1
00:00:06,160 --> 00:00:08,720
‎(ถ่ายทำช่วงโคโรนาไวรัสระบาด)

2
00:00:08,800 --> 00:00:11,760
‎(กรมแก้ไขพฤติกรรมรัฐนิวยอร์ก)

3
00:00:11,840 --> 00:00:14,800
‎(กำหนดให้นักโทษ
‎สวมหน้ากากระหว่างการสัมภาษณ์)

4
00:00:31,160 --> 00:00:32,800
‎(วันที่ 30 มกราคม ปี 2009)

5
00:00:32,880 --> 00:00:36,600
‎(คนขับแท็กซี่ ทิโมธี กอร์ดอน
‎ถูกโจรปล้นชิงทรัพย์ยิงเสียชีวิต)

6
00:00:36,680 --> 00:00:37,800
‎(ในซีราคิวส์ นิวยอร์ก)

7
00:00:45,120 --> 00:00:48,400
‎(ชัคกี้ ฟิลลิปส์รับสารภาพว่าเป็นผู้ยิง)

8
00:00:48,480 --> 00:00:51,120
‎(และรับโทษจำคุกอย่างน้อย 20 ปี)

9
00:00:54,240 --> 00:00:55,880
‎มันเป็นความรับผิดชอบของผม

10
00:00:57,640 --> 00:00:59,960
‎ไม่ว่าผมจะพูดหรือทำอะไร เขาก็ไม่มีวันพื้น

11
00:01:02,680 --> 00:01:04,400
‎ผมทำผิดเอง

12
00:01:04,480 --> 00:01:08,960
‎และต้องยืดอกรับผิดชอบ

13
00:01:12,280 --> 00:01:17,400
‎(เอดัวร์โด ทรินิแดดถูกตัดสินว่าฆ่าคนตาย)

14
00:01:17,480 --> 00:01:21,960
‎(แม้ว่าเขาไม่ได้ยิงสักนัด)

15
00:01:31,040 --> 00:01:34,200
‎ผมติดคุกมานานกว่าสิบปีแล้ว

16
00:01:37,280 --> 00:01:39,280
‎มันผิด มันแย่มาก

17
00:01:45,720 --> 00:01:49,080
‎(ทรินิแดดถูกพิพากษาจำคุกอย่างน้อย 40 ปี)

18
00:01:49,160 --> 00:01:51,200
‎(นานกว่าผู้ยิงสองเท่า)

19
00:01:52,520 --> 00:01:54,480
‎ผมเป็นเหยื่อเสียเองในเรื่องนี้

20
00:01:56,200 --> 00:01:58,240
‎ซึ่งผมทำอะไรไม่ได้เลย

21
00:01:58,320 --> 00:02:00,800
‎ผมแก้ต่างอะไรไม่ได้ พูดอะไรไม่ได้

22
00:02:04,200 --> 00:02:09,800
‎(นี่คือเรื่องราวของนักโทษ
‎หมายเลข 10บี1436 และ 10บี1437)

23
00:02:13,480 --> 00:02:14,960
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)

24
00:02:27,560 --> 00:02:32,120
‎(เสี่ยงดวง)

25
00:02:35,720 --> 00:02:38,920
‎(ซีราคิวส์ นิวยอร์ก)

26
00:02:45,720 --> 00:02:47,160
‎(คนขับแท็กซี่ถูกยิงเข้าที่ศีรษะ)

27
00:02:47,240 --> 00:02:49,880
‎(ตำรวจซีราคิวส์เชื่อว่า
‎คนขับบาดเจ็บก่อนอุบัติเหตุ)

28
00:02:51,480 --> 00:02:55,640
‎เท่าที่เราสืบได้ มันคือสิ่งที่เราเรียกว่าคลัสเตอร์

29
00:02:57,920 --> 00:03:01,240
‎เรามีจำเลยสามคนที่เล่าเรื่อง

30
00:03:01,320 --> 00:03:03,480
‎เปลี่ยนไปตลอด

31
00:03:03,560 --> 00:03:07,680
‎เดิมทีทั้งสามคนอ้างว่าไม่รู้เรื่อง

32
00:03:07,760 --> 00:03:10,000
‎ไม่รู้เรื่องคนขับแท็กซี่

33
00:03:10,080 --> 00:03:13,680
‎ชายสามคนนี้ไม่นิยมความจริงอย่างที่สุด

34
00:03:17,000 --> 00:03:20,400
‎(ฟิลลิปส์ ทรินิแดด และเดอเยซู
‎ทั้งหมดเป็นผู้โดยสาร)

35
00:03:20,480 --> 00:03:24,360
‎(มาในรถแท็กซี่ของ
‎ทิโมธี กอร์ดอนในเหตุฆาตกรรมนี้)

36
00:03:26,440 --> 00:03:29,680
‎(เรือนจำซัลลิแวน ฟอลสเบิร์ก นิวยอร์ก)

37
00:03:48,200 --> 00:03:49,520
‎ผมชื่อชัคกี้ ฟิลลิปส์

38
00:03:49,600 --> 00:03:53,000
‎ผมถูกตัดสินจำคุก 20 ปีถึงตลอดชีวิต
‎ข้อหาฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา

39
00:03:58,800 --> 00:04:01,680
‎ผมเกิดที่ซีราคิวส์ นิวยอร์ก

40
00:04:07,160 --> 00:04:08,440
‎โตมากับการเล่นกีฬา

41
00:04:09,000 --> 00:04:10,920
‎สมัยไฮสคูลผมชอบทำกิจกรรมมาก

42
00:04:11,480 --> 00:04:15,480
‎ผมเป็นกัปตันทีมเสมอไม่ว่าเล่นกีฬาอะไร

43
00:04:15,560 --> 00:04:18,120
‎ผมฝันว่าจะไปเล่นเอ็นเอฟแอลหรือเอ็มแอลบี

44
00:04:19,000 --> 00:04:23,640
‎ผมฝันว่าสักวันจะเป็นนักกีฬาอาชีพ

45
00:04:28,760 --> 00:04:31,960
‎พอเข้าไฮสคูลผมก็เริ่มมีปัญหา

46
00:04:39,280 --> 00:04:41,600
‎พอเป็นนักศึกษาน้องใหม่

47
00:04:41,680 --> 00:04:44,280
‎ผมก็เริ่มคบคนผิด

48
00:04:44,360 --> 00:04:46,480
‎เลิกเรียน ผมก็เตร็ดเตร่อยู่ข้างนอก

49
00:04:46,560 --> 00:04:50,800
‎ไล่จีบสาว มีช่วงหนึ่งผมขายยา

50
00:04:50,880 --> 00:04:52,400
‎ระยะหนึ่ง

51
00:04:52,480 --> 00:04:54,200
‎ประสาวัยรุ่นน่ะ

52
00:04:56,640 --> 00:04:58,480
‎ผมเจอเอดัวร์โด

53
00:05:00,200 --> 00:05:02,280
‎คงประมาณปี 2007

54
00:05:02,360 --> 00:05:05,600
‎เขาเดตกับพี่สาวผม เราเลยกลายเป็นเพื่อนกัน

55
00:05:13,040 --> 00:05:13,880
‎เอาละ

56
00:05:15,520 --> 00:05:17,160
‎ผมชื่อเอดัวร์โด ทรินิแดด

57
00:05:17,240 --> 00:05:20,280
‎ผมถูกตัดสินโทษจำคุก 40 ปี
‎ถึงตลอดชีวิตข้อหาฆาตกรรม

58
00:05:24,200 --> 00:05:27,840
‎ผมเกิดที่เปอร์โตริโกและโตมาที่นั่น

59
00:05:31,160 --> 00:05:35,120
‎ผมโตมาในบ้านเด็กกำพร้าเพราะแม่ผมเสียแล้ว

60
00:05:35,640 --> 00:05:37,760
‎พ่อผมไม่เคยสนใจผม

61
00:05:39,920 --> 00:05:42,440
‎ผมเป็นเด็กที่เงียบมาก

62
00:05:44,440 --> 00:05:45,280
‎ขี้อาย

63
00:05:47,400 --> 00:05:48,240
‎แต่ว่า...

64
00:05:49,080 --> 00:05:53,200
‎คือผมไม่ใช่คนเลว

65
00:05:56,840 --> 00:06:00,400
‎(เวสต์ไซต์สะดวกซื้อ)

66
00:06:01,000 --> 00:06:05,040
‎(ทรินิแดดย้ายไปที่ยูทิกา นิวยอร์กในวัย 15 ปี)

67
00:06:10,360 --> 00:06:13,040
‎ผมมาอยู่สหรัฐฯ เพื่อชีวิตที่ดีกว่า

68
00:06:13,120 --> 00:06:15,080
‎(เปอร์โตริโก พระเจ้ารักเรา)

69
00:06:15,160 --> 00:06:18,320
‎ผมทำงานตามไซต์ก่อสร้าง ช่างยนต์

70
00:06:18,400 --> 00:06:20,800
‎ผมทำงานซ่อมไฟฟ้าซ่อมประปาได้

71
00:06:21,360 --> 00:06:24,000
‎พวกเขาเรียกผมว่าไอ้หนูแมคไกเวอร์

72
00:06:24,080 --> 00:06:26,120
‎ผมรับทำงานจิปาถะทุกอย่าง

73
00:06:34,840 --> 00:06:37,640
‎(คืนฆาตกรรม)

74
00:06:37,720 --> 00:06:42,040
‎(แฟนเก่าของทรินิแดดปวดท้องคลอด)

75
00:06:43,320 --> 00:06:48,080
‎จุดประสงค์หลักของผมคือคืนนั้นลูกชายผมเกิด

76
00:06:49,560 --> 00:06:51,920
‎ผมไปถึงซีราคิวส์

77
00:06:52,000 --> 00:06:56,320
‎คงประมาณห้าทุ่ม เกือบเที่ยงคืน

78
00:06:57,120 --> 00:07:01,120
‎โรงพยาบาลใกล้หมดเวลาเยี่ยมไข้ ผมไปไม่ทัน

79
00:07:02,080 --> 00:07:05,600
‎ผมเลยไปปาร์ตี้กับชัคกี้

80
00:07:06,200 --> 00:07:08,720
‎ผมเลยเจอ

81
00:07:08,800 --> 00:07:10,800
‎ชายอีกคน เดอเยซู

82
00:07:13,840 --> 00:07:17,840
‎(เดนนี่ เดอเยซูปฏิเสธ
‎ที่จะมีส่วนร่วมในสารคดีนี้)

83
00:07:21,600 --> 00:07:25,920
‎ผมคิดว่ามีคนอยู่ในปาร์ตี้
‎สัก 10-12 คน ไม่มากกว่านั้น

84
00:07:28,480 --> 00:07:31,840
‎สำหรับผม ผมอยากสนุกเพราะผมมีความสุข

85
00:07:31,920 --> 00:07:34,320
‎ผมกำลังจะมีลูกชาย

86
00:07:35,040 --> 00:07:36,920
‎ผมเลยอยากฉลอง

87
00:07:37,480 --> 00:07:40,440
‎เราดื่มหนัก ดื่มเหล้ากับมิกเซอร์

88
00:07:40,960 --> 00:07:44,600
‎เบียร์ ใช้ยาสารพัดชนิด

89
00:07:44,680 --> 00:07:48,160
‎ยาอี ซาแน็กซ์ กัญชาก็มี

90
00:07:48,240 --> 00:07:50,240
‎เราทุกคนเมาเละ

91
00:07:53,760 --> 00:07:55,440
‎หนึ่งในนี้มีปืน

92
00:07:56,080 --> 00:07:56,920
‎นั่นแหละ

93
00:07:57,720 --> 00:08:02,480
‎เราส่งปืนให้ทุกคนในปาร์ตี้ดู
‎ทุกคนอยากลองถือปืน

94
00:08:02,560 --> 00:08:04,520
‎ทุกคนอยากดู อยากจับ

95
00:08:07,320 --> 00:08:10,280
‎ส่วนปืนนั้น ใครเอามา ผมไม่รู้

96
00:08:12,280 --> 00:08:13,440
‎ผมก็จับ ใช่

97
00:08:14,480 --> 00:08:15,560
‎ผมออกไปข้างนอก

98
00:08:15,640 --> 00:08:18,720
‎พยายามจะใช้ แต่ยิงไม่ออก

99
00:08:20,800 --> 00:08:22,920
‎หลังจากนั้น ผมก็ไม่รู้ว่าใครเอาไป

100
00:08:25,480 --> 00:08:29,480
‎เจ้าของอะพาร์ตเมนท์
‎โมโหมาก เริ่มไล่ทุกคนออกไป

101
00:08:39,520 --> 00:08:42,760
‎(ตีสามคืนนั้น ทรินิแดด ฟิลลิปส์
‎และเดอเยซูเรียกแท็กซี่คันหนึ่ง)

102
00:08:42,840 --> 00:08:45,080
‎(เพื่อไปที่บ้านของฟิลลิปส์)

103
00:08:48,680 --> 00:08:51,160
‎ผมนั่งอยู่เบาะหลังที่นั่งข้างคนขับ

104
00:08:51,240 --> 00:08:55,280
‎เดอเยซูอยู่กลาง ชัคกี้ ฟิลลิปส์อยู่หลังคนขับ

105
00:08:58,200 --> 00:08:59,640
‎ไม่มีใครพูดอะไร

106
00:09:00,320 --> 00:09:03,360
‎คนเดียวที่พูดอยู่คือผม ผมคุยโทรศัพท์

107
00:09:03,440 --> 00:09:06,720
‎คุยกับแม่ของลูกผมที่อยู่ในโรงพยาบาล

108
00:09:13,920 --> 00:09:17,840
‎เมื่อเราเข้าไปในเมืองแล้ว
‎ไม่รู้ใครพูดว่า "เลี้ยวขวาตรงนี้"

109
00:09:17,920 --> 00:09:19,440
‎เราเลยออกจากถนนใหญ่

110
00:09:23,120 --> 00:09:24,720
‎ผมสังเกตว่าไม่ใช่ทางไปบ้านผม

111
00:09:25,280 --> 00:09:29,160
‎ตอนนั้นเองผมก็พูดว่า "เราเผ่นนะ
‎เพราะนี่ไม่ใช่ทางไปบ้านผม"

112
00:09:29,240 --> 00:09:33,200
‎ประมาณว่าไม่จ่ายค่ารถ แต่จะเผ่นหนี

113
00:09:33,280 --> 00:09:35,880
‎เด็กโง่ๆ ทำกันแบบนั้นแหละ

114
00:09:39,400 --> 00:09:42,080
‎ผมได้ยินแต่เสียงรถที่ขับช้าๆ

115
00:09:44,320 --> 00:09:46,880
‎ผมไม่รู้ว่าปืนอยู่ในรถตอนที่เราจากมา

116
00:09:51,040 --> 00:09:55,320
‎ผมเห็นเดนนี่หยิบปืนและจ่อไปที่คนขับ

117
00:09:55,920 --> 00:09:57,720
‎ผมคิดว่าเขาคงจะปล้นคนขับ

118
00:09:58,960 --> 00:10:00,920
‎คนขับคว้าปืนไปจากเขา

119
00:10:01,000 --> 00:10:02,360
‎แล้วก็มีการยื้อแย่งกัน

120
00:10:02,440 --> 00:10:05,480
‎ผมก็ไม่รู้ว่าทำไมผมจับปืน

121
00:10:05,560 --> 00:10:07,120
‎แล้วก็แย่งมาจากเขา

122
00:10:07,800 --> 00:10:10,800
‎แล้วผมก็ยิงเขา

123
00:10:20,800 --> 00:10:25,600
‎(ทิโมธี กอร์ดอนบาดเจ็บ
‎จากแผลกระสุนเข้าที่ศีรษะ)

124
00:10:27,480 --> 00:10:29,960
‎ผมกำลังจะเปิดประตูรถตอนที่ได้ยินเสียงปัง

125
00:10:30,760 --> 00:10:31,960
‎ผมเผ่นลงจากรถ

126
00:10:32,440 --> 00:10:34,320
‎แล้วก็วิ่งผ่านบ้านหลายหลัง

127
00:10:36,000 --> 00:10:39,160
‎ผมย้อนกลับมาดูจุดเกิดเหตุ

128
00:10:39,240 --> 00:10:43,160
‎ผมไม่เห็นคนขับแล้ว

129
00:10:43,240 --> 00:10:45,000
‎รถก็ไม่อยู่แล้ว

130
00:10:45,480 --> 00:10:49,680
‎ผมเลยคิดว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี ผมเลยกลับบ้าน

131
00:10:49,760 --> 00:10:53,480
‎ผมเดินขึ้นเนินไปที่บ้าน พวกเขาอยู่นั่นแล้ว

132
00:10:58,480 --> 00:11:00,840
‎พวกเขามาจับเราไปแต่เช้า

133
00:11:02,120 --> 00:11:04,960
‎เราทุกคนถูกจับเข้าคุก

134
00:11:08,920 --> 00:11:11,400
‎(รัฐนิวยอร์กไม่ยอมรับ)

135
00:11:11,480 --> 00:11:15,440
‎(คำบอกเล่าเหตุการณ์
‎ทั้งของฟิลลิปส์และทรินิแดด)

136
00:11:24,320 --> 00:11:26,480
‎(ซีราคิวส์ นิวยอร์ก)

137
00:11:26,560 --> 00:11:29,040
‎(ห้ามจอดตรงนี้ไปตลอดแนว
‎ห้ามจอดตลอดเวลา)

138
00:11:34,800 --> 00:11:36,120
‎ผมชื่อเท็ด คีเฟอร์

139
00:11:37,840 --> 00:11:42,040
‎เป็นหนึ่งในทีมสืบสวนคดีฆาตกรรมทิโมธี กอร์ดอน

140
00:11:47,560 --> 00:11:51,320
‎ผมเชื่อว่าเรื่องนี้เกิดขึ้น
‎เพราะพวกเขาจะเบี้ยวค่าโดยสาร

141
00:11:52,120 --> 00:11:53,240
‎ไปจนถึงปล้น

142
00:11:53,920 --> 00:11:55,360
‎สุดท้ายจบลงที่ฆาตกรรม

143
00:11:57,680 --> 00:11:58,960
‎(แม้จะบาดเจ็บ)

144
00:11:59,040 --> 00:12:03,920
‎(ทิโมธี กอร์ดอนยังขับหนีจากที่เกิดเหตุยิงได้)

145
00:12:05,360 --> 00:12:06,560
‎หลังถูกยิง

146
00:12:07,600 --> 00:12:09,560
‎คุณกอร์ดอนขับหนีมา

147
00:12:09,640 --> 00:12:11,640
‎ประมาณสองกิโลเมตร

148
00:12:11,720 --> 00:12:15,400
‎ผมคิดว่าเขามีอาการช็อกรุนแรง

149
00:12:15,880 --> 00:12:17,600
‎จากบาดแผลที่ศีรษะ

150
00:12:18,760 --> 00:12:20,560
‎ซึ่งถูกยิงในระยะเผาขน

151
00:12:21,560 --> 00:12:25,760
‎จนไปเสียชีวิตในจุดที่เราไปถึงในครั้งแรก

152
00:12:25,840 --> 00:12:28,200
‎ที่ซึ่งรถยนต์ของเขาเกิดอุบัติเหตุ

153
00:12:33,400 --> 00:12:35,720
‎(ถนนซัมมิต)

154
00:12:35,800 --> 00:12:39,920
‎คุณกอร์ดอนกำลังขับมาทางนี้ มาหาเรา

155
00:12:40,000 --> 00:12:44,080
‎เมื่อเขาไปถึงสี่แยกนี้
‎เขาไม่สามารถหยุดตามสัญญาณจราจร

156
00:12:44,160 --> 00:12:45,800
‎ไม่สามารถเลี้ยวขวาหรือซ้าย

157
00:12:46,360 --> 00:12:51,120
‎ในอัตราความเร็วสูงขนาดนั้น
‎ รถของเขาเหินข้ามถนน

158
00:12:51,800 --> 00:12:53,760
‎เข้ามายังเลนฝั่งนี้

159
00:12:53,840 --> 00:12:55,760
‎ชนกับรถที่จอดอยู่

160
00:12:57,600 --> 00:12:59,720
‎เป็นการชนที่รุนแรงมาก

161
00:13:01,840 --> 00:13:04,640
‎ซึ่งเป็นผลจากอาชญากรรมที่ไร้สามัญสำนึก

162
00:13:08,720 --> 00:13:12,560
‎(แท็กซี่สีเหลือง)

163
00:13:15,000 --> 00:13:16,440
‎(นิวยอร์ก)

164
00:13:19,000 --> 00:13:23,280
‎(ทิโมธี กอร์ดอนเสียชีวิต
‎ที่โรงพยาบาลในวันต่อมา)

165
00:13:23,360 --> 00:13:26,800
‎(เขาอายุ 29 ปี)

166
00:13:29,880 --> 00:13:32,120
‎ทิมมี่ กอร์ดอนเป็นแค่คนทำมาหากิน

167
00:13:32,880 --> 00:13:36,760
‎ค่ารถที่เขาจะได้ไม่น่าจะมากกว่า 20 เหรียญ

168
00:13:37,280 --> 00:13:40,880
‎ผมคิดว่าอารมณ์ตอนนั้นเป็นแค่ความไร้สติจริงๆ

169
00:13:40,960 --> 00:13:44,480
‎การที่เขาขับรถพาผู้โดยสาร
‎ไปส่งบ้านในคืนที่หนาวเหน็บ

170
00:13:44,560 --> 00:13:46,720
‎กลับทำให้ชายคนนี้ที่ออกมาทำงาน

171
00:13:46,800 --> 00:13:48,880
‎ไม่ได้หลับสบายเหมือนพลเมืองคนอื่น

172
00:13:48,960 --> 00:13:50,240
‎กลับต้องจบชีวิตลง...

173
00:13:50,720 --> 00:13:52,560
‎เพียงเพราะเงินไม่ถึง 20 ดอลลาร์

174
00:13:56,000 --> 00:13:57,800
‎มันทำให้เกิดความรู้สึกหลายอย่าง

175
00:14:22,120 --> 00:14:25,560
‎(เจ้าหน้าที่สืบสวนได้รายละเอียดการรับ
‎ผู้โดยสารเที่ยวสุดท้ายของกอร์ดอน)

176
00:14:25,640 --> 00:14:26,920
‎(จากบริษัทแท็กซี่)

177
00:14:27,000 --> 00:14:31,080
‎(ห้องสมุด)

178
00:14:31,680 --> 00:14:34,880
‎(เจ้าหน้าที่รู้ตัวผู้โดยสาร
‎ฟิลลิปส์ ทรินิแดด และเดอเยซู)

179
00:14:34,960 --> 00:14:38,440
‎(และนำพวกเขาเข้ามาสอบปากคำ)

180
00:14:47,920 --> 00:14:51,520
‎เมื่อผมเจอจำเลยทั้งสามคนนี้ครั้งแรก

181
00:14:52,040 --> 00:14:54,880
‎ผมคิดในใจว่า ยังเด็กอยู่เลย

182
00:14:54,960 --> 00:14:56,680
‎เป็นแค่เด็กหนุ่ม

183
00:14:57,760 --> 00:14:59,960
‎ไม่อยากเชื่อว่าพวกเขายังเด็กขนาดนี้

184
00:15:03,440 --> 00:15:07,040
‎(ตำรวจตรวจค้นบ้านของฟิลลิปส์)

185
00:15:07,120 --> 00:15:10,280
‎(ซึ่งเต็มไปด้วยกราฟฟิตี้ที่เกี่ยวกับแก๊งอันธพาล)

186
00:15:14,880 --> 00:15:19,360
‎(ห่วงโซ่อาหาร ราชันชัคกี้)

187
00:15:19,440 --> 00:15:23,360
‎(แอลเค)

188
00:15:26,320 --> 00:15:30,000
‎เรารู้มาว่าคุณทรินิแดด
‎เป็นแนวหน้าเดนตายของแก๊ง

189
00:15:30,480 --> 00:15:31,960
‎เรามีแฟ้มประวัติเขา

190
00:15:32,560 --> 00:15:35,200
‎ทุกคนรู้จักเขาในชื่อเล่น บาลา

191
00:15:36,720 --> 00:15:40,080
‎ทรินิแดดสารภาพว่าชัคกี้ ฟิลลิปส์กับตัวเขา

192
00:15:40,160 --> 00:15:43,200
‎เป็นสมาชิกแก๊งลาตินคิงส์

193
00:15:47,280 --> 00:15:49,480
‎(ระหว่างค้นบ้าน ตำรวจพบ)

194
00:15:49,560 --> 00:15:52,360
‎(อาวุธสังหารจากกองเสื้อผ้าของฟิลลิปส์)

195
00:16:02,560 --> 00:16:07,160
‎(เดอเยซูบอกตำรวจว่าทรินิแดดส่งปืนให้ฟิลลิปส์)

196
00:16:07,240 --> 00:16:11,800
‎(ซึ่งใช้ปืนนั้นยิงทิโมธี กอร์ดอน)

197
00:16:12,720 --> 00:16:17,240
‎(ฟิลลิปส์และทรินิแดดกลับโทษเดอเยซู)

198
00:16:19,080 --> 00:16:23,720
‎เอดัวร์โด ทรินิแดดโทษเดนนี่ เดอเยซูคนเดียว

199
00:16:24,240 --> 00:16:26,400
‎ชัคกี้ ฟิลลิปส์ก็ทำแบบเดียวกัน

200
00:16:26,920 --> 00:16:27,960
‎สองคนนี้

201
00:16:28,040 --> 00:16:30,760
‎รุมโทษคนเดียว เดนนี่ เดอเยซู

202
00:16:33,640 --> 00:16:35,840
‎สิ่งที่ทำให้คนสืบสวนคดีนี้ตกใจที่สุดคือ

203
00:16:35,920 --> 00:16:38,480
‎คนทั้งสามที่เรียกกันว่าเพื่อนนี้

204
00:16:38,560 --> 00:16:42,160
‎มีสองคนที่ยินดียัดความผิดทุกอย่างให้คนที่สาม

205
00:16:42,240 --> 00:16:43,840
‎ในสิ่งที่เขาไม่ได้ทำ

206
00:16:44,400 --> 00:16:48,760
‎ถึงไม่ได้เป็นตำรวจ ผมก็เห็นว่า
‎นี่เป็นการกระทำที่สกปรกมาก

207
00:16:49,840 --> 00:16:52,440
‎การยินดีที่จะทำลายชีวิตคนอื่น

208
00:16:54,520 --> 00:16:58,480
‎(แม้ว่าจะปฏิเสธไม่รู้เห็นในการยิงครั้งนี้)

209
00:16:58,560 --> 00:17:02,440
‎(ทรินิแดดยอมรับว่า
‎พยายามจะปล้นทิโมธี กอร์ดอน)

210
00:17:04,000 --> 00:17:07,160
‎จากคำให้การของทรินิแดด
‎ เขาแค่จะเบี้ยวค่าโดยสาร

211
00:17:07,760 --> 00:17:10,720
‎แต่ถึงจุดหนึ่งที่คิดจะเบี้ยวค่าโดยสาร

212
00:17:11,240 --> 00:17:13,080
‎ชัคกี้เตือนเขา

213
00:17:13,840 --> 00:17:15,440
‎ให้กลับมาที่เกิดเหตุ

214
00:17:15,520 --> 00:17:18,480
‎เขาน่าจะวิ่งหนีต่อไปก็ได้
‎เขาลงจากรถแล้วหนีไป

215
00:17:18,560 --> 00:17:20,320
‎เขาน่าจะวิ่งต่อไป แต่เปล่า

216
00:17:20,400 --> 00:17:24,080
‎เขาหันกลับมา กลับมาที่รถ
‎และจากคำบอกเล่าของเขาเอง

217
00:17:24,160 --> 00:17:28,040
‎เขาคิดจะช่วยค้นกระเป๋าสตางค์ของคนขับ

218
00:17:28,120 --> 00:17:32,680
‎แต่มีเลือดเยอะเกินไปที่ตัวคนขับและที่เกิดเหตุ

219
00:17:35,640 --> 00:17:42,160
‎ดังนั้นคำอ้างว่าคุณทรินิแดด
‎น่าจะเป็นแค่คนสังเกตการณ์

220
00:17:42,240 --> 00:17:45,560
‎จากคำบอกเล่าของเขาเองนั้น ฟังไม่ขึ้น

221
00:17:50,320 --> 00:17:54,440
‎(ภายหลังฝ่ายชันสูตรตรวจพบ
‎เลือดของทิโมธี กอร์ดอน)

222
00:17:54,520 --> 00:17:56,360
‎(บนเสื้อผ้าของทรินิแดด)

223
00:17:56,440 --> 00:17:59,880
‎(รายงานผลของห้องแล็บ
‎ชันสูตรทางชีววิทยา ดีเอ็นเอ)

224
00:17:59,960 --> 00:18:00,960
‎(โค้ตหนัง)

225
00:18:01,040 --> 00:18:03,680
‎(ทิโมธี กอร์ดอนคือเจ้าของดีเอ็นเอที่ตรวจพบ)

226
00:18:03,760 --> 00:18:06,240
‎(จากการสว็อบรอยเปื้อน
‎บนกระเป๋าเสื้อโค้ตขวา)

227
00:18:14,760 --> 00:18:17,080
‎(ตามการสืบสวนของตำรวจ)

228
00:18:17,160 --> 00:18:21,640
‎(ชัคกี้ ฟิลลิปส์ถูกตั้งข้อหา
‎ฆาตกรรมทิโมธี กอร์ดอน)

229
00:18:27,680 --> 00:18:31,440
‎(เอดัวร์โด ทรินิแดดถูกตั้งข้อหา
‎ฆาตกรรมอุกฉกรรจ์)

230
00:18:39,400 --> 00:18:43,760
‎ฆาตกรรมอุกฉกรรจ์
‎ตัวอย่างดั้งเดิมคงเป็นการปล้นธนาคาร

231
00:18:44,480 --> 00:18:47,960
‎สมมติว่ามีหลายคนตัดสินใจปล้นธนาคารด้วยกัน

232
00:18:48,680 --> 00:18:52,680
‎คนหนึ่งรอด้านนอกเพื่อดูต้นทาง

233
00:18:52,760 --> 00:18:54,080
‎(เคอรี่ บัสเก้ อัยการเขต)

234
00:18:54,160 --> 00:18:55,880
‎คนอื่นเข้าไปข้างใน

235
00:18:56,440 --> 00:19:00,440
‎มีการใช้ปืน และรปภ. ผู้บริสุทธิ์ถูกฆ่า

236
00:19:01,040 --> 00:19:03,880
‎ทั้งสามคนนี้มีความผิดร่วมกัน

237
00:19:03,960 --> 00:19:06,960
‎เพราะพวกเขามีเจตนาเดียวกันที่จะปล้นธนาคาร

238
00:19:07,040 --> 00:19:11,200
‎มันคือวิธีทำให้ผู้มีส่วนก่อเหตุรับผิดชอบด้วยกัน

239
00:19:11,280 --> 00:19:14,000
‎ในกรณีที่มีอีกคนเสียชีวิตระหว่างก่อเหตุอุกฉกรรจ์

240
00:19:16,600 --> 00:19:20,120
‎ฉันชื่อเคอรี่ บัสเก้
‎เป็นหนึ่งในผู้ช่วยอัยการเขตในตอนนั้น

241
00:19:20,200 --> 00:19:24,920
‎ที่ได้รับมอบหมายทำคดี
‎ระหว่างประชาชนรัฐนิวยอร์ก

242
00:19:25,000 --> 00:19:28,480
‎กับชัคกี้ ฟิลลิปส์ เดนนี่ เดอเยซู
‎และเอดัวร์โด ทรินิแดด

243
00:19:30,680 --> 00:19:33,000
‎(รัฐนิวยอร์กเสนอข้อต่อรอง)

244
00:19:33,080 --> 00:19:37,080
‎(แก่ฟิลลิปส์และทรินิแดดหากรับสารภาพผิด)

245
00:19:38,160 --> 00:19:41,120
‎การต่อรองทำให้หลายคดีคลี่คลายได้

246
00:19:41,800 --> 00:19:43,880
‎จากจุดยืนของอัยการ

247
00:19:43,960 --> 00:19:48,480
‎เราไม่จำเป็นต้องฟ้องให้เหยื่อ
‎ ครอบครัวเหยื่อ พยาน

248
00:19:48,560 --> 00:19:50,400
‎ในทุกคดีก็ได้

249
00:19:50,880 --> 00:19:53,040
‎และยังประหยัดทรัพยากร

250
00:19:54,240 --> 00:19:57,320
‎แลกกับคำรับสารภาพผิด

251
00:19:57,400 --> 00:20:03,960
‎รัฐมักจะเสนอลดโทษหรือลดข้อหา

252
00:20:06,320 --> 00:20:10,680
‎(ฟิลลิปส์เจรจารับสารภาพผิดเพื่อลดโทษ
‎ก่อนกำหนดการพิจารณาคดี)

253
00:20:13,080 --> 00:20:15,440
‎ชัคกี้ ฟิลลิปส์ขอโทษแล้ว

254
00:20:15,520 --> 00:20:20,400
‎เขามีท่าทีเสียใจและสำนึกผิด
‎ในการกระทำเลวร้ายนี้

255
00:20:21,480 --> 00:20:24,960
‎ซึ่งฉันคิดว่าสมควรแก่โทษ
‎จำคุก 20 ปีถึงตลอดชีวิต

256
00:20:30,600 --> 00:20:34,200
‎(ชิ้นที่ 7 โค้ตหนัง)

257
00:20:34,800 --> 00:20:37,000
‎(แม้จะมีหลักฐานมัดตัว)

258
00:20:37,080 --> 00:20:39,520
‎(ทรินิแดดปฏิเสธที่จะรับสารภาพผิด)

259
00:20:40,800 --> 00:20:45,920
‎ฉันแปลกใจมากที่
‎เอดัวร์โดไม่คิดพยายามต่อรองใดๆ

260
00:20:46,000 --> 00:20:48,680
‎เขาคงไม่อยากได้สิ่งที่เราเสนอ

261
00:20:48,760 --> 00:20:52,120
‎แต่เขาไม่มาหาเราเพื่อขอเจรจาลดโทษด้วย

262
00:20:52,200 --> 00:20:56,880
‎แม้ในเช้าวันพิจารณาคดี ฉันจำได้ว่าระหว่าง
‎การคัดเลือกคณะลูกขุน ฉันคิดว่า

263
00:20:56,960 --> 00:21:00,920
‎เขาน่าจะยอมต่อรอง
‎เพราะเลือดของเหยื่ออยู่บนโค้ตเขา

264
00:21:01,000 --> 00:21:03,480
‎เขาก็บอกเองว่าค้นกระเป๋าสตางค์ของผู้ตาย

265
00:21:03,560 --> 00:21:07,400
‎เขารับรู้ชัดเจนว่าอาจเกิดความยุ่งยากอะไรบ้าง

266
00:21:07,480 --> 00:21:11,120
‎ตามมาหลังคณะลูกขุนตัดสินคดี

267
00:21:12,600 --> 00:21:16,600
‎เขาเลือกที่จะไม่รับการเจรจานั้น
‎ ปฏิเสธที่จะต่อรอง

268
00:21:17,120 --> 00:21:20,080
‎และทำให้คดีนั้นขึ้นสู่การพิจารณา
‎ เขายินยอมทำแบบนั้นเอง

269
00:21:20,160 --> 00:21:23,400
‎เป็นภาระของรัฐที่ต้องพิสูจน์ว่า
‎คดีนี้มีมูลเหตุไร้ข้อสงสัย

270
00:21:23,480 --> 00:21:26,320
‎เป็นหน้าที่เราต้องทำให้ได้ และเราทำได้

271
00:21:26,400 --> 00:21:30,840
‎เขาถูกตัดสินว่าผิดจริงทั้งสามกระทง
‎และผู้พิพากษาศาลเคาน์ตีตัดสินโทษ

272
00:21:41,360 --> 00:21:44,360
‎ทำไมผมไม่รับผิดแทนที่จะต่อรองขอลดโทษ

273
00:21:45,120 --> 00:21:46,800
‎เพราะผมจะไม่ยอมให้พวกเขา

274
00:21:46,880 --> 00:21:52,160
‎บังคับให้ผมพูดว่าผมผิดในสิ่งที่ผมไม่ได้ทำ

275
00:21:55,960 --> 00:21:58,800
‎เราไม่ได้สมรู้ร่วมคิดกันทำนะ

276
00:21:59,640 --> 00:22:03,800
‎ไม่มีใครชี้ตัวว่าผมคือคนเหนี่ยวไก

277
00:22:04,400 --> 00:22:05,400
‎ไม่มีเลย

278
00:22:09,040 --> 00:22:13,880
‎ผมไม่ตกใจหรอกเมื่อได้ยิน
‎พวกเขารับผิดหรืออะไรทำนองนั้น

279
00:22:15,880 --> 00:22:18,520
‎ตอนแรกผมก็ไม่เชื่อ

280
00:22:19,480 --> 00:22:21,960
‎ผมไม่อยากจะเชื่อเลย

281
00:22:26,080 --> 00:22:29,760
‎ให้ตายสิ ผมเสียเวลาไปแล้วสิบปีที่จะได้อยู่กับลูก

282
00:22:29,840 --> 00:22:32,200
‎พวกเขาโตกันแล้ว

283
00:22:33,000 --> 00:22:35,000
‎ผมสูญเสียช่วงเวลานั้นไป

284
00:22:38,080 --> 00:22:40,920
‎มันพิลึกมาก รู้ไหม

285
00:22:50,760 --> 00:22:57,280
‎ฉันเห็นใจครอบครัว
‎และเพื่อนของทิโมธี กอร์ดอนมาก

286
00:22:58,040 --> 00:23:03,840
‎ระหว่างการบันทึกครั้งนี้ ถึงจุดหนึ่งฉันไม่เคย

287
00:23:05,840 --> 00:23:09,080
‎ได้ยินการอ้างถึงชีวิตของชายผู้บริสุทธิ์สักครั้ง

288
00:23:09,600 --> 00:23:13,320
‎ชีวิตคนบริสุทธิ์ที่ถูกทำลายไปอย่างโหดเหี้ยม

289
00:23:14,240 --> 00:23:17,480
‎เขาไม่ชอบที่จะถูกตั้งข้อหาฆ่าคนอย่างอุกฉกรรจ์

290
00:23:17,560 --> 00:23:21,000
‎เขาไม่ชอบความจริงที่ว่าเขาต้องรับผิดชอบ

291
00:23:21,080 --> 00:23:22,920
‎แม้ว่าเขาไม่ใช่คนยิง

292
00:23:23,000 --> 00:23:27,080
‎และเขาโกรธกฎหมาย
‎ที่ทำให้เขาถูกพิพากษาแบบนี้

293
00:23:28,680 --> 00:23:30,960
‎เขาพูดถึงลูกตัวเอง

294
00:23:31,040 --> 00:23:34,680
‎ทิโมธี กอร์ดอนจะไม่มีวันมีลูกของเขาเอง

295
00:23:34,760 --> 00:23:36,920
‎เขาจะไม่มีวันมีใครเรียกเขากลับบ้าน

296
00:23:37,720 --> 00:23:42,200
‎ดังนั้นในความเห็นของฉันหลักๆ แล้ว

297
00:23:42,280 --> 00:23:46,080
‎บาลาคนเดียวกันที่ปฏิเสธการถูกตัดสินโทษ

298
00:23:46,160 --> 00:23:49,840
‎หลังจากคณะลูกขุนยืนยันว่าเขามีความผิดจริง

299
00:23:51,280 --> 00:23:55,720
‎และบอกว่า "นี่มันไม่ยุติธรรม
‎ผมจะสู้จนกว่าจะตายไปข้าง"

300
00:23:55,800 --> 00:23:56,880
‎เขากำลังทำแบบนั้น

301
00:23:58,240 --> 00:24:03,320
‎โดยไม่สนใจสักนิดกับ
‎หลักฐานต่างๆ ในการพิจารณาคดี

302
00:24:03,800 --> 00:24:08,040
‎ไม่สนใจสักนิดกับชีวิตคนที่สูญไปหนึ่งชีวิต

303
00:24:33,640 --> 00:24:35,840
‎ผมพยายามหาคำตอบมาจนถึงทุกวันนี้

304
00:24:37,560 --> 00:24:38,440
‎ทำไม

305
00:24:41,400 --> 00:24:43,360
‎ผมยังตอบคุณไม่ได้ด้วยซ้ำ

306
00:24:43,960 --> 00:24:46,040
‎ผมไม่มีสติในตอนนั้น

307
00:24:47,280 --> 00:24:49,680
‎มันยากจะอธิบายได้เพราะ

308
00:24:49,760 --> 00:24:55,160
‎ผมคิดว่ามันรวมๆ กัน
‎ระหว่างผลของเหล้าและยาน่ะ

309
00:24:57,280 --> 00:25:01,200
‎เป็นความผิดพลาดที่เลวร้ายที่สุด
‎ในชีวิตผม ผมคิดถึงเรื่องนี้ทุกวัน

310
00:25:01,280 --> 00:25:04,440
‎ไม่ใช่แค่นั้น ผมฆ่าคน
‎แต่ผมก็ทำลายชีวิตตัวเองด้วย

311
00:25:06,320 --> 00:25:09,160
‎ปืนนั่นของทรินิแดด เขาเอามาจากยูทิกา

312
00:25:10,400 --> 00:25:13,240
‎มันคือวิถีชีวิต เขาใช้ชีวิตแบบนั้น

313
00:25:13,920 --> 00:25:17,600
‎ผมไม่รู้ว่าเขาต้องมีไว้เพื่อป้องกันตัวหรืออยากมี

314
00:25:17,680 --> 00:25:19,360
‎มันเป็นวิถีชีวิตเขาน่ะ

315
00:25:22,880 --> 00:25:24,280
‎มันเป็นความรับผิดชอบของผม

316
00:25:25,360 --> 00:25:29,440
‎ผมมีส่วนด้วย ผมยอมรับผิด หลายคนไม่ยอมรับผิด

317
00:25:31,360 --> 00:25:34,360
‎ผมรู้สึกว่ามันคือสิ่งที่ควรทำ

318
00:25:37,280 --> 00:25:41,240
‎ผมเห็นใจทุกคนที่เกี่ยวข้อง เช่น ผู้ตาย

319
00:25:43,280 --> 00:25:44,280
‎คนที่ร่วมทำผิด

320
00:25:47,600 --> 00:25:52,280
‎ผมตกใจมากกับโทษของทรินิแดด
‎เพราะเขาต้องติดคุก 40 ปีถึงตลอดชีวิต

321
00:25:53,840 --> 00:25:56,120
‎มันไม่มีเหตุผล

322
00:25:56,760 --> 00:26:01,880
‎ถ้าผมยอมรับผิดและเขาขึ้นพิจารณาคดี

323
00:26:01,960 --> 00:26:04,320
‎เขากลับรับโทษมากกว่าผมทั้งที่ทำผิดคดีเดียวกัน

324
00:26:05,800 --> 00:26:11,040
‎มันทำให้ผมคิดว่า
‎ผมทำถูกต้องแล้วที่รับผิดขอลดโทษ

325
00:26:11,120 --> 00:26:15,080
‎เพราะผมคงติดคุก 40 ปี
‎ถึงตลอดชีวิตแน่ๆ ไม่ต้องสงสัย

326
00:26:39,720 --> 00:26:41,560
‎(ชีวิตคนดำสำคัญ)

327
00:26:45,040 --> 00:26:47,960
‎(ทนายคริสตีน คุกว่าความให้เดนนี่ เดอเยซู)

328
00:26:48,040 --> 00:26:49,760
‎(จำเลยคนที่สามในคดีนี้)

329
00:26:54,680 --> 00:26:57,840
‎(เดอเยซูยอมรับว่าจับดูปืนในปาร์ตี้นั้น)

330
00:26:57,920 --> 00:27:04,600
‎(เขายอมรับสารภาพ
‎เพื่อขอลดโทษและถูกตัดสินจำคุก 13 ปี)

331
00:27:06,480 --> 00:27:09,120
‎เดนนี่ยืนกรานมาตลอดว่า

332
00:27:10,360 --> 00:27:13,920
‎เขาไม่รู้เลยว่าจะมีการยิงเกิดขึ้น

333
00:27:15,480 --> 00:27:19,480
‎เขาไม่รู้เลยว่าพวกเขาจะใช้ปืน

334
00:27:19,560 --> 00:27:22,560
‎ซึ่งเขาเคยเล่นในงานปาร์ตี้

335
00:27:24,080 --> 00:27:29,080
‎(เดอเยซูได้รับการปล่อยตัวโดยมีทัณฑ์บน
‎ในปี 2021 หลังจากติดคุกกว่าสิบปี)

336
00:27:29,640 --> 00:27:34,720
‎ฉันเชื่อว่าเดนนี่ เดอเยซูชดใช้แล้ว

337
00:27:34,800 --> 00:27:38,160
‎กับสิ่งที่ชัคกี้ ฟิลลิปิส์
‎และเอดัวร์โด ทรินิแดดทำลงไป

338
00:27:40,800 --> 00:27:46,240
‎แต่การที่เอดัวร์โด ทรินิแดด
‎รับโทษจำคุก 40 ปีถึงตลอดชีวิต

339
00:27:47,040 --> 00:27:49,960
‎และคนยิงรับโทษ 20 ปีถึงตลอดชีวิต

340
00:27:50,560 --> 00:27:55,840
‎นี่คือหนึ่งในความไม่ยุติธรรม
‎อย่างยิ่งของระบบยุติธรรม

341
00:27:57,680 --> 00:28:00,400
‎ฉันไม่ได้จะบอกว่าทรินิแดดบริสุทธิ์

342
00:28:00,480 --> 00:28:04,800
‎ฉันจะพูดว่าโทษของเขาไม่สมควรแก่เหตุอย่างยิ่ง

343
00:28:05,960 --> 00:28:09,800
‎การที่เขามีความผิดไม่ได้เป็นการยินยอมว่า

344
00:28:11,480 --> 00:28:13,600
‎เขาควรรับโทษสองเท่าของคนยิง

345
00:28:17,680 --> 00:28:22,840
‎หลายคนถูกลงโทษเมื่อใช้สิทธิของตน
‎ต่อการพิจารณาคดีของคณะลูกขุน

346
00:28:24,880 --> 00:28:31,080
‎ฉันมีสำนึกเรื่องความยุติธรรม
‎และความเท่าเทียมอย่างลึกซึ้ง

347
00:28:31,160 --> 00:28:36,920
‎และการต่อรองให้รับสารภาพเพื่อลดหย่อนโทษ
‎มันขัดแย้งกับสำนึกที่ฉันถูกปลูกฝังมา

348
00:28:40,280 --> 00:28:44,080
‎ทุกคนที่ถูกกล่าวหา
‎ว่าก่ออาชญากรรมในสหรัฐฯ

349
00:28:44,160 --> 00:28:47,240
‎มีสิทธิที่จะได้รับพิจารณาคดี
‎อย่างเท่าเทียมจากคณะลูกขุน

350
00:28:47,320 --> 00:28:49,720
‎(ศาลอาญา เป็นเกียรติแด่
‎เจมส์ ซี ทอร์เมย์ที่สาม)

351
00:28:49,800 --> 00:28:53,200
‎และถ้าพวกเขาถูกบังคับให้ยอมรับผิดล่ะ

352
00:28:53,280 --> 00:28:57,720
‎เพราะหากขึ้นศาลพิจารณาคดี
‎พวกเขาจะถูกตัดสินว่าผิด

353
00:28:57,800 --> 00:29:00,720
‎พวกเขาจะได้รับโทษหนักกว่าเดิม

354
00:29:00,800 --> 00:29:03,720
‎หนักกว่าถ้าพวกเขายอมรับผิด

355
00:29:03,800 --> 00:29:06,720
‎มันละเมิดรัฐธรรมนูญ

356
00:29:11,960 --> 00:29:17,400
‎ฉันเชื่อว่าการให้ทรินิแดด
‎และชัคกี้ ฟิลลิปส์รับโทษเท่ากัน

357
00:29:17,920 --> 00:29:20,240
‎น่าจะเหมาะสมที่สุด

358
00:29:20,840 --> 00:29:27,400
‎แน่นอนว่าการมีต่อรองให้รับผิด
‎เพื่อลดโทษ จะทำให้รับโทษต่างกัน

359
00:29:27,480 --> 00:29:30,800
‎แต่มากกว่าสองเท่าเนี่ยนะ

360
00:29:31,880 --> 00:29:35,880
‎คดีนี้มันช่างเป็นการตะโกนว่า...

361
00:29:38,320 --> 00:29:41,160
‎"ผลการตัดสินไม่ยุติธรรม"

362
00:29:49,520 --> 00:29:52,600
‎(มารีเอตตา นิวยอร์ก)

363
00:30:06,960 --> 00:30:08,320
‎ผมชื่อบิล วอลช์

364
00:30:09,160 --> 00:30:12,720
‎ผมเป็นผู้พิพากษาศาลเคาน์ตี
‎ในโอนอนดากาเคาน์ตีนาน 11 ปี

365
00:30:21,360 --> 00:30:24,240
‎(ผู้พิพากษาวอลช์อนุมัติ
‎คำรับสารภาพลดหย่อนโทษของฟิลลิปส์)

366
00:30:24,320 --> 00:30:28,040
‎(เขาพิจารณาคดีและตัดสินโทษทรินิแดดด้วย)

367
00:30:30,560 --> 00:30:35,840
‎เท่าที่ผมจำได้เกี่ยวกับเอดัวร์โด ทรินิแดดคือ
‎ระหว่างพิจารณาคดี เขาไม่ค่อยให้ความร่วมมือ

368
00:30:37,800 --> 00:30:41,560
‎ผมจำไม่ได้ว่าเขา
‎มีส่วนร่วมกับทนายของเขายังไง

369
00:30:42,120 --> 00:30:47,000
‎แต่ผมรู้สึกได้ชัดเจนว่าเขาเป็น
‎แบบที่คนไอริชเรียกว่าคนกระด้าง

370
00:30:49,480 --> 00:30:51,800
‎สิ่งที่ผมได้ยินระหว่างการพิจารณาคดี

371
00:30:52,280 --> 00:30:56,440
‎คือตัวอาชญากรรมเองนั้น
‎ช่างเย็นชาและไร้เหตุผล

372
00:30:56,520 --> 00:30:58,400
‎มันไม่จำเป็นต้องเกิดขึ้นเลย

373
00:30:58,480 --> 00:31:02,680
‎พวกเขาน่าจะหยิบเงินและจากไป แต่เปล่า

374
00:31:03,240 --> 00:31:04,920
‎คุณกอร์ดอนรับพวกเขาขึ้นรถ

375
00:31:06,280 --> 00:31:09,840
‎พาพวกเขาไปส่งยังที่ที่ต้องการ
‎ทำทุกอย่างที่เขาควรทำ

376
00:31:09,920 --> 00:31:12,400
‎และกลับได้ผลตอบแทนเป็นกระสุนที่หลังศีรษะ

377
00:31:12,480 --> 00:31:13,560
‎ซึ่งมันไร้เหตุผล

378
00:31:20,960 --> 00:31:23,480
‎หากคุณทรินิแดดเลือกจะรับสารภาพ

379
00:31:23,560 --> 00:31:26,720
‎เป็นไปได้ว่าโทษของเขาคงน้อยกว่านี้

380
00:31:26,800 --> 00:31:30,560
‎เพราะถ้าเขาไม่ใช้สิทธิอุทธรณ์ คดีก็จบ

381
00:31:30,640 --> 00:31:33,320
‎จำเลยอีกสองคนรับสารภาพไปแล้ว

382
00:31:33,400 --> 00:31:37,520
‎และเขาน่าจะเป็นคนที่สามที่รับผิด
‎ครอบครัวของเหยื่อก็หมดห่วง

383
00:31:37,600 --> 00:31:40,880
‎พวกเขาคงไม่ต้องรื้อฟื้นเรื่องนี้ซ้ำสอง

384
00:31:40,960 --> 00:31:44,080
‎ซึ่งผมคิดว่าเป็นเรื่อง
‎น่าเจ็บปวดมากสำหรับครอบครัวเหยื่อ

385
00:31:44,160 --> 00:31:47,920
‎ใบหน้าที่แสดงความเจ็บปวด
‎ที่ผมเห็นนั้นมันชวนใจสลาย

386
00:31:48,000 --> 00:31:52,680
‎ผมรู้สึกว่าเขาน่าจะ
‎เห็นแก่ครอบครัวเหยื่อ แต่เขาไม่ทำ

387
00:31:53,600 --> 00:31:54,920
‎เขาถูกลงโทษตามควรแก่เหตุ

388
00:31:55,000 --> 00:31:57,360
‎โดยรับโทษสูงสุดตามที่กฎหมายกำหนด

389
00:31:59,600 --> 00:32:02,600
‎เขาได้รับโทษสูงสุด

390
00:32:02,680 --> 00:32:04,760
‎ในข้อหาฆาตกรรม

391
00:32:05,680 --> 00:32:08,680
‎ติดคุกอย่างน้อย 25 ปีและจำคุกตลอดชีวิต

392
00:32:08,760 --> 00:32:14,000
‎เขาได้รับโทษจำคุก 15 ปี
‎ข้อหาครอบครองอาวุธผิดกฎหมาย

393
00:32:14,800 --> 00:32:17,760
‎เขามีความผิดทั้งสองกระทง
‎ซึ่งผมตัดสินโทษไปตามนั้น

394
00:32:17,840 --> 00:32:23,840
‎ซึ่งเป็นโทษที่หนักมากทีเดียว

395
00:32:28,280 --> 00:32:31,480
‎ผมตัดสินโทษตามความเหมาะสม

396
00:32:31,560 --> 00:32:33,480
‎กับสิ่งที่ผมได้ยินระหว่างพิจารณาคดี

397
00:32:36,600 --> 00:32:39,920
‎ถ้าคุณโยนลูกเต๋า แล้วมันไม่ได้ตามที่คาด

398
00:32:40,000 --> 00:32:42,200
‎มันก็มีราคาที่ต้องจ่าย

399
00:33:10,200 --> 00:33:14,960
‎ชัคกี้รับโทษ 20 ปี ส่วนผม 40 ปีถึงตลอดชีวิต

400
00:33:16,320 --> 00:33:17,920
‎ผมว่ามันไม่ยุติธรรม

401
00:33:19,720 --> 00:33:21,480
‎ชีวิตของผมพังพินาศ

402
00:33:23,400 --> 00:33:26,960
‎ผมน่าจะได้ออกไปอยู่กับลูกๆ
‎พยายามมีความสุขกับชีวิต

403
00:33:27,040 --> 00:33:29,720
‎พยายามมอบสิ่งต่างๆ ให้ลูกๆ แบบที่ผมไม่เคยได้

404
00:33:30,600 --> 00:33:31,680
‎เช่น พ่อแม่

405
00:33:33,400 --> 00:33:35,160
‎ผมพยายามจะเป็นพ่อของพวกเขา

406
00:33:35,240 --> 00:33:37,160
‎พยายามจะทำลายวงจรอุบาทว์นั้น

407
00:33:37,240 --> 00:33:40,120
‎พยายามทำชีวิตผมให้ดีขึ้น

408
00:33:40,880 --> 00:33:42,000
‎เพื่อครอบครัวเราด้วย

409
00:33:45,800 --> 00:33:51,400
‎ผมจะยื่นขอทัณฑ์บนได้เร็วสุดคือปี 2047

410
00:33:52,840 --> 00:33:55,360
‎ตอนนั้นผมคงจะอายุสัก 70 ปีแล้ว

411
00:33:58,160 --> 00:34:00,280
‎เวลาทั้งชีวิตผมสูญเปล่า

412
00:34:05,360 --> 00:34:08,720
‎ถึงตอนนั้น เราก็ไม่สามารถ
‎จัดการอะไรได้แล้ว จะทำอะไรได้ล่ะ

413
00:34:26,080 --> 00:34:29,320
‎น่าสนใจที่ได้ฟังความคิดเขา

414
00:34:29,400 --> 00:34:32,520
‎ผมคิดว่านี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ยินเขาพูด

415
00:34:32,600 --> 00:34:33,720
‎แต่ว่า...

416
00:34:35,720 --> 00:34:37,600
‎ผมคาดไว้อยู่แล้วว่า

417
00:34:38,240 --> 00:34:45,200
‎จำเลยทุกคนที่ผมตัดสินโทษ
‎คงพูดอะไรแบบนี้เช่นกัน

418
00:34:45,280 --> 00:34:49,080
‎ซึ่งคิดขึ้นได้ในคุกหลังฟังคำตัดสินของคณะลูกขุน

419
00:34:49,560 --> 00:34:51,400
‎เขายังยืนยันความบริสุทธิ์ของตนเอง

420
00:34:51,480 --> 00:34:54,160
‎ซึ่งไม่แปลกใจมากนัก

421
00:34:54,800 --> 00:34:57,400
‎แต่คุณทรินิแดดเลือกที่จะขึ้นพิจารณาคดี

422
00:34:57,480 --> 00:35:00,040
‎คณะลูกขุนตัดสินว่าเขาผิดจริง

423
00:35:00,120 --> 00:35:01,600
‎และรับโทษตามนั้น

424
00:35:01,680 --> 00:35:04,720
‎เขาสมควรอยู่ในที่ที่เขาอยู่ตอนนี้ที่สุด

425
00:35:07,120 --> 00:35:09,200
‎การยิงครั้งนั้นคงไม่เกิดขึ้น

426
00:35:09,280 --> 00:35:12,080
‎ถ้าคุณทรินิแดดไม่ส่งปืนคุณคุณฟิลลิปส์

427
00:35:12,600 --> 00:35:15,520
‎ถ้าไม่มีการช่วยเหลือนั้น คงไม่มีการฆาตกรรม

428
00:35:15,600 --> 00:35:19,120
‎ทุกคนคงไม่โดนข้อหาฆ่าคนตาย

429
00:35:19,200 --> 00:35:21,280
‎มันคงเป็นการปล้นธรรมดา

430
00:35:21,360 --> 00:35:22,600
‎แต่เขาเลือก

431
00:35:23,800 --> 00:35:27,720
‎ที่จะช่วยคุณฟิลลิปส์คร่าชีวิตมนุษย์คนหนึ่ง

432
00:35:28,600 --> 00:35:31,800
‎เขามีความผิดเท่าเทียมกับเพื่อนที่เหนี่ยวไก

433
00:35:31,880 --> 00:35:34,640
‎ผมไม่ติดใจกับโทษที่ผมตัดสินเขาไป

434
00:35:57,160 --> 00:35:59,280
‎(สี่เดือนหลังการให้สัมภาษณ์)

435
00:35:59,360 --> 00:36:03,760
‎(เอดัวร์โด ทรินิแดด
‎ยอมตอบคำถามเพิ่มเติมเกี่ยวกับคดีนี้)

436
00:36:08,680 --> 00:36:11,160
‎ผมเลือกที่จะสู้เพื่อสิทธิของผมเอง

437
00:36:12,440 --> 00:36:15,680
‎ผมคิดว่าทุกคนมีสิทธิทำแบบนี้

438
00:36:17,320 --> 00:36:18,560
‎ระบบมันพังแล้ว

439
00:36:19,160 --> 00:36:22,520
‎และพวกเขาทำแบบนี้กับคนแบบผมตลอดเวลา

440
00:36:22,600 --> 00:36:23,840
‎ตลอดเวลา เป็นมาเสมอ

441
00:36:24,480 --> 00:36:26,240
‎เราต้องรับรู้ความจริงเรื่องนี้

442
00:36:32,400 --> 00:36:35,120
‎เขากลับไปที่แท็กซี่
‎และจากคำบอกเล่าของเขาเอง

443
00:36:35,200 --> 00:36:39,040
‎เขาคิดจะช่วยค้นกระเป๋าคนขับรถแท็กซี่

444
00:36:39,120 --> 00:36:44,040
‎แต่มีเลือดอยู่บนตัวคนขับ
‎และในที่เกิดเหตุมากเกินไป

445
00:36:44,120 --> 00:36:48,040
‎ไม่ใช่การค้นกระเป๋าหรืออะไรอย่างนั้นเลย

446
00:36:48,120 --> 00:36:51,080
‎ผมเป็นห่วงกับสิ่งที่เกิดขึ้น

447
00:36:51,160 --> 00:36:52,960
‎ผมวิ่งกลับมา

448
00:36:53,040 --> 00:36:58,480
‎เจตนาของผมคือถ้าไม่มี
‎คนอยู่แถวนั้นจะช่วยเขา ผมจะช่วยเขา

449
00:36:58,560 --> 00:36:59,840
‎แต่เขาไม่อยู่แล้ว

450
00:36:59,920 --> 00:37:01,320
‎ผมเลยคิดว่าไม่เป็นไร

451
00:37:01,400 --> 00:37:05,240
‎ผมคิดว่าไม่ได้เกิดเรื่องหนักหนา

452
00:37:05,320 --> 00:37:06,960
‎จนกระทั่งผมเห็นข่าว

453
00:37:07,880 --> 00:37:10,120
‎ตอนนั้นเองที่ผมเสียใจจริงๆ

454
00:37:14,160 --> 00:37:17,080
‎ปืนเป็นของทรินิแดด เขาเอามาจากยูทิกา

455
00:37:18,160 --> 00:37:21,560
‎เป็นวิถีชีวิต เขาใช้ชีวิตแบบนี้เองน่ะ

456
00:37:21,640 --> 00:37:25,560
‎ผมไม่รู้ว่าเขาจำเป็น
‎ต้องมีไว้ป้องกันตัวหรืออยากมีเฉยๆ

457
00:37:25,640 --> 00:37:27,040
‎แค่เป็นวิถีชีวิตของเขาน่ะ

458
00:37:29,200 --> 00:37:32,520
‎ไม่ ผมมาจากยูทิกาก็จริง

459
00:37:32,600 --> 00:37:35,960
‎แต่ไม่ได้พกอาวุธมาด้วย มันอยู่ที่นั่นอยู่แล้ว

460
00:37:36,040 --> 00:37:37,880
‎ไม่เกี่ยวอะไรกับผม

461
00:37:40,320 --> 00:37:45,000
‎ผมตกใจมากกับโทษที่ทรินิแดดได้รับเพราะเขา
‎ติดคุก 40 ปีถึงตลอดชีวิตเมื่อขึ้นพิจารณาคดี

462
00:37:47,000 --> 00:37:49,840
‎มันทำให้เห็นว่าระบบยุติธรรมไม่ยุติธรรม

463
00:37:52,680 --> 00:37:54,400
‎ไม่เลย ไม่ยุติธรรมเลย

464
00:37:56,720 --> 00:38:00,200
‎ผมแค่จะไปหาลูกชายที่เพิ่งคลอดของผม

465
00:38:00,720 --> 00:38:02,800
‎ผมไปหาเขา

466
00:38:04,400 --> 00:38:07,160
‎และไม่สำเร็จ

467
00:38:10,240 --> 00:38:11,160
‎ผมหมายถึง...

468
00:38:11,720 --> 00:38:16,560
‎ผมรู้ว่าหลายคนจะมองว่าผมโกหก

469
00:38:16,640 --> 00:38:19,960
‎หรือยังไงก็ตาม แต่ว่า...

470
00:38:21,400 --> 00:38:25,360
‎ผมแค่ไปฉลองให้ลูกชาย
‎แค่อยากจะไปหาเขา กอดเขาไว้

471
00:38:25,440 --> 00:38:27,920
‎อย่างน้อยทำอะไรสักอย่าง
‎สำเร็จแบบที่พ่อผมไม่เคยทำ

472
00:38:28,640 --> 00:38:29,520
‎และ...

473
00:38:30,480 --> 00:38:32,120
‎ผมเดาว่าผม...

474
00:38:32,640 --> 00:38:36,680
‎ผมไม่มีโอกาสแล้ว ผมไม่มีโชคพอสำหรับสิ่งนี้

475
00:38:40,840 --> 00:38:43,560
‎ชีวิตผมสิบปีถูกทำลายไปเพราะเรื่องนี้

476
00:38:48,120 --> 00:38:49,480
‎นี่คือความยุติธรรมจริงเหรอ

477
00:39:02,160 --> 00:39:07,160
‎(ครอบครัวของทิโมธี กอร์ดอนปฏิเสธ
‎ที่จะให้ความร่วมมือในการทำสารคดีชุดนี้)

478
00:39:37,120 --> 00:39:39,800
‎คำบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย