‎และได้สติกลับมา

415
00:37:47,880 --> 00:37:52,560
‎บางครั้งผมจะตื่นขึ้นในสถานที่
‎ซึ่งผมไม่รู้เลยว่าเป็นที่ไหน

416
00:37:54,160 --> 00:37:58,200
‎ผมเป็นเด็ก ผมน่าจะอยู่บ้านกับพี่น้อง

417
00:37:59,480 --> 00:38:01,640
‎ผมกลับตื่นขึ้นมาหลังอาคารสักหลัง

418
00:38:03,400 --> 00:38:07,160
‎ผมกลับบ้านไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎เพราะผมไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน

419
00:38:09,360 --> 00:38:14,080
‎ผมกลัว ผมไม่เคยรู้ว่าว่ามันเกิดอะไรขึ้น
‎หรือมันจะเกิดขึ้นตอนไหน

420
00:38:14,680 --> 00:38:19,680
‎มันเกิดขึ้นเพราะมีใครสักคน
‎ตะคอกใส่ผมหรือมีคนทำร้ายผม

421
00:38:23,240 --> 00:38:26,080
‎ผมจำไม่ได้คงเพราะผมไม่อยากจำ

422
00:38:39,760 --> 00:38:42,960
‎สิ่งที่ผมได้ยินมันเหลือเชื่อจริงๆ

423
00:38:44,400 --> 00:38:45,800
‎เขาเปิดใจ

424
00:38:47,800 --> 00:38:50,040
‎มันช่วยให้ผมเข้าใจ

425
00:38:50,120 --> 00:38:54,080
‎สิ่งที่ผมเจอเมื่อเขาขาดสติจำไม่ได้

426
00:38:54,760 --> 00:38:57,560
‎เพราะผมนึกว่าเขาแค่เป็น

427
00:38:57,640 --> 00:39:01,280
‎เป็นเจมส์แบบนั้นเอง
‎ เพราะเขามีนิสัยแข็งกระด้างอยู่แล้ว

428
00:39:04,600 --> 00:39:09,120
‎แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าที่จริงเขาจำไม่ได้

429
00:39:09,720 --> 00:39:11,320
‎ว่าเขาเพิ่งทำอะไรไป

430
00:39:13,920 --> 00:39:17,080
‎เขาไม่ค่อยเล่าเรื่องส่วนตัว

431
00:39:17,160 --> 00:39:18,360
‎เขาเก็บไว้คนเดียว

432
00:39:18,960 --> 00:39:22,760
‎แต่เจมส์คนนี้ คนที่พูดอยู่ในตอนนี้

433
00:39:22,840 --> 00:39:24,400
‎เขาเป็นเจมส์อีกคน

434
00:39:25,920 --> 00:39:28,120
‎ใช่ มันสะเทือนใจผมอยู่สักหน่อย

435
00:39:30,200 --> 00:39:31,600
‎บอกตามตรง

436
00:39:41,360 --> 00:39:43,840
‎ตอนนี้ผมเป็นคนดีขึ้นกว่าเมื่อก่อน

437
00:39:48,160 --> 00:39:51,160
‎จากวันที่ถูกจับ ผมก็กินยามาตลอด

438
00:39:53,280 --> 00:39:58,080
‎ผมไม่เคยทำร้ายตัวเอง

439
00:39:59,680 --> 00:40:00,760
‎หรือทำร้ายใคร

440
00:40:03,120 --> 00:40:04,400
‎นาน 20 กว่าปีแล้ว

441
00:40:05,640 --> 00:40:10,000
‎ผมจะต้องกินยา
‎และคงต้องเข้ารับการบำบัดไปตลอดชีวิต

442
00:40:11,240 --> 00:40:14,920
‎ซึ่งไม่ใช่เพราะความผิดที่ผมก่อ

443
00:40:15,840 --> 00:40:18,440
‎ผมต้องการสิ่งนี้ก่อนที่จะกระทำความผิดแล้ว

444
00:40:24,760 --> 00:40:28,000
‎(สี่เดือนหลังให้สัมภาษณ์ครั้งแรก)

445
00:40:28,080 --> 00:40:32,400
‎(เจมส์ วอล์คเกอร์ยินยอมตอบคำถามเพิ่มเติม)

446
00:40:35,680 --> 00:40:39,880
‎เขาเลือกที่จะไม่แก้ไขปัญหาสุขภาพจิต
‎หรือการใช้สารเสพติดของตนเอง

447
00:40:39,960 --> 00:40:42,000
‎และใช้สิ่งนี้เป็นข้ออ้าง

448
00:40:42,080 --> 00:40:45,400
‎เพื่อเชือดคอสังหารคนและใช้ความรุนแรงต่างๆ

449
00:40:46,440 --> 00:40:48,120
‎ความจริงแล้ว

450
00:40:49,560 --> 00:40:53,120
‎เมื่อผมต้องการความช่วยเหลือ ผมเคยร้องขอ

451
00:40:57,840 --> 00:41:02,000
‎ผมจะบอกที่ปรึกษาและนักบำบัด
‎ว่า "นี่คือสิ่งที่ผมกำลังเผชิญ

452
00:41:02,080 --> 00:41:04,000
‎ผมไม่ได้กินยารักษาตัว"

453
00:41:04,080 --> 00:41:05,040
‎(หยุด)

454
00:41:05,920 --> 00:41:07,920
‎"โอเค ได้ อาทิตย์หน้ากลับมานะ"

455
00:41:10,520 --> 00:41:14,280
‎มันจึงไม่ใช่ว่าผมหันไปพึ่งยาเสพติดล้วนๆ

456
00:41:16,480 --> 00:41:20,160
‎ถ้าไม่ได้กินยา ผมจะหลุด
‎จากโลกความเป็นจริงไปเลย

457
00:41:23,680 --> 00:41:26,240
‎แต่ตอนนี้ผมนั่งอยู่ตรงหน้าคุณ

458
00:41:27,880 --> 00:41:29,160
‎ผมไม่ใช่คนเดิมแล้ว

459
00:41:30,240 --> 00:41:32,240
‎ผมจะไม่มีวันเป็นคนนั้นอีก

460
00:41:33,800 --> 00:41:36,920
‎ผมไม่อายอีกต่อไปที่จะบอกว่า
‎"เฮ่ ผมต้องการความช่วยเหลือ"

461
00:41:43,320 --> 00:41:46,800
‎ทำไมคุณถึงทำความผิด
‎ในลักษณะที่แทบจะเหมือนกันเลย

462
00:41:46,880 --> 00:41:49,240
‎กับชายที่ทำงานในร้านหนังสือสำหรับผู้ใหญ่

463
00:41:49,800 --> 00:41:52,240
‎บอกตรงๆ นะ

464
00:41:52,320 --> 00:41:56,080
‎เพราะตอนที่ผมเป็นเด็ก โตมาในย่านนั้น

465
00:41:56,160 --> 00:42:00,000
‎คนเหล่านี้ในสถานที่เหล่านี้
‎คือคนที่ทำร้ายผมมากที่สุด

466
00:42:02,320 --> 00:42:03,320
‎ง่ายๆ อย่างนั้นเลย

467
00:42:05,880 --> 00:42:07,920
‎ถ้าอยู่ย่านดาวน์ทาวน์

468
00:42:08,000 --> 00:42:12,320
‎คุณหาของกิน หาซื้อเสื้อผ้า ทำอะไรก็ได้

469
00:42:13,560 --> 00:42:14,920
‎แต่คนพวกนั้น

470
00:42:16,040 --> 00:42:20,640
‎ใช้สิ่งเหล่านี้ล่อลวงทำร้ายเด็กๆ

471
00:42:21,360 --> 00:42:23,560
‎และผมเป็นหนึ่งในเด็กเหล่านั้นที่พวกเขาทำร้าย

472
00:42:27,800 --> 00:42:31,360
‎ในสมองผม ผมเห็นคนที่ทำร้ายผม

473
00:42:33,480 --> 00:42:34,960
‎ผมเลยทำสิ่งที่ผมทำไป

474
00:42:43,480 --> 00:42:47,280
‎เขาไม่เคยเล่าเรื่องส่วนตัวมากนัก
‎ เขาเก็บไว้คนเดียว

475
00:42:48,880 --> 00:42:51,840
‎แต่เจมส์คนนี้ ที่พูดอยู่ตอนนี้

476
00:42:52,440 --> 00:42:54,160
‎เขาไม่ใช่เจมส์คนเดิม

477
00:42:56,040 --> 00:43:00,800
‎มันคือความคืบหน้า ซึ่งผมเห็นว่า
‎แม้แต่นิดเดียวก็นับว่าดีมาก

478
00:43:01,440 --> 00:43:03,120
‎สำหรับน้องชายผม

479
00:43:05,400 --> 00:43:12,080
‎และผมอยากเป็นกำลังใจให้เขาเท่าที่จะทำได้

480
00:43:14,440 --> 00:43:18,320
‎ให้ทำสิ่งที่เขาทำอยู่ อย่าเปลี่ยนแปลง

481
00:43:23,400 --> 00:43:25,600
‎เป็นเรื่องยากมากที่จะได้ยินแบบนี้

482
00:43:27,560 --> 00:43:29,440
‎ได้ยินเสียงเขา

483
00:43:30,920 --> 00:43:35,680
‎ทำให้ 20 ปีของความ
‎ยากลำบากและเปลี่ยนแปลงคุ้มค่า

484
00:43:37,160 --> 00:43:41,360
‎สำหรับผม การเป็นคนแบบที่
‎ผมเป็นในตอนนี้ก็เหมือนรางวัลแล้ว

485
00:43:46,960 --> 00:43:49,840
‎รู้มั้ย ผมกลัวตัวเองมานานมาก

486
00:43:50,640 --> 00:43:52,160
‎เพราะผมไม่เคยรู้จักตัวเอง

487
00:43:52,800 --> 00:43:55,960
‎แต่ตอนนี้ผมรู้แล้ว ก็ไม่กลัวแล้ว

488
00:44:29,680 --> 00:44:32,440
‎คำบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย