‎(ถ่ายทำช่วงโคโรนาไวรัสระบาด)
‎(กรมแก้ไขพฤติกรรมรัฐนิวยอร์ก)
‎(กำหนดให้นักโทษ ‎สวมหน้ากากระหว่างการสัมภาษณ์)
‎(วันที่ 30 มกราคม ปี 2009)
‎(คนขับแท็กซี่ ทิโมธี กอร์ดอน ‎ถูกโจรปล้นชิงทรัพย์ยิงเสียชีวิต)
‎(ในซีราคิวส์ นิวยอร์ก)
‎(ชัคกี้ ฟิลลิปส์รับสารภาพว่าเป็นผู้ยิง)
‎(และรับโทษจำคุกอย่างน้อย 20 ปี)
‎มันเป็นความรับผิดชอบของผม
‎ไม่ว่าผมจะพูดหรือทำอะไร เขาก็ไม่มีวันพื้น
‎ผมทำผิดเอง
‎และต้องยืดอกรับผิดชอบ
‎(เอดัวร์โด ทรินิแดดถูกตัดสินว่าฆ่าคนตาย)
‎(แม้ว่าเขาไม่ได้ยิงสักนัด)
‎ผมติดคุกมานานกว่าสิบปีแล้ว
‎มันผิด มันแย่มาก
‎(ทรินิแดดถูกพิพากษาจำคุกอย่างน้อย 40 ปี)
‎(นานกว่าผู้ยิงสองเท่า)
‎ผมเป็นเหยื่อเสียเองในเรื่องนี้
‎ซึ่งผมทำอะไรไม่ได้เลย
‎ผมแก้ต่างอะไรไม่ได้ พูดอะไรไม่ได้
‎(นี่คือเรื่องราวของนักโทษ ‎หมายเลข 10บี1436 และ 10บี1437)
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(เสี่ยงดวง)
‎(ซีราคิวส์ นิวยอร์ก)
‎(คนขับแท็กซี่ถูกยิงเข้าที่ศีรษะ)
‎(ตำรวจซีราคิวส์เชื่อว่า ‎คนขับบาดเจ็บก่อนอุบัติเหตุ)
‎เท่าที่เราสืบได้ มันคือสิ่งที่เราเรียกว่าคลัสเตอร์
‎เรามีจำเลยสามคนที่เล่าเรื่อง
‎เปลี่ยนไปตลอด
‎เดิมทีทั้งสามคนอ้างว่าไม่รู้เรื่อง
‎ไม่รู้เรื่องคนขับแท็กซี่
‎ชายสามคนนี้ไม่นิยมความจริงอย่างที่สุด
‎(ฟิลลิปส์ ทรินิแดด และเดอเยซู ‎ทั้งหมดเป็นผู้โดยสาร)
‎(มาในรถแท็กซี่ของ ‎ทิโมธี กอร์ดอนในเหตุฆาตกรรมนี้)
‎(เรือนจำซัลลิแวน ฟอลสเบิร์ก นิวยอร์ก)
‎ผมชื่อชัคกี้ ฟิลลิปส์
‎ผมถูกตัดสินจำคุก 20 ปีถึงตลอดชีวิต ‎ข้อหาฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา
‎ผมเกิดที่ซีราคิวส์ นิวยอร์ก
‎โตมากับการเล่นกีฬา
‎สมัยไฮสคูลผมชอบทำกิจกรรมมาก
‎ผมเป็นกัปตันทีมเสมอไม่ว่าเล่นกีฬาอะไร
‎ผมฝันว่าจะไปเล่นเอ็นเอฟแอลหรือเอ็มแอลบี
‎ผมฝันว่าสักวันจะเป็นนักกีฬาอาชีพ
‎พอเข้าไฮสคูลผมก็เริ่มมีปัญหา
‎พอเป็นนักศึกษาน้องใหม่
‎ผมก็เริ่มคบคนผิด
‎เลิกเรียน ผมก็เตร็ดเตร่อยู่ข้างนอก
‎ไล่จีบสาว มีช่วงหนึ่งผมขายยา
‎ระยะหนึ่ง
‎ประสาวัยรุ่นน่ะ
‎ผมเจอเอดัวร์โด
‎คงประมาณปี 2007
‎เขาเดตกับพี่สาวผม เราเลยกลายเป็นเพื่อนกัน
‎เอาละ
‎ผมชื่อเอดัวร์โด ทรินิแดด
‎ผมถูกตัดสินโทษจำคุก 40 ปี ‎ถึงตลอดชีวิตข้อหาฆาตกรรม
‎ผมเกิดที่เปอร์โตริโกและโตมาที่นั่น
‎ผมโตมาในบ้านเด็กกำพร้าเพราะแม่ผมเสียแล้ว
‎พ่อผมไม่เคยสนใจผม
‎ผมเป็นเด็กที่เงียบมาก
‎ขี้อาย
‎แต่ว่า...
‎คือผมไม่ใช่คนเลว
‎(เวสต์ไซต์สะดวกซื้อ)
‎(ทรินิแดดย้ายไปที่ยูทิกา นิวยอร์กในวัย 15 ปี)
‎ผมมาอยู่สหรัฐฯ เพื่อชีวิตที่ดีกว่า
‎(เปอร์โตริโก พระเจ้ารักเรา)
‎ผมทำงานตามไซต์ก่อสร้าง ช่างยนต์
‎ผมทำงานซ่อมไฟฟ้าซ่อมประปาได้
‎พวกเขาเรียกผมว่าไอ้หนูแมคไกเวอร์
‎ผมรับทำงานจิปาถะทุกอย่าง
‎(คืนฆาตกรรม)
‎(แฟนเก่าของทรินิแดดปวดท้องคลอด)
‎จุดประสงค์หลักของผมคือคืนนั้นลูกชายผมเกิด
‎ผมไปถึงซีราคิวส์
‎คงประมาณห้าทุ่ม เกือบเที่ยงคืน
‎โรงพยาบาลใกล้หมดเวลาเยี่ยมไข้ ผมไปไม่ทัน
‎ผมเลยไปปาร์ตี้กับชัคกี้
‎ผมเลยเจอ
‎ชายอีกคน เดอเยซู
‎(เดนนี่ เดอเยซูปฏิเสธ ‎ที่จะมีส่วนร่วมในสารคดีนี้)
‎ผมคิดว่ามีคนอยู่ในปาร์ตี้ ‎สัก 10-12 คน ไม่มากกว่านั้น
‎สำหรับผม ผมอยากสนุกเพราะผมมีความสุข
‎ผมกำลังจะมีลูกชาย
‎ผมเลยอยากฉลอง
‎เราดื่มหนัก ดื่มเหล้ากับมิกเซอร์
‎เบียร์ ใช้ยาสารพัดชนิด
‎ยาอี ซาแน็กซ์ กัญชาก็มี
‎เราทุกคนเมาเละ
‎หนึ่งในนี้มีปืน
‎นั่นแหละ
‎เราส่งปืนให้ทุกคนในปาร์ตี้ดู ‎ทุกคนอยากลองถือปืน
‎ทุกคนอยากดู อยากจับ
‎ส่วนปืนนั้น ใครเอามา ผมไม่รู้
‎ผมก็จับ ใช่
‎ผมออกไปข้างนอก
‎พยายามจะใช้ แต่ยิงไม่ออก
‎หลังจากนั้น ผมก็ไม่รู้ว่าใครเอาไป
‎เจ้าของอะพาร์ตเมนท์ ‎โมโหมาก เริ่มไล่ทุกคนออกไป
‎(ตีสามคืนนั้น ทรินิแดด ฟิลลิปส์ ‎และเดอเยซูเรียกแท็กซี่คันหนึ่ง)
‎(เพื่อไปที่บ้านของฟิลลิปส์)
‎ผมนั่งอยู่เบาะหลังที่นั่งข้างคนขับ
‎เดอเยซูอยู่กลาง ชัคกี้ ฟิลลิปส์อยู่หลังคนขับ
‎ไม่มีใครพูดอะไร
‎คนเดียวที่พูดอยู่คือผม ผมคุยโทรศัพท์
‎คุยกับแม่ของลูกผมที่อยู่ในโรงพยาบาล
‎เมื่อเราเข้าไปในเมืองแล้ว ‎ไม่รู้ใครพูดว่า "เลี้ยวขวาตรงนี้"
‎เราเลยออกจากถนนใหญ่
‎ผมสังเกตว่าไม่ใช่ทางไปบ้านผม
‎ตอนนั้นเองผมก็พูดว่า "เราเผ่นนะ ‎เพราะนี่ไม่ใช่ทางไปบ้านผม"
‎ประมาณว่าไม่จ่ายค่ารถ แต่จะเผ่นหนี
‎เด็กโง่ๆ ทำกันแบบนั้นแหละ
‎ผมได้ยินแต่เสียงรถที่ขับช้าๆ
‎ผมไม่รู้ว่าปืนอยู่ในรถตอนที่เราจากมา
‎ผมเห็นเดนนี่หยิบปืนและจ่อไปที่คนขับ
‎ผมคิดว่าเขาคงจะปล้นคนขับ
‎คนขับคว้าปืนไปจากเขา
‎แล้วก็มีการยื้อแย่งกัน
‎ผมก็ไม่รู้ว่าทำไมผมจับปืน
‎แล้วก็แย่งมาจากเขา
‎แล้วผมก็ยิงเขา
‎(ทิโมธี กอร์ดอนบาดเจ็บ ‎จากแผลกระสุนเข้าที่ศีรษะ)
‎ผมกำลังจะเปิดประตูรถตอนที่ได้ยินเสียงปัง
‎ผมเผ่นลงจากรถ
‎แล้วก็วิ่งผ่านบ้านหลายหลัง
‎ผมย้อนกลับมาดูจุดเกิดเหตุ
‎ผมไม่เห็นคนขับแล้ว
‎รถก็ไม่อยู่แล้ว
‎ผมเลยคิดว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี ผมเลยกลับบ้าน
‎ผมเดินขึ้นเนินไปที่บ้าน พวกเขาอยู่นั่นแล้ว
‎พวกเขามาจับเราไปแต่เช้า
‎เราทุกคนถูกจับเข้าคุก
‎(รัฐนิวยอร์กไม่ยอมรับ)
‎(คำบอกเล่าเหตุการณ์ ‎ทั้งของฟิลลิปส์และทรินิแดด)
‎(ซีราคิวส์ นิวยอร์ก)
‎(ห้ามจอดตรงนี้ไปตลอดแนว ‎ห้ามจอดตลอดเวลา)
‎ผมชื่อเท็ด คีเฟอร์
‎เป็นหนึ่งในทีมสืบสวนคดีฆาตกรรมทิโมธี กอร์ดอน
‎ผมเชื่อว่าเรื่องนี้เกิดขึ้น ‎เพราะพวกเขาจะเบี้ยวค่าโดยสาร
‎ไปจนถึงปล้น
‎สุดท้ายจบลงที่ฆาตกรรม
‎(แม้จะบาดเจ็บ)
‎(ทิโมธี กอร์ดอนยังขับหนีจากที่เกิดเหตุยิงได้)
‎หลังถูกยิง
‎คุณกอร์ดอนขับหนีมา
‎ประมาณสองกิโลเมตร
‎ผมคิดว่าเขามีอาการช็อกรุนแรง
‎จากบาดแผลที่ศีรษะ
‎ซึ่งถูกยิงในระยะเผาขน
‎จนไปเสียชีวิตในจุดที่เราไปถึงในครั้งแรก
‎ที่ซึ่งรถยนต์ของเขาเกิดอุบัติเหตุ
‎(ถนนซัมมิต)
‎คุณกอร์ดอนกำลังขับมาทางนี้ มาหาเรา
‎เมื่อเขาไปถึงสี่แยกนี้ ‎เขาไม่สามารถหยุดตามสัญญาณจราจร
‎ไม่สามารถเลี้ยวขวาหรือซ้าย
‎ในอัตราความเร็วสูงขนาดนั้น ‎ รถของเขาเหินข้ามถนน
‎เข้ามายังเลนฝั่งนี้
‎ชนกับรถที่จอดอยู่
‎เป็นการชนที่รุนแรงมาก
‎ซึ่งเป็นผลจากอาชญากรรมที่ไร้สามัญสำนึก
‎(แท็กซี่สีเหลือง)
‎(นิวยอร์ก)
‎(ทิโมธี กอร์ดอนเสียชีวิต ‎ที่โรงพยาบาลในวันต่อมา)
‎(เขาอายุ 29 ปี)
‎ทิมมี่ กอร์ดอนเป็นแค่คนทำมาหากิน
‎ค่ารถที่เขาจะได้ไม่น่าจะมากกว่า 20 เหรียญ
‎ผมคิดว่าอารมณ์ตอนนั้นเป็นแค่ความไร้สติจริงๆ
‎การที่เขาขับรถพาผู้โดยสาร ‎ไปส่งบ้านในคืนที่หนาวเหน็บ
‎กลับทำให้ชายคนนี้ที่ออกมาทำงาน
‎ไม่ได้หลับสบายเหมือนพลเมืองคนอื่น
‎กลับต้องจบชีวิตลง...
‎เพียงเพราะเงินไม่ถึง 20 ดอลลาร์
‎มันทำให้เกิดความรู้สึกหลายอย่าง
‎(เจ้าหน้าที่สืบสวนได้รายละเอียดการรับ ‎ผู้โดยสารเที่ยวสุดท้ายของกอร์ดอน)
‎(จากบริษัทแท็กซี่)
‎(ห้องสมุด)
‎(เจ้าหน้าที่รู้ตัวผู้โดยสาร ‎ฟิลลิปส์ ทรินิแดด และเดอเยซู)
‎(และนำพวกเขาเข้ามาสอบปากคำ)
‎เมื่อผมเจอจำเลยทั้งสามคนนี้ครั้งแรก
‎ผมคิดในใจว่า ยังเด็กอยู่เลย
‎เป็นแค่เด็กหนุ่ม
‎ไม่อยากเชื่อว่าพวกเขายังเด็กขนาดนี้
‎(ตำรวจตรวจค้นบ้านของฟิลลิปส์)
‎(ซึ่งเต็มไปด้วยกราฟฟิตี้ที่เกี่ยวกับแก๊งอันธพาล)
‎(ห่วงโซ่อาหาร ราชันชัคกี้)
‎(แอลเค)
‎เรารู้มาว่าคุณทรินิแดด ‎เป็นแนวหน้าเดนตายของแก๊ง
‎เรามีแฟ้มประวัติเขา
‎ทุกคนรู้จักเขาในชื่อเล่น บาลา
‎ทรินิแดดสารภาพว่าชัคกี้ ฟิลลิปส์กับตัวเขา
‎เป็นสมาชิกแก๊งลาตินคิงส์
‎(ระหว่างค้นบ้าน ตำรวจพบ)
‎(อาวุธสังหารจากกองเสื้อผ้าของฟิลลิปส์)
‎(เดอเยซูบอกตำรวจว่าทรินิแดดส่งปืนให้ฟิลลิปส์)
‎(ซึ่งใช้ปืนนั้นยิงทิโมธี กอร์ดอน)
‎(ฟิลลิปส์และทรินิแดดกลับโทษเดอเยซู)
‎เอดัวร์โด ทรินิแดดโทษเดนนี่ เดอเยซูคนเดียว
‎ชัคกี้ ฟิลลิปส์ก็ทำแบบเดียวกัน
‎สองคนนี้
‎รุมโทษคนเดียว เดนนี่ เดอเยซู
‎สิ่งที่ทำให้คนสืบสวนคดีนี้ตกใจที่สุดคือ
‎คนทั้งสามที่เรียกกันว่าเพื่อนนี้
‎มีสองคนที่ยินดียัดความผิดทุกอย่างให้คนที่สาม
‎ในสิ่งที่เขาไม่ได้ทำ
‎ถึงไม่ได้เป็นตำรวจ ผมก็เห็นว่า ‎นี่เป็นการกระทำที่สกปรกมาก
‎การยินดีที่จะทำลายชีวิตคนอื่น
‎(แม้ว่าจะปฏิเสธไม่รู้เห็นในการยิงครั้งนี้)
‎(ทรินิแดดยอมรับว่า ‎พยายามจะปล้นทิโมธี กอร์ดอน)
‎จากคำให้การของทรินิแดด ‎ เขาแค่จะเบี้ยวค่าโดยสาร
‎แต่ถึงจุดหนึ่งที่คิดจะเบี้ยวค่าโดยสาร
‎ชัคกี้เตือนเขา
‎ให้กลับมาที่เกิดเหตุ
‎เขาน่าจะวิ่งหนีต่อไปก็ได้ ‎เขาลงจากรถแล้วหนีไป
‎เขาน่าจะวิ่งต่อไป แต่เปล่า
‎เขาหันกลับมา กลับมาที่รถ ‎และจากคำบอกเล่าของเขาเอง
‎เขาคิดจะช่วยค้นกระเป๋าสตางค์ของคนขับ
‎แต่มีเลือดเยอะเกินไปที่ตัวคนขับและที่เกิดเหตุ
‎ดังนั้นคำอ้างว่าคุณทรินิแดด ‎น่าจะเป็นแค่คนสังเกตการณ์
‎จากคำบอกเล่าของเขาเองนั้น ฟังไม่ขึ้น
‎(ภายหลังฝ่ายชันสูตรตรวจพบ ‎เลือดของทิโมธี กอร์ดอน)
‎(บนเสื้อผ้าของทรินิแดด)
‎(รายงานผลของห้องแล็บ ‎ชันสูตรทางชีววิทยา ดีเอ็นเอ)
‎(โค้ตหนัง)
‎(ทิโมธี กอร์ดอนคือเจ้าของดีเอ็นเอที่ตรวจพบ)
‎(จากการสว็อบรอยเปื้อน ‎บนกระเป๋าเสื้อโค้ตขวา)
‎(ตามการสืบสวนของตำรวจ)
‎(ชัคกี้ ฟิลลิปส์ถูกตั้งข้อหา ‎ฆาตกรรมทิโมธี กอร์ดอน)
‎(เอดัวร์โด ทรินิแดดถูกตั้งข้อหา ‎ฆาตกรรมอุกฉกรรจ์)
‎ฆาตกรรมอุกฉกรรจ์ ‎ตัวอย่างดั้งเดิมคงเป็นการปล้นธนาคาร
‎สมมติว่ามีหลายคนตัดสินใจปล้นธนาคารด้วยกัน
‎คนหนึ่งรอด้านนอกเพื่อดูต้นทาง
‎(เคอรี่ บัสเก้ อัยการเขต)
‎คนอื่นเข้าไปข้างใน
‎มีการใช้ปืน และรปภ. ผู้บริสุทธิ์ถูกฆ่า
‎ทั้งสามคนนี้มีความผิดร่วมกัน
‎เพราะพวกเขามีเจตนาเดียวกันที่จะปล้นธนาคาร
‎มันคือวิธีทำให้ผู้มีส่วนก่อเหตุรับผิดชอบด้วยกัน
‎ในกรณีที่มีอีกคนเสียชีวิตระหว่างก่อเหตุอุกฉกรรจ์
‎ฉันชื่อเคอรี่ บัสเก้ ‎เป็นหนึ่งในผู้ช่วยอัยการเขตในตอนนั้น
‎ที่ได้รับมอบหมายทำคดี ‎ระหว่างประชาชนรัฐนิวยอร์ก
‎กับชัคกี้ ฟิลลิปส์ เดนนี่ เดอเยซู ‎และเอดัวร์โด ทรินิแดด
‎(รัฐนิวยอร์กเสนอข้อต่อรอง)
‎(แก่ฟิลลิปส์และทรินิแดดหากรับสารภาพผิด)
‎การต่อรองทำให้หลายคดีคลี่คลายได้
‎จากจุดยืนของอัยการ
‎เราไม่จำเป็นต้องฟ้องให้เหยื่อ ‎ ครอบครัวเหยื่อ พยาน
‎ในทุกคดีก็ได้
‎และยังประหยัดทรัพยากร
‎แลกกับคำรับสารภาพผิด
‎รัฐมักจะเสนอลดโทษหรือลดข้อหา
‎(ฟิลลิปส์เจรจารับสารภาพผิดเพื่อลดโทษ ‎ก่อนกำหนดการพิจารณาคดี)
‎ชัคกี้ ฟิลลิปส์ขอโทษแล้ว
‎เขามีท่าทีเสียใจและสำนึกผิด ‎ในการกระทำเลวร้ายนี้
‎ซึ่งฉันคิดว่าสมควรแก่โทษ ‎จำคุก 20 ปีถึงตลอดชีวิต
‎(ชิ้นที่ 7 โค้ตหนัง)
‎(แม้จะมีหลักฐานมัดตัว)
‎(ทรินิแดดปฏิเสธที่จะรับสารภาพผิด)
‎ฉันแปลกใจมากที่ ‎เอดัวร์โดไม่คิดพยายามต่อรองใดๆ
‎เขาคงไม่อยากได้สิ่งที่เราเสนอ
‎แต่เขาไม่มาหาเราเพื่อขอเจรจาลดโทษด้วย
‎แม้ในเช้าวันพิจารณาคดี ฉันจำได้ว่าระหว่าง ‎การคัดเลือกคณะลูกขุน ฉันคิดว่า
‎เขาน่าจะยอมต่อรอง ‎เพราะเลือดของเหยื่ออยู่บนโค้ตเขา
‎เขาก็บอกเองว่าค้นกระเป๋าสตางค์ของผู้ตาย
‎เขารับรู้ชัดเจนว่าอาจเกิดความยุ่งยากอะไรบ้าง
‎ตามมาหลังคณะลูกขุนตัดสินคดี
‎เขาเลือกที่จะไม่รับการเจรจานั้น ‎ ปฏิเสธที่จะต่อรอง
‎และทำให้คดีนั้นขึ้นสู่การพิจารณา ‎ เขายินยอมทำแบบนั้นเอง
‎เป็นภาระของรัฐที่ต้องพิสูจน์ว่า ‎คดีนี้มีมูลเหตุไร้ข้อสงสัย
‎เป็นหน้าที่เราต้องทำให้ได้ และเราทำได้
‎เขาถูกตัดสินว่าผิดจริงทั้งสามกระทง ‎และผู้พิพากษาศาลเคาน์ตีตัดสินโทษ
‎ทำไมผมไม่รับผิดแทนที่จะต่อรองขอลดโทษ
‎เพราะผมจะไม่ยอมให้พวกเขา
‎บังคับให้ผมพูดว่าผมผิดในสิ่งที่ผมไม่ได้ทำ
‎เราไม่ได้สมรู้ร่วมคิดกันทำนะ
‎ไม่มีใครชี้ตัวว่าผมคือคนเหนี่ยวไก
‎ไม่มีเลย
‎ผมไม่ตกใจหรอกเมื่อได้ยิน ‎พวกเขารับผิดหรืออะไรทำนองนั้น
‎ตอนแรกผมก็ไม่เชื่อ
‎ผมไม่อยากจะเชื่อเลย
‎ให้ตายสิ ผมเสียเวลาไปแล้วสิบปีที่จะได้อยู่กับลูก
‎พวกเขาโตกันแล้ว
‎ผมสูญเสียช่วงเวลานั้นไป
‎มันพิลึกมาก รู้ไหม
‎ฉันเห็นใจครอบครัว ‎และเพื่อนของทิโมธี กอร์ดอนมาก
‎ระหว่างการบันทึกครั้งนี้ ถึงจุดหนึ่งฉันไม่เคย
‎ได้ยินการอ้างถึงชีวิตของชายผู้บริสุทธิ์สักครั้ง
‎ชีวิตคนบริสุทธิ์ที่ถูกทำลายไปอย่างโหดเหี้ยม
‎เขาไม่ชอบที่จะถูกตั้งข้อหาฆ่าคนอย่างอุกฉกรรจ์
‎เขาไม่ชอบความจริงที่ว่าเขาต้องรับผิดชอบ
‎แม้ว่าเขาไม่ใช่คนยิง
‎และเขาโกรธกฎหมาย ‎ที่ทำให้เขาถูกพิพากษาแบบนี้
‎เขาพูดถึงลูกตัวเอง
‎ทิโมธี กอร์ดอนจะไม่มีวันมีลูกของเขาเอง
‎เขาจะไม่มีวันมีใครเรียกเขากลับบ้าน
‎ดังนั้นในความเห็นของฉันหลักๆ แล้ว
‎บาลาคนเดียวกันที่ปฏิเสธการถูกตัดสินโทษ
‎หลังจากคณะลูกขุนยืนยันว่าเขามีความผิดจริง
‎และบอกว่า "นี่มันไม่ยุติธรรม ‎ผมจะสู้จนกว่าจะตายไปข้าง"
‎เขากำลังทำแบบนั้น
‎โดยไม่สนใจสักนิดกับ ‎หลักฐานต่างๆ ในการพิจารณาคดี
‎ไม่สนใจสักนิดกับชีวิตคนที่สูญไปหนึ่งชีวิต
‎ผมพยายามหาคำตอบมาจนถึงทุกวันนี้
‎ทำไม
‎ผมยังตอบคุณไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎ผมไม่มีสติในตอนนั้น
‎มันยากจะอธิบายได้เพราะ
‎ผมคิดว่ามันรวมๆ กัน ‎ระหว่างผลของเหล้าและยาน่ะ
‎เป็นความผิดพลาดที่เลวร้ายที่สุด ‎ในชีวิตผม ผมคิดถึงเรื่องนี้ทุกวัน
‎ไม่ใช่แค่นั้น ผมฆ่าคน ‎แต่ผมก็ทำลายชีวิตตัวเองด้วย
‎ปืนนั่นของทรินิแดด เขาเอามาจากยูทิกา
‎มันคือวิถีชีวิต เขาใช้ชีวิตแบบนั้น
‎ผมไม่รู้ว่าเขาต้องมีไว้เพื่อป้องกันตัวหรืออยากมี
‎มันเป็นวิถีชีวิตเขาน่ะ
‎มันเป็นความรับผิดชอบของผม
‎ผมมีส่วนด้วย ผมยอมรับผิด หลายคนไม่ยอมรับผิด
‎ผมรู้สึกว่ามันคือสิ่งที่ควรทำ
‎ผมเห็นใจทุกคนที่เกี่ยวข้อง เช่น ผู้ตาย
‎คนที่ร่วมทำผิด
‎ผมตกใจมากกับโทษของทรินิแดด ‎เพราะเขาต้องติดคุก 40 ปีถึงตลอดชีวิต
‎มันไม่มีเหตุผล
‎ถ้าผมยอมรับผิดและเขาขึ้นพิจารณาคดี
‎เขากลับรับโทษมากกว่าผมทั้งที่ทำผิดคดีเดียวกัน
‎มันทำให้ผมคิดว่า ‎ผมทำถูกต้องแล้วที่รับผิดขอลดโทษ
‎เพราะผมคงติดคุก 40 ปี ‎ถึงตลอดชีวิตแน่ๆ ไม่ต้องสงสัย
‎(ชีวิตคนดำสำคัญ)
‎(ทนายคริสตีน คุกว่าความให้เดนนี่ เดอเยซู)
‎(จำเลยคนที่สามในคดีนี้)
‎(เดอเยซูยอมรับว่าจับดูปืนในปาร์ตี้นั้น)
‎(เขายอมรับสารภาพ ‎เพื่อขอลดโทษและถูกตัดสินจำคุก 13 ปี)
‎เดนนี่ยืนกรานมาตลอดว่า
‎เขาไม่รู้เลยว่าจะมีการยิงเกิดขึ้น
‎เขาไม่รู้เลยว่าพวกเขาจะใช้ปืน
‎ซึ่งเขาเคยเล่นในงานปาร์ตี้
‎(เดอเยซูได้รับการปล่อยตัวโดยมีทัณฑ์บน ‎ในปี 2021 หลังจากติดคุกกว่าสิบปี)
‎ฉันเชื่อว่าเดนนี่ เดอเยซูชดใช้แล้ว
‎กับสิ่งที่ชัคกี้ ฟิลลิปิส์ ‎และเอดัวร์โด ทรินิแดดทำลงไป
‎แต่การที่เอดัวร์โด ทรินิแดด ‎รับโทษจำคุก 40 ปีถึงตลอดชีวิต
‎และคนยิงรับโทษ 20 ปีถึงตลอดชีวิต
‎นี่คือหนึ่งในความไม่ยุติธรรม ‎อย่างยิ่งของระบบยุติธรรม
‎ฉันไม่ได้จะบอกว่าทรินิแดดบริสุทธิ์
‎ฉันจะพูดว่าโทษของเขาไม่สมควรแก่เหตุอย่างยิ่ง
‎การที่เขามีความผิดไม่ได้เป็นการยินยอมว่า
‎เขาควรรับโทษสองเท่าของคนยิง
‎หลายคนถูกลงโทษเมื่อใช้สิทธิของตน ‎ต่อการพิจารณาคดีของคณะลูกขุน
‎ฉันมีสำนึกเรื่องความยุติธรรม ‎และความเท่าเทียมอย่างลึกซึ้ง
‎และการต่อรองให้รับสารภาพเพื่อลดหย่อนโทษ ‎มันขัดแย้งกับสำนึกที่ฉันถูกปลูกฝังมา
‎ทุกคนที่ถูกกล่าวหา ‎ว่าก่ออาชญากรรมในสหรัฐฯ
‎มีสิทธิที่จะได้รับพิจารณาคดี ‎อย่างเท่าเทียมจากคณะลูกขุน
‎(ศาลอาญา เป็นเกียรติแด่ ‎เจมส์ ซี ทอร์เมย์ที่สาม)
‎และถ้าพวกเขาถูกบังคับให้ยอมรับผิดล่ะ
‎เพราะหากขึ้นศาลพิจารณาคดี ‎พวกเขาจะถูกตัดสินว่าผิด
‎พวกเขาจะได้รับโทษหนักกว่าเดิม
‎หนักกว่าถ้าพวกเขายอมรับผิด
‎มันละเมิดรัฐธรรมนูญ
‎ฉันเชื่อว่าการให้ทรินิแดด ‎และชัคกี้ ฟิลลิปส์รับโทษเท่ากัน
‎น่าจะเหมาะสมที่สุด
‎แน่นอนว่าการมีต่อรองให้รับผิด ‎เพื่อลดโทษ จะทำให้รับโทษต่างกัน
‎แต่มากกว่าสองเท่าเนี่ยนะ
‎คดีนี้มันช่างเป็นการตะโกนว่า...
‎"ผลการตัดสินไม่ยุติธรรม"
‎(มารีเอตตา นิวยอร์ก)
‎ผมชื่อบิล วอลช์
‎ผมเป็นผู้พิพากษาศาลเคาน์ตี ‎ในโอนอนดากาเคาน์ตีนาน 11 ปี
‎(ผู้พิพากษาวอลช์อนุมัติ ‎คำรับสารภาพลดหย่อนโทษของฟิลลิปส์)
‎(เขาพิจารณาคดีและตัดสินโทษทรินิแดดด้วย)
‎เท่าที่ผมจำได้เกี่ยวกับเอดัวร์โด ทรินิแดดคือ ‎ระหว่างพิจารณาคดี เขาไม่ค่อยให้ความร่วมมือ
‎ผมจำไม่ได้ว่าเขา ‎มีส่วนร่วมกับทนายของเขายังไง
‎แต่ผมรู้สึกได้ชัดเจนว่าเขาเป็น ‎แบบที่คนไอริชเรียกว่าคนกระด้าง
‎สิ่งที่ผมได้ยินระหว่างการพิจารณาคดี
‎คือตัวอาชญากรรมเองนั้น ‎ช่างเย็นชาและไร้เหตุผล
‎มันไม่จำเป็นต้องเกิดขึ้นเลย
‎พวกเขาน่าจะหยิบเงินและจากไป แต่เปล่า
‎คุณกอร์ดอนรับพวกเขาขึ้นรถ
‎พาพวกเขาไปส่งยังที่ที่ต้องการ ‎ทำทุกอย่างที่เขาควรทำ
‎และกลับได้ผลตอบแทนเป็นกระสุนที่หลังศีรษะ
‎ซึ่งมันไร้เหตุผล
‎หากคุณทรินิแดดเลือกจะรับสารภาพ
‎เป็นไปได้ว่าโทษของเขาคงน้อยกว่านี้
‎เพราะถ้าเขาไม่ใช้สิทธิอุทธรณ์ คดีก็จบ
‎จำเลยอีกสองคนรับสารภาพไปแล้ว
‎และเขาน่าจะเป็นคนที่สามที่รับผิด ‎ครอบครัวของเหยื่อก็หมดห่วง
‎พวกเขาคงไม่ต้องรื้อฟื้นเรื่องนี้ซ้ำสอง
‎ซึ่งผมคิดว่าเป็นเรื่อง ‎น่าเจ็บปวดมากสำหรับครอบครัวเหยื่อ
‎ใบหน้าที่แสดงความเจ็บปวด ‎ที่ผมเห็นนั้นมันชวนใจสลาย
‎ผมรู้สึกว่าเขาน่าจะ ‎เห็นแก่ครอบครัวเหยื่อ แต่เขาไม่ทำ
‎เขาถูกลงโทษตามควรแก่เหตุ
‎โดยรับโทษสูงสุดตามที่กฎหมายกำหนด
‎เขาได้รับโทษสูงสุด
‎ในข้อหาฆาตกรรม
‎ติดคุกอย่างน้อย 25 ปีและจำคุกตลอดชีวิต
‎เขาได้รับโทษจำคุก 15 ปี ‎ข้อหาครอบครองอาวุธผิดกฎหมาย
‎เขามีความผิดทั้งสองกระทง ‎ซึ่งผมตัดสินโทษไปตามนั้น
‎ซึ่งเป็นโทษที่หนักมากทีเดียว
‎ผมตัดสินโทษตามความเหมาะสม
‎กับสิ่งที่ผมได้ยินระหว่างพิจารณาคดี
‎ถ้าคุณโยนลูกเต๋า แล้วมันไม่ได้ตามที่คาด
‎มันก็มีราคาที่ต้องจ่าย
‎ชัคกี้รับโทษ 20 ปี ส่วนผม 40 ปีถึงตลอดชีวิต
‎ผมว่ามันไม่ยุติธรรม
‎ชีวิตของผมพังพินาศ
‎ผมน่าจะได้ออกไปอยู่กับลูกๆ ‎พยายามมีความสุขกับชีวิต
‎พยายามมอบสิ่งต่างๆ ให้ลูกๆ แบบที่ผมไม่เคยได้
‎เช่น พ่อแม่
‎ผมพยายามจะเป็นพ่อของพวกเขา
‎พยายามจะทำลายวงจรอุบาทว์นั้น
‎พยายามทำชีวิตผมให้ดีขึ้น
‎เพื่อครอบครัวเราด้วย
‎ผมจะยื่นขอทัณฑ์บนได้เร็วสุดคือปี 2047
‎ตอนนั้นผมคงจะอายุสัก 70 ปีแล้ว
‎เวลาทั้งชีวิตผมสูญเปล่า
‎ถึงตอนนั้น เราก็ไม่สามารถ ‎จัดการอะไรได้แล้ว จะทำอะไรได้ล่ะ
‎น่าสนใจที่ได้ฟังความคิดเขา
‎ผมคิดว่านี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ยินเขาพูด
‎แต่ว่า...
‎ผมคาดไว้อยู่แล้วว่า
‎จำเลยทุกคนที่ผมตัดสินโทษ ‎คงพูดอะไรแบบนี้เช่นกัน
‎ซึ่งคิดขึ้นได้ในคุกหลังฟังคำตัดสินของคณะลูกขุน
‎เขายังยืนยันความบริสุทธิ์ของตนเอง
‎ซึ่งไม่แปลกใจมากนัก
‎แต่คุณทรินิแดดเลือกที่จะขึ้นพิจารณาคดี
‎คณะลูกขุนตัดสินว่าเขาผิดจริง
‎และรับโทษตามนั้น
‎เขาสมควรอยู่ในที่ที่เขาอยู่ตอนนี้ที่สุด
‎การยิงครั้งนั้นคงไม่เกิดขึ้น
‎ถ้าคุณทรินิแดดไม่ส่งปืนคุณคุณฟิลลิปส์
‎ถ้าไม่มีการช่วยเหลือนั้น คงไม่มีการฆาตกรรม
‎ทุกคนคงไม่โดนข้อหาฆ่าคนตาย
‎มันคงเป็นการปล้นธรรมดา
‎แต่เขาเลือก
‎ที่จะช่วยคุณฟิลลิปส์คร่าชีวิตมนุษย์คนหนึ่ง
‎เขามีความผิดเท่าเทียมกับเพื่อนที่เหนี่ยวไก
‎ผมไม่ติดใจกับโทษที่ผมตัดสินเขาไป
‎(สี่เดือนหลังการให้สัมภาษณ์)
‎(เอดัวร์โด ทรินิแดด ‎ยอมตอบคำถามเพิ่มเติมเกี่ยวกับคดีนี้)
‎ผมเลือกที่จะสู้เพื่อสิทธิของผมเอง
‎ผมคิดว่าทุกคนมีสิทธิทำแบบนี้
‎ระบบมันพังแล้ว
‎และพวกเขาทำแบบนี้กับคนแบบผมตลอดเวลา
‎ตลอดเวลา เป็นมาเสมอ
‎เราต้องรับรู้ความจริงเรื่องนี้
‎เขากลับไปที่แท็กซี่ ‎และจากคำบอกเล่าของเขาเอง
‎เขาคิดจะช่วยค้นกระเป๋าคนขับรถแท็กซี่
‎แต่มีเลือดอยู่บนตัวคนขับ ‎และในที่เกิดเหตุมากเกินไป
‎ไม่ใช่การค้นกระเป๋าหรืออะไรอย่างนั้นเลย
‎ผมเป็นห่วงกับสิ่งที่เกิดขึ้น
‎ผมวิ่งกลับมา
‎เจตนาของผมคือถ้าไม่มี ‎คนอยู่แถวนั้นจะช่วยเขา ผมจะช่วยเขา
‎แต่เขาไม่อยู่แล้ว
‎ผมเลยคิดว่าไม่เป็นไร
‎ผมคิดว่าไม่ได้เกิดเรื่องหนักหนา
‎จนกระทั่งผมเห็นข่าว
‎ตอนนั้นเองที่ผมเสียใจจริงๆ
‎ปืนเป็นของทรินิแดด เขาเอามาจากยูทิกา
‎เป็นวิถีชีวิต เขาใช้ชีวิตแบบนี้เองน่ะ
‎ผมไม่รู้ว่าเขาจำเป็น ‎ต้องมีไว้ป้องกันตัวหรืออยากมีเฉยๆ
‎แค่เป็นวิถีชีวิตของเขาน่ะ
‎ไม่ ผมมาจากยูทิกาก็จริง
‎แต่ไม่ได้พกอาวุธมาด้วย มันอยู่ที่นั่นอยู่แล้ว
‎ไม่เกี่ยวอะไรกับผม
‎ผมตกใจมากกับโทษที่ทรินิแดดได้รับเพราะเขา ‎ติดคุก 40 ปีถึงตลอดชีวิตเมื่อขึ้นพิจารณาคดี
‎มันทำให้เห็นว่าระบบยุติธรรมไม่ยุติธรรม
‎ไม่เลย ไม่ยุติธรรมเลย
‎ผมแค่จะไปหาลูกชายที่เพิ่งคลอดของผม
‎ผมไปหาเขา
‎และไม่สำเร็จ
‎ผมหมายถึง...
‎ผมรู้ว่าหลายคนจะมองว่าผมโกหก
‎หรือยังไงก็ตาม แต่ว่า...
‎ผมแค่ไปฉลองให้ลูกชาย ‎แค่อยากจะไปหาเขา กอดเขาไว้
‎อย่างน้อยทำอะไรสักอย่าง ‎สำเร็จแบบที่พ่อผมไม่เคยทำ
‎และ...
‎ผมเดาว่าผม...
‎ผมไม่มีโอกาสแล้ว ผมไม่มีโชคพอสำหรับสิ่งนี้
‎ชีวิตผมสิบปีถูกทำลายไปเพราะเรื่องนี้
‎นี่คือความยุติธรรมจริงเหรอ
‎(ครอบครัวของทิโมธี กอร์ดอนปฏิเสธ ‎ที่จะให้ความร่วมมือในการทำสารคดีชุดนี้)
‎คำบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย